Original subtitles

Lieve Jean.

Ik weet dat je niet wilt praten over wat er gebeurd is.

Daarom schrijf ik je deze brief.

Misschien dat ik het op deze manier kan uitleggen.

Niet om me te verdedigen.

Maar omdat ik het zelf ook wil begrijpen.

Ik heb Leon ontmoet op de dag dat ik zochtens voor jou gevangenis speelde.

Het was warm die dag.

Geloof me als ik zeg dat ik er niet op uit was hem of welke man dan ook te

ontmoeten.

Het overkwam me.

Ik had niet echt de indruk dat ze voor de muziek kwamen. Nee.

We hebben ons een goede daad weer verricht.

Tot morgen.

Nou, eerst let je bordje leeg en vertel nog verder.

Amy, zorg dat je dat huis kwijtraakt. Ga niet om een paar duizend schulden meer

of minder zitten, anders... Doe ik ook niet.

Je moeder is er voorbij, hoofdste.

Hij is open.

O, dat bordje moet nog weg. Dat is voor de nieuwe eigenaar. Of wil je het

bewaren? Alsjeblieft, zeg.

Niet opletten.

Het is me dus nog nooit gelukt om s 'avonds ongemerkt thuis te komen.

Waar is het zo streng? Nou ja, streng. Ik ben bang vooral.

Vooral moeder.

Dat je dobbe dingen deed.

Dat ik sowieso iets deed wat zij niet wist.

Dank u wel.

Wanneer moet het leeg?

Eind van de maand.

Prachtig zeg.

Dit jaar gemaakt voor mijn eindexamenfeest.

Nooit aangehad.

Dat mocht niet van mijn moeder.

Ik haat die jurk.

Die jurk of je moeder?

Mezelf.

Ja, anders komt het een ander keertje. We hadden eerst geen haast.

Nee, ik heb hem al.

Wat klopt je?

Ik krijg het een beetje terug als we vertrekken. Ga er dan door.

Marcel wil.

Als het aan mij ligt, gaan we niet.

Helaas ligt er nooit wat aan mij.

Zie je morgen.

Staat u goed?

Beetje krap, zou ik zeggen.

Hoe komt u hier binnen?

Van de makelaar.

U komt dus voor het huis?

Ja, dat was wel de bedoeling, ja.

Dit is dus een slaapkamer.

Uw kamer?

Wasbach.

Er zijn nog drie slaapkamers.

Tweede toilet en een douche. Altijd handig als je een groot gezin heeft.

De spullen moeten nog weg.

Dan gaan we nu naar beneden.

Beneden heb ik al gezien.

Goed. En wat denkt u?

Ik denk, ik denk... Dat kan ik niet zeggen.

Hij was bij het huis. Nog een huis.

In de tuin.

Een tuinenhuis.

En achter in de tuin.

Ik heb liever dat hij nu vertrekt.

U bent mooi.

Zwaai.

Ik stond te trillen op mijn benen.

Keer dat zo?

Dat je een wild vreemd ontmoet.

En dat je niets liever wil dan wat hij aanreikt.

Het is ook van mezelf, van mijn eigen genieten.

Was het wat?

Wat zeg je?

Of het wat was?

Ze moesten nog over nadenken.

Nou, dan is het altijd wel niks geworden, denk ik.

Deel de straat.

Tocht. Daar ben ik nogal gevoelig voor.

Wat is dit voor onzin? Heb je thuis geen douche?

Dit is mijn thuis.

Hoewel ik het een en ander zou moeten laten verbouwen, maar ik denk dat de

hoog, groen.

Dat vind ik wel mooi.

Heb jij dat nou nooit?

Dat je ergens staat.

Je bent naar gedachten verzwonken en opeens merk je dat er iemand achter je

staat.

Je kijkt niet om.

Je weet niet wie.

En opeens voel je hoe zijn handen onder je jurk glijden.

