Original subtitles

Dit programma bevat schokkende beelden.

Niet geschikt voor jeugdige kijkers.

Hoe oud ben je?

IN MEI 2023 GING HET VERHAAL VAN EEN OEKRAÏENSE WEES

DE WERELD OVER

Een Oekraïens kind, geadopteerd door een stel in de VS.

Wat er daarna gebeurt is niet te bevatten.

Is dit een kind of een volwassen vrouw?

Bro, deze documentaire is knettergek.

The Curious Case of Natalia Grace.

The Curious Case of Natalia Grace. - Het is schokkend.

Meer dan tien miljoen mensen keken.

Dit was de beste documentaire ooit.

Dit verhaal sprak tot ieders verbeelding.

O, mijn god. Ik sta versteld.

Ik ben geschokt.

Ze wilde ze vermoorden. - Ze is slecht.

Je geadopteerde kind wil jou vermoorden.

Dat lijkt wel een horrorfilm.

Zoals een seriemoordenaar of zoiets.

Er was sprake van dat ze seksuele gunsten verleende voor geld.

Kristine wilde me koppelen aan Natalia.

Ze was volwassen. - Natalia was een kind.

Is het waar? Of niet? We weten het niet.

Ik word beschuldigd van verwaarlozing. Klopt dat?

Geen wijk waar ik m'n kinderen alleen zou laten rondlopen.

Hij zou het niet goed doen in de gevangenis.

Ik kon het gewoon niet.

Wat een enge vent, wie doet dat met z'n dochter?

Acht maanden later is de wereld het over één ding eens.

Ze willen van Natalia horen.

We weten niet of er één slechterik is.

Er waren zoveel puzzelstukjes die niet in elkaar pasten.

De Barnetts zijn roofdieren.

Kristine probeert de waarheid uit haar te slaan.

En dat brak mijn hart echt.

Wilde je ze pijn doen? - Het wordt allemaal duidelijk.

NU DEELT NATALIA HAAR VERHAAL...

Je denkt dat je de oplossing hebt, maar nee.

Het verhaal werd nog gekker. - De waarheid bevalt je wellicht niet.

NATALIA ONTHULT NOOIT EERDER GEHOORDE DETAILS

De Barnetts probeerden me af te schilderen als een monster.

Ze zeiden dat ik loog over m'n leeftijd.

Ik was zes jaar toen ze me adopteerden.

Maar ze lieten m'n leeftijd veranderen in 22 jaar.

Ik verloor m'n kindertijd.

Toen Michael niet schuldig bevonden werd...

en hij naar ons keek en grijnsde...

Het was alsof ik toekeek hoe m'n dochter verkracht werd.

Er werd geen recht gedaan.

Als ik Kristine had kunnen pakken in een steeg...

met een zwarte capuchon op, had ik haar op haar kop geslagen.

NIEUWE STEMMEN

Ik ga je dingen vertellen die je nog van niemand anders hebt gehoord.

Michael en Kristine zijn lafaards. Het zijn harteloze lafaards.

Dat is geen liefde, maar haat.

NIEUWE THEORIEËN

Soms is de waarheid gekker dan fictie.

Ze wist dat ze het kind niet kon teruggeven.

Ze is een klein meisje. Ze is geen auto.

NIEUWE ANTWOORDEN

Bij veel vragen is er geen eenduidig antwoord.

Er zullen veel antwoorden op komen.

Wat ik je nu ga laten zien geeft uitsluitsel over hoe oud Natalia was.

Haar DNA heeft alle antwoorden.

Ik was nooit in jullie kamer met een mes.

Ik weet wat ik zag.

In elke leugen schuilt een verborgen waarheid.

Maar je moet diep genoeg graven om het te zien.

Hier komen ze niet mee weg.

Dit is mijn kant van het verhaal. Zie ik eruit als een monster?

4 APRIL 2023

Ik heb zolang geprobeerd...

om erachter te komen wie ik ben. Ik heb geen idee.

Want nu is dit net een puzzel van 1000 stukjes...

en ik heb misschien 300 stukjes bij elkaar.

Ik wil dat je weet hoe oud ik ben.

Ik wil dat je over m'n verleden weet omdat ik het ook wil weten.

Het is vaag. Er zijn veel dingen die ik me herinner...

maar ik heb er geen beeld bij.

Dus ik wil dat de puzzel compleet is.

Maar de dingen ik volgens Kristine en Michael heb gedaan...

zijn leugens.

Het is afgekeken van de film Orphan.

