Original subtitles

Στα προηγούμενα…

Αν είχες λίγη υπομονή.

Όταν μιλάμε για κρατικά εγκεκριμένους βιασμούς, δεν είναι επιλογή.

Οπότε διαλέξατε μακελειό.

Μαζευτήκαμε για να καταδικάσουμε αυτούς τους ποταπούς δειλούς…

που δολοφόνησαν τους πιο ευγενείς υπηρέτες του Θεού.

Εσύ φταις, Θεία Λίντια.

Πανάγαθε Θεέ. Ελέησέ τους.

Γιατί κρατούνταν από άθεους!

Αυτή είναι η αρχή του τέλους.

Η Γιλεάδ θα αντισταθεί.

Σηκωθείτε! Παλέψτε για την ελευθερία σας! Μην αφήσετε τα καθάρματα να σας τσακίσουν!

-Τώρα, τώρα, τώρα! -Από εδώ, Διοικητά.

-Όχι! -Τζουν!

-Πού πάμε; -Κάπου ασφαλείς.

Πατήσαμε πόδι στην πόλη, αλλά πρέπει να βρούμε…

τους ακραίους Διοικητές που επέζησαν και να ξεμπερδεύουμε.

Πού είναι οι Διοικητές που επέζησαν;

Δεν καταλαβαίνεις ότι η Γιλεάδ θα στείλει κι άλλους σαν αυτούς;

Θα πετάξουν για Ουάσινγκτον απόψε.

Πρέπει να σταματήσεις αυτή την ξεδιάντροπη επίθεση. Κι εκείνη.

Με βόμβα, υποθέτω;

Δε θα το χαλάσω.

Λόρενς. Πρέπει να δείξουμε ενιαίο μέτωπο στην Ουάσινγκτον.

Χαίρομαι που έρχεσαι.

Θέλω να το αναιρέσω.

Θα άφηνα όλη την ανθρωπότητα να ξεκληριστεί…

-αν απάλλασσα τη Γιλεάδ απ' τη συνείδησή μου. -Κάνε κάτι τότε.

Θέλεις να είσαι με τους νικητές;

-Μου είπε να τα παρατήσω. -Έπρεπε να την ακούσεις.

6x10: The Handmaid's Tale ~ Series Finale Υποτιτλισμός: haroldpoi

Η Βοστώνη είναι ελεύθερη. Η κατοχή της Γιλεάδ έλαβε τέλος.

Νικήσαμε. Τουλάχιστον εδώ.

Η Βοστώνη ανήκει ξανά στις ΗΠΑ. Δόξα τω Θεώ.

Όταν οι πεζοναύτες αποβιβάστηκαν στο Σάουθι, η μάχη είχε σχεδόν τελειώσει.

Η Γιλεάδ είχε ήδη αρχίσει να φεύγει.

Χρειάστηκαν μόλις 19 μέρες. Αλλά αυτό είναι μόνο η αρχή.

Πρώτα θα απελευθερωθεί όλη η Μασαχουσέτη. Μετά η Νέα Υόρκη.

Δυτικότερα, μέσω Οχάιο. Κάνσας.

Μια μέρα, το Κολοράντο. Και η Χάνα.

Ελευθερία!

-Γεια. -Γεια.

-Έμαθες τίποτα για την Τζανίν; -Όχι.

Η Γιλεάδ προσπάθησε να πολεμήσει, αλλά δεν είχε ηγέτες.

Όλοι οι Διοικητές της Βοστώνης ήταν νεκροί πριν καν αρχίσει η μάχη.

Ο Θεός πάντα απαιτεί θυσίες.

Ελάτε, παιδιά! Πρέπει να τα φορτώσουμε όλα και να φύγουμε.

Πυρομαχικά και όπλα σε κάθε αμάξι. Μην τα βάλετε όλα σ' ένα.

-Γεια. Είσαι καλά; -Ναι.

Είδα τη Ρίτα και τη Μόιρα στη φωτιά. Γιορτάζουν.

Τέλεια. Το αξίζουν.

Έχεις μέρες να κοιμηθείς. Πρέπει να ξεκουραστείς.

Μα δεν είμαι κουρασμένος. Καθόλου.

Θα έπρεπε. Είναι παράξενο, αλλά…

Ξέρεις κάτι; Βρήκαμε τεχνίτες.

Κάποιους ηλεκτρολόγους της πόλης.

Θα πάνε στο εργοστάσιο ηλεκτρισμού να δώσουν ρεύμα.

