Original subtitles

Huize Carmichael.

Waar zal ik eens beginnen?

Het verleden ervan stinkt net zo als dat van de Carmichaels.

In Rockland County, New York, staat een groot landhuis.

Een regio met een stinkend verleden.

Huize Carmichael intrigeerde mij als schrijfster al heel lang.

De Carmichaels waren ontzettend rijk.

Hun huis stond diep in de bossen.

Volkomen afgezonderd van de beschaving.

Je moest kilometers rijden over allerlei paadjes om er te komen.

En helaas trof de politie op een ochtend in oktober...

Catherine en Eleanor Carmichael dood aan in hun bed.

Ze waren op gruwelijke wijze om het leven gebracht.

De hoofdverdachte is hun vader, Arthur Carmichael.

En waarom is dat problematisch?

Omdat hij en z'n zoon van 20, Patrick Carmichael...

al 30 jaar vermist worden. Ze lijken van de aardbodem verdwenen.

Volgens mij focussen ze zich sterk op Arthur...

omdat er al vroeg sneeuw viel...

en er maar één paar voetstappen was dat het huis verliet.

Die gaan niet naar binnen.

Alles wijst op Arthur.

Patrick kon na z'n auto-ongeluk slechts één arm gebruiken.

Eerder dat jaar...

hadden Patrick en de oudste zus, Margaret, een auto-ongeluk gehad.

Margaret kwam daarbij helaas om.

Patrick haalde Margaret op uit de stad...

toen een dronken bestuurder boven op hen knalde.

Patrick overleefde het ongeval...

en kwam er vanaf met slechts een gebroken arm.

Margaret echter overleed ter plekke.

Er ontstonden complottheorieën rond de decennia oude moordzaak.

Al heel snel ontstond het gerucht dat het spookte in het huis.

In dit huis zijn vreselijke moorden gepleegd.

Die vonden recht boven me plaats.

Eén jaar geleden nog maar.

De helft is uitgemoord...

terwijl de anderen verdwenen zijn en niemand weet iets.

Die arme Tom Wheeler moest telkens opnieuw opnemen.

Je ziet dat hij zo snel mogelijk weg wil.

Zo werden de verhalen over spoken al die jaren aangewakkerd.

Maar behalve familie kreeg zelden iemand toestemming...

om voor langere tijd in dat huis te verblijven.

En toen was daar Margot Bentley.

Ik hoorde voor het laatst van haar toen ze naar Huize Carmichael reed.

Zoals altijd had ze Rebecca meegenomen.

Vijf dagen later kreeg ik een telefoontje...

van een rechercheur uit New York.

Hun lichamen waren aangetroffen in het landhuis.

Het enige bekende feit omtrent Margot en Rebecca...

was het telefoontje naar de politie van ongeveer twee uur 's avonds.

Dit was hun vierde avond in het landhuis.

Wacht, hij doet 't.

U spreekt met Rebecca Vickers...

in Huize Carmichael, Starlight Drive 101.

Er zit hier iets in huis. Margot, dat is Chase niet.

De meeste toetsenbordrechercheurs blijven veilig thuis.

Maar zo werkte Margot niet.

Zij trok er altijd opuit en ze maakte altijd opnames.

Op hun beelden zien we...

vier avonden van volkomen onthutsende en onverklaarbare dingen.

Beter kan ik mensen die de beelden gaan zien niet waarschuwen.

Hoever is 't nog? Ik krijg honger.

Ik zei al dat een banaan niet genoeg was.

Dit overleef ik niet. Laten we iets eten.

Oké, en waar wil je naartoe?

Geen idee. Zie jij ergens een bord?

Ik zou zo een kip kunnen slachten. Alles wat maar nodig is.

Zo veel honger heb ik. -Alles om te overleven.

Lepels. -Fijn dat je trakteert.

Waarom film je alles?

Goed dat je dat vraagt. Rebecca, hou eens vast.

Nu gaan we 't krijgen. -Dank je.

We zijn hier eigenlijk... Mag ik je kort filmen?

Waar gaat dit over?

Ik heb een website gemaakt, netsleuths.com.

We onderzoeken moorden.

Ik wil iets vragen. -De Carmichaels?

Goed geraden. Weet je er iets over te vertellen?

Dat is een stukje lokale geschiedenis die iedereen hier wel kent.

Ze zijn afgemaakt in hun bed of wat daar ook gebeurd is.

Precies, dat dus.

Gaan jullie op onderzoek?

Nou en of. We gaan er vijf dagen naartoe.

Verblijven jullie in dat landhuis? -We hebben toestemming gekregen.

We feestten altijd in hun achtertuin omdat niemand ons daar stoorde...

en de politie kwam daar niet. Maar niemand is ooit binnen geweest.

Oké, speurneuzen.

We zijn een halfuur verwijderd van ons nieuwe verblijf:

Huize Carmichael.

En zoals jullie zien, is Rebecca dolenthousiast over deze trip.

Kunnen we niet gewoon een hotel nemen?

Jij kunt dan je werk doen en ik heb dan internet.

Dat is toch helemaal niet leuk?

En er is heus wel internet.

Wil jij m'n tomaat?

Dat hoop ik dan maar. Ik mag deze week niks missen.

Dat weet ik, want je zou zelfs mij nog vermoorden.

Hou op.

Pak jij de camera?

Ben je hier ooit geweest?

Niet precies hier, nee.

Maar als kind ben ik ooit in deze streek geweest.

Was dat toen met die...

Hoe afgelegen ligt dat huis? Dit weggetje duurt al 20 minuten.

Het ligt vrij afgelegen.

Afgelegen dus.

Zo afgelegen en toch internet? Dat kan niet.

Dit krijg je dus als je geen bereik meer hebt...

en je niet kunt kaartlezen. Kijk maar.

