Original subtitles

Robin, je hoort in bed te liggen.

Elizabeth is een mooie naam, hè. - Ja. Elizabeth...

Is dat de andere?

Je moet uitrusten. - Ik wil het zien.

Ik breng je terug naar je kamer.

Dat ding is mijn baby.

Waar zijn we?

Hier gaan we van boord. - Waarin?

Hierin. - Ben je gek? Aan een parachute?

Ja, het is onze enige kans.

Weet je hoe hoog we zitten? - Ja, dat weet ik.

We hebben geen keus. - Ik weet iets beters.

We pikken een jager en vliegen naar huis.

Trek dat ding aan.

Grendel het schip af en doorzoek elke sectie.

We moeten Donovan en die verrader vinden.

Hoor ik daar een lichte paniek? - Ik heb de situatie onder controle.

Onder controle? Je vertrouweling pleegt verraad...

en ontsnapt met de leider van het verzet. Noem je dat onder controle?

We zullen ze gevangennemen en bestraffen.

Ik hoop het.

Anders zal ik gedwongen zijn je van het commando te ontheffen.

Is dat duidelijk? - Volkomen.

Moet ik het uitspellen? Voer m'n orders uit.

Wat maak je je druk? Onze cadetten doen dit in hun eerste week.

Goed dan. Wat moet ik doen?

Laat je over de rand zakken. De rest gaat vanzelf.

Als we zijn geland, doe je dan met ons mee?

Nee, op de aarde kan ik meer goed werk doen. Ga nu.

Doen jullie cadetten dit echt? - Nee, maar het klonk goed.

Net een menselijke huid. - Vreemd.

We werpen onze huid pas af als we zes zijn.

Ze is een week oud en ze is al zo groot als een tweejarige.

Het is niet normaal.

Alles goed met haar? - Zo te zien wel.

Julie, Willie, kom vlug.

Hij gaat achteruit.

Ik heb alles al geprobeerd.

Ook ik heb gedaan wat ik kon. Ik vrees dat hij sterft.

Kun je niets doen, Willie?

Het spijt me.

Het is de eerste keer dat ze huilt.

Julie, kom eens kijken.

Het bloed van het babyreptiel. - Het zit vol bacteriën.

En dit is de bacterie uit Willie's maagdarmkanaal.

En dat...

De e-coli, die hebben we allemaal.

Die van de baby is een hybride. - Die bacterie heeft hem vast gedood.

Denk jij wat ik denk? - Julie, dit is het.

Een bacterie waartegen ze geen afweer hebben.

Elizabeth.

O, mijn god. - Katie.

Haar gezicht is opgezet. - Ze heeft er gif op gespuugd.

Reanimeren.

Toe nou, Katie.

Ze komt bij. Harmony, zuurstof.

We moeten dat monster afmaken. - Ze is je kleindochter.

Fijn dat je even tijd voor ons hebt. Dit is belangrijk voor je.

Het spijt me dat ik dit moet zeggen, want ik ben erg op Diana gesteld.

Maar na dat fiasco kan ik niet langer zwijgen.

Ze brengt onze missie in gevaar.

Ik los je af.

Ik heb dienst tot... - Ingerukt.

Ze is m'n beste assistente.

Als wetenschapper heeft ze wonderen verricht.

Maar deze militaire operatie is een ramp geworden.

Ben je niet te streng? - Ze vertrouwde Kristine.

Ze liet Julie en Donovan ontkomen.

En ze stelde jou bloot aan een openbare vernedering.

Dat lag ook aan jou.

Ik kan niet werken met een amateur die zich met elke beslissing bemoeit.

Ik ben dat geruzie zat. - Je hebt gelijk.

De rebellen hebben een simpele operatie tot een nachtmerrie gemaakt.

Dat duurt niet lang meer. Ik heb een spion bij het verzet.

En ik leid persoonlijk het offensief tegen ze. Dan zijn we er vanaf.

En Diana? - Alleen nog wetenschappelijk werk.

En dat zal ze zeker uitmuntend doen.