Oekraïens meisje, Russisch meisje, check. Wees, check.

Alle gekke dingen.

Aan het voeteneind van het bed staan met een mes, check.

Daarom wil ik dit doen.

Ik wil vertellen wat er echt gebeurd is omdat ik die kans niet kreeg.

Michael en Kristine schilderen me af als een moordzuchtige maniak.

Ze menstrueerde en verborg het zo lang.

En schaamhaar hebben op zevenjarige leeftijd, vertrouw haar niet...

geloof haar niet. Ze wilde m'n familie vermoorden...

en nog meer gezwets.

Maar dan kom je in dat appartement...

waar jullie me hebben gedropt en probeer je me te vermoorden.

Ik wil dat mensen de waarheid weten.

Ik ben bisschop Antwon Mans en ik ben Natalia's vader.

We begonnen kinderen op te nemen.

We wilden adopteren omdat er veel kinderen zijn...

die een familie nodig hebben.

Ik ben Cynthia Mans. Ik vind het heerlijk om moeder te zijn.

Ik heb letterlijk 11 kinderen.

En ik ben de moeder van Natalia Grace.

Ik ben al meer dan tien jaar bij de familie Mans.

Je kunt m'n leven zien zoals het is.

Veel liefde, geweldig. - Bedankt.

Ik heb eindelijk ouders...

die meer van me houden dan Kristine en Michael ooit deden.

M'n vader en m'n moeder, ze lieten me kind zijn.

M'n vader beschermt me. Hij doet wat een vader hoort te doen.

M'n moeder geeft me elke dag knuffels en zegt hoeveel ze van me houdt.

Ze zijn nog nooit bang geweest dat ik hun kinderen pijn zou doen.

Ik heb broers en zussen die van me houden en ik hou van hen.

Hé. O, jeetje, hoi.

Hoi, O, mijn god. Hoi.

Ze is een licht voor ons gezin. Ze brengt zoveel vreugde.

Maar toen Natalia in ons gezin kwam, was ze gebroken.

In het begin was het het moeilijkst om Natalia te laten inzien...

dat we je niet gaan verlaten. We zijn hier, wat er ook gebeurt.

Wat betreft de Barnetts...

die moeten voor het gerecht gebracht worden.

De jury had twee en een half uur nodig...

om Michael Barnett vrij te spreken.

Ze verklaarden hem niet schuldig in alle vier aanklachten tegen hem.

Het is misschien voorbij.

De staat heeft nu misschien verloren...

al zeggen sommigen dat dit een oefening was.

Het echte doelwit is Kristine.

Binnen enkele weken heeft een nieuw team...

het bewijs tegen Kristine geëvalueerd.

In principe hetzelfde bewijs plus Michael.

Hij moest getuigen tegen Kristine.

Ze concludeerden dat ze niet genoeg bewijs tegen haar hadden.

En dus was ook voor Natalia...

de zoektocht naar de waarheid over wat er met haar gebeurd is...

en wat haar echte leeftijd was, gedoemd te mislukken.

Ik ben Terrance Kinnard.

Strafrechtelijk verdediger in Indianapolis.

Ik heb Michael bijna vijf jaar vertegenwoordigd.

En het was een interessante reis.

Ik denk dat de aanklager dacht:

Als we Michael veroordeeld krijgen, hebben we munitie...

om Kristine veroordeeld te krijgen.

Ze geloofden ook dat zijn vijandigheid jegens Kristine...

zo diep zat...

dat hij zoveel haat koesterde, dat ze hem konden overhalen...

en hem als staatsgetuige konden gebruiken om haar te veroordelen.

Maar het werkte niet. De aanklachten werden ingetrokken.

En ze is een vrije vrouw. - Kristine kreeg een vrijbrief.

Kristine hoefde zich nooit te verantwoorden.

En als het waar is, is Kristine weggekomen met gruwelijke dingen.

Ik ben Beth Karas, voormalig officier van justitie..

En tevens een juridisch analist.

Dit is een van de meest bizarre zaken die ik heb gezien.

Dit verhaal wijkt af van alles wat ik heb behandeld.

Meestal doe ik verhalen over moord en chaos...

en dit heeft geen moord, maar wel veel chaos.

Het is net pingpong.

Je gaat van de ene naar de andere kant bij nieuwe informatie.

Vooral nu Natalia met ons kan praten.

En vandaag lijkt het duidelijk...

dat Natalia de familie heeft die ze altijd al wilde, de Mans.

