Original subtitles

DEZE FILM IS EEN VRIJE INTERPRETATIE VAN WARE GEBEURTENISSEN

GEBASEERD OP HET RUSSISCHE PROCES IN 1946 EN MOABIT IN 1957

Goedenavond, dames en heren.

STELLA. EEN LEVEN.

AUGUSTUS 1940

Dat was goed. -Perfect.

Wat vind jij ervan?

Speel meer zoals Gene Krupa. En bij het refrein op het cimbaal.

Ja, zo... -Fred,

Je hebt je inzet gemist.

Omdat er daarginds gezoend werd.

Niet kijken, schat. Het is Inge maar.

Kom op, allemaal. Eén, twee, drie, vier...

Mannen en vrouwen doen soms zulke dingen. Heb ik gehoord.

Ik wil het niet. Ik ga binnenkort toch weg.

De Amis laten niemand meer toe. Ons niet...

Jullie misschien niet...

Ik ga zwemmen.

Kom, bangerd.

Hij schrijft niet meer, is ondergedoken. -Jouw misjpooche ook niet.

Er staan elke dag 50.000 Joden bij de ambassade voor een visum.

Zo naïef. -Ik weet het, ik ben naïef.

Wil je daarmee ophouden?

Mag ik het zout, punt. -Mam, ik heb een vraag.

Waarom ga je niet naar Baranofsky? Net als de Cohns en Gutmanns.

Ik geef die advocaat mijn laatste geld niet.

Je vader wil helemaal niet weg. -Inderdaad.

Ik ben Duitser, ik heb voor het land gevochten en laat me niet wegjagen.

Je bent een Jood, Gerd. Kijk maar in je paspoort.

Mama, mag ik zaterdag jouw glitterjurkje aan?

Ik heb niks anders. -Ik zei nee.

Dan ga ik wel naakt.

Je bent zo kortzichtig, ongelooflijk.

De nazi's hebben half Europa bezet, ze zijn al in Parijs.

Ook door mij. -Hou toch op.

Dan blijven we hier en sterven.

Ik heb twee dagen geleden gebeld. Kijk alstublieft nog een keer.

Onmogelijk. We moeten op de lijst staan.

Goldschlag, Gerhard...

U moet het visum hebben.

Mijn neef sprak met een senator in Washington.

Hij... Wat is verzekeren? -"Assure".

Wat? -"Assure".

Hij verzekerde mij om het rechtstreeks naar de ambassade te sturen.

Acht weken geleden.

Het spijt me, ik weet het.

We zijn wanhopig. We moeten het land verlaten.

Alstublieft...

Laat hem gewoon doorspelen. -Nee,

dit is de derde keer. Hij is dronken. -Dat zou ik in zijn plaats ook zijn.

Maat 12 op de 2 een halve toon hoger graag.

Als je speelt, denk aan Gene Krupa, niet aan je oma.

Gaat dat lukken? Zo is het zinloos.

Zijn vader is opgepakt. -Hij komt snel weer vrij.

Stella, wat ben jij dom. -Hij kan de doodstraf krijgen.

Voor het stelen van boter? -Omdat we Joden zijn.

Ja, dan kan je niets meer.

Dan houden we op en annuleren we zaterdag. -Stil.

Stella, lieverd... -Ik heb genoeg van het gezeur.

Oké, nog één keer "Let us misbehave". Kom op...

Kom op, Theo. Wij zijn toch niet van suiker?

Kijk me aan. Je vader komt terug, Theo.

VERBODEN VOOR JODEN

Je bent heel mooi, mijn kind.

Wij willen meer...

Echt geweldig. -Wat fantastisch.

Dat was niet slecht. -Dat was geweldig.

Je was absoluut ongelooflijk fantastisch.

Acht mark per uur voor poseren is bovengemiddeld.

Plus een fles Chateauneuf Düdelüd.

Ja, ja, in je dromen.

Is dat een "ja"?

Je was betoverend.

Laat zien...

Was hij dat?

Hij vond het geweldig.

Als we de overkant halen, moeten we contact opnemen.

Geef mij het kaartje.

Wauw, Broadway.

Volgend jaar in de Cotton Club.

Muziek. -We nemen jou ook mee.

Ik ga in je mijn koffer stoppen.

FEBRUARI 1943

JOOD

Sabotage. Weg... -Nee.

Ik kom morgenochtend later.

Vandaag hebben ze er weer eentje opgehaald.

Fred, ik ben bang.

Laat me slapen.

Welterusten...

Aan de slag...

Prinses? Ik heb de hamer nodig.

Volgende.

