Original subtitles

888

Waar is Jacob? Ik heb ingesproken en geappt.

Hoelang wachten we al?

Jacob, je moet nú naar de OK komen.

Mag ik vragen waar je bleef? Ik ben er.

Telefoon opnemen? Fuck you.

Ik kan ook overstappen naar een privékliniek.

En dan? Je gaat niet weg hè?

Je blijft hier wel gewoon werken. Toch?

Ik ben weer ongesteld geworden. Daar moet je even naar laten kijken.

Moet ik voor je bellen? Ik weet wel hoe een telefoon werkt.

Is het van Jerry? Weet ik niet.

Ik weet niet of ik... Ik weet het wel. Je houdt je mond.

Abortus? Ja.

Het moet wel deze week gebeuren. Ik weet het.

Twijfel? Twijfel.

Ik ben klaar in kamer 6. Alles is goed gegaan.

Ik kan dit niet lezen. Wat staat hier?

Geen eiwit kunnen toedienen.

Gaat iemand dat nog opeten? Ik wil wel.

Jongens, we houden de overdracht kort.

We hebben nog een bespreking. Wordt er nog gedebriefed over die fluxus bij mevrouw Mathijsen?

Hoi. Ik ben Maaike, verpleegster.

Ik ben nieuw. Ik ben oud.

Ik ben eigenlijk stewardess. Ik ben eigenlijk anesthesist.

En wat ga je doen met kerst, Trui? Kersttrui.

Wat? Hij vraagt wat je gaat doen met kerst, Trui.

Wat? Ga je wat leuks doen?

Met wie? Met kerst.

Kunnen we?

Heb je Ella onlangs nog gesproken?

Die spreek ik regelmatig. O ja? Waarover?

Waarover?

Hoe gaat het thuis?

Prima. Ja?

Weet Marit van Ella en jou?

Ik heb alles verteld.

En?

Ze negeert het.

Omdat?

Omdat ze heeft bedacht dat we best zo door kunnen.

Zolang we voor de kerk en de familie blijven doen...

alsof er niets aan de hand is, ziet Marit geen reden om uit elkaar te gaan.

Zegt je dat? Ze zegt dat het prima is dat ik mijn eigen kans op een plekje in de hemel kapotmaak...

maar dat ik ons kind daar niet in mee mag sleuren.

Maar Sam is nu... 14? 14.

Die ziet toch dat er wat mis is?

Sam ziet alleen wat de gemeenschap wil dat hij ziet.

Is het echt zo erg? Ik probeer het alleen maar te begrijpen.

Het valt niet te begrijpen. Dit gaat over eeuwen...

protestants-christelijk fundamentalisme.

Er staan vier kerken in ons dorp. Mijn moeder voelde zich al schuldig als ze breide.

Omdat? Omdat ze dat voor haar plezier deed.

Het is waanzin, daarom heb ik het er nooit over.

Het is niet dat ik het niet begrijp.

Als iemand begrijpt wat het geloof met een mens kan doen, ben ik het.

Maar jij bent los. Jouw kinderen zijn los.

Denk je dat dat makkelijk was?

Ella wil geen relatie en Marit wil niet dat ik wegga.

Dus wat moet ik dan?

Ik heb zo een afspraak met Michael. Gezellig.

Dat wordt het zeker niet.

Hoor ik nou kerstmuziek?

Verdomd.

Het is nog niet eens Sinterklaas.

Luister, ik...

ik ga iets bij je neerleggen.

Ik heb sterk het idee dat Ella zwanger is.

We zijn compleet. We bespreken de ernstige fluxus...

bij mevrouw Mathijsen. Milad?

Er heeft zoals we dat noemen een ernstige calamiteit plaatsgevonden.

Louise, Willem, Trui, waren hierbij betrokken.

Patiënte is op eigen verzoek in de tweede lijn bevallen.

Na de geboorte van een gezonde dochter begon mevrouw 30 minuten post partum ruim te vloeien.

In verband met toenemend bloedverlies heb ik besloten...

naar de OK te gaan voor een manuele placentaverwijdering.

Jacob was de anesthesist van dienst.

Het bleek dat Jacob niet bereikbaar was telefonisch.

Hoe is het met haar? Goed. Moeder, kind allebei.

Super. Dus waarom zitten we hier?

Omdat het bijna fout ging. Als het goed gaat, gaat het goed.

Er is tijd en bloed verloren gegaan. We gaan het hier niet niet over hebben.