Goed dan. Maar ik wil resultaten zien, en snel ook.

Natuurlijk.

Wil je me helpen in het lab? - Best.

Julie, Sean.

Ik wist dat je zou terugkomen.

Kom hier.

Je lijkt wel gegroeid.

Waren ze naar tegen je? - Nee. En tegen jou?

Ja, ze hielden me bij jou vandaan.

Ik weet wat je wilt gaan doen. Honkballen met je pa.

Ik hou niet van honkbal. - Je bent er dol op.

Nee hoor, het is waardeloos. - Het was je lievelingssport.

Rustig aan, hij heeft veel moeten doorstaan.

Ja, misschien jaag ik hem teveel op.

Vertel hem over de bacteriën.

We hebben een bacterie ontdekt waaraan de baby is gestorven.

Elizabeth heeft ze ook. Zij heeft er geen last van.

En wij? - Weten we niet.

Misschien de Bezoekers evenmin. De baby was een kruising.

Het is dus zo dodelijk als zenuwgas of zo onschuldig als babyvoeding.

We moeten het testen. - Grondig.

Het is tijd om ze te voeren. - Ga je gang.

Geen sprake van. - Waarom niet?

Dat zou jij zelfs niet doen.

In een kooi of niet, wat maakt het uit?

Waarom niet?

Is dat het spul? - Ja.

We vinden wel een manier om het te testen.

Champagne en kaviaar. Dat hebben we wel verdiend, hè.

Op de voordelen van het leiderschap.

Doe jij even open?

Een beetje macht en opeens heb je een heleboel vrienden.

We hebben iets voor Daniel Bernstein. - Komt u maar.

Twee kistjes Californische wijn. - Het houdt maar niet op.

Ik heb dat niet besteld. - Ik ook niet.

Maggie? - Hou je mond.

Ja, we worden nijdig als iemand een bestelling weigert.

Amerikaanse. Maar geen slechte.

Jij hebt Ruby vermoord.

Durf je wel tegen een oud vrouwtje, schooier?

Ze was een spion. Ik ben er trots op.

Ga je hem vermoorden? - Reken maar.

Ik weet iets beters.

Is dat alles? - Vertrouw me nou maar.

Met wie? - Doet er niet toe. Luister.

Een van je mannen is verraden. Ik weet door wie.

Vertel het maar. - Hij heet Daniel Bernstein.

Ik heb alles gezien.

Is dat de vangst van vandaag? - Deze boft nog.

Een levende hagedis. - Hopelijk niet lang meer.

Breng hem weg.

Rustig.

Ik ben niet bang voor je. - Stom van je.

Breng hem naar het lab.

Ik heb geen kwaad in de zin. Ik hou van je.

Ja, ze is ook gek op jou.

Daniel... - Steven, laat ze ophouden.

Het spijt me allemaal ontzettend.

Ik heb niets gedaan. Ik ben er ingeluisd.

Dat meisje... - Wie?

Maggie Blodgett, de verpleegster. - Heb ik nagetrokken. Ze bestaat niet.

Je hebt haar gezien.

Je zag een kans om hogerop te komen als Brian uit de weg was.

Brian was m'n vriend.

Wie ambitieus is, heeft geen vrienden.

Ik ben niet ambitieus. - Volgens mij wel.

Wat ga je met me doen? - Overplaatsen.

Je krijgt de tijd om je te bezinnen, uit te rusten...

en na te denken.

Ik zal doen wat je wilt, Steven. Maar ik dacht...

Niets. Ik wist niet wat je met me van plan was.

Wat ga je met me doen?

Je ergens heen sturen waar je ons kunt dienen.

Waar dan? - Op een dienblad natuurlijk.

Nee, Steven.

Verboden voor onbevoegden.

Ik wist dat je zou komen.

Is dat kind je zusje? - Dit is je dochter, Brian.

Dit is Elizabeth.

Mijn dochter?

Onze dochter.

Ik ben zo blij. - Waarom?

Wij drietjes zullen bij elkaar zijn. Hier ver vandaan.

