Original subtitles

Nauwelijks had de demon

z'n brandende blik op haar geworpen.

Nauwelijks had...

...de demon zijn brandende blik op haar geworpen...

...met een gezicht volledig zonder symmetrie...

...met een gezicht volledig zonder vorm...

...en terwijl haar vingertoppen zijn lippen raakten,

smolt hij in haar.

Ze is op zoek naar je.

De volgende keer dat je wegloopt om spookverhalen te lezen,

neem me dan met je mee.

Wie zegt dat ik spookverhalen las?

Het is opwindend, toch?

Mijn hart ging te keer, ik was zo bang.

Als ik jou was, zou ik banger zijn

voor je vader die je betrapt terwijl je ze leest.

Ik weet niet waarom hij zich zo ergert.

De mensen hielden van zijn gotische novelles.

Je vader is in de boekwinkel aan het werk.

Claire zorgt voor het huis.

Ik heb al uren besteed aan het doorlopen van de kasboeken.

Waar was jij vandaag

dat je je vader niet een paar uur kon ontlasten?

Ik voltooide mijn werk voor vandaag.

Ik ging gewoon een luchtje scheppen.

Ik weet waar je was.

Kijk eens wie er terugkwam, schat.

Ik ging gewoon even wandelen.

Blij te zien dat

je jezelf wijdt aan deze grote werken, Mary.

"Van lezen houden, is alles binnen handbereik hebben."

De betaling is over tijd, Mr. Godwin.

Moet ik je herinneren aan de voorwaarden van je lening?

De zaken gingen erg slecht.

Sta me nog ��n maand toe.

Nog een maand? Het is al zes maanden.

Nu, vroeg je niet naar een spookverhaal?

Is het een nieuw?

Nog een maand. Begrepen?

Ik zal uit het graf opstaan...

...om het verhaal te vertellen van het verraad dat ik heb geleden.

En om wraak te nemen!

Nauwelijks had de demon...

...z'n brandende blik op haar geworpen...

...in haar ijzige wangen...

Claire, Claire. Claire!

Het is maar een nachtmerrie.

Het is ok�.

Ga maar weer slapen.

Het is ok�.

Ga terug slapen.

Kan je niet slapen?

Mis je haar?

Ze was zo vol passie.

Zo vol opstandigheid.

Alsof ze voortdurend in oorlog was

met alles en iedereen.

en genoot van elk moment van de strijd.

Krijgers als je moeder zijn nooit lang op deze wereld.

De duivelsklauwen haalden uit naar de nek van het meisje.

Zijn klauwen zonken...

...diep, diep in haar rijpe, bleke huid.

Bloed drupte... als sporen in melkachtige sneeuw.

Mary?

Ze gilde.

Waar ben je?

Niemand kijkt naar de winkel,

en jij krabbelt hier weg als een kind.

Laten we kijken wat zo belangrijk is

dat het je van je werk hield, ok�?

Het is priv�.

Welke gedachten achtervolgden de dochter

van deze gewaardeerde schrijvers?

Laat los!

Mary.

Ze duwde me!

Zag je haar niet... - Ik heb niets gedaan.

Gaat het?

Ik kan niet met zo iemand samenleven.

Er zit geen greintje respect in haar.

Ik heb niets gedaan! - Dat is genoeg. Dat is genoeg.

Hij is een oude vriend.

Mr. Baxter is net zo overtuigd van onderwijs

als ik ben.

Je zal zijn huis zeer comfortabel vinden.

Schotland?

Ik stuur je weg omdat ik van je hou, Mary.

En omdat ik oprecht hoop

dat je de toevlucht zal vinden die je daar nodig hebt.

Ook dat de eenzaamheid je tijd zal geven

voor introspectie.

Je teksten...

...dit is het werk van een imitator.

Ontdoe je van de gedachten en woorden

van andere mensen, Mary.

Vind je eigen stem.

Mary! Welkom.

Oh, mijn God, je lijkt zo erg op je moeder.

En, dank de Heer, niets van je vader.

Ik ben William Baxter. Dit is mijn dochter Isabel.

We zullen ons best doen om het hier naar je zin te maken, Mary.

Het is misschien niet zo bruisend als Londen,

maar ik weet zeker dat we manieren kunnen vinden om de tijd te doden.

De nacht is hier zo anders.

Hoe slapen mensen met al deze stilte?

Hoe slapen mensen met al deze stilte?

Ik heb erover nagedacht om mijn moeder op te roepen...

...door seance.

Maar ze leed al zo lang aan een ziekte...

...wat als ze eindelijk vrede heeft gevonden?

Zou het niet wreed zijn haar te storen?

Denk je dat het echt zou kunnen werken,

de doden bereiken?

Ik voel haar aanwezigheid al.

Ik mis haar zo erg.

Er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk.

Zou je ooit overwegen om contact op te nemen met je moeder?

Misschien zou ze dat niet willen.

Gezien ik degene was die haar vermoordde.

Ze stierf enkele dagen nadat ik was geboren.

Oh, Mary.

Ik hou van Schotland.

Niets is wat ik ervan verwacht had.

Je bent hier nog maar een paar weken.

Geef het tijd.

In Londen gebeurt het niet vaak dat we de gelegenheid hebben

om te picknicken bij de rivier.

Je fout wacht op een gelegenheid.

Ik keek naar de rottende zee en draaide mijn blik weg.

Ik keek naar het rottend dek en daar lagen de doden.

Ik keek naar de hemel en probeerde te bidden.

Maar voordat 'n gebed was vertrokken, kwam er 'n boosaardig gefluister...

Kom binnen. Kom binnen. Je moet het ijskoud hebben.

Als ik je een paar van mijn essays zou kunnen geven.

Mijn bijdrage aan het entertainment van vanavond.

Hoe gaat 't met je? - Goed. Hoe gaat 't met het feest?

Isabel... wie is dat?

Oh, dat is Shelley.

Mooi, toch?

Hij is een radicale dichter.

Hij vindt dat po�zie de maatschappij moet hervormen,

en dus zit hij vaak in de problemen.

Klinkt als een behoorlijke vangst.

Kom, laat me je voorstellen aan 'n paar vrienden.

Er is iemand die je moet ontmoeten.

Succes.

Percy, mag ik Mary voorstellen. Maria...

Kom en doe met ons mee!

Oh, het is Coleridge.

Mary, kan je deze naamborden alsjeblieft uitzetten?

Laat me die voor je pakken.

Ik ben Percy Bysshe Shelley.

Ik ben Mary Wollstonecraft-Godwin.

Natuurlijk.

Baxter zei dat je hier bij de familie zou komen.

Ik ben een grote bewonderaar van het werk van je beide ouders.

Ik hoop dat ik u deze taak kan toevertrouwen, Mr. Shelley.

Of probeer je me tot de revolutie aan te zetten?

Mijn reputatie gaat aan mij vooraf.

Wilt u geen verandering van de oorverdovende stilte verwelkomen?

Ik ben eraan gewend geraakt.

In Londen bracht ik het merendeel van mijn tijd door in de boekwinkel van mijn vader.

Dus de oorverdovende stilte is niet zo dramatisch als je misschien denkt.

Baxter doet zijn best voor deze samenkomsten.

Elke liefhebber van po�zie zal zeker een grote opwinding vinden

in het werk dat hier wordt gepresenteerd.

Dus je bent toch zelf een schrijver?

Niet echt.

Niets wezenlijks.

Ik hoop het ooit nog.

En wat, mag ik vragen, zou u kunnen bestempelen

als "wezenlijk" in uw ogen?

