Original subtitles

Iedereen herinnert zich waar ze die dag waren.

De dag van de gebeurtenis.

Goed, we beginnen weer bij het begin. Hoe zullen we Superdog noemen?

Wat denk jij? - Doug.

Doug? Zeker weten?

Eens kijken. Ik zoek zijn foto.

Goed. Wat ik jullie wil vragen. Wie van jullie heeft huisdieren?

Een Rottweiler. - Heb jij een Rottweiler? Wat?

Niks aan de hand.

Kijk me aan. Ronnie, kijk me aan.

Er is niks aan de hand.

Tien jaar later.

Vertaling: Shaktimaan

Goedemorgen schat. - Goedemorgen.

Bedankt mam.

Er is geen basis voor de theorie van de waarheidsbeweging.

De bevindingen van de congressionele commissie zijn bevestigd...

door onafhankelijk onderzoek.

Berichten over nieuwe restanten kunnen niet bevestigd worden.

Ik sprak Janine en ze zei dat ze een nieuwe had gezien in de bus.

Moeten we het elke ochtend over die dingen hebben?

Die dingen?

Het is niets om boos over te worden. - Ik word niet boos.

Je zegt altijd dat soort dingen en je doet alsof hij er niet eens...

is.

Ik ga naar school. Bedankt voor het ontbijt.

Dat is m'n leven.

Zo is het leven van iedereen sinds het gebeurd is.

De gebeurtenis nam mensen om wie we gaven maar, liet ook een gedeelte van hen achter.

Restanten.

Iedereen ziet ze.

Elke dag.

Overal.

Het is alsof je door een spookhuis loopt...

maar het spookt over de hele wereld.

Jewel City, Illinois.

We zijn slechts tachtig kilometer van het beginpunt.

Een overheidslaboratorium kreeg een soort uitbarsting.

Berichten komen binnen over een explosie in het Ashburn Lab.

Oorzaak van de knal is een deeltjesversneller.

Een onderdeel van een energieprogramma geleid door de natuurkundige...

Dr Martin Steiner.

De energiegolf liet de gebouwen staan maar de mensen op zijn pad...

hadden niet zoveel geluk.

Het enige wat we allemaal zeker weten is dat we niet terug kunnen.

Terug naar een wereld van voor de no-go zone.

...verklaren de stad Chicago een no-go zone.

Naar een wereld voordat elk huis een veilige kamer had.

Naar een wereld waar klasgenoten die doen alsof je niet bestaat...

in werkelijkheid bestonden.

Naar een wereld van voor dit allemaal.

Naar een wereld voor... - Geesten...

demonen, specters, spectrale restanten, restjes zoals de jeugd zegt.

Wat heb je nog meer? - Spoken.

Spoken, geweldig. Ja, spoken, word ik bang van.

Hij is zo lekker.

Goed, aan het werk. Mr Trantolo.

Je ziet er nerveus uit onder die haardos wat raar is want je hebt het gelezen.

Wat zijn de drie wetten van spectrale restanten, maak me trots James Dean.

Wet één: ze hebben geen bewustzijn. Het zijn geen denkende wezens.

Ze zijn een projectie van het verleden, net als een hologram.

Heel goed, wet twee. Juffrouw McNulty?

Ze kunnen hun verschijning niet veranderen. - Exact.

Als restanten verschijnen doen ze steeds hetzelfde, elke keer weer.

Als een filmrol die steeds afdraait. Dat zijn lussen.

Misschien een van vijf seconden of van vijf minuten maar ze variëren nooit...

en herhalen altijd.

En nu voor de grote finale, wet drie, mw Calder.

Als we een minuutje van je aandacht mogen?

Wet drie.

Ze hebben geen invloed op onze werkelijke wereld.

Heel goed, Veronica Calder.

Restanten fenomeen is misschien heel divers. Ze herhalen momenten uit hun leven...

zelfs hun eigen dood. Maar ongeacht alles...

ze kunnen niet denken, ze veranderen niet en kunnen niks aanraken.

Waarom zijn de restanten, niet alleen van mensen die zijn omgekomen bij de gebeurtenis?

We begrijpen nog steeds een heleboel niet. We denken dat ze zeer waarschijnlijk...

worden aangetrokken tot plaatsen van emotioneel belang.

Er is bewijs dat er altijd restanten zijn geweest.

Hiroshima. Nagasaki. Tsjernobyl.

Bij elk van deze gebeurtenissen zie je na verloop van tijd minder restanten.

Er word aangenomen dat dit ook hier zal gebeuren naarmate het langer geleden is.

Ik zie een sceptisch gezicht. Mw Calder, zeg op.

Als dat waar is, waarom lijken het er dan steeds meer te worden?