Ωραία. Δεν προλαβαίνεις να κουραστείς.

Θα αποκαταστήσουμε την ηλεκτροδότηση για να έχουμε ξανά ρεύμα.

Και μετά, θα ανοίξουμε το αεροδρόμιο.

Έτσι θα έρχονται πτήσεις απ' την Αλάσκα.

Η Χόλι και η μάνα σου θα 'ρθουν εδώ.

-Αυτό θα ήταν φανταστικό. -Ναι.

Και η Νέα Υόρκη; Το Μέι-Ντέι… σκοπεύει να πάει εκεί τώρα;

Ναι, αυτό ακούγεται.

Έχω αρχίσει επαφές με όσους είναι εκεί.

Αλλά δεν ξέρω, θα δούμε.

Δε θα 'ναι όμως Κολοράντο.

Κοίτα…

Θα πάρουμε πίσω τη Χάνα νικώντας τη Γιλεάδ ένα μέρος τη φορά.

Εντάξει.

Πρέπει να φύγω.

-Γεια. -Γεια. Κανένα νέο;

Η Γιλεάδ έκανε μεγάλες αλλαγές στις διοικητικές περιφέρειες.

Τι σχέση έχει με τη Χάνα;

Πολλοί Διοικητές απ' τη δυτική περιφέρεια πήραν προαγωγή, και ο Μακένζι.

Μετατέθηκε στην Ουάσινγκτον.

Θα μετακομίσει εκεί με τη Σύζυγό του και την κόρη σου.

Εντάξει. Εντάξει.

Η Χάνα θα 'ναι σχεδόν 500 χλμ. πιο κοντά.

Ξέρω ότι δεν αρκεί, αλλά είναι μια κάποια πρόοδος.

Και τέλος πάντων, έχεις ρεπό. Πρέπει να κοιμηθείς.

Τι κάνετε… Τι κάνετε για να βρείτε την Τζανίν;

Αυτοί είναι όλοι οι δικοί μας που είναι ακόμα εγκλωβισμένοι στη Γιλεάδ.

Δε θα αφήσω κανέναν πίσω.

Την έχουν τα Μάτια; Είναι… νεκρή;

Δεν ξέρουμε. Λυπάμαι.

-Ο Θεός να τη βοηθήσει. -Ή η Θεία Λίντια.

Είχαμε επαφή μαζί της.

Τα Μάτια την άφησαν. Προσπαθεί να μάθει ό,τι μπορεί για την Τζανίν.

Θεέ μου. Εφτάψυχη η σκύλα.

Είναι επιζήσασα.

Μπορεί να ξέρω περισσότερα για την Τζανίν σε λίγες ώρες, αν θες να μείνεις.

-Ευχαριστώ. -Βέβαια.

Φαίνεσαι χάλια, Μαρκ. Πρέπει να κοιμηθείς λίγο.

Ευχαριστώ.

Δεν τα πάω καλά με τον ύπνο.

-Όχι; -Όχι.

Ο γιος μου ζει στη Χαβάη, με την πρώην μου.

Όταν κλείνω τα μάτια, βλέπω… αυτούς.

Οπότε, συνεχίζω να δουλεύω.

Αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω γι' αυτόν.

Να γκρεμίσω τη Γιλεάδ για να μη χρειαστεί να το κάνει εκείνος.

Μακάρι οι μέρες να περάσουν γρήγορα.

Για να κοιμηθούμε λιγάκι κι οι δυο.

-Το είδες; -Ναι.

Μπορώ να δοκιμάσω;

-Μη φας πολύ, εντάξει; -Εντάξει.

Εντάξει.

Γλυκιά μου, θα πονέσει η κοιλίτσα σου. Εντάξει;

-Εντάξει. -Ευχαριστώ, Μπανάνα.

Παρακαλώ.

Γεια. Πέντε ενήλικες και πέντε παιδιά, παρακαλώ.

Ευχαριστώ.

Χάνα;

Χάνα; Χάνα.

Κοριτσάκι μου; Χάνα;

Χάνα;

Συγγνώμη, είδατε ένα κοριτσάκι; Είναι… Όχι;

-Όχι, λυπάμαι. -Χάνα!

Ωχ, όχι. Κοριτσάκι μου, Χάνα.

Χάνα. Έλα εδώ.

Αγάπη μου. Γεια.

Θεέ μου. Είσαι καλά;

-Είσαι καλά; Πού πήγες; -Εσύ με έχασες.

Τι; Όχι, όχι, όχι.

Όχι, όχι, όχι.