Waar dan? - Waar je maar wilt.

Waar dan ook, als we maar bij elkaar zijn?

Het kan me niet schelen waar.

Kijk, ze weet dat ik haar vader ben.

Laat me eruit, Robin. Laat me haar vasthouden.

Wat is dat?

Wat heb je gedaan?

Julie, Donovan. Robin heeft het gif gebruikt. In het lab.

Robin, kom mee.

Elizabeth? Waar is m'n baby? - Bij pastoor Andrew.

Ze zijn naar buiten.

Nu weten we wat het met ze doet. Maar wat doet het met ons?

We hadden dat bruinhemd moeten meenemen:

Nu zitten we weer zonder proefkonijn. - Je kunt ze niet zomaar vermoorden.

Er zijn genoeg collaborateurs. Je moeder?

Dat is een vuile...

Waar is de sleutel? - Die heeft zij.

Idioot. - We moesten het weten.

Dat spul is dynamiet.

Het is niet fijn in een kooi, hè.

Bezoek voor je, Diana. Hij komt praten over vrede.

Laat maar binnen.

Ik ben Andrew Doyle, een katholieke priester.

En dit is Elizabeth, ons eerste interplanetaire kind.

Is dit Robin Maxwells kind?

Ze is ongekend snel gegroeid. - Zou dat gevaarlijk zijn?

Ze lijkt me gezond. Ik laat haar onderzoeken.

U zet wel veel op het spel.

Ze is een bijzonder kind.

Ze is het symbool van de eenheid van alle schepselen van God.

Ze kan helpen vrede te stichten tussen onze volkeren.

Of bent u bang dat uw mensen haar zullen doden?

Ja, dat speelt ook een rol.

Bekijk haar eens. Het bewijs dat we hetzelfde genenmateriaal bezitten.

Dat betekent dat het oogsten van mensen als voedsel...

niets minder is dan kannibalisme.

Daar praten we nog wel over. Weest u ondertussen mijn gast.

Het komt wel goed, Elizabeth. God zegene je.

Laat haar hier en behandel de priester goed.

En wat moeten we nu met jou?

Ik ben dat reizen zat. Maar het is hier beter dan in die gevangenis.

Nooit gedacht dat die priester 'm zou smeren. Ik dacht dat hij eerlijk was.

Als je gaat geloven in vrede op aarde is het eind zoek.

Waarom kom je niet helpen in het lab? - Geen zin.

Je kunt hier niet de hele dag blijven zitten.

Wil je me met rust laten?

Ik weet hoe je je voelt.

Dat zeg je nou altijd. Je hebt geen idee hoe ik me voel.

Laten we er dan over praten.

Hoe kon de pastoor m'n kind stelen?

Na wat er met Brian gebeurde, was hij ongerust over Elizabeth.

Ik zou haar nooit iets doen.

Daar was hij niet zeker van. Dat was ik niet eens.

Ik besefte pas hoeveel ik van haar hield toen ze weg was.

We doen alles om haar terug te krijgen.

Maar hoe kan ik haar onder ogen komen?

Ik heb haar vader vermoord. Hoe leg ik dat uit?

Het is oorlog. Dan gebeuren die dingen.

Het had niets te maken met de oorlog.

Ik haatte hem omdat hij me misbruikte.

Ben ik nu geen moordenares?

Ik weet het niet. We zouden dat gif op hem testen.

Dat is geen antwoord.

Ik weet het antwoord ook niet. Niet meer.

We doen soms dingen waar we later spijt van krijgen.

Ik heb Elizabeth willen doden.

Ik zie steeds z'n gezicht voor me. Ik kan het niet vergeten.

Ik hou van je, papa. Dat heb ik je zo lang niet gezegd.

Hoe gaat het? - Goed. Ik heb het over een week.

Geweldig. Ik zie je straks wel.

Hoe gaat het, knul? - Wat doet Julie?

Ze maakt een pil om bevriende Bezoekers immuun te maken.

De vijfde colonne? - Precies.

Verraden zij niet hun eigen volk?