Alles wat het bloed doet stremmen

en de hartslag versnelt.

Ah, perfect!

Mag ik nu Mr. Shelley wegstelen?

We zouden dol zijn op een gedicht, mijnheer.

Zeker, meneer.

Zonder publiek blijven idee�n slechts woorden op een pagina.

Mr. Shelley, uw essay.

Oh, ik heb die niet nodig. Dank je.

Ik zal vertrouwen op de vonk van nieuw gevonden inspiratie.

Oh, niet de visionaire dichter in zijn dromen.

Wanneer zilverachtige wolken drijven door het verwilderde brein

Bij elke aanblik van mooi, wild en groots

Verbaast

Verrukt

Verheft

Zo helder...

...zo eerlijk, zo wild van vorm

Heeft ooit nog aanschouwd

Als dat is wat de loopvogels van de lucht beteugelde

En de magie van haar blik schonk

Bij de slaap van het meisje

Alleen, alleen

Helemaal alleen

Op de brede, brede zee

En God zal geen medelijden hebben met mijn ziel in pijn

Dit weer. - Ah, stop met klagen.

Het is Schotland, wat verwacht je?

Dus ik zeg je, als alle dingen van God komen...

... en we komen allemaal van God,

zijn wij dan geen deel van God?

Als we denken, zien we dan niet dezelfde gedachten van God?

Ik kan niet zeggen dat ik me een god voel.

Je lichaam is moe, Baxter,

maar uw geest, die verlangt te stijgen.

Hoe is het met u, Miss Godwin?

Denk je dat je van God bent...

...zoals de grote dichter Coleridge?

Ik zal toegeven...

... ik dacht dat Coleridge veel boeiender was

toen ik een kind was.

Daar heb je het.

Het verbaast me dat je je dat nog kunt herinneren.

Zie de majesteit van Gods schepping...

Wel, hoe oud ben je dan,

beste oude?

Oud genoeg om te weten waarom je het vraagt.

Het is inspirerend, vind je niet?

Ik ben 16.

En jij?

21.

Een wijze oude man inderdaad.

Zoals de berg onder de ochtendzon springt

We zullen hetzelfde worden

We zullen ��n geest zijn binnen twee kaders

Oh, waarom twee?

E�n passie in tweelingharten die groeit en groeide

Tot twee meteoren van uitdijende vlammen

Het instinct van die sferen wordt hetzelfde

Aanraken, mengen

Zijn ooit nog steeds getransfigureerd

Brandend, toch onverbruikbaar

Mary...

... Ik ben bang dat ik verschrikkelijk nieuws uit Londen heb.

Het is je zus Claire.

Mag ik je vragen...

... zou je Mr. Shelley kunnen vertellen dat ik afscheid heb genomen?

Natuurlijk.

Was Schotland alles wat ik zei dat het zou zijn?

Was je gelukkig?

Ja inderdaad.

Je zult opnieuw leven, Mary. Je hebt de geest van je moeder.

Je zult niet lang worden opgesloten.

Ze is al weken zo.

Claire?

Godzijdank! Je bent eindelijk terug!

Dus je gaat niet dood?

Alleen van verveling.

Je bedoelt dat je helemaal niet ziek was?

Nou ... misschien een beetje.

Arme, opgesloten vogel!

Die, vanuit uw smalle kooi

Deze muziek schenkt, zodat deze kan verzachten

De ruige harten van degenen die je gevangen hebben gezet

Waren ze niet doof voor zoete melodie

Dit lied zal uw roos zijn, haar bloemblaadjes zijn bleek

Zijn inderdaad dood

mijn aanbeden nachtegaal!

Het lijkt het laatste mijmering van mijn moeder

een jonge proteg� voor je vader is.

We moeten allemaal ons beste gedrag vertonen

tijdens het diner vanavond om hem te winnen.

Hij is blijkbaar rijk.

Ze is een vrouw van ontembare hoop,

Ik kan haar dat niet ontzeggen.

Mr. Percy Shelley,

mag ik mevrouw Godwin, mijn vrouw, voorstellen.

En onze kinderen, William, Claire en Mary.

Aangenaam.

Mijn man zegt me dat je een dichter bent, Mr. Shelley.

Hij spreekt heel lovend over je werk.

Wel, ik ben nederig voor zijn lof, Mrs. Godwin.

Ik moet echter toegeven dat mijn werk nog niet algemeen bekend is.

Hoewel ik zojuist mijn tweede boekwerk heb voltooid dat...

...wacht op publicatie.

Zeer indrukwekkende prestatie voor zo'n jonge man.

Elke prestatie van mij valt in de schaduw

van uw invloed, Mr. Godwin.

Je vleit me.

Ik hoop dat je mijn voorstel in overweging neemt

om me aan te nemen als je proteg�.

Ik heb een aanzienlijke vergoeding tot mijn beschikking...

... en zou u graag terugbetalen wanneer u maar wilt.

Nou, ik voel me verplicht om...

... een dergelijk vermogen te bevorderen.

Welnu, dat is geregeld.

Wat een geluk hebben wij

om in de aanwezigheid van twee geweldige geesten te zijn.

U moet onze boekhandel zien, Mr. Shelley.

Ik heb een kopie van "De Ilias" in het originele Grieks.

Misschien zal Mary het je na het eten laten zien.

Hoe ben je hier?

Lijkt het zo vreemd dat ik het onderricht zou opzoeken

van de grote William Godwin?

Het is duidelijk dat ik niet enkel hier ben om je vader te ontmoeten.

Waarom ben je dan hier?

Om opnieuw het stremmen van mijn bloed te voelen

en het versnellen van mijn hartslag.

Mary?

Mr. Shelley?

Je vader zou Mr. Shelley graag willen zien.

Dank je.

Ik zal eventjes bij hem zijn.

Ik geniet heel erg van de collectie.

Ik zie het.

Zoals ik al zei,

je beide ouders zijn een grote inspiratiebron voor mij.

Mijn moeder stierf toen ik tien dagen oud was.

Het spijt me, ik had geen idee.

Heb geen spijt.

Ik hou ervan over haar te praten.

Zelfs al heb ik haar nooit echt gekend.

Alle tegenstrijdigheden die ze belichaamde.

Alles waar iedereen het ooit over heeft...

...is hoe ze wilde gaan

en leven met een getrouwde man en zijn vrouw...

...in een m�nage à trois.

En wat denk je over...

...dat allemaal?

Ik heb er geen probleem mee.

Mensen moeten leven en liefhebben zoals ze willen.

Maar ��n ding dat ik nooit heb begrepen, is...

...waarom zijn twee radicalen zoals je ouders

bezweken voor het huwelijk?

Om mij te legitimeren.

Ontmoet mij...

...morgen.

Vertel me gewoon waar.

Er is een plaats waar ik alleen heen ga.

Ik weet niet zeker wat je ervan vindt.

Mijn heiligdom van soorten.

Dan zal het ook mijn heiligdom zijn.

Ik kom hier wanneer ik kan.

Gewoon om haar omhelzing te voelen.

Mijn vader heeft me geleerd te lezen...

...door de letters van haar naam te traceren.

Ik weet niet wat het is waar ik hier op wacht.

Misschien wacht je gewoon op iemand die uitreikt en...

...en je de omhelzing terug kan geven.

Ik dacht dat we nooit aan de regen zouden ontsnappen.

Ik denk dat ik liever lijd aan de zondvloed buiten.

Als God overal is,

waarom zou dan de mens tempels voor hem moeten oprichten?

Omdat het je verbeelding is

dat het instrument van moreel goed is,

niet deze vier muren.