Maar zo was het niet altijd.

Omdat in 2013...

de Barnetts Natalia verhuisden naar Tippecanoe County...

als een volwassene. Ze woont daar dus alleen.

In een centrum voor volwassenenonderwijs...

valt Natalia op bij de faculteit en het personeel.

Omdat het een leercentrum voor volwassenen is...

maar ze gedraagt zich kinderlijk. Dus bellen ze de politie.

Hierdoor raakte de huidige sheriff van Tippecanoe County...

Bob Goldsmith, destijds rechercheur...

betrokken bij het onderzoek naar Natalia.

Ik ben Bob Goldsmith, sheriff van Tippecanoe County.

Van onze rechercheursdivisie was ik de eerste die erbij betrokken was.

Mensen praten over een zaak met een bepalend moment.

Die zaak die ze nooit vergeten. Dit is zo'n zaak.

Het was in september 2014...

toen ik een telefoontje kreeg van het Excel Center.

Ze zeiden dat er een jongedame was...

die ingeschreven was op school, en dat er dingen niet klopten.

Ze zei: 'Volgens haar ID uit Indianapolis is ze 22, 25.

Maar door haar manier van praten denk ik dat ze misschien 11 is.'

Ik heb altijd met mensen met een handicap gewerkt...

maar niemand zoals Natalia. En toen ze binnenkwam...

was haar rugzak groter dan zij was en ze was heel erg klein.

Ze klom in de stoel en begon te praten.

Ik vroeg haar: 'Denk je dat je 25 jaar bent?'

En ze zei: 'Nee.'

We hebben allebei kinderen en we dachten:

Het is echt niet mogelijk dat ze zo oud is.

Sommige mensen zeiden dat het een act is.

Wat vind jij van het 'acteren' van Natalia?

In alle interacties...

die jij en ik hadden met Natalia in het Excel Center, hier...

zelfs toen we haar observeerden, gedroeg ze zich als een klein kind.

Ze speelde en praatte als een klein kind.

Als ze acteert, is ze nooit uit haar rol gevallen.

Ik weet dat ik Natalia op een gegeven moment vroeg of ze misbruikt was.

En ze sloot zich voor me af. Ze stopte met praten. Ze werd stil.

Ze voelde zich ongemakkelijk.

Geen idee of het fysiek misbruik is, seksueel.

Ik wilde niet nieuwsgierig zijn.

Ik heb door training en door diverse zaken door de jaren heen geleerd...

dat nieuwsgierig zijn niet helpt.

Een kind vertelt z'n verhaal als hij er klaar voor is.

Met de informatie die ik heb denk ik niet dat er recht is gedaan.

Maar wat ik wel geloof is dat Natalia nu op een plek is waar ze gelukkig is.

En ze voelt zich veilig en geliefd. En dat is wat ze zei dat ze wilde.

GERECHTELIJKE VERKLARING MICHAEL BARNETT

20 MAART 2023

Hoe oud dacht u dat Natalia was? - Geen idee.

Dacht u dat ze een kind was? - Nee.

Waarom dacht u dat?

Omdat Natalia aan iedereen had verteld...

therapeuten, dokters, ons, dat ze volwassen was.

Het is waar dat ik iedereen heb verteld dat ik 22 jaar ben.

Maar Kristine trainde me om te liegen.

Dat maakt het erger, dat het van mij moest komen...

en dat ze dat tegen me kunnen gebruiken...

en zeggen: 'Maar jij zei het.'

'Je zei dat je 22 jaar was.' En toen veranderden ze m'n leeftijd.

Alles was een grote kettingreactie van één leugen.

Maar mensen weten niet wat er in dat huis is gebeurd.

Ze hebben me gemarteld. Ik werd misbruikt.

Kristine is het echte monster.

Michael is medeplichtige van het monster...

omdat hij akkoord ging met alles wat Kristine zei. Wie doet dat?

M'n leeftijd veranderen is het ergste dat de Barnetts me aandeden.

Het doet elke dag pijn. Maar ik was zo bang voor Kristine.

Toen ze zei dat ik mensen moest vertellen dat ik 22 was, deed ik dat.

Kristine zei een keer...

'Ik ga je laten zien hoe het gaat voelen.

Als je iets fout doet, spuit ik met pepperspray.'

Kristine zei dat ik m'n ogen open moest houden en toen spoot ze...

en ik kon er niets aan doen.

Ze liet me daar tien minuten zitten...

tot ik het eruit mocht wassen. En zelfs toen deed het nog pijn.