Zo kun je het bekijken. Maar wat zij doen, is verkeerd.

Wil je leren werpen als Fernando Valenzuela?

Nee, ik blijf hier.

Fijn.

Dat spul geeft me de kriebels.

Rustig maar. Het is niet gevaarlijk voor mensen.

Dat zeiden ze ook over DDT, Agent Orange...

Hou maar op. - Hoe gaat het?

Prima. De eerste zending gaat vandaag naar de andere strijders.

We zouden het gif pas verzenden als de pillen klaar waren.

Ham zei dat we het moesten doen. - O ja?

Tyler, we zouden het gif verzenden als het vaccin klaar was.

Van mij mogen ze allemaal dood.

Zonder hen waren we niet zo ver gekomen. Ik ga ze niet vermoorden.

Als je ze laat leven, planten ze zich voort.

Ik heb liever hen dan jou.

Ik bederf misschien de buurt, zij vreten hem op.

Laat het uitladen. - Deze zending gaat weg.

Hij blijf hier.

Komen we tussenbeide? - Welnee, ze zijn volwassen.

Netjes.

Schei uit, jongens.

Ik had geen idee dat je het je zo aantrok.

De wagen blijft hier.

Pretanama. - Het is niet ons lot.

Pretanama. - Nee.

Je hebt me ontboden? - Ik vrees een aanslag op de pastoor.

Verdubbel de bewaking.

Ik geef je verzoek door aan Pamela. - Het is geen verzoek, maar een bevel.

Ik dacht dat je het wist. Pamela moet voortaan al je bevelen goedkeuren.

Ik begrijp het. Je kunt gaan, kapitein.

Heel knap. Maar denk eraan: wat jij met veel moeite opbouwt...

zullen anderen met plezier kapotmaken. Geef ze nooit de kans.

Dit is gevaarlijk. - Ik moet je spreken.

Jullie zijn met iets rampzaligs bezig.

Wat bedoel je? - Dat wapen.

Als ze verliezen, kan het moederschip veranderen in een kernbom...

die de aarde kan vernietigen. Dan wordt iedereen uitgeroeid.

Is dat geen loos dreigement? - Ik heb het gezien.

Ik heb ze het zien gebruiken.

Ik vertel het de anderen. - Hou ze tegen.

We nemen contact op.

Martin, we zijn je veel verschuldigd. Ik spreek namens ons allemaal.

Hij heeft zijn mening gegeven. - Er valt niets te discussiëren.

We winnen of we verliezen. Er is geen tussenweg.

Het gaat niet alleen om deze mensen.

Als wij verliezen, verliest de hele wereld.

Dit is niet meer dezelfde oorlog.

De regels zijn veranderd. Het loopt uit de hand.

Zo gaat het nou eenmaal met oorlogen.

Ik bedoel dat dit geen guerrillaoorlog meer is.

Dit wordt een totale vernietiging.

Onder die dreiging leven we al 40 jaar.

Dat was een dreiging. Dit is werkelijkheid.

Ze zullen ons uitroeien.

Dit is waanzin. Tot voor kort was ik tuinman.

Zij was studente en hij arbeider. Nu beslissen we over de wereld.

Het is aan ons om te winnen, dus laten we dat doen.

Ik riskeer geen drie miljard mensen. - Hoe kunnen we zo praten?

Ze hebben Mark, Ruby, je vrouw en je zoon vermoord.

Ze maken ons leven tot een hel.

Daar hoef je ons niet aan te herinneren.

We willen allemaal wraak.

Maar dit is geen wraak, maar een enkele reis naar de vergetelheid.

Ze zijn hier om ons leeg te zuigen.

Als ze klaar zijn met de aarde, danken ze hem af.

Niemand doet een beroep op hun betere ik.

Je kunt geen oorlog winnen als je bent uitgeroeid.

We moeten een andere manier vinden. - Die is er niet.

We hebben geen tijd meer.

Als Martin van het rode stof weet, weet Diana het ook.

Of anders weet ze het binnen een paar dagen.

