Original subtitles

‫ما آماده‌ایم. گریم هم آمادست.

‫خوبه. ‫همگی سر جاشون. دوربین سر جاش.

‫سکوت! سکوت لطقاً.

‫شروع میکنیم...

‫حرکت. - ‫صبح بخیر، خانم‌ها و آقایون. -

‫با کارینا آرل در خدمت شما هستیم تا ‫امروز رو هم برامون دلپذیر کنه.

‫کارینا، چی قراره برامون درست کنی؟ - ‫امروز، میخوام ویشی سوییز درست کنم. -

‫یه غذای فرانسوی هستش؟ - ‫نه، فقط اسمش فرانسویه. ولی خود غذا مال آمریکاست. -

‫یه سوپ که میشه هم در حالت گرم و سر خوردش. - ‫حتماً باید خوشمزه باشه. -

‫حالا کارینا این غذای ویژه رو ‫برای همه‌ی شما آماده میکنه.

‫درست کردن این سوپ خیلی آسونه. ‫فقط به این موارد نیاز داریم:

‫سه تره با اندازه‌ی متوسط و فقط قسمتای سفیدش. ‫سه سیب زمینی در سایز متوسط.

‫چهار فنجون آب مرغ، ‫و یک یا دو فنجون خامه.

‫بستگی به سلیقه‌ی خودتون داره.

‫نمک، فلفل سفید و پیازهای خرد شده.

‫من از قبل سبزیجات رو آماده کردم.

‫آب رو برمیداریم و اون رو ‫روی آب مرغ میریزیم.

‫روشو با تره می‌پوشونیم...و سپس میزاریم رو شعله‌ی کم، ‫بیست و پنج تا سی دقیقه پخته بشه.

‫وقتی سبزیجات پخته و نرم شدن، ‫آبشو از طریق یه آبکش کوچیک می‌گیریم.

‫برای اینکه منتظر آماده شدن سبزیجات نباشیم، ‫من از قبل ویشی سوییز رو حاضر کردم.

‫الان تنها کاری که باید انجام بدیم، ‫اضافه کردن خامه.

‫نمک...

‫فلفل...

‫و پیازهای خرد شده هستش. ‫و با هم مخلوطشون میکنیم.

‫همین.

‫و نوش جان.

‫الان می‌تونید بخوریدش.

‫خیلی آسون بود، مگه نه؟

‫خب، این همه‌ی چیزی بود که باید بهتون میگفتم.

‫و حالا میخوام یه چیزی بهتون نشون بدم. ‫چیزی که قبلاً به هیچ وجه ندیدید.

‫چیزی که شاید هیچ وقت، ‫فراموشش هم نکنید.

‫بنگرید.

‫کِی این اتفاق افتاد؟ - ‫همه‌ی اطلاعاتو اینجا دارم. -

‫این تنها خودکشیه که به صورت زنده پخش شده.

‫دلیل خاصی برای بیرون پریدن، ‫از پنجره داشتی؟

‫یه مدت بود که داشتی به عملی کردنش فکر می‌کردی؟

‫تو در طبقه‌ی ششم زندگی میکنی، ‫چرا تصمیم گرفتی از طبقه‌ی سوم بپری؟

‫من دارم یه کتاب درباره‌ی خودکشیه زنا، ‫در قرن بیستم، می‌نویسم.

‫فکر کردم ممکنه بهم کمک کنی.

‫منو ببخش.

‫کدم روز دقیقاً اتفاق افتاد؟ - ‫یازدهم فوریه 1931. حتی به دنیا هم نیومده بودی. -

‫اسم کاملش چیه؟ - ‫ریواس مرکادو آنتونیتا. -

‫خودکشی با اسلحه. ‫وزارت عمومی مطلع شد که

‫یه زن در کلیسای جامع نوتردام، ‫خودکشی کرده.

‫و جسد به هتل... - ‫به هتل دیه. - ‫به هتل دیه منتقل شد. -

‫چرا این کارو کردن؟ - ‫تو گزارش‌ها اومده چه اتفاقی افتاده، ولی هیچ وقت دلیلشو توضیح ندادن. -

‫اون دختر مکزیکی بود.

‫میشه لطفاً بهم بگید، ‫کجا می‌تونم بایگانی‌های نوتردام رو پیدا کنم؟

‫بایگانی‌ها درست اونجا هستن. مسقیم برید و بعد برید سمت راست. - ‫ممنون. -

‫ولی فعلاً به خاطر بروز رسانی آرشیوها بسته شده و ‫هیچ کی نمی‌تونه توش بره. - ‫کِی دوباره باز میشه؟ -

‫دو سه ماه دیگه.

‫امروز بعد از ظهر چیکاره‌ای، پیِر؟

‫کار خاصی ندارم. ‫میرم دفتر.

‫قهوه میل داری؟

‫وقت ندارم. - ‫میخوای بری بیرون؟ -

‫آره.

‫کجا میری؟

‫مکزیک.

‫گرفتی ما رو دیگه؟

‫نه.

‫تنهایی میری؟ - ‫آره. -

‫بخاطر کتابته؟

‫معلومه.

‫چرا بهم نگفتی؟

‫چون یهویی دیشب این تصمیمو گرفتم.

‫داستان خودکشیش واقعاً چشممو گرفته.

‫الو؟

‫تاکسیه منه؟ - ‫آره، پایینه. -

‫چقدر قراره بمونی؟ - ‫نمیدونم. -

‫راستی، مراقب گربه هم باش.

‫این پورفوریو دیاز، دیکتاتوری بود که بیش از 35 سال، ‫در مکزیک حکومت میکرد.

‫نگاه، این مکزیکو سیتی در اوایل قرن هستش.

‫زوکالو رو میشناسی؟ - ‫آره. -

‫رئیس جمهور پورفوریو دیاز خیلی به فرانسه علاقه مند بود.

‫بلاسکونته، ژول ورن، ‫رو می‌پرستید.

‫اون زمان تاثیر و نفوذ فرانسه تو این کشور، ‫از هر لحاظ خیلی معلوم بود.

‫تو سالگرد صد سالگی استقلال مکزیک در سال 1910، ‫رئیس جمهور دیاز مردم رو از سراسر دنیا، به جشن دعوت کرد.

‫ولی کشورش همون ساختارهای قدیمی رو حفظ کرده بود.

‫از یه طرف، صاحبان املاک به داشتن، ‫املاک بزرگ ادامه میدادن،

‫و از طرف دیگه مردم، قربانیان فساد اداری و ‫جهل و فقر بودن.

‫آنتونیتا تو چنین محیطی بزرگ شد.

‫مهمونا با گذر از کنار "تفریح‌گاه رفورما" به دیگران معرفی میشدن. ‫همون شانزه لیزه ما هستش.

‫و راهشون رو به سمت ستون استقلال ادامه میدادن. ‫بنایی که توسط ریواس مرکاردو، پدر آنتونیا ساخته شده بود.

‫شایعه شده که صورت اون فرشته، ‫از آنتونیتا الهام گرفته شده.

‫ولی تو سال 1957، یه زمین لرزه رخ داد و ‫فرشته افتاد.

‫و صورتش دوباره بازسازی شد.

‫خدا کنه خیلی زیاد اینجا بمونی. - ‫آره، خدا کنه. چون واقعاً جای قشنگیه.

‫خوانیتا، کتابی که ازم خواسته بودی. - ‫دستت درد نکنه، لوئیس. -

‫با اجازه. - ‫خداحافظ. -

‫یه هدیه برای تو هستش. - ‫آره؟ - ‫آره. -

‫مال اون دختر بوده؟

‫آره. 87 نامه‌ی عاشقونه.

‫به کی؟

‫به یه نقاش. ‫مانوئل رودریگز لوزانو.