Jij wilt je omdraaien, maar iets houdt je tegen.

Die handen strelen je overal.

Je voelt je tepels hard worden.

Dan voel je hoe een lichaam zich van achteren tegen je aanpakt.

Je weet niet wie het is.

Maar je kijkt niet om.

Want als je omkijkt, dan moet je ermee ophouden.

Zou je omkijken?

Doe je dit wel vaker?

Ja hoor.

Er zijn vrouwen die dit heel lekker vinden.

Hij zou kopen en regelijker alles maar met een makelaar.

Ik vond het niet spannend.

Hij heeft het koopcontract. Dat teken je maar. En anders gaat het gewoon niet

door.

Niet bang.

Wel kwaad.

Kan ik ervan op aan dat je uw sleutel teruggeeft aan de makelaar?

Kwaad op mij.

Natuurlijk was u kwaad.

Want op alles vond u een opdringerig.

Alsof ik kon verstaan wat de stem in mij fluisterde.

Ben je er al?

Al?

Ik ben juist laat.

Hier, dat is om het goed te maken.

Wat goed te maken?

Dat ik te laat ben.

Ik ga even snel douchen en dan kom ik je bijstaan.

Goed?

Moet ik even in een week doorlezen en een reactie opgeven.

Maar je weet niet wat je leest.

Dat mensen dus na jaren gaan proberen om de zaakjes gezond te halen. Gewone

alledaagse mensen. Mensen in rijtjeshuizen, doorzonwoningen. Dat is

verbijsterend onderzoek.

Verbijsterend. Neem nog een kanaan.

Zo word ik laat.

Dat heeft indirect mee te maken.

Een verhaal van mijn zus.

Haar zwager, die zit op een middag te werken in zijn tuin.

En die hoort op. Het schreef met de vrouw op.

Help! Help!

Hij gaat staan.

Luistert nog eens.

Help!

Help!

Het komt dus uit het huis aan de andere kant van de schutting.

Hij over de schutting.

Naar dat huis.

Hij wil nog steeds om hulp roepen.

Hij wil naar binnen.

Voorziert uit het keukendeur. Het is dus een bier van een vreugde.

Hij gaat naar binnen.

In het huis dus van zijn achterburen.

Hij staat binnen.

Hoort die vrouw roepen.

Help.

Dat komt van boven. Hij naar boven. En hij staat voor een deur die op slot is.

Help.

Hij trapt die deur in.

Ligt daar nu eens de achterbuurvrouw.

Op bed.

Naakt.

Handen en voeten vastgebonden aan het bed.

Naast het bed. Op de grond.

De achterbuurman.

In een zwart kleren pak.

Zo oké, zo 'n zwart maskertje voor te kruppieren van de pijp.

Had hij dus zijn been gebroken, snap je? Van de kast gestronken.

Dit is waanzinnig, wat sommige mensen verzinnen.

Het mooiste komt nog.

Ik hoorde van mijn zus dat die mensen na een paar maanden verhuisd zijn.

Die man kon dus niet over straat lopen, want het was...

Dan moet je ook eens dat verhaal vertellen van die vrouw.

Jouw man wilde verrassen. Voor 450 gulden ex -BTW.

Over de hele been zo 'n nep -tatoeëring liet maken.

Van afwasbare inkt.

De man van die vrouw komt s 'avonds moegewerk thuis. Slaat zijn dekbed open.

Hij ziet zijn vrouw liggen.

Naakt. Met van die vuurspuwende draken op de bijen.

En die knap daar dus helemaal op had.

Als een gieter. Smittige klootzak.

Wat nou?

Wil jij het vertellen?

Wat een hufter ben jij.

Nou, ik vertel gewoon een verhaal over een man en een vrouw.

Ach, man.

Nou,

een film.

Eind te maken aan een verhaal.

Die vrouw, die heeft dus de hele zomer met een lange broek aangelopen.

Omdat die kleren inter niet viel af te schrobben.