Welk bewijs heb je om deze theorie te onderbouwen?

Wat dacht je van haar?

Over een week ben je jarig, dus ik dacht...

om een beetje gek te doen, een klein feestje.

Dame Calder. Even spreken.

Een zes.

Zo ken ik je niet. Ik verwacht hoodies, fronsende blikken...

en negens. Zeg eens wat er aan de hand is.

Is dit je dochter?

Ze is m'n engel. Dat lijkt alsof het twee seconden geleden is.

Ze is nu jouw leeftijd. Wacht even...

Mijn god. Je bent aan het slijmen om me af te leiden, of niet?

Niet waar. - Dat is mijn truc, die heb je gejat.

Doe je eigen trucjes. Maar Ronnie, tot die tijd, concentreer je.

Ik weet dat je veel kunt bereiken, werk met me mee?

Daar gaat ie.

Een vroeg verjaardagscadeau. - Bedankt.

En Ronnie, nog één ding.

Als je met iemand wil praten... - Staat je deur altijd open.

Ik wilde eigenlijk zeggen, probeer eerst een andere docent, maar ja, natuurlijk...

laten we dat doen.

Tot morgen meneer Bittner.

Ik heb niet gezegd dat ze er dik uitzag maar dat deed ze echt wel.

Sommige mensen begrijpen niet dat ze geen korte blouse en een lage taille kunnen dragen.

Wat heb jij met Ghost Boy?

Ghost Boy? - Kirk Lane.

Hij is geobsedeerd door restanten en van z'n oude school gestuurd...

en moest daarna naar het gekkenhuis. Wat hij ook gedaan heeft, het was nogal erg.

Heel erg.

Waarom zijn de leuke altijd psychopaten?

Je moet het loslaten, Ronnie.

Probeer het los te laten, schatje.

Je kunt het. Het lukt je.

Je kunt het. Je doet het.

Zo, ja.

Oké, kom nu terug.

Ik vang je op. Je hoeft nooit bang te zijn, schatje.

Hierheen, kom.

Hierheen, ik vang je op.

Ik vang je op.

Als je me nodig hebt zal ik er altijd voor je zijn, Ronnie.

Altijd.

Klaar?

Ga maar.

Ron?

Vlucht.

Goed, mensen. Luister.

Je schrijft een onderzoeksartikel gebaseerd op een onderwerp...

...deel je op in tweetallen voor dit project...

Het is essentieel... - Mr Bittner?

Ronnie, je oor.

Sorry. Hoi.

Mw Calder, hoe gaat het met je oor? - Prima, niks aan de hand.

Mooi. Je moet echt iets goed doen als docent...

als de oren van je studenten spontaan beginnen te bloeden.

Mr Bittner. Kan ik u iets vragen, het is belangrijk?

Vrijdag sluit het trimester, er is nu niets belangrijker.

Het gaat over restanten.

Heeft dit te maken met je project voor school?

Goed. Je weet me te wonen, James Road, bij het ouwe huis van Richards.

Ja. - Ik werk vandaag thuis.

Ik heb na m'n werk tijd, om half zes, kom niet te laat.

Denk aan je concentratieproblemen.

Blijf werken aan die laatste paragraaf. Het wordt geweldig.

Ik weet het gewoon.

Kom binnen. Ik stel je punctualiteit op prijs.

Het is hier een gekkenhuis. Eva?

Nee, het is echt prachtig.

Dank je.

Het is nu nogal een troep. Kom boven?

Even dit opzij zetten. Eva?

Eva. Huiswerk. Maak het nu af.

Als ik hier klaar ben kom ik controleren. Dit is geen oefening.

Geen knuffel, geen hallo.

Vertel eens. Word je tiener...

en dan stop je met je vader knuffelen, is dat soms een regel?

Ik zou het niet weten.

Sorry, Ronnie. - Dat geeft niet.

In plaats van je een afschuwelijk gevoel te geven...

hoe kan ik je helpen?

Hypothetisch gezien, kan een geest of restant met iemand communiceren?

Wat heeft die geest dan gezegd? - Hij zei niets.

Je zei dat hij sprak. - Ik zei dat hij communiceerde.

Heeft hij je een snapchat gestuurd?

Ben je niet onder de indruk dat ik weet wat snapchat is?

Heel indrukwekkend, Mr Bittner. Maar goed, ik stond onder de douche...

Was hij in de badkamer? - Ja, bij de wastafel en toen gleed ik uit.

Ik viel en stootte m'n hoofd. - Je stootte je hoofd?

Ja, maar niet zo hard. - Hard genoeg om je oor te laten bloeden.

Heb je ooit een hersenschudding gehad? - Ik weet wat ik zag.

Restanten kunnen niet communiceren.

Ze zijn gewoon een overblijfsel.