‫به خاطر عشق مُرد؟

‫هیچ کی دلیلشو نمیدونه.

‫دقیقاً با شروع قرن، به دنیا اومده. - ‫آره. -

‫خانوادش چجوری بودن؟ - ‫آدمای پولداری بودن. -

‫پدرش یه معمار بزرگ بود و خونه‌ـشون هم اون زمان، ‫مرکز گرد آوریه هنرمندای بزرگ بود.

‫پدرش عاشق مجسمه سازی بود. آنتونیا و خواهرش، ‫موقعی که بچه بودن، مدل مجسمه‌های باباشون میشدن.

‫بی حرکت بمون، آنتونیتا.

‫آقای رئیس جمهور اومدن.

‫استراحت کنید، بچه‌هام.

‫آقای رئیس جمهور. - ‫بعد از ظهر بخیر، پروفسور. - ‫بعد از شما هم بخیر. -

‫برای دیدن ستون استقلال اومدم. - ‫البته، لطفاً همراهم تشریف بیارید. -

‫اونا مدل‌‌های من هستن. دخترامن.

‫سلام آنتونیتا.

‫حالتون خوبه، آقای رئیس جمهور؟

‫آقای رئیس جمهور، همه چی حل و فصل شده.

‫خون رو دستشو نگاه کن.

‫نگاه نکنید، نکنید.

‫یدر 24 می 1911، کشورهای مشترک المنافع علیه پورفیریو دیاز جمع شدن.

‫همون روز، اون ریاست جمهوری رو گذاشت کنار و ‫رفت پاریس.

‫و تا موقع مرگش اونجا موند.

‫این جشن استقبال از مَدرو هستش. ‫وقتی از آمریکا وارد مکزیک شد.

‫و از مرز شمالی، ‫به پایخت رفت.

‫تا حالا چنین اسقبالی از کسی نشده بود.

‫متاستفانه یه شکاف بین روستایی‌ها و دولت جدید، ‫وجود داشت...

‫اون زاپاتا هستش. - ‫آره، خودشه. -

‫این شکاف اون قدر بزرگ بود که افرادی مثل زاپاتا، ‫که طرفدار روستایی‌ها بودن، علیه مَدرو قدم برداشتن.

‫زاپاتا از سمت جنوب می‌جنگید و ‫از اوروزکو هم که این تصویرشه، از سمت شمال می‌جنگید.

‫این ژنرال ویکتوریانو هوئرتا هستش که به عنوان ‫رئیس نیروهای دولتی برای مبارزه با شورشیا منصوب شد.

‫اینا سربازای ژنرال هستن. ‫سربازای هوئرتا.

‫و این زن‌ها کیَن؟ - ‫این فیلما حرف ندارن.

‫زنای روستایی‌ها هم بخش فعالی از این ‫انقلاب بودن.

‫اونا رو سولدادراس صدا می‌کردن.

‫یه آهنگ مکزیکی هم اون زمان به اسم "لا آدلیتا" وجود داشت.

‫آهنگشو میشناسی؟

‫اینا زن‌هایی هستن که بخشی از انقلا بودن، ‫درست مثل مردها.

‫در همین حین، تو مکزیکو سیتی، ‫جنگ با دولت جدید ادامه داشت.

‫ویکوتریانو هوئرتا که قبلاً در موردش حرف زدم، ‫مَدرو و پینو سوارز رو زندانی کرد.

‫در راه رفتن به زندان، ‫دستور ترورشون رو هم داد.

‫اینجا جایی هستش که هوئرتا میخواد رییس جمهور بشه.

‫آره، درست بعد کُشتن مادرو.

‫ونوشیانو کاررانزا، که استاندار کوهائیلا بود، ‫سال 1913 علیه هوئرتا قیام کرد.

‫و حمایت بقیه استاندارها رو هم داشت.

‫ارتش مشروطه خواه کارانزا توسط پانچو ویلا ‫در شمال پشتیبانی میشد.

‫و در جنوب هم، توسط امیلیانو زاپاتا.

‫همه در برابر هوئرتا متحد شده بودن.

‫پس از یک سال و نیم نبرد، ‫ارتش مشروطه خواه وارد مکزیکو سیتی شد.

‫پانچو ویا!

‫اونی که کنار پانجو ویا قرار داره، ‫خوزه واسکونسلوس هستش.

‫اون تو زندگی آنتونیته خیلی نقش مهمی داشت. - ‫واسکونسلوس! -

‫آره، واسکونسلوس.

‫بعد کاررانزا به قتل رسید.

‫امیلیانو زاپاتا هم تو کمپینی در چیمانسا کُشته شد.

‫تفنگدارها هم اوروزکو رو کُشتن. ‫تفنگدارهای آمریکای شمالی.

‫فرانسیسکو ویا و پانچو ویا هم که چهره‌های اسطوره‌ای ‫انقلاب مکزیک بودن،

‫تو ماشینشون گلوله بارون و کُشته شدن.

‫میگن نیم میلیون مکزیکی در جریان این انقلاب، ‫مُردن.

‫آنتونیتا جوونی خودشو، ‫احاطه شده تو این تصاویر گذروند.

‫اونم با تمام وجود.

‫خب، همین بود.

‫آنتونیتا...متاهل بود؟ - ‫آره، ولی ازدواجش خیلی دووم نیاورد. -

‫میدونم تقصیر من بوده و ‫قول میدم بیشتر پیشت بمونم.

‫قول میدم. ولی تو خیلی رُکی، ‫برای همین اینجوری رفتار میکنی.

‫این چیزا و کتاب‌ها، مغزتو پُر کرده.

‫زندگی تو اینجا با منه. ‫بهت کمک می‌کنم تا از این بحران رد بشی، آنتونیتا.

‫منو ببخش، ولی از بودن کنارت، خوشحال نیستم.

‫دیگه دوسِت ندارم.

‫جدی میگی؟

‫بهتره راهمون رو از هم جدا کنیم.

‫دیگه کنارت خوشحال نیستم.

‫پای کَس دیگه‌ای وسطه؟

‫نه، خیلی سادست، ‫دیگه نمی‌تونم پنهونش کنم.

‫دوست ندارم. نمی‌تونم باهات زندگی کنم. - ‫اون مرد دیگه کیه؟ - ‫بزار برم. -

‫چه احمقی هستم. ‫همه‌ی این مدت داشتی بهم خیانت میکردی.

‫عجب بدبختی بودم، ‫یه بیشعور و کور.

‫همه‌ی اون کتابای آشغال.

‫اون دوستای همجنس بازت.

‫با آقای وارگاس کار دارم. - ‫طبقه‌ی سوم هستن، خانم. -

‫کار نمیکنه.

‫چی؟ آسانسور کار نمیکنه. -

‫پس خودت همین الان چجوری اومدی پایین؟

‫چی شد، آتالانته برد؟ - ‫آره، ولی هنوزم باید مقابل آمریکا بازی کنن. -

‫می‌خوای شرط ببندی؟ - ‫معلومه. -

‫چقدر؟ - ‫تو بگو. - ‫باشه پس. -

‫آقای وارگاس هستید؟

‫من به نمایندگی از خانم جوانا گاریدا اومدم.

‫ساعت 12:15 دقیقه‌ـست. - ‫ببخشید؟ - ‫ساعت 12:15 دقیقه‌ـست. یه ربع دیر کردید. منم میخوام برم. -

‫کجا میرید؟ - ‫جای خاصی نمیخوام برم. فقط بخاطر دیراومدنتون، میخوام برم. -

‫مایلم راجع به آنتونیتا حرف بزنم.

‫کار نمیکنه. ‫حداقل برای من کار نمیکنه.

‫بیاید.

‫میگن شما باهاش آشنا بودید.