Οι μαμάδες πάντα γυρίζουν, το ξέρεις αυτό, σωστά;

Οι μαμάδες πάντα γυρίζουν.

Εντάξει.

Για να δούμε αν μπορούμε να σου βρούμε κάτι καινούργιο.

Μεγαλώνεις τόσο γρήγορα.

Σερένα. Γεια.

Δόξα τη Χάρη Του.

Συγχαρητήρια για τη νίκη.

Δε θα ήταν δυνατή χωρίς εσένα.

Σωστά.

Έγινα ο Θάνατος, ο καταστροφέας των κόσμων.

Βοήθησα στην πτώση της Βοστώνης δύο φορές τώρα, απ' ό,τι φαίνεται.

-Χρειάζεσαι βοήθεια; -Ναι.

Έλα εδώ, φίλε.

Γεια.

Λυπάμαι πολύ γι' αυτό που έπαθε ο Νικ.

Είθε η μνήμη του να είναι ευλογία και παρηγοριά για σένα.

Όπως έστρωσε, θα κοιμηθεί.

Έζησε μια βίαιη και…

ανέντιμη ζωή, άρα…

Αν ποτέ ένιωθε ότι είχε επιλογή…

θα είχε διαλέξει εσένα.

Γεια. Εντάξει.

Να δούμε τι υπάρχει εδώ; Ας κοιτάξουμε.

Ορίστε. Τι έχουμε εδώ;

Απλά τέλειο. Μάλλον είναι στο μέγεθός σου.

Είναι σημάδι απ' τον Θεό.

Τα σημάδια είναι για μάγισσες.

Δεν είμαστε πια στη Γιλεάδ.

Δεν μπορώ να γυρίσω ποτέ πίσω.

Πάρα πολλοί με θέλουν νεκρή.

Ο Καναδάς δε μου δίνει διαβατήριο κι ούτε η ΕΕ.

Οπότε… μάλλον δεν είμαι κανείς.

Είσαι η μητέρα του.

Απλά γίνε αυτό.

Απλά γίνε αυτό. Εντάξει;

Εντάξει;

Σερένα;

Τώρα, σε παρακαλώ.

Γεια, δύο ακόμα.

-Πού πάμε; -Στρατόπεδο προσφύγων του ΟΗΕ, προς το παρόν.

-Εντάξει. Ακόμα δεν έχω διαβατήριο. -Το ξέρω, προσπαθώ να το λύσω.

Τι σημαίνει αυτό για μένα και τον γιο μου;

Ότι πρέπει να προσπαθήσεις να μην ανησυχείς.

Σίγουρα.

Η μοίρα μου βρίσκεται δηλαδή αποκλειστικά στα χέρια σου;

Θα σε βρω.

Ο Θεός να σ' ευλογεί.

-Τον έχεις; -Ναι.

Εντάξει. Έτσι, μπράβο.

Εντάξει.

Τζουν, όταν σκέφτομαι τι πέρασες και…

…αυτά που έκανα κι αυτά που σε ανάγκασα να κάνεις…

ντρέπομαι.

Και πρέπει.

Ναι. Συγγνώμη. Αν οι λέξεις έχουν κάποιο νόημα, θέλω να ζητήσω συγγνώμη.

Σε συγχωρώ, Σερένα.

Σε συγχωρώ.

Ευχαριστώ.

Ο Θεός να σ' ευλογεί, Τζουν.

Πήγαινε εν ειρήνη, Σερένα.

Ήταν πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους σου.

Από κάπου πρέπει να αρχίσεις.

Ο τομέας σου είναι ανοιχτός.

Η παλιά σου γειτονιά.

Αν έχεις πρόβλημα σε κανένα μπλόκο, πες τ' όνομά μου.

Ευχαριστώ.

Είναι Λοχαγός Τουέλο;

Βασικά, είμαι Ανώτερος Διοικητής.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Εδώ ήταν ένα παγωτατζίδικο παλιά.

Είχαν απίστευτο παγωτό αλμυρή καραμέλα.

Δε θα 'ταν ωραία να ξανάνοιγαν;

Ευλογημένος ο καρπός.

Γαμώ το κέρατό μου.

Βλασφημείς.

Υποκριτικό κάθαρμα.

Δεν ήσουν στη Βοστώνη;

Όχι, στο Μπρίτζπορτ. Είναι κέντρο εξέγερσης, για κάποιο λόγο.

-Έχει και καλή πίτσα. -Ναι, έχει. Δόξα τω Θεώ.