Zijn we nog wel in de VS? -Ik zal vlug eens kijken.

Ja hoor, Amerikaanse lucht. -Mooi zo.

Heel mooi.

Die Carmichaels waren steenrijk.

En verblijven we hier?

Niet te geloven toch?

Geweldig.

Kloppen we gewoon aan?

Ja, dat denk ik wel.

Jij filmt, ik voer het woord.

Dit is typisch de plek voor een afschuwelijke moord.

Echt wel.

Ik ben Donald. We hebben elkaar gesproken.

Leuk je in het echt te ontmoeten.

Dit is m'n vriendin Rebecca. Zij zal me gezelschap houden.

Ik hoorde jullie niet komen. Ik ben hier alles aan het regelen.

Is het oké dat ik je kort film? -Prima.

Dit is het gezinsportret.

Dat heeft Eleanor laten maken...

één jaar voor het auto-ongeluk waarbij Margaret om het leven kwam.

Normaal hebben we iemand anders die dat voor ons doet.

Maar bedrijven komen niet graag naar zo'n verre plek.

Het huis ligt erg afgelegen en uiteraard weet iedereen ervan.

Waarvan?

Woont er nog familie?

Het is nog wel in bezit van de familie Carmichael.

Na alles wat er gebeurd is, ging het eerst naar de familie van Eleanor.

Onlangs is het huis naar haar zus Beatrice gegaan.

Beatrice is 83...

dus wij zorgen in haar naam voor het huis.

En sorry trouwens voor de beperkte tijd.

Sommige van onze rentmeesters...

willen dat hier helemaal niemand meer komt.

Ze zijn bang voor problemen.

Alleen korte verblijven worden nu toegestaan.

Zoals voor jullie.

Fijn dat u iedereen hebt overtuigd. Vijf dagen is meer dan genoeg.

Ik had ingezet op tien dagen.

Twintig dagen had ook gekund, maar niemand blijft hier zo lang.

Vanwege de internetverbinding? Zeg dat dat niet waar is.

Nee, de verbinding is stabiel.

Ik zei 't toch?

Wat is dit? -Dat ding aan de muur?

Dat hoor je niet, maar dat was de bel naar de keuken...

toen er nog personeel werkte.

Net als in 'Downton Abbey'.

Je vindt alles wat je nodig hebt, zoals beddengoed en eten.

Wie wil er koffie?

Ik.

Mooi, we hebben genoeg.

Het huis is nog helemaal in de staat van oktober 1989.

Sinds die tijd heeft hier niemand gewoond.

Dit was de slaapkamer van Catherine...

de jongste dochter van Arthur Carmichael.

Zij was toen pas 17.

Ze wilde later films regisseren.

Ze was altijd in en rond het huis aan het filmen, zeiden ze.

Ze maakte van die homevideo's.

Misschien lag daarin haar toekomst.

Ze is op vreselijke wijze vermoord, niet? Een geval van razernij.

En persoonlijk.

Ik ben blij dat ik de foto's van de moord niet heb gezien.

Die moord is niet te bevatten.

Dit is de grote slaapkamer. De grootste kamer van het huis.

Sliepen Arthur en Eleanor hier?

Mag ik je iets persoonlijks vragen? -Natuurlijk.

Is Arthur de moordenaar?

En wat is hier?

Dat is een oude opbergruimte.

Ik ben er al jaren niet geweest. Zelfs de sleutel heb ik niet meer.

Dit is de slaapkamer van Patrick.

Helaas is z'n lichaam nooit gevonden.

Hij brak z'n arm bij het ongeval waarin Margaret omkwam.

Haar dood was traumatisch voor hem.

Ze reden terug uit de stad...

en werden geraakt door een stel zuiplappen.

Niet te bevatten.

Ons kantoor is een kwartier hiervandaan. Bel dus gerust.

We zijn er altijd vrij rap.

Dank je wel.

Kennen jullie het Abaddon Hotel in de stad verderop?

Dat is ooit afgebrand.

Dat is nu een kale lap grond...

maar er is een winkel waar ze er veel spullen van hebben.

Gelet op jullie plan komt dat misschien van pas.

Daar wil ik zeker naartoe.

Bel me als er iets is. -Nogmaals dank.

En?

Alleraardigst.

M'n bedrijf zou dit zeker kopen als 't niet zo groot was.

Chase komt over een uur.

Ga nou niet mokken.

Het wordt heel leuk. Hij gaat ons helpen.

Nee, dat gaat hij niet. Hij vormt een risico.

Oké, sorry. Ik hou ook van hem, maar 't is wel zo.

Dat weet ik, maar hij is niet dom. Geef hem gewoon een kans, oké?

Kan die camera nu uit?

Eerlijk is eerlijk, ik had erger verwacht.

Dat zei ik toch?

Margot.

Heb je 'm open gekregen?

Mogen we daar wel komen?

Wat ligt hier allemaal?

Geen idee.

Mijn god.

Nu snap ik waarom die deur op slot zat.

Laat maar op slot.

Hij is er.

Waar zitten jullie?

Ik heb je gemist.

Zijn jullie al begonnen?

Gaat dat zo? -Zo gaat dat.

Moet je jou zien. Gaat 't goed? Heb je een vriendin?

Daar gaan we weer.

Het gaat goed met me en ja, ik heb een vriendin.

Dag, Scorsese. Hoe is 't ermee?

Hoe is 't, Chase? -Echt, heb je een vriendin?

Moet je elk gesprek opnemen? -Ja, zeker weten.

Ik ben er nog, hoor. Maar je hebt dus een vriendin?

Dit worden ooit nog eens spectaculaire beelden.

Niet weglopen nu.

Gaan jullie morgen trouwen? Hoe heet ze? Is ze knap?

Hou op.