‫حرف زدن دربارش، آب در هاون کوبیدنه.

‫نوشیدنی میل دارید؟

‫بله، حتماً.

‫چرا حرف زدن دربارش، بی فایدست؟

‫وقتی کسی می‌میره یا ‫وقتی خیلی پیر میشه،

‫تصور اتفاقاتی که قبلش رخ داده، ممکن نیست. ‫اصلاً غیر ممکنه.

‫زن‌های این روزها، ‫حتی نمی‌تونن تصور کنن این زن چجوری بود.

‫اون مثل یه الماس میدرخشید.

‫زیبا بود.

‫همیشه سرش گرم کاری بود. ‫نویسنده خوبی بود.

‫چند تا کتاب رو ویرایش کرد. ‫کتابای کافکا و ریلکه رو هم ترجمه کرد.

‫همچنین مترجم نمایشنامه‌ها هم بود.

‫اسمتون چیه؟ - ‫ژان. -

‫ژان چی؟ - ‫ژان کوکتو. -

‫ک -و -ک -ت -و. ‫کوکتو.

‫عجب اسمی داری.

‫و اینجا می‌مونی، ‫مگه اینکه آدرس خودتو به ما بدی.

‫خیابان دیانجور. - ‫حالا داره سر عقل میاد. -

‫امضا کنید. - ‫قلم رو آماده کن. -

‫بیاید نزدیکتر. ‫کسی قرار نیست شما رو بخوره.

‫چی شده؟ - ‫خدا جون، اون مرد متهم ناپدید شده. -

‫چقدر عجیب. - ‫اصلاً هم عجیب نیست. -

‫بیا از اینجا بریم. داره حالم بهم میخوره. - ‫واقعاً تحملش صبر ایوب میخواد. -

‫با مرگ پدر در سال 1927، ‫یه اون هم ارثی رسید.

‫به همین علت خونه‌ای خرید و ‫از خانوادش جدا شد.

‫از یک گروه گروه تئاتر حمایت مالی میکرد و ‫پیش دوستانشان، نمایش اجرا میکردن.

‫تئاتر اولیس.

‫تمام نمایشنامه‌ها رو خودش ترجمه میکرد.

‫نمایشنامه هایی از اونیل، بیلدراك رو اجرا میکردن.

‫و همچنین اورفیوس از ژاک کوکتو.

‫...بخاطر عشق، اون شیطان را که در فرم اسب رفته بود کُشت و ‫سپس خودش درگذشت.

‫من از شما برای نجاتم تشکر میکنم. ‫چون شعر رو میپرستم.

‫و هنر شاعریه شما رو.

‫آمین.

‫پُرش کنم؟ - ‫بسپارش به یوریدیس. -

‫شاید بالاخره بتونیم غذا بخوریم.

‫با آنتونیتا حرف زدم، ‫و فکر کنم میخواد یه نمایشنامه‌ی دیگه هم اجرا کنه.

‫"صدای انسانیه کوکتو", ‫می‌دونید چه نمایشنامه‌ای هستش؟

‫آره. خوندمش. ‫به نظرم حرف نداره.

‫قبلاً اینو بهت نگفتم. ولی تبریک میگم. ‫فوق العاده بودی.

‫منتقدها که نتونستن تا آخرشو تحمل کنن.

‫منتقدها فقط منقدن. ‫مغزشون این چیزا رو درک نمیکنه.

‫احمقایی که خودشونو زدن به خواب رو، ‫نمیشه بیدار کرد.

‫تو گروه ارکستر ما هم وضع همینه. ‫از هر آدم مشهوری آهنگ بزنیم، فقط توهین می‌شنویم.

‫ولی بازم نقد لازمه. - ‫آنتونیتا، میای برقصیم؟ -

‫آنتونیتا، خونه‌ـت خیلی قشنگه.

‫عاشق این مهمونیه فوق العاده هستم.

‫فقط راستی، ستون استقلال رو ‫این بعد از ظهری دیدم. مدل مجسمه‌ی فرشته، تو هستی؟

‫آره، من و خواهرم.

‫ولی این بنای تاریخی وحشت زدم میکنه، ‫وقتی از کنارش رد میشم، رومو میکنم اونور.

‫به تازگی یه نقاش به اسم لوزانو رو دیده بود.

‫مانوئل لوزانو، یه نقاش بزرگ.

‫آنتونیتا کاملاً عاشقش بود.

‫لوزانو با کارمن موندراگون ازدواج کرده بود. ‫پدرش یه ژنرال بود،

‫کسی که توپ جنگی رو اختراع کرده بود. یه زن خطرناک. - ‫کارمن، حالت چطوره؟ -

‫میخواستم یه سلامی عرض کنم، ‫منتظر لحظه مناسب بودم.

‫برای همین برگشتم، تا اینجا کار کنم. ‫میخوام کشورم و مردمم رو نقاشی کنم.

‫میدونی، نقاشای فرانسوی از نقاشی‌های ژاپنی و ‫حتی ماسک‌های آفریقایی تقلید میکنن.

‫و ما هم از اروپایی‌ها کپی میکنیم.

‫و میام اینجا، به این مکان و ‫هیچ تفاوتی با پاریس نمی‌بینم.

‫قراره با این وضع چیکار کنیم، آنتونیتا؟

‫واقعیتمون رو پنهون کنیم.

‫ما از پشت یه ماسک، ‫در آینه خودمون رو نگاه میکنیم.

‫هر کاری از دستم بربیاد انجام میدم. ‫الان تو روزهای سختی هستیم.

‫میدونم.

‫از یه گروه ارکستر حمایت مالی میکنی؟ - ‫آره، با تمام وجود. -

‫آفرین.

‫عذر میخوام.

‫اومدم این شعرها رو تقدیم شما کنم.

‫شعرای خوبی هستن؟

‫اشکالی نداره صداتون رو ضبط کنم؟

‫داره.

‫کاتولیک بود؟ - ‫آره، ولی خیلی معتقد نبود. -

‫هیچ وقت ایمان واقعی نداشت.

‫خب، نمی‌توم دقیق بگم.

‫مثل سرخپوستا؟

‫یه کمی. مثل همه‌ی مردم این کشور.

‫نگاه کنید.

‫اینجا چند تا عکس، مقالات مطبوعاتی و نامه‌هایی دارم.

‫دست نزنید.

‫تو این تصویر می‌تونیم لوزانو رو ببینیم.

‫همون نقاش.

‫آننتونیتا زندگی خودش رو، ‫تو دستای اون قرار داد.

‫عاشق هم بودن؟ - ‫نه، فکر نکنم. -

‫اون هیچ وقت نمی‌خواستش.

‫چی؟ پس آنتونیتا مثل عشق افلاطونی دوستش داشت؟

‫بله و نه.

‫اینجا اروپا نیست، متوجه‌اید؟

‫اینجا، عشق و عاشقی مال آدمای پولدار هستش.

‫شما هیچ وقت اینو درک نمی‌کنید.

‫زیر زمین، یه گذشته‌ی تاریک و ‫خشونت وار وجود داره.

‫گاهی وقت‌ها فراموشش میکنیم، ‫ولی همیشه اونجاست.

‫ممکنه یه روزی بیدار بشه.

‫این همون شاعر جوون هستش؟

‫آره.

‫منم.

‫صبح بخیر.

‫مانوئل اینجاست؟ - ‫آره. -

‫صبح بخیر.

‫صبح بخیر.

‫بیا نزدیکتر.

‫ممنون.

‫ژسوس.

‫اینا رو بزار تو آب.

‫در مورد فوت پسرت شنیدم.

‫حال زنت چطوره؟

‫نمیدونم. - ‫بله؟ -

‫روزها میشه حرفی نزده.