Laten we kijken of de Grote Schepper ons neerslaat.

Je zult de Heer, je God, vrezen.

Tronen, altaren...

...gerechtelijke zetels en gevangenissen,

ze maken allemaal deel uit van een gigantisch, despotisch systeem...

...ontworpen om de ziel van de mens te verpletteren.

Hun lege verbond heeft geen macht over ons.

Ik vrees niet voor God,

of zijn handlangers op aarde.

Er is iemand hier.

Percy.

Percy.

Dus de Dag des Oordeels is al bij ons.

Hallo?

Is er iemand?

Oh, Mr. Shelley, het is een echt boek.

Je naam ziet er zo goed uit in dat gouden lettertype.

Ik weet zeker dat het populairder zal zijn

dan je verhandeling over de deugden van athe�sme.

Geestverhalen en liefdesromans verkopen misschien, mijn liefste,

maar het zijn boeken die de gemeenschappelijke doctrine uitdagen

en bijgeloof dat echt zal verdragen.

We vertrouwen op dappere werken als dit

om de wereld uit haar ellende en misleiding te verdrijven.

Goed gedaan, mijnheer.

Ik hoop dat je het leuk vindt, Miss Godwin.

Ik weet zeker dat ik dat zal doen.

Lees het als je alleen bent.

Oh, geef het aan mij!

Geef het aan mij. Alsjeblieft, Mary.

Mary.

"Het zonlicht omklemt de aarde

En de maanstralen kussen de zee

Wat zijn al deze kusjes waard..."

"Als jij mij niet kust?"

Miss Godwin?

Ja?

Ik ben Mrs. Shelley. Harriet Shelley.

En dit is Ianthe, onze dochter.

Hoe kan ik u helpen, Mrs. Shelley?

Ik ben op zoek naar mijn man.

Hij is niet hier.

Mijn vader werkt vandaag alleen.

Ik kan je niet verder helpen.

Miss Godwin!

Blijf weg van Percy.

Ik heb hem niet in weken gezien, maar ik heb geruchten gehoord.

Natuurlijk is een vrouw van Mr. Shelley onaantastbaar voor roddel?

Blijkbaar bent u een vreemde voor schandaal, Miss Godwin.

Wist je dat ik met Percy wegliep toen ik een meisje was?

Idealisme en liefde geven ons moed.

Maar ze bereiden je niet voor op het offer

wat nodig is om van een man als Percy te houden.

Je man is mijn vaders student.

Niets meer.

Als ik Mr. Shelley zie,

Ik zal hem laten weten dat je naar hem op zoek bent.

Tot ziens, Mrs. Shelley.

Claire?

Je vrouw is heel mooi, Mr. Shelley.

Ik wist niet dat je getrouwd was.

Ja.

Ja, ik ben nu vijf jaar getrouwd.

Nou, nou.

We kijken er naar uit om Mrs. Shelley te ontmoeten.

Zou ze misschien op een avond bij ons mee willen eten?

Je aanbod is heel vriendelijk, Mrs. Godwin.

Hoe dan ook, Mrs. Shelley en ik zijn man en vrouw, enkel...

...in naam.

Ik blijf voor Harriet zorgen

en financieel voor mijn dochter Ianthe, maar dat is alles.

Het is een ondraaglijke tirannie...

...om man en vrouw te binden aan samenwonen

na het verval van hun genegenheid.

Ja.

Ik herinner me dat ik zoiets zei toen ik jong was.

Hoe kon je zoiets doen?

Wat heb ik gedaan? - Jij vertelde het haar.

Ik moest.

Hoe kon je niet spreken van Harriet en Ianthe?

Mijn huwelijk was een vergissing.

Ik geloofde dat ik in Harriet een gelijkgestemde geest had gevonden.

Maar de tijd onthulde slechts een leeg, harteloos cynisme

dat ons allebei verteerde in een spiraal van haat en angst.

Maar toen ik jou ontmoette...

...voelde ik me levend, voor het eerst sinds mijn huwelijk.

En had je geweten dat ik getrouwd was,

zou fatsoen de overhand hebben gekregen.

Eerlijkheid is nooit een zorg van mij geweest.

Ik beloof je dat het heel gemakkelijk is om dat te zeggen,

maar het kan heel anders zijn om het te beleven.

Dat is waarvoor ik je nu ga uitdagen.

Daag je mij uit tot wat?

Om wat te doen... - Stil!

Om te doen wat je hart je zegt te doen

en om met me mee weg te gaan.

En laat ons beiden nieuwe lucht...

...vinden om onze longen te vullen.

Een nieuwe zon om onze gezichten te verwarmen.

Zie een nieuw leven dat de moeite waard is om te leven...

...samen.

De lucht in dit huis was verstikkend

lang voor Shelley,

maar het feit dat hij hier elke dag komt

maakt het zelfs minder draaglijk.

Het voelt alsof ik stik.

Ik wil gewoon wegkomen.

Je bent tenminste naar Schotland geweest.

Ik ben nog nooit ergens geweest.

Volgende keer zullen we ergens samen naartoe gaan.

We gaan de wereld rond,

alleen jij en ik.

En we zullen geweldige mensen ontmoeten

en naar prachtige plaatsen gaan.

En niets van dit alles,

of een van deze mensen, zal er �berhaupt toe doen.

Ze zullen niets betekenen.

Ik beloof het.

Ik kan me niets mooiers voorstellen.

Al klaar, Mr. Shelley?

Ik dacht dat jij en meneer Godwin de hele middag

zouden doorwerken.

Ik ben bang dat ik vandaag voor niets veel voel,

Mrs. Godwin.

Mr. Shelley lijkt te lijden

aan een soort van emotionele angst.

Misschien was hij teleurgesteld toen hij merkte dat...

... je niet dezelfde publieke heldendaden als je wilt cultiveert

zoals je lieve overleden moeder.

Ik zou willen vragen dat je geen slecht te spreken over mijn moeder.

Oh, maar natuurlijk.

Hoe durf iemand ��n woord uit te spreken

over een overleden persoon met zo'n uitstekende verdienste?

Je hebt tenminste niet dat vreemde tekort van haar ge�rfd.

Die dwaze impulsiviteit

die ellende verwarde met emancipatie.

Ik heb alleen maar een vuur in mijn ziel ge�rfd

en ik zal niet langer toestaan dat jij,

of iemand anders, het beheerst.

Ben je echt betrokken bij die hoerenloper?

Ik hoop dat die geruchten onwaar blijken te zijn.

Net wanneer we een weg hebben gevonden naar onze redding,

ga jij en verander je ons geluk in nog maar een schandaal.

Denk je dat ik ook maar iets om mijn reputatie geef?

Of de jouwe?

Ik vrees niets anders dan dat je zinloze woorden

me wegjagen van mijn verlangens.

Het zonlicht omklemt de aarde

En de maanstralen kussen de zee

Wat zijn al die kusjes waard

Als jij mij niet kust?

Mary.

Wat bedoelt u? Maar je bent al getrouwd.

We houden van elkaar.

We hoeven niet getrouwd te zijn.

Ik zei je dat je kromgetrokken idealen

zouden terugkomen om ons te achtervolgen.

Mrs. Godwin, alsjeblieft.

We leven alleen volgens jouw overtuigingen.

Je principes.

Wat weet je van leven volgens je overtuigingen?

Je had geen probleem met m'n moeder

die buiten het huwelijk wilde leven.

Denk je echt dat

je de consequenties hiervan kan weerstaan?

Je moeder werd gefolterd door haar impulsen.