Als je in het verleden van Margot duikt...

zie je een passie voor het oplossen van onopgeloste zaken.

Wat haar als kind is overkomen op een braderie...

zou met iedereen iets doen.

Toen Margot tien jaar was...

ging ze met Chase en haar gezin naar een braderie.

Ze raakten elkaar kwijt...

en een onbekende man probeerde haar van het terrein te lokken.

Ze had niet meteen door dat dat niet deugde.

Ze begon te gillen en die vent ging ervandoor.

Ze kon haar ouders en de politie niet zeggen wie hij was.

Naarmate ze ouder werd, moet ze beseft hebben...

dat ze toen dood had kunnen gaan.

Meer kinderen raakten toen vermist...

en al die jaren zijn ze nooit meer teruggezien.

Volgens mij voelde ze zich op zekere wijze verantwoordelijk.

Op school bedachten we samen de website Net Sleuths.

Die bouwden we uit tot een grote community...

van internetrechercheurs voor niet-opgeloste zaken.

Margot wilde in alles altijd een stapje verder.

Steeds vaker verbleef ze op de plekken die ze onderzocht.

Daar maakte ze dan heel veel foto's en video's.

Haar laatste onderzoek betrof Huize Carmichael.

Op 10 oktober 1989, zo is althans het gerucht...

vermoordde Arthus 's avonds z'n vrouw, z'n dochter en z'n zoon.

Hij stak wreed op hen in.

Hij verliet het huis met Patrick, wiens lichaam hij ergens achterliet.

Daarna verdween Arthur volkomen van de aardbodem.

DE EERSTE AVOND

Waarom is hij de primaire verdachte? -Geen sporen van inbraak...

en 't had vroeg gesneeuwd.

De politie trof dus één paar voetstappen aan...

die van het huis naar het bos gingen.

En hoe zit 't met Patrick?

Die is nooit gevonden, maar z'n bed zit onder het bloed.

Hij zou het eerste slachtoffer zijn geweest van Arthur.

Daarna stak hij Catherine en Eleanor dood.

Is Catherine in onze kamer vermoord?

Kunnen we met Chase ruilen?

In theorie loopt Arthur Carmichael dus deze trap af.

Hij zit onder het bloed. Voor omkleden is geen tijd.

Opzij, Chase.

Daarna loopt hij door de gang en hij gaat linksaf...

en dan door deze deuren naar buiten.

Maar nee: hij verdwijnt.

Spoorloos. En nergens een druppel bloed.

Zelfs niet in de sneeuw.

En het lichaam van Patrick?

Droeg hij Patrick of ging dat anders?

Dat wisten ze niet.

En wat doe ik hier?

Begrijp me niet verkeerd, fijn dat ik mocht komen.

Maar ik ben niet zo'n spoorneus.

Nee, Chase. -Wat is er?

Sorry. Het is speurneus.

Ik ben niet zo'n speurneus.

Twee camera's moeten constant alles filmen.

Dank je. Ook alles wat niet met ons onderzoek te maken heeft.

Margot denkt aan alle plekken waar spoken zouden zijn.

Maar deze keer is 't echt.

Shit, ik moet opnemen.

Hoi, Linda. Hoor je me? Ik...

Linda, hoor je... Verdomme.

Oké, speurneuzen.

Dit is onze eerste avond in Huize Carmichael.

Iedereen heeft z'n plekje gevonden.

Hoe is 't?

Sorry. Morgen heb je meer aan me.

Ik moet van alles uitzoeken voor m'n werkpresentatie.

Gelukkig hebben we hier internet.

Ik begrijp je helemaal.

Nieuwe baan, nieuwe taken.

Ik ben allang blij dat je überhaupt meegekomen bent.

Dank je. -Ja, ach.

Luister even.

Ik ga graag mee op avontuur.

Oude raadsels oplossen, ik vind 't echt geweldig.

Ik hoor een 'maar'.

Dit is de laatste keer dat ik meega. Voorlopig, althans.

Ik vind deze baan leuk en die wil ik behouden.

En als ik dan naar oude huizen ga...

Kan die camera even uit?

Dank voor de grote slaapkamer.

Dit is m'n fijnste slaapkamer ooit.

Ik dacht dat ik op de zolder moest. -Dat kan nog steeds.

Waar is je... Hoe heet zo'n ding?

Je camera. -Morgen, echt.

Dan film ik alles. Zelfs als ik naar de wc ga.

Oké, rustig maar.

Denk je echt dat 't hier spookt?

Geen idee, maar als 't wel zo is, film dat dan.

Heeft 't ooit echt gespookt in een pand waar je geweest bent?

Waarom moet ik er dan bij zijn?

Wat wil je van me horen?

Dat mama gebeld heeft en dat er iets gebeurd is met me...

en dat je me op deze manier goed in de gaten kon houden.

En als dat zo is? Is dat dan zo erg?

Jij helpt mij, ik help jou. -Ik heb geen hulp nodig.

O nee?

Je bent twee dagen spoorloos geweest. Niemand wist waar je uithing.

Zo zat 't dus niet.

Echt niet.

Wat was dat?

Jezus. -Wat is er?

Hoorde je dat? -Wat dan?

Het klonk als... -Als wat?

Alsof er beneden iemand zong. -Zong?

Een meisje dat zong.

Wat ga je doen?

Heb je dat?

Hij stond nog niet aan, maar ik heb 't geprobeerd.

Top dat je filmt. -Geen probleem.

Dag, speurneuzen.

Dat lukt nooit serieus.

Dat was m'n laatste avond onder deze lakens.

Gisteren heb ik nieuwe gekregen. Die oude roken een beetje vreemd.

Margot, jij wil alles vastleggen, dus film ik dit ook maar.

Er is nog steeds geen trucje om te bepalen welke hoek waar hoort.

