Original subtitles

என் கணவர் பதனட்டு வயதிலிருந்தே கைனி போடுவார். அது எங்க வாழ்க்கையில் இவ்வளவு

மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தோம் எனக்குத் தெரியவே இல்லை. அவருக்கு கேன்சர் என்ற

ஆபத்தான நோய் இருக்கு. எங்க வீட்டில் சம்பாதிக்கிறவரை அவர் ஒருவர் மட்டும்தான்.

வருங்காலத்தில் எங்களுக்கு என்ன நடக்கும் என

நின

புகிப்படித்தல் புட்டுணோயை உண்டாக்கும் மற்றும் உயிரைக் கொல்லும் மது

அருந்துதல் உடல் நலத்துக்கு கேரு பாதுகாப்பாக இருப்பீர் மது அருந்தி விட்டு

வாகனம் ஓட்டாதீர்

ஐயோ!

இந்த ஊரவுர் ஆத்மா, ரொம்பு உக்ரமா ஆக்கிரமிச்சிருக்கு.

அதோட வண்மா,

அழிவ மட்டுமே கேக்குது.

அந்த

கடலம், இந்த மண்ணுல இருக்குற வரைக்கும், அதோட ஆதிக்கா அடங்காது.

இந்த ஊரைக் காப்பாற்றவேண்டும் என்றால் கடல் நடக்கும்தான் ஒரே மார்கம். எங்களிடம்

கிரியைச் செய்யும் சாத்தானின் பெற கோபங்களையும் யேசுவின் அமர்ந்தினால் கட்டி

செகல்பாட்டை ரத்து செய்கிறேன். சாத்தானே உன்னை யேசு கடிந்து கொண்டு சிலவையில்

உன்னை வெளியிரக்க கோலமாக

எனக்கு எனக்கு அதிகாரச்சி எனமும் நான் பயப்படுத்து ஏசுவின் நாமத்தினால் உன்னை

கடிந்து கொள்கிறேன்

நாமத்தினா, எல்லா விதவன சாத்தானி நடுகையிலிருக்கு விழுதலைப் பெருகிறோம்.

தூத்துகுடி மாவட்டத்தில் சேர்ந்த தூவத்தூர் என்னும் மீணவக்குராமத்தில் சில

தினங்களுக்கு முன்பு நிகழ்ந்த அமானுஷ்யமான நிகழ்புகளை தொடர்ந்து கடலுக்குள் சென்ற

மீணவர்கள் எவரும் ஊர்த்துரும்பாத நிலையில் தேடதல் பணியை தீவரப்படுத்த மீட்புப்

படைக் குழுபுடன் சென்ற

உள்த்து

நீங்கள் எவ்வளவு சொன்னாலும் கேட்க மாட்டீர்களா? ஏங்க, நீங்கள் என்னைத்

திரும்ப கூப்பிட்டு, உங்கள் குறைகளை சொல்வதால் ஒன்றும் மாறப் போவதில்லை.

இதற்கெல்லாம் ஒரே முடிவு. கடலை விட்டுவிட்டு வாழ்வதற்கு வேறு வழியை

முதலில் மீனைப் பிடிக்கிறதை மறந்துவிடுங்கள், பு

சீக்கிரம் வா, சீக்கிரம் வா, சீக்கிரம் வா, சீக்கிரம் வா, சீக்கிரம் வா,

வா, சீக்கிரம் வா,

சீக்கிரம்

வா,

பார்த்துக்கொள்ளலாம்.

வாழ்வாதாரமான கடல்சார் தொழில் அந்தப் பகுதியில் தடை செய்யப்பட்டதால் மிகுந்த

புருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கியுள்ள அவர்கள் தர்க்கொளையில் இடுபடுகிறார்கள்.

இதனால் அவர்களின் இதிர்காலமே கேள்விக்குறியாகிவிடுது.

கிங்கு, இந்தக் கடல் உங்க அப்பாவு உளிங்கிட்டு,

ஊர்காரை சொ

என்ன நேசித்துக்கொண்டு இருக்கிறீர்கள்? இதுவரைக்கு நம் முன்புரு வேறு எல்லாம்

இருக்கிறது. தாத்தா பாடிக்கொண்டால் நாம் அங்கமாகப் போகிறோம். சொல்வதைக்

கேட்கக்கூடாது என்று இருக்கிறாய் அல்லவா? கடலைக்குள் இறங்கக்கூடாது என்று எத்தனை

முறை சொல்லிவிடு. கேட்கமாட்டாயா? ஏனென்றால் என்

நானே அப்பா போய் உன்னைக் கொண்டிட்டு வருகிறேன். அப்படியெல்லாம் பேசாதே ஐயா.

இதுவரைக்கும் கடலுக்குப் போன யாரும் உசூருடன் திரும்பி வந்தது இல்லையா? தாத்தா

சொல்வது இல்லை, கேள் ஐயா. முடியாது. அப்படி என்ன இருக்கிறது அந்தக்

ஏன் உள்ளே போக்கூடாது?

பக்கத்தூரில் ஏ

உன் பாட்ட நாட்டும் கூரா இருக்கிறதே.

என் முதலாளி பேரா இல்லை, லேசில் விட்டுவிடுவேன் என்ன?

பணம் என்றால், போனால் கூட வாயப் பொழக்கும். இதைப் பொடி.

தேவை இல்லாமல், நீயும் உன் அப்பனைப் போல, இந்த ஊரையும் கடலையும் கெட்டியாளாத.

பத்து பைசாக்கு பிரோசனை கிடையாது. இங்கே எல்லாம் நாசமா

உனக்கு என்ன? கடலுக்குள் போனாம், அவ்வளவுதானே?

மீத்தை முழைத்ததும் என்னிடம் வந்துவிடு. நீ நினைத்த மாதிரி எல்லாம் வாழலாம்.

தூவத்து,

மீன் பிடிக்க முடியாத மீனவக் கிராமம். கடலுக்குள் எருங்கக் கூடாது என அரசாங்கள்

தடப்போட்டு, 43 வருடமாகிவிட்டது. புழப்பத் துழைத்த நம்மை ஜனத்

அதையும் தொழித்திட்டு அசல் ஊரில் அண்டி பழிக்கிறதுவிட, அனாதையா வாழ்ந்துள்ளாம்

என்று இங்கேனே ஏய் கஷ்டப்படுத்தோம். இதான் பார் நம்ப நாளமே.

அப்ப நமக்கு உதவை யார்மே இல்லையா? ஒருதரு, ஒரே ஒருதரு.

சீரெழிஞ்சிக்கிட்டு இருந்த நம்ம கிராமத்தை தாங்கி நிறுத்தனவர் தாமசையா. அவருக

அந்த என்ன வேண்டாம்தான் இன்னைக்கு தூத்துக்கொணிய ஒரு காலுக்கீல

தாமசையா, நம்முருக்காரு தான் அவரு கண்ண செக்காம தூத்துகுடி கடல்ல ஒரு கடுகைக்கூட

ஏதியறக்கு புடியாது என்ன தான் நம்முருக்காரணல வைச்சு

கடத்தல் தொழில் பண்ணாலும் காதுகுத்திலிருந்து கருமாதி வருக்கும்

இங்க எல்லாமே ஆனா பெஞ்சு அப்பேர்ப்பட்ட ஆளை தான் உங்

அப்போ நான் கடல்குள்ளார் அருங்க என்னதானே வழி அதுக்கு ஒரே ஒரு வழிதார்க்கு கிங்கு

நம்முர்ல தாமசுக்கு அவன்தான் ஐங்கரு என்னதான் தாமசையா காசு கொடுத்தாலும் இவன்

நினைச்சா மட்டும்தான் இங்க புணம் கூட நகரும்

ரூவா வருமா வராதாலா?

எப்போது வருவான் அவன்? அவனுக்குத்தானே கைபேசியிருக்கிறேன். இப்போது

எங்கு லாம்டை இருக்கிறான்? அட, கைபேசியிருக்கிறேன் அல்லவா? அதுக்குள்

வேண்டும். பேசிக்கொண்டு இருந்தால் என்ன இருக்கிறான்? ஏலை கார்சா, தாமசையா

கருக்கல்

வருக்கும

தாம்சையாவை ஏமில்லுக்கிறீயா? அவரைப் பெயர் கொடுத்துவிட்டு விட்டு பார். நடுவில்

வந்து கொடுக்க வரான் பார் ஒருதான். சிறிக்கிமா அவரா? ஊர்கள் எல்லாம் லாண்டு

கிடக்கிறீர்கள். என்ன ஊர்வுல நடக்கு?

ஒரு காலம் நேரத்திற்கு வரவாட்டானா அல்லவா? கிளை, அவன் இப்பதாமல் ஆட்டத்தையா

அரம

என்ன அல்லது தாவக்கச் சரி முத்தமாக இருக்கிறாய்? அங்கு ஊரே காத்து கடக்கு,

போட்டில் ஆடங்கள் தோன்று வருகின்றன.

ஆட்டம் கைம்பேடும் போன்று பயமாக இருக்கிறது அல்லவா?

பயம்தான்

ஆகாது மக்கா.