Dingen die we willen herinneren of zouden willen vergeten, maar da's alles.

Leuk of niet.

Maar de wetten... - Ik weet wat je dacht te zien, maar...

dat is onmogelijk.

Waarom volg jij mij? - Verdomme.

Luister. Ik zag gisteren een nieuw restant in mijn badkamer en...

ik heb het nog nooit gezien. Het was nieuw.

Kom met me mee.

Nee, ik ga daar niet naar binnen. - Jij hebt mij gevolgd.

Kirk?

Bereid je voor. - Waarvoor?

Oké, kom. Tellen. Tel ze.

Het zijn er zoveel, ik kan het niet bijhouden.

Vorige maand waren het er zestien.

Dus, wacht even. Ben jij een waarheidszoeker?

Ik heb gewoon meer vragen dan de meeste mensen.

Zoals jij. Ik heb je wel gezien in de klas.

Je bent wakker.

Oké, help me dan. Help me uitzoeken wie deze restant is.

Nee, dank je. Ik vermaak me wel.

Het artikel. Voor Bittner.

Je hebt een partner nodig.

Kom. Doe het voor mij en ik schrijf het artikel voor ons beide.

Deze restant, waarom interesseert jou dat, wat maakt hem zo speciaal?

Ik denk dat hij me misschien wat wil aandoen.

Wat we moeten doen is er achter komen wie deze restant is, of was.

Sorry.

Ik zeg dat we Brian's foto gaan Googelen... - Wat zeg je?

Waarom noem je hem Brian?

Weet ik niet. Het popte gewoon in me op, denk ik.

Je kunt niet simpelweg een restant fotograferen.

Dan moet je een spectrografische lens hebben. Dat kost miljoenen.

Dan improviseren we.

Chandler Deckert, is al sinds groep vier verliefd op me. Hij helpt ons wel.

Ik heb het nog.

In theorie kun je het spectrografisch veld simuleren en 'n restant gewoon fotograferen.

Ik kan het je laten zien, maar wil er wel iets voor terug.

Zoals wat? - Eén afspraakje.

Nee.

Zeg iedereen dat we het gedaan hebben. - Prima. - Nee.

Goed, dan hebben we wel wat nodig. Ultraviolet licht, een luchtreiniger en...

je moet misschien wat stelen, uit de kast van het scheikunde lokaal.

Een spectrograaf maakt feitelijk een geladen omgeving...

waarin spectrale deeltjes, wat een restant is, zichtbaar voor de camera.

M'n moeder slaapt.

De meeste luchtreinigers gebruiken een negatieve ionen generator.

Wat draden die gas moleculen een negatieve lading geven...

die blijven plakken aan alles wat er in de lucht hangt en filtert.

Wij gaan dat omkeren.

We sturen die deeltjes de lucht in en laden de badkamer.

Technisch gezien zijn ze fosforhoudend.

Ze geven onzichtbaar licht als reactie op straling. Dus...

om het effect af te maken zodat de camera het ziet, zet je er UV-licht op.

Dan gewoon richten en schieten.

Je hebt Brian sinds die ochtend niet meer gezien, toch? Misschien komt hij niet.

Nee. Hij komt wel.

Mam?

Kirk.

Kirk, er was een man.

Hij verdween of rende weg... - Kalm aan.

Gewoon kalm aan, oké?

Blijf hier. Heb je iets wat ik als wapen kan gebruiken?

Ik zei toch dat je daar moest blijven. - Ja, ik hoorde je.

Prima, blijf dan gewoon achter me.

Wie is dit?

Dit is Kirk. Kirk, mijn moeder.

Mam, dit is Kirk.

We zijn bezig voor school, sorry dat ik het niet gezegd heb.

Alles goed, heb je niks? - Niks aan de hand en jij?

Ik hoorde iemand beneden en ik werd zo bang.

Heb je gezien hoe hij eruit zag?

Nee, het was donker maar het zou een restant kunnen zijn.

Brian.

Misschien maar ik denk... - Nee. Het is half zes, ik bedoel Brian.

Wie? - Iemand is binnen geweest, bel de politie.

Wat? - Bel ze nu gewoon, alsjeblieft.

Het werkt niet.

Kirk. - Wacht even, dit moet werken.

Je hebt m'n hulp echt nodig bij dit project.

Richten en schieten.

Dit gebeurde de vorige keer niet.

Wat is er in hemelsnaam net gebeurd?

Brian.

Hij is een moordenaar, Ronnie.

Ik heb onze beelden gedownload, zijn gezicht opgezocht en vond dit.

"Pastoor Greer's dochter, Mary Greer, is volgende week al vier jaar ontvoert."

Ze vonden haar in het meer. En er staat een foto van de dag voor haar verdwijning.