En het kon haar niets schelen.

Het kon haar niet schelen.

Het deed echt pijn...

omdat ze m'n moeder hoorde te zijn...

maar zo gedroeg ze zich niet.

Kristine wilde zo ver gaan als ze maar kon om Natalia te breken.

Dus begint ze woorden in Natalia's mond te leggen.

Dit is wat je mensen vertelt, dit is wat je zegt, je bent 22.

De dreiging met pepperspray was een ander controlemechanisme.

Het misbruik tegen Natalia begon niet meteen.

De poging om het verhaal naar hun hand te zetten wel.

Terugkijkend naar 2010, klopte er iets niet.

Omdat het een gesloten adoptie was...

wilde het adoptiebureau geen details over haar delen.

Toen we vroegen: 'Hebben jullie informatie van haar oude familie?

We moeten uitzoeken wat hier aan de hand is.'

Dat gaven ze niet. Toen werd ik gebeld...

door de secretaresse van het adoptiebureau, later die dag...

en ze zei: 'Ik kan u niet vertellen waar ze vandaan komt...

maar kijk haar bagage eens na.'

Er zat een klein ID-label in haar tas toen we haar adopteerden...

met daarop de informatie van de familie.

Ik heb ze nooit persoonlijk ontmoet.

Ik weet niet waarom ze zeggen dat ze de Ciccones nooit hebben ontmoet.

Ze hebben ze ontmoet bij het adoptiebureau.

Ik herinner me dat ik heel lang moest wachten...

terwijl de Ciccones met de Barnetts praatten.

Zo herinner ik het me, zo duidelijk als wat.

Dus dat begrijp ik niet.

De Ciccones waren de eersten die mij adopteerden uit Oekraïne.

Ik weet nog dat ik hoorde dat ze me zouden adopteren...

en ik was zo opgewonden. Ik kende alleen het weeshuis.

En om erachter te komen dat iemand me zou adopteren was geweldig voor me.

Ik was zo opgewonden en blij dat ik een familie zou krijgen...

die me echt wilde.

Toen we eindelijk hun grote oprit opreden...

Het was een heuvel en ik had zoiets van...

Ik herinner me dat m'n vijfjarige ik zo opgewonden was...

omdat het een groot huis was. Eenmaal binnen, keek ik overal.

En toen openden ze een deur en achter die deur was mijn slaapkamer.

En ik was zo opgewonden, het was roze. En er stond van alles.

Ik ben zo'n twee jaar bij ze geweest.

Ik heb er veel goede herinneringen.

Maar het leek wel of na een tijdje...

alles veranderde.

Op een keer waren ik en de kleine jongen, Piro, aan het spelen.

Ik landde verkeerd op Piro's arm.

Ik bleef maar zeggen: 'Sorry, ik wilde je geen pijn doen.'

Maar toen kwam Gary binnen en begon hij te schreeuwen.

Toen hij wegliep, huilde ik en was ik boos.

Ik zei: 'Ik haat je.'

Daarna vond Gary...

me niet meer leuk, het voelde alsof hij me haatte.

Op een dag, ik weet nog dat Diane m'n kamer binnenkwam.

Ze vertelde me: 'Ik zal je moeder niet meer zijn...

maar ik zal altijd van je houden.'

En ik wist niet wat er aan de hand was.

Ik voelde me vaak in de steek gelaten.

Omdat ik van familie naar familie ging.

Diane Ciccone was naar de Little people of America gestapt.

Ze zei: 'Dit kleine meisje is beschikbaar voor adoptie.'

Er waren drie kleine mensen-koppels...

geïnteresseerd in Natalia. Maar geen van hen was een match.

Gary en Diane, ze gaven me door in de families.

Ik ontmoette er een aantal, maar die wilden niet adopteren...

of er gebeurde iets.

En ineens zeiden ze dat ze een familie hadden gevonden die me wilde.

Daar gingen we heen. We gingen naar Florida.

Het maakt me boos, ik ben zo goed als verkocht.

Alsof ik speelgoed ben.

Toen de Ciccones me naar het adoptiebureau brachten...

Ik weet nog dat ze zeiden dat ik buiten de kamer moest wachten.

De Ciccones gingen eerst naar binnen...

en spraken met Michael en Kristine en de jongens.

Ik heb een poosje gewacht, het duurde heel lang.

Uiteindelijk kwamen de Ciccones en mocht ik binnenkomen.