எங்களை அதிகமாக நேசிக்கும் எங்கள் தகப்பனே. அம்மே. இந்த மாலை வேலே உங்கள்

ஜபிக்கிறோம் ஐயா. சொத்ரம் ஐயா. பிதாசுதன் பரிசுத்தாவின் பெயரால் அம்மே. ஏஸ்குஸ்மி

பாதர். கேன் விகேதர். திங் திங் திங். மைக் தெக்ஸ்டிங். ஜானிவாலி அக்கிலிபாடி.

சுடுகாருக்கோ ஜாயகா.

உள்ளே யார் ரா?

ஏயப்பா, நான் மல்லாம் திருப்பினேன் என்று நினைத்தாயோ?

அத்தான் நான் தல்ல நோரும் பின்னாடி.

தாராதா போய்த்தத்தே, தாம்ட்டையத்தே பொட்டே, செய்லா நன்று வரா காந்தினோட்டப்

பலட்டவுட்டே. உள்ளேடிகள் அட்டட்டே, வேல்லில் தன்னா வட்டே, கிங்குக்கு ரிங்கு

போட்டா, ஏக்கிறது பாதிவுட்டே. மண்டைப் பத்திரம் அம்மா, மண்டைப் பத்திரம், நீ

ஏய் மந்திலே பொறுகிறேன்.

என்னுடைய சேவை உங்களுக்குத் தேவை பணம் தானா வராது கிங்கு மனுக்கு வைத்து அதே

நாங்க இல்லன்னா எப்படி எடுப்ப சாவை கிங்குன்னா துட்டு முட்டுந்து போற வியிரி

எப்பவான்னா போட்டாம் உயிரு போக முன்னாலே அதனா ஒரு ஆத்தாம் நல்லவன்னா வாய்ந்தா

குருபங்கலா கப்பி பேடு வைப்ப

தட்டிவு

வாங்கிவிட்டேன் அம்பர். போதும்

பாதும் போதும் போதும் போதும்

இப்பா என்னத்தா சிகிமா பண்ட்டேம் என்று கிடந்து குதிக்க. நான் ஏதெல்லாம் தெரியும்

இல்லை பொறவேண்டும் புதிதா.

அதுக்குன்னு இந்த எளவு காசலியா. எளவு காசனாலும் சரி, சாமி காசனாலும் சரி, ஊர்

நடத்துற சடங்கு காசனாலும் சரி, பணம் பணம்தான் எனக்குச் சொந்தமா போட்டு

அம்

வாங்க மாப்பிள்ளை என்று கல்யாணம் பண்ணிக் கொடுப்பார். உனக்கு அதுதான் பிரச்சினையா?

அவனுக்கு எப்படியும் நலையனையும் பிடிக்காது. அவன் இவன் என்று பேசினேன்.

அம்பிட்டுதான். என்ன எல்லாம் விழித்திருக்கிறாய்? உங்களுடைய பணம் வாங்க

விழித்திருக்கிறேன்? உங்களுடைய பணமாக இல்ல

அவனுக்குக் கொடுக்கப் பொடையில் நீங்கள் எல்லாம் சரியாக வையில்ல.

எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம் எல்லாம்

இல்லை காட்சா, அப்பாவாகப் போகிறாய். சந்தோஷமாக இருக்கும் அல்லவா? இருக்கும்

சந்தோஷமாக இருக்கும் அல்லவா? இந்தா, நன்றாகச் சாப்பிடுங்கள் அல்லவா? திமிர்

எடுத்துத் திரியும் உடம்பில் தெம்பு வேண்டாம்? சட்டிக் கணக்கு... சட்டி என்ன

அல்லவா? இதான் நீ உன்னுடன் பழப்பு நடத்து ந

ஒருவனுடைய பேராசைதான் இந்த ஊரையே அழித்தது. நீயும் அதையே பண்ணிடாதே. இந்த

பிறந்ததற்கு நான்தேன் கஷ்டப்படுதேன். என் அப்பா எங்கே போனாம்? ஊரிக்கே நல்லது

பண்ணிச் செத்தானே, என் பாட்டன் சாலமே. அவன் எங்கே போனாம்? இங்கேனே இருந்து அவனவோ

மாதிரி சாவைச் சொல்லுகிறாயா?

எனக்கெ

சும்மா வந்து நோன்டிட்டேன். என்ன சரக்கிலேது?

கொஞ்சுவுண்டு அடிச்சித்துக்கே சும்மா குறுக்கிருங்குதே. குள்ளே.

ஏகர் மீசாகார். மீசாகார் ரா.

சாமசாகிட்டது கலவாண்டும் தமிழே.

ஆடா.

சாயில வந்து எல்லாம் சலம்பிக்கிட்டேன். குள்ளே அது. இங்க நீ படிச்சொல்லு

எல்லா

நான் வேண்டாம் படித்து சொல்வேன் அண்ணா.

ஏமம் இல்லாது?

நீயா? எலவு வீட்டிலேயே பார்க்கிறேன். எங்கே போனால் எங்களே ராவிட்டிருக்கிறாயே.

வேறு உனக்கு?

இல்லை அண்ணா.

கடல்ல வேலை பார்க்க வேண்டும் என்பது கனவு அண்ணா.

என் கிரகம் கரையில் வாட்டி எடுக்கிறான் அண்ணா.

அதுதான் உன் கூட

கலவானை போய் மோனே யார் என்று தெரிலா பூரானைச் சொல்வ பேக்கதையா பொய்ய நிறுவிக்க

தாமசையா போடக் கலவான்டு கல்லுக்கு போனானுவே பல நாள் கிழைச்சி தான் வந்தானுவே

எட்டு வருசமாயிட்டு பூரானுவா தலைக் கேர்ன பயம் இன்னும் ஒளிஞ்ச பாடல்ல

அதை எப்படி ஒளியும் தான் யாபகச் சின்னம

அதுக்கு என்னை என்னை எல்லாம் செய்யச் சொல்கிறாய்? அதுதானே, உன்னுடன் என்னைச்

சேர்த்துக்கொண்டால், நானும் கடலைப் பார்த்துவிடுவேன். நான் நிறைய

என்று. எனக்கு எல்லா வேவனமும் அர்த்துப் படி.

நீ என்ன சொன்னாலும் செய்யவிடுதானே, நீ சேர்த்துக்கொண்டாய். கடலைக்

கூட

இல்லை, நேரத்து வரையும் பண்ணம், இது பொலைக்கு ஏதாவது வலி இருந்தால் பரவாயில்லை

பொலை. படிக்காமல் இருந்தால் பொலைச்சுக்கும். படித்து வேறுதான்

என்னத்தைப் பண்ணம் போகிறான்.

தெரியும்

அண்ணா, ராபெட்டு மாமன்னால் லேசில் கடலுக்குள் ஆறு போக முடியாது என்று

கிடைக்கலாம்.

வணக்கம் அண்ணா.

வாலே. போகலாம்.

இந்தத் தானே எழுவிட்டில் என்னை எல்லாரையைக் கூட்டினாய்? அதெல்லாம்

எப்பொழுதும் போலதான்.

ஏலை, இவ்வளவு துரம் வந்திருக்கிறாய்?

பரவாயில்லை, நெஞ்சில் உன்னுடைய உண்மையில் போய்தான்.

ஏலை, வாலை.

ஏலை, ஐயா கூடுதார் போல.

ராபெட்டும் அவன்தானே நீயே?

ஆமாங்க. ஐயா, நான்தான் குட்டியாந்தேன். இனிமேல் நம்முடன்தான் பழப்பு.

தொடக்கமே நடக்கமா இருக்கிறான். பயப்படுத்தியா?

சரிதான். பயம் நல்லதாம் இல்லை.

நான் அருமதில் அப்படித்தான்.

வாயன்தான் நம்மைப் பெரிய சம்பவங்களைச் செய்ய வைக்கும். ஆனால்,

முட்டாத்தனமாகத்தும் செய்துவிடக்கூடாது. உங்கள் ஐயாவாட்டும். அப்பனையும்

தராக்லையத்தினால், எடை சரியாக வராதேயா? அவன் அப்பன் சாயத்தை அவனுக்குப் பூச

வேண்டும். அந்தப் பையலுக்கு நான் ஜவாபத்தாரி.

ஒன்றுடன் தம்பி, வயிறுமிடம் சாப்பிடவேண்டும் என்று விசிக்கிறேன்.

படித்திருக்கிறேன் அண்ணா, புதிதாகக் கப்போலில் போறப்போ, எதுவும் தினம்

ஓம்பிட்டுவிட்டு வருகிறேன். அதுதான், காலம்புறக் கிளம்பத்தைப் போய் ஒரு கிளம்

பிரியாணி உள்ளத் தெளிக்கிறேன். ஒரு கிளம

மக்கா, மண்டைப்பான் நெருக்கிறது. மண்டைப்பானா? அப்படியா? உன்

பார்க்கப் போகிறேன் மண்டைப்பான். கேள்வி கேட்டுக்கொண்டு கொண்டு பெட்டியை

எடுத்துவிடு. இந்ததைப் பிடி, மகத்தை மூடு. அழகாக

இருக்கிறேன்.

யாரும் நாங்க மண்ணில் வாழும் மீங்கா, தொரு தேடி புரத் தாண்டுவாங்கா, கடலோடு கரையாக

படகில் மிதந்து மிதந்து பதிர் தேடும் கூடுகள்.

அது Yamaha BT -4000 engine தானே? என்ன நேய், பழைய engine வைச்சிருக்கிறீங்க,

பெரிய பெரிய engine எல்லாம் தெரியுமா? சும்மா இருக்க மட்டும் இல்லை?

