Original subtitles

-Skal vi berre gå? -Nei.

-Hei. -Hei sann.

Ørna har floge.

Skal vi gå?

Nei, vi må gi henne ti minutts forsprang.

Vil du at vi skal komme for seint? Peter ber oss aldri om noko.

Dette er ikkje nokon måte å leve på.

-Nei. -Gunnhild, la oss gå.

-Trur du ho er der? -Luna? Nei!

Dessutan har ho ikkje besøksforbod.

Du må sjå henne til slutt uansett.

Berre eg visste når det var.

Kva seier du, Alex? Har det ikkje gått cirka ti minutt?

-Jo. Det trur eg. -Ja.

-Skal vi gå? Let's go! -Kom!

Gunnhild?!

Du ser ut som ein seriemordar.

Snakka du til meg? Eg trudde du hata meg.

Eg hatar ingen. Vi er her for Peters skyld.

Slutt å vere så paranoid. Ho er ikkje her.

Kan de ikkje vise litt meir medkjensle?

De slo jo ikkje opp. Eg synest ikkje synd på ei som har ein pause med kjærasten.

Men no når eg har dykk her ... Eg prøvde å seie ...

Kva i helvete?!

Var det Peter?

Banna han?

Herleg!

-Kva du skulle seie, Alex? -Nei ...

Det er Billie!

-Kjærasten hennar spelar. -Visste du at ho har kjærast?

Dei har vore i lag for alltid, så det er ingen sjokkerande ting.

-Seriøst, Gunnhild, skal du gå no? -Faen, då!

Gunnhild?

-Går det bra? -Ja, det går fint.

Altså, det verka som du såg meg og sprang ut.

Det kan kanskje ha sett litt sånn ut.

Luna sa at de tok ein pause?

Ho sa det, ja ... Her kjem det.

-Kva? -Du er fornøgd no, når det er slutt.

-Korfor skal eg vere fornøgd? -Det er openbert at du ikkje liker meg.

Eg har ikkje så mange meiningar om deg som du trur eg har.

Eg tenker at du tenker mykje på kva andre synest om deg.

Det kan jo vere litt dumt.

-Ja. Men så er eg litt dum. -Nei. Det er ikkje det eg seier.

Altså, du kan ikkje styre kva folk synest om deg, eller garantere at folk liker deg.

Viss folk berre kom over seg sjølv litt, kunne vi fikse ein del problem her i verda.

Ja.

Eg veit ikkje kva eg synest om deg. Eg føler at eg ikkje har møtt deg.

Eg veit ikkje kven du er.

Altså, du treng ikkje unngå meg. Eg er ikkje fienden.

Og eg vil verkeleg at de skal finne ut av det, fordi Luna er sinnssjukt lei seg.

Er ho?

Viss du trur det er heilt slutt, så er det heilt feil.

Ho skulle sende melding. Det har ho ikkje gjort. Så eg har unngått henne.

På Sandane? Korleis har du fått det til?

Vore inne. Og det er jo andre vegar å gå enn den logiske vegen til skulen.

Går ein oppi åsen, kan ein gå ein liten sti ned til skulen.

Og så kan ein vente til alle er inne, før ein kryssar plassen, -

- og ein kan alltids berre springe.

-Det høyrdest psycho ut. -Det gjorde det, då eg sa det høgt.

Du har jo like mykje rett til å gå rundt som ho har. Du må berre slappe av litt.

Du ... Sorry.

Eg føler at eg har vore litt urettferdig mot deg.

Tingen er at eg verkeleg ikkje har brydd meg. Seriøst.

Det som er i ditt hovud, er di greie. Ikkje for å vere frekk.

Men korleis gjer du det? Å gi faen. Korleis greier du det?

Eg berre ser rundt meg.

Eg er ikkje så jævla viktig i det store og det heile.

-Går det greitt, eller? -Ja. Det går fint.

Vil de ha kaffi?

Det er så tidleg at eg kunne ikkje fått skylda om eg hadde drepe deg.

Då treng du energi. Innsatsvilje. Det får du av kaffi.

Kor mange koppar har du drukke, eigentleg? Du ristar jo.

Eg har berre innsett at eg ikkje kan unngå Luna.

Eg har drukke to koppar. Dette er min tredje.

Gratulerer. Gi meg ein.

Har du klart å unngå henne når ho bur i andre etasje?

Eg har innsett at det ikkje er slutt. Vi har ein pause, og då får vi tenkt -

- at vi elskar kvarandre og sånt. Så blir det fint når vi er i lag igjen.

Ja vel.

-Kanskje du burde prate med henne? -Ho skal sende melding. Eg skal vente.

Eg trur du burde vere litt meir proaktiv.

Litt sånn ... Bananen er gul. Alt det der.

-Bananen er gul ... -Ja.

Kanskje du berre burde gå rett bort til henne på skulen -

- og berre fortelje henne at du elskar henne.

Altså, det kjem til å bli så romantisk.

Kanskje eg skal gjere det? Kanskje eg ikkje skal seie at eg elskar henne, men ...

"Hei." "Hallo, Luna."

-Det er ein god start. -Ja, det er det, kanskje.

Eg skal seie hei til Luna.

Gå bort, då.

Nei, eg skal ikkje gjere det. Ho sa at ho trong litt space. Vi må ta det roleg.

-Kanskje eg skal vinke? -Nei.

Berre gå rett bort og vis kva du føler. OK? Berre krev eit svar.

Gå bort, før ho stikk.

Nei, eller kanskje ...

Luna?

Hei.

Vi må eigentleg inn med dette.

Eg berre lurte på når det er du tenker ...

Eller sånn ...

Eg har berre tenkt så masse på deg. Og eg saknar deg, og eg berre ...

Eg vil bli i lag med deg igjen.

