Original subtitles

Μετάφραση-Επιμέλεια Γλώσσας Dr. M.G.M. Psych, Psychoanal-Psychoth. 110 Vas. Sophias Str, Athens 13/04/2020

LENFILM STUDIOS

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΟΣΚΙΝΟ, ΡΩΣΙΑ

και ο παραγωγός Viktor SERGEIEV

Παρουσιάζουν

Leonid MOZGOVOI Maria KUZNETSOVA

S. RAZHUK, Ν. NIKULENKO, L. YELISEIEV

σε μια ταινία του ALEKSANDR SOKUROV

TAURUS Σε δύο μέρη

Γράφτηκε από τον Γιούρι Αράμποφ

- Εσύ κατέστρεψε τον ύπνο μου. - Δεν ξέρω τι έκανα.

Δώσε μου την εφημερίδα.

Από πού πήρατε αυτή την εφημερίδα;

Ε;.

Νερό!

Φυσικά, ο κύριος θέλει να πιει.

Με συγχωρείτε.

Άκουσα μουσική στον ύπνο μου.

Φαινόταν σαν σονάτα.

Όταν ήμουν παιδί, συνήθιζα να ακούω τη μουσική της βροχής.

Η μητέρα μου είπε ότι ήταν οι αγγέλοι που τραγουδούσαν

και ότι μόνο τα παιδιά θα μπορούσαν να τους ακούσουν.

Προτιμούσε να πιστεύει ότι μια καταιγίδα

ήταν ένα τραγούδι των αγγέλων,

παρά ένα απλό μετεωρολογικό φαινόμενο.

Αν η φτωχή γυναίκα είχε καταλάβει κάτι τόσο απλό,

δεν θα προσευχονταν στον Θεό, αλλά στην ηλεκτρική ενέργεια.

Θα ήταν πιο χρήσιμο.

Προχωρούμε χωρίς να γνωρίζουμε αν ο Θεός μας βοηθά ή όχι,

ενώ η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να ενεργοποιήσει μια ηλεκτρογεννήτρια.

Ποιος είναι;

Όλοι με κατασκοπεύετε!

Καλημέρα, αγαπητέ ηγέτη.

Καλημέρα, Χερ Ασκουλαπ Συγνώμη για την εμφάνισή μου.

Έχετε μαύρους κύκλους.

Πώς είστε; Είστε άρρωστος;

Μου φαίνεται ότι είμαι περισσότερο από άρρωστος

και, ναι, μισο-πεθαμένος.

Δεν είμαι μόνο άρρωστος.

- Θα μπορούσα να πεθάνω ανά πάσα στιγμή. = Τι ανοησία!

Από την άποψη της μεταφυσικής,

ο θάνατος εξακολουθεί να είναι αναπόδεικτο γεγονός.

Ανοησίες.

Μεταφυσικά,

δεν έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει θάνατος.

Ας δούμε. 36 και μισό.

Τι έλεγα; Λέει ψέμματα!

Παρακαλώ σηκωθείτε όρθιος!

Ω, είστε γυμνός.

- Ένα χέρι εδώ. - Αυτό το χέρι.

Δώστε μου το χέρι σας.

Έλα, ντύστε τον.

Τώρα το κεφάλι.

Έχει πυρετό μάλλον.

Τι έχετε;

Όχι, μπορώ να το κάνω μόνος μου!

Δεν το θέλει!

Μόνος μου!

Αφήστε με ! Μπορώ να το κάνω μόνος μου.

Πήγαινε έξω.

Αυτό είναι!

Εντάξει, κλείστε τα μάτια σας.

Κλείστε τα μάτια σας.

Απλώστε το χέρι σας. Πολύ καλά.

Τώρα, με τον δείκτη σας,

προσπαθήστε να αγγίξετε την άκρη της μύτης σας.

Λυπάμαι, αλλά δεν φαίνεται να είμαι σε θέση να το κάνω.

Ολοι μπορούν και σεις δεν μπορείτε;

Και μπορείτε να αγγίξετε τη μύτη σας;

Φυσικά μπορώ.

Κοιτάξτε.

Το ξέρω.

Θα σας αποκαλύψω ένα μυστικό, αρχηγέ.

=Όλη η δεξιά πλευρά μου έχει παραλύσει.

Και η αριστερή μου πλευρά δεν είναι καλά επίσης.

Αρκεί να σε κάνει να κλάψεις.

- Έπεσε. - Τι κάνουμε τώρα;

Θα ζήσουμε, παρά την κοινή λογική.

Κοινή λογική;

Έλα, πάμε.

Τι νόημα έχει να υποφέρει κανείς χωρίς ελπίδα;

Υπάρχει πάντα ελπίδα.

Δεν γνωρίζετε τη διάγνωση και μιλάτε για ελπίδα.

Ποιος είπε ότι δεν ξέρω από τι υποφέρετε;

Έχετε κινητική και αισθητική αφασία.

- Τι είναι η αφασία; - Λοιπόν, ειναι...

Εάν έχω αφασία, εσείς τι έχετε;

Εγώ; Δεν έχω τίποτα.

Ανοησίες. Χαζομάρες. Μελαγχολία.

Μελαγχολία; Γιατί;

Γιατί ξέρετε τι θα συμβεί;

Το 1919, ένας χωρικός μου είπε:

"Θα πεθάνεις από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο

"γιατί ο λαιμός σου είναι κοντός".

Πρέπει να είναι σκληρός κανείς για να πεθάνει από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Δεν ξέρω. Ποτέ δεν προσπάθησα.

Με κούρασε αυτή η καταραμένη ρόμπα.

Παρακαλώ βοηθήστε με, αγαπητέ αρχηγέ.

Θα μπορώ να σκεπτομαι από τη στιγμή που η παράλυση είναι πλήρης;

Αφήστε με, για το Θεό! Γαμώτο!

Θα είστε σε θέση να σκέφτεστε.

Υπάρχει ένα προηγούμενο.

Κάποτε ένας αστός είχε πονοκέφαλο...

- Να το πάρω; - Περιμένετε.

... και πήγε να δει το γιατρό.

Και ο γιατρός βρήκε

μια βίδα μέσα στον εγκέφαλο.

Τον χειρούργησαν και του αφαίρεσαν τη βίδα.

Εζησε πολύ;

- Τι; - Έζησε πολύ;

Πέθανε αμέσως.

Αποδείχτηκε ότι ο φτωχός άνθρωπος

δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς τη βίδα στο κεφάλι μου.

-Πολύ Ρωσικό αυτό, ναι.

Μια βίδα ως υπαρξιακή ανάγκη.

Είναι δυνατόν να ζει κανείς και χωρίς εγκέφαλο.

Μερικές φορές, όταν ανοίγουν το κρανίο,

ανακαλύπτουν νέες διαθέσεις.

Αλλά δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για αυτό.

Είστε ο αθλητής μας της διανόησης.

Ο εγκέφαλός σας πρέπει να αναπτύχθηκε όπως και ένας μυς.

Ω, πόσο θα ήθελα

να δω το μυαλό σας!

- Έχετε μια πένσα; - Έχω ένα πριόνι.

Μην ανησυχείτε, δεν θα χρειαστεί να περιμένετε πολύ.