இதெல்லாம் பழைய model நேய், இன்னும்மா இதெல்லா இருக்கு, இதை மாற்றுங்க நேய் போலே

முதலில் சொல்லியைப் பார், போ எல்லாம் செரியாதாமல இருக்கு, 50 kg இருக்கும்,

பார்த்துக

பார்க்க கன்றாவே தெம்பட்டாலும் மோத்து ஜாத்தி. பாட்டம் பூட்டம் காலத்திலிருந்து

நம்முரில் பாதி பையலுள்ளுக்கு கடலட்டதால் கொலத்தொலில்ல. கொலத்தொலில் எதற்கு நீ

கொல்லாடிக்கக் கணக்கா செய்தோம்? அழுஞ்சூர வீர்வினும் 2001ல் மத்தியரசிதைப் பிடிக்கு

தடச்சிஞ்சிட்டான

மாட்டினாலும் சுலவா வந்துவில்லாம் வெறும் பையன் மட்டும்தான் அதெல்லாம் ஐயா

பார்த்துக்கொடுவேன்

தான் புடி, நீ பாத்து வழிக்குச் சம்பலம். இதையும் புடி. எதற்கு நான் இது?

கிங்கு கொடுக்கச் சொன்னான். நீங்களிடம் சேர்வது கொடுத்து. அவன் கையிலிருந்து

எதுவும் தரமாட்டான். அதுவும் காசு விஷயத்தில் திரிப்பித் தரான் என்றால்,

எல்லோருடன் யாட்டு நட்டும் அல்லவா?

இந்த நேரம் நேரங்கத்து நேரத்தில்... வடக்காலை இன்னும் இரண்டு மைல் போண்டும்

எனக்கு எப்படித் தெரியும் தானே பார்க்க... இதைப் பிடி நான்... பீடங் காரண்டை

வாங்கினேன்... அட்வான்ஸ்ட்... ஜிபிஐஸ் முட்டும் இல்லை... எக்கோ

கணேக்டருக்குன்னால... மீன் வலி பாதியம் காட்டும்...

நல்லா

இரு

இதுல எமனியும் காங்கலா, அந்த நேரம் வந்திருக்கணுமே

சரி, அவனும் வரப்போ வரட்டும் நாம் அவனிடம்

வேலையைப் பாப்போ அண்ணா, உன்னை ஒன்று சொல்லவேண்டும் நான்

சொல்லித்தது ஒரு காட் கேட்கிறீங்களா இந்த நேரத்தில் என்ன சொல்லவேண்டும் உனக்கு?

பூரிலெல்லாம் இறக்கவேண்டும் பாட்டிக்க

நான் இல்லை, நான் சொல்வதை ஒருக்காக காது கொடுத்துக் கேளேன். காதுலே கொடுப்பேன்.

நான் சொல்வதை கேட்பதுதான் உன் வேலை. வேலை நேரத்தில் கோலார் பண்ணிட்டு தெரிகிறதே,

செவ்வில் கிடித்துவிடுவேன். சும்மாச் சரம்பீர்கள். வாயம் முட்டு வேலையைப்

ஐயோ, நான் சொல்வதை ஒருக்காக கேளுங்

ஏது? பெட்டியைத் தருக்கணுமா? என்னில்

மப்பம்புத்தி எட்டிப் பார்க்கோம். அந்த ஆளுக்கு என்னாயிற்று தெரிந்துகொண்டுதான்

வந்து?

ஒரு முறை பொட்டியைத் துறந்துதான் பாரேன். எப்போதும் ஒன்றும் கலவாணிப்பாயில்லை நான்.

ஏய்! ஏய்! ஏய்! ஏய்! கொடுலா! கொடுலா!

கொடுலா!

உனக்கு என்ன புத்தி கெட்டிப்பதா? ஏய், வேலை கொடு, தூக்கலாம். தூக்கலாம். அவனால்

வேலை கொடுக்கிறோம். தூக்கலாம். லேய், போடுக்கிறது என்று பொத்திட்டுச் சொல்வதை

செய்யும்தான்தான் இங்கே இரு. இல்லையென்றால் அப்படியே கரைக்கு, ஓடிவிடு.

நடக்கும் என்பதை நான்தான் முடிவு

செய்யவ

சரி, சரி, பிடில்லாம். நான் பேசினாலும் மனத்தைப் போட்டு ஒபிக்காது, என்ன? பிறகு

போத்தீர்களாம். அவனை எழுங்கச் சொல். வேலையில் வேலையில் விடுகிறேன். கிளம்பு.

காட்டில்லாம்.

செல்லுங்கள்.

செல்லுங்கள்.

பார்த்துவிடுங்கள்.

பார்த்து, பார்த்து!

நீங்கள் புரிகிறீர்கள் அல்லவா, நீங்கள் சொல்கிறீர்கள்.

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா, வா,

வ

ஏ! ஏ! ஏ!

ஏ!

ஏ! ஏ!

ஏ!

பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி,

பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி,

பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி, பெஞ்சிபிடி,

பெஞ்சிபிடி,

பெஞ்சிப

விட்டாதே! விட்டாதே!

விட்டாதே!

விட்டாதே!

விட்டாதே!

விட்டாதே! விட்டாதே!

ஏன் கிங்க, சதார்ந்த கடலட்டிக்காக ஒரு உயிரை வாழிக்கொடுத்து நிக்கம் இல்லையா?

ஏதோ தவறாக இருக்கிறது என்றால்,

பெட்டியைத் தொருந்து பார்த்துக்கொள்ளலாம். அதைத் தொருந்து

பார். அப்போது தெரிய முடியும் யார் இருக்கிறது?

கடல்ல வேலைப் பார்க்கினார் என்பது கணவனே!

இன்னும் யாரோகம் கடையில் வாட்டில் எடுக்குறானவன் அதுதான் உன் கூட்டில்

சேர்த்துக்கொள்வேன் என்று உன்னையே சுச்சுத்தி வருகிறேனே ஸ்பாப்பெட் மவன்தானோ

அன்னே, சும்மா இருக்கிறீர்களா? செத்தது இங்கே சேகாலினே.

விதி என்ன தெரியும்? அவன் விதியால் சாவில்லை, ஒருதுன்னுடைய

வெணையால் செத்திருக்கான். அந்த வெணையை வேறுடன் இருத்தாதான்,

இவன் சாவுக்கு மரியாதை.

ஏய்,

இங்கே, சொல்லுங்களே கேள். ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய்,

ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய், ஏய்,

என்னவெல்லாம் அந்த வாண்டு பையன் கடைசில் இப்படிச் செய்து விழைத்துவிட்டானே?

மிகவும் காதலாகப் போய்விட்டு, இவன் இல்லாம் என்றால் துஷ்டியிடம் மற்றாகத்

துக்கியிருப்பானதான். சரியில்லாம், நான் பார்த்துக்கொண்டுவிடுவேன்.

ஏய், விளங்களே.

எடுத்துவிட்டுப் போயே, ஆக

வேண்டியத

வேண்டும் கடலட்டைக்காகத்தான் எங்களைச் சுட்டார்களா? ஏய், என்ன சலம்புகிறதே?

எங்களுக்கு வந்து யாரிடம்? வெளியே!

வெளியே போகிறாயே!

சிலை, சரக்கைத் தொருந்துவிட்டாயா? நான் சாவைப்பற்றிப் பேசுகிறேன். நீ சரக்கை,

சரக்கை என்று கிடக்கிறாய். என்ன சாவை, சாவை, சாவை என்று? கடலட்டையை மட

அதை நான் எங்கே வேண்டாம், எப்படி வேண்டாம் கொண்டுச் சேர்க்கிறேன். என்ன?

சிறிய பையமில் அவன் பொருள் தெரியாமல் பொனமாயிட்டான். கூழிக் கோழுக்கிறவன்

எதற்கு இல்ல விவரம்? போடுதை பொருக்கிட்டு பொத்திட்டுப் போவாயா? கீங்,

நன்றாகக் கேட்டுக்கொள். போன ஒத்த உசிர் மட்டுமில்ல, அங

சோத்துக்கும் சோலிக்கும் ஏன் காலதாமில் நக்குவானவா? அது சும்மா இல்லை, போன மொத்த

உசருக்கும் கொட்டிக் கொடுத்திருக்கிறேன். அதில் நீ நக்கித் தின்று இருக்கிறாய்.

தாம் செய்ய கொடுத்துவிட்டார். இதுனால் வேறு சாவல பிரச்சினை வழி பணம் பார்த்தான்.

இப்போது தாமதியாட்டு பிரச்சினை பண்ணி, இனி இவனும் இந்த ஊரில வேலைக்கு வரமாட்டான்

என்று சொல்லிட்டு வந்திருக்கான். போ வா அம்மா, சோத்துக்கு சிங்கியாடிப்பீயலோ?

ஏற்கனவே ஊரில நக்கிட்டு நி

தேவையில்லாத வேலை பார்க்குத்துன்னீயே? இனி அந்த தேவையில்லாத வேலையை யாவனும்

பார்க்கமாட்டாம், பார்க்கவும் கூடாது, பிடவும் மாட்டேன். எல்லாம் பேசிக்கொண்டு

இருக்கிறேன்.

உன்னிடம் பயமில்லாதவர் யார் இருந்தால் புண்ண வாங்களே.