Excusé. Ik zou maar eens even naar haar gaan kijken.

Nou, geef ze in dat geval de gamba's nog maar eens even door.

Ik hoorde ze niet wegrijden.

Ik hoop niet dat ze terugkomen als ik net alles heb opgegeten.

Ga je even kijken.

Lieverd, je kent ze toch?

Is het niet de eerste keer?

Hebben ze één keer het dessert gehaald hier?

Kom eens.

Het is gewoon een soort voorspel voor ze.

Sjaal.

Ja? Zou je dat ook kunnen?

Zomaar ergens in een auto?

Nou, dat is nou nog nooit bij me opgekomen.

Zou je iemand tegen kunnen komen?

En dan meteen, zonder dat je naam weet, met hem kunnen vrijen?

Nou, niet met hem in ieder geval.

Ook niet met haar trouwens.

Zomaar?

Nee, ik geloof niet dat ik dat zou kunnen. Kan dit weg?

Maar zoiets zou je wel begrijpen.

Ik heb het nog nooit gedaan.

Ik heb er nog geen seconde aan gedacht om het ooit met iemand anders te doen.

Je hoeft echt nergens bang voor te zijn.

Ik kon me niet voorstellen dat jij in fantasie nog nooit aan andere vrouwen

gedacht.

Je zei het om me gerust te stellen.

Maar ik wilde niet gerustgesteld worden.

Ik wilde bang zijn.

Bang dat ik mezelf niet meer in de hand zou kunnen houden.

Emilia Staal? Met Leon.

Leon?

Leon wie?

We hebben elkaar ontmoet in het huis van je moeder.

Weet je nog?

Hoe kom je aan mijn nummer?

Van de makelaar.

Ik had een afspraak met je willen maken.

Ik ben gewoon nieuwsgierig naar je geworden.

Ik ben de hele middag bezig.

Waarom zou ik dat doen?

Ik weet niet waarom je daar op in zou moeten gaan.

Maar geen zorgen. Ik raak je niet aan. Dat beloof ik je.

En je kon niet komen?

Nee, ik moet nog wat inpakken. Oh, dus je blijft niet lang? Nee.

Nee, nee, nee, dan is het goed.

Want er komt zo iemand.

Je begint hier al visite te ontvangen, terwijl ineens een koopcontract is

getekend.

Nou ja, het is niet echt visite. Het is een vrouw met wie ik een spel ga spelen.

En aangezien het nog steeds haar huis is, kan ik dat moeilijk eruit gooien.

waarmee jij een spel denkt te kunnen spelen.

Ik doe niets tegen haar wil en er zijn maar twee spelregels.

Spelregel 1.

Als een van ons tweeën stop zegt, dan is het spel afgelopen.

Spelregel 2.

Je mag alles zeggen, alles vragen en alles doen.

Echt vrouwen die daarop ingaan?

Bijna allemaal.

Maar wat wil je dan ook doen?

Ik wil dat je luistert.

En ik wil je vertellen hoe je vannacht hebt rondgelopen in mijn fantasie.

Je hoeft niet bang te zijn. Ik bedoel, we raken elkaar niet aan.

Je ruikt zonnebrand.

Je hoort transistorradiootjes.

Probeer het je voor te stellen.

Het felle zonlicht in je ogen.

De geur van de zee.

Je ligt op een grote handdoek.

Je hebt alleen een bikinibrokje aan.

Opeens merk je dat er iemand voor je staat.

geen bikini boekje maakt.

een fantasie die wel verder gaan weet ik niet denk over na

voor de volgende keer

emilia

Hé, waar zit je?

Wat is er?

Ik heb je nou drie keer gevraagd of het in orde is gekomen met je kaartjes.

Nee, ik kan niet.

Lieve, er zijn drie avonden waar we uit kunnen kiezen.

Je hebt nog niet gebeld.

Ik wil het gewoon vergeten.