De volgende halte is Tauentzien.

Jij blijft hier.

Taxi?

Kennen wij elkaar ergens van?

Dat zou kunnen.

Ik ben toneelspeelster.

Aha...

Ja, ik ken jou.

Mag ik mijn vrienden niet meer zien?

's Avonds zonder ster ga je meteen het kamp in.

Ze controleren niet. -Niet te geloven.

Ik lijk niet op een Jood. -Doe dat niet nog een keer, hè?

Waarom stap je op Tauentzien uit om Hansi te bezoeken?

Ik wilde nog een bloemetje voor haar verjaardag kopen.

Hoe dom denk je dat we zijn? -Maar zo was het.

Ze was weer de hort op.

Mama? -Kijk...

Wat is dat? -De wereld gaat eraan en mevrouw feest.

In het danspaleis.

Je bent jaloers. -Heb je weer gelogen?

Ik heb medelijden met je man. -Hij heeft zelfmedelijden.

Sjikse...

Je kent me helemaal niet.

Help...

Kan iemand mij helpen?

Gelukkig ben ik hier vandaag. Heise had je weggestuurd.

Nog bedankt van mijn moeder voor de zeep.

Doe geen moeite. Jullie einde is nabij.

Brunner moet Berlijn jodenvrij maken. -Daar wacht ik niet op.

Hoe wil je onderduiken?

Je hebt voedselbonnen nodig. -Denk eens na, kleine Johnny.

Paspoorten, pasjes. Rolf kan alles.

Johnny is verliefd. -Lik me reet.

Vraag de voorman wat hij bedoelde. Kan een misverstand zijn.

We moeten weerstand bieden. -Ze hebben Baum doodgeslagen.

Ja, we laten over ons heen lopen. -Ze hebben ons nodig voor wapens.

Jawel. -Dwangarbeiders uit Polen vervangen ons.

Het is een doelgerichte actie tegen ons. -Zegt wie?

Rolf. -Ah, Rolf.

In Auschwitz vermoorden ze zomaar Joden.

Dat zijn spookverhalen. -Dat zegt iemand van de Wehrmacht.

Precies. Hij had het van zijn tante en zij van haar poes.

We overleven al duizenden jaren. De nazi's dan ook wel.

Wij zijn slimmer en mooier.

En wij kunnen swingen.

Neem Fred weer mee, dat helpt zijn gedachten verzetten.

Dat ik dat niet bedacht heb.

Zie je, wees blij dat je mij hebt.

Doorlopen...

Doorlopen...

Sinds Stalingrad is de sfeer uitgelaten.

In de zomer is de oorlog voorbij. Dan gaan we naar Capri.

Aan de haven ligt een luxe hotel met heerlijk citroenijs.

Je stinkt. -Wat?

Je stinkt naar sigaretten.

Zo beter?

Waarom ben je met mij getrouwd?

Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld als bij jou.

Is dat ook mijn schuld?

Ik wil niet meer.

Ik wil niet meer.

Ik wil niet meer.

Fred, ik hou toch van je.

Alles komt goed.

De oorlog is bijna voorbij.

Alles komt goed, mijn liefste.

Allemaal? Begrepen.

VROUWEN HELPEN BIJ DE OVERWINNING

Joden, eruit.

Wacht hier, ik haal Fred.

Ze hebben Fred.

Kom...

Doorlopen, niet stilstaan.

Halt, stop, blijf staan.

Ja, uw pas...

Doorlopen.

Doorlopen.

Uw pas...

Halt.

Uw pas.

Zijn we niet iets vergeten?

Mama, je handschoen.

Bedankt.

Geef me je pas.

Wat doe je? -We gaan onderduiken.

Alsjeblieft, alsjeblieft, rustig.

Mama, ik ben zo bang voor Fred.

Ze vermoorden iedereen in Auschwitz.

Het spijt me, jullie moeten stiller zijn.

Fenske speurt als een jachthond. -Dank je, Clara.

Kom hier...

Mama, we hebben voedselbonnen nodig. Alsjeblieft...

Nee, dat is...

Ga niet naar buiten. -Gaat je niets aan.

Ze brengen ons naar concentratiekampen. -Opzij...

Het is verboden. Ik zeg het tegen Frau Schöne.

Doe Maar. We zullen zien wie ze gelooft.

Wat brutaal.

Blijf staan.

Zeidler von Jagow, SS. Uw papieren...

We zijn gebombardeerd, ze zijn verbrand. -Naam?

Ida Proeck. -Waar gebombardeerd?

Drie dagen geleden in Dortmund. -Wat doe je in Berlijn?