De passies waarvan zij dacht dat ze haar bij elkaar hielden

waren net zo ijverig aan het werk om haar uit elkaar te scheuren.

Laat ze je niet de baas worden, Mary.

En je vergeet welke fantasie je ook hebt geweven met mijn dochter.

Stel je echt voor dat

Ik alleen bij je dochter zou kunnen zijn als we getrouwd waren?

Hoe durf je?

Naar mijn huis komen, je accepteert mijn gastvrijheid

en verleidt mijn 16-jarige dochter!

Ben jij het niet die mijn geld accepteert?

Ga terug naar je vrouw!

Zet nooit meer een voet in dit huis.

Mijn liefste, ik zal voor je terugkeren.

Als je Mr. Shelley ooit opnieuw ziet,

bereid je dan voor om de liefde van een vader voor altijd te verliezen.

Mary!

Mary!

Kijk niet achterom, Mary.

Vergeet niet dat als je ��n keer weg bent...

...niets van dit alles,

of geen van deze mensen, er �berhaupt zal toe doen.

Maar alsjeblieft, Mary, neem me met je mee.

Je beloofde dat we de volgende keer samen zouden gaan.

Ik hoop dat ik je niet lang heb laten wachten!

Ik neem aan dat je als een paar komt.

Ik kon haar niet verlaten.

Kom!

Waar gaan we naartoe?

Naar St. Pancras.

Dames.

Het is hier beneden.

Dank je.

Het is tijdelijk, natuurlijk.

Wel, waar zal ik slapen?

Probeer het daar maar eens.

Ik ga een huis voor ons zoeken...

...en ik ben van plan perfect te zijn.

Het is al perfect.

Ik heb jou.

Waar we ook samen zijn, is waar ik behoor te zijn.

Weet je het zeker, Mary?

Alleen als je er klaar voor bent, mijn liefste.

Ik ben vrij om te schrijven wat ik wil.

Als een stortvloed van licht

uitgegoten in een donkere wereld.

Overal om me heen zie ik gelukzaligheid,

omdat ik nu weet wat het is om lief te hebben...

De essentie is vrijheid,

...en bemind worden.

Het is niet te vergelijken met gehoorzaamheid, jaloezie of angst.

Het is daar, het meest puur, perfect en onbeperkt.

... sluit je om het stervende meisje.

Ze rennen in en uit en draaien

en dansen, door de dans.

Ze dansen door de vermoeide draaikolk.

Geduld, geduld, hoewel mijn hart breekt.

God, er bestaat geen vraag

die van uw lichaam je kunst, stil en vrij, maakt.

De hemel houdt uw ziel voor eeuwig!

Ik vertrouw erop dat je hebt genoten van de laatste claret?

Zou het onverstandig zijn om te vragen hoe het vandaag ging?

Mijn uitgevers zijn dwazen.

Laat ze je niet van streek brengen.

Ze zijn het niet waard.

Maar hun vooruitgang is alles waard, Mary.

Mijn vader heeft me afgesneden.

Hij zegt dat ik zijn naam te schande heb gemaakt

vanwege het schandaal dat ons omringt.

Dus nu weet je het.

Deze. Is dat interessant?

Nee?

Niet ge�nteresseerd in die. Wat heb je nog meer?

Nou, 'Ilias' door Homeros in het originele Grieks.

Vader?

Het is weken geleden.

Je verkoopt het?

Er komt een tijd dat we allemaal

de dingen die we liefhebben moeten loslaten.

Het is jouw beslissing, Mary, en je moet ermee leven.

Hij beweert de mensheid lief te hebben maar verlaat toch zijn kind.

Ik wens niets meer dan dat je goed zou gedijen.

Maar kijk naar jou.

En, wil je het verkopen?

Nee.

Erasmus Darwin schreef ooit...

Wie is Erasmus Darwin?

Een dichter en een arts.

Hij schreef ooit dat iemand die nooit 'n ex- periment in z'n leven probeerde, 'n dwaas is.

...op de kat van mijn zus.

Oh Shelley, dat deed je toch niet!

Nee, dat deed ik niet. Ik heb de klauwsporen om het te bewijzen.

Wat gebeurt er?

Ik herinnerde me een onbetaalde schuld.

Ik weet hoeveel je van wetenschap houdt, Mary.

Moet je zien.

Dit is ongelofelijk.

En dit is voor jou.

Shelley.

Je had geen geld aan jurken moeten uitgeven.

Doe niet zo gek, Mary, het is prachtig.

Dat is niet alles.

Morgen verhuizen we naar ons nieuwe huis in Bloomsbury.

De bedienden zullen ons daar ontmoeten. - Bedienden!

Want hoe kunnen we schrijven als we gedwongen worden om te zorgen

voor dergelijke huishoudelijke alledaagsheden

zoals het winkelen en schoonmaken.

Je laat alles mogelijk lijken.

Het is een stapje hoger dan St. Pancras. - Welkom thuis, Mary.

Hou op.

Wacht op mij!

Kom op.

Een dag gewijd aan liefde en luiheid

maar ondanks mijn aardse paradijs voel ik een frustratie geboren uit schuldgevoel.

Een constante fluistering dat ik niet dichter bij het verwezenlijken van mijn dromen ben.

Excuseer mij,

ben jij de dichter Shelley?

Ja. Ja, dat ben ik.

Zou je mijn notitieboekje willen tekenen? - Natuurlijk.

Onze vrienden zullen vreselijk jaloers zijn.

Daar.

Nou, nog een fijne dag.

Mijn liefste, ik heb nieuws.

Oh, mijn Mary. H�, een baby.

Wat een nieuws!

Je bent blij? - Natuurlijk ben ik blij.

Waarom? Jij niet?

Ik heb nooit een moeder gehad. Wat als ik faal?

Denk je dat we alleen kunnen leren van een voorbeeld?

Hoe zit het met puur instinct? Van het inherente goede dat in ons allemaal ligt?

En dat, mijn liefste, heb jij in overvloed.

Net als ons kleine meisje. - Denk je dat het een meisje is?

Zij zal ons eigen wonderkind zijn.

Ianthe, kom hier.

Brave meid.

Kom, we moeten gaan.

Nu.

Neem me met je mee, alsjeblieft, neem me mee.

Alsjeblieft, Mary, neem me met je mee.

Neem me met je mee.

Er is iemand in mijn kamer.

Iemand? Heb je hem gezien?

Nee. Ze...

Niemand, niets. - Het is een van je nachtmerries, Claire.

Ik zal bij haar blijven zitten. - Nee, nee, ik zal haar naar bed brengen.

Je moet rusten. Denk aan de baby. Claire, kom op.

Ze slaapt. Eindelijk.

En dat zou jij ook moeten doen.

Ik hou van je, Mary.

Sta me toe het te doen.

Absoluut geen idee.

Ik kan niet zeggen of je de waarheid spreekt of niet.

Ik vertel de waarheid.

Wie betaalt er voor? Betaal ik ervoor?

Nee.

Je gaat me ru�neren, Claire Clairmont. Je gaat me ru�neren.

Waar is dit allemaal voor? - Oh daar ben je. Raad eens.

Vanavond hebben we een eetfeestje.

Kom hier. Verdienen we het niet een beetje leuk?

Mijn beste, beste vriend Thomas Hogg is in de stad en publiceerde zojuist zijn eerste boek.

Dus ik dacht dat we hem een feest zouden geven om het te vieren.

Mevrouw, hoeveel gasten verwachten we vanavond?

Misschien 10.

10 of 12?

12.

Is het voorschot van de uitgever binnengekomen?

Ik leende tegen het landgoed van mijn vader.