De pastoor z'n dochter. Mary Greer.

Was je bang dat hij je wat wilde aandoen? Misschien heb je gelijk.

Daar is ze.

Wat wil je weten over de jongen die mijn dochter heeft vermoord?

Weet u hoe hij heet?

Nee.

Wie hij ook was, ik weet wel dat hij eerst gestalkt heeft.

Hij volgde haar op de campus.

Hij benaderde haar daar.

Ze kregen schijnbaar een soort meningsverschil.

Stop. Luister.

Op een of andere manier, heeft hij m'n dochter overgehaald om mee te gaan.

Hij is de laatste persoon met wie ze levend is gezien.

De politie vond hem in een plaatselijk motel.

De dag nadat ze Mary gevonden hadden.

Goed, we weten Mary Greer, de mysterieuze jongen...

ontvoerd haar... - Wurgt haar.

...en dan vermoord hij haar.

Waarom?

Hoe kent hij haar en kent zij hem eigenlijk?

Hij komt niet van hier Jewel City is niet zo heel groot.

Dan had iemand hem gekend dus, ik betwijfel of zij dat deed.

Maar hij kent mij en kende haar.

Hoe? We missen iets.

Ja.

Wacht, waarom is Mary's leeftijd overal anders.

Laat eens zien.

Hier staat waarom. Ze verdween de dag voor haar verjaardag.

Daarom is haar leeftijd verschillend.

Toen ze haar vonden was ze jarig geweest. Technisch gezien was ze een jaar ouder.

"Mary Greer werd geboren op 29 februari."

Schrikkeldag.

Dus?

Dat is mijn verjaardag.

We sluiten over vijf minuten.

Kom, we gaan.

Ik kan me niet herinneren dat ik dat geschreven heb.

Mr Lane.

Ik heb vanmorgen telefoon gehad van pastoor Greer.

Over een student van onze school die haar lastigvalt over haar dochter's dood.

Zou je dit willen uitleggen?

School project.

Het lachen zal je wel vergaan als ik je schors, mr Lane.

Wat is de echte reden, waarom je naar pastoor Greer bent gegaan?

Niet te geloven dat ik hier ben. - Ik moest wel, ik zie je nog maar amper.

Daar is m'n vriendje. En waar is die van jou?

Hij is niet m'n vriendje. En dit...

is niet helemaal Kirk z'n ding.

Is het dat niet, oké.

Wat is zijn ding dan? Wat doet Kirk graag?

Hij is normaal, denk ik.

Kirk Lane is normaal.

Oké, dat is nieuw. Goed dan.

Geweldig.

Hij is helemaal geen slechte jongen. Hij is, anders.

Ik wil alleen zeggen, misschien vinden mensen hem raar voor een reden.

Je kunt niet altijd op je eerste indruk afgaan.

Wat is er?

Ik ben zo terug, ik moet even naar het toilet.

Pardon.

Excuseer. Sorry.

O, mijn god. Mr Pescatelli.

Berichten komen binnen dat schooldirecteur William Pescatelli zich heeft gesuïcideerd.

Het schoolbestuur is er stuk van... - Ik ga wel.

De politie voert een gedetailleerd onderzoek uit naar de toedracht.

Waarom neem jij je telefoon niet op? - Die ligt aan de lader. Wat is er?

Ik heb het hem gezegd.

Ik heb Pescatelli verteld over Greer, hij zou het nakijken en nu is hij dood.

Ze zeggen dat het zelfmoord was. - Nee, luister. Dit is waarom hij dood is.

Ik zeg het je, er is hier iets gaande.

Hij is dood omdat ik het verteld heb. - Kirk, kom. Dat weten we niet.

En voor als je het je afvraagt, ik heb die andere niet gevonden...

sinds jij m'n moeder ermee probeerde te vermoorden.

Ik weet het, sorry. Je hebt wel erg grote voeten, trouwens.

Die schaatsen zijn eigenlijk van m'n vader.

Sorry. Meestal ben ik niet zo. - Blijkbaar is het beter dan 't alternatief.

Ik heb niet gehuild toen m'n vader overleed.

Niet één keer.

Wat was je laatste herinnering aan hem? Iets goeds?

Ik heb die ochtend naar hem geschreeuwd.

Ik had een driftbui over...

Ik weet niet meer waarover, het was niks, ik was zes.

En...

ik zei dat ik niet van hem hield.

En elke ochtend ging hetzelfde.

Dan schudde hij zijn hoofd en zei: "Tot ziens voor nu."

En nam hij de trein naar het werk.

Behalve als hij laat was, zoals op die dag.

Door mij. Dus ging hij met de auto.