Όχι, όχι, όχι!

Σύντομα θα βελτιωθείτε.

Σύντομα θα γίνετε καλά.

Θα σας περάσει.

Καλύτερα; Πότε;

Σε ένα μήνα, ίσως δύο.

Μπορείτε να είστε πιο ακριβής;

Πιο ακριβής;

- Για να ... = Δεν ξέρετε τίποτα!

- Για να είμαι ακριβέστερος...

... θα βελτιωθείτε

μόλις μπορείτε να πολλαπλασιάσετε το 17

επί 22.

Ναι, σωστά ακούσατε.

22

και 17

και η ανάρρωστή σας θα ολοκληρωθεί.

Το εγγυώμαι.

- Το μέτωπό σας ιδρώνει. - Αυτό είναι εύκολο...

= 17 και 22. - Ίσως είναι πυρετός.

Αλλά αν είναι τόσο εύκολο...

17. Πού είναι το μολύβι μου;

Θα το υπολογίσω σε ένα λεπτό...

17 έως 22.

Φεντόρ!

Πάρε τη λάμπα.

Αυτό είναι.

- Σβύσε το φως, Fedia.

Αυτό είναι.

Καλό παιδι, μαθαίνεις.

Γιατί μιλάς στα γερμανικά;

17 και 22.

17 έως 22.

Τι σημαίνει αυτό το σύμπτωμα;

Εδώ είναι ένα Χ, που σημαίνει πολλαπλασιασμό.

Σημαίνει...

Σημαίνει...

Αλλά πώς το πολλαπλασιάζω αυτό;

Πώς πολλαπλασιάζω ... ;

Σύντομα...

θα τον σκοτώσουν.

Ένα Χ, ένα Χ.

Τι σκέφτεστε;

Είναι στα ρωσικά ή στα γερμανικά;

Αφού πεθαίνει,

θα εκτελέσουν την ποινή.

- Αρκετά. - Κλείστε την πόρτα!

- Λοιπόν, ίσως δεν θα τον σκοτώσουν. -- Ναι, θα το κάνουν.

-Το πολύ θα τον στερήσουν από τα δικαιώματά του...

και θα τον εξορίσουν. -Με χρειάζεστε;

- Εξορία. - Κλείσε την πόρτα!

Φέντορ!

Φέντορ!

Βαλεντίν Βίκεντιεβιτς, τον εξετάσατε; Και ;

-Πέρασε την κρίση.

Αν θέλει, μπορεί να πάει κυνήγι.

Τότε θα πάμε για κυνήγι.

Σούρα, αγαπητέ μου, με φέρε μου το σκαμνί, παρακαλώ.

- Γιατί το ψαλίδι; - Επειδή...

- Πήγαινε στη θέση σου. - Εντάξει.

Κλείσε την πόρτα, είπα!

Έχω ήδη κλείσει!

- Καλημέρα! - Καλημέρα!

- Πολύ καλά, Ερχομαι. - Πήγαινε.

Ω, Λαμπρέι!

Είμαι σίγουρος ότι δεν κοιμηθήκατε καλά.

Δεν ετοιμάζεστε να αρρωστήσετε; Επιτρέψτε μου να πιάσω το μέτωπό σας.

Είστε κρύος.

Συγνώμη, πρέπει να ρίξω μια ματιά.

Είστε αδέξια!

Καλά.

- Χελόου. - Χελόου.

Με συγχωρείτε, αυτό είναι όλο.

Βρήκα αυτό που ζητούσατε

για τη σωματική τιμωρία στη Ρωσία.

- Κοιμηθήκατε καλά; - Πολύ καλά, σήμερα θα πάμε για κυνήγι.

Σημείωσα αυτά που που θέλετε να μάθετε

για τις τελευταίες ώρες του Μαρξ.

Θα μιλήσουμε για τον Μαρξ αργότερα.

Τι λένε για τον ξυλοδαρμό;

Σχετικά με τον ξυλοδαρμό;

Έχω σημειώσει εδώ:

"Κατά την καταστολή της ένοπλης εξέγερσης

"των αγροτών, το 1831,

"τους μαστίγωναν αρχικά τον αριστερό ώμο

"και στη συνέχεια εναλλάξ αριστερά και δεξιά.

"Μετά τους μαστίγωναν στην πλάτη.

"Ο βασανιστής έδινε

"περίπου 20 ή 30 χτυπήματα.

"μετά έπαιρνε ένα μπουκάλι που είχε κρυμμένο στο χιόνι,

"έπινε μια γουλιά βότκα και επέστρεψε στο καθήκον του.

"Όταν το θύμα σταματούσε να φωνάζει ή να ουρλιάζει,

"του έλυνε τα χέρια του και τον ανάγκαζε να μυρίσει το αλκοόλ.

"Αλλά ηταν πολύ αργά.

"Μετά από 50 δυνατά χτυπήματα,

"το κρέας ξεκολλούσε από το κόκκαλο".

Ανοησίες!

Το κρέας δεν ξεκολλάει από τα κόκκαλα από το μαστίγωμα.

Ναι, φίλε.

Δεν είπατε τίποτα για το πιο σημαντικό πράγμα.

Δεν το καταλαβαίνω.

Τι δεν καταλαβαίνεις;

Ακούστε: "Αποφασίστηκε

"το χτύπημα παιδιών ηλικίας 10 έως 14 ετών, μόνο με ραβδί.

"Από 15 έως 17 ετών χτύπημα με μαστίγιο.

"Μερικές φορές απαλλάσσονταν

"οι πάνω από 70 χρονών από τα βασανιστήρια".

- Τι δεν καταλαβαίνεις; - Γιατί εξαιρέθηκαν οι γέροι;

Δώσε μου το σημειωματάριο.

Πώς πολλαπλασιάζετε 17 με 22;

Πώς;

- Κάνεις μια στήλη. - Μια στήλη;

Τι στήλη;

Τι διάολο είναι μια στήλη;

Για να πολλαπλασιάσετε πρέπει να βάλετε τους αριθμούς σε στήλες,!

Αρνούμαι να πολλαπλασιάσω κάνοντας στήλες!

Δώσε μου τα γυαλιά, θα τα σπάσεις.

Pakkoli, Piotr Petrovich, ελάτε γρήγορα.

Σταματήστε να γδέρνετε. Στοπ!

Είμαι εδώ. Τι συμβαίνει;

Δώσε μου τα γυαλιά. Δώστα μου.

- Εσύ είσαι Pakkoli; - Λοιπόν, ναι, εφ 'όσον δεν είστε εσείς.

= Φυσικά, ξέρω, ότι δεν είμαι ο Pakkoli.

Αλλά πώς ξέρω ότι είσαι ο Pakkoli;

Σχεδόν έσπασα τα γυαλιά μου πάλι.

Γιατί δεν υπάρχει τηλεφωνική γραμμή με τη Μόσχα;

Επειδή εχει πολύ υγρασία.

Πολύ.

Το ρωσικό κλίμα είναι κακό για τις τηλεφωνικές επικοινωνίες.

Οι βράχοι διαβρώνονται.

Και το ίδιο ισχύει και για τα καλώδια τηλεφώνου.

- Ποιανού είναι αυτό; - Δικό μου.