Ήμουν Μάρθα. Ο Διοικητής ήταν φίλος.

-Πόσο καιρό; -Εφτά μήνες.

Αλλά δεν ήταν πολύ επικίνδυνα και μπορούσα να τηλεφωνώ στη Σιλ.

Ήταν υπέροχο.

Είχαμε πολλά να πούμε.

Μίλησα με τον Όλιβερ στο Facetime στα γενέθλιά του.

Μόνο για λίγα λεπτά, αλλά ήταν φανταστικά.

Αρχίζει και ομορφαίνει, οπότε την πατήσαμε άσχημα.

Άρα… Δεν εξαφανίστηκες απλώς;

Απ' τις ζωές τους;

Όχι, φυσικά όχι. Γι' αυτούς πολεμάω.

Απλώς…

Νόμιζα ότι γύρισες πίσω… και τους παράτησες.

Δεν ξέρω αν λειτουργεί έτσι σ' αυτόν τον κόσμο.

Όποιες αποφάσεις κι αν πάρεις, κάποιες αλήθειες παραμένουν.

Αγαπώ τη Σιλ και τον Όλιβερ. Είμαστε οικογένεια.

Κρέμασαν όλους τους Φύλακες.

Η οργή είναι δώρο Θεού. Πρέπει να μοιράζεται με όσους την αξίζουν περισσότερο.

Και μετά;

Ακόμα έχουν τη Χάνα. Δεν έχει σημασία πόσο θυμώνω.

Δεν έχει σημασία πόσο άδικο είναι.

Μου έκλεψαν τη ζωή.

Θέλω να γίνει όπως θα έπρεπε να είχε γίνει.

Αλλά δε βγάζει πουθενά, γαμώτο.

Κάποια πράγματα είναι αδύνατα.

Δεν ξέρω.

Είμαστε κι οι δυο ζωντανές και το περνάμε αυτό. Μαζί.

Μάλλον πρέπει να αλλάξω γνώμη για το τι είναι αδύνατο.

Ονειρευόμουν τη Βοστώνη. Όχι τη Βοστώνη όπως είναι τώρα.

Ούτε τη Βοστώνη όπως ήταν. Μια άλλη Βοστώνη.

Πώς θα ήταν τα πράγματα αν η Γιλεάδ δεν είχε υπάρξει ποτέ.

Κυρία Όσμπορν; Κυρία Όσμπορν;

Πρέπει να έρθετε αμέσως. Είναι επείγον.

-Καλησπέρα. Συγγνώμη για την ώρα. -Τι συνέβη;

-Χρειαζόμασταν ένα γνώριμο πρόσωπο. -Πού είμαστε;

Μίλβιλ, Μασαχουσέτη. Κοντά στα παλιά σύνορα με το Ρόουντ Άιλαντ.

Τα νέα σύνορα με τη Γιλεάδ.

Ποιος είναι;

-Χρειαζόμαστε νοσοκόμους. -Έλα εδώ.

Έλα. Όλα καλά.

-Όλα καλά. -Ναι.

-Γεια. -Γεια.

Όλα καλά.

Εντάξει.

Θέλω να είσαι ασφαλής.

Αυτό είναι το πιο σημαντικό, σωστά;

Σ' αγαπώ.

Τζανίν.

Δες ποιος είναι εδώ.

Γεια.

Γεια. Γεια.

Γεια, γλυκιά μου. Γεια!

Έλα. Πάμε μέσα στη ζέστη.

Ευχαριστώ.

Να προσέχεις καλά την Τζανίν, σε παρακαλώ. Και τη Σάρλοτ.

Θα τις προσέχω.

Λίντια;

Ευχαριστώ.

Μακάρια η γυναίκα που δεν ακολουθεί το δρόμο των ασεβών.

Υπό τη χείρα Του, αγαπητή μου.

Το επόμενο λεωφορείο από Λόγκαν με επιβάτες απ' την Αλάσκα φτάνει σε ένα λεπτό.

Μπαμπά! Εδώ!

-Μαμά! -Γεια σας.

Πίσω!

Κρατήστε απόσταση απ' τα λεωφορεία!

Να τη.

Κάντε χώρο γι' αυτούς που έρχονται, παρακαλώ!

-Γεια. -Χόλι!

Ναι, είναι δύσκολο το τζετ λαγκ, ε;

Θα νιώθεις καλύτερα αύριο.

Και είσαι ασφαλής εδώ.

Είναι δουλειά μου να σε προστατεύω. Το ήξερες;

Εσένα και την αδερφή σου.