Percy, we kunnen het ons nooit permitteren om het terug te betalen.

Kom op... kom hier. Kom.

Het spijt me dat het niet zo'n feest is, Mr. Hogg.

Het lijkt erop dat we zelfs schandaliger zijn dan we ons realiseerden.

Maak je geen zorgen, Mary.

Shelley en ik hebben een lange geschiedenis van problemen met de hofmakerij.

We begonnen samen een roman te schrijven in Oxford maar

uitgevers vonden het te subversief.

We hadden meer succes met onze verhandeling die we anoniem hebben geschreven:

'De Noodzaak van het Athe�sme'.

Omdat het werd gepubliceerd?

Omdat het resulteerde in onze uitzetting uit Oxford.

Ik begin te vermoeden dat je een voorliefde hebt om anoniem te zijn.

Wat heeft het voor zin om gepubliceerd te worden

als je naam er niet op staat? Waarom moeite doen?

Ik neem aan dat je ook schrijft?

Het is niet zoiets als mijn ouders.

Binnenkort zal Mary een werk produceren dat ons allemaal zal overtreffen.

En jij, Miss Clairmont?

Schrijf je of voer je andere trucs uit?

Ik heb mijn eigen talenten.

Claire is een volleerde zanger. - Dat zegt ze.

Ik moet het nog horen.

Wil je voor ons zingen?

Ik zal zingen, en als je het toevallig afluistert

veronderstel ik dat het niet kan worden verholpen.

Deze heeft pit, ik kan begrijpen waarom je haar houdt.

Een zoet geurende hoveling gaf me een zoen

En beloofde me terecht dat ik de zijne zou zijn

Maar ik zal hem niet geloven omdat het te waar is

Hovelingen beloven veel meer dan zij doen

Mijn ding is mijn eigen Dat ik het zo stil zal houden

Andere jonge meiden kunnen doen wat ze willen

Mevrouw, Mr. Hogg... is hier om u te zien.

Mr. Hogg?

Bedankt, Eliza.

Shelley zal spijt hebben om je gemist te hebben. Zou je willen wachten?

Ik zou dat heel graag willen, Mary.

Heb je honger? - Het is ok�, bedankt.

Schrijf je?

Kladwerk. Maar het kan net zo goed Latijn zijn.

Ben je geschoold in het Latijn? - Ja, mijn vader stond erop.

Waarom ga je niet zitten?

Ik vrees dat mijn Latijn niet meer is wat het was toen ik in Oxford zat.

Mag ik... op jou oefenen, Mary?

Ik weet niet zeker of ik je veel zal helpen.

Mijn gedachten zijn tegenwoordig overal aanwezig.

Misschien moet jij op mij oefenen.

Ik kan niet geloven dat je de bediende daarvoor hebt ontslagen, Shelley.

Wie denk je dat je bent?

Mary?

Wat is er mis? Is het de baby?

Claire, kun je ons alsjeblieft alleen laten?

Hogg kwam naar het huis.

En dan

...maakte hij avances, maar ik deed niet, ik...

Dus je ging er niet in mee?

Natuurlijk niet. Ik zou nooit...

Mary. H�.

Ik heb er geen probleem mee dat jij en Thomas geliefden worden.

Is dit niet waar wij in geloven?

Onconventionele benaderingen van het leven?

Waarom zouden we tenslotte niet zo'n regeling hebben? Ik bezit jou niet.

Je bent vrij om te zijn met wie je maar wilt.

Oh, maar ik wil niet met iemand anders zijn.

Geloof je niet dat de liefde vrij is?

Ja. Vrij om bij ��n persoon zijn... - Dat is een slechte logica, Mary.

Uw keuze betekent niets voor mij.

Wat mij teleurstelt is dat je het niet eens zou overwegen.

Brengt me ertoe vragen te stellen hoeveel waarde je hecht aan je overtuigingen

wanneer je niet probeert ze te beleven.

Ik geloof dat er met heel mijn hart allerlei manieren van leven zijn.

En ik zal vechten voor eender wiens recht om overeenkomstig te leven.

Maar mijn waarheid is dat er niemand anders voor mij is.

Wil jij met iemand anders zijn?

Ik stel alleen voor dat je me niet dezelfde vrijheden aanbiedt als die ik jou aanbied.

Je bent een hypocriet. Net als je vader.

En je komt niet in de buurt van de man die ik dacht dat je was.

Verlangend voor mijn 'lang en gelukkig', liet ik mijn verdediging zakken

en vergat de eerste les die me werd geleerd:

dat ik op deze wereld werd gebracht om te worden verlaten.

Dat ik onherroepelijk alleen ben.

Mary.

Heb je het niet koud, Mary?

Mijn hypocrisie houdt me warm.

Net als mijn mantel van teleurstelling.

Ik ga Hogg vertellen om niet nog een keer langs te komen.

Ik heb het hem al met mijn vuist verteld.

Je moet begrijpen, Mary, dat...

...ik altijd zo heb geleefd... tot een fout.

En ik dacht dat dit iets was waar we beiden in geloofden.

Een ideaal dat we deelden.

Maar had ik er echt over nagedacht, en ik mezelf

volledig liet begrijpen wat ik aan het doen was,

zou ik nooit iets... niets tussen ons laten komen.

Ik heb een verrassing voor jou.

We gaan uit.

Nou, waar wacht je nog op?

Fantasmagorie. Met in de hoofdrol

Claire Clairmont, ondergetekende.

Het is Lord Byron.

Laten we met hem gaan praten.

Lord Byron!

Mijn Lord...

mag ik je de dichter voorstellen

Percy Bysshe Shelley en een groot bewonderaar van je werk.

Ik ken Mr. Shelley.

Ik heb genoten van "Queen Mab".

Met dank aan jou. - Dank je.

En nu onze laatste act, Mr. Brycison de Galvanizer.

Wie van jullie heeft zich ooit afgevraagd of de dood weer tot leven zou kunnen komen?

Dankzij de wetenschappelijke ontdekking staat de mensheid

aan de vooravond van het overwinnen van de sterfelijkheid.

Met gebruik van deze kikker en een elektrische stroom

zal ik demonstreren hoe spierstimulatie mogelijk is via elektrische middelen.

Dames en heren, mag ik u voorstellen aan het proces van galvanisme.

Is dat echt mogelijk? Dat de dood weer tot leven kan komen?

Er is alle mogelijkheid.

Dat heeft je weer tot leven gebracht.

Oh, Clara, je bent zo mooi... en klein.

Heb je ooit zulke kleine handjes gezien?

Ze is zo mooi.

Bijna net zo mooi als jij, mijn liefste.

Mary, kan ik iets voor je halen?

Ik heb alles wat ik nodig heb.

En wat een trio zullen we zijn.

Ja, zij is het daarmee eens.

Je gaat akkoord? We gaan een trio worden.

Je wordt ons speciale kleine wonderkind. Ja.

Ik kan nauwelijks geloven dat een klein wezen verantwoordelijk kan zijn

voor zo'n vreugde.

Is alles wat echt nodig is, dat we goed leven, gelukkig zijn,

en anderen zo maken?

Over de heuvels en ver...

Ze is aan het slapen.

We moeten meteen vertrekken.

Wat bedoel je?

Wat is er gebeurd?

Schuldeisers komen eraan.

Percy. Clara is niet goed. - Mary, we hebben geen tijd voor 'n gesprek.

Het regent buiten.

We kunnen haar niet meenemen. De dokter zei dat ze warm moest blijven.

We hebben geen keus.

Claire, ben je klaar?

Percy.