Τι άλλο θέλετε να μάθετε;

Το εσωτερικό τηλέφωνο λειτουργεί.

Μπορείτε να καλέσετε το γκαράζ.

Ο οδηγός είναι εκεί.

Το αυτοκίνητο είναι πάντα έτοιμο.

Πηγαίνουμε;

Πες μου την αλήθεια για τη γραμμή της Μόσχας.

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα έχουμε δύο ραντεβού.

Θέλετε ν' αρχίσω απεργία πείνας;

Ή να κρεμαστώ στο διάδρομο;

Είναι αυτό που θέλετε;

Γιατί δεν έλαβα επιστολές;

Δεν υπάρχει τίποτα για να μπορείτε να κρεμαστείτε.

Και δεν παίρνετε επιστολές επειδή κανείς δεν τις γράφει.

- Θα κρεμαστώ από μια βίδα. -- Τι βίδα;

- Σηκω! - Όχι, μην σηκωθείς!

Χαλαρώστε!

Ηρεμα!

Μείνετε ήρεμα!

Θα σε βαπτίσω σε βραστό νερό, φινλανδικό σκυλί!

Είναι δυνατό!

Όλοι έξω!

17 έως 22.

Πολλαπλασίασε 17 με 22.

Πολλαπλασίασε, πολλαπλασίασε .

- - Hello - - Hello

- Όλοι είναι τόσο κακοί... - Γιατί το λέτε αυτό;

Περιμένετε, θα σας βοηθήσω.

Ευχαριστώ, αλλά μπορώ να το κάνω μόνος μου.

- Θα είναι πιο άνετα έτσι. = Σούρα!

Σούρα!

Κανείς δεν σε θέλει εδώ.

Ναι.

Εντάξει, πηγαίνω.

Νάντια, Νάντια.

Ω, Μάσα, Μάσα.

Τι είναι αυτό, Νάντια;

Αφησέ το. Ελάτε να καθίσετε.

- Γιατί με σπρώχνεις; - Δεν σας σπρώχνω.

Τα γυαλιά σας.

Και έξυσα και το μολύβι.

Κοιτάξτε την εμφάνισή σας!

- Δεν ξέρω αν πρέπει να το διαβάσω. = Τι; Δεν μπορώ να σε ακούσω.

Πρέπει να διαβάσω επιστολή από έναν μηχανικό που σας λιμοκτονεί, σε αυτόν;

Για τι μηχανικό μιλάς;

Αν θέλετε να τον βοηθήσετε, να του στείλετε χρήματα.

Αλλά μην το φέρνεις πριν από τον Βολόντια.

Αυτό δεν είναι καλό.

- Τι δεν είναι καλό; - Τίποτα.

Πρέπει πρώτα να σκεφτείτε τον εαυτό σας.

Δεν γνωρίζουμε καν ποιος είναι αυτός ο μηχανικός.

Πότε επισκέφτηκε τελευταία ο Volodia τον τάφο της μητέρας του;

Δεν έχει πάει εδώ και 4 χρόνια.

Νομίζω...

- Νομίζω ότι ήταν το 1918. - Το 1918;

Και μιλάς για έναν μηχανικό, για το Θεό!

Πρέπει να ετοιμαστείτε να πάτε για κυνηγι.

Όλα είναι έτοιμα.

Ει, παιδιά!

Τι κάνετε;

- Τι κάνετε εκεί; - Τι;

Πηγαινε να τον βοηθήσεις!

Δεν ντρέπεσαι.

Πρέπει να μου δώσετε το αρνητικό.

Μην φωτογραφίζετε χωρίς την άδειά μου.

Εμπρός.

Εμπρός!

Σούρα!

Σούρα!

Σούρα!

Σούρα!

Ξέχασα. Ναι, ήδη ξέρεις.

Δεν κοιμήθηκα καθόλου σήμερα, και σίγουρα ούτε εσείς.

Λυπάμαι.

Σας είπα να μην φωτογραφίζετε χωρίς την άδειά μου!

Δώστε μου το αρνητικό, τώρα!

- Έλα. - Πρέπει να πάμε στην άλλη πλευρά.

- Ο σκαλί είναι πολύ χαμηλό. - Πάμε να κυνηγήσουμε, έτσι;

Ναι, φυσικά.

Γιατί το φέρατε αυτό;

Τι είναι αυτό;

Μη με σπρώχνετε!

Προσέξτε να μην παραπατήσετε.

- Μην χτυπήσετε. - Μπορώ να το κάνω μόνος.

Καλά.

Σας είπα

να μην φωτογραφίζετε χωρίς την άδειά μου.

- Το σκαλοπάτι.... - Το βλέπω!

Μην σπρώχνεις!

Θα καταστρέψω αυτά τα αρνητικά!

Σπάσ' το!

Μείνετε μακριά από το αυτοκίνητο.

Γρήγορα!

Δώστε μου τα αρνητικά!

Τι συμβαίνει εκεί;

Piotr Petrovich, μην αφήνετε το αυτοκίνητο χωρις να το προσέχετε.

Έλατε, πάμε!

Είπα, ας φύγουμε από εδώ!

Θα τον φροντίσω.

- Θα το μάθει! - Θα δείτε!

Τι βαρύς φωτογράφος!

Μην έρχεστε τοσο κοντά.

Μακριά!

- Λοιπόν, Piotr Petrovich. - Όλα είναι εντάξει.

Τι ωραίες μπότες!

Έλα!

Μη επιστρέψεις σε αυτό το σπίτι!

Σταματήστε, σταματήστε!

Χρειάζεστε βοήθεια.

Ξεκουμπώστε τα κουμπιά σας.

- Γιατί; - Να μην ζεσταίνεστε.

- Αλλά είναι κρύος. - Είναι πολύ πολύ ζεστός!

Αρκετά!

- Εδώ, πάρτε το. - Δεν είναι απαραίτητο.

- Τι ωραίο τουφέκι. - Τι;

- Το τουφέκι είναι πολύ καλό. - Είναι δώρο από τους εργάτες.

Έλα!

Έλα, ας πάμε!

Το πήρατε;

Έφυγε.

- Και τώρα; - Δεν ξέρω.

- Γυρίστε! - Τι είναι αυτό;

Ρίξτε ευθεία.

Είναι μύξα.

Περιμένετε μια στιγμή.

Πρέπει να το βγάλω.

- Δεν έχει σημασία. - Βγήκε.

Τι είναι αυτό, στο δρόμο;

Θα σταματήσω.

Επιτρέψτε μου να δω αν μπορώ να το σπρώξω στην άκρη .

Τι είναι αυτό;

Τίποτα, πεσμένο δέντρο.

Τράβα το πίσω λίγο περισσότερο.

Καλό παιδι.

- Λίγο περισσότερο. - Κοίτα αυτό το δέντρο!

Είναι αρκετά καλό.

- Ηδη το καθάρισανι. - Καθίστε κάτω!

Στρίψτε αριστερά, σήμερα θα σταματήσουμε εδώ.

Εκεί, εκεί.

- Πάνω εκεί. - Πάνω εκεί;

- Γιατί εκεί; - Δεν ξέρω.

Κουράστηκα.

- Πώς ανοίγει αυτό; - Επιτρέψτε μου να σας βοηθήσω.