En ik herinner me dat ik naar Michael rende en hem een knuffel gaf...

en ik noemde hem papa omdat de Ciccones zeiden...

dat Michael en Kristine m'n ouders zouden worden.

Kristine vertelde het me, Ze zei:

'Wij worden nu je familie.'

En ik weet nog dat ik erg verdrietig en verward was.

Ik geloof dat ik ook huilde. Ze zei: 'Het is goed.'

Ze deden alsof ze mij als hun dochter wilden.

Dus ik dacht alleen dat ik m'n familie had gevonden.

Ze zullen van me houden.

Maar nu ik er aan terugdenk, denk ik dat ik ze te snel vertrouwde.

Ik ben Jackie Starbuck.

Ik was de hoofdaanklager...

in de zaken van de staat tegen Barnett.

Ik ga je dingen vertellen die je nog van niemand hebt gehoord...

die deel uitmaken van de waarheid.

Toen we tijdens dit onderzoek met getuigen spraken...

was het duidelijk dat er iets aan de hand was...

dat op z'n minst ongewoon was.

Vanaf het moment...

dat Natalia bij de Barnetts kwam in april 2010...

was er een patroon van:

'We weten niet hoe oud Natalia is.

We denken dat ze zo oud is. We denken dat ze volwassen is.'

Terwijl hen herhaaldelijk was verteld...

door meerdere medische professionals dat dat niet zo was.

Ze probeerden te verbergen dat ze enige connectie hadden met Natalia...

omdat ze ook beweerden dat ze geen gegevens hadden...

over Natalia's medische geschiedenis.

Maar ze verstrekten het schoolsysteem medische dossiers...

van voordat ze bij hen was.

Michael loog toen hij zei dat hij de Ciccones niet kende.

En toen hij zei dat dit een gesloten adoptie was.

Een gesloten adoptie betekent...

geen informatie over, of contact met de vorige familie.

We hebben niet alleen Natalia's verslag van de ontmoeting...

bij het adoptiecentrum...

maar we hebben ook e-mails tussen de Barnetts en de Ciccones.

En deze e-mails...

gingen ook naar de uitvoerend directeur van het adoptiecentrum.

Ze spraken met beide families. Er zijn ook ondertekende contracten.

En de families waren betrokken bij een juridische procedure...

een paar maanden na het ophalen van Natalia...

omdat er problemen waren met de adoptie.

Maar Michael hield dit feit verborgen.

En hij liet ons geloven dat Adoption by Shepherd Care...

het enige adoptiebureau was dat bemiddelde bij de adoptie.

Maar dat is niet waar.

We kregen ineens een telefoontje van Adoption by Shepherd Care.

We kregen een telefoontje van Adoption by Shepherd Care.

Ik kan niemand vertrouwen behalve de betrokken experts.

In dit geval Adoption by Shepherd Care.

Maar Gateway Woods was hun adoptie-agentschap.

Michael heeft het nooit over Gateway Woods. Waarom niet?

Ik weet dat nadat we bij het adoptiebureau waren...

we naar Disney World gingen...

Daar zag ik de Chiccones en ik herinner me dat ik naar ze wees.

Ik had zoiets van: 'Hé, het is mam.'

En toen zei Kristine: 'Dat is je moeder niet meer.

Ik ben nu je moeder.'

En ik wist niet wat ik daarop moest zeggen.

Ik was bezorgd, ik hoopte dat ik niets verkeerd deed.

We gingen naar een hotel...

en Kristine deed onze gloednieuwe dochter in bad.

En ik hoor een schreeuw uit de badkamer.

Ze zei: 'Michael, kijk naar beneden.' En Natalia had schaamhaar.

De eerste avond deed Kristine me in bad...

en ze heeft nooit iets tegen me gezegd over schaamhaar.

Ik wist niet eens wat dat was. Niemand legde me die dingen uit.

Ik was zes, bijna zeven. Ik wist het niet.

Ik weet niet waarom ze hebben gezegd wat ze hebben gezegd.

Ik kan me niet herinneren dat Michael in de badkamer was.

Echt niet. Ik herinner me dat Kristine me hielp met aankleden...

en we maakten ons klaar voor de nacht.

Ik kan me niet herinneren dat ze Michael riep.

Ik kan me dat niet herinneren.

Ik snap niet waarom de Barnetts zouden zeggen...

dat ik schaamhaar heb of iets dergelijks...

omdat ik geen haar zag...

tot ik zeven, bijna acht was.

Dat betekent niet dat ik een groot monster ben.