Uiteindelijk bleek ze veel meer bloed te hebben verloren dan de oorspronkelijke meting aangaf.

Ik heb haar diezelfde avond een bloedtransfusie moeten geven.

Sorry. Moet ik nu iets zeggen? Waar was je?

Weet ik niet. Je stond te douchen. Te douchen.

Ja, ik stond douchen. Sorry, maar dit heeft niks met mij te maken.

Maar alles met een verkeerde meting van de hoeveelheid bloed die verloren werd.

Ik ga daar niet over. Het is niet mijn taak om erop toe te zien hoeveel bloed iemand verliest.

Dat is officieel de verantwoordelijkheid van de verpleging.

En ik neem die taak al meer dan 30 jaar serieus. Maar niet serieus genoeg.

Het is niet omdat je hier 100 jaar rondloopt dat je het beter weet.

Je bent trouwens geen verloskundige, met alle respect.

En geen arts.

Blijf daar gewoon af.

Oké. Wat gaan we doen? Wat wil je? Een tuchtzaak?

Bijvoorbeeld. Jullie zouden...

zonder jullie gebruikelijke urenlange koffiepauzes kunnen.

Met die oer-Hollandse gezelligheid en zo. Maar ik heb het druk.

Dus als er verder niks echt dringends op de agenda staat...

Ga even rustig zitten. Ik begrijp dat je geen teamplayer bent.

Jij bent de laatste die het woord tamplayer moet gebruiken.

Als je wegloopt, is dat niet alleen kinderachtig, maar ook oncollegiaal.

Zegt de man die zich heeft laten wegkopen door een privékliniek.

Lul. Hm.

Chic. Milad, afspraak van half 10 wacht.

En daar gaat hij. Zeer oncollegiaal.

Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Nee?

De luchtvaart is ook een heel andere tak van sport. Je mag altijd gaan.

Daar is het gat. De nooduitgangen vind je...

door het bordje exit te volgen, langs beide kanten van het gangpad.

Of hoe doen jullie dat.

Oh my God, het gaat nu serieus, oprecht gebeuren.

Het is zo onwerkelijk.

Hallo, ik ben Tina, verloskundige.

Zijn jullie al bij iemand aangemeld? Hi, ik ben Lucy.

Ik ben even live. Is dat oké?

Ik zorg dat iedereen buiten beeld blijft.

Ik weet niet hoe het zit met privacy en zo.

Leonie Wielaert, eerstelijnsverloskundige.

Lucy wilde eerst thuis bevallen, maar haar vliezen zijn gebroken...

en het vruchtwater is... Oh my God, guys.

It is happening for real. Deze meid heeft weeën.

Kun je niet lopen, Lucy? Op zich wel.

Waarom zit je dan in een rolstoel? Ik ben moe.

En deze stond bij de lift.

Jij zei dat het mocht, toch?

Ik neem jullie mee.

Woow guys, ik heb echt superdikke enkels.

Haha, fuck. Ze zijn echt insane dik.

Hi! Jij bent ook zwanger.

Haar controles waren allemaal goed. Dat is fijn.

Dank je wel. Dat over twee weken. Dag!

Dag! Doeg.

Je was toch weg? Ik moet nog even naar kamer 6.

Is het waar?

Ja. Je gaat weg?

Ja.

Oké.

Het komt erop neer... Je hoeft het niet uit te leggen.

Ik zeg toch dat het oké is? Je hebt mijn toestemming ook niet nodig.

Het spijt me.

Wanneer ga je het bekendmaken?

Wat?

Dat? Aan wie? Aan je collega's?

Zodat ze het begrijpen als je rustiger aan gaat doen?

Ik ga niet rustiger aan doen. Ze gaan het zien.

Ze zien het waarschijnlijk al. Volgens mij niet.

Ik pak steeds een maatje groter.

En Jerry?

Vind je niet dat hij het als eerste moet weten?

Heb je het verteld? Nee.

Maar hij heeft ogen in zijn kop, hè.

Ja.

Maar die zitten heel hoog.

Ja, nee, laat maar. Ik doe het zelf.

Ik wou nog even tegen je zeggen dat dat van vanochtend niet oké was.

Wat Jacob tegen je zei.

Laat het. Trui, ik denk dat 't mijn schuld is.

Die weegfout.

Ik heb tijdens die operatie allemaal bebloede lakens weggegooid.

Dat is niet meegewogen. Luister.

Ik durfde niks te zeggen, maar ik voel me er niet goed over. Het is jouw schuld niet. Echt niet.