Maar als hij nou gewoon de trein had genomen...

zou hij oostwaarts zijn gegaan en er niks aan de hand zijn...

omdat de schokgolf niet zover is gekomen.

Maar hij...

nam de snelweg.

Het is...

Het is allemaal mijn schuld.

Ik weet dat iedereen zegt dat het niet zo is. Dat het...

zijn tijd was en dat het zijn...

Maar dat was niet zo.

Weet je dat ik nog nooit zijn graf bezocht heb?

Niet één keer.

Hoe verknipt is dat?

Zie je dit?

Dit allemaal. Wil je weten waarom ik restanten opspoor?

Omdat je wilt weten waarom ze verschijnen, toch?

Nee, ik wil weten waarom mijn vader dat niet doet.

Ik zie zoveel restanten op een dag maar...

hem niet.

Nooit hem. En elke dag denk ik dat ik de hoek omdraai...

en dat hij daar dan staat en het allemaal op zijn plek valt, maar...

dat doet het nooit.

Daar ben ik nog het meest bang voor.

Ik bedoel, dat hij dood is en ik leef, wat als het helemaal niets betekent.

Daarom blijf ik zoeken.

Ron?

Hoi, mam. - Hé, Ron.

Het wordt laat en met de vorst op de wegen dacht ik dat Kirk maar moest logeren.

Ik heb de slaapbank voor hem klaargezet.

Welterusten.

Welterusten.

Niks aan de hand, schat.

Ronnie? Schat, wat is er?

Niks, ik had gewoon een nachtmerrie.

Waarom staat het raam open?

Wat betekent "Duisternis valt?"

Wat? - Voor je wakker werd hoorde ik je zeggen...

en dat herhaalde je, "Duisternis valt."

Weet ik niet.

Kom mee naar beneden je ontbijt wordt koud.

En doe dat raam dicht.

Goedemorgen.

Bedankt.

Ik wil je nog zeggen dat ik gebeld ben door dat kantoor in Overton.

Ze willen dat ik op gesprek kom, dat is op de 28e.

Dus ik blijf waarschijnlijk overnachten. - Dan mis je m'n verjaardag.

Ik kom later die middag thuis. Dan kunnen we altijd nog gaan doen wat je wilt, oké?

Oké.

Wat? - Dat is zijn stoel.

Dat spijt me. - Nee, geeft niet.

Het is al goed. - Ik wist het niet, moet ik...

Ga gewoon zitten.

Het is niet erg, echt waar. Ga daar zitten.

Ik ben zo moe. Hoe lag de slaapbank?

Heb je nog wat geslapen want ik heb dat zeker niet gedaan.

Het was vermoeiend.

Ik heb gedroomd over Brian. - Ronnie, Ronnie.

Je vader is toch al tien jaar overleden? - Ja.

Zijn krant is nog maar acht jaar oud.

Wat?

Hoe is dat mogelijk?

Geef me een pen, vlug. - Ja.

Hoeveel tijd heb ik nog? - Bijna.

Voorbij.

Misschien is het beeld veranderd of was het altijd al zo, we weten het niet.

Maar hoe dan ook. Ik ben vrij zeker dat hij je wil waarschuwen.

Ik heb nog een artikel gevonden van acht jaar geleden.

Emma Shaw raakt vermist op schrikkeldag. Haar moordenaar wordt nooit gevonden.

Maar de politie denkt dat er een verband is met de moord van een ander meisje.

Claire White, die een jaar eerder op 28 februari dood werd gevonden.

Zijn er nog levende familieleden?

Nee, Emma Shaw's familie is verhuisd, maar...

Claire White heeft nog een zus in Aurora.

Claire had een vriendje, Brian.

Achternaam? - Nooit geweten.

Claire en ik zijn nooit zo close geweest.

Maar goed...

ze was geobsedeerd. Ze verhuisde al na een paar maanden voor hem naar Chicago.

Ik vond het veel te snel gaan, maar zo was Claire.

Waar is haar lichaam gevonden?

Wil je haar zien sterven?

Ik geef je het adres. Maar denk goed na voor je gaat.

Waarom? - Omdat het in de no-go zone is.

Dit is een noodbericht.

U rijdt nu verboden gebied binnen...

alleen voor geautoriseerd Amerikaans overheidspersoneel.

Keer nu om en ga naar de dichtstbijzijnde controlepost.

Dit is een noodbericht.

U rijdt nu verboden gebied binnen...

alleen voor geautoriseerd Amerikaans overheidspersoneel.

Keer nu om en ga naar de dichtstbijzijnde controlepost.

Dit is een noodbericht.

U rijdt nu verboden gebied binnen...

Je hoeft dit niet te doen.

Kom je mee?

M'n droom.

Ik bleef maar zeggen...

Duisternis valt.