Mag ik even?

Wat is er, Emilia?

Ik ben niet blind.

Ik ben ook niet doof, maar ik zou het wel willen als je zo door speelt.

Je bent ergens anders, Emilia.

En ik denk... Ben je man?

Ja. Het is toch niet Marcel, hè? Want dan wil ik het niet horen.

Nee. Nee, je kent niks.

Ben je verliefd?

Hoe is het voor je?

Ik probeer Charles

wakker te schudden. Ja.

Hij... Hij doet iets met me.

Leuken? Hij brujoom.

Het gaat... verder.

Nog verder?

Het gaat niet om hem. Het gaat om mij.

Om... om mijn... mijn verlangen. Verlangen waarnaar?

Wat wil je nog meer, Emilia? Je hebt alles wat je wilt.

Het is... verlangen...

Zonder dat is er niets, Simon.

Geen muziek, niets.

Ciao.

Ik ga tennissen. We hebben een baan tot tien uur. Tot straks.

Ze had een baan van acht tot tien.

En onder Koningsbrugge.

Ook niet?

En Geelhoff, Simone Geelhoff.

Oh, goed.

Bedankt voor de moeite. Dag.

Hallo, met Charles Staal. Is Simone thuis?

Allebei. Morgenavond weer.

Oké. Nee hoor, is niks dringends.

Dag.

Het is een volle zaal.

Een zaal vol silhouetten.

Mannen? Vrouwen?

Alleen mannen.

Ze hebben hun vrouwen thuisgemaakt.

Want ze willen vreselijke dingen met me doen.

Dat gevoel heb ik wel vaker als ik optreed.

Is er verder nog iemand op het podium?

Ik ben alleen.

En wat speel je?

Schubert.

Ik heb een minirockje aan.

Van het elastische stoom.

Ik wil groezen moesten.

Ik kijk de donkere zaal in.

Ik denk dat ze het niet mooi vinden.

Ik ga extra mijn best doen.

En dan merk ik dat mijn rokje omhoog is gekropen.

Ik kan niets doen. Ik moet doorspelen.

Ik ga steeds mooier en gevoeliger spelen om ze af te leiden.

Het groeien wordt steeds luider.

Mijn rokje zit nu als een centuur om me middel.

Ik kan niet bewegen, want dan speel ik misschien vals.

Ik voel iedereen naar me kijken.

Ik raak in paniek.

Het zweet staat op mijn lichaam.

Het is alsof de lichten harder en harder gaan branden.

Ik zoek langzame dijen.

Ik word warm.

Warm.

Heet.

Heet.

Ik voel het niet meer naar me kijken.

Ze kijken allemaal.

En ik?

Ik laat mezelf zien.

Ben je nog wakker?

Waarom ben je niet lekker gaan slapen?

Hanna was wat misselijk.

Toen ben ik maar even bij haar gaan zitten.

Was lekker, tennissen.

Hoezo misselijk?

Had ze weer gedroomd?

Of denk je dat ze echt ziek is?

Nee hoor, niet gedroomd.

Gewoon een beetje warm.

Koorts?

Weet ik niet. Ik heb het niet opgenomen.

Ik denk het niet.

Nee. En die wezen tennissen.

Ik bedoel, we hebben geweest, maar ik had me een week vergist.

Ben je wezen stappen?

Met Simone?

Nee, die zijn er niet.

Maar waar kom je er nou vandaan?

Van moeders huis.

Heb je veel gedaan?

De zolder opgeruimd.

Wel eng, zo boven in het huis.

Je ziet en hoort helemaal niets.

Helemaal alleen?

Niet helemaal.

Nu wijf nou eens nog even langs geweest.

Zet een blokje teppeltje.

Zullen we gaan slapen?

Ik weet, Sean, dat ik niet eerlijk tegen je was.

Maar ik wist niet hoe ik het moest uitleggen.

Ik wilde je niet kwetsen.