Weegfouten gebeuren aan de lopende band.

Je probeert alles bij te houden, maar overal zit bloed:

Op de vloer, kleren, placenta, in de emmer.

Het is onmogelijk allemaal te wegen.

En mevrouw kreeg opnieuw een bloeding, na de operatie.

Het was dat Milad nog even ging kijken.

Wat is er dan misgegaan? Weet ik het? Als je met drie verplegers werk doet van tien man...

dan ben je er weleens niet als iemand ineens achteruit gaat.

Ja...

Oké?

Oké.

Wat is er?

Niks. Gewoon moe.

Stress of zo. Ik ga je niet omhelzen.

Hoeft ook niet. Ik ben niet je moeder.

I know. Helaas. En Jacob is niet je vader.

Frederik! Hallo, ik ben hier.

Jacob?

O.

Zo, vandaag is de dag.

De dag? Ja.

Dat je je eerste prik gaat zetten.

Echt?

Hi guys. Zoals ik al zei was vanochtend 'n genuine rollercoaster.

M'n haar zit echt heel lelijk. Whatever.

Ik laat het lekker over me heen komen.

Ik zie nu jullie vragen over de gender reveal party.

Nou, de gender reveal party was een complete ramp.

Voor wie het gemist hebben.

De tas met vuurwerk was al afgegaan voordat er mensen waren.

Ik heb serieus twijfels of ik het wel op mijn kanaal ga zetten.

Maar goed. That's what happens...

when you leave production to the boyfriend.

Maar serieus, kijk, life is messy.

En ik hou daar wel van.

Ik hou ervan als dingen net anders lopen of een beetje weird zijn.

Check dit dan. We gaan nu iets om uw buik doen.

Daar is de monitor. Denk ik. Daar kan je zo het hartje op zien.

Lucy, vind je het goed als ik na de volgende wee even naar je ontsluiting kijk?

Ja, goed. Hihi.

Au! Au.

Ah! Dit is niet chill hee.

Ah! Okay guys.

Zie jullie later, bye! Geef naar hier. O.

Ah!

Wat is dit nou?!

Anne, hebben wij genoeg mensen met Sinterklaas?

Nee. Wie werkt er met kerst?

Niemand. Sinds Maria weg is, is het niet te doen.

Zet mij er maar bij. Voor Sinterklaas?

En kerst.

Je staat op oudejaarsavond. Geeft niet, doe maar.

Wat doe je? Ik maak een bocht.

Waarom? Omdat ik geen zin in kritiek heb.

Ik geef toch geen kritiek?

Waarom heb je de bloedtesten met kerstkabouters versierd?

Het zijn sinterklaasjes. O.

Leuk toch? Heb je zelf gemaakt.

Echt? Toen je zes was.

Heb je de huisarts al gebeld? Niet op me mopperen.

Hoe vaak heb ik gezegd dat je moet bellen?

Vier keer. Ja.

Kom.

Luister, je werkt in de zorg.

Je kunt niet zomaar lukraak dagen vrij nemen.

Als ik de dag ervoor een feestje heb gehad toch wel? Dan ben ik brak.

Het heeft geen zin om de vloer te dweilen als ik hem onderkots.

Je moet niet bij mij zijn. Bij wie dan?

Je bent je eigen manager. Jij bent altijd grumpy.

Betaal dan iemand om je dienst over te nemen.

Dat kost me geld. Dan betaal ik het, ja? Wegwezen.

Thanks.

Parenting.

Mijn moeder heeft bloedverlies en weigert de huisarts te bellen.

Heb je tijd om te kijken?

Over een uurtje heb ik tijd.

Milad kan over een uurtje naar je kijken.

Gewoon naar me kijken of...

van binnen naar me kijken? Van binnen kijken.

Louise? Wat?

Louise? Wat?! Waarom loop je altijd zo snel voor me uit?

Er liggen overal vrouwen te bevallen.

Het voelt heel dom. Ik hobbel er maar achteraan.

Ik moet langzaam lopen zodat je je minder dom voelt?

Mag ik alsjeblieft een keer de leiding nemen?

Wil je voorop? Nee, ja, ik wil vaker iets doen.

Ik word verloskundige, of je het nou leuk vindt of niet.

Of ik serieus praktijkervaring kan opdoen, is aan jou.

Het gaat mij om de moeders. Mij ook. Straks moet ik het kunnen.

Maar ik mag niks. Ik mag ze niet aanraken en niks zeggen.

Ik loop als 'n aanhangsel achter je. Oké. Oké. Prima.