வேண்டாம் சொல்லு, கேள். வாங்களே.

தாமத்தி, உன் சொல்லி முடிந்து. நீ செய்த எல்லாவற்றைக்கும் கடவுள் கருணைக்

காட்டவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொள். நாம் இல்லாமல் எப்படிச் சரக்கிடுக்கிறோம் என்று

பார்க்கும் அல்லவா? இனி ஒரு பையா

ராபட்டு ரத்தம் இல்லை, அதுதான் நெசத்தைத் தெரிந்துகொள்ள அவனே கிளம்பிவிட்டான்.

அவனை நீதான் அம்மில் கொட்டிவிட்டுப் போனேன். அவனுக்கு மாப்பே கிடையாது.

எந்த ஊருக்கும் இல்லாத கஷ்டத்தை, கடவுளியே நமக்கு மட்டும் தந்திருக்காம்.

நம்ம உருக்கரலுக்கு மட்டும் இந்தச் சாபை இல

அந்தக் களர்க்குள்ள, ஏன் உள்ளே போக்கூடாது?

இப்ப நீ சொல்லப் போகிறாயா? இல்லை விட்டு, நானே தெரிந்துகொண்டு இருந்தேன். இல்லை

போவாதே, இல்லை கிங்கு, போவாதே, நான் சொல்லது கேள், போவாதே. கிங்கே,

அப்ப எனக்கு ஒரு 15 -16 வயது இருக்கும்.

30 வருட்டுக்கு முன்னாடி, தூவத்தூர், தீரும் திரப்பு

ஊரே மக்கள் நடமாட்டமும், மீன்மாசமும்மா இருக்கும்.

ஊர் அப்படி இருந்ததுக்கு முக்கியமான

காரணம், உன் தாத்தை, எங்க சாலமன் ஐயா.

மாட்டினே, ஐயா, சால்சை கொஞ்சம் பார்த்துக்கொடு. சரி ஐயா.

அனாதையா இருந்தேன் என்ன, உங்க ஐயா, சால்சை போலவே புள்ளை மாதிரி வளர்த்தார்.

ஏன் பாடனா? நம்ம உருடை சிறப்பே நம்ம குலத் தொழில்தான். கூலிக்கு அட்டப்பிடித்த

காலம் போய் அவர் போட்டில்தான் உரே கடலுக்குள்ள போக ஆரம்பித்தது. செல்வச்

நம்ம மக்கள் இந்தத் தொழிலையே பண்ணி பழகிட்டாங்க.

ஆனால் யார் கண்ணு பட்டுச்சோ என்னமோ, திடீரென்னு கடலட்டுப் ப

நாளுக்கு நாள் சாவுடையின்று குடிக்கிட்டே போச்சு. இதைச் சரிசெய்ய சாலமனையா தேடிப்

போனவர்த்திருத்தான் சிரிபன் போசையா.

ஆகவலியா திரியாவன் வருப்பார். அவர்கள் எல்லாம் விழுத்து வாங்க வருகிறார்.

கேலாறியில் நீ ஒவ்வொரு தெங்காய்யாறி கல்ல கெழிக்குப்

பிடித்திருக்க

கடலட்டையைப் பிடிக்கிறது, நாம் பரம்மர் பரம்மர் செய்துகொண்டு இருக்கிறதுதானே? இது

ஒன்றும் பூச்சி இல்லையே?

இதில் எப்படி விழுந்து சாதானும்? முழு விளங்கள் இல்லையே?

குளத்தொழில்தேன். ஆனால் இந்த ரகம் ஆழக்கடல்ல மட்டும்தான் கிடைக்கும்.

சந்தையில் எதற்கும் என்று தனி மோச

பாட்டம் பூட்டம் காலத்தில் எல்லாம் முத்துக் குழித்தவன்வோ பகுமானத்தில்

எல்லாத்தையும் மனந்துட்டான்வோ இப்போதான் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்துட்டா

பழச்சுக்குவானவோ நினைக்கேன் அதான் உன்னைத் தேடி அந்தோ நீ கேட்டு வந்திருக்கியோ நீ

உதவலனா உரில் இருக்கிற

எல்லா

பையல

ஓருக்கு ஏதாவது நல்லது நடக்கும் நினைச்சிட்டு இருந்த ஊர்ஜனங்களுக்கு

அரங்கன மாதிரி ஹான்ட்ரன்யோட புனம் கரவதுங்கித்து

நம்பிக்கெழுந்த ஜனங்கள் இனி இந்த

விளங்காம போன ஊருட தலையெழுத்து இதுதான்னு வலியோட வாழப் பழகனா உங்களுக்கு அழுத்தாடி

இடியா விழு

நம்ம ஊர்காரனோ செத்தது கடலட்டை எடுக்கப்போய் இல்ல. நம்ம எல்லாரா நம்பின

பேராசையாலதான் இது.

அதைக் கொடுலேன். இந்த தங்கத்துக்காகத்தான் ஊர் மக்களை மிரட்டி, சித்ரவதை செஞ்சு

கடல்ல இருக்க தங்கப்பதையில எடுக்கதுக்காக கொன்று இருக்கான்.

ஆழ்க்கடலோட அழுத்தம் தாங்

உசுரை உட்டிருக்கானவே நம்ம பையலுவை.

இவன் ஒருவருடைய தங்கப் பசிக்கு ஊரையே இறையாக்கிறான். இதைத் தெரிந்துகொண்டுதும்

அந்தோணியை, சேக்காலின்கூட பாக்காமல் கொண்டு இருக்கிறான் இவனை என்ன செய்ய? நம்ம

ஈரக்குளையை அந்தவனை என்ன செய்யென்று எங்களிடம் கேட்கிறீயே?

என்ன பார்த்து

அதோடு எல்லாம் முடிந்து என்று நினைத்த உருக்கு, அப்ப தெரியாது, அந்த சாவுதான்

என்று.

அடுத்த

நாள், போசோட உக்ரம், உரையை சூரை அடைத்து.

மீன்வாசம் விசின உரில் பெணவாடை விசாரமித்தது. ஊர்

முழுக்கு மரணவுகளோ, செவி அடைத்தாலோ?

ஊர்மக்கள் வாழவும் முடியாம், சாவும் முடியாம், சாலமனையாவைத் தேடிப் போனானும்

ஆனா, சாலமனையாவைக் காங்கல.

அவருடைய வீடே புணக்காடா கிறந்தது. உங்க ஐயா, சார்ல செத்தவுத்து.

மொத்தமா இரில் சுழுந்த உரைக் காப்பாத்த ஒரு புணிதர்

வந்தார். அந்த சடலம் இந்த மண்ணில இருக்கிற வரைக்

இந்த ஊரைக் காப்பாற்றவேண்டும்னா, கடல் அடக்கம்தான் ஒரே மார்கம். ஆனா, அதோட கடலை

நீங்க மறந்தடவேண்டும். ஊரா, கடலா, முடிவு உங்களாடது. அவர் சொன்னதை மக்களால

ஏற்றுக்குமே முடியவில்லை. என்ன, அவர் சொன்ன அந்த கடல் அடக்கம், அரணு ஒரு

நல்லது மட்டுமே என்னி, யாருக்கு எந்தக்

அப்படி துமியான உசிர கடலடக்கும் செய்யிதப்போ, கடல்வாழ் உயிரனை எல்லாம்

மரியாத செய்யும். மீனோட வளமும், மீனவனோட நலமும் காக்கதா இந்த ஐதிகமும் என்று

சொல்லுவாவேன். விதி விட்ட வழியின்னு, அந்த துஷ்ட உயிர கடலடக்கம் பண்ண ஏற்பாடு

நடந்தது. தங்கத்தாவின் ஆசை

யாருக்கு

உரைக்கிவுத்தின தங்கத்தோடு வெப்பத்தை போஸ் ஐயா உரையே உணரவைச்சார்.

அப்போலிலிருந்து

இப்போவில் கடல் குளாற கால் வைத்த யவனேமே காங்கவில்லை. போஸ்வோடு ஆவி

சலம் ஐயா வம்சத்தை சும்மா விடாது என்று ஊரில் யாருமே சார்லஸ்

சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. அதுவும் விதிதான் என்று நான

என் புள்ளையா வளர்த்து, ஆனால் அந்தப் பழைய போன கடு, அவனைச் சும்மா விடவில்லை ஐயா,

உன்னையும் சும்மா விடாது ஐயா,

பயம்மாக இருக்கிறாய் ஐயா,

நான் உயிரோடு இருக்க வர, உன்னை அந்தக் கடல் குள்ள போவை விடமாட்டேன், என்ன

சரி,

கிங்கே, இங்கே காணவில்லை, காணவில்லை, கிங்கே,

செல்லி விட்டு வா, வா, வா, வாடு, வாடு, கிங்கே,

உன்னிடம் மாட்டாதே,

ரோஸ்! ரோஸ்! ரோஸ்!

போட்டினர் யாரென்று பாருங்கள், நான் வந்திருக்கிறேன். பிடவுள்ளே! பிடவுள்ளே!

ஒன்றுமில்லை.