Ze is altijd toevallig net weg als ik het bed moet opmaken.

Nou, alsjeblieft, Margot.

Zie je wel? Zo moeilijk was dat niet.

Heerlijk schoon.

Bedank me straks maar.

Mocht dit ons laatste avontuur samen zijn, dan wel met frisse lakens.

Ik hou van je.

Ik heb geslapen als een roos. Hoe laat was 't?

Goedemorgen, speurneuzen.

Wil je nog naar die winkel?

Misschien vinden we goede aanwijzingen.

En misschien vinden we een mooi bankje...

Voor aan het voeteneinde.

En ik?

Jij blijft hier om te filmen. -Is dat alles?

Meer niet.

Prima, dan blijf ik hier.

Dan horen jullie wel of ik nog spoken gezien heb.

Dank je wel.

Met enige mazzel krijg je een voorstelling tijdens je ontbijt.

Volgens Rebecca zingen ze graag.

Nee, ik zei niet dat ze zongen, maar dat 't klonk alsof ze zongen.

Ik dacht dat we weg zouden gaan.

Wat is dit allemaal?

Hier krijg ik echt de kriebels van.

Gaat 't? -Ja, prima.

We moeten gaan.

Wat een heerlijk huis. Alsof ik op vakantie ben.

Rebecca en ik gaan naar een antiekwinkel.

Red jij 't hier in je eentje?

Prima.

Ik hou het huis nauwlettend in de gaten.

Wat is er? -Waar is je camera?

Daar.

We zitten hier vijf dagen, dus film er rustig op los.

Oké.

Dank je. -Geen probleem.

Tot over een paar uur. -Veel plezier.

Je wilde toch dat ik zou filmen?

Dan zal ik filmen ook.

Margot, schat.

Ik heb je moorden opgelost.

Er blijkt helemaal niemand vermoord te zijn.

De Carmichaels zijn springlevend.

Ze hebben hun dood in scène gezet om de belastingdienst te tillen.

Ik ben 't, Arthur Carmichael.

Dit heb je allemaal aan jezelf te danken, Margot.

Je krijgt een inkijkje in mijn leven.

Zijn jullie al terug?

Neem me nou niet in de zeik.

Jezus.

Kom op.

Zeg eens iets. Hallo?

Oké.

Kom op.

Oké.

Oké, hufter.

Schei toch eens uit.

Wat leuk. -Die zijn echt heel leuk.

Is dat...

Het perfecte bankje voor bij het voeteneinde.

Een beetje klein, maar...

Mooi.

Moet je zien.

Kijk dan. -Ik zie 't.

Jezus.

Komen jullie van buiten de stad? -Ja, sorry.

Ja. Of nee, we zijn een week hier.

Wat is dit allemaal?

Spullen uit het Abaddon Hotel van voor de verwoestende brand.

Zou alles anders zijn afgelopen...

als Margot en Rebecca niet op pad waren gegaan?

Ze komen spullen tegen uit dat hotel. Niks bijzonders.

Maar dan ziet Rebecca iets aan die klok...

en dat verandert alles.

Er zitten vakjes in. -Wat?

Er zitten geheime vakjes in.

Hoe weet je dat?

Dit is zo'n oude Duitse klok.

Daar heb ik een foto van gezien.

Elke klok is hetzelfde gebouwd.

Waarom fluister je? -Dit is geheim.

Allemachtig.

Zoek verder.

Er is nog iets.

Dat kun je niet maken. -Jawel.

Kijk.

'Het personeel dient aanwezig te zijn op donderdag 15 september.

Het hotel zal dicht zijn.

Beverly moet gevonden worden en terug naar het hotel.

Misschien is ze wel zwanger. Deze informatie is vertrouwelijk.'

Wie is nou weer Beverly?

Alles gaat mee. -Niet alles kan mee.

Jawel. Niemand weet af van het bestaan.

Zijn jullie er weer?

Jongens, zijn jullie thuis?

En uiteraard is de stroom uitgevallen.

Wat was dat?

Wat is dat nou weer?

Wie is daar?

Wat?

Godallemachtig.

Allejezus.

Wie ben jij?

Zeg iets.

Verdomme.

Daar gaan we dan.

Wie is daar?

We zijn weer terug.

Is alles in orde? -Is de stroom uitgevallen?

Sorry.

Kunnen we even praten?

Kijk, daar.

Ik zie een gezicht.

Was je echt alleen?

Wie zou er anders zijn? Hier en beneden?

Misschien heb je gelijk wat dit huis betreft.

Misschien spookt 't hier echt.

Ik zei... -Hou op. Niks 'ik zei 't toch'.

Ik heb altijd gedacht dat ze daar om meerdere redenen naartoe ging.

Ze zocht een groter stukje van de grotere puzzel...

die al jaren niet opgelost kon worden.

Zij vond dat puzzelstuk.

Dat filmblik dat ze in die oude hotelklok aantroffen...

en dat daar al die tijd zo'n belangrijke aanwijzing in zat...

en met 'Hell House' en 'Insomnia' op de markt...

en dat iedereen erop wachtte dat iemand die klok zou openen...

Dertig jaar later gebeurde dat daadwerkelijk.

Ik verwachtte oude beelden van het Abaddon Hotel...

aangezien die beelden uit dat hotel kwamen.

Maar toen ik ermee aan de gang ging, kreeg ik iets heel anders te zien.

Wat zag u dan?

De Carmichaels.

BRADLEY ONTWIKKELDE DEZE BEELDEN NA DE E-MAIL VAN MARGOT

DE FILM WAS PAS ENKELE DAGEN NA DE DOOD VAN MARGOT KLAAR

18 JUNI 1989.

Margaret?

Pat, zijn jullie er nog?

Je bent een eikel, Pat. Ik schrok me dood.

Niet boos zijn op mij. Het was Margarets idee.