Και νομίζω ότι έχω κι άλλη μια δουλειά.

Νομίζω ότι πρέπει να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ…

…για να προστατεύσω όλα τα κοριτσάκια και στη Γιλεάδ.

Αν μπορώ.

Πρέπει να προσπαθήσω.

Και γι' αυτό, πρέπει να σ' αφήσω ξανά.

Γιατί… θέλω να είσαι ασφαλής.

Και δε θα είσαι εκεί που πάω.

Οπότε… θα μείνεις με τη γιαγιά…

για λίγο ακόμα, εντάξει;

Συγγνώμη.

Αλλά ξέρεις κάτι;

Να σου πω κάτι;

Δε χρειάζεται να είσαι κοντά στη μαμά για να νιώθεις την αγάπη της.

Θα σε βρει, όπου κι αν είσαι.

Όπου κι αν είσαι.

Θα σε βρει.

-Μπορείς να την προσέχεις; -Εννοείται.

Είναι εντάξει… να την προσέχεις λίγο παραπάνω;

Πόσο παραπάνω είναι το "λίγο παραπάνω";

Δεν ξέρω ακόμα.

Μα ποιος θα προστατεύει εσένα;

Μαμά… Μαμά, αυτό είναι…

Αυτή είναι η δουλειά μου.

Το ξέρω.

Αλλά το θέμα είναι, μαμά, πως δεν είμαι ασφαλής.

Ούτε εσύ είσαι.

Και δε θα σταματήσουν ποτέ…

να μας κυνηγούν.

Κι όταν φύγουμε εμείς…

…θα κυνηγούν τα παιδιά μας.

Και τα εγγόνια μας.

Μπορεί να μη νικήσουμε σε όλα πολεμώντας, αλλά δεν έχουμε επιλογή.

Επειδή δεν πολεμήσαμε, δημιουργήθηκε εξαρχής η Γιλεάδ.

Και η Γιλεάδ δεν πρέπει απλώς να ηττηθεί.

Πρέπει να συντριβεί.

Δεν μπορεί να τους συντρίψει κάποιος άλλος;

Εσύ με έμαθες να πολεμάω.

Ήσουν εκεί. Έλειπες σχεδόν κάθε βράδυ.

Σε διαδηλώσεις, συναντήσεις και…

Εσύ μου το έμαθες.

Και με ξέρεις.

Σωστά; Με ξέρεις αρκετά καλά.

Ξέρεις ότι δεν πρόκειται να τα παρατήσω.

Νιώθω ότι μόλις να αρχίζω να σε γνωρίζω.

Τώρα βλέπω τι φανταστική γυναίκα είσαι.

Ευχαριστώ, μαμά.

Μερικές φορές δεν είμαι τόσο σίγουρη ότι τα καταφέρνω και τόσο καλά.

Ως μητέρα, εννοώ.

Άσε τις βλακείες. Είσαι καταπληκτική μητέρα.

Και θα φροντίσω να το μάθει.

Θα της μιλήσω για σένα. Για όλες τις γυναίκες που έσωσες.

Για το πώς δραπέτευσες. Πώς επιβίωσες.

Θα μάθει ότι η μητέρα της είναι πολεμίστρια.

Τζουν… Πρέπει να γράψεις ένα βιβλίο.

Δεν είναι καλή ιστορία, μαμά.

Είναι τόσο γεμάτη βία και τρόμο.

Και απώλεια.

Όχι, γλυκιά μου.

Είναι για το να μην τα παρατάς ποτέ.

Δεν είναι για όσους δεν έχασαν ποτέ κανέναν. Αυτοί δεν το χρειάζονται.

Είναι για εκείνους που ίσως δε βρουν ποτέ τα παιδιά τους.

Ανθρώπους που δε σταματούν ποτέ να προσπαθούν.

Αυτή η ιστορία είναι γι' αυτούς.

Γράψ' τη για το όμορφο κοριτσάκι μας…

και για τη Χάνα μας.

Γράψ' τη για τις κόρες σου, Τζουν.

Πες τους ποια ήταν η μητέρα τους.

Καλή δουλειά. Εξαιρετική.

-Επαναφέρατε το ρεύμα. -Ναι, το επαναφέραμε.

Δώσαμε φως και θέρμανση σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους.

Ξέρεις, τίποτα σπουδαίο.

Σε υποτίμησα.

Ναι.

Συγγνώμη.

-Έχουμε αλλάξει τόσο… τώρα. -Ναι.