‫چی شده مانوئل؟

‫چیزی نیست که بتونم بهت بگم. - ‫بهم اعتماد نداری؟ -

‫مانوئل.

‫مانوئل، تو روشنایی زندگی من هستی.

‫من به تو تعلق دارم.

‫ولی همش شک داری و منو پس میزنی.

‫وقتی تنها هستم، در مقایسه با وقتایی که پیشت هستم، ‫بیشتر بهت احساس نزدیکی میکنم.

‫داری عذاب میکشی.

‫و نمی‌خوای قضیه رو بهم بگی.

‫از این بدتر هم مگه وجود داره؟

‫زنم بچه‌مون رو کُشت.

‫با دستای خودش خفه‌ـش کرد.

‫ما چی هستیم مانوئل؟

‫تو چه سرزمینی زندگی می‌کنیم؟

‫چی درون ما هستش؟

‫ادامه بدیم قربان؟

‫نه، الان نه.

‫اون کیه؟

‫باید باهات تنهایی حرف بزنم. ‫هیچ وقت تنهایی حرف نزدیم.

‫اینجام تا خواسته‌هاتو برآورده کنم.

‫حتی اگه خبر نداشته باشی.

‫خبر دارم آنتونیتا.

‫چیکار باید بکنیم؟

‫راهمون رو ادامه بدیم.

‫یا تقلید می‌کنیم یا نمی‌کنیم.

‫همیشه به دنبال این هستیم که ‫چیزها از کجا اومدن.

‫این چیزا ما رو به جلو میبره. ‫روشنمون میکنه.

‫و نابودمون میکنه.

‫همجنسگرا بود؟

‫آنتونیتا اینو فهمیده بود؟

‫هیچ وقت نمی‌خواست بدونه. ‫اونو می‌پرستید، هر کاری براش انجام میداد.

‫چجوری ممکنه 87 نامه‌ی عاشقونه برای ‫یه مرد بفرستی،

‫بدون اینکه باهاش عشق بازی کنی؟

‫این متعجبت میکنه؟ - ‫آخه به نظر غیر ممکن میاد. -

‫چیزایی هستن که درکش امروزه سخته.

‫اون مرد جوونی که مدل نقاشی‌هاش بود، ‫تو استخر لوزانو مُرده پیدا شد.

‫مزخرفات زیادی در مورد اینکه مواد زده بود ‫یا کشته بودنش، گفتن.

‫حالا واقعاً چی شد؟ - ‫کسی نمیدونه. -

‫صبح بخیر. - ‫بفرمایید. - ‫ممنون. -

‫از هر معبدی که مراسمی رو برگزار میکنه، ‫این مهم‌ترینش هستش.

‫معبد اصلی.

‫سرخپوستایی که قبل از فتح، ‫اینجا زندگی میکردن، فکر میکردن که،

‫خورشید باید از انسان‌ها تغذیه کنه تا،

‫نیروهای شب، ماه و ستاره‌ها رو شکست بده.

‫فقط با پیروزی تو اون نبرد، ‫خورشید دوباره زنده میشد.

‫سنگ قربونی.

‫پنج تا کشیش، ‫یه آدم رو برای قربانی شدن، اینجا گذاشتن.

‫دقیقاً همینجا.

‫با چاقوی اُکسیدین، قلبش رو شکافتن و ‫به خدای خورشید تقدیم کردن.

‫یعنی به اویتسیلوپوچتلی. ‫(برگرفته از نام یکی از خداهای آزتک)

‫این احتمالاً پایه یه معبدی هستش که ‫برای مرگ ساخته شده بود.

‫ادای احترامی برای قربانی‌ها، ‫تا از خورشید لذت ببرن.

‫چرا این همه مرگ؟

‫مگه نمی‌خواستی بدونی چرا آنتونیتا مُرد؟

‫آره.

‫چون به چیزایی که بهت گفتم، اعتقاد نداشت.

‫اون فکر میکرد تغییر زمین به طور کامل ‫امکان پذیر هستش. به همین سادگی.

‫بیشتر درباره‌ی آنتونیتا بهم بگو.

‫یه وقت دیگه.

‫کلیدهام لطفاً. - ‫الساعه. -

‫از پاریس بهتون زنگ زدن.

‫طبقه‌ی سوم، لطفاً.

‫مانوئل، امروز چیزی ندارم که بهت بدم.

‫بهم بگو، آیا آزادیتو به خطر میندازم؟ ‫اکسیژنت رو میدزدم؟

‫احساس میکنم دیگه منو نمی‌خوای مانوئل. ‫همه چیزو میدم تا دوست داشته باشم.

‫میخوای چیکار کنم؟ ‫داری فقط خودتو راجع به من، گول میزنی.

‫من یه زن مدرن نیستم که فقط که بتونه به مشکل ‫جنسیش غلبه کنه.

‫من یه زن مدرن نیستم، ‫چون به عشق به دید کُلی نگاه میکنم.

‫مهمتر از شستن دهنم یا دوش گرفتن.

‫نمی‌تونم وقتی به یکی دیگه حس دارم، ‫با یه نفر دیگه باشم.

‫با خودم میگم همه چی درست میشه، ‫ولی نمیشه.

‫نمی‌تونم تو رو تقسیم کنم. اگه زن باهوشی بودم، ‫با روحیه‌ای عاری از هر گونه قصد جنسی، بهت فکر می‌کردم.

‫من تو بن بست هستم.

‫به غیر از کار کردن، چی کار میتونم انجام بدم؟

‫ژنرال کالس، مریم مقدس ما رو نمیخواد. قبل اینکه چنین اتفاقی بیفته، ‫حاضریم تا آخرین قطره‌ی خونه‌ـمون رو بدیم. چون ما کاتولیک هستیم.

‫ما علیه کالس و شیطان میجنگیم.

‫زنده باد مسیح پادشاه. - ‫زنده باد. -

‫زنده باد گوادالوپ باکره. - ‫زنده باد. -

‫زانو بزنید.

‫وایسید.

‫ژنرال اونجاست..

‫جنگ مسیحی در گرفت. ‫ژنرال اوبرگون و کالس به دنبال قدرت بودن.

‫اعتقادات ضد مسیحیشون، شورش‌های زیادی رو تو کلیسا به وجود آورده بود. ‫کشیش‌ها دیگه مراسم انجام نمیدادن و معابدشون رو ترک بودن.

‫مسیحی‌ها در کوه‌ها مخفی میشدن و ‫با نیروهای حکومتی مبارزه می‌کردن.

‫برای نزدیک به پنج سال، ‫این جنگ وحشتناک، در کشور برقرار بود.

‫جلوی کلیساها رو گرفته بودن. ‫ولی یه گروه مخفی راه افتاد.

‫یه زن بسیار مذهبی به اسم مادر کنچیتا، ‫پیروان خود رو تو خونه‌ـش جمع کرد.

‫بین اونا یه جوون متعصب و فرز به اسم ‫خوزه دو لئون تورال بود.

‫اوبرگون در 18 ژوئیه 1928 توسط تورال به قتل رسید.

‫چرا باید اینقدر رنج بکشیم؟ - ‫اوبرگان ازمون بدش میاد. تا موقعی که ‫اون و کالس در راس قدرت باشن، عذاب میکشیم. -

‫سرهنگ. ‫ژنرال اوبرگان تشریف آوردن.

‫چقدر باید بهتون بدم؟ - ‫هیچی. - ‫ممنون. -

‫زنده باد اوبرگان. - ‫زنده باد. -

‫آره احتمالاً.

‫آماده باش.

‫خواهشاً اصرار نکنید. گفتم نمی‌تونید مزاحمشون بشید. - ‫بزار رد بشه. -

‫بفرمایید.

‫اسلحه‌ها رو به بالا.

‫مسلح کنید.

‫نشونه بگیرید.