Mijn idee?

Jij wilde meer drama in haar filmbeelden.

Dit wordt geen dramafilm. Dit wordt een soort documentaire.

Dat is het doel hiervan.

Hij wilde zich verstoppen in de kast. -Dat was leuk geweest.

We moeten gaan, anders hebben we file.

Waar gaan jullie heen?

Ik heb m'n eerste repetitie. Over drie weken spelen we 'Faust'.

Pat brengt me ernaartoe.

Mag ik niet mee? Dat worden mooie beelden.

Jij moet hier blijven van mama. Voor het eten zijn we weer thuis.

Nog een paar beelden voordat ik ga schitteren.

Helaas is dit het laatste beeld dat we van Margaret hebben.

Die avond kwam ze om het leven.

Patrick is nooit meer de oude geweest.

DE TWEEDE AVOND

Er is nauwelijks een motief en dat is zo frustrerend.

Hebben jullie nog iets moois kunnen vinden?

Over de Carmichaels helaas niet.

Wel veel vreemde dingen wat betreft het Abaddon Hotel.

Moet je horen.

'Er nadert iets. De kou, de duisternis.

Alles sterft en niets keert ooit terug.'

Wat een schattig kinderversje.

Aantekeningen die iemand ooit in een klok heeft verstopt.

Dit wil ik ook voorlezen.

Dit.

'Als ze terugkomen...

stroomt er meestal bloed uit je gezicht.

Volgens de dokter is het...

hemolacrie.'

Googel dat eens.

Terugkomen? Waarvandaan?

Geen idee.

Wat is dat?

Ook dat vond ik in die klok.

Die leg ik in m'n kamer als geluksbrenger.

Links op de camera zit een lichtknopje.

Oké, wacht even. -Schiet op.

Er zitten zo veel knoppen op.

Hebbes. -Goed zo.

Waar is de meterkast?

Die moet...

Kom mee. Bij de kast vooraan.

En 't is hier al zo eng. -Echt hè?

Niks aan de hand.

Laat maar zitten, die meterkast.

Gefikst. -Anders was ik echt weggegaan.

Ja, sorry. Donald had me al gewaarschuwd.

Wat is...

Komt dat uit die kist die boven staat?

Hier is iets niet pluis, Margot.

Waar zit je trouwens?

Weet jij waar Margot is?

Ja, die is buiten.

Heb je eventjes? -Ja.

Heb je je bed verschoond?

M'n bed stonk nogal.

Naar een oude trui?

Ja, zoiets. -Dat had ik dus ook.

Wat is er? Mag dit worden opgenomen?

Ja, film gerust door.

Ik wilde gewoon weten wat jij hier nou allemaal van vindt.

Wat ik ervan vindt?

Margot gaat altijd op kruistocht...

en ze weet van geen ophouden. Ze is soms geobsedeerd.

En mede daarom zul je wel van haar houden.

Maar?

Ik wil hier gewoon niet langer blijven dan noodzakelijk.

Dus als 't je op een gegeven moment te veel wordt...

en je wil hier weg, dan sta ik achter je. Oké?

Dank je, Chase.

Voorlopig gaat 't prima.

Zolang ik internet heb. -Juist.

Succes met je videocall.

Na tientallen jaren van geruchten omtrent Huize Carmichael...

kon je al na de filmbeelden van de eerste dag zien...

dat al die geruchten waarschijnlijk klopten.

Maar ze lieten zich daardoor totaal niet van de wijs brengen.

Gek genoeg was 't Chase...

die erop aandrong voorzichtiger te zijn...

en die zei dat ze misschien niet vijf dagen lang moesten blijven.

Maar toen werd 't erger.

VAN REBECCA'S COMPUTER

Dag, Rebecca. Hoe is 't?

Dag, Linda. Hoe gaat 't?

Goed. Sorry voor de slechte kwaliteit.

Ik ben op het platteland met Margot.

Maar die presentatie moet wel lukken. We hopen er het beste van.

Ik ben dol op het platteland. Hoe is 't daar?

Anders.

Dat is er juist zo leuk aan.

Alle panden op die lijsten zijn oud. Daar kunnen we echt iets mee.

Er moet een hoop aan gebeuren.

Ik ga het beeld delen, dan laat ik je de foto's zien.

Mooi, niet?

Wat was dat? -Daar begrijp ik ook niks van.

Een geweldig pand.

Wat is de vraagprijs ook weer?

Dit pand kost 230.000.

Uitstekend. Goed gedaan, Rebecca.

Ik heb er nog een.

Deze vind je ook geweldig.

Heel fraai, maar die hal lijkt niet aan een renovatie toe.

Wacht even, sorry. Dit klopt niet.

Een prachtige trap.

Is dat het verkeerde bestand?

Dit is het bestand niet. Die foto's heb ik niet gemaakt.

Is alles in orde, Rebecca?

Wie is dat? Is dat...

Ben jij dat?

Lieverd, gaat 't wel?

Heb je even tijd nodig om dit op te lossen?

Dan heeft Linda die beelden toch?

Dat boeit me niet. Ik hoef ze nooit meer te zien.

Ik snap dat je van streek bent. -Je meent 't.

Dat weet ik, maar ik moet die beelden zien.

Prima dat je dat wil, maar ik ben misschien m'n baan kwijt.

Wat is er gebeurd?

Rebecca zag iets vreemds in haar videocall. Een mens.

In deze kamer. En ik zag mezelf ook op beeld.

Gaat 't wel? -Het gaat prima met haar.

Helemaal niet, Margot. Jij hebt 't niet gezien.

Ik had thuis moeten blijven. -Dus nu is 't mijn schuld.

Ik ben misschien m'n baan kwijt en dus ons enige inkomen.

Prima hoor, al die spookverhalen van je.