Ik ben bij familie. -Naam en adres?

U komt met mij me naar het bureau.

Nee, alsjeblieft, mijn vader is ziek.

Kunnen we dit anders regelen? -Waar denk je aan?

Ik begrijp het. Altijd hetzelfde met jullie.

Ik ben trouwens Rolf Isaakson, Vier vierde Jood.

Johnny zei dat je voedselbonnen en een pas nodig had.

Of ben jij niet Stella?

Rustig nou, we hebben elkaar net ontmoet.

Je hebt wel een grote mond.

Paul, jij ook hier?

Dat is mijn… -...verloofde.

Ik kan ook voor jou een pas regelen. Dan kan je naar buiten.

Normaal gesproken kost het 2.000 mark. Voor mij was het een vriendenprijsje.

O God, wat lekker. -Dat smaakt je goed, hamstertje.

Oh, papa.

Niet doen.

Stella, alsjeblieft, we zijn toch vrienden.

We zijn geen familie.

Blijf staan.

Stop.

Verdorie. -Die kant op.

Gestapo, bent u Frau Schöne? -Herr Fenske, moet dit nou?

U zou hier illegalen verbergen. -Wat doet u daar?

Alles in orde, Herr Conradi. Ga maar weer naar binnen.

Ga opzij.

Hoeveel mensen wonen hier? -Eén, mijn man is dood.

Waarom is de deur op slot?

Goedenavond.

Je kamer staat op Gransow, Gerd en Toni.

Pension Rinkel aan de Rankeplatz. Grappig, hè?

Dank u, zeer genereus.

Ik weet niet wat ik terug moet doen.

Ik ga met Rolf mee, dat heb ik toch gezegd.

Dat vind ik niet goed. Kom alsjeblieft met ons mee.

Proeck uit Berlijn en Gransow uit Keulen in één kamer? Werk voor de Gestapo.

Het is al goed.

Ik regel voedselbonnen. -Geen contact.

Dit is veel te gevaarlijk voor ons allemaal. Fijne avond.

Wees voorzichtig.

Ja, ja, we zullen voorzichtig zijn.

Dit gaat niet.

Aaron en ik kennen elkaar al van jongs af aan. Ik kan het niet naast een vriend.

Ja, een vriend.

Ik laat geen 2.000 mark lopen. Dat kan ik me niet veroorloven.

Ik ben ook een vriend. -Je bent geen vriend.

Tapijthandel Salomon klinkt als stinkend rijke joden.

Zij hebben zo hun reserves.

Kom op, je kan het. Ik ken je.

Geluksvogel. -Op de vrouwen.

Pardon.

Ik hoorde net een opname van Charlie Parker.

Kippenvel. -Gaaf.

Heb je het geld bij je?

Helaas is het duurder geworden. Het is 2.000 meer.

Dat hebben we niet. Alles is geleend. -Ik bepaal de prijs niet.

Mama heeft nog de gouden broche van oma. Daar hangt een heel verhaal aan vast.

We hadden een afspraak. -Elders kosten passen drie keer zoveel.

Ik heb laatst in een droom gezongen.

We repeteerden en jij had steeds wat aan te merken.

En toen werd ik wakker en moest huilen.

Ik mis jullie heel erg. Zelfs Inge.

Ik moet nu aan Fred denken.

Sorry, verkeerd moment.

Ik bel mama over de broche.

Schatje, kom je nou eindelijk?

Vrouwen...

Ik kon niets doen.

Ja, ja, ja, sukkel.

Doe het netjes. We willen ze weer verkopen.

Nu heb ik het weer gedaan.

Dat heb je goed gedaan. Vanwaar die pruillip?

Zo zijn de tijden. Mee doen of ten onder gaan.

Hij eet elke woensdag koolrolletjes. -Hans Albers?

Als je dan een kusscène met hem hebt, val je dood neer.

Het is een zwaar beroep.

Heb je iets voor mij?

Het kan eigenlijk niet meer. -Hoezo? Ik wil er wel meer van.

Wat? -Bij deze opname doen al vijf...

vrouwen met gemengde huwelijken mee.

Dit zijn blanco passen. Dat is heel illegaal.

Dat vind ik juist zo opwindend aan jou.

Je bent me er één.

Eerst ben je wekenlang van de aardbodem verdwenen en dan...

Mag ik ze nu hebben?

Niet doen, alsjeblieft.

"Mama." -Hou op.

"Mama." Nou, nou, nou.

Jouw ouders wonen hier, de mijne in Auschwitz.

Raad eens wie er 's nachts huilt? "Mama, ik mis je zo erg."