Eliza, vertel ze niets.

Claire.

Mary. Kom.

Alsjeblieft.

We moeten terug naar St. Pancras.

Ze zullen ons daar niet vinden.

Mary!

Mary, alsjeblieft.

Ze heeft nu onderdak nodig.

Mary...

het breekt mijn hart om je zo te zien.

De dokter zei het je dat Clara nooit voor deze wereld was.

Hoe zit het met je boeken?

Ik bedoel, er is zeker iets dat je zou willen lezen?

De boeken?

De boeken hebben de schuldeisers overleefd, nietwaar?

Ik mis haar ook, Mary.

Wanhopig.

Wanhopig. Maar ik wil je ook niet verliezen.

Laat me gerust.

Rozenblaadjes, als de roos dood is

Zijn opgehoopt voor het bed van de geliefde

En zo zijn uw gedachten wanneer u weg bent

De liefde zelf zal sluimeren

Tommy was de zoon van een doedelzakspeler

Hij leerde spelen toen hij jong was

De enige melodie die hij kon spelen

Je komt naar me toe in dromen, mijn liefde.

Ik zal geen dierbaarder geluk vragen.

Ik heb van haar gedroomd vannacht.

Dat we een vuur in de open haard aanstaken en de warmte

van het vuur haar weer tot leven heeft gebracht.

Mijn liefste, ik heb je in geen weken naar me zien glimlachen.

Oh, Claire.

Hij nodigde je uit in Gen�ve? - Nee, Mary. Lord Byron nodigde ons uit.

Ons? - Jij, ik en Shelley. Wij allemaal.

Denk je dat jij de enige bent die een dichter kan aantrekken?

Nee, Claire. Ik ben me in feite erg bewust van je mogelijkheden.

Maar... we moeten gaan.

Ik ben zwanger.

Wie is de vader?

Mary. Mary, het is natuurlijk van Byron.

Ik ontmoet hem al een hele tijd in het geheim.

Zie je dat niet?

Gen�ve geeft me de kans om met hem te praten, weg van de drukte van Londen.

Ik bedoel dat jij, van alle mensen, moet weten dat deze stad van een schandaal houdt.

Shelley, we zijn door Lord Byron uitgenodigd naar Gen�ve.

Lord Byron? Oh mijn woord!

Dit is een onmisbare kans.

Dit kan ons enorm helpen.

Ik ben hier niet klaar voor.

Mary.

Percy, ik denk niet dat ik hier klaar voor ben. Alstublieft.

Nog niet. - Oh, Mary, ik mis haar ook.

Oh, ik wou dat ik haar had kunnen redden.

Ik vraag je niet om haar los te laten, Mary.

Ik vraag je alleen om je verdriet te boven te komen.

Haar geest verheffen naar de grote hoogten die ze verdient.

Dank je.

Ik was verrast om te horen dat je hier logeerde?

De meeste toeristen komen naar de plaats gapen.

We zijn zelf gewend geraakt aan nieuwsgierige blikken. Ik weet zeker dat het lukt.

Mr. Shelley!

Het is een genoegen om opnieuw kennis te maken.

Ik ontving de brief van juffrouw Clairmont gisteren,

die mij op de hoogte bracht van deze aanstaande aankomst.

Mijn Lord, het is een eer. En mag ik Miss Mary Wollstonecraft Godwin voorstellen?

Miss Godwin.

Vergeef me, maar er is een glimlach verborgen in je, ik kan het zien.

En het is mooi en brutaal.

En ik hoop dat ik hem al snel buiten jou kan halen.

En daar is ze dan.

Mijn Lord.

Claire.

Claire, ik moet me de volgende keer herinneren dat als ik je reisplannen meedeel

dat neerkomt op een uitnodiging.

Mijn Lord, mijn excuses. Ik vrees dat er verwarring is geweest.

Als ons bezoek opgelegd lijkt, zoeken we elders een onderkomen.

Alstublieft, maak uzelf geen zorgen. Je moet hier blijven als mijn gast.

Het is hier ronduit vervelend en ik

zal dankbaar zijn voor de afleiding.

In feite is er de hertog van Dulldom zelf, dokter Polidori.

Kom met mij mee.

Dokter Polidori, Miss Godwin.

Ze glimlacht niet.

Aangenaam, Miss Godwin.

Breng de bedienden niet in verlegenheid.

Bent u doctor in de wetenschap, dokter Polidori?

Het spijt me, maar ik ben een arts. - Wetenschap fascineert Mary.

Waarom is arts zijn teleurstellend. Jij redt levens.

Jij brengt baby's op de wereld.

Je helpt dichters met hun slaapstoornissen.

Dokter Polidori schreef zijn proefschrift over het onderwerp.

En, handig, ik ben best de slaapwandelaar in zijn aanwezigheid geworden.

Wel, ik hoop dat we voor jou de dingen een beetje kunnen verlevendigen, mijn Lord.

Ik weet zeker dat je het zult proberen, Miss Clairmont.

Wil je met me meegaan naar de serre, Mr. Shelley?

Natuurlijk.

Misschien zult u comfortabeler praten

met Claire en dokter Polidori, mijn liefste.

Byron...

Ik moet zeggen, het decor is interessant.

Byron registreert graag zijn 'grote idee�n'

op stukjes papier en plak ze aan de muur.

Je zou die in de serre moeten zien.

Ligt bezaaid met papier als we gezelschap hebben, of als hij gestimuleerd wordt.

Dit is po�zie, mijn broer.

'On Death' door de onvergelijkbare ondergetekende.

Derde stanza! Roep de muze op.

De wereld is de voedster van alles wat we weten

Deze wereld is de moeder van alles wat we voelen

En de komst van de dood is een vreselijke slag

Voor de hersenen onge�ntegreerd met stalen zenuwen

Als alles wat we weten

of voelen of zien

Zal doorgaan als een onwerkelijk mysterie!

Ik vond dit artikel en riep je interesse in wetenschap weer op.

Is dit mogelijk? Reanimatie?

Dat is de bewering. Het principe van galvanisme toepassen op menselijke lijken.

Iedere dame in het land weet dit.

Ze loopt in schoonheid zoals de nacht...

van wolkeloos weder en sterrenhemels

En al dat is helder van donker en licht

Wat?! - Helder! Helder, helder, helder!

Al het beste van donker en helder

Ontmoeten zich in 't aspect van haar ogen

Dat is zacht voor

het teder licht wat de hemel aan de opzichtige dag ontkent

Het speet me te horen over je baby.

Haar naam was Clara.

Ik wil je niet van streek maken.

Nee. Nee, dat deed je helemaal niet.

Ik dank je dat je over haar sprak.

Het is een onuitsprekelijke wreedheid voor een vrouw om een kind te verliezen.

Ik heb het vaker gezien dan ik me zou willen herinneren.

Ik ben onder de indruk van jou, Miss Godwin

en van je kracht om het te overleven.

Drink!

Drink. Drink.

Waarom niet? Waarom zou ik het niet zeker weten?

Het wordt 'De Nachtmerrie, De Vloek Van De Angstdroom' genoemd.

De engel viel uit de gratie vanwege onverzadigbare lust.

Je kent de schilder, toch?

Henry Fuseli.

Hij was de eerste liefde van mijn moeder.

Ze probeerde zelfmoord te plegen met een overdosis laudanum

toen hij haar verliet voor een andere vrouw.

Ik heb me nooit verzoend met hoe iemand, zo sterk is als mijn moeder,

zo kwetsbaar was als het om liefde ging.

De liefde vindt zijn weg door paden waar wolven bang zijn om te jagen.