Al zijn we maar gewone mensen, we zijn de laatste mogelijkheid.

De laatste, dat is juist.

Als we aanvallen, hebben we tenminste nog een kans.

Als we niets doen, tekenen we het doodvonnis van de aarde.

Deze ene keer ben ik het met Tyler eens. We moeten aanvallen.

Dit zou een geheime stemming worden. - Het spijt me.

Ik ben nog nooit zo zeker van iets geweest.

Ja, laten we stemmen.

Degenen die willen aanvallen, hebben met een kleine meerderheid gewonnen.

Ik denk dat we voor onze ondergang hebben gekozen...

maar ik leg me erbij neer.

Tyler zal het gif verdelen.

Hij leidt de aanval op de grond en ik de aanval op Diana's schip.

Het plan is eenvoudig. We vallen tegelijkertijd alle vliegbases aan.

Met de jagers verspreiden we het gif. Chris heeft de plattegronden.

We vormen groepen. Wacht tot u aan de beurt bent.

Hallo, Julie. - Stond je te luisteren?

Nee, ik zocht m'n vader. Is hij daar?

Ja. Ik zeg wel dat je hem zocht.

Hoe is je wachtdienst? - Saai.

Ik maak me zorgen om Sean. - Hij redt zich wel.

Hij noemde de vijfde colonne verraders.

Wat bedoel je? - Hij is lang bij Diana geweest.

Dat weet ik. - Je weet wat ze met mij deden.

Denk je dat ze m'n zoon hebben gehersenspoeld?

Ik vind het vreselijk om dit te zeggen, maar het kan waar zijn.

Ze hielden hem alleen in slaap. Hij mankeert niets.

Hij luisterde ons af. - Nu is het genoeg.

Misschien ben je zelf overgelopen.

Dat is niet eerlijk. - Luister goed.

Dwing me niet te kiezen tussen m'n zoon en jou. Dan verlies je.

Laat ons alleen.

Wat vind je?

Ik vond je bijbel fascinerend, Andrew.

Ik ben blij dat te horen.

Mag ik Gods woord verspreiden op jullie planeet?

Zou je daarvoor je eigen wereld achterlaten?

Het zou een voorrecht zijn.

Je zou bij ons evenveel invloed hebben als op aarde.

Ik ben maar een woordvoerder. Hij schrijft de woorden.

Je bent te bescheiden.

Je hebt me 'n nieuwe vastberadenheid gegeven. Daar dank ik je voor.

Wat een onverwachte lof van iemand die zo zelfverzekerd is.

Zelfverzekerd? Je hebt me m'n eigen kwetsbaarheid laten zien.

Die had ik nooit eerder gevoeld. Ik wist niet dat hij bestond.

En ik maak er korte metten mee.

Kwetsbaarheid, eerwaarde, kan uitgebuit worden.

Ik zou nog liever met je vechten dan je dit te moeten vertellen.

Je zoon is gehersenspoeld. Hij was kansloos, dat weet je.

Het is vreselijk voor je, maar misschien komt het van pas.

Als we onze plannen wijzigen, kunnen we hem gebruiken.

Rustig aan met dat spul. Je kunt het beter niet opsnuiven.

Hou je in, pa. Ik maak maar een geintje.

Denk je dat ik kom zeuren? - Dat doe je toch altijd?

Misschien wel. Ik was het niet met je eens op de vergadering.

Hoe bestaat het. - Maar je zei het goed.

Ik was verdraaid trots op je.

Echt?

Sean, kom even hier. - Niet nu, ik moet vlug zijn.

Ik heb je iets te zeggen.

Ik hou van je, Sean. - Weet ik.

Hoe raar het in de toekomst misschien ook zal lopen...

ik hou meer van je dan van wie dan ook.

Goed, papa. Ik moet nu echt gaan.

Slim van je om weg te lopen. Wat weet je van het wapen?

Het is een soort ziektekiem. - Wat zijn ze ermee van plan?

Verstuiven met vliegtuigen.

Hoe komen ze daaraan? - Ze stelen ze van de vliegbases.