Wat heb ik je misdaan? -Niets, daarom dus.

Ga naar je baasje. We hebben poet nodig.

Deze plaats is duur. -Ik ben je hoer niet.

Je moet hem gewoon neuken. Dat kan je toch zo goed.

Schatje... -Ga weg.

Blijf staan. Kom mee.

Ik heb een slaapplek nodig. Heb je een kamer of niet?

Een kamer? Ikke? -Hij zei het.

Mikki, heb ik die?

Die tent in de Taunusstraße. -Die is weer...

Ga naar kamerbemiddeling en zeg dat je gebombardeerd bent.

Hoe doe ik aangifte?

Ja, wie doet dat bij de politie?

...tegen uw grootste gevaar zijn hartverscheurend.

Het internationale jodendom moedigt dit met alle macht aan.

Net zoals het verzet tegen het communisme...

in onze strijd om de macht in ons eigen land...

in slaap werd gesust door de Joodse kranten en pas...

weer werd aangewakkerd door het nationaal-socialisme.

Dit ligt tot morgen 10.00 uur op onze tafel.

Het jodendom toont zich opnieuw de incarnatie van het kwaad.

De bewaker staat om de hoek.

...als beeld van de duivel van...

Stormt hij even later weer binnen, ik halfnaakt.

Of hij voor zijn administratie mijn pas nogmaals mocht hebben.

Zo zijn ze. Maar maak je geen zorgen.

Ik heb een echte officiersstemspel. Dat maakt indruk.

Is het niet riskant om je werkplek laten zien?

Misschien niet zo slim. Laten we dat maar niet doen.

Je aangifte krijg je toch: 14.00 uur in de KaDeWe.

Bedankt Cioma, je bent een schat.

Ik weet dat je niet op het bureau was. Ben je een Jood?

Het ontbijt is om 7.00 uur.

Wat is er aan de hand? -Niets, ga slapen.

500 is te veel. -Zoveel als Rolf.

Jij bent Rolf niet. Maximaal 200. -Dit zijn echte.

400 of niet. -Dan niet.

Het zwembad sluit over 15 minuten.

15 Minuten tot sluitingstijd.

We moeten zeker nog een keer gaan.

Ik ben gebombardeerd. Ik heb een slaapplaats nodig.

Poesje...

Rot op, laat me met rust.

Ik hoorde dat je nu belangrijk bent.

Poesje...

Jij hebt geen fatsoen.

Jij eenzame klootzak moet me bedanken dat ik je ken.

Klopt. Bedankt.

Je bent een roofdier. Dat vind ik leuk.

Waar ga je heen?

Ik dacht naar een hotel.

Ik ben zo terug. Niet weggaan.

Pardon?

Pardon, meneer. Hebt u een vuurtje?

Ik heb de passen.

Snel...

Hé, er wordt hier niet gerend.

Duitsland, Duitsland boven alles.

Boven alles ter wereld...

Voor het Duitse vaderland.

Deze is open. Deze ook.

Verman jezelf. Onze kameraden sterven aan het front.

Hij kijkt weer. Het is niet koosjer.

Wat staar je nou? Gehaktbal.

Ik ga erachteraan. -Achter die gehaktbal?

Waardeloos,

In "Große Liebe" lijkt ze wel een poedel. -Haar stem is geweldig.

Jij bent veel beter. Mogen we zout en peper?

Waar blijft Johnny?

Verlang je naar hem? -Misschien.

Jeetje, Rolf, Berlijn lijkt wel een dorp.

Hallo, Inge. Ken je mij niet meer? -Jawel, hallo.

Waar is Johnny?

Doe maar alsof ik er niet was.

"Jeetje, Rolf, Berlijn lijkt wel een dorp."

Zeg alsjeblieft dat je niets met Inge had.

"Ik had niets met Inge."

Je bent een heel bijzondere vrouw.

Dat weet ik.

Zullen we trouwen? -Nu meteen?

Gestapo, meekomen. -Hoort die dame bij u?

Ik ken haar niet. -Ja, ja, kom op.

Vooruit...

Ze heeft geen beha aan.

2 juli 1943, 16.12 uur in de middag.

Vervolg ondervraging van Kübler, geboren Goldschlag, Stella Sara.

Is dat hem?

Je zegt dat hij in Taunusstraße 39 woont?

Maar daar woont hij niet, nooit.

Ga eens rechtop zitten.

Joods kutwijf.

Vertel over de ontmoeting in de KaDeWe.

Het was in de KaDeWe bij de parfum. -En dat was op?