Maar als ze niet ongevoelig was voor de pijn van een gebroken hart

welke hoop is er dan voor de rest van ons?

De grote kunst van het leven is sensatie.

Om te voelen dat je bestaat, zelfs in pijn.

Ik bedoel, zou je niet sterven voor de liefde?

Wat is tenslotte het leven als het geen liefde heeft?

Niets volgens jullie, dichters.

Je bent...

Ik heb altijd geloofd dat een vrouw

intelligent genoeg moet zijn om te begrijpen wat ik zeg, maar

niet intelligent genoeg om idee�n of meningen van haarzelf te kunnen vormen.

Jij, Miss Godwin, hebt de kans om te bewijzen dat ik ongelijk heb.

Speel een deuntje voor ons, Shelley.

Oh, dit helse kopi�ren. Ik verveel me ermee.

Ik kan geen ander woord van deze gedichten overschrijven.

Het regent al weken zo.

We gaan allemaal gek worden.

Kan iemand geen manieren bedenken om de tijd te doden?

Mary, alsjeblieft. - Nee. Ze heeft gelijk.

Luister.

Er zitten heksen in de wind.

Ik heb een idee.

We moeten, ieder van ons, een verhaal schrijven.

Een spookverhaal.

Het is natuurlijk een wedstrijd.

Degene die het mooiste verhaal schrijft, zal winnen.

Miss Clairmont... jij...

... het is jouw taak om ze over te zetten.

Hoe durf je?

Welk recht heb je me zo te behandelen? Je geliefde.

Claire...

...je bent niet mijn geliefde.

Je bent een scharrel.

Een beoordelingsfout.

Een dwaas klein meisje.

Sorry, heb ik een sc�ne veroorzaakt?

Mijnheer, ik heb een dringende boodschap gekregen uit Londen.

Claire!

Is alles in orde, mijnheer?

Claire.

Waarom, waarom moeten ze zo gemeen zijn?

Laat zo'n wreedheid je niet kwetsen.

Je bent sterker dan je beseft en je hebt niets

van hen nodig.

Je hebt niets van hen nodig.

Bedankt, Mary.

Nee!

Ik moet je spreken. - Nee!

Ik zie de wereld en haar werken niet meer zoals ze mij

voordien leken.

Maar nu is de ellende thuisgekomen...

en mannen lijken mij als monsters, dorstig naar elkaars bloed.

En ik, een miserabel spektakel van een verwoeste mensheid...

zielig voor anderen en ondraaglijk voor mezelf.

Is Claire opgestaan?

Ze stuurde een bericht naar beneden. Ze voelt zich onwel vanmorgen.

Waar is Shelley?

Ik dacht dat hij bij je was.

Ik denk dat we hem hebben gevonden.

Mr. Shelley.

Je ziet eruit alsof je wat ontbijt kunt gebruiken.

Werkelijk?

Hoe waren de tavernes?

Walgelijk.

Ik ben begonnen aan mijn verhaal.

Ik heb het 'De Vampier' genoemd.

Erg goed. Nou, we hebben ons eerste verhaal.

Een vampier.

Ik dacht dat de uitdaging... een spookverhaal was?

Geen kinderachtig bijgeloof.

Geloof je niet in vampiers, Mr. Shelley?

Niet meer dan dat ik in artsen geloof.

Percy, dat is voldoende.

Ik dacht dat je vertrouwd zou zijn

met het bestaan van nachtelijke wezens die de kwetsbaren uitbuiten.

Heb je hem gewoon geslagen? - Mevrouw, u hebt mijn medeleven.

Geen verhaal van Polidori. Hoe teleurstellend.

Wat zullen we doen om onszelf nu te vermaken?

Nou, ik ga gaan rijden.

Ik heb iets dik tussen mijn benen nodig.

Wat scheelt er met jou?

Jij denkt dat ik een idioot ben.

Oh, je vertoont geen interesse in Hogg. Dat is goed.

Maar de goede dokter,

oh ja, hij is meer naar je zin, nietwaar?

Waar was je de hele nacht?

Ik hoef mezelf niet aan jou of iemand anders te rechtvaardigen!

Je hebt geen idee van de verantwoordelijkheden die ik draag.

Welke verantwoordelijkheden?

Ze heeft zich verdronken, Mary.

Gooide zichzelf in het smerige water in Battersea.

Wie?

Harriet.

Mijn vrouw.

Het is tijd dat we deze plek verlaten.

Claire?

Hij wil mij niet.

Hij zei...

hij zei dat hij voor de baby zal zorgen, maar dat is alles.

Het is zo'n vergissing geweest. Mary.

Een vergissing.

Ik wilde afscheid nemen

om je te bedanken voor je gastvrijheid.

Ik weet wat je van me moet denken

maar ik heb mezelf nooit als iemand voor het vaderschap beschouwd.

Ik maak me geen illusies over uw situatie.

Claire, helaas...

Ik heb nooit van haar gehouden.

Noch deed ik alsof ik van haar hield.

En ik geloof ook niet dat zij van mij hield.

Maar een man is een man, en een meisje is een meisje.

En wanneer een jong meisje zich op elk moment aan een oude man komt uitstallen...

...is er maar ��n manier.

Er is altijd een andere manier.

En wanneer we dergelijke keuzes maken, zijn er onvermijdelijk consequenties.

Altijd uitkijken.

Veilige reis, Mary.

Ik kijk er naar uit om je werk op een dag te lezen.

Ontdoe je van de gedachten en woorden van andere mensen, Mary.

Vind je eigen stem.

Het was een sombere nacht van november en...

Het was een sombere nacht van november

dat ik de vervulling zag van mijn werk.

Vergeet niet dat ik je schepsel ben.

Ik zou je Adam moeten zijn, maar ik ben eerder de gevallen engel

wie jou aandrijft met vreugde voor geen misdaad.

Overal zie ik gelukzaligheid...

...van dewelke...

... van dewelke ik alleen onherroepelijk word uitgesloten.

Ik was zachtaardig en goed Ellende maakte van mij een duivel

Maak me blij.

En ik zal weer deugdzaam zijn.

"Maar binnenkort", riep hij

"zal ik sterven

en wat ik nu voel, wordt niet langer gevoeld.

Spoedig...

zal deze brandende ellende uitsterven.

Ik zal triomfantelijk mijn brandstapel beklimmen

en juichen in de pijn van de martelende vlammen.

Mijn geest zal in vrede slapen of denkt dat

hij niet zo zal denken.

Vaarwel."

Einde.

Mary. Mary.

Het is prachtig.

Het overtreft zelfs datgene waarvan ik dacht dat je het kon.

Het heeft zoveel potentieel.

Ik heb maar ��n vraag.

De dokter, hij krijgt al deze lichaamsdelen

en hij naait ze samen om het meest perfecte schepsel te maken.

Maar wanneer hij het tot leven brengt, is wat hij

heeft gecre�erd eigenlijk een soort monster.

Ja.

Nou, kon het niet iets meer... iets meer hoopvol zijn?

Stel je voor dat hij het perfecte wezen zou kunnen cre�ren. Eh, een engel.

Een engel?!

Ja, en daarmee kon hij laten zien wat de mens kan zijn.

Hij cre�ert een versie van onszelf die schittert met goedheid

en aldus levert het een boodschap voor de mensheid.

Het is een boodschap voor de mensheid.

Nou, ik bedoel een boodschap van hoop en van perfectie.

Wat zou u, wat zouden wij weten van hoop en perfectie?

Kijk om je heen.

Kijk eens naar de rotzooi die we hebben gemaakt.