‫زنده باد مسیح پادشاه. - ‫آتش. -

‫بعد مرگ اوبرگون، ‫باید انتخابات جدیدی برگزار میشد؟

‫آره. البته طبیعتاً کالس رئیس جمهور موقت شده بود.

‫ولی باید انتخابات جدیدی برگزار میشد.

‫بعد واسكونسلوس تصمیم گرفت نامزد بشه.

‫ -واسکونسلوس کی بود؟ ‫ -واسکونسلوس یک سیاستمدار بسیار روشنفکر بود.

‫در سالهای بیست و یک و بیست و دو ‫او وزیر آموزش عمومی بود.

‫اون کارهای زیادی انجام داده بود. ‫مثل کمپین‌های الفبا سازی، کتاب‌ها، مدارس

‫به اون لقب شوالیه الفا داده بودن.

‫اون تصمیم گرفت خودشو به لس آنجلس تبعید کنه ‫چون از استبداد دولت‌های نظامی متنفر بود.

‫ولی مکزیک رو عاشقانه دوست داشت.

‫با مرگ اوبرگون، ‫تصمیم گرفت ماجراجویی جدیدی رو شروع کنه.

‫و خودشو با عنوان نامزد مستقل برای ‫ریاست جمهوری، معرفی کرد.

‫اون جوانان و بهترین افراد مکزیک را با پشت خودش داشت.

‫و آنتونیتا هم باهاش بود؟ - ‫آره، ما در تولاکو باهاش ملاقات کردیم. -

‫کتاب! مدرسه! کتاب! مدرسه!

‫کتاب! مدرسه! کتاب! مدرسه!

‫زنده باد واسکونسلوس! زنده باد

‫شما اهل کجا هستید؟ - ‫نمیدونم. -

‫اسم شهرتون چیه؟ - ‫نمیدونم. -

‫ولی هر کی میدونه اهل کجاست، ‫مگه نه؟

‫فکر کنم اهل سن آندرس هستم.

‫اینجا چه کتابایی داریم؟

‫شکسپیر، بالزاک، دانته، داستایوفسکی. - ‫خیله خب. دانته، یه کمِدی الهی هستش. بگیریدش. - ‫ممنون. -

‫در برابر این جهل، چی کار میشه کرد؟

‫صبح بخیر. من آنتونیتا ریواس مرکادو هستم.

‫یکی از طرفداراتون هستم و ‫میخوام بهتون کمک کنم.

‫ممنون. - ‫پول دارید؟ اسپانسری ازتون حمایت میکنه؟ -

‫نه، تقریباً چیزی ندارم. ‫روزی پول میدم. تمام داشته‌هام همینه.

‫می‌تونم بهتون کمک کنم. قول میدم. ‫ولی دوست دارم بخشی از کمپین انتخابیتون هم باشم.

‫من به غیر از هتل‌های خسته کننده، گرد و غبار و ‫گلوله‌های گمشده، چیزی دیگه‌ای برای پیشنهاد بهتون ندارم.

‫منم انتظار چیز متفاوتی رو نداشتم. ‫ایشون دوست من، آقای مانوئل لوزانو هستن. یه نقاشن.

‫حالتون چطوره؟ - ‫خوبم، ممنون. -

‫استاد چاوز و دوست من وارگاس، یه نویسنده هستش.

‫اونا هم همچنین مایل به پیروزی شما هستن و میخوان براتون کار کنن. - ‫هنرمندا. -

‫هنرمندا کسایی هستن که می‌تونن شعله‌های پیروزی رو ‫براتون بیشتر کنن.

‫و می‌تونن مردم رو دنباله رویتون کنن. - ‫برای همین اینقدر راه رو اومدیم تا پیداتون کنیم. -

‫و می‌تونم بهتون اطمینان بدم که کارمون از روی هوی و هوس نیست. - ‫فرهنگ بدون محتویای سیاسی، فاقد حس هستش. -

‫شما اینو خیلی خوب میدونید. - ‫و فرهنگ ما اینجاست، خودتون همینو گفتید. -

‫بله، درسته. ‫به نظرم کار درستی کردید که برگشتید. -

‫در شما مردان مو بوری داریم که موقع صحبت کردن، ‫پاشون رو میندازن رو میز و به خودشون میگن، غیر کاتولیک.

‫ما اینجا دو فرهنگ داریم که قرن‌هاست ‫دارن با هم میجنگن.

‫آره. ‫دو یا سه تا.

‫و اگه مردممون تمدن میخوان، ‫این فرهنگا باید با هم ترکیب بشن.

‫شاید از این طریق، روح تازه‌ای شکل بگیره. - ‫شما دختر همون معمار معروف هستید؟ -

‫بله. - ‫قبلاً دیدمشون. متاهلید؟ -

‫بودم، ولی جدا شدم. - ‫بیاید. -

‫فراموش نکنید، آمریکا سرزمینی از ‫ترکیب چیزهای مختلف هستش.

‫اینجوری می‌تونیم آینده رو ممکن کنیم و ‫تفرقه‌های انسانی رو برداریم.

‫اروپا به دوران وحشی گری برگشته. ‫اونا تو جنگ‌هاشون همدیگه رو نابود میکنن.

‫الان به کشورهای متمدن میگن کشورهای جدید.

‫اون با استقبالی شکوهمندانه ‫در تاریخ 10 مارس به پایتخت رسید.

‫ما فکر می‌کردیم بدبختی به زودی تموم میشه و ‫اون برنده میشه.

‫ولی کالس مخالفش بود و ‫از نامزد دیگه‌ای حمایت میکرد.

‫ولی بازم پا پس نکشید.

‫بعدش به تور شمال رفتیم.

‫هر روز یه شهر رو میدیم. ‫طاقت فرسا بود.

‫ولی جوون بودیم.

‫آنتونیتا و گروهی از ما ‫با شور و شوق ازش حمایت می‌کردیم.

‫آقا رو پوشش بدید.

‫هممون اینجا هستیم؟ - ‫هرمینو و گوتیرز گم شدن. -

‫حرومزاده‌هاً تقریباً ما رو کُشتن. - ‫اینا فقط نوچه هستن. -

‫کار کالس هستش. ‫میخواد همه چی به میل خودش باشه.

‫میخوان طرفدارامون رو تهدید کنن؟ - ‫میخوان بگن ما خشونت رواج میدیم و ما رو مقصر بدونن. -

‫اول اینجا رو امضا کنید.

‫کی اجازه داد اونو بیارید این تو؟ - ‫قربان، یکی از افراد ما هستش. -

‫اینجا هتله، نه بیمارستان.

‫اونا کشاور هستن، بجنبید.

‫خون.

‫میگم اینجا هتله، ‫بیمارستان که نیست.

‫قربان! - ‫درسته، باشه... -

‫ببخشید قربان. - ‫بله؟ -

‫یه چند تا از روستایی‌ها میخوان باهاتون حرف بزنن. ‫دو روزه منتظر شمان.

‫چی نیاز دارن؟ - ‫نمیدونم قربان. -

‫بزارید بیان. - ‫اینجا؟ - ‫آره. -

‫باشه. حتماً قربان.

‫وقتی بهت گفتم... - ‫باشه. -

‫الان. -

‫آقا منتظر شما هست. ‫رک و پوست کنده حرفتون رو بزنید و بعدش برید.

‫کلاهتون رو هم دربیارید.

‫ممنون از شما. - ‫در خدمتتون هستم، قربان. -

‫حرفی که میخواید بزنید رو بگید. ‫نترسید.

‫حرف بزنید.

‫چی کار میتونم براتون کنم؟

‫فقط یه سوال داریم قربان.

‫بگید.

‫تو روستامون، کد خدا همه چیزو ازمون میگیره و ‫به زن‌ها و دخترامون تجاوز میکنه.