தாயிருக்கிறேன். கொட்டிருமாட்டேன். என்னல்

நடக்கிறீர்கள்? சொல்லுங்களே! 35 வேசமாக கடவுடிக்கும் வழக்குமில் காட்டுப்புச்

சிலக்கடக்க கடலார்க்கிக்கு நான் கொடுக்கும் காணிக்கை. கண்ணிப் பெண்களுக்கு

புனச்காரை செய்து அந்தக் கடலுக்கு காவை கொடுத்தால்தான் அந்தப்

பே

பெள்ளையெல்லாம் கடமாகப் போனதுக்குக் காரணம் நாங்கள்தான்... பொண்ணத்திற்கு...

கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள்,

கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள்,

கொண்டிருங்கள், கொண்டிருங்கள்,

கொண்டிருங்கள்,

கொண்ட

ஒருத்தை என்னடான்னா, பசியைக் காரணங்காட்டி அடிமையாக்கிக் கொள்ளுதான். இன்னொரு

பக்கம், சொந்த ஊரானவிலே பயத்த காரணங்காட்டி அப்பாவி புள்ளையில் பலிக்

கொடுக்கிறானவே.

இந்த ஊர் இப்படி இருக்க காரணமே உன் பயம்தான்யா.

இனியும் பொறுத்து எந்தப் பிரியோஜனமும் இல்லை. இவர்களைச்

சு

இன்னும் எத்தனை நாளைக்குத்தான் நமக்கு இன்னும் ஒரு கடல் இருக்கும் என்பதை

மறந்துட்டு நிற்கப் போறோம். இந்த தடவை வேற வழியே இல்லை. நம்மோ ஒரு கடலுக்குள்

இறங்குதோம். மீன் பிடிச்சு உயிரோடு திரும்புதோம். அப்பாதாயத்தால்லாம்

சொன்ன கேள் இல்ல. நான் சொல்வது புரியவில்ல

நீ செலுத கதையை இந்த ஊர் நம்புறதே தப்பு. இதெல்லாம் நான் நம்பணும், அதுக்கு இந்தக்

கடல்ல விழுந்தேனா, சாவேன். நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். ஆனால் எப்படி?

ராபெர்ட் போட்டை ரெடி பண்ணுங்களே.

என்ன சொல்கிறாய்

ஐயா?

நீங்கள் போட்டைப் போய் விட்டுப் போட்டுக்கொள்ளுங்கள். இவன் உன்னுடனும்

பார்த்துக்கொள்கிறேன். சிக்கிறேன். சிக்கிறேன்.

சிக்கிறேன். சிக்கிறேன். சிக்கிறேன். சிக்கிறேன்.

சிக்கிறேன்.

சிக்கிறேன்.

ஏலே கடலுக்கு தாயம்மா ஏலவை ஏலே ஏலே என் கண்ணீர் கண்டாயா

நான் இந்தக் கடல் குள்ள கண்டிப்பாய் அறங்குகிறேன்.

தூக்கப் போகிறாயா? எலேய், நம்ம கையால் அவனை அடிச்சே கொண்டிருந்தால் கூட அவனைச்

சாவைச் சுழுவா இருந்திருக்கும். ஆனால் இப்போது அவனும் நெருப்பிக்குப் பயந்து

சட்டில் கொஞ்சித்தான் அல்லவா? தாம்சையா கால் போடுல்ல.

ஐயா, அலேக்ஸ் அண்ணா, கிங்கேயாவன் அலையைத் தூக்கச்

சொன

நான் வருவதற்கும் தேவம் இல்லாத வேலை யாராவது பார்த்தீர்கள் என்னால் உங்கள்

ஈரக்குளை அருந்துவிடும் என்று பொய்ச் சொல்.

உன்னுடைய ஐயா செய்த தவறை செய்ததாமல் அவனையே உள்ளே தூக்கிட்டுப் போகிறேன். ஆளம்

தெரியாமல் காலை உடுத்தால் முங்கி செற்றுவிடுவாள். இந்தக் கடலோடு அழத்தைவிட

தாகம் மிகவும் பெரிது. இங்க நான்தான் டா கிங்கு.

தெரியாமல்தான் கேட்கிறேன். இருக்க பிரச்சனை போதாது என்று ஏலரையை மடியில்

வந்திருக்கிறாய். தாம்ஸ் ஐயாவையாமல் தூக்கினாய். இன்னும் எத்தனை நாளைக்குள்

ஐயாம்பா, அவனை அங்கனையே வெட்டிச் சரித்திருப்பேன். சுலுவை

செத்துவிட்டாய் எப்படி?

அதான், கடலுக்கு ஏறையாக

மாத்திக் கண்டுதான் பார். இன்னும் செத்திய நேரம் தாமில, உருச்சு உப்பு கண்டம்

போடுதேன்.

வாங்குங்கள்,

காட்டில் கிட்குங்கள். நிம்புடன், சீக்கியம், மேலே வாங்குங்கள்.

சனையானே, சனையானே, சாத்தா மாதிரி வந்து நிற்கிறேன்.

என்ன

நினைக்கிறீர்கள்? கொந்தலிக்கு கடலில் கொல்வடிக்குப் போய் கிடைக்கும். நீ கொஞ்சு

கொலாவிட்டு கிடைக்கிறாய். இவை எப்படி வந்தால் எனக்குத் தெரியாது. நீ முதலில்

கிளம்பு. அதெல்லாம் முடியாது. பிறகு எதற்கு என்னைக்

காப்பாற்றி இப்பு விடுதான்

விடுதான் என்று சொல்லுதியே?

கடலுக்குன்னு நேர்ந்து விட்ட உயிர்தானே?

கரையர்நால் கழுத்திரத்தைத்தான் போடுவானும். போற உச்சரு, உன்கூடேயே

போட்டைத் திருத்திவிடுவோமா? நானே திருத்திக்கிறேன். ராசா ராசா, கிட்ட வாயே

ராசா, ஓம் புல்லாத திரிப்புல புவான பயப்புல ஆனேனே ஒரு தினதா.

ரோசா ரோசா, கொஞ்ச வாயே ரோசா, ஓம் கண்ணாட்டியிருப்புல

கிட்ட இருத்துரிஞ்சிடக்கின்னேனே ஒன்ன பெருத்தா.

தாமியா உள்ளார் போந்

ரேடியோ இல்லாம பூட, நெஞ்சுக்குள்ள பாட்டைடுத்து ஏன் பாடுற? கண்ணைக் கட்டி

கட்டிலதான் நிப்பாட்டுற.

மல்லாந்தனா போகையில, அங்க இங்க தொட்டிடுத்து சுடேத்துற.

கோபம் ஏத்தின, ஓரே போக்குல, காதல் போத்தது,

செர்ச்சி ரோட்டுல,

ஏம் மச்சக்கு நீ வந்தேன் நிக்க, மூடாகி போகும் மூனாம் பிற, நச்சத்திரும்

அத்தனையும், ரங்கோலி போடும் நீ உவர, ஒன்றும் நா பொண்டாத்திடா,

இருக்கணும் கன்றோலில,

அடியதும் வந்தாமலே, சொல் பேச்சை நீ கேட்டு வழுவோனும் அடியில.

ஊதகாத்துல, ஓச்சி ஏற்றுற.

ஆசை பேச்சுல, ஆழம் காற்றுற.

பல்லாங்குழி இதைகத்துல, பட்டாச்சை சோக்கியே நீ வீசுற.

புத்தே விடும் வெகத்துல, நான் கூற மாட்டும் என் பாயிற.

வெதரமே இல்லாமலே வெடுக்குனே தூப் பூக்குற.

அடங்கியே நிக்காமலே முன்னாலும் பின்னாலும் அரைக்கு நடத்துற.

இது நம் திருக்கோயில் தீபோம்ல.

இறையாமல இங்கு கொண்டு வந்தாய். என்ன தத்திடனும் வேறுத்தே இல்ல.

காட்சா. இன்னும் எந்த மீனும் காங்கவில்லை. வழக்கதை சிலப்போம்.

இவன் கண்ணி எங்கே இருந்தது?

தாத்தின் துசும்பர் மூன்று ஆயிருத்து தொல்லாயிருத்து எம்பத்திரண்டா. தாத்தா,

இது?

எப்படிப் பிற்று பேசுமேண்டும் லவி?

கட்சா, நம்ம கடலுக்குள் யாராவது வர முடியாதே.

இங்கு எப்படி இல்லை, இன்னும் ஒரு லாஞ்சு. ஏய் மக்கா, அந்த லாஞ்சிட்டு போவா, என்ன

தொலிது? ஆ, தெளிப்பா.

அங்கப் பார்த்த நான் செய்ப்புல் எங்கே வந்துவிட்டேன். தாண்டி ஒன்றும்

பாட்டிக்கார பையா, திக்கு தேசை தெரியாமல் திருப்பிருக்காம் பார். ஏய், நான்

செய்தாமல்லாம் வந்தேன். நொட்டின, சப்பான தேசையில் செரியா வந்திருக்கிறான். ஏய்,

தல்ல.

அண்ணா, நிக்கு, கிங்கு, இங்கே, இங்கே, வடக்கை, வடக்காலை பார், நாம் பார்த்த

இங்கே நிக்கிறது. கிங்கு, நாம்

தேர்ந்த லாஞ்சு இங்கே இருக்கிறது?

இது?

என்னாயிற்று? என்னத்தைப் பார்த்தாய்? அங்கு ஒன்றுமே காங்கவில்லை.

என்ன ஆயிற்று?

லிபின் எங்கே அல்ல?

லிபின் எங்கே அல்ல?