Kijk naar mij.

Het is logisch op deze manier.

Ik breng het naar mijn uitgever en overtuig hem...

Nee. Ik zal alleen gaan.

Je bent hoe oud, Miss Godwin?

Ik ben 18.

Dat is echt heel jong.

Als ik oud genoeg ben om kinderen te krijgen,

ben ik oud genoeg om een pen op papier te zetten.

Curieus onderwerp voor een jonge dame, vind je niet?

En als die jongedame toevallig de vrouw is, eh...

metgezel is van Mr. Shelley...

Suggereer je dat het werk van Mr. Shelley is?

Nou, misschien zijn er andere geschriften van je waar ik het mee zou kunnen vergelijken?

Het is mijn verhaal.

Vroeg je dit aan Mr. Shelley toen hij zijn werk voor het eerst aan jou presenteerde?

Of bewaar je deze belediging voor jonge vrouwen?

En je durft vraagtekens te zetten bij het vermogen

van een vrouw om verlies te ervaren, de dood...

...verraad.

Dit alles is aanwezig in dit verhaal. In mijn verhaal.

Wat je zou hebben beseft als je de tijd had genomen om het werk te beoordelen

in plaats van mij te veroordelen.

Heb je het uitgelezen?

Ja.

Het koelde me af tot op het bot.

Het is goed om af en toe te genieten van een spookverhaal.

We weten allebei dat dit geen spookverhaal is.

Ik las nog nooit zo'n perfecte inkapseling van wat het voelt om verlaten te worden.

Ik kookte met de woede van je monster.

Ik verlangde naar zijn wraak.

Omdat het die van mezelf was.

Ik vraag me af...

... hoeveel zielen zullen sympathiseren met de kwellingen van uw schepsel?

Meer dan zou moeten, verwacht ik.

Het wordt tijd dat ik naar huis ga.

Je moet je verhaal laten publiceren, Mary.

Geachte mevrouw, dank u voor het sturen van uw manuscript,

'Frankenstein of Een Moderne Prometheus'.

Helaas interesseert dit ons niet.

...u te informeren u dat wij uw manuscript niet zullen publiceren.

...onze smaak in soortgelijk oordeel revolteert...

Dit onderwerp is niet naar de smaak van onze lezers van een vrouwelijke auteur.

Sterker nog, het lijkt ons nauwelijks een geschikt onderwerp voor een jongedame.

We ontkennen niet dat het werk de verdienste heeft,

maar we zijn voorzichtig bij het voortzetten ervan.

De waarheid is dat je nergens anders heen kunt gaan met je verhaal.

De Lackington Group zal het publiceren. 500 exemplaren zullen worden gedrukt.

Het zal anoniem worden gepubliceerd, op voorwaarde dat u de inleiding schrijft.

Ja natuurlijk. Ik zal het graag doen.

Zo zal iedereen denken dat jij het hebt geschreven.

Als het wordt gepubliceerd, wat maakt het dan uit?

Wat maakt het uit?

Hoe is het mogelijk dat je het nog steeds niet begrijpt ?!

Je wilt dat ik afstand doe van mijn claim omdat mijn geslacht het succes kan bederven.

Ik heb dat nooit gezegd. - Dat hoeft niet.

Niet ��n keer denk je ooit aan de gevolgen van je acties!

Je draagt net zo veel verantwoordelijkheid voor ons leven als ik.

Ik, ik ben niet de enige grote architect van onze ellende, Mary.

Jij draagt de verantwoordelijkheid.

Ik draag de verantwoordelijkheid om ooit in jou te geloven!

...dank je.

John!

Je lijkt... - Alsof ik betere dagen heb gezien?

Mr. Godwin zei hetzelfde.

Heb je mijn vader gezien?

Ja. Zijn winkel stockeert mijn werk.

Je bent klaar.

Niet helemaal.

Lord Byron!

Ik was het bijna vergeten tot

Byron's uitgever het op de een of andere manier pakte en het drukte als het zijne.

Ik probeerde mijn rechten als de ware auteur te doen gelden

maar in reactie daarop ben ik alleen een plagiator genoemd.

Ik zal Byron schrijven en een beroep op hem doen om de waarheid te vertellen.

Hij heeft het al geprobeerd. Hij veracht het verhaal.

Het publiek heeft gewoon geen interesse in de waarheid.

Hoe zit het met je mysterieuze meesterwerk?

De afwezigheid van je naam was opmerkelijk.

Het is ironisch, nietwaar?

Ik schrijf een verhaal over Byron, de bloedzuigende verslinder van zielen

en hij krijgt alle eer.

Terwijl je schreef over een wanhopig eenzaam en verlaten schepsel.

Verlaten door een onverantwoordelijke narcist en She...

Shelley krijgt alle eer.

Niettemin, gefeliciteerd.

Shelley moet tevreden zijn.

Ik heb Shelley al maanden niet gezien.

Het is voor jou.

We hebben monsters gecre�erd, Mary.

Maar laten we niet toestaan dat ze ons verslinden.

Heren, welkom. Bedankt voor je komst.

We zijn hier om het succes van 'Frankenstein of De Moderne Prometheus' te vieren.

Het is een opmerkelijk verhaal wat beweert, wat het doet, dat...

er de absolute menselijke noodzaak is voor verbinding.

Vanaf het moment dat het schepsel van dokter Frankenstein zijn ogen opent

zoekt het contact van zijn schepper. Maar hij deinst terug in angst

en laat het schepsel achter in de eerste van vele ervaringen van verwaarlozing

en isolatie.

En als alleen Frankenstein zijn schepping een meelevend contact

had kunnen schenken. Een vriendelijk woord.

Wat een tragedie had kunnen worden voorkomen.

Maar het is een eer voor de schrijver dat het juist deze gedachten zijn

die nog lang na ons door onze hoofden blijven rennen

lang nadat we de laatste pagina van dit boek omslaan,

waarvan ik weet dat jullie er allemaal mee eens zijn, is een van de meest complete en

zeker een van de meest originele publicaties van onze tijd.

Als...

Dank je.

Dank je.

Ik weet dat velen van jullie zich afvragen wie

dit gruwelijke verhaal had kunnen schrijven

en waarom is het anoniem gepubliceerd.

Ik zie sommigen van jullie suggereren dat het werk van mij is.

Inderdaad, je zou kunnen zeggen dat het werk zonder mijn bijdrage zelfs niet zou bestaan.

Maar tot mijn schande

is de enige claim die ik van op afstand heb op dit werk

is de inspiratie in de wanhopige eenzaamheid die het schepsel van Frankenstein definieert.

De auteur van 'Frankenstein of een Moderne Prometheus' is, natuurlijk

Mary Wollstonecraft Godwin.

Het is een werk van een buitengewoon genie en ze is niemand verschuldigd in haar creatie.

Percy.

Mary.

Ik dacht echt dat je voorgoed wegging.

Ik heb je nooit een leven zonder ellende beloofd

maar ik onderschatte de diepten van wanhoop

en het gewicht van spijt dat we te verduren hadden.

Ik ben alles kwijtgeraakt om bij jou te zijn, Percy.

Altijd op pad om iets moois te cre�ren,

iets moois.

Maar er ziedde iets vluchtig in ons.

Aanschouwen...

hoe het monster vorm aannam

maar als ik niet had leren vechten doorheen de angst

zou ik deze stem niet opnieuw hebben gevonden.

Mijn keuzes hebben mij gemaakt wie ik ben.

En ik heb nergens spijt van.

Je werd snel door de golven weggedragen

en verloren in duisternis en afstand.