Voor mijn gevoel had het niets met jou te maken.

Wat ik met Leon wilde, ging om lust, niet om liefde.

Iets vluchtigs dat weer voorbij zou gaan.

Maar hoe meer ik hem uit mijn gedachten probeerde te weren, hoe dieper hij in

hem binnendroom.

Weet je wie dat gemaakt heeft?

Nee. Oma.

Nee, met mij.

Heb je even?

Ik zou je een fantasie vertellen. Durf je nou?

Ik help je zo.

Ja, vertel maar.

Ik stel me voor dat je op een zonnige dag is vandaag.

alleen de stad ingaan met een regenjas bij.

En je loopt daar langs de pornobioscopen, de seksshops, de

Dan zoek je een winkel waar ze lingerie verkopen. Geen chique lingerie, maar

hoeren lingerie.

Wat hij mij voorstelde vond ik absurd.

Maar ook prikkeland.

Zo tegenstrijdig zit de fantasie in elkaar.

Toen ik er eerlijk over nadacht, vroeg ik me af.

Wil ik het niet, of durf ik het gewoon niet?

Omdat ik het antwoord niet wist, heb ik je die middag opgezocht.

Kennelijk was er niets dat de loop van de gebeurtenissen kon tegengaan.

Besef nu dat ik die middag een grens overging.

Hi.

Eva, wat doe jij hier?

Kom je verrassen. We gaan lunch in de stad.

Jij?

Ik heb zoveel verhalen.

Je kan toch stiekem weggaan?

Het is nou net niet de plek om stiekem weg te gaan.

Ze proberen het hier bijna iedere dag.

Ik kom wel een half uurtje thuis vanavond.

Dat lukt wel. En dan gaan we samen even iets eten.

Goed?

Dan zien we.

Over een half uur bij de Halle.

Heb je iets leuks gekocht?

Zullen we wel zien.

We zouden elkaar niet aanraken.

Een roer die je niet mag aanraken.

Oké. Zeg maar wat je wil.

Doe je slipjes uit.

Ik wil jou iedere dag.

Ik heb jouw geld niet iedere dag nodig.

Sterker nog, jouw geld ziet er precies hetzelfde uit als het geld van de eerste

de beste smeerlap onderzoekt.

Kunnen we gaan?

Ik heb meer werk te doen.

Hoe laat is het eigenlijk?

Eh, drie uur.

Drie uur? Mijn god, Anna!

Vertra... Eh, moet ik je ergens heen brengen? Nee, ja, naar mijn auto.

Hoi. Hoi.

Ben je er al? Ja.

Ik kan geen gevaren meer zien.

Schat, heb je een jas aan met dit weer?

Nee, ik moet zo weer weg.

Ah, een kopje deept. Het staat klaar.

Wat is er met jou?

Niks. Ik doe gewoon iets anders aan het redden. Mag ik? Elis, de moeder belde

nog op.

Ja. Het was iets te laat, sorry.

Het zal niet meer gebeuren.

De repetitie liep uit.

Het is vandaag vrijdag.

Je hebt helemaal geen repetitie op vrijdag.

Oké.

Ik was in de stad.

Ik heb een foto voor je.

Ja?

Zullen we naar boven gaan?

Dat is mijn babykanaal.

Oh ja?

Dat er iets is.

Ik bedoel, ik kan niks bewijzen, maar... Waarom is het dan aan de gang?

Hoelang denk je dat het aan de gang is?

Een week.

Een paar weken.

Een paar jaar.

Heb je het iemand in jezelf al eens gevraagd?

Heb jij nou nooit iets vredes opgenomen?

Lieve Sjaal, ik heb mijn handen al vol, maar zo enigszins om controle te houden.

Wat wil je dan me zeggen?

Niets.

Behalve dan dat je er zelf achterheen moet als je iets vermoedt.

Vraag het Emilia.

Ja, maar als ik dat doe en het is niet zo...