Ga je gang.

Doe maar.

Kom op. Jaja.

Dus je werd er een beetje door overvallen?

Dat is toch mooi? Een man?

Superbijzonder.

Vind ik wel.

Ik had laatst een prostaatonderzoek bij mijn huisarts. Dat is een vrouw.

Helemaal prima, natuurlijk.

Maar je staat je toch eerst tien minuten een beetje kapot te schamen.

Ik kon gewoon niet ontspannen. Ik stond echt helemaal zo.

Maar op een gegeven moment dacht ik: kom op jongens.

Even rustig aan. Het is maar gewoon mijn poepgat.

Ja toch?

Oké, u mag dit been in uw zij zetten.

Gertjan, neem je dit been? Dan ga ik je nu aanraken, ja?

Oké.

Ik snap dat dit niet hetzelfde is, schatje, als een poepgatonderzoek.

Dat is een heel stuk kwetsbaarder.

Vroeger begreep ik er helemaal niks van.

Joh! Ik dacht: oké jongens, nu moet ik mezelf educaten.

Nou, het gaat heel goed. Vijf centimeter ontsluiting.

Zo.

Mag ik misschien toch een ruggenprik?

Heb je zo'n pijn, lieverd? Ja.

Ik... dacht dat ik het wel kon, maar ik...

Ik wil het denk ik toch. Tuurlijk. Dat kan toch gewoon?

Dat kan, absoluut. Ja.

Is er een speciale reden dat je een ruggenprik wil?

Want er zijn verschillende vormen van pijnbestrijding.

Ze wil er gewoon niks van voelen. Dat begrijp ik wel.

Het is toch een beetje alsof je een watermeloen door een coltrui duwt.

En daar is Maaike. Hi Maaike.

Hi. Ik heb geurkaarsen neergezet.

Geef maar even. Aaaaah!

Dit is natuurlijk altijd een beetje een gemeen ding.

Adem maar even rustig in.

En uit.

Gaat dit zo voor jou?

Eigenlijk middeleeuws hè? Dit.

Maar ja.

De vrouwelijke onderkant kan veel meer hebben dan we denken.

Of trouwens, eigenlijk helemaal niet.

Ze hebben het ervan gemaakt omdat we anders helemaal zielig zijn.

Er gaan constant dingen in en uit, ons hele leven lang.

Hele tsunami's aan bloed, tampons, apparaten.

Hoe heet het, een eendenbek.

Piemels, hele baby's.

Soms is het best prettig, maar...

het grootste deel van de tijd is het natuurlijk verschrikkelijk.

Ik ga even een bioptje nemen.

Gewoon biopt zeggen. Sorry?

Ik ga even een bioptje nemen, dat klinkt alsof het geen pijn doet.

Dat doet het wel. Je hebt gelijk.

Aangeleerde empathie. Als je geen vagina hebt...

begrijp je er sowieso niks van. Eens.

Sorry, ik...

vind het gewoon een beetje spannend.

Mag ik een biopt nemen?

Ik was 17 toen ik Ella kreeg.

Mijn bevalling duurde drie dagen.

Ik wist niet wie de vader was.

Ik had geen geld voor luiers.

We doen allemaal wat we kunnen.

Is dat zo?

Soms denk ik dat ik meer had mogen doen.

Zonder geld? Zonder sociaal netwerk? Moeilijk hoor.

Ik weet dat ik de reden ben dat Ella nog steeds alleen is.

Je bent te streng voor jezelf. Ik was de helft van de tijd zat.

De andere helft van de tijd niet. Zo lust ik er nog wel een paar.

Zeg, ben je onderhand klaar met je bioptje?

En? Ga ik dood?

Het gebied rond de baarmoedermond is een beetje rood.

Dat hoeft niets te betekenen, maar in combinatie met het bloedverlies moeten we het serieus nemen.

Dus het is erg? Dat hoeft niet...

maar laten we rustig wachten op de uitslag.

Vind je dat Ella dit moet weten?

Ik vind dat jij mag bepalen wie wat weet.

Ik wil best vertellen dat mijn baarmoeder wat rood is.

Mijn baarmoedermond een beetje rood is.

Maar dan gaat zij daarna weer allemaal ingewikkelde vragen stellen...

en weet ik niet wat ik moet antwoorden.

Dan krijgen we ruzie.

Vind je het fijn als ik het uitleg?

Ja.

Doen we dat.

Kijk.

Leuk toch?

Inademen.

En weer uit.