Πολύ όμορφες μπότες.

- Να σβύσω το αυτοκίνητο; = Ναι.

- Χρειάζεστε βοήθεια; - Είμαι ήδη κάτω.

Προσέξτε.

- Δώστε μου το χέρι σας. - Μπορώ να το κάνω μόνος μου.

Κοίτα εκεί.

Μου αρέσει αυτό το σημείο.

Τι είναι όλα αυτά;

- Για το μάραθο. - Μάραθο;

Υπάρχει πολύ γρασίδι.

- Και κανένας δεν το κόβει. - Μπορούμε να το κόψουμε.

Έλατε, ας προσπαθήσουμε.

=Θα το κάνω μόνος μου.

Μόνο εγώ.

Εδώ.

Εδώ;

- Θέλετε να σταματήσετε εδώ; - Ναι, ναι.

- Εδώ. - Γιατί εδώ;

Εδώ, βάλτε το εδώ.

- Βοηθήστε με. - Πήγαινε στο αυτοκίνητο.

- Μπορούμε να πάμε; - Ναι, ευχαριστώ, τα καταφέρνουμε.

Μπορες να πάς. Εμείς μπορούμε μόνοι μας.

Λοιπόν, να καθίσουμε;

Εντάξει, μπορείτε να καθίσετε.

Αλλά έχουμε ήδη καθίσει.

Είναι πολύ βρεγμένο εδώ.

Όχι, δεν είναι βρεγμένο.

Νομίζω ότι θα έπρεπε να είχα γίνει μελισσοκόμος.

Να εγκατέλειπα τα πάντα για μια κυψέλη.

Είχα μια εξοχική κατοικία στον Βόλγα.

Καλλιεργημένα χωράφια, ένα ποτάμι.

Τα ζώα των αγροτών, θα έβοσκαν στα χωράφια.

Αν μπορούσα να ξαναρχίσω, χωρίς τους χωριάτες,

όλα τα ίδια, αλλά χωρίς τους χωριάτες...

Πού θα ήταν; Ποιος ξέρει;

Φρέσκο ​​αέρα και μια απλή, επαρχιακή ζωή.

- Να προσπαθήσουμε; - Γιατί όχι;

Θα σας ακολουθήσω, οπουδήποτε κι αν πάτε.

Τι έλεγαν για το θάνατο του Μαρξ;

Αχ, ναι, περιμένετε.

Εδώ.

"Κανονικά, θα πρέπει να αφαιρέσουν τη μύτη από το κεφάλι.

"Στη συνέχεια, θα μαρκάρανε τον ζωντανα..."

- Μαρκάρισμα; - Λυπάμαι, δεν ήταν αυτό.

Εδώ είναι:

"14 Μαρτίου, ο Karl ήταν πολύ καλύτερα.

"Έπινε λίγο κρασί και γάλα

"και έφαγε λίγη σούπα, αλλά άρχισε να φαίνεται χλωμός.

"Το στομάχι του ήταν αναστατωμένο και άρχισε να βγάζει αίμα με τον βήχα.

«Είχε δυσκολία στην αναπνοή.

"Έτσι το έβαλαν να καθλισει μπροστά σε ένα τζάκι.

"Ήταν αδύναμος και έμοιαζε σαν να κοιμόταν.

"Η κόρη σου πήγε για να βρει τον Ένγκελς

"και του είπε να μπει χωρίς θόρυβο.

"Όταν ο Ένγκελς και ο Λεχέν πλησίασαν τον Καρλ,

"ήταν στην ίδια θέση, ωστόσο, δεν ανάπνεε".

Έχω διερευνήσει τις πληροφορίες του θανάτου του για 5 χρόνια.

Είναι πιο σημαντικό από ό, τι φαίνεται.

Το γεγονός είναι ο Ένγκελς λέει πολλά.

Ο Μαρξ ήταν ακόμα ζωντανός, αλλά ο Friedrich δεν ήταν εκεί.

Δεν ήταν υπηρεσία. Τι έκανε;

Ήθελα να σας θέσω μια ερώτηση από καιρό:

Σκοπεύετε να συνεχίσετε να ζήσετε μετά το θάνατό μου;

- Γιατί ρωτάτε; - Τίποτα, απλή περιέργεια.

Τι νομίζετε ότι θα συμβεί;

Ο ήλιος θα συνεχίσει να ανεβαίνει;

Θα συνεχίσουν να υπάρχουν τόσες πολλές διαστροφές;

Ή όλα τελειώνουν, ξεθωριάζουν, εξαφανίζονται;

Ο άνεμος θα συνεχίσει να φυσάει;

Θα συνεχίσει;

- Μιλήστε. - Ναι, θα συνεχίσει να φυσάει.

Καλά. Ο άνεμος θα φυσάει, ο ήλιος θα ανεβαινει.

Το ανόητο προλεταριάτο θα πολεμάει τα μικροαστικά γουρούνια.

Μέχρι να αρχίσει να κάνει έμετο και να βήχει αίμα.

Αρκετά.

Δεν έχεις ιδέα τι σε περιμένει όταν θα έχω φύγει.

Κάποιος έρχεται.

Αρα, μετά, όλα θα είναι τα ίδια.

Ολα θα είναι τα ίδια όπως πριν.

Είναι θαυμάσιο. Πολύ αστείο.

Ωστε δεν έχεις σκεφτεί τίποτα γι' αυτό;

Να σκεφτώ; Σχετικά με τι;

Σχετικά με τη ζωή μετά από μένα.

Χθες το βράδυ υπήρξε μια καταιγίδα.

Αλλά το χορτάρι είναι ξηρό.

Καλά.

Αποφάσισα να ζητήσω από το κόμμα να μου δώσει δηλητήριο.

- Για ποιο λόγο; - Γιατί δεν μπορώ να κάνω πολλαπλασιασμό.

Είναι σαφές ότι αυτό είναι μόνο η αρχή.

Σε ένα μήνα δεν θα μπορώ να θυμηθώ το όνομά μου.

Σε δύο μήνες, θα έχω ξεχάσει ποιος είμαι.

Θυμηθείτε τους Lafargues.

Δύο γέροι, δύο πτώματα, πιασμένα από το χέρι.

Κάποια μέρα θα υπάρξει κάτι που πραγματικά θα κουνήσει τους ανθρώπους;

Κάτι άλλο εκτός από φόβο και ασπλαχνία;

Τρομοκρατία, για να υποκύψουν τα στοιχεία.

Για να διδάξεις τους άγριους να ζουν σαν άνθρωποι.

Και είμαι αδύναμος.

- Σας καταλαβαίνω. - Τι καταλαβαίνεις;

Είναι γιατί θέλεις να με συνοδεύεις;

Γιατί είναι καλό για τον σκοπό μας;

Δεν ξέρω αν θα είναι καλό για το σκοπό μας.

Δεν είμαι υποχρεωμένος να γνωρίζω τα πάντα.

Μην θυμώνεις.

Έλα. Πάρε το καπέλο σου.

Θα ήταν καλύτερα για το σκοπό μας να μείνετε ζωντανός.

Αλλά κανείς δεν μπορεί να ζει για πάντα.

- Τι; - Όχι για πάντα.