Emilia zegt natuurlijk af en terecht wat er dan is tussen ons. Dat ik dacht dat

er iets was, begrijp je?

Waarom denk ik dat eigenlijk?

En de schilderij en die tafeltjes kunnen eigenlijk ook mee, ja?

Bedankt.

Hallo. Ik heb jouw fantasie gedaan.

Nu wil ik dat je de mijne doet.

Ik wil dat je het met iemand anders doet.

Een andere vrouw.

En ik kijk toe.

Maar? Niet gewoon kaas.

Op een plek waar je ieder moment betrapt kunt worden. Een toilet.

Maar... Een openbaar toilet.

In het toilet van een chic en duur restaurant. Oké.

Oké.

Heb je al iemand gezien waar je het mee gaat doen?

Ik heb mijn voorbereidingen getroffen, ja. Het zou

kunnen.

Toch niet in die bruine jurk achter me.

Zou dat niet interessant zijn?

***

Kijk naar de spiegel.

Nee.

Iedereen kan binnenkomen.

Kom op, Anna. Hoe kan je een grote sterk worden als je niet eet?

Ik wil een grote sterk worden.

Een hapje voor pluis.

Pluim, met een M.

Nou, papa mag eerst pluis zeggen.

Een hapje voor mij.

Een hapje voor papa.

Krijg ik niks.

Nee.

Vind je mama niet lief, Anna?

Nee.

Ik weet het niet zo, ik wou dat ik het wist.

Je hebt allemaal nog nooit geslagen, wil je dat ook nooit meer doen?

Ik weet dat het niet kan, ik weet dat het niet mag, ik weet dat het niet

verstandig is. En soms verlies je jezelf, is dat zo slecht?

Hoe kun je dat nou zeggen?

Zulke verhalen hoor ik iedere dag op mijn werk.

Heeft jouw moeder je ooit geslagen? Nee, het is hier wat over mij is geworden.

Wat is het feestelijk, zang en moed?

Is jij weg?

O, God.

Was je vergeten?

Je hebt in een minuut.

Ik kan elkaar niet meer zien.

Wat is het probleem?

Alles. Anna.

Wie is Anna?

Mijn kind, mijn dochtertje.

Oh.

Nou, wat is er met Anna?

Wat is er met Anna?

Ik heb haar geslagen. Voor het eerst. Midden in mijn gezicht.

Het leven deelt soms klappen uit.

Het is juist te ver, verkenning. Voor wie te ver?

Voor jou?

Voor jou.

Heb je het hem verteld?

Nee.

Nou dan.

We zouden ophouden voor dat.

Toe, alsjeblieft.

Zeg Marcel, hoe zit het eigenlijk met die baan van je in Dubai?

Wordt dat al wat?

Marcel heeft die baan afgezegd.

Simone wou niet mee.

En Marcel houdt zoveel van me dat hij niet alleen wilde gaan.

Helemaal niet.

Toen hij zich realiseerde dat alle vrouwen daar in sluimen stopen. En

onaanraakbaar zijn.

Nou schat, je bent helemaal niet waar.

Hoe meer sluis, hoe spannender de uitpakken.

Weten jullie eigenlijk wel dat het voor het eerst is sinds tijden dat jullie

überhaupt aan het toetje zijn toegekomen?

Betrouwd zijn we, of vreemdgaande. Meestal waren jullie al boos weggelopen.

Zaten jullie nou in de auto voor de deur en dan dachten wij van...

Waarom hoorden we ze nou niet wegrijden? Dan gingen we maar even kijken en dan

zagen we jullie een beetje ruzie maken. En dan na zo 'n vijf minuten... Oh,

jullie hebben staan gluren.

Ja, ik dacht goed man.

Ze staan gluren.

Eigenlijk moet het allemaal kunnen.

En er zijn mensen die kunnen het met z 'n tweeën oplossen.

En er zijn mensen die hebben er iemand anders voor nodig.