‫وقتی هم که اعتراض میکنیم، ‫ما رو میکُشه.

‫ادامه بدید.

‫می‌خوایم بدونیم امکان داره خودمون ‫عدالت رو برقرار کنیم.

‫نه. هیچ کَس نباید این کارو بکنه.

‫دادگاه و عدالت وجود، شاید کامل نباشه، ‫ولی باید باهاش زندگی کنید.

‫ما سال‌ها پیش تلاش کردیم و ‫به مسیولین هم گفتیم.

‫ظاهراً کار بیخودیه. - ‫میخوایم خودمون دادگاه راه بندازیم، ‫تا بتونیم دربارش قضاوت کنیم. -

‫شما حق این کارو ندارید.

‫هیچ کی نمی‌تونه از اونا دفاع کنه.

‫موقع شورش، مردم میتونن دادگاه تشکیل بدن، درسته؟

‫مخصوصاً وقتی قانون رسمی، ‫در خدمت قدرت باشه.

‫می‌تونید دادگاه تشکیل بدید؟ - ‫قطعاً قربان. -

‫یه دادگاه واقعی، اونم با عدالت درست؟ - ‫بله قربان، حتماً. -

‫پس اگه احتمالاً این حقو دارید. ‫دیگه نیازی به تایید من نیست.

‫ولی موافقم.

‫تو این دادگاه می‌تونیم ‫مجازات اعدام هم داشته باشیم؟

‫آخه اون یه جنایتکاره، قربان.

‫اگه دادگاه همه چیو دقیق بررسی کنه، ‫دلیلی برای نبودنش نیست.

‫آره دیگه.

‫ممنون قربان. ‫ممنون خانم.

‫چرا اینقدر خوشحالید؟ - ‫آخه، یه ماه پیش دارش زدیم. -

‫قربان، غذا آمادست. منتظر شما هستن. - ‫الان میام. -

‫هر انقلابی باید نابود شود وقتی پیامبرانش قاتل می‌شوند!

‫برای همین به شما درود می‌فرستیم واسکونسلوس.

‫ایشون مرد توانمندی هستن. ‫من میگم به افتخارش بنوشیم.

‫زنده باد واسکونسلوس!

‫چی شده؟ - ‫والا اگه بدونم. -

‫به نظرم بهتره همین الان برید. - ‫برم؟ -

‫آره، می‌تونید هر موقع خواستید برگردید.

‫چرا؟ - ‫چون میخوایم یه بازی انجام بدیم. -

‫چه بازی؟ - ‫یه بازی که موقع دور همی، انجام میدیم. -

‫یه هفت تیر درمیاریم، پُرش میکنیم و ‫پرتش میکنیم هوا تا بیفته رو میز.

‫گاهی وقتا هم ازش گلوله شلیک میشه. ‫اینقدر میکنیم تا بشه.

‫ممکنه یکی بمیره. - ‫معلومه خانم. هیجان بازی هم به همینه. -

‫جدی میگید؟ اینجا بازیش میکنید؟ - ‫درسته، دیگه برامون یه سنت شده. -

‫کسی که از بازی بکشه کنار، ‫بُزدل محسوب میشه.

‫و شما شجاع هستید که این بازی رو میکنید؟ ‫پس ما مرخص میشیم، آقایون.

‫شب بخیر. - ‫شب بخیر. -

‫بشینید آقایون. ‫وقتشه بازی رو شروع کنیم.

‫همه آمادن؟ - ‫من آمادم. - ‫منم همینطور. -

‫خب پس...بازی رو شروع کنیم.

‫نوبت کیه؟ - ‫شما. -

‫نوبت منه.

‫الان نوبت منه.

‫عکس‌ها و جزوه‌ها برای فردا آماده هستن. - ‫خیلی خوب حوادث امروز رو پوشش دادیم. -

‫فردا چه ساعتی میرید قربان؟ - ‫شش و نیم، خوبه؟ -

‫بله، پس شد شش و نیم. - ‫شب بخیر قربان. - ‫شب بخیر. -

‫قربان، باید سخنرانیتون رو برای فردا آماده کنیم. ‫آنتونیتا بهم کمک میکنه. -

‫آره، آماده میشه... - ‫دکتر خبر کنید. -

‫مطمئنم به غیر از من و تو، ‫بقیه مسلح هستن.

‫از طرف خودت صحبت کن...چون من اسلحه دارم.

‫زنده باد واسکونسلوس! شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫گفتم که، هیچ چیز لوکسی ندارم که بهت پیشنهاد بدم.

‫فقط این گل.

‫ممنون.

‫به زور جایی که میخوابم رو یادم میمونه.

‫چون فردا تو یه هتل دیگه هستیم.

‫درست مثل بازیگرها. - ‫دقیقاً. -

‫با این همه تلاش عظیم، قراره به جایی هم برسیم؟

‫چرا اینو ازم می‌پرسی؟ شک داری؟ - ‫نمیدونم. خیلی مرگ مقابلمون اتفاق افتاده. -

‫جشن‌ها به تراژدی تبدیل میشن، ‫درست مثل امروز.

‫نمی‌تونی آدمایی که بهت اعتماد دارن رو ‫ناامید کنی.

‫هر روز تعدادمون بیشتر میشه. ‫ما تو رو برنده میکنیم.

‫ما برنده میشیم.

‫کالس تو انتخابات تقلب میکنه. - ‫عمراً، جلوشو میگیریم. -

‫با خشونت و مرگ بیشتر؟ ‫این کشور باید پُر از مردای آزاد باشه،

‫نه آدما و سربازای مست. - ‫ما مقابل بی عدالتی می‌جنگیم. -

‫این همون چیزیه که به اون روستایی‌ها گفتی. - ‫ولی ادعا نمی‌کنم پیامبرم. -

‫نمیدونم آنتونیتا. شاید بهتر باشه برم، ‫همون کتاب‌هامو بنویسم.

‫بهتره کتاب متافیزیکمو تموم کنم.

‫نوشتن یه کتاب متافیزیک در مورد مبارزات انتخاباتی!

‫کشور ما به سیاستمدارایی مثل تو نیاز داره.

‫فیلسوفا فاقد حس سیاسی هستند.

‫فکر میکنی این کشور با چند تا سخنرانی تغییر میکنه؟

‫نه، ولی اگه میخوایم به نتیجه برسیم، باید تو انتخابات ‫پیروز بشیم. به این میگن سیاست ژوزه، یعنی برنده شدن.

‫من تو رو میکنم وزیر راهنمایی.

‫نه، همین بودن با تو.

‫برام کافیه.

‫نمی‌دونم بدون تو چیکار می‌کردم، ‫آنتونیتا.

‫مانوئل عزیز، در مبارزه‌ای با زندگیم، ‫گرفتار شور سیاسی شدم.

‫امروز حس میکنم وجود دارم. فقط یه سوال: منو رد کردی، ‫ولی اگه میدونستی یه معشوقه دارم، چی کار میکردی؟

‫وقتی نقاش از رابطه‌ی اون با واسکونسلوس با خبر شد... ‫این موضوع ناراحتش نکرد.

‫ترجیح دادن دیگه همو نبینن. ‫ولی اون تا آخر براش نامه مینوشت.

‫در حالی که هنوز هم صمیمی‌ترین افکارش برای لوزانو بود، ‫یه رابطه‌ی پرشو با واسکونسلوس داشت.

‫شاید یه بار تو زندگیش به عنوان یه زن، ‫احساس موفقیت کرده بود.

‫ببخشید، اتاق خالی دارید؟

‫الان چک میکنم.

‫داریم. ‫لطفاً یه لحظه منتظر بمونید.

‫واسكونسلوس مبارزات خود را به ایالات شمالی محدود كرد.