Ω, έχω ένα πόντο στις κάλτσες μου.

Το σύμπαν παραμένει, και ο Θεός επίσης.

Η αιωνιότητα μας σκάβει ένα μεγάλο λάκκο.

Αν η αιωνιότητα σκάψει ένα μεγάλο λάκκο...

Νομίζω ότι μένω εδώ.

Βλέπετε, έχω ένα σημάδι στις κάλτσες μου.

Θα συνεχίσω με τον δίκαιο σκοπό σας.

Γιατί αναστενάζεις;

Πού πάς;

Piotr Petrovich!

Piotr Petrovich, έλα πίσω!

Δεν ήταν δική μου ιδέα. Δεν ήθελα να έρθω.

Εμπρός!

- Πού είσαι; - Ποιος;

- Εφυγε μπουσουλώντας. - Ποιος το έκανε;

- Τον βλέπω, τον βλέπω! - Ποιόν;

Λοιπόν, ήρθες τόσο μακριά.

Ηδη σηκώνομαι.

Μπορώ να το κάνω μόνος, ασε με.

Μόνο σας, φυσικά.

Άσε με μόνο μου!.

Γιατί πάντα με πιέζεις;

Προσέξτε! Μην τον παίρνεις έτσι.

Δεν είμαι τόσο βαριά;

Εντάξει, εμπρός!

Όλα αυτά εξαιτίας του θα πάμε για κυνήγι.

Γιατί ήρθε χωρίς να το θέλει;

Τι του συνέβη;

Πάμε πίσω!

- Πόσο πολύ άβολο αυτοκίνητο. - Είναι χειρότερο...

- Γιατί δεν μπορείς να μιλάς στο μεγάλο δρόμο δρόμους; - Γιατί είναι τόσο σκοτεινά;

Μπορώ να ανεβω τις σκαλες μόνος μου.

Φυσικά, όλα μόνος.

Τι είναι αυτό;

Εκπρόσωποι του λαού.

Έφεραν λουλούδια.

Για ποιον;

Αλλά είναι παιδιά!

Παιδιά, είναι παιδιά.

Προχώρα.

Αφήστε το πόδι μου.

- Τι άτακτα παιδιά! - Οχι σπρωξίματα!

Εγώ πρώτα.

- Piotr Petrovich, ηρεμήστε. - Πώς μπορώ να ηρεμήσω;

Τι κάνουμε μαζί τους;

- Εσύ! - Ποιος; Εγώ;

- Γιατί δεν τους δίνεις μια καραμέλα; - Έχεις;

Σου δίνω καραμέλα.

Όχι, ευχαριστώ.

Είναι γλυκό, φάτο.

Σου είπα να το πάρεις.

Ποιος είναι αυτός;

Ναι, είναι ξινό.

Σου είπα να το βγαλεις.

Νιώθεις καλά;

Νιώθεις καλά;

Καθίστε κατω και να είστε ήσυχος.

Ωραία, έλα.

Μόνος.

Μόνος.

Σηκωθείτε.

Νεαρή κοπέλα.

Έλα εδώ, γρήγορα!

Μικροί βάρβαροι!

Piotr Petrovich, πώς εξηγείτε τη συμπεριφορά σας;

Δεν νόμιζα ότι θα μπορούσατε να κάνετε κάτι τέτοιο.

Τι άτακτα παιδιά!

Κλείστε την πόρτα.

Πού πάτε;

Έσπασε τον τροχό!

Τι σας ενοχλεί;

Ένα κουμπί; Ας το ξεκουμπώσουμε.

Το βγάζουμε. Χαλαρώστε.

Θέλετε να σφραγίσετε το θάνατό σας;

Τι με είπες;

Έχετε έναν επισκέπτη σήμερα.

Έναν πολύ σημαντικό.

Εξω από δω, γουρούνι.

Φύγε!

Φύγετε βάρβαροι!

Κλείστε την πόρτα.

Πρέπει να συνεχίσουμε;

Γιατί έπρεπε να το κάνεις αυτό;

Δεν θέλει να δει κανέναν.

Είναι σημαντικό να αισθάνεσαι ζωντανός, δεν νομίζεις;

Αυτό δεν είναι καλό...

Δεν ταϊζεις τους άντρες σου;

Πηγαίνετε στην κουζίνα για λίγη τροφή.

Πήγαινε.

Σιωπή, ειρήνη ημίν.

Στρίψε αριστερά και κατεβείτε τις σκάλες.

Προσέξτε στις σκάλες. Είναι σκοτεινά.

Πώς όλα είναι καθαρά. Ω, εδώ είσαι.

Μάσα.

-Μάσα, νομίζω ότι η Βολόδια... - Δεν μπορώ να σε ακούσω, Νάντια.

Η Βολόντα έχει φύγει.

Πού;

Πάλι;

Πάλι.

Και με ποιον προσπαθεί να εγκαταλείψει τους ανθρώπους;

Μάσα, πρέπει να ντρέπεσαι.

Τι ντροπή, τι ντροπή!

Τον χαλασαμε, Νάντια.

Όχι, Μάσα, εσύ είσαι που ήσουν αγενής.

Πάντα...

Εχεις παρατηρήσει ότι όταν σας μιλάει,

ποτέ να σας λέει με το όνομά σας;

Πληγώνει τα αισθήματά σας.

Ναι.

Σας πρόσβαλλε.

Είναι απαίσιο. Φρικτό!

Τρομερό!

Φυσικά είναι τρομερό.

Αλλά στην πραγματικότητα,

όλα είναι όπως θα έπρεπε.

Θα του πω

ότι είμαστε ηλίθια ζώα ή κάτι τέτοιο.

ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

LENFILM STUDIOS

TAURUS σε δύο μέρη

Σκηνοθεσία: ALEKSANDR SOKUROV

Δεύτερο μέρος

Με χρειάζεστε;

Όχι, φύγε.

Πήγαινε στο σπίτι σου.

Ο άνθρωπος δεν έπρεπε ποτέ να είναι παιδί.

Θα έπρεπε να γεννιέται μεγάλος.

Κι εγώ θα μπορούσα να έχω παιδιά.

Τι θα έκανα μ' αυτά; Δεν μπορώ να φανταστώ.

Πιθανότατα θα τα χτύπαγα σαν μοσχαράκια.

Και ποιο είναι το πρόβλημα να δείρεις

έναν δαίμονα γεμάτο υγεία...

που νομίζει ότι είναι το κέντρο του σύμπαντος;

Με εκείνους τους ρόδινους μηρούς, τα μικρά χέρια και την τρυφερή σάρκα.

Μην γίνεσαι τέρας.

Μην αποσπάς την προσοχή σοβαρών ανθρώπων από αυτό που κάνουν".

Ίσως είναι καλύτερο να μην έχει κανείς παιδιά.

Οπως και να είναι, το γρασίδι ήταν υγρό.

Το δόντι μου. Τι συμβαίνει;

Τι κάνω;

Τι είναι αυτό;

Π΄άμε.

Καλημέρα.

Από δώ, παρακαλώ.

Γνωρίζετε ήδη το δρόμο.

Με συγχωρείτε.

Δεν ήξερα ότι ήσασταν στο δωμάτιό σας.

Pakkoli.