Κι οι δυο.

Είναι αναπόφευκτο να κάνουμε λάθη και…

Δε γνωριζόμαστε όπως παλιά.

Όχι.

Υπήρχε όμως "παλιά";

Ναι. Ναι, υπήρχε ένα "παλιά".

-Και θα υπάρχει κι ένα "μετά". -Ναι.

Ξέρεις, το Μέι-Ντέι φεύγει σε μερικές μέρες.

Η Μόιρα τους μαζεύει.

Βρήκα μια βάση στα σύνορα της Νέας Υόρκης. Θέλω να την τσεκάρω.

Ένα μέρος να κρυφτώ και να ξαναδημιουργήσω χάος.

Να προσέχεις.

Ναι, θα προσέχω.

Εσύ;

Θα μιλήσω με τον Μαρκ να δω τι θα κάνει.

Να πηγαίνω από πολιτεία σε πολιτεία και να καταστρώνω σχέδιο.

Θα φτάσω σ' εκείνη, Λουκ.

Θα φέρω τη Χάνα.

Μπορώ να κάνω κάτι άλλο;

Λοιπόν… θα τα πούμε εκεί;

Ναι.

Ναι, γαμώτο.

Ναι, γαμώτο.

Θα τα πούμε εκεί.

Πρέπει να τα γράψεις όλα αυτά πριν σβήσουν απ' τη μνήμη σου.

Την ιστορία της απόδρασής σου.

Όχι.

Δεν ήταν μόνο φρικαλεότητες. Υπήρχαν κι αυτοί που σε βοήθησαν.

Όπως η Τζανίν κι η Έμιλι κι ο Λόρενς και…

Και ο Νικ.

Άνθρωποι που σ' αγάπησαν.

Άνθρωποι που αγάπησες.

Αξίζει να τους θυμάσαι.

Μακάρι να 'χαμε κάτι πιο ιδιωτικό. Εδώ γίνεται χαμός.

Μας κάνει μια χαρά, ευχαριστούμε.

Ναι, μια καρέκλα, ένα τραπέζι κι ένα κρεβάτι. Αυτά χρειάζονται, εξάλλου.

Μπορώ κάπου να βρω πάνες και ρούχα;

-Θα ρωτήσω. -Ευχαριστώ. Ο Θεός να σ' ευλογεί.

Κανονικά δεν έχουμε παιδιά εδώ.

Ίσως πρέπει να βρεις κάτι άλλο αύριο.

Εντάξει, θα φύγουμε αν χρειαστεί.

-Λυπάμαι. -Ευχαριστώ.

Εντάξει, ξέρω.

Συγγνώμη, δεν έχω καν ρούχα να σ' αλλάξω.

Συγγνώμη.

Αλλά κοίτα. Εντάξει.

Και θα μας προσέξει.

Για να δούμε τι έχουμε εδώ.

Ναι, ξέρω.

Ξέρω, ήταν… Ήταν μια μεγάλη μέρα.

Ήταν μια μεγάλη μέρα.

Είσαι το πιο αγαπημένο μου δώρο απ' τον Θεό, το ξέρεις;

Είσαι το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο.

Ξέρεις πόσο προσευχήθηκα για σένα;

Και τώρα είσαι εδώ και είσαι απλά τέλειος.

Και…

Και είσαι το μόνο που χρειάζομαι.

Είσαι το μόνο που χρειάζομαι.

Είσαι το μόνο που ευχήθηκα ποτέ.

Είμαι τόσο ευλογημένη.

Όμορφο αγοράκι μου.

Μια καρέκλα.

Ένα τραπέζι.

Μια λάμπα.

Ένα παράθυρο με λευκές κουρτίνες.

Το τζάμι είναι ασφαλείας.

Αλλά δεν ανησυχούν για αποδράσεις.

Μια Πορφυρή δεν πάει μακριά.

Είναι οι άλλες αποδράσεις.

Αυτές που μπορείς να ανοίξεις μέσα σου με μια αιχμηρή άκρη.

Ή ένα στριμμένο σεντόνι κι έναν πολυέλαιο.

Αποφεύγω να σκέφτομαι τέτοιες αποδράσεις.

Είναι πιο δύσκολο τις Μέρες Τελετής…

αλλά οι σκέψεις μπορούν να επηρεάσουν τις πιθανότητές μου.

Με λένε Όφρεντ.

Υποτιτλισμός: haroldpoi

Πείτε ευχαριστώ: lnk.bio/haroldpoi