‫بدون هیچ دلیلی، جنوب باهاش مخالف بود. ‫با اینکه خودش اهل اوخاکا بود.

‫علی رغم گلوله‌ها و اهانت مطبوعات طرفدار دولت، ‫از شهری به شهر دیگر به گرمی مورد استقبال قرار میگرفت.

‫اون همیشه توسط... - ‫ببخشید. -

‫به واسكونسلوس علاقه دارید؟ - ‫بله. چرا؟ -

‫محض کنجکاوی. آخه یه دوره‌ی خیلی سخت ‫از تاریخچه‌ـمون رو نشون میده.

‫برای پایان نامه‌ـتون هستش یا مقاله‌ـست؟

‫پیچیده‌تر از این حرفاست. - ‫من یه دو روزی اینجا میمونم. -

‫اگه بخواید، می‌تونیم دربارش حرف بزنیم.

‫لیسانسیادو، معنیش چی میشه؟ - ‫خانم، اتاقتون آمادست. -

‫دیگه برم.

‫تو این کشور همه لیسانسیادو هستند. - ‫بعداً بهتون زنگ بزنم؟ -

‫باشه.

‫...ولی اون همیشه همون حرف رو میزد

‫ابتدا باید در نبرد قانونی پیروز شد، ‫ما به یه رهبر قانونی احتیاج داریم.

‫ممنون، استراحت خوبی داشته باشید.

‫ماجراجویی واسكونسلوس ناامید کننده به نظر میاد. ‫امیدوارم عاقبتش خوت باشه.

‫مسیرش فقط به یه راه میرسه. ‫مرگش.

‫اگه نکُشنش، خودش دریاچه خون میشه و ‫همه چیزو تو راهش نیست و نابود میکنه.

‫آقایون. من بخاطر منافع شخصی نامزد نشدم. ‫بلکه وظیفه مدنی منو فرا خوند.

‫باید قدرت از روسا بگیریم و ‫کشور را مستقل کنیم.

‫اگه نکنیم، انقلابمون بیهوده بوده.

‫میدونید معنیه آزادی رو چی میدونن؟ ‫یه کاغذ رای بزارن تو دست مردم، کاغذی که مردم حتی نمیتونن بخوننش.

‫و اینجوری به زور ازشون رای میگیرن.

‫تنها هدفشون، پولدار شدن و خیانت به انقلاب ‫هستش. لشگری از ژنرال‌های فاسد...

‫...انقلاب ما رو خفه کرده است.

‫چجوری باید بجنگیم؟ ‫فقط یه راه وجود داره.

‫هوش! قدرت اختیار. ‫سواد برای همه.

‫این به همه حق تعقل و درک آزادی میدهد!

‫به جای پشت کردن و سواستفاده از مردم، ‫باید بهشون اعتماد کنیم.

‫باید به کاتولیک‌ها، معترضین، بودایی‌ها، ‫آزادی کامل مذهبی بدیم.

‫کسایی که چنین چیزایی رو منع میکنن، ‫از دیگران یا خودشون می‌ترسن.

‫میدونم هر ثانیه دارم جونمو به خطر میندازم. ‫و ممکنه همین الان کُشته بشم.

‫چون دزدای این کشور، ‫نمی‌تونن عقب بکشن.

‫من عیب دارم، حق ندارم از دید شما حرف بزنم. ‫فقط قول میدم دزدی نکنم.

‫چون صادق و فقیرم.

‫چون صادق و فقیرم.

‫ممنون.

‫صبح بخیر.

‫ممنون که اومدید. قربون معرفتتون.

‫خیلی وقت ندارم. - ‫منم همینطور. اسم من لوید هستش. سفیر آمریکا منو فرستاده. -

‫آره، تعریفشو شنیدم.

‫آنتونیتا دست راست من هستش. هر چیزی که میدونم رو میدونه. - ‫درسته. در موردشون شنیدم. -

‫راستی انتخابات نزدیک هستش. - ‫درسته.

‫تو کمپینتون، خیلی در مورد کشورم، ‫خشن حرف میزدید.

‫کشورتون باید سرش به کار خودش باشه.

‫چیزی که لازم بود رو گفتم.

‫آره. ولی در مورد استعمار هم حرف زدید. ‫معنیش یعنی چی؟

‫برای کمک به موقعیت کوکاکولا تو مکزیک، ‫مالیات زیادی رو شراب میکشن، اگه این اسعمار نیست، پس چیه؟

‫می‌دونید که تو انتخابات شکست می‌خورید.

‫نه. ‫نه اگه شفاف باشه.

‫من از نتیجه‌ـش نمی‌ترسم. - ‫ولی شما قبول نکردید که به دشمنای ژنرال کالس کمک کنید. -

‫هیچ تلاشی هم برای بدست آوردن جنوب نکردید. ‫به این کارها نمیگن یه اتحاد سیاسی.

‫خودتون هم خوب می‌دونید امیدی به ‫پیروز شدن تو انتخابات ندارید.

‫اصلاً برای چی اومدید اینجا؟ - ‫چون بهم یه ماموریت داده شده. -

‫رسمیه؟ - ‫همه‌ی ماموریت‌ها رسمی هستن. -

‫ببینید، وقتی وزیر آموزش عمومی بودید، ایده خوبی رو شروع کردید.

‫راستشو بخواید، حیفه اگه متوقف بشه.

‫حالا اگه از انتخابات کنار بکشید، رئیس جمهور جدید که ‫البته توسط مردم انتخاب میشه، ازتون میخواد کارتون رو ادامه بدید.

‫اونم به عنوان یه وزیر و با قدرت فراوون.

‫اگه به نظرتون باختش حتمیه، ‫چرا دارید بهش رشوه میدید؟

‫اگه اجازه بدید، ‫فقط دارم با ایشون حرف میزنم.

‫دوستم سوال خوبی پرسید، ‫جوابتون چیه؟

‫مکزیک به سختی داره از 20 سال نبرد، ‫بیرون میاد.

‫الان مکزیک وحدت لازم داره، ‫نه تیکه تیکه شدن.

‫دقیقاً همون چیزیه که من فکر میکنم.

‫این کشور میتونه دو حزب مخالف داشته باشه. ‫هر دوشون هم می‌تونن خودشون رو وارث انقلاب بدونن.

‫بزارید هر دوتاشون بدون نبرد، بجنگن. ‫و فقط قدرت رو بین خودشون تقسیم کنن.

‫سادست. یه تعادل ایجاد میشه. ‫متوجه‌اید؟

‫مثل کشور شما؟ - ‫خب، بگی نگی همینطوره. -

‫سوار هواپیماتون بشید. بنزینی که باهاش تا اینجا اومدید، ‫هزینه‌ی زیادی رو دست مردم مکزیک گذاشته.

‫اصلاً ارزشش رو هم نداشت.

‫واسکونسلوس بهترین سخنران مکزیک بود.

‫ولی نمیشه اونو یه قهرمان دونست. اون یه خود بزرگ بین بود. ‫خودشو تنها استثنا در کشوری که 14 میلیون مجرم داشت، میدید.

‫خیلی براش نوشابه باز نمی‌کنید... - ‫متاستفانه درسته. آدم پیچیده و مغروری بود. میگفت خون سرخپوست داره، ‫ولی سرخپوست‌ها ازش میترسیدن. -

‫اون مثل خیلی از روشنفکرا با مردمش راحت نبود. ‫تو گفتمان های خودش از کلمات قُلُمبه و سُلُمبه استفاده میکرد.

‫سخنران خوبی بود. ‫از توهین‌ها به نفع خودش استفاده می‌کرد.

‫اما، هنگام مطالعه علوم سیاسی، نباید به ساده انگاری و ‫ایده های پیش فرض اعتماد کنیم.