Maar dat is maar een hobby.

Daar verdienen we geen droge boterham mee.

Jij en ik. Oké?

Je bevredigt er je duistere obsessie mee.

Wat ga je doen?

Ik vertrek. Zouden jullie ook moeten doen.

Gefeliciteerd. Hier spookt 't echt. En nu wegwezen met z'n allen.

Je moest per se overal mee naartoe, want misschien spookte 't wel ergens.

Nu spookt 't eens ergens echt, en dan wil jij weg.

Ja, en ik ben vast niet de enige die er zo over denkt.

Ik ben 't met Rebecca eens.

Ik vind dat we niet langer moeten blijven dan noodzakelijk.

Zie je nou?

Kunnen Rebecca en ik even ongestoord praten?

Hoi, Becs. Hoe is 't ermee?

Wat fijn dat je dit filmt.

Als we dan toch nog één avondje blijven...

kan ik net zo goed de hele SD-kaart vol filmen.

En ze wordt kwaad als ik de camera wegleg.

Nog één avond. De ochtend daarop vertrekken we.

Ik ben 't helemaal met je eens.

Wat gaat ze nu doen?

Ze gaat de precieze stappen na van de moordenaar en de slachtoffers.

Voor de duizendste keer al zo'n beetje.

Heb je je baan nog?

Internet ligt eruit sinds de presentatie, dus geen idee.

Het komt heus wel goed.

DE DERDE AVOND

Ik begrijp hier helemaal niks van.

Waarvan?

Een oude foto uit die klok uit het Abaddon.

Aan de foto's van het Abaddon Hotel is niks vreemds.

Maar hieraan?

Is dat...

Precies. En moet je de achterkant eens zien.

'Braderie, Clarksburg, West Virginia, 1975.'

Zie je die kermisattractie?

Die attractie staat nu boven in dit landhuis...

met dezelfde clownskostuums op dezelfde paspoppen.

Drie poppen. -Wat?

Er staan drie poppen boven.

En wat houdt dat in?

Precies.

Hoe bedoel je?

We hebben nu officieel een verband ontdekt...

tussen dit landhuis en het Abaddon Hotel.

Hoe komt dit van Clarksburg helemaal naar Rockland County...

en hoe komt deze foto in die klok terecht?

Misschien kunnen we vanavond beter vertrekken.

Echt niet. We komen nu juist...

Wat was dat?

De bel.

Iemand belt van boven naar de keuken.

Vanuit welke kamer wordt er gebeld?

Dat kun je daar zien, boven de deur.

Oké, wacht.

Patrick, staat er.

Kom mee.

Gaan jullie naar boven?

Ja, en jij blijft hier en je gaat filmen.

Kom.

Het licht brandt in de kamer.

Of brandde dat licht al?

Wacht.

Jezus. -Kijk uit.

Hoe komt die clown hier?

Dat weet ik...

Hij kijkt naar ons. -Dat zie ik ook wel.

Blijf hier.

Raak hem aan. -Stil nou.

Gewoon een pop.

Jij moest weer een plek kiezen met clowns.

Niks aan de hand.

Jongens? Is daar iemand?

Wie is daar?

Wat is er gebeurd?

In de kast.

Ga kijken. -Ik ga al.

Verdomme, die kutclowns.

Kunnen we nu eindelijk weggaan? -Jezus.

Wat heeft mama je verteld over mij?

Wil je 't daarover hebben?

Ik zag een meisje. Moederziel alleen.

Ze was haar moeder kwijt, zei ze.

Ik wilde haar helpen.

Dat is lief. -Nee, niet lief.

Hoezo niet? -Omdat ze niet bestond.

Ze verdween telkens en dan verscheen ze weer, waar ik ook was.

Ze zei dat ze met haar moeder in een hotel logeerde.

Ze was haar moeder kwijt.

Ik wilde haar helpen, maar ze verdween telkens weer.

Toen wist ik dat ze niet echt bestond en dat ze tussen m'n oren zat.

En daarom moet je je medicatie blijven gebruiken.

Dat deed ik ook.

Het had niet mogen gebeuren, maar ze leek levensecht.

Het laatste wat ze zei, begrijp ik hier pas.

'Ga met Margot mee', zei ze.

De dag erop belde jij me en vroeg je of ik mee wilde.

Nee, geen gelul nu.

Er is iets goeds mis hier.

Iets zit ons dwars.

Het wil ons hier niet, dus laten we toegeven.

Morgen, oké?

Ja, morgen.

Komt 't allemaal wel goed, zo in je eentje?

Wil je bij ons slapen?

Ik ga me bezatten.

Dan kan ik tenminste slapen.

Ik hou van je, oké?

Ik ook van jou.

Fijn.

Welterusten.

Hoorde je dat?

Ik hoorde geschreeuw en gebonk.

Houd eens vast.

Wat is er?

Alles veilig?

Ik denk 't wel.

Wat is er?

Is die tas van Chase?

Shit, waar hang jij uit?

Hij is niet beneden of buiten.

Kun je hem nog eens bellen?

Z'n telefoon ligt hier.

En nu? -Geen idee.

Hij sms'te gisteravond nog. 'Deden jullie dat?'

Wat deden wij dan?

Geen idee. Jij sliep, dus ik heb niet geantwoord.

Hij hoorde vast wat ik ook hoorde toen ik wakker werd.

We weten in elk geval dat Chase niet is weggelopen.

Uiteraard niet.

Lastig te begrijpen.

En nog lastiger om naar te kijken, als je de beelden hebt gezien.

En ik heb de beelden gezien.

DE LAATSTE BEELDEN VAN CHASE BENTLEY

Nou, Margot.

Je hebt deze keer wel een toplocatie uitgekozen.

Laten we maar hopen dat we dit overleven.

Genoeg voor vanavond.