Goed zo.

Weet je al of je partner onderweg is?

Ja, die komt er aan.

Ah, dat zal schelen als de papa er straks is.

Oh, ik heb best heftige dingen meegemaakt in mijn leven, maar dit. Probeer rustig te ademen.

Ik ben twee maanden geleden beroofd door gypsy's.

Door wat?

Ik schoot content op de Paris Fashion Week, toen trokken gypsy's mijn Chaneltas uit mijn handen.

Toen werd ik even gek. Maar dit is veel erger.

Als je je nu gewoon alleen maar even focust op je adem, hè.

Als je bedenkt dat pijn iets is wat je kunt zien, dan...

Dat zal wel, maar ik schreef een bevallingsplan...

en daarin staat dat ik een morfinepompje mag. Je mag pijnbestrijding.

De weeen zorgen ook voor pijnstilling in je lichaam. Oh, ik voel me verschrikkelijk.

Als je je telefoon weg legt en je iets minder bezighoudt met wat er buiten gebeurt...

dan kun je naar binnen.

En daar zit jouw kracht. Ja. Maar waarom pijn lijden als het niet hoeft?

Ik kocht laatst een huis van 260 m2. Supermooi. De badkamer was lelijk die verbouw ik ook niet zelf.

Ik begrijp de vergelijking niet. 260 m2?

Het gaat erom dat ik geen dingen doe waar ik geen zin in heb.

I am sorry. Ik hou niet van verbouwen en niet van pijn.

Auw! Godver!

Ehm. Kort in.

En rustig uit.

Yes.

Hallootjes.

Ik heb het rapport van Julie Mathijsen. Oh, wat goed.

Wie is dat? Ik ben bang dat we een probleem hebben met een van onze anesthesisten. Wie? Jacob.

Ehm.

Sorry, waar gaat dit precies over? Julie Mathijsen.

Dat is die patiënt die bijna leeg bloedde. Maar net niet helemaal. Nee, net niet helemaal.

Nou, als het goed gaat, gaat het goed.

Toch?

Michael, luister.

Hm-m. Jacob was onbereikbaar op het moment dat we hem nodig hadden.

Hij gedroeg zich agressief in de operatiekamer en toen we het...

erover probeerden te hebben begon-ie te schelden en is-ie kwaad weggelopen.

Oké. Moet ik hem ontslaan?

Als ik iedere arts die een fout maakt, ontsla dan heb ik een serieus probleem straks.

Je hoeft hem ook niet meteen te ontslaan. Wat stel je dan voor?

Een onderzoek? Dan wordt-ie zes maanden op non-actief gesteld.

En jullie hebben Milad weggepest dus waar tover ik een gynaecoloog vandaan?

Oké. Dat van Milad is natuurlijk niet waar.

Het ging gewoon om geld.

Wanneer gaat Milad precies weg?

Hij heeft een opzegtermijn van drie maanden.

Ja.

Ik zie jou denken...

een privékliniek dat lijkt me ook wel lekker.

Maar dat gaat niet door, mevrouwtje. Ik blijf gewoon hier. Precies. Wij sterven samen in het harnas. Hallo.

Als je me nodig hebt, ik ben hier, ja? Waar?

Gewoon hier.

Ze zit in de auto, in de parkeergarage. Hoe ver is ze?

Op hoeveel weken zit uw vrouw? 34. Nee, 35.

Kan er iemand een brancard brengen of zo? Iemand bevalt in een auto.

Volgens mij heeft ze persweeën. Ze zit op 34 of 35 weken.

Ik bel Jerry.

Prematuur in de parkeergarage.

Hier!

Ik ben Ella, hoe heet je? Floooo.

Flo, ik ben Jerry. Is dit je eerste kindje?

Flo, probeer niet in paniek te raken.

Blijf rustig doorademen. Ja?

Oké. Het moet nu.

Achterbak?

Achterbak. Flo. Kan je overeind komen?

Ja?

Oké. Ik help je. Kom maar. Geef me je hand.

Heel goed. Rustig.

Rustig. Supergoed.

Oké. Stapje voor stapje. Ik ben bij je.

Heel goed.

Nog een paar stapjes. Dan zijn we er.

Ik wil het niet in de auto.

Dat begrijp ik, Flo. Maar we gaan het gewoon doen.

Ik ben bang. Ja, dat begrijp ik.

Maar we gaan het gewoon doen.

Kom maar. Stapje voor stapje.

Ga maar zitten.

Goed zo. Je doet het supergoed.