Ik was nog een kind.

Kijk, sommige kinderen beginnen vroeg, dat gebeurt.

Wat er ook gebeurde in die hotelkamer...

we weten dat die gebeurtenis geen verlangen teweegbracht...

om Natalia terug te brengen.

Was dit horrorverhaal van de Barnetts in een hotelkamer in Florida...

over enorm veel schaamhaar de herziene geschiedenis...

als rechtvaardiging voor haar nieuwe leeftijd jaren later?

Nu Natalia met ons kan praten hebben we meer informatie.

En sommige informatie...

omvat de Gateway Woods rapporten over de huisbezoeken...

en het rapport van dr. Riggs.

Die hadden we nog niet. En zo kwamen we te weten...

dat Gateway Woods de Barnetts vertegenwoordigden bij de adoptie.

Natalia werd gezien door dr. Riggs, een endocrinoloog...

op 3 juni 2010.

Hoe oud zei hij dat Natalia was?

Oké, hier gaan we, 3 juni 2010.

Op dat moment was ze ergens tussen de 9 en 11 jaar oud.

En heeft u dit direct aan de ouders verteld?

Ja, O ja. Dat werd hen verteld. We dachten dat ze een kind was.

DR. ANDREWS RIGGS, ENDOCRINOLOOG

Dit is vijf weken nadat ze bij de Barnetts kwam.

Ze wisten meteen dat ze een kind was.

Michael moest afstand nemen van dr. Riggs en zijn rapport...

omdat de dokter hem specifiek vertelde...

dat Natalia een kind tussen de 9 en 11 jaar was.

Hij moest ook afstand nemen van Gateway Woods...

omdat Gateway Woods deze informatie in hun rapport verwerkte.

Moest daarom iedereen geloven dat de adoptie...

via Adoption by Shepherd Care liep?

Omdat hij zei dat het om gesloten adoptie ging...

trok niemand zijn verhaal over de adoptie in twijfel.

We weten nu dat dit niet waar is, maar het was een geweldige dekmantel.

Alles had zo anders kunnen zijn voor Natalia...

als een van de eerdere families haar geadopteerd had.

Wij zijn de DePauls.

Wat betreft Natalia's leeftijd, ze was een kind.

Lekker? Eet dat maar op.

Wij vinden dat de Barnetts in de gevangenis horen. Allebei.

We probeerden Natalia te adopteren in 2009.

We organiseerden een privé-ontmoeting in...

Een museum.

Haar toenmalige adoptiemoeder bracht haar.

Ze kwam binnen. - Wat een schatje.

Jeetje. - Ze was schattig. Absoluut.

We hadden Mackenzie al, onze dochter. Zij was vier.

We hebben foto's van Mackenzie en haar samen op de scooter.

Ze waren net verloren zussen. - Twee handen op één buik. Heel leuk.

Daarna volgden er twee vervolgbezoeken.

Halloween en dat jaar waren ze prinsessen.

Ze maakten zich samen klaar voor bed, alles.

Ze föhnden elkaars haar.

En Mackenzie had een kleine auto.

Een schattige vier-en zesjarige spelend in de tuin.

We hadden goede hoop dat we door konden...

En toen ineens mochten we Natalia niet meer zien...

na het laatste bezoek met Kerstmis...

omdat de dingen rommelig werden met de advocaten.

Het had niets te maken met Natalia.

Het was hartverscheurend. - Heel erg.

Echt hartverscheurend.

De band tussen Natalia en de DePauls was diep en duurzaam.

Ze hielden van haar, er waren geen problemen.

Ze wilden dat Natalia een lid van de familie werd.

Het spijt me, schat.

Het had moeten lukken met de DePauls...

maar het wordt ingewikkeld...

als de kinderbescherming in New Hampshire een rapport krijgt...

over Natalia en de Ciccones.

De Ciccones vermoedden dat de DePauls dat rapport indienden.

De DePauls ontkenden, maar Natalia's adoptie was van tafel.

Ze was niet meer beschikbaar voor de DePauls.

Je kunt begrijpen...

dat dit hartverscheurend was voor de DePauls en Mackenzie...

maar ook voor Natalia.

De DePauls waren kleine mensen, zoals ik.

En ik ging altijd naar ze toe.

Ik was er met Kerstmis, Halloween...

en Mackenzie en ik, we waren beste vriendinnen.

Ik ging graag met haar om. We deden bijna alles samen.

We waren net zussen.

Ik wilde bij de DePauls blijven...

dan had ik niet al die pijn hoeven doormaken.