Diefstal, echt iets voor je vader.

Denken ze dat ze met een paar jagers genoeg kunnen uitrichten?

Ze hebben vrienden in andere steden. Ze vallen overal tegelijk aan.

Wanneer willen ze dat doen? - Mag ik taart?

Het is niet netjes om van onderwerp te veranderen.

Ik heb nog honger.

Natuurlijk mag je een stuk taart. Maar geef eerst antwoord.

Morgen bij zonsopgang. - Weet je het zeker?

Heel zeker.

Hier is je taart, lieverd. Het zal hem hier wel bevallen.

Vast en zeker. Tot straks, Eleanor. Dag, Sean.

Fijn om je te zien, Julie.

Komen jullie de weg vragen?

We hebben wapens en uniformen voor jullie. We doen mee.

We hebben nu geen keus meer. - Ik bedenk wel iets.

Dan zijn we tenminste van de ratten in de slaapzaal af.

Vergeef ze hun onhoffelijkheid. Ik hoop dat we vrienden worden.

Met sommigen van jullie lukt dat nooit.

Ik zal je ons team voorstellen.

Dit is Robert.

Ik wil je spreken. - Ik heb het druk.

Het gaat over de aanvallen van de rebellen.

Hoe weet je ervan? Die informatie is geheim.

Ik heb het recht het te weten. Die informatie komt van mijn bron.

Je hebt alleen recht op wetenschappelijke informatie.

Je vat het niet serieus op.

Ik laat geen troepen verplaatsen om het geklets van een kind.

Ik heb hem bewerkt. Hij is betrouwbaar.

Ik heb sterke twijfels. Maar ik laat het onderzoeken.

Wanneer? Ze vallen morgen aan.

Wetenschappers zijn zo gauw nerveus. - En militairen zijn zo voorspelbaar.

Jij vertrouwt op list en intriges. Ik ga recht op m'n doel af.

Ik zal je vloot zo wetenschappelijk mogelijk aanvoeren.

En morgen roei ik de rebellen uit.

Beschouw dit als een vroegtijdige pensionering.

We zijn klaar. - Oké, kom mee.

Is die pil wel veilig? - Gelukkig wel.

We weten alleen niet hoe lang het werkt.

We overleven het wel.

Ik heb viezere dingen geproefd. - Wanneer?

Sta je te piekeren over morgen?

Over Sean.

Ik vond het vreselijk om het je te moeten vertellen.

Het is jouw schuld niet.

Het spijt me wat ik zei.

Dank je. Je moet het Sean ook niet verwijten.

Hij is geen verrader of spion, maar een kleine jongen...

die niet kon terugvechten zoals ik. - Ik verwijt het hem niet.

Ik verwijt het hen.

Denk je dat ze hem geloven? - Ik hoop het.

Hier Baker vluchtcommandant. Vertrekken naar Edwards-basis.

Ordetroepen in sector 6 gereed. - Goed. Ga door.

Denver-eskader in positie bij China-meer.

Sector K aan moederschip.

Waarom zet Pamela al die troepen in? - Ze is dood.

Ze koos een verrader als lijfwacht. Ik voer nu het bevel.

Hoe durf je troepen te verplaatsen? - Pamela was ermee begonnen.

Ik voer haar bevelen uit. De rebellen beramen een reeks aanvallen.

We kunnen nu hun hele netwerk uitschakelen.

Wat willen ze bereiken met aanvallen op onze bases?

Hun jagers zijn weerloos tegen ons. - Ze hebben een biologisch wapen.

We zijn toch ingeënt tegen al hun bacteriën?

Ze denken een nieuwe te hebben.

Is dat mogelijk? - Misschien.

Maar we zorgen wel dat ze hun gif nooit zullen gebruiken.

Je hebt een flink leger ingezet. - De overwinning moet totaal zijn.

Dat zal niet moeilijk zijn. - En als we falen...

hebben we altijd dit nog.

Ik hoop dat we het nooit hoeven te gebruiken.

Dit is het vermogen. Hiermee stel je het vizier in.

