Original subtitles

Come on boys and girls, to the world of fairy tales, look around enjoy the fun, cuz we've just begun

Just look what fun, and we have just begun, the journey to Tale Land, with our happy band!

Let's meet all our friends, where magic never ends. The shining twinkle tears, and the brave that never fears!

Just look what fun, and we have just begun, the journey to Tale Land, with our happy band!

The Wandering Musicians ...

The Wandering Musicians (of Bremen)

A ciebie co napadło, że się tu zatrzymujesz?

Właśnie teraz chcesz odpoczywać?

No rusz, że się! Stary uparty ośle, dobrze wiem, co sobie tam myślisz.

Wieczne z tobą utrapienie.

Robisz wszystko, żebym znowu niósł cały ten tobą na własnych plecach.

Ach, to diaska. Oczywiście, że się tak skończy, jeśli choć przez chwilę cię pożałuję.

No dalej ośle. Lewa, prawa i do przodu. Podchodzimy.

No co znowu? Utaplasz mi w błocie cały ładunek.

Tyle pszenicy pójdzie na marne.

Wstawaj, nieznośny bydlaku! Podnoś się!

Straszne rzeczy mi tu opowiadasz.

Ale co poradzisz? Nasz osioł jest już po prostu za stary.

Nie uniesie nawet połowy tego, co dźwigał kiedyś.

Nogi ma tak słabe, że zwykły spacer staje się dla niego męczarnią.

Naprawdę dobrze potrafi już tylko zjeść.

Jak myślisz, skarbie, nawet jeśli damy mu jeszcze pożyć, to i tak chyba nam się na nic nie przyda.

No właśnie, też sobie o tym pomyślałem.

Gdybyśmy pozbyli się osła, nie musielibyśmy go dłużej karmić.

W dodatku, może nareszcie podjedlibyśmy sobie trochę mięska.

Oj, prawda, nie pamiętam już kiedy ostatnio jadłem mięso.

Jakbyśmy je trochę posolili, mogłoby być nawet smaczne.

No, jedząc raz w tygodniu, mielibyśmy mięsiwa i na pół roku.

Podnieś się ośle.

I w górę.

Krok w przód.

Raz, dwa, raz, dwa, raz.

Hej. Lewą marsz.

Oj, nieźle. Tak trzymaj.

To jeszcze raz.

Raz, dwa, raz, dwa, raz.

Jeszcze raz.

O, o rany. W którą no?

Nie tutaj, tam. O, żeż ty chudy byk. Oj!

Ja nie mogę.

Jeszcze raz do góry.

Dobrze.

Dobrze.

A teraz na czterech i na dwóch.

No nieźle.

Czego tam szukasz?

Błagam cię, nie tak głośno ośle.

Dobra, dobra.

No złaś.

Dzięki, stary.

Hej, co się dzieje? Stało się coś złego?

Przyznaj się, na pewno kogoś spotkałeś, kiedy tak tu sobie szedłeś.

Że niby kogo?

No, ludzi jakichś, no nie?

Ogólnie wiesz, faceta ze strzelbą na ten przykład.

A, trzeba było tak od razu, kolega się zgubił i szuka drogi do domu.

Założę się, że zapędziłeś się za jakimś królikiem i zgubiłeś pana.

Ale coś ty, w życiu, nie musiał mnie gubić. Sam wziąłem i mu nawiałem.

Co?

Ciekawe, co ty byś zrobił, gdyby ktoś ci zagroził, że cię zastrzeli, he?

No więc poszedłem po rozum do głowy i postanowiłem mu nawiać.

Ty? Ale chyba nikt nas nie usłyszał, co?

Spokojnie, nikogo tu nie ma.

Dobra, wielkie dzięki za pomoc, ośle.

O, ja biedulek.

Hej, a właściwie to dlaczego twój pan chciał cię zastrzelić?

Stary, jestem dla niego za stary. Nogi i nos już nie te same co kiedyś.

Mój pan nie miał ze mnie żadnego pożytku.

Nieprawdopodobna historia.

Bracie, wiadomo.

A w dodatku jestem głodny, a za całe pożywienie mam jedynie wodę z tego strumienia.

Ej, ty pies, słuchaj.

A nie chciałbyś się przejść ze mną kawałeczek?

To chyba lepsze niż leżenie pod mostem.

No i co?

Decyduj się.

Wędrówka? Ale dokąd pójdziemy?

Hmm...

No cóż.

Może tak do Bremy? To piękne miasto.

Do Bremy?

No.

Ujdziemy do Bremy i zostaniemy tam muzykami.

Muzykami?

Ośle, świetnie. Wiesz, ja zawsze marzyłem, żeby grać na perkusji.

Ja chciałem grać na gitarze. Jak zechcesz, możemy się zatrudnić w tamtejszej orkiestrze.

Żartujesz? A to dopiero...

Lepiej się pośpieszmy do tej bremy.

Przed nami kawał drogi.

Hurra, hurra! Idziemy sobie do Bremy.

Do Bremy!

Ja na perkusji, a ty na gitarze.

Ja na gitarze, a ty na perkusji.

Zostaniemy muzykami.

Idziemy do Bremy.

Zostaniemy muzykami. --Idziemy do Bremy.

Ja też chcę do Bremy.