Ja. Super.

Hartslag is goed.

Ik had een plan. Ik zou bevallen in bad.

Lig ik verdomme in een parkeergarage.

Nou.

Daar komt een hoop bij kijken, hè?

Als je je rug iets boller maakt dan ontstaat er meer ruimte tussen de ruggenwervels.

Goed zo.

Dan kan ik makkelijker prikken.

Het is nu even belangrijk dat je zo stil mogelijk blijft zitten.

Ik ga niet het ruggenmerg in...

het puntje van de naald dan komt net in het stukje dat we epidurale ruimte noemen.

Vervolgens breng ik een katheter aan en dan mag je weer rustig gaan liggen.

Geweldig, hoor.

Hè?

Wat een kundigheid. Ik heb het wel graag stil.

Snap ik wel. Als iemand je afleidt, dan...

kan je natuurlijk. Doe maar stil. Ook concentreren.

Hij zit.

Ja, oké. En door naar kamer 2.

Bijna. Twee keer persen en je bent er.

Diep inademen.

En duwen! Duwen, duwen, duwen!

Heel goed.

Goed zo.

Het brandt, het brandt!

Ja, ik zie het kindje.

Probeer niet meer te persen alleen maar zuchten.

Zuchten. Goed zo, goed zo.

Bij de volgende wee geef je alles wat je hebt.

Afgesproken? Oké, daar komt-ie.

Oké. Diep inademen. En...

Persen! Persen!

Persen, persen, persen!

Daar komt je kindje, daar komt je kindje! Goed zo.

Daar komt je kindje.

Het is een jongetje.

Gefeliciteerd.

Wat is dit voor B-film, joh?

Dan draag ik je over, Lucy.

Alex zal zo wel komen, toch?

Dus de vader heet Alex?

Komt-ie nog?

Weet ik niet.

Ik denk het niet eigenlijk.

Het is al twee weken uit.

Nou, het gaat hartstikke goed hier, zie ik.

Langzaam uit.

Heel goed.

Goed zo.

Goed in door je neus.

Het duurt wel lang.

Ja, er gebeurt nog niet veel.

Dat is meestal bij het eerste kind, toch? Ehm, ja. Kan.

Alleen zijn we de afgelopen paar uur nog niet echt opgeschoten.

De weeen zijn afgenomen.

Sanne, ik wil voorstellen om je vliezen te gaan breken.

Vind je dat goed?

Dat is geen ingewikkeld ding.

Wat ik doe... Dit is de vliezenbreker.

Ik maak een klein prikje. Ik neem het even over.

Ik kan dit niet.

Willem, zou jij Gert Jan even mee kunnen nemen voor een kopje koffie?

Ehm. Ik blijf liever hier. Ja, ik ook.

Het gaat even niet over jullie.

Nou ja, ik werk hier, zeg maar. Gewoon. En ik wil erbij zijn als mijn kind wordt geboren.

Dus ik blijf er lekker bij. Fantastische instelling...

maar je helpt Sanne nu het meest door ons even alleen te laten.

Ik vind het wel fijn om even alleen te zijn, denk ik.

Ja. Oké.

Nou, hee.

Rustig aan, mama, hè.

Je bent zo gespannen dat je de bevalling tegenhoudt.

Hee. Ik probeer het echt.

Ik weet het.

En ik weet hoe moeilijk het is.

Ik weet natuurlijk niet precies waar je aan denkt, maar...

probeer aan iets anders te denken.

Iets fijns. Dat vind ik heel moeilijk.

Dat snap ik.

Ik heb hetzelfde meegemaakt.

En ik vind jou fantastisch.

Ik heb het nooit aangedurfd een kindje.

Ik ben zo bang.

Ik... Jij kan dit. Jij kan dit. Kijk me aan.

Kijk me aan. Jij kan dit.

Ja.

We gaan dit samen doen, oké?

Je kan het.

Goed zo. Zachtjes.

Kijk eens.

Jaaaa.

Zo, dat is fijn, hè?

Lekker bij mama.

Jaa.

Leg hem maar lekker op je blote huid dat vindt-ie fijn. Heee.

Welkom op de wereld.

Zal ik een foto van je maken met je eigen toestel? Ja, dat zou fijn zijn.

Ja, doe maar. Lekker close.

Je hebt het gehaald. Van dichtbij.

Dan zie je niet dat die stoel leeg is.

Dan zien ze dat Alex er niet is. Potverdorie, jij bent knap.

Oh, nu doe je iets geks met je mond.