‫البته دیگه همه چی به این بدی نبود. ‫مدرکش اینه که تو پنجاه سال اخیر، مکزیک با ثبات‌ترین کشور در ‫میون کشورای آمریکای لاتین بوده.

‫انقلاب به فراموشی سپرده شده و ‫اکنون شرایط برای توسعه منظم فراهم شده

‫تو رای گیری تقلب شد؟ - ‫تابلویه. -

‫چجوری؟

‫به هزار راه مختلف. ‫مثلا تو جاهایی که واسکونسلوس محبوب بود، ‫آرا غیبشون زد.

‫مراکز رأی دهی تغییر کردن. ‫حملات مسلحانه و سرقت رخ داد.

‫چند تا رای آورد؟ - ‫خیلی مسخره بود. دقیق یادم نمیاد، ولی فکر کنم کلاً 100 هزار رای. -

‫بچه‌ها، می‌خوایم به نمایندگی از آقای واسکونسلوس، ‫بهتون کتاب بدیم.

‫باید چی بگید؟ - ‫ممنون. -

‫نگاه، بیش از 30 هزار نفر، ‫واسکونسلوس رو تحسین کردن.

‫ژوزه، رای‌ها خیلی کمه.

‫1,757?

‫آره، حتماً. ‫بیاید ببینیم چه کاری می‌تونیم انجام بدیم.

‫به دفتر مزکزی بگو. - ‫باشه. -

‫قربان؟ - ‫تونستی با مکزیک حرف بزنی؟ -

‫اونا رو خط ‌هامون پارازیت انداختن. - ‫ژنرال بوکوییت. -

‫یه خط دیگه پیدا کن. -

‫چی شد، چه خبر ژنرال؟

‫بد. تو انتخابات به گندگی شکم آخوندا تقلب شده.

‫چاره‌ای نداریم، باید تا آخرش بریم.

‫پیشنهاد شما چیه؟

‫اگه الان عقب بکشیم، یعنی گفتیم انتخابات درست بوده. ‫باید از طریق ارتش، عدالت رو تحریک کنیم.

‫می‌تونیم یه کاری کنیم با زور اسلحه ‫به رای‌ها احترام گذاشته بشه.

‫نمیشه. کالس ارتش رو به تجهیزات آمریکای شمالی مجهز کرده.

‫شکست انقلاب مسیحیون، ‫روحیه مردم رو خیلی ضعیف کرده.

‫آره. ولی اونقدرها هم شکست دادنشون سخت نیست.

‫قراره برای هدف والایی بجنگن. ‫مقامات فاسد زیادی داریم. می‌تونیم شورش راه بندازیم.

‫ارتش وفادار زیادی داریم که ‫توانایی انجام هر کاری رو دارن.

‫رهبرامون در تمپیکو، وراکروز و هرموسیلو دستگیر شدن.

‫هنوز انتخابات تموم نشده، ‫برداشتن نتایج رو فرستادن نیویورک.

‫الان با مکزیکو حرف زدم. ‫مِدِلین و پِلیسِر رو گروگان گرفتن.

‫دیگه چی؟ - ‫چیاپاس و گوئررو هم گم شدن. -

‫اینم از واقعیت انتخابات.

‫برید خونه. تموم شد.

‫باید اسلحه‌هامون رو مقابل این بی عدالتی بالا ببریم، خودت همینو گفتی. - ‫خیلی وقته از اسلحه فراری بودم و نمی‌خوام الان ازشون استفاده کنم. -

‫این افراد حاضرن جونشون رو هم برات بدن.

‫فردا برای یکی دیگه، ‫نعره‌ی شادی میزنن.

‫برید خونه دوستان. شب بخیر. - ‫آنتونیتا درست میگه، نمی‌تونیم رهاشون کنیم. -

‫تو هم برو خونه. - ‫باشه بابا. -

‫قراره چیکار کنیم؟

‫از این کشور میرم.

‫میرم نیویورک یا پاریس.

‫خودمو مخفی میکنم.

‫اولین باری نیست که این کارو انجام میدم.

‫ولی برمی‌گردم. درست مثل مادرو. ‫مثل اوبرگن.

‫بالاخره حقیقت برملا میشه.

‫من چیکار کنم ژوزه؟

‫دیگه پولی ندارم.

‫زدم تو رو هم بدبخت کردم.

‫متوجه نیستی؟

‫این کشور رو فساد بنا شده.

‫خیلی شهید رو دستمون مونده.

‫می‌خوای تو هم باهام بیای؟

‫نمیدونم.

‫مریضم.

‫پولی ندارم.

‫خانوادت اسم و رسم دار هستن.

‫دست رد به سینه‌ـت نمیزنن.

‫اونا منو نابود میکنن. هیچ وقت رابطه‌ـم با تو رو ‫نمی‌بخشن.

‫دیگه جونی برای ادامه دادن تو بدنم نمونده.

‫مریضم.

‫حالم...بده.

‫اینا عناوینی هستش که از قبل آماده کردم. ‫موضوعشون در مورد سیاست هستش.

‫لطفاً تو مقدمه جاشون بده. بهم کمک میکنی یکی دیگشم ویرایش کنم؟ - ‫آره، حتماً. -

‫دو صفحه مقاله میشه، درسته؟ - ‫آره. -

‫اونایی که زیرشون خط کشیدن مبهمن. ‫همشونو اصلاح کن.

‫این بخش ویلا تو سانتیاگو رو هم باید درست کنیم. - ‫تورون چی؟ مشکلی نداره؟ -

‫آره، خوبه. - ‫نظرت درباره‌ی سونورا چیه؟ -

‫سورونا یکم مشکل داره... - ‫آره، بهتره برطرفش کنیم. -

‫خیلی مهمه همه چی در بهترین وضع ‫ممکن باشه. خوبه.

‫اینو دیدی؟ - ‫چیو؟ -

‫شماره‌ی اول تقریباً آماده شده. دوست داری ‫یه نگاه بهش بندازی؟ - ‫باشه بعد. -

‫عاشق مقالت شدم.

‫باید بریم پاسپورت بگیریم.

‫بعداً.

‫میشه یه سوالی ازت بپرسم؟ - ‫معلومه. -

‫الان تکلیف من چیه؟

‫منظورت چیه؟

‫هیچی. شرمندم. میدونم اذیتت میکنم... - ‫نه، اصلاً. -

‫فقط به این سوالم جواب بده.

‫فکر میکنی واقعاً به من احتیاج داری؟

‫اگه اینجا نباشی، ‫انگار همه چیم کمه.

‫مجله بدون تو، ‫به مرحله‌ی چاپ نمیرسید.

‫البته خودتم میدونی آدم‌ها میتونن مستقل باشن.

‫آره، میدونم. - ‫ما فقط خدا رو لازم داریم. -

‫میای یه قهوه باهامون بخوری؟

‫کجا؟ - ‫شاویر مو. -

‫نه. آخه باید برم کنسولگری. باشه یه وقت دیگه. - ‫پس فعلاً خداحافظ. -

‫گفتید چه روزی؟ - ‫یازدهم فوریه. -

‫1931؟ - ‫بله. -

‫قطعاً هیچ اتفاقی اون روز نیفتاده.

‫خودتون نگاه کنید.

‫ولی مطبوعات در موردش،

‫خیلی واضح نوشته بودن. - ‫شایعه پراکنی کردن. اینجا مشخصه. -

‫من خودم بررسی کردم تا کاملاً مطمئن بشم. ‫قطعاً اون روز هیچ اتفاقی نیفتاده بود.

‫تازه، هیچ کَس تا حالا...

‫تو کلیسای نتردام خودکشی نکرده. ‫هیچ کَس.

‫خداحافظ. - ‫خداحافظ خانم. -