En de vergrendeling? - Hier.

Schiet je voet er niet af.

Red je je wel? - Ja hoor, dank je.

Ik ga bij de andere groep kijken. Heb je iets nodig?

Succes. - Jij ook.

Succes.

Waar zijn ze?

Waar zijn ze?

Ik dacht dat ze bij zonsopgang zouden aanvallen. Wat zijn ze van plan?

Die aardbewoners zijn stom. En dus onvoorspelbaar.

Kom op, opschieten.

Vooruit.

Verstrooi het om 11 uur. Als je eerder op 10.000 voet bent, wacht je.

De anderen moeten genoeg tijd hebben.

Tanker 00028, neem radiocontact op.

Hier 00028. Verzoeken toestemming om te tanken.

U bent niet aangemeld.

We zijn ingezet als hulptroepen bij het offensief.

We moeten bijtanken en onmiddellijk terugkeren.

Wacht.

Tanker 00028, u kunt landen en bijtanken.

Gezagvoerder, breng uw logboek naar de controlepost.

Tanker 00028, ik kom me melden.

Geen contact met het landingsruim. - Schakel je noodsysteem in.

Vooruit.

Halt.

Laat ze niet ontsnappen.

Geef me dekking.

Dat is de luchtslang en daar is de opening.

Ruim de lichamen op. - Help even.

Richt op de ingang. - Geen probleem.

Drie graden naar links.

Mooi schot.

Wat doe je, Steven? Gaan we weg? - Je moet me helpen.

Wat moet ik doen? - Zeg dat ik me overgeef.

Niet schieten. Ik ben een van jullie. - Staakt het vuren.

Hun leider is hier. Hij houdt me gevangen.

Vooruit.

Welterusten, lefgozer.

Hier.

Jullie zijn laat. - Leuk je te zien.

Hier, het tegengif. - Wat is dat?

Een decoder. Voor het geval Diana het vernietigingswapen activeert.

Via dit ventilatiekanaal kunnen we het hele schip bereiken.

Het zal even duren. Dit is een groot schip.

Vooruit maar.

Waar is de rest van de bewaking? - We testen de ventilatiesensors.

Daar weet ik niets van. Laat jullie passen zien.

Hier is de mijne.

Wat is dat?

Een onbekende stof in de ventilatie. - Wat voor stof?

De rebellen zijn aan boord. Ze vergiftigen de lucht.

En onze troepen zijn op aarde.

Ik schakel het commandocentrum over op het noodsysteem.

Dat is ondoordringbaar.

Dan rekenen we met ze af. - Eindelijk.

Alarmfase in moederschip. Alle troepen naar gevechtsposten.

Grendel landingsruim en buitenste gangen af.

Ik herhaal: alarmcode 9.

Ze weten het. - We moeten opschieten.

Halt. Maak u bekend.

We moeten zo snel mogelijk weg.

Wat is er? - We moeten naar de andere tank.

Vlug, we lopen achter. Ze kunnen elk moment hier zijn.

Oké, klaar? - Klaar.

Willie.

Is er nog een uitgang?

Waarom gaan ze niet dood?

Ze hebben de anderen ontdekt.

Zonder het stof zijn we er geweest. - Dit plan is slecht uitgewerkt.

Ga niet dood, Harmony.

Ga nu. Het is hier niet veilig. - Toe nou, Harmony.

Ik hou van je.

Ga nu. - Nee.

Ik laat je niet alleen.

Commandant, keer met zoveel mogelijk troepen terug naar het schip.

We komen er aan.

Ze zijn omsingeld in de gang en het landingsruim. Ze zijn kansloos.

Haal die vlag omlaag. - Hij zit vast.

Geef eens.

Achteruit.

Gelukt. - Ja, maar is het hen ook gelukt?

Dit feest kon wel eens van korte duur zijn.

Maak ze af.

Het is bijna 11 uur. - We halen het nooit.

De brug is vergrendeld. We moeten hierdoor.

Meld je. - Er zijn duizenden ballonnen.

Ik heb ze gezien. Wat doen ze? - Niets. Ze stijgen op.