லிபினே!

லிபினே! அங்கே இருந்தார். எங்கே இருந்தார்?

என்ன அல்ல?

நீ பிடிக்கிறான் என்றுவிட்டு வந்து நம்மால் கொண்டு வாய்யப் போகிறான்.

நீ சொல்வதைக் கதையை ஊரு நம்புவதே தவறு. நான் நம்பவேண்டும்.

நீங்கள் எல்லாரும் பொய்ச் சொல்கிறீர்கள். நீங்கள் சொல்வதை நான் ஏற்றுக்கொள்ள

முடியாது. தாத்தா, என்னைக்காது ஒரு நாள் உனக்குத் தெரியாமல் நான் கடலுக்குள்ள

போய்விட்டேனா? அப்படி ஒன்று நடக்கவே நடக்காது. நான் உயிரோடு

இருக்க

எனக்கென்னவோ ஊர் காரணவைச் சொன்னதெல்லாம் உண்மையாக இருக்குமோன்று தோனுது இல்லை?

தோனுதான். நடந்ததெல்லாம் பார்த்தேன் அல்லா, அதான் நேசம். ஏலே கிங்கு,

என்ன அல்லா, நாங்கள் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கும், மறங்கியிருக்கா நிற்கியா,

சொல்லு அல்லா.

என்ன அல்லா சொல்லு சொல்

இதோ யோசிக்கு என்னல் இருக்கு?

வாலை திருமிப் போலாம். இப்போதான் உசிரை கையில் பொடிச்சிட்டுக் கடந்து

வந்திருக்கோம். மறுபடியும் அதே வழியில்லையா?

டிக்குதத்தை

தெரியாமல் நிற்கும். இது வேறு கோலரை.

அப்போது நம் ஊருக்குத் திருவி போவே பிடியாதால்ல?

இதுவே நரகமாட்டுக்கிறது. இதுவிட பெரிய நரகத்தை நான் பார்க்கத் தயாரால்ல. மீனும்

வேண்டாம், வேண்டாம். போட்டை திருப்பலாம். கிடைச்சதைப் பார்த்து ஊர் வைச்சிவிடுவோம்.

லேய், செத்தா போய்விட்டோம். சாவல் அல்ல.

அதற்கு இங்கேனே க

நேசம் தெரிந்ததுக்குப் பிறகு முன்னுக்குப் போறுவது முட்டால் தனம். புத்திக்கெட்ட

தனமா பேசாதே அல்ல.

நாம் ஓட்டம் கண்டத்தை இது இல்ல.

ஆனால் இங்கே நிற்கும் எங்கே எனக்கும் தெரியவில்ல.

அந்தக் கதை உண்மையென்று உத்துக்கிறேன். இங்கே இந்தப் பேய் இருக்குத்து வரைக்கும்

ஊருக்க

அந்த சடலம் இந்த மண்ணுல இருக்கிற வரைக்கும் அதுவாட ஆதிக்கம் அடங்காது இந்த

காப்பாற்றணும்னா கடல் அடக்கன்னா ஒரே மார்கம் அந்த சடலம் கடலைக் கொட்ட மறுகனம்

அதுவாட உக்கறம் இன்னும் ஆதிகமாகும் காரையில பிரச்சினை என்ன போஸ்வோடு சவத்தை

கடல்ல போட்டானவே அது இப்போ கடல ஆக்ரமை

இந்தின் அப்பாவித்தில் சார்ட் பண்ண முடியவில்ல.

என்ன இது?

இங்கு இப்படித்தான் இருக்குமா?

ஐயோ!

மக்கா! ஏய், காசா! எங்கு நான் இருக்கிறேன்? மக்கா, நான் வீட்டிற்கு

லே, யாவையும் எங்கே இருக்கிறீர்களோ?

அங்கே இருங்களே!

ரோசா! இங்கே இருந்தேன் அண்ணா!

எவ்வளவு போட்ட நடுக்காரல் நடுக்கினாது?

போட்ட நெஜ்டில் ஒளிஞ்சு காணாம். விளங்காத பையில் வளர்கிறான்.

எல்லா கார்த்தா, பிள்ளிப்ப், அவனும் எங்கே இல்ல?

இந்த வாரம் இல்ல.

எல்லா, நாங்கள் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டோம் இல்ல.

கிக்கே, எங்கே இருக்கிறாய்?

கிக்கே,

எங்கே இருக்கிறாய்?

நான்தான் நான்தான் நான்தான் நான்தான் நான் பாருங்கள்

காட்சா

கிங்கல் லிபின்

எங்கல்ல

லிபினு விழுந்திருப்பாம் அல்லவா? காத்தா பார்த்துக்கொள்கிறேன் வந்துவிடுங்கள்.

லிபினு!

பிளிப்பு, இங்கு நானாட்டுவிட்டு பார்.

தீயில் அப்படி எனத்தில் பார்த்தேன். ஏன் இப்படிப் பெயர் இருந்த மாதிரி

நிற்கிறாய்?

வேண்டாம் இல்லை, பொருளே, திங்கு.

வேண்டாம் அப்படில்லாம். போகாதே அல்லாம். கேட்குங்கள்.

ஐயோ! தாத்தா எப்படி இங்கே? வெளிந்துவிட்டாயா? என்னைப் பார். தாத்தா

இருக்கிறார் என்றால் அப்போது அவர் இறந்துவிட்டார் அல்ல.

தாத்தா!

தாத்தா!

நான் உயிரோடு இருக்கு வர.

உன்னை அந்தக் கலல்குள் போக விடமாட்டேன். என்ன ஆனாலும் சரி.

எனக்கு என்னும் நீதானே ஆயிருந்தாய்?

என்னைப் போகாதேன் என்று நீயாயா கடலுக்குள்ள வந்தாய். எல்லால்தான் உனக்கு

வேண்டாம், வேண்டாம். நான் சொல்ல வைக்கிறேன் அம்மா. அதில் வேண்டாம் அம்மா.

தாத்தா. கிங்கே, கிங்கே, கிங்கே.

கிங்கே, கிங்கே.

ஏய், செரிக்கையோளே, இவை எதுக்கும் குமித்தான்? காட்சா, கைத்தை எடுத்துப்

கைத்தை எடுத்துப் போடு. நீங்களுக்கும் குமித்தால், நிறுவில்லை. தாத்தா, தாத்தா,

தாத்தா, எங்கேயா? லிவினிர், வேறுதான்.

எந்திரும் பிள்ளை, ரோஸ்... ரோஸ்... பேசாமல் நாம் ஊருக்கே திரும்பிப்

கேங்கி. எந்திரும் பிள்ளை... நீயும் பார்க்கலாம் அல்லவா? என்ன?

இவ்வளவு நேரம் ஒடிட்டேயேதான் இருக்கும். நாம் எல்லாம் எல்லாம் செய்ய முடிந்தது?

இல்லை கேங்கி, போச்சோரைச் சாவத்தைத் தேடுததைவி

கரையில் புழுவாட்டம் யாவனுக்காகும் சாவதுக்கு, ஊருக்காகச் சாவு.

அர்த்தம் இல்லாத வழக்கைக்கு, சாவுலியாது அர்த்தம் கிடைக்கட்டும். போதும்

நிறுத்துகிறதா? அதில்லை, காப்பா. போதும். என்னுக்குத்திற்குச் சாவணம்?

யாவனுக்காகச் சாவணம்? நான் என் புள்ளைக்கு ஆதாமல் இங்கு

வந்த

என் பொண்டாட்டி அங்கே எனக்கா கரையில் காத்து கிடக்காள். நான் என் அக்காவை

எழந்துவிட்டு நின்ன மாதிரி, என்னை எழந்துவிட்டு என் புள்ளை நிற்கியவில்லை.

தோற்றுவிட்டோம் என்று ஒத்துக்கொடுத்தான் ஆகவேண்டும். நமக்கு வேறு வழி இல்லை.

அதேதாமல் நானும் சொல்கிறேன். ஏதோ எழப்பு

உங்களுக்க

முக்கியமா, நம்முள்ள ஒருவன் செற்றாக்கூட இது எதுவுமே மாறப்போவதில்லை. கடலுக்கு

வந்தால் செற்றுவோம் என்பதை நாம் நிருப்பிச் சமாளியாயிடும். அது எப்படியில்

முடியும்? ஆனா, தாத்தா சொன்ன மாதிரி பேய் பேசாசில் எங்கே இருக்கிறது. சரியாக

இருக்கும் என்ற நம்பிக்கையில் இல்லை. தாத்தா,

அதில

1980 இரண்டா! தாத்தா! இல்லை பலிப்பு, இந்த பேச்மெட்டில்லாமே!

பெரிய ஆள்களுடன் ஆட்டத்தில் நான் வெறும் தூசி.

இந்த உண்ணையை வலிய சொல்ல திராணியில்லாமல்தான் இதை நான் எழுதிதேன்.

பாட்டம் போட்டம் காலத்தில்லாம் முத்து குழிச்சாவன்வா!

பகுமானத்தில் எல்லாவற்றையும் மனந்துவிட்டானோம். இப்போதுதான்

கொடுத்துவிட்டால் பழச்சுக்கொள்வானோம் என்று நினைக்கிறேன். அதுதான் உன்னைத்

அந்தோனியைக் கேட்டு வந்திருக்கிறீயோ?