Lach maar even zoals je normaal lacht.

Kijk maar even naar je kindje.

Hè, hè.

Heb jij al een bevallingsplan?

Milad heeft het verteld?

Ik had al een vermoeden.

Ik dacht: Ik wacht tot ze zelf wat zegt.

Maar ja, voordat jij wat zegt zijn we toch wel snel een jaar verder.

Waarom is dat?

Dit is niet jouw probleem.

Waarom noem je het een probleem?

In het begin...

In het begin was ik bang dat je het niet eens zou zijn met een abortus.

En tegen de tijd dat ik zelf geen abortus meer wilde...

was ik bang dat je het niet eens zou zijn met een baby.

Maar goed ehm.

Je bent op de hoogte.

En ik heb het onder controle dus ehm.

Op zich hoef jij verder nergens last van te hebben.

Je hoeft je niet verantwoordelijk te voelen en je hoeft ook niks op te lossen.

Het is mijn beslissing en ik los het zelf op. Jezus, Ella.

Waarom doe je altijd zo... Wat doe ik? Je sluit me buiten, altijd!

Waarom vertrouw je me niet? We zijn al twee jaar samen. Nou.

Wij zijn niet samen, hoor. Wel! Zo heet dat!

En nu ben je zwanger van mijn kind en alle woorden die je gebruikt zijn negatief.

Probleem. Abortus. Last. Oplossen. Wat heeft mijn woordkeuze ermee te maken?

Woorden hebben er álles mee te maken.

Je vraagt me niks. Je vertelt me niks.

Ik weet niet eens waar je woont. Dat is toch...

Ik begrijp niet wat ik verkeerd doe.

Je weet dat ik gek op je ben.

Ik weet dat jij iets voor mij voelt. Wel meer dan iets.

Wat is dan in GODSNAAM het probleem?!

Dat je getrouwd bent. Dat is zó laf.

Ik wil bij jou, dat weet je.

Ik doe er alles aan om met jou het gesprek te voeren over ons en hoe en wat.

Ik ben er klaar voor.

Waar ben jij precies klaar voor?

Ben je klaar voor een baby met mij?

Ja?

Gaan we samen een huis kopen?

Sorry hoor, maar jij bent helemaal nergens klaar voor.

Niet zolang je half gevangen zit in een godsdienstfuik.

Dat is trouwens een leven waar jij zelf ook niets over verteld hebt.

Ik weet niks van jou.

Ja, dat je vrouw het prima vindt dat je buiten de deur neukt als je maar af en toe thuis op de bank slaapt.

En je gezicht in de kerk laat zien.

Ik weet dat je een kutrelatie hebt met je vader en dat je eigen kind volgepompt wordt met waanideeën...

over god en de hel en weet ik veel wat bij jou wel en vooral niet mag.

Weet je wat ik denk? Nee, dat is een deel van het probleem.

Ik denk dat mijn shit jou vanaf het begin heel goed uitkomt.

Jij bent zó bang om iets te voelen dat je iemand koos van wie je zeker

dat-ie nooit helemaal beschikbaar zou zijn.

En nu ik misschien wel eens de rest van mijn leven met je wil doorbrengen, raak je in paniek.

Oh, ja?

Ja.

Ik kom eraan.

Ga je het een beetje redden in je eentje?

Ik heb superlieve ouders.

En ik doe affirmaties.

Wat?

Dat zijn positieve gedachten die ik een paar keer per dag hardop uitspreek.

Als je het vaak genoeg doet, worden ze echt.

Dan sluit ik mijn ogen en zeg bijvoorbeeld:

Ik ben supersexy en lief.

Of.

Iedereen wil mij gratis kleren geven.

Of. Ik word niet dik van pizza.

Zeg maar.

Ik ben supercute.

Kijk, bij hem werkt het ook.

Daar is papa.

Heee.

Heee.

Heee.

Hee, ouwe pik van zijn vader.

Hee, ouwe pik van zijn vader.

Scheetje, het is een meisje.

Och jezus, echt waar?

Hoooo. Heee, meisje.

Wat is precies jouw probleem? Ik heb geen probleem.

Jawel, je hebt een probleem met mij. Niet alles draait om jou.

Ik begrijp dat er iets is, ja. Ik zie dat zij het moeilijk heeft.

Maar je moet me de kans geven om het op mijn manier te doen. Ze is verkracht. Door wie?

Weet ik niet. Iemand, ooit. Kan een jaar geleden zijn, tien jaar.

Hoe weet je dat?