Kom, we moeten verder.

Kun je lezen?

Het staat niet echt onder stroom dat is om mensen af te schrikken.

Hoop ik. Ja, dat hoop ik.

Ik hoop het.

Zie je?

Ik heb betonscharen in m'n tas.

Waarom heb je betonscharen in...? - Vraag maar niet.

Zij ze allemaal...?

Ja.

Hun lussen eindigen nooit.

Hoe is dat mogelijk.

Hier hebben ze mogelijk de meeste energie, omdat we dichtbij het beginpunt zijn.

Daarom lijken hun lussen continu. Ze herhalen geen momenten...

ze herhalen dagen, weken.

Sommigen herhalen misschien heel hun leven.

Gewoon door blijven lopen, oké?

Kom we smeren 'm.

Inwoners. Zeker geen restanten.

Ronnie, doe wat ik zeg. - Wat?

Zeg geen woord.

Moet je dit zien.

Deze is nieuw.

Nou en. Er zijn hier elke dag nieuwe.

Kom, we gaan.

Was het perse nodig om me hiervoor te kussen?

Nee, waarschijnlijk niet. Kom mee.

Dit is het adres wat ze ons gegeven heeft.

Dit is het geleider laboratorium.

Dit is het beginpunt.

Zijn jullie hier om geesten te zien?

Er zijn hier allerlei geesten.

We hebben gehoord dat je een meisje kunt zien sterven.

Geld?

Je kunt haar niet missen.

Ga helemaal achterin dan de trap af.

Veel plezier.

Engerds.

Ik begrijp het niet. Ik dacht dat hier een laboratorium was.

We moeten restanten zien van voor dat het laboratorium bestond.

Tijdens de grote brand van Chicago sprongen mensen van de daken.

Het moet ooit een badhuis zijn geweest.

En een ziekenhuis tijdens de oorlog.

En blijven we nou een beetje in het donker staan?

Ja, we wachten. - Op wat?

Dat.

Kijk, daar komt ze aan.

Daar is ze.

Ze kende haar belager.

Kom, we gaan hier weg.

Dr Steiner.

Martin Steiner.

Steiner. Dr Steiner. - Hé, wacht.

Wat is dit? Sorry.

Kirk, wacht. - Sorry.

Kom mee. - Nee, wacht even.

Daar is hij. Ronnie, kom hier.

Nee, wacht. Hierheen.

Steiner.

Steiner, we willen gewoon met je praten. - Over Claire White.

Je moet gaan.

En Brain. - Ik zei ga.

Rustig, oké. We gaan al.

Je kent hem, nietwaar soms? - Maak dat je wegkomt.

Wil je me neerschieten? Schiet me dan neer.

Als ik hier zonder antwoorden wegga ben ik sowieso dood.

Wil je het goedmaken dat je iedereen zijn leven hebt verwoest?

Misschien kun je beginnen met mijn leven te redden.

Alsjeblieft.

Hier is waar ik nu woon.

Na de explosie ben ik teruggegaan.

Het voelde alsof ik alleen hier thuishoorde.

Kom even mee. Hierheen.

Ga zitten.

Toen...

Toen de bommen...

boven Hiroshima en Nagasaki...

de mensen die vlakbij de explosie stonden...

absorbeerde de straling terwijl ze verbrande.

Hun schaduw werd voor eeuwig in de muur geschroeid.

Snap je...

de dood werkt hetzelfde.

Als we sterven laten we een echo van onszelf achter.

Die echo's kunnen iets meer worden. Het kunnen portalen worden.

Een portaal waardoor iemand terug kan gaan en de levenden kan aanraken.

Mijn onderzoek was om deze portalen te begrijpen...

en uiteindelijk om er een te maken.

Je hebt een portaal tussen leven en dood gemaakt.

Ja. En vice-versa.

We brachten patiënten naar de rand van de dood en terug.

In essentie om te zien of een levend persoon...

kan dienen als lichaam om de doden te doen herrijzen.

Helaas hoe dichter we kwamen, hoe gevaarlijker het werd.

Wat gebeurde er op de dag van de gebeurtenis.

In plaats van een portaal te maken...

maakten we een enorm gat.

Hoe zit het dan met Brian?

Brian was m'n onderzoeksassistent. Hij was jong maar briljant.

Hij was belangrijk voor ons werk hier.

Maar iets na de gebeurtenis veranderde hem, er ging iets stuk.

En toen ik ontdekte dat zijn vriendin, Claire...

vermoord was, wist ik dat hij het gedaan had.

Maar er zijn er meer sinds Claire.

Spectrale overdracht. - Wat is spectrale overdracht?

Brian vermoorde de persoon die hij het meest liefhad.

En nu probeert hij haar terug te brengen...

in een ander lichaam.