அதுக்கு இல்லை, போஸ். தாயில்லாத

பிள்ளையை

ஒத்தேலை கிடந்து கஷ்

பல உசர் கிடக்கும். சாலமனையாகக் கோரிக்கை கேட்ட போசையா, தயக்கத்தோட அன்டினியைப்

பார்க்கப் போனார். இல்லை போசை. மகா, நீ மெரிலினிக்காவை வசனப்படுதியோ?

அவள் என் பிள்ளையில் நான் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். இது ஊர்

விஷயம். உன்னால் முடிந்ததை நீ செய்தேனா, நான்

ஊர்காரங்களுக்கு ஐந்தனி அண்ணன் ஒரு நம்பிக்கையா தெரிந்தார். ஐந்தனி இல்லாத

வருத்தம் நெர்நினுக்கிருந்தாலும், நாள் போக்கில் போசையாவுடைய மகளாவே

ஆனாலும் அவளுக்கு அப்பா ஞாபகம் வந்துகொண்டிருந்தது. அப்பா, உன்னைக்

உடனே வந்துவிடுவான் கட

அதே கடல் என்று பொனமாகத்தான் திரும்பி வந்தார். அக்காலே, அந்தோனி!

மெரிலினிடம் என்ன சொல்வதும் தெரியாமல், வேணானும் சொன்னவனை வலியா அணிப்பு வைத்த

குற்ற உணர்ச்சி, அவரை வாட்டி எடுத்தது. அந்தோனியுடைய சாவு, ஓசையாவை தூங்க

அந்த சாவை ஏற்றுக்குமும் முடியவில்லை.

பெரிப்

பயலோ எங்களே?

வந்துட்டு இருக்கிறார்கள் ஐயா.

விரத்திரமால் சொல்.

அப்படி என்ன தான் உள்ளே கிடைக்கும்? இந்தப் பெரிச்சியை எல்லாம் நம்மை நம்ப

மாட்டேன்.

நம்ம நிலையில் பெருஸ் யாரையும் நம்பாது.

போது, ஏதோ பிரச்சினை என்று பையல்வா சொன்னான். செய்.

செத்து போன என் நண்பன் மூஞ்சியில் இதே தல்மை நான் பார்த்தேன். போது, நீ, நீ, நீ

தவறாகப் போய்விட்டுப் போய்விட்டுப் போய்விட்டுப் போய்விட்டுப் போய்விட்டுப்

போய்விட்டுப்

போய்வி

30 வருஷம் முதி நான் கடலட்டை எடுக்கும் ஒரு சாதாரண கூலி. ஆழ்க்கடல் சம்மவேளில்

பிடிக்கும் கடலட்டையோட கூலி வாய்க்கும் வயத்துக்குமே சரியா போய்விடும்.

இவர்களுக்கூட பழங்கினால் சரியாதா என்று என் சேக்காளியோட நான் பள்ளத்தாக்குல

இறங்கினேன். பசியைத் தாண்டி பணத்துக்கு எதுவ

மரா நாள் காலில் என் சேகாளி செத்துக் கடந்தான். ஆனால் எனக்கு ஏன் ஒன்றும்

என்ற குழப்பத்தைத் தீர்த்துக்கிற, இன்னொரு சேகாளியைக் கூட்டிப் போய் தங்கத்தை

எடுக்க வைத்தேன். அவனும் அதே மாதிரி செத்தான். அந்தத் தங்கத்தைத் தொட்டி

சாவா என்கது விளங்கித்து. ஆனால் அ

ஒவ்வொரு பொனத்துக்கும் என் கொடும் தங்கத்தால் நிறமித்து. 15 வருடமா நான்

தெரும் வாசல்ல செதிரிக் கிடந்ததுதான். அசல் பொதையல் இன்னும் ஆளத்தில் கிடக்கு.

ஆளம் காண யவனுக்கும் திராணி இல்லை. அதே நேரம், வெளி மகானத்தில் முத்துக் குழிக்க

கருவி ஒன்று

கண்டுபிடிச்சான

நடு கடல்லை என் தோணியில் ஏற்றன. என் தேவைக்கு ஒத்துக்குறவனை

ஒத்துக்குறாதவனை மூச்சுத் துலக்குவும் கடல்லையிறக்கன.

அத்தனைச் சாவும் கடல் அட்டைக்காகன்னு உரை நம்ப வைத்தான். முறையா முத்துக்குளிக்க

பழகுனவன் தான் சரின்னு உண்ணையை வைத்து

அந்தோணியை

அந்த தங்கத்தோடு சாபம்தான் அவனைக் கொண்டிருச்சு போஸ். என்னை நம்பு.

உதவின் சொல்வதால்தான் நான்

உயிர் நண்பன் அனுப்பி வைத்தேன். உன் ஒருத்தும் பத்திக்காக ஊரே கொண்டுவிட்டாய்.

இவன்

எங்கு எங்கே? வா உள்ளே போய்ப் பார்.

ஐயாதான் வரப்படாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்

அல்லவா?

நம்ம உர்க்காரர்களுக்கு செற்றது கடலட்டை எடுக்கப்போய் இல்ல. நாமெல்லாம்

நம்பினவர்த்தனுடன் பெயராசையாலதான் இது.

இவன்தான். இவனுடைய பெயராசைதான் இதற்குக் காரணம்.

அடித்துக் கொல்லுங்களே.

நான் நினைத்தேன்தான். உர்மக்களுக்கு அன்றிக்கே இந்த உண்மையைச்

மெரிலினுக்கும் எனக்கு ஏதோ ஆயிடு என்ற பயத்தில் மறைத்துவிட்டேன். உச்சரியில்

இருக்காணமா, நடந்த யார்ட்டையைச் சொன்ன, உங்களைக் கொண்டு கொதைத்துவிடுவேன்.

பயத்தில்

மறைத்த உங்களை, எங்க சொல்ல முடியாமலேயே போய்விடுமா என்றால் நான் எழுதி வைத்தேன்.

அப்போது எல்லாத்துக்கும் காரணம் என் பாட்டேன் சாலமன்தான்.

போஸ்து நல்ல மனிதர். நாதியத்திற்குச் செற்றிருக்கிறான். அவ்வாற்றம் சும்மா

விடுமா? அதான் நமக்கு அடலாக்கிரமைச் செய்திருக்கிறான். சரி,

நடந்தது நடந்தது. இப்போது நம்ம என்ன செய்ய? அதைச் சொல். இவ்வளவு நேரம் நம்ம

ஒரு காரணம் கிடக்கு.

அது என்னவென்றுதான் தெரியவில்லை.

தாத்தாச்சி, உனக்கு அதை ஞாபம் இருக்கிறதா?

கடலடக்கும் செய்தப்போ, ஊர் அழிக்கவேண்டும் என்று உக்ரத்துடன் உச்சத்தத்துட்ட போசோட

ஆவி.

மெரிலன் கை போசோட சவத்தில் பட்டதும், அடங்கிட்டு.

மெரிலின் அவளைப் போல பார்த்துக்கொடுத்தேன் என்று போஸ் அன்டனிக்குச் செஞ்சிக்

கொடுத்த சத்தியம்தான் காரணமாக இருக்கவேண்டும். நீ மெரிலினுக்கு அதை

அவள் ஏன் பிட்டவில்லை? நான் பார்த்துக்கொடுத்தேன். அன்றிக்கு மட்டும்

இல்லையென்றால் போஸ்வோட்

நமக்கு எதுவும் ஆவாது இல்லை?

அவன் நம்மைக் கூட இருக்க வரைக்கும். சரி, நம்மை எதுவும் செய்யவில்லை இப்போது.

ஆனால் இதே போட்டில்தான் அலக்ஷன் இருந்தான். வந்ததெல்லாம் வெறிப்படித்து

அம்மில் கொள்ளித்து. விலங்கலையா, அவன் தாமஸ்வின் கூட்டாளி. கடல்பலியின்

பெயரி

இவன்களை மேல் கட்டித் தொங்கவிடுவில்லை.

அழிக்க

முடியாதும்தான்னால் கடல் அழக்க மண்ணாண்டுமா? இப்போது அந்தச் சவத்தை என்ன

போறோம்? சவத்தை எடிக்கவும் கூடாது, பொதிக்கவும் கூடாது. நீரிலேயும் கூடாது,

நிலத்திலேயும் கூடாது. அப்போ, நீரில்... மூன்று இளத்துக்கும் இடையிலன்னா...

தீவு! இல்லை!

தீவு இல்லை!

தீவு! அதெல்லாம் தெரியும்! இவ்வளவு பெரிய கடல்லான் சாவத்தை எங்கன்னு போய்த்

தேடுதாது? அவ்வளவுதான் சொல்லி பிடிச்சு போங்களே!

வலையில் சிக்கின மீனும் மாதிரி சாவமுள்ள பொழுக்கிய பிள்ளை!

அவைப்பிட்கள் பழுக்க!

இங்க

கோவம், கிரோதம், விரோதம் என்று எதுவுமே இல்லாத நல்ல உயிரை கடலடக்கும் பண்ணா,

ஐதீகப்படி கடல்ல இருக்க மீன்லாம் மொத்தமா மரியாதச் செல்லத்த ஒன்னு கூடும். அதுக்கு

நேர்மாறான ஒரு உயிரை இறக்கனா,

கடல்ல கிடக்க ஒரு உயிர் கூடாண்டாது. போஸ் நல்லவன்தான் இல்லை, அப்படியே போஸ்

நல்லவன்தான

சரியோ தப்போ நான் ஆடுத கடைசி ஜூது. சரியா ஆட்னா எல்லாம் மாறிடும்.