Ik kom dit soort gevallen een paar keer per jaar tegen.

Het is een trauma. Het zijn altijd lastige bevallingen.

Hij doet alsof er niks aan de hand is. Hij weet het niet. En hoe weet jij het? Ik weet hoe dat eruit ziet.

Sorry hoor, maar ik vind het nogal een aanname.

Kan me niet schelen wat jij vindt. Dat is me wel duidelijk.

Is het echt zo erg?

Heb je zo'n hekel aan me dat je zoiets gaat bedenken? Alsjeblieft, zeg.

Ik probeer hier iets te leren, ja.

Weet je wat jouw probleem is?

Jij haat mannen.

Ik weet niet waarom, ik weet niet sinds wanneer. Oktober 1998.

Oh, toe maar. Oktober 1998.

Weet je toevallig ook nog hoe laat het was? Ja!

Vijf over half tien 's ochtends.

Het was geen man in de bosjes.

Het was...

een collega.

Arts in opleiding.

Het spijt me echt heel erg.

Jij bent heel oké, Willem.

Ik beloof echt dat ik de beste mannelijke verloskundige ooit word. Ja, nou.

De concurrentie is niet bepaald groot, hè?

Van je moeder gekregen.

Hoe zag het eruit?

Beroepsgeheim. Ja.

Prima. Hoe zag het eruit?

Ik heb een biopt genomen.

Is het kanker?

Het kan een infectie zijn. Ja. Of kanker.

Ik heb tegen het lab gezegd dat het voorrang heeft. Fijn. Dank je wel.

Ik ben zó kwaad op jou.

Waarom ga jij weg?

Gaat het je echt alleen maar om het geld?

Nou, nee, nee. Niet alleen dat.

Ik doe het voor mijn kinderen.

Ik wil een betere vader voor ze zijn.

Nu kan ik ze vaker zien. Oké. Dus zo ben jij een betere vader?

Want op deze manier kunnen jullie elk jaar naar Ibiza en op wintersport.

En naar Dubai. Dubai? Hoezo Dubai?

Weet ik veel.

En jij dan?

Wat voor moeder ga jij zijn als je je zo blijft kapotwerken? Ik weet heel goed wat voor moeder ik word.

En ik ga een betere moeder worden dan de mijne. Dat soort dingen...

Waarschijnlijk kan ik er niet altijd fysiek zijn...

maar dat is niet omdat ik het niet wil, of omdat ik dronken in een cafe zit...

maar omdat ik het gevoel heb dat ik hier iets goeds doe. Rustig. Rustig. Ssss.

Oh sorry.

Ik weet gewoon niet wat ik moet doen als jij weg gaat.

Gewoon wat je altijd doet.

Schreeuwen. Schreeuwen.

Een beetje huilen.

Oké. Oké?

Oké.

Zijn wij oké? Nee.

Ik haat je. Top.

Jij bent klaar, toch? Ik heb schimmel in mijn appartement.

Zeg maar niet tegen Ella.

Oh, Ella vindt het volgens mij prima dat jij hier ligt, hoor.

Ze wil niet dat je alle vrije tijd hier doorbrengt. Ik vind het ook geen privéleven.

Is Ella hier nog?

Ehm nee, die is volgens mij net weg.

Gaat het? Goed. Met jou?

Ik gun het die twee zo. Bij sommigen denk je: nee.

Maar bij die twee kan ik alleen maar denken: alsjeblieft, jongens.

Wat is er nou zo moeilijk?

Hij is getrouwd, toch?

Ja, maar in dit geval.

Tot morgen.

Ik ben niet alleen.

Ik ben niet alleen.

Ik heb een huis zonder schimmel.

Het spijt me.

Het spijt me echt, Trui.

Ik heb ehm.

Verschrikkelijke dingen tegen je gezegd.

Weet je wat pas verschrikkelijk is?

Jouw baan.

Ik heb vroeger een anesthesist gekend.

En dat was een fantastische man.

Maar kneiterdepressief.

En ik vond dat heel moeilijk.

Maar tegelijkertijd begreep ik het zo goed.

Jij moet kapot zijn.

Niet dat het mij iets uitmaakt, ik mag je sowieso niet.

Eerst wel.

Nu niet meer.

Einde bericht.

Oh nee, toch niet.

Als ik jou was, zou ik met iemand gaan praten.

Vind je natuurlijk niet cool. Maar ik zou het toch doen.

NPO ONDERTITELING TT888, 2023 informatie: service.npo.nl