Goed gedaan.

We moeten nog helemaal over je verjaardagsfeestje. Ja, vind je het

feestje?

Ik denk dat ze de cadeautjes wel leuk vindt.

Ja, wat wil je eigenlijk hebben, Anna?

Vandaag ben ik mama.

Kind, alsjeblieft, neem een andere dag.

Het is vandaag echt geen topdag voor me.

Dan ben ik papa.

Andere dag, schat.

Neem hier gisteren maar.

Welke man?

Heb je ook nog een naam?

Ja, maar ik ben het vergeten.

En wat wilde hij? Hij moest terugbellen.

Je hebt gelijk, ik heb er over nagedacht.

We moeten ermee ophouden.

Ophouden?

Ophouden.

Hm?

Hm. Dat begrijp ik niet. Hoezo?

Even met je.

Hé, wat wil je dat ik doe?

Het is voorbij, Emilia.

Ik wil alles voor je doen.

Als je wil.

Ik zal het weer doen.

Hou ervan, er was geen sprake van jou.

Je moet me geloven als ik dat zeg.

Die woorden zijn me te dierbaar en alleen voor jou bestemd.

Ik dacht dat met mijn stop alles afgelopen zou zijn.

Als er niet dagen daarna dromen tot me door.

Dat het spel niet verkeerd was geweest, maar dat een van de spelers niet deugde.

Wat ga je doen?

Ga je weg?

Ik woon van je.

Ik woon van je.

Als je me aanraakt, je moet die schoppen slaan.

Ik ben jou als hoer verkleed en je op de achterbank van een auto met je benen

met wat muiken.

Maar hoe?

Och, ik krijg vrijwel dagelijks telefoontjes op mijn werk.

Maar ik maak het nooit lang hoor.

Sjaal, geloof me. Je bent een fantastische hoer.

Ik heb gewoon op de achterbank van mijn auto.

Weet u meer?

U kent uw eigen vrouw niet.

Sjaal, waar ga je naar t -

Ik ben blij dat je gekomen bent.

Wat drink je?

Het is afgelopen. Stop, begrijpen.

Je blijft uit mijn buurt. Je blijft uit de buurt van mijn kind.

En je blijft uit de buurt van Charles.

Maar we spelen allang een nieuw spel, Emilia.

Met maar één spelregel.

Alles is echt.

En dat is niet meer te stoppen.

Nee. Laat me los.

Maar ik heb je zo verschrikkelijk gemist.

Weet Charlotte al dat het spel afgelopen is?

Hallo?

Jou moet ik net hebben.

Als je je vrouw zoekt... Die is hier en die komt voorlopig niet terug.

Ze blijft liever met mij. Ga op!

Maar je weet toch dat ik je nooit meer loslaat?

Nee.

Vind je dat niet opvindend?

Nee.

Blijf hem af.

Nee.

Ja, maar dat weet ik.

Je speelt het goed.

Ik vind het niet leuk meer. Dit soort fantasieën gaan me dus echt te ver.

Jij wil me niet, hè?

Maar waarom niet?

Ik hou niet van je.

En al die keren dat we hier samen in dit huis... Is dat dan niets te betekenen?

Je bent er liggend voor. Een fantasie.

Meer niet.

Hoe moet het dan verder met ons?

Ik begrijp het niet.

We gaan allebei ons eigen weg.

Dat kan niet.

Dat kan niet, Emilia.

We zouden samen kunnen doodgaan.

Als je me wilt, dan ga je gangen.

Maar ik ben er niet bij.

Ik had Leon opgezocht om hem te vertellen dat hij uit ons leven moest

verdwijnen.

Maar er was ook iets in me dat niet kon kiezen.

Dat niet wilde kiezen.

Dat ontdekt heeft dat ik naast je vrouw ook nog iemand anders ben.

Ik kan dat nooit meer ontkennen.

Dat ik met zekerheid kan zeggen.