Ik had het gevoel dat ze me echt wilden en van me hielden.

Maar ineens stopten die bezoekjes.

En daar was ik verdrietig over.

Het was een raar iets...

Ik zag ze helemaal niet meer.

Een paar maanden later stuurde Kristine een sms...

en ze zei: 'Wij hebben Natalia geadopteerd.'

De eerste rode vlag die ik zag bij de Barnetts...

was dat ze Natalia veel te snel kregen.

Ik heb haar zelfs nooit ontmoet. En dat was het dan.

Ze trokken haar bij ons weg. - Dat schokte ons.

Moeten we niet zorgen dat het klikt...

en dat ze zich op haar gemak voelt bij ons?

Ze is een klein meisje. Ze is geen auto.

Iets anders dat vreemd voelde was dat Kristine me vroeg...

'Heb je ooit twijfels gehad bij Natalia's leeftijd?'

Ik zei: 'Nog nooit.'

Ik zei: 'Ik heb haar geboorteakte, ik heb al haar papieren.'

Herinner je je dit? - Ja.

Dit was in het museum toen we Natalia ontmoetten.

Het was in 2009. En kijk eens naar haar tand.

Zie je? Die ontbreekt, toch? - Ja.

Op deze foto kun je het verschil zien.

Zie je de tanden? Deze is van Halloween.

Kun je de tanden zien?

En deze is van daarvoor.

Je kunt de veranderingen duidelijk zien aan haar tanden.

En volwassenen hebben niet zulke veranderingen in hun tanden.

Dat gebeurt maar één keer in je leven, als je ongeveer zes bent...

precies haar leeftijd in 2009.

Ziet dat eruit als een 20-jarige?

Kom op. Het spijt me, maar het is belachelijk.

Ik herinner me toen ik bij de Barnetts was...

we terugkwamen van het eten en m'n tand eruit viel.

Ik had een wiebeltand en mijn tand viel eruit.

Kristine geloofde me niet.

Ze vroeg waarom ik hem eruit had getrokken.

Ik zei dat ik dat niet had gedaan.

En er was een lang stuk, ik denk de wortel.

Ze zei: 'Zie je, de wortel. Je hebt hem eruit getrokken.

Dat zou er niet zijn als je tand eruit was gevallen.'

Ik wist niet wat ik moest zeggen, ik bleef zeggen: 'Nee.

Ik heb m'n tand er niet uitgetrokken.'

Ze zei: 'Je liegt. Je hebt hem eruit getrokken.'

GOSSWEILER FAMILIETANDARTS

Mijn naam is Dr. Tim Gossweiler...

Ik beoefen al 34 jaar algemene tandheelkunde...

en ik ben de tandarts...

waar Natalia Barnett en haar moeder in 2011 kwamen.

Mrs Barnett bracht Natalia binnen en zei:

'We willen weten hoe oud Natalia is.

Volgens ons is ze ouder dan ze zegt.'

Kunt u dat achterhalen?' Wat een ongewoon verzoek is.

Ik praatte met Natalia, ze leek me een jaar of zeven...

maar ze gedroeg zich veel ouder.

Ze beantwoordde vragen welbespraakt op zevenjarige leeftijd.

Dat zie je niet altijd en daarom dacht ik: ze kan geen zeven zijn.

Ik snapte waarom mama dat zou denken...

na met haar gepraat te hebben, ze leek erg volwassen.

Ik vroeg hoe ze wisten...

dat ze geen zes was toen ze haar kregen.

Ze zei: 'We hebben haar gebit laten controleren...

en de tandarts zei dat geen van haar tanden melktanden zijn.

Het zijn allemaal volwassen tanden.' Dus ik had zoiets van: 'Oké.'

Hier hebben we Natalia's panoramische röntgenfoto gemaakt.

Wat ik je nu ga laten zien geeft uitsluitsel...

over hoe oud Natalia was in 2011.

We hebben vastgesteld dat ze nog 12 melktanden had.

Drie in elk kwadrant.

Deze drie tanden hier in alle kwadranten.

Het is simpel om Natalia's leeftijd te bepalen.

Er is geen twijfel als je zo'n röntgenfoto maakt.

Je hebt melktanden, volwassen tanden...

en een reeks voor iemand met dit niveau van tandontwikkeling...

en dat zal zijn...

ik ga tot het uiterste, zes tot negen jaar oud.

Dit zijn te veel melktanden voor een volwassene.