Maar Brian is dood. Hij is een restant en geesten kunnen niemand vermoorden.

Ik bedoel, de wetten... - De wetten zijn leugens.

Verhaaltjes voor het slapen gaan, voor kinderen, zodat ze slapen.

Hij zit nu achter jou aan, of niet?

Claire's verjaardag is overmorgen.

Claire's verjaardag is over...

Spectrale overdracht werkt alleen...

als het lichaam, jij...

op dezelfde dag jarig is als de overledene.

Overmorgen ben ik jarig.

Dan ben ik bang dat je niet zoveel tijd hebt.

Wat je niet moet vergeten.

In een wereld waar de doden tussen de levenden lopen...

is niets wat het lijkt.

Er moet wel een prijs betaalt worden, voor de kennis die ik heb opgedaan.

Wat doe je nou? - De waarheid kan een vreselijke last zijn.

Ik beloof dat we niks zullen zeggen.

Deze last...

is niet langer van mij.

Alles wat hij gezegd heeft, de wetten, we moeten het iedereen vertellen.

Brian zit achter je aan.

We moeten je nu 48 uur beschermen en dan... - En dan vertellen we het tegen iedereen.

Ja. - Wat doen we nu?

Ik heb niet veel tijd meer. - We gaan weg naar m'n tante in Bakersville.

Maar daar kan hij ons vinden. - Ze gaan niet van hun plek.

Ze horen ook niet te communiceren, veranderen of moorden.

Je hebt Steiner gehoord, de wetten zijn leugens.

Ik sta aan jouw kant, oké?

Ik probeer het ook maar te begrijpen. Denk niet dat je er alleen voor staat, oké?

Mr Lane?

Kunt u alstublieft uw kluisje openmaken?

Waar gaat dit over? - Maak het kluisje open.

Alstublieft.

Ga bij u kluisje vandaan, mr Lane.

Dit is belachelijk, wat denken jullie daar vinden?

Dat is niet van mij.

U zult mee moeten komen, mr Lane. - Dit is belachelijk, het is niet van mij.

Sorry. Ronnie, dat is niet mijn pistool.

Laat los, het is niet van mij.

Mr Bittner, ik zit in de problemen en heb hulp nodig, luister even.

Ik weet dat u me niet gaat geloven maar... - Ronnie, kalm aan.

Ik geloof je.

Ik geloof je.

Pastoor Greer heeft me alles verteld.

Bill heeft haar voor zijn dood gesproken. - Zou Brian hem vermoord hebben?

Dat weet ik niet. Ik heb zelf onderzoek gedaan en dat is het meest logisch.

We moeten het Kirk vertellen. - Je zag wat er zojuist gebeurd is.

Ja, maar dat was niet zijn pistool. - Dit kan ik eigenlijk niet vertellen.

Maar je weet toch wel waarom Kirk van zijn vorige school gestuurd is?

Nee.

Hij had een pistool bij zich.

Dus dit was de Dr Steiner?

En hij heeft niets meer verteld? - Nee, dat was het.

Als hij gelijk heeft, is vluchten zinloos.

Volgens Steiner, moet deze overdracht gebeuren op de verjaardag van beide lichamen.

Als het dan niet gebeurt, gebeurt het nooit, toch?

Dat betekent dat de 29e, Brian's dag is, we moeten je nog 24 uur beschermen.

Hoe doen we dat? - Heb je een veilige kamer?

Ja.

Hoe denkt je moeder over een kleine verbouwing?

Kan ik helpen?

Het lukt wel, dank je.

Ronnie, kan ik je heel even spreken?

Alsjeblieft?

Ja.

Waarom bel je niet terug?

Je weet dat het geweer niet van mij was. - Hoe moet ik dat weten?

Serieus, Kirk...

waarom ben jij van je vorige school gestuurd?

Zeg me alsjeblieft de waarheid. - Dat was anders.

Waarom was het anders, was dat pistool wel van jouw?

Ronnie, luister alsjeblieft.

Luister alsjeblieft, ik was nooit van plan iemand wat aan te doen.

Waarom heb je het dan? - Omdat ik mezelf wat ging aandoen.

Alsjeblieft, het was gewoon een vergissing, geloof me nou?

Ik weet niet meer wat ik moet geloven.

Anna Calder voor mr Lawrence. We hebben elkaar telefonisch gesproken.

Ga zitten mw Calder. - Dank u.

We verbouwen die veilige kamer om tot een schuilkelder...

waar geen restant in kan komen.

Het metaal verstoort spectrale energie, waardoor Brain moeilijk kan binnenkomen.

Het is een afdichting. Restanten verschijnen duidelijker in koele ruimten.

Je wilt de koude lucht buiten houden.