Er wordt telkens op de deur geklopt en toch staat er niemand.

Daar heb je 't weer. Er staat iemand voor m'n deur.

Ik ben er zo klaar mee.

Niks.

Margot, zodra 't licht wordt, vertrekken we.

Ik hou van je, maar 't is hier echt niet in de haak.

M'n deur is net geopend.

Verdomme, iets heeft m'n deur geopend.

Wat is dat?

Ik ga weg.

Ik pak m'n tas.

Ik pak m'n tas en dan ga ik ervandoor.

Alsof we er nooit geweest zijn.

Het spijt me, oké?

We gaan al.

Ik ga al. Het spijt me. Het spijt ons. We gaan al.

Ik ga al.

We gaan al.

Alsjeblieft.

Het spijt me.

Ik ga al.

Ik ga weg.

Pat, is alles in orde?

4 SEPTEMBER 1989.

Kan ik je ergens mee helpen?

Wat is dit allemaal?

Is alles in orde?

Waarom film je me?

Ik had gezegd dat ik niet in je video's wil.

Jezus.

Is dat de jurk van Margaret?

Waarom heb je...

Stel nou eens dat zij haar kunnen laten terugkeren?

Wie zegt dat?

Patrick, ze is dood.

Het spijt me.

Ik mis haar ook, maar dit...

Dit is niet oké.

Kijk daar maar niet in. Ga alsjeblieft weg.

Ik wil je iets geven.

Je hoeft 'm niet per se om...

maar hou dit ding bij je.

Ik heb er veel aan gehad.

De mensen voor wie Patrick werkt...

vroegen hem of hun spullen bij ons konden liggen.

Ik heb een van die kisten geopend en wat zat daarin?

Nou, heel veel. Maar ik vond onder andere dit.

Bladmuziek.

We gaan eens kijken.

Er nadert iets.

De kou, de duisternis.

Alles sterft.

En niets keert ooit terug.

Werp de as weg.

Pak jullie kruizen.

Bid tot Hem.

Dat jullie nooit zullen terugkeren.

Het leven is een cirkel.

Vol van duisternis.

Verlaat Hem niet.

En keer niet terug.

Jezus, Pat. Voor wie werk jij?

Waar hang je uit, Chase?

Kom nou.

Margot, we moeten gaan.

We gaan niet weg zonder m'n broer.

En als er iets met hem gebeurd is? Wachten we dan tot ons iets overkomt?

Het komt wel weer goed met m'n broer.

Hij heeft vast een aanval gehad. Hij komt heus terug.

Ja hoor, hij is weggelopen zonder z'n tas en z'n telefoon.

We geven hem iets meer tijd nu het daglicht is.

Ik wil hier geen seconde langer blijven.

Laten we hem de tijd geven, dan kunnen we voor het donker weg.

Alsjeblieft.

Jij je zin.

Tot twee uur. Niet langer.

Anders vertrek ik met of zonder Chase.

Of zonder jou.

We weten maar weinig over het vroege verleden van Andrew Tully.

Maar we weten wel iets.

Tully was ooit zeer gelovig.

Hij en z'n gezin woonden in de jaren 1960 in Arkansas.

Z'n jongere dochter, Abigail Tully, is helaas al vroeg overleden.

Vanaf dan wordt alles enigszins onduidelijk.

Hij vlucht namelijk voor de politie. Dat weten we uit archieven.

Wat doe je als je in je eigen staat op de vlucht bent? Waar ga je heen?

Hij vlucht naar Clarksburg, West Virginia.

Daar ontmoet hij Thomas Rollins en Freddy Perkins.

Van Thomas Rollins en Freddy Perkins weten we...

voordat ze naar Abaddon, New York, gingen...

dat ze een kermiskraam hadden, Down-A-Clown, met z'n tweeën...

van eind jaren '60 tot in de jaren '70.

Op de beelden van Catherine zien we een derde clownskostuum.

Van wie is dat kostuum?

Het is plausibel dat de cultus daar begonnen is.

Op een braderie in West Virginia...

waar Tully z'n trouwe deelgenoten ontmoette.

Zij volgden hem naar Abaddon...

waar ze een hotel bouwden als dekmantel...

en waar mensen uit de regio kwamen te werken.

Bijvoorbeeld iemand als Patrick Carmichael.

Het is vier uur.

Hij heeft twee uur extra gekregen, maar nu moeten we gaan.

Kom, we gaan naar de auto.

Het spijt me, Chase.

We gaan straks meteen naar de politie.

Ze zullen hem heus vinden, maar nu moeten we aan onszelf...

Wat is er?

Weet ik veel, ik ben toch geen automonteur?

Jezus, zeg.

Ik had nooit mee moeten gaan.

Luister. Het is nu vier uur. Als we nu gaan lopen...

bereiken we nog voor het donker de grote hoofdweg.

Twintig kilometer door het bos? Dat lukt nooit.

Dat redden we best.

Tenzij je wil wachten tot morgen.

Dan komt Donald weer. Eén avondje nog.

Als we nu gaan lopen, halen we zes kilometer per uur.

Dan kunnen we voor het donker terug zijn.

Kom op, we moeten nu gaan.

Dan doen we dat. We gaan lopen.

Carmichael Woods is een enorm privébos.

Dan ben je dus nog niet bij de ellenlange weggetjes en paden.

Ja, ze hadden voor het donker de stad kunnen bereiken.

Maar dat was wel heel lastig.

En dan hadden ze in feite nog niks meegemaakt.

Heb je bereik?

Nog niks.

Pas op. -Kut.

Pas op.

Niks aan de hand.

We lopen nu een uur en we liggen voor op schema.

Volgens mij redden we 't wel voordat 't donker wordt.

Dat hoop ik wel.

Meer heb ik niet te zeggen.