Waarom laat iemand duizenden ballonnen op en...

Ben je daar nog?

En de andere schepen? - Die hebben ook ballonnen gezien.

Hou me op de hoogte.

Willen ze zo onze aandacht afleiden van de bases?

Snap je het niet? De bases waren de afleidingsmanoeuvre.

Ze gebruiken de ballonnen om het gif te verspreiden.

Miljoenen ballonnen zouden nog niet genoeg zijn.

Een kleine hoeveelheid in de voedselketen is al genoeg.

Bacteriën vermenigvuldigen zich.

Alles op aarde zal voor ons vergif zijn.

Toen je er een neerhaalde, heb je een kettingreactie in gang gezet.

Ze zijn veel slimmer dan ik dacht.

Een fatale misrekening. - Je bent veilig.

Ik wil niet m'n verdere leven hier bij jou doorbrengen.

Vervloekt.

Kijk, daarboven.

Wat is het?

Dit is Simon Vander in Rome.

Honderdduizenden mensen zijn hier bijeen...

om de overwinning op de Bezoekers te vieren.

Uit de hele wereld komen vergelijkbare berichten.

De mensen proeven voor het eerst in lange tijd de vrijheid.

Sinds vanmorgen de ballonnen boven de VS werden gesignaleerd...

heerst er een gevoel van opwinding...

zoals we sinds het eind van WO ll niet meer hebben meegemaakt.

In New York zagen een miljoen mensen...

hoe het moederschip wegvloog de ruimte in.

Het moederschip in Los Angeles is nog niet weg...

en zou mogelijk zijn achtergelaten als vernietigingswapen.

De nationale veiligheidsraad komt later vandaag bijeen.

Alle schepen zijn aan boord.

We vertrekken, maar eerst verpulveren we de aarde.

We hebben verloren. Het is voorbij. Kun je dat niet aanvaarden?

Wat is er? - Hij zit vast.

Blaas hem op.

Zes, vijf, vier, drie, twee...

Ze breken door. - Geef me je sleutel.

Nee, aan die zinloze vernietiging werk ik niet mee.

Wat is het? - Een speciaal metaal.

Nog een springlading.

Geef me je sleutel.

Achteruit.

Machine op scherp. Vijf minuten tot kritieke massa.

Pamela heeft je onderschat.

Domme zwakkeling.

Zonder mij zat je nog te piekeren over waar je wilde landen.

Jij met je stumperige intriges, je afvragend wie de baas was.

Ik was de baas.

Ik leidde deze hele operatie, terwijl jij toespraken hield.

Ik had de macht en jij droeg de kroon.

De kroon. Jij mag hem hebben. Geniet van je heerschappij.

Koningin van een vergiftigd rijk.

Vier minuten tot kritieke massa.

Kom, Elizabeth. Tijd om te gaan.

Vooruit.

Laat iedereen van boord gaan. Vlieg de dampkring uit.

We hebben niet genoeg vermogen. - Probeer het.

Als we de code vinden, kunnen we hem stilzetten.

Is dat iemand ooit gelukt? - Nooit.

Drie minuten tot kritieke massa.

Optimaal vermogen. We zullen aan stukken breken.

Het is onze enige kans.

Nog even en we worden verpulverd.

Twee minuten. - Het lukt me niet.

Het is onomkeerbaar.

We mogen het niet opgeven.

We verliezen vermogen. De motoren begeven het.

Ga door. - Ik kan niets doen.

Probeer het.

Eén minuut tot kritieke massa.

Julie, je moet naar me luisteren.

Blijf daar staan.

Pas op, het monster is hier.

Als je je beweegt, zal hij je vinden.

Geen beweging, Julie. Zolang je stilstaat, ben je veilig.

Kritieke massa bereikt.

Dertig seconden tot detonatie. Dertig seconden.

Pretanama.

Wat betekent dat? - Het betekent vrede.

Martin, breng ons naar huis.

Ondertiteling: Cedric Kruysveldt.

Aangepast door: SDI Media Group