Det er det eg tenker.

Ikkje press meg.

Eg sa at eg trong tid til å tenke før vi snakka.

-Kanskje de skal snakke når vi har ... -Ja. Vi må gå inn.

Gjekk det bra?

Nei.

Kanskje du ikkje skal slenge ut alt som går gjennom hovudet ditt, då.

Veit du kva? Eg seier til konfirmantane at dei ikkje skal følge meg, men Jesus.

-Viss du skjøner kva eg meiner. -Nei.

Nei. Berre at ein ikkje alltid veit ...

Eg trur eg må gå.

Hallo.

Hei, horny. Kva skjer?

-Har de sett Luna? -Nei.

-De har ikkje tilfeldigvis ein til overs? -Jo visst.

Takk.

-Skål, då. -Skål.

Korleis fungerer det? "Tid til å tenke" ...?

Eg veit kva det er. Bitches be crazy.

Nei. Bitches er ikkje crazy.

-Alle er bitches, ifølge Torstein. -Jenter, gutar ... Shit the same.

Bitches be crazy.

Hei, Gunnhild? Har du snakka noko med Sara?

Eg veit da faen ikkje. Eg trur ho er forbanna på meg.

Meg òg.

Eller eg veit ikkje. Ho vil ikkje snakke med meg.

Kanskje fordi du kallar bitches crazy ...?

Både gutar og jenter?

Synest du eg er stygg?

-Hæ? -For eg ser vel bra ut?

-Eg ser bra ut. Ikkje sant, Ivar? -Du er ein vakker mann, min venn.

Men kva er problemet då?

Du er berre interessert i henne når ho ikkje er interessert i deg. Det er basic.

-Det er faen meg sant. -Fuck dykk.

Veit de kva ...? Nei, fuck dykk. Eg går og legg meg.

Flytt beina dine.

-Eg bør eigentleg legge meg, eg òg. -Eg òg. Men kor er Luna?

Veit ikkje.

Du, du ordnar dette.

Folk trur du er heilt på jordet, men eg veit at du er jævla tøff.

Du er seriøst den beste mannen eg veit om. Eg meiner det.

Torstein er ein jævla bra fyr, han òg. Han er jo eit rævhol til tider, men ...

Eg trur han verkeleg bryr seg om Sara.

Det var han som låste opp skapet for meg.

-Skap? -Ja.

På ungdomsskulen brukte folk å låse meg inn i eit skap, og då låste han opp.

Han gav meg sjokolademjølk, sette på Die Antwoord og sa: "Slutt å grine, Ivar."

"Du er ein ninja."

Det er ei ganske fin historie.

Berre ikkje ta han seriøst når han er useriøs.

Eg ser ut som ein jævla gud!

God natt, då.

-God natt. -Du, kom her ...

God natt, då.

Gunnhild?

-Ja? -Du er ein ninja.

Du òg.

God morgon.

Eg sovna i senga di.

Eg sov på sofaen, eg.

Eg fekk beskjeden.

Kva beskjed?

Gunnhild, eg sa eg trong tid til å tenke, og så ligg du i senga mi.

Ja, men ... Du sa du ville ha ein pause, -

- og du skulle svare, og så sender du meg blomster.

-Ja. -Eg har ikkje sendt blomster.

Eg orkar ikkje, Gunnhild.

-Kva? -Eg er ferdig.

Skal du berre slå opp fordi eg sovna i senga di?

Alt ...

Alt dette var berre eit dumt innfall uansett.

Det meiner du ikkje.

-Er dette hennar greie? -Eg må i alle fall gjere noko.

-Berre få henne til å komme. -Ho kjem.

Kva faen?

Sara ...?!

-Eg er heilt idiot. -Gunnhild, du treng ikkje ...

-Kan du komme opp? -OK.

Ja.

Eg veit at du seier at du ikkje er sint på meg ...

Eg vil heller at du skal vere sint og kjefte enn ikkje snakke med meg.

Gunnhild, kva er dette for noko?

Eg tenkte du kunne skjelle meg ut framfor heile skulen.

-Er du heilt idiot? -Ja, berre fortsett!

Det kan eg ikkje. Heile skulen høyrer det.

Eg har innsett at eg ikkje kan styre kva folk tenker om meg.

-Dette er så teit. -Ja. Fortsett.

Gunnhild, du er ...

Kjip og dum ... Dette er heilt idiotisk.

Du et maten min heile tida. Eg har faktisk ikkje så god råd.

-Dårleg venn. -Ja.

Og du held ikkje kjeft om noko som helst.

Du ber om råd gong på gong, og gjer det stikk motsette, gong på gong.

Og du ditcha meg ...

Då vi skulle på vinterferie.

Du ville heller ha med kjærasten din enn meg.

Eg har vore så aleine. Og du lét meg vere aleine.

Sjølv om eg sa at du var bestevennen min.

Og det har vore så mange ting, der eg har trunge at du var der ...

Eg veit.

Dette opplegget er heilt idiotisk.

-Skal vi rydde saman? -Ja.

-Er du ikkje redd for at Luna høyrde det? -Nei. Det er slutt.

Dessutan er den einaste eg bryr meg om kva synest om meg akkurat no, du.

-Seriøst? -Ja. Du er min prioritet nummer ein.

Takk det same.

Det var fint.

Men no når eg først har dykk her ...

Kjære alle saman. For dei interesserte reiser eg til Oslo i neste veke, og så Bern.

Det er i Sveits. Der skal eg bu, for der har foreldra mine fått jobb.

For dei som lurer på kor Alex blir av, så er det der.

-Takk for meg. -Hæ?

Eg har prøvd å seie det i ein månad no, men så ...

-Du køddar. -Det er ikkje greitt å kødde med sånt.

Ikkje alt eg seier, er kødd.