Morgen regelen we een sleepwagen en zoeken we verder naar Chase.

Iets te zien? -Helemaal niets.

Bereik?

We gaan gewoon verder.

Hoorde je dat?

Was dat een vogel?

Wat was dat?

Shit. Rennen. -We kunnen niet rennen.

Gewoon stevig lopen. Rennen houden we niet vol.

EENRICHTINGSVERKEER

Waarom staat hier in godsnaam een lijkwagen?

Kom, we moeten door.

Wat is dat?

Verdomme.

Rennen. -Ik kan niet meer.

Jawel. Geef me je hand.

We blijven niet hier bij die dingen. Rennen.

Kom op.

Daar. -Rennen.

Godzijdank. -Rennen.

Vooruit.

Moet je nu per se filmen? Kappen.

Als we ooit alles moeten vastleggen, is dat nu wel.

Margo, ik wil gewoon weg. Die moorden kunnen me niet schelen.

Dit gebeurt met een reden.

Wat we gezien hebben en alles in dat bos...

We komen dichter bij de waarheid.

Wat kan 't mij schelen wie Kennedy hier vermoord heeft?

Het spijt me dat ik je meegenomen heb.

Ik heb je niet gedwongen, ik dacht dat je zelf mee wilde.

Het spijt me.

Heb je bereik?

Een SMS van Chase.

Wat schrijft hij?

Hij schrijft alleen maar 'Hoi'.

Dat kan helemaal niet.

Hoezo? Waar is z'n telefoon?

Die lag in z'n kamer.

Hoe kan dit dan? -Geen idee.

Misschien zit hij op z'n kamer.

Nee, blijf hier. Stuur een SMS terug.

'Hoi. Waar heb jij uitgehangen?'

'Ik heb nieuwe vrienden.'

Wat bedoelt hij daarmee? -Geen idee.

'Wie zijn die vrienden?'

'Ze willen jullie leren kennen.'

Wat bedoelt hij? Wie zijn die nieuwe vrienden?

'Waarom kom je niet naar onze kamer?'

Stel dat dat iemand anders is. -Daar wil ik juist achter komen.

'Dat willen ze vast niet.'

Ik moet weg. Ik wil hier niet blijven.

'Goed, ik kom eraan.'

Ik ga. -Waarnaartoe? Wacht nou, Rebecca.

Alsjeblieft.

Wie is dat?

Chase, ben jij dat?

Wat ga je doen?

Blijf filmen.

Ik hou van je.

Niet doen.

Alsjeblieft.

Wat schrijft hij?

Hij schrijft:

'Ze zijn in jullie kamer.'

Ik blijf hier geen minuut langer. -Hou op, Rebecca.

Kom terug.

Rustig maar, Rebecca.

Rot maar op met je 'rustig maar'.

Pat, we dachten dat je dood was.

Niet dus. Ik zat in de bak.

Je arm. Hoe heb je...

Die heb ik niet meer nodig.

Wat is er in dat hotel gebeurd?

Een massazelfmoord, zeggen ze. Was jij daar ook?

Ik zat in de bak, zei ik.

Ik heb gevochten.

Weet jij wat er gebeurd is?

Iedereen in dat hotel is dood.

Niet dood. Ze zijn naar gene zijde.

Ik had ook moeten gaan. -Naar gene zijde?

Hoe bedoel je, naar gene zijde? Hoor je wel wat je zegt?

Je moet me niet filmen.

Zet die camera uit.

Catherine.

Over de massale zelfmoord in het Abaddon Hotel weten we...

dat er in de weken daaraan voorafgaand...

in dat gebied allerlei vreemde en onverklaarbare dingen gebeurden.

Alsof wat ze uitspookten in die kelder...

op een bepaalde manier een duistere energie voortbracht.

Huize Carmichael bleek daarop geen uitzondering.

Je ziet dat Patrick zich die avond anders gedroeg dan anders.

Catherine confronteert Patrick met de zelfmoord in het hotel.

Dat was haar laatste avond.

Wie of wat hen toen te grazen heeft genomen...

liet geen enkel spoor na in de sneeuw.

Helemaal niks.

Oké.

Ze zijn binnen.

Ze zijn binnen.

Catherine...

Wie is daar?

DE VIERDE AVOND

Start de auto, alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Waarom doet dat kutding 't niet.

Dit bevalt me niks.

Kom op nou.

Wat was dat?

Margot, alsjeblieft.

Wacht, er klopt iets niet. Dat is Chase niet.

Dat is Chase wel.

Margo, luister. Dat is Chase niet. Blijf hier.

Blijf hier en doe de deur op slot.

Wacht, hij gaat over.

U spreekt met Rebecca Vickers...

in Huize Carmichael, Starlight Drive 101.

Er zit hier iets in huis. Margot, dat is Chase niet.

Chase...

Rebecca.

Rebecca, Chase is gewond.

We moeten hulp halen.

Rebecca, doe die deur open. Alsjeblieft.

Chase is gewond. We moeten...

Ik weet wat je gedaan hebt. Ik heb 't gezien.

Hou op, alsjeblieft.

Dit is niet afgelopen.

Het kwaad sterft nooit.

Vuur kan het kwaad niet vernietigen.

Het kwaad valt niet te overwinnen.

Het kwaad zal blijven bestaan en het kwaad zal er altijd zijn.

Soms open en bloot.

Als iemand deze opname vindt...

Ik kon niet anders.

Ieder van ons dient Hem op een andere manier.

Hou je mond.

Het zal snel afgelopen zijn.

VERHAAL, PERSONAGES EN GEBEURTENISSEN ZIJN FICTIE

Wisten jullie dat de braderie van Rockland County er weer komt?

Dat meen je niet. -Nota bene in Abaddon.

Het hotel is weg, dus 't kan weer, zullen ze wel denken.