Και τι κάνεις εδώ;

Με συγχωρείτε, αλλά τι θέλετε να πείτε;

Τι θέλω να πω;

Μπορώ να περάσω;

Ναι, φυσικά.

Έλατε, περάστε.

Ισια.

- Από εκεί; - Ναι.

Ισια.

- Καλημέρα. - Γειά σας.

- Χρειάζεστε βοήθεια; - Έχετε οφθαλμικές σταγόνες;

Έχω κάτι στο μάτι μου.

Είναι μια σύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία.

- Συγνώμη. - Ναι, φυσικά.

Ή μια διεύρυνση.

Είναι μια σύσπαση, πρέπει να τα διευρύνετε.

- Και αντίστροφα. - Αποτελεσματικά.

Μάσα!

Σας παρακαλώ άστον να δει τις κόρες των ματιών σας.

Αργότερα.

Είστε ωχρός. Βάλτε λίγο μακιγιάζ.

Πού είναι αυτός;

Εδω πέρα.

Θα φάτε μαζί μας;

- Οχι τέτοια ώρα. - Αλλά δεν εννοώ αυτή τη στιγμή.

Νάντια, προσέξτε.

- Απο ΄δω, παρακαλώ. - Απο 'κει;

- Η τσαντα σας. - Μην ανησυχείς γιαυτή.

Περιμένετε εκεί κάτω.

Εγώ είμαι. Που κρύβεσαι;

Είμαι εδώ. Ελάτε εδώ.

Τι όμορφες μπότες φοράς.

Χαίρομαι που ήρθες.

Έχω πολλές ερωτήσεις.

Πολλά σκουπίδια, που πρέπει να τα κάνω λίπασμα.

Κι έχω πολύ και για εσάς.

Αυτό το μπαστούνι, για παράδειγμα, είναι ένα δώρο από το Πολιτικό Γραφείο.

Θέλαμε να μια γράψουμε κάτι επάνω:

"Για έναν εντυπωσιακό δάσκαλο, από τους εντυπωσιασμένους μαθητές του."

Αλλά δεν εγκρίθηκε στη ψηφοφορία.

- Υπήρξε μια ψήφος εναντίον. - Του Τρότσκι;

Βεβαίως.

Είμαστε συνηθισμένοι στην ομοφωνία.

Γι 'αυτό δεν υπάρχει εγγραφή.

Το τηλέφωνό μου δεν χτύπησε, για δύο εβδομάδες. Γιατί;

Ποιο τηλέφωνο;

Μια στιγμή.

Το τηλέφωνο; Πού;

- Εχουν σαμποτάρει τη γραμμή. - Δεν παίρνω και επιστολές.

Επειδή όλοι είναι άρρωστοι.

- Όλοι; - Οι περισσότεροι.

- Ζουρούπα; - Ναι.

- Και ο σύντροφος Γκορμπόνοφ; - Κι αυτός.

- Και ο Smilga; - Είναι στο κρεβάτι για 3 ημέρες.

Στείλτε τον σε ένα νοσοκομείο ή σε ένα σπα. Δεν είναι τίποτα άλλο από βρωμιά!.

Συμφωνώ.

Αλλά δεν είσαι άρρωστος, έτσι;

- Εγώ; - Τα μάτια σου είναι κίτρινα.

Ποια θεραπεία παίρνετε;

Φόρεσα το σκούφο μου κι αυτό είναι.

Για ποιο σκούφο μιλάτε;

Τι προσπαθείτε να πείτε;

Τι έκανε αυτόν τον ήχο;

Όλοι ψιθυρίζουν. Όλοι οι "ευεργέτες". Σχετικά με εσάς.

- Εξήγησαν μερικά πράγματα σε μένα. - Πότε;

- Χθες. - Χθες;

Μου είπαν: "Είσαι σαν τον Ιλιτς."

"Έχεις ήδη πάρει τη θέση του."

Και τους είπα: «Τι είμαι; Ένα απλό δάκτυλο».

"Οσο γι αυτόν; Είναι ένας πύργος".

Ανοησίες. Εσύ και εγώ εχουμε σχεδόν το ίδιο ύψος.

Τι κάνουμε; Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της επανάστασης;

-Ο ανθρωπισμός.

= Και τι περιέχει ο ανθρωπισμός; Δεν ξέρω.

Οχι να καθησυχάζει τους δειλούς, έτσι;

Αλλά όχι για τον καθένα.

Αυτό είναι παράλογη ανοησία!.

Το χέρι!

Ακούσατε αυτή τη φράση στο πανεπιστήμιο;

Όχι.

- Στην επαγγελματική κατάρτιση. - Όχι.

- Ήσουνα στο Ινστιτούτο;. - Ποτέ.

Κάπου σπούδασες!

΅Ενας σοφός έχει πει:

Δώστε μου μια θέση να πατήσω και θα μετακινήσω τον κόσμο."

- Δεν θυμάμαι ποιος το είπε. = Ο Αρχιμήδης.

- Ω, ναι, Έλληνας. - Ο Αρχιμήδης ήταν Γεωργιανός.

- Γεωργιανός; - Ναι, Γεωργιανός.

Και ποια σημασία έχει εδώ ενας Γεωργιανός;

Τι πρέπει να κάνουμε;

Έχω μια ερώτηση για σας.

Όταν ήρθατε, ήταν ένα πεσμένο δέντρο

που μπλόκαρε το δρόμο;

Όχι.

Ας υποθέσουμε ότι υπήρχε.

Τι θα κάνατε;

Μια λύση θα ήταν να το αφήσετε να σαπίσει.

- Πόσο καιρό θα χρειαζόταν; - Πολλά δύσκολα χρόνια.

Σίγουρα!

Η δεύτερη επιλογή θα ήταν να το απομακρύνουμε από το δρόμο.

Να το αφήσουμε στην άκρη.

- Υπάρχει μια τρίτη επιλογή. - Ποιά;

Να το καταστρέψεις το με ένα τσεκούρι.

Πολύ καλά, καταστρέψτε το.

- Τι κάνεις εκεί; - Φύγε.

Μόνο η βία μας έχει μείνει.

Η βία είναι η βάση μας για να σταθούμε.

- Και το κόμμα. - Για αυτό ακριβώς μιλώ!

Κακά αγροκτήματα, ψείρες, αναλφαβητισμός...

Τότε, τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου κάνουν ανορθογραφίες.

Βαρέθηκα να διορθώνω εγγραφα!

Μήπως πρέπει να γράφουν στα Λατινικά;

Πείνα κάθε 7 χρόνια.

Οι άνθρωποι πίνουν και τρελαίνοται πριν από την ηλικία των 30 ετών.

Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε πέντε αιώνες αργότερα.

Χειμώνας, με ή χωρίς χιόνι.

Τα πουλιά πέφτουν νεκρά λόγω του σκληρού χειμώνα.

Είναι αποτρόπαιο.

Εγώ είμαι κουρασμένος ενώ εσύ είσαι ενθουσιασμένος.

Φεύγω.

- Δεν συμφωνείς; - Φυσικά.

Γιατί με στερείτε από τα πάντα;

Εγώ, που σας έδωσα Ελευθερία.

Ούτε επιστολές ούτε τηλέφωνο. Όλα υπό τον έλεγχό σας.