என்ன ஆயிற்று?

என்ன ஆயிற்று? நானும் செய்யவில்லை. ஏதாவது செய்யுங்கள்.

நன்றாகச் சுட்டியிருக்கிறாயே?

என்னைக்குள் நிற்று எதுவும் செய்ய முடியாது. செரம்பந்தேன். யாராது

வேலையாகும். நன்றாகக் கேட்டுங்கள் தாத்தா.

தானில் எதுவும் சிக்கிட்டு. நீ என்ன செய்கிறாய் தானா? கீழே போய் எதுவும்

எடுத்துவிடுகிறாய். அதை விட்டுவிட்டுவோம் வேல

குராலை கெட்டு

இதுக்கு மேல் போட்டு நோராது.

நான் முடிவு பண்ணிட்டேன். இங்கேயே அரங்குதே.

போஸ் உன்னுடைய சவத்தை எடுக்குதே.

ரோஸ் கூட இருக்கும்வருக்கு எந்தப் பிரச்சினை இல்லை அல்ல.

என்னாலாலும் பிரிஞ்சிராதீர்கள். கடல் அரங்கினவன் கதியைப் பார்த்தேன் அல்ல.

நீயே அரங்கிறாய் கூறேன். என்ன ந

நன்றி.

ரோஸ்திரத்தாவும் நடக்கவும், நீங்கள் எங்குச்

சொல்லுங்கள்.

கார்ஜா! கார்ஜா!

கார்ஜா! கார்ஜா!

தாமதம் காணவில்லை தாமதம் காணவில்லை

நான் சொல்வதைக் கேள். உனக்குத்

தெரியவேண்டிய உண்மை ஒன்றும் இருக்கிறது. உன் கூட்டாளிங்கள் அழைவதைக் கேட்கிறதா?

போத்தாங்க இருந்தும் ஏன் என்ன விளங்களையோ? உனக்கு நேசத்தைச் சொல்லவில்லை என்னால்

என் மண்டு வெடித்துவிடும் போலிருக்கிறது. நான் சொல்வதைக் கேள்.

என்னை நினைவைச்சுக்கொள்ளுங்கள். உன்னுடைய உசுரைக் கொடுத்த எனக்கு என்ன உத்தமும்,

அதைச் செய்தால் நன்றாக இருக்கும். எது?

உசுரைக் கொடுத்தியா? சரி, என்ன செய்யச் சொல்கிறாய்?

இன்னும் அரகணம் கிளிஞ்சின்னால், வாங்கனைக் குளியும் உங்களை முடித்திருப்பான். நான்

என்னை மொத்தமாகக் கேட்க

எல்லாம் தங்கம். நீங்கள் எங்கே?

கடைசியாக் கேட்குதான். குடோணில் பெருசாயதும் காங்கவில்லை. எங்களே ஒளிச்

சொச்சிருக்கிறாய்? சிறிக்கிப்பாயில், யாவன் சொத்துக்கு யாவன்ல சொந்தம்

கொண்டாடுதது, ஏன் உழப்பு, ஏன் கஷ்டம், சுலுவா உரிஞ்சுக்கப் பார்க்கியோ?

ஏதோ நீ உசரைக் கொடுத்து வளைச்சமாக இருப்பாய் பேசிதா? உசரைக் கொடுத்து

எடுத்தாகத்தானே, நான் எடுத்துக்கொண்டேன். இதோ ஒரு வேகத்தில் சாலமன் ஐயாவைச்

சிரிவிட்டோம். அவரைச் செய்தது நாங்கள்தான் என தெரிந்தால், ஒவ்வொரு தனியும் ஒரு

தெரியாமல் சிரத்திருவானவானு போசுக்கூட

சாலமனி

மிச்சத் தங்கத்தைத் தேடி, சாலமன் வீட்டுக்குப் போனேன். மொத்த

வெட்டி வீசனேன். ஊரையே சாலமனாவி வாட்டி எடுக்க ஆரம்பித்தது. கிராமமே

பேய் பிடித்த கணக்காயிட்டு.

செத்தாலும் எங்கே மேலே இருக்கும் கோமாடங்களேன். என் பைலவா ஒருத்தனா,

கலுத்திருப்பட்டு செத்தானவ

உன் தாத்தன் சாலமனிடத்தை நான் எடுத்துக்கொண்டேன். நீ யோசித்ததெல்லாம்

ஆனால் இதற்கெல்லாம் காரணம் போஸ் இல்லை. உன் தாத்தா சாலமன்.

கடல் அடக்கத்தப்போ உரியை அழிச்சுக்கொண்டு இருந்த சாலமனுடைய ஆவி,

மெரிலினுடைய கைப்பட்டோடங்களை உங்கள் அப்பன் சார்ஸால்தான்

அடங்கிட

இனிமேல் நான் தப்பிக்கியிருக்க ஒரே வழி நீ.

உன்னைப் பணையும் வைத்துத்தான் நான் ஊர் திருமணம். இவையெல்லாத்தையும் விட்டுவிட்டு

போட்டைக் கரைக்குத் திருப்பு. சாலமா, உன் பேரம் உயிரோட வேண்டும் என்னை விட்டு.

சலமா, பேரம் உயிருடன் வேண்டும் என்றால், நான் உயிருடன் கரையார்வேண்டும். இல்லாட்டி

இவனை இங்கேயே... இல்லாட்டி... இல்லாட்டி உன்னைக் கொன்ன இதே இடத்தில் இவன் குரவலையை

அற்றிவிடுவேன்.

எனக்குத் தெரியும் அல்லவா? ஒருநாளில் ஒருநாள் என்னைத் தேடி வருவேன். என்ன

நடக்கிறீர்கள்? இந்தக் கடல்குள்ள வரவனுக்கு திம்பி இருக்கும்போது நான்

வெளியாடுவேன். திம்பி இழந்து, இறக்கம் கேட்கும்போது அவன் எனக்கு இறையாயிடுவான்.

இப்போது உன் சேக்காளிகளுடன் நிலைமையும் அதேதான். இறைய

இந்தக் கடலைக் கட்டியாண்ட.

இந்தக் கடலுக்காடில இருக்க தங்காத்தனையும்

உனக்குத்தான்.

ஏய்

ரத்தமில்லை நீ?

என்ன பெரிசா ஆசைப்பட்டிருக்கப் போற?

ஒரு போட்டு?

எழவு காத்துனாலும் தெரியும், சாமி காத்துனாலும் தெரியும், ஊர் நடத்திற்கும்

காத்துனாலும் தெரியும், பணம் பணம்தான். என் தேவையில் தெளிவா இருக்கிறேன். எனக்கு

சொந்தமா போட்டு வாங்கணும். அப்போது இத்தனா வைத்து போட்டு

வாங்கும் ஆசையை... போட் என்று இல்லை போட்டு. தூவத்துரு பூரம்

இந்த தங்கத்தை தொட்டி எடுக்கிறவன் சாவான் கொண்டு போறவன்

வாழுவான் வாலை

எடுத்துக்காய் உன்னாலத்தான் இந்த

தங்கத்தை எடுக்க முடியும்

தொந்தா உன்னை அழிக்க முடியும்

வாசையை

விடவால உன் குட்டாளிங்கள் உச்சருமுக்கியா

என்ன? என்ன?

ஏய், எங்கு அவர் எங்கு? ஏய், எங்கு அவர் எங்கு இருக்கிறானா?

ஏய், கிக்கே!

கிக்கே! கிக்கே!

கிக்கே!

கிக்கே!

கிக்கே!

வாய்

இதைப் பிடினால் சுவீடங்காரனிடம் வாங்கினேன்.

அட்வான்ஸ்டு, ஜீபியஸ் முட்டுமில்லை, எக்கோ கணெக்டிர்க்குன்னால, மீன்வலி பாதையும்

காட்டும்.

இந்தக் கடல்ல அந்தத் தங்கோ இருக்குற வரைக்கும் உலகத்தில் கடைசி மனிஷய இருக்குற

வரைக்கும் அவனுக்குள்ள இருக்கிற பேராசை அடங்குற வரைக்கும் இந்தக் கதை முடியாது

ஒரு நாள்

அந்தக் கடல் அழைக்கும் பிறவி பயனும் அழைக்கும்

இருக்கி அனைக்கும் ஒரு நாள்

பல கண் விழிக்கும் பெரும் புயல் அழந்தா வீரம் தானா

உதிக்கும்

என் காலடி அலைகள் பிரலட்டும் விரல் வலை விரியட்டும் ஆவிகள் எல்லாம் அவியட்டும்

அதரிரத்தொரு ஓழங்கள் எத்துதிக்கிழும் பூவட்டும் இரண்டா மரணம் பக்கம் என்று

எல்லாம் பதரட்டும் நான் எதிர் அலை உதைக்கும் சினில் எதிர்ப்பவை சிடைக்கும்

எழுபவை அழிக்கும் திரன் எத

ஏனோ கர்ப்பனையைச் சிக்கினோ

ஏவனும் இல்லை தெரியுமா அவன் சொன்னா இவன் சொன்னா அடிக்கு புயலு புரையுமா நமக்கு

நிறுத்து