Geen zorgen Ronnie. We houden Brian buiten.

Het is lelijk. Maar het zou het wel moeten doen.

We zijn hier wel even, dus ik ga wat eten halen.

Red jij het even in je eentje? - Ja.

Of je kunt meekomen. - Nee, dat hoeft niet.

Ik voel me hier denk ik veiliger.

Het komt wel goed. - Weet je dat zeker?

Nee.

Ik ben eigenlijk best wel bang momenteel.

Maar als jij sterk voor me blijft zou dat geweldig zijn.

Ik ben zo terug.

Dat is onmogelijk.

Verdomme Ronnie, neem de telefoon op.

Geen signaal.

Mr Lawrence, hoi. - Mw Calder?

Wat fijn om een gezicht bij de stem te hebben.

Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen maar, we hebben elkaar nog nooit gesproken.

Schiet op.

Luister, het is Bittner. Hij werkte met Steiner.

Zijn dochter is bij de gebeurtenis omgekomen. Bittner was Steiner's partner.

Eva. We moeten er nu vandoor, schat.

Ga naar de bunkers zoals we geoefend hebben.

Eva.

Pap!

Nee! Pap!

Ronnie.

Mr Lane, wat een verrassing.

Ik had gewoon een vraagje over het project.

Man, wat een pokkenweer.

De storm wordt erger.

Ik heb eten. - Wat gaan we nu doen?

Zitten, eten...

en we wachten.

Ken je nog spannende spookverhalen?

Lukt het? - Ja, dat lukt wel.

Wat is er gebeurd? - Niks, ik heb in m'n vinger gesneden.

Wacht even.

Waar is dit eigenlijk van gemaakt? - Lood.

Welk soort lood? - Lood polymeer. Laat me eens zien.

Goed, we weten Mary Greer, de mysterieuze jongen...

ontvoerd haar... - Wurgt haar.

...en dan vermoord hij haar.

Dat litteken op je gezicht is me nog nooit opgevallen. Hoe kom je daaraan?

Deze?

Een ongeluk. - Wat voor ongeluk?

Is er iets niet goed?

In een wereld waar de doden tussen de levenden lopen...

is niets wat het lijkt.

Ik moet naar het toilet. - Ik geloof niet dat het nu goed uitkomt.

Ik doe wat elke vader zou doen, Ronnie.

Jou vermoorden is de enige manier om Eva terug te brengen.

Is dit je dochter? - Ja, m'n engel. Geen knuffel, geen hallo.

Spectrale overdracht. Bij de anderen werkte het niet...

maar met jouw verjaardag kan het wel lukken.

Je bent haar enige kans, Ron.

Ik vertrouwde je.

Maar ik kan Brian me dit keer niet laten tegenhouden.

Of Pescatelli.

Of Kirk.

Elke dag zie ik haar verdwijnen. Dat is de zieke grap van dit alles, toch?

Niet dat we mensen verliezen van wie we houden...

dat we ze steeds weer opnieuw verliezen.

Duizend keer opnieuw. Het spijt me, Ronnie.

Eva verdient een kans.

Ik ook.

Een ouder zou zijn kind niet moeten begraven.

Je vader zou dat wel begrepen hebben.

Hij zou het begrepen hebben.

Dank je.

Nee.

Je doet het.

Waarom volg jij mij?

Ronnie.

Pap?

Je moet het loslaten.

Maar ik ben bang.

Als je me nodig hebt zal ik altijd hier zijn.

Het is tijd om me te laten gaan.

Je moet loslaten.

Ik heb je. Kom hier.

Je gaat het wel redden.

Er is hulp onderweg. - Ik dacht dat je dood was.

Ik was gewoon wat afgedwaald.

Wil je iets moois horen? Er is iets moois gebeurd.

Iemand heeft me gevonden.

Een restant.

Pap.

Ik heb hem gevonden.

Ik heb hem gevonden. Hij was er al die tijd.

Sommige dingen moet gewoon zo zijn, niet alles, maar sommige dingen wel.

Ja, laat me gewoon niet los.

Dat doe ik niet. Ik laat je niet los.

Ik laat je nooit los.

Brian is nooit teruggekomen.

Jij ook niet.

Ik denk dat het niet meer nodig is.

Ik hou van je, pap.

En dat zal ik altijd blijven doen.

Dag.

Dus? - Dus?

Wat Steiner verteld heeft, wat we gezien hebben.

We zijn wellicht de enige twee die de waarheid weten.

Wat moeten we nu? - Steiner is dood en Bittner ook.

Niemand zal ons nu nog geloven, ik heb geen idee wat we kunnen doen.

Maar...

ik weet dat we iets moeten doen.

Heb je een partner nodig?

Stap in.

Vertaling: Shaktimaan