Σταματείστε.

Ηρεμήστε, σας παρακαλώ.

- Είμαι μια χαρά. - Ηρεμήστε

Αποφάσισα να ζητήσω από το κόμμα δηλητήριο.

Έχω ξεφορτωθεί το πιστόλι. Και το τουφέκι κυνηγιού.

Τα μαχαίρια κουζίνας δεν είναι αιχμηρά.

Στη βάση της άσκησης βίας, η δύναμη δεν μπορεί να υστερεί.

Έχετε δίκιο.

Η αίτημά σας έχει νόημα.

- Καταλαβαίνεις; - Καταλαβαίνω τέλεια.

Χωρίς αμφιβολία...

θα κάναμε λάθος.....

αν το διώχναμε απλά σαν μια ενοχλητική μύγα.

Πότε, λοιπόν;

Χρειάζομαι τη γνώμη του Πολιτικού Γραφείου.

Αμέσως μετά απ' αυτό.

Δεν μπορώ να περιμένω για πάντα.

Θα το συζητήσουμε αύριο...

Θα συζητήσουμε.

Ο Τρότσκι θα αντιταχθεί.

- Αλήθεια; - Ναι.

Φύγε!

Πάω.

Πού;

Είναι πολύ όμορφο μέρος.

- Μπορώ να ....; - Ναι, φυσικά.

Πώς πήγε;

Πρέπει να τον προσέξετε.

Ναι, αλλά...

Απο 'δω παρακαλώ.

Εσείς, δείξτε μου το σπίτι.

Τι παράξενος άνθρωπος.

Τι; Είπατε κάτι;

Πάμε.

Προσέξτε το σκαλοπάτι.

- Προσεκτικά στις σκάλες. - Αλλά αφήστε με να το κάνω μόνος μου.

Μόνο εγώ!

Ωραίο δώρο αυτό το μπαστούνι.

Αχ, είσαι εσύ!

Ελάτε εδώ!

Πού είναι ο σκούφος μου;

Δεν τον βλέπω.

Μην περπατάς από πάνω μου.

- Το τηλέφωνο λειτουργεί; - Ναι.

- Ψάχνετε κάτι; - Πήγαινε παραπέρα.

Είναι σκοτεινό, έλατε. Προσέξτε το σκαλοπάτι.

Ποιο σκαλοπάτι;

Απο 'δω, παρακαλώ.

Εσύ, πήγαινε ευθεία.

- Κι εσύ, πήγαινε. - Ναι, κύριε.

Το αδιάβροχό σας.

Βέβαια.

Μια φορά μου εξήγησαν

ότι κάποιοι στρατιώτες συνήθιζαν να τραβούνε έξω το σηκώτι από τους εχθρούς τους

για τους φάνε, αυτούς και τα παιδιά τους.

Όλα είναι πρόοδος.

Είναι ένα κλασικό τραγικό μοτίβο, όπως στο Αισχύλο.

Πώς είναι αυτό;

Γιατί;

Θα φτάσει να γίνει, ώστε να μην μπορεί ο καθένας να σκοτώνει άλλους ανθρώπους

θα πρέπει να εγκαταλείψει τη δική σου ζωή;

Ακόμα και αυτό θα ήταν πολύ άδικο.

Το δείπνο θα είναι έτοιμο σε 15 λεπτά.

- Με ακούσατε; - Ερχομαι τώρα, καλή μου, έρχομαι.

Μην καθυστερείτε.

Το να ζεις με μια γυναίκα είναι ένα πραγματικός βασανισμός.

Το να ζεις με δύο, είναι μια καταστροφή.

Ευθεία.

Μπορώ να το κάνω μόνος μου.

Τι συμβαίνει εδώ;

Είναι λιακάδα έξω και τα φώτα είναι αναμμένα.

- Δοκιμάζουμε το ρεύμα. - Με το φως της ημέρας;

Καθήστε!

- Δεν είναι άσχημα. - Σίγουρα.

Μπορώ να καθίσω μόνος μου. -Καθίστε μόνος σας.

Σας ευχαριστώ. Θα καθίσω δίπλα σας.

Σας ευχαριστώ.

- Είστε άνετα; - Το φώς...

- Είσαι άνετα; - Είμαι μια χαρά.

Υπέροχα. Πώς κρέμεται....

Σούρα, γρήγορα, παρακαλώ.

Έλα!

Α, Σούρα, αγαπητή μου, εδώ...

Σούρα, αγαπητή μου!

Εδώ είναι η σούπα.

- Θέλετε να φάτε μαζί μας; - Όχι, ξέρετε κάνω νηστεία.

Είδατε; Έίχε δίκιο, κι εσείς είστε άρρωστος.

Είστε πάντα σωστός.

- Είμαι καλά. - Πολύ καλά.

Αυτή, αυτή...

- Εντάξει. - Μάσα, δώσε μου το πιάτο σου.

- Περισσότερο; -- Όχι, ευχαριστώ.

- Σίγουρα δεν θέλετε περισσότερο; -- Όχι, ευχαριστώ.

- Πάρτε αυτό το κουτάλι. -- Ευχαριστώ.

Ποιος ήταν αυτός;

Ο Γενικός Γραμματέας του Κόμματος.

Έχει χαρακτήρα.

Εσεις το είπατε.

Ποιος σας επέλεξε για τη θέση;

Αλλά εσείς το κάνατε!.

Τι είναι αυτός; Γεωργιανός;

Ίσως.

Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει από πού είναι.

Νόμιζα ότι ήταν Γεωργιανός.

Και τώρα διαπιστώνω ότι δεν είναι.

Shura, πάρτε τα πιάτα.

Η σούπα ήταν υπέροχη.

Χωρίς αμφιβολία το κουτάλι ειναι ακριβό.

- Τι είναι αυτό στη σούπα; -- Πού;

- Ένα δάκτυλο; -- Ποιο είναι το δάκτυλο; Είναι ένα μπιζέλι.

Ένα μπιζέλι.

Εβραίκό, ίσως;

- Τι; Το μπιζέλι; = Όχι, αυτός ο άνθρωπος, ο επισκέπτης.

Όχι, δεν είναι Εβραίος.

Προσεκτικά, να μην πνιγείτε, ο Θεός δεν το θέλει αυτό.

Ωστε δεν είναι ούτε Γεωργιανός ούτε Εβραϊκός. Πολύ κακό.

Θα μπορούσα να φτάσω σε αντιπαράθεση με έναν Εβραίο.

- Είναι αυτή πορσελάνη; -- Ναι, πορσελάνη.

- Ποιο είναι το επώνυμό του; - Ποιανού;

Του ανθρύπου, του επισκέπτη.

Θα φάτε τη σούπα σας;

Δεν θέλω να φάω.

Τραχύ όνομα...

Όλοι έχουμε τραχιά ονόματα.

Κομένεφ, Ρίκοφ, Μολότωφ...

Ποιόν προσπαθούν να φοβίσουν;

Γιατί είστε όλοι τόσο σιωπηλοί;

Ποιοι είναι που προσπαθούν να φοβίσουν;

Σούρα, αγαπητή μου, καθίστε εδώ!

Καθίστε εδώ μαζί μας.