Het is onbetwistbaar. Je kunt niet doen alsof tanden erdoor komen.

Dus toen mam en Natalia weggingen...

wist mam dat Natalia ongeveer acht of negen was...

wat precies in de buurt komt van de leeftijd die ze zei dat ze had.

Dokter, wist u dat haar leeftijd in 2012 is aangepast?

Hebben ze haar leeftijd wettelijk veranderd?

O, dat wist ik niet.

In wat hebben ze het veranderd? - Naar 22.

Dus haar geboortejaar werd veranderd in 1989.

O, echt? Wauw. Ja.

Dat is een grote sprong. Niets op de röntgenfoto die we namen...

laat zien dat ze 15 jaar ouder zou kunnen zijn.

Wauw, dat lijkt gek.

Dat betekent dat zelfs na het ondertekenen van de gebitsgegevens...

Kristine nog steeds mensen vertelde dat Natalia volwassen was.

Na het proces en alles, alle dossiers die ik heb...

vooral de medische dossiers, alles wijst erop dat ik een kind was.

Dus ik begrijp wat de waarheid is.

Ik heb de waarheid altijd al geweten. Dat ik een kind was.

Maar er zijn veel mensen die denken...

Er is een manier om haar leeftijd te bepalen. Het is te bewijzen.

Ik wil dat mensen de waarheid zien over m'n leeftijd.

Bij TruDiagnostics beantwoorden we een fundamentele vraag.

Hoe oud ben jij?

In de verzekeringswereld voorspellen ze ermee wanneer iemand zal sterven.

Als je daaraan denkt, is het belangrijk om nauwkeurig te zijn.

We bepalen iemands chronologische leeftijd...

niet gebaseerd op iemands emoties of wat iemand zei.

Bij Natalia willen we weten hoe oud ze is.

Ben je klaar? - Nee.

We nemen een bloedmonster dat onze antwoorden bevat...

omdat het in het DNA zit.

Zodra we het monster hebben, voegen we alles samen.

14 AUGUSTUS 2023

Ik bid voor het beste, maar ik ben nerveus.

Ik weet niet wat ze gaan zeggen.

Fijn dat je er bent. Wil je de resultaten zien?

Ja.

Goed.

Oké, moment van de waarheid. - Ja.

Gebaseerd op alle studies en alles wat geanalyseerd is...

zit je dichter bij de 22.

Dat komt aardig in de buurt van wat jij denkt, bijna 20.

Dat is binnen twee jaar. - Wauw.

Dit ene kleine stukje papier gooit elke leugen...

van de Barnetts in de prullenbak met een lucifer.

Dit is zo groot omdat dit al 13 jaar duurt.

13 jaar van twee mensen die alles bij elkaar hebben gelogen.

Ze hebben een kinderleven geruïneerd.

Ze schilderden me af als een monster terwijl zij het monster zijn.

Klopt helemaal.

Het bewijst dat ik niet loog over m'n leeftijd.

Ze negeerden alles dat op de waarheid wees...

zodat ze deze stomme leugen konden creëren.

Dus als dat allemaal waar is over haar leeftijd...

betekent dit dat Natalia in 2008 het land binnenkwam...

toen ze bijna vijf was.

Geadopteerd door de Barnetts in 2010, toen ze zeven was.

Natalia was acht toen de petitie werd ingediend...

en ze werd geplaatst in het appartement in Westfield.

In juli 2013, toen ze werd geplaatst in het Lafayette appartement...

was ze negen, een paar maanden voor haar tiende verjaardag.

Dat betekent dat Natalia een kind was dat op zichzelf woonde.

Ik wil weten waarom je zo'n verhaal verzint.

Ze wisten het en toch deden ze wat ze deden.

Waarom zou je dit doen? Waarom?

De vraag is, waarom?

Dat is de hamvraag.

Ik heb altijd geweten dat ik geen volwassene was.

Maar ik heb nooit geweten waarom de Barnetts me adopteerden.

Nooit zag ik enige liefde.

Ik heb het gevoel dat er iets groters aan de hand is.

Ik weet niet wat. Hoe zorgden ze dat de artsen niets zeiden?

Hoe hebben ze al dit bewijs verborgen? Ze verbergen iets groots.

Ik wil de antwoorden weten op deze vragen...

en ik wil dat ze boeten voor hun daden.

KRISTINE BARNETT HEEFT NIET GEREAGEERD

OP MEERDERE VERZOEKEN VAN DE PRODUCENT VOOR COMMENTAAR.