Γιατί είναι το φως αναμμένο;

Χαλαρώστε και να προσέχετε. Αυτό ανήκει στον λαό.

Στο λαό;

Αυτό ανήκει στον λαό;.

Προσέξτε.

Το μπαστούνι.

Νάντια, παρακαλώ μην παρεμβαίνεις.

Βολόντια, θέλω να σου μιλήσω.

Σχετικά με τι;

Με το μπαστούνι.

Θέλω να μιλήσω μαζί σου.

Προσέξτε....

Άκουσα ότι ζητήσατε δηλητήριο.

Η κατάστασή μου είναι καταστροφική.

Βολόντια, ποιον άλλον να κατηγορήσει κανείς παρά εσένα τον ίδιο;

Το εγώ σου δεν έχει όρια.

Θυμηθείτε πόσο μεγάλη είναι η οικογένειά σας.

Πόσα άτομα εξαρτώνται από εσάς;

Όχι τόσο πολλοί άνθρωποι, Μάσα.

Ξεχάσατε εντελώς τον Dimo.

Volodia, πρέπει να ταίσεις τους δικούς σου.

Δεν μπορούν να ζήσουν με ξηρό ψωμί, μόνο!

- Φυσικά, είναι φοίνικες. - Ναι, είναι φοίνικες.

Αλλά δεν υπάρχει κανένας στη Ρωσία. Έχουν εισαχθεί.

Πόσο να κοστίζουν;

Είναι όλα τα ίδια.

Αυτό που έχει σημασία είναι ο εγωισμός και η τρέλα σου.

Θέλω να καταλάβετε ότι δεν θα σας αφήσω να φύγετε.

Γιατί ο Lafargue μισεί τον Lassalle;

Γιατί ο Feuerbach μισούσε τον Lassalle;

- Μισούσαν τον Lassall... -- Τι προσπαθείτε να πειτε;

... επειδή ήταν πλούσιος.

Και ο Feuerbach μισούσε τον Lafargue...

γιατί ζήλευε τον πλούτο του.

Το κουτάλι!

Πόσο κοστίζει αυτό το κουτάλι;

Και αυτό το τραπεζομάντιλο; Και αυτά τα γλυπτά;

Το φωτιστικό; Κρυσταλλινο φωτιστικό!

Οι άνθρωποι λιμοκτονούν

κι εμείς κολυμπάμε σε αυτή την πολυτέλεια!

Ντροπή!

Ντροπή!

Αλλά όλα αυτά δεν είναι ιδιοκτησία μας.

Τότε ποιανού είναι;

Ήταν απαλλοτριωμένα.

- Απαλλο ... τι είπες; - Κλεμμένα, Βολόντια, κλεμμένο!

Κλεμμένα;

Τι κάνετε; Προσέξτε.

Ένας κλέφτης μόλις πέρασε κρυφά.

Το γείσο, Volodia!

Μπετόβεν, Μπετόβεν.

Pakkoli! Πίτρο Πέτροβιτς!

Πάλι; Τι συμβαίνει;

Φινλανδέζικο γουρούνι.

Το μπαστούνι! Θα χτυπήσει κάποιον.

Ηρεμήστε!

Αρπαξέ τον!

Και το μπαστούν; Είναι κλεμμένο;

Μαμά, μαμά.

Με χτυπούν, με εξευτελίζουν.

Ξέρετε πώς να πολλαπλασιάσετε 17 με 22;

Τι συμβαίνει με μένα; Δεν ξέρω τίποτα.

Το καταλαβαίνω.

Δεν έχετε τίποτα στη ζωή.

Ούτε φίλους, ούτε συγγενείς, ούτε καν το δικό σας σπίτι.

Έχω ιστορία!.

Έχετε μόνο την ασθένειά σας.

Θυμάμαι εκείνο το χάδι, τη μυρωδιά σου.

Είναι δύσκολο να συνεχίσεις.

Είναι απαίσιο.

Κυκλωμένος από φρουρούς.

για να σε προστατεύσουν ή να σε εμποδίσουν να φύγεις.

Στείλτε τους στο σπίτι.

Αφήστε τους να πάνε στο δρόμο τους.

- Ελάτε μαζί μου. - Πού;

- Ελάτε μαζί μου. - Δεν είναι πολύ νωρίς;

- Ήρθε η ώρα. - Έχω ακόμη πολλά να κάνω.

Τότε γιατί ήρθαν και παραπονούνται για σας;

Είναι ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπίσεις αυτά τα αποβράσματα!

Πραγματικά;

17 έως 22.

Πρέπει να προσθέσετε το 17...

... 22 φορές.

17 συν 17 μία φορά.

17 συν 17 δύο φορές.

17 συν 17...

Κανείς δεν σας χρειάζεται εδώ, αλλά μπορείτε να μην έρθετε ακόμα.

Φεύγω.

Ήρθε η ώρα.

Φέντορ!!

Φέντορ!!

Περιμένετε.

Κρατήστε τον.

Περιμένετε.

Αραγε τι μέγεθος παπουτσιών να φοράς, Pakkoli.

Μεγάλο.

Μεγάλες μπότες και μακριά κορδόνια.

Το νερό βράζει, μου έκαψες τα πόδια μου.

Το μπάνιο ήταν πολύ ζεστό.

Μπορώ να το κάνω μόνος μου.

Προσέξτε, φίλοι.

Στην κόλαση με αυτές τις μπότες!

Πώς είστε, αρχηγέ;

Κρατήστε τον όρθιο.

Τώρα.

- Γιατί είναι τόσο κουκουλωμένος; - Δεν θα του κάνει κακό.

Δεν μπορεί να αναπνεύσει.

Όχι, είμαι καλά, μπορώ να αναπνεύσω.

- Πηγαίνετε κάτω από τις σκάλες. - Πιο ψηλά.

Προσέξτε.

Χαλαρώστε, το πήρα.

- Πού είναι η αναπηρική καρέκλα; - Το πάτωμα είναι πολύ κρύο.

Κατεβα και θα μεταφέρω την καρέκλα.

Αφήστε τον να ξεκουραστεί για λίγο.

Μετά από αυτό μπορείτε να τον πάρετε έξω.

Αλλά δεν υπάρχει πολύς χρόνος.

- Φεντόρ! - Ω, είμαστε όλοι αμαρτωλοί.

Ώρα να φύγουμε!

Αν θέλεις να στρίψεις , πρέπει να πατήσεις τα φρένα.

- Γιατί μας καλούν; - Τηλέφωνο!

- Τι; - Τηλέφωνο!

- Ναι τηλέφωνο.

Μην ανησυχείτε, θα επιστρέψουμε σύντομα.

Είναι μια κλήση από τα Κεντρικά του Κόμματος.

=Τα Κεντρικά του Κόμματος;.

Σας αναζητούσαν.

Μην σηκωθείτε, περιμένετε εδώ!

Σας αναζητούσαν.

Γρήγορα, γρήγορα!

Έλα!

Piotr Petrovich, έρχομαι.

Ήταν στο καλοκαιρινό σπίτι.

Πού είχες πάει;

Μετάφραση-Επιμέλεια Γλώσσας Dr. M.G.M. Psych, Psychoanal-Psychoth. 110 Vas. Sophias Str, Athens 13/04/2020