23 Juni. -Eerder zei je 20.

Zeker de 23e. Binnen, omdat het regende.

De 23e was een zondag.

Sorry, het was de 22e. -De tweede leugen. De 22e, de 23e…

Waarom draag je geen beha?

Waar woont hij? -Weet ik niet. Wij kennen elkaar amper.

Uw joodse vriend beweerde het tegendeel.

Jullie zijn dik sinds de tekenschool.

Ik heb één keer voor hem geposeerd. -Harder.

Ik heb één keer voor hem geposeerd. -Geposeerd?

Verordening 13 geldt sinds gisteren. We kunnen joden zonder proces veroordelen.

Ik vraag nog één keer: waar woont hij? -Ik weet het niet.

Dat was voor de lol, nu wordt het menens. Waar woont hij?

Ik weet het niet.

Wie weet nog meer waar hij woont?

Mikki. -Mikki, wie?

Mikki Hellman. -Adres?

Geef nu niet op. -Ik weet het niet.

Het staat hier.

Kantstraße 12. -Dat is een postadres.

Ik ben dit spelletje zat. Ze liegt dat ze barst, dat kutwijf.

Waar is Cioma Schönhaus?

Waar woont Schönhaus?

George, wacht, laat haar.

Sta op. Kom op...

Nu ga je een kaartje schrijven.

Kom op.

Ga zitten.

Het komt goed.

Hier, schrijf op:

lieve Mikki, ik moet je dringend zien, ik zit in een lastige positie.

Pardon...

Gaat het of liever even pauze?

Even pauze dan.

Hier...

Die jongen, daar. -Is dat hem?

Ja, dat is hem.

Laat me los...

Door haar zeker.

Dr. Schreyer, Obersturmbannführer Mohnke is er.

Dichtbijten.

Ik ben zo terug.

Obersturmbannführer Mohnke, wat goed u weer te zien.

Het spijt me, maar dat is niet wederzijds.

Pardon, wat doet u? Blijf staan.

Ze moeten hier zijn. Mijn moeder... -Wat is hun achternaam?

Ik ben gebombardeerd.

Afblijven. -Daar staan ze.

Dat zijn mijn ouders.

Eruit. -Stella?

O, mijn kind, mijn kind.

Moppie...

Kom, kom.

Je moet zeggen wat er gebeurd is. Anders kan ik je niet helpen.

We hebben een dokter nodig.

Ga eerst zitten. -Maar hoe…

Stella, alsjeblieft, praat met me.

Alsjeblieft...

Hij schopte me de hele tijd.

Wie? -De politieagent.

Ben je gearresteerd?

Ze stelden de hele tijd vragen.

Wat heb je gedaan?

Niets. Ik heb niets gedaan.

Dat kan niet.

Ik heb niets gedaan.

Het is goed. -Ik heb niets gedaan.

Ik heb niets gedaan.

Alle goeds, moppie.

Alles komt goed.

Kom op, snel.

Kom op.

Allemaal eruit...

Kom op, sneller... Naar boven...

Hier naar binnen.

Vandaag naar Theresienstadt? -Nee, Auschwitz.

Het stinkt. -Iemand heeft gescheten.

Eichental, Jozef Israël.

Eichental, Veronika Sara.

Hochstein, Albert Israël.

Drachenfeld, Karl Israël.

Adler, Wilhelm Israël.

Adler, Margaret Sara.

Adler, Levin Sara.

Ernst, Otto Israël.

Goldner, Max Israël.

Goldner, Mathilde Sara.

Meier, Johanna Sara.

Kübler, Stella Sara.

Dat kan niet. -Het is nog niet mijn beurt.

Mijn man is soldaat. Wij hebben recht op Theresienstadt.

Dit is een misverstand.

U mag geen gezinnen scheiden. Dat mag toch niet.

Opzij.

Opzij.

Opzij.

Wilt u deze brief naar mijn nichtje sturen? Het is erg belangrijk.

LIJST TE DEPORTEREN JODEN UIT BERLIJN

Lijn 11 dus.

Hier, voorbij het treinstation, via Alt-Moabit, direct naar Rathenower.

Dit zijn de kazernes in de Turmstraße. Gaat er een belletje rinkelen?

Of zullen we er gewoon mee stoppen?

Waar bent u uitgestapt?

Er was een bus. De chauffeur zat op een bankje te roken.

Bij de Waldstraße?

Laat zien hoe u van daar naar hen kwam.

Na een paar meter zijn we afgeslagen... -De weg naar het atelier, Frau Kübler.

Alstublieft, ik wil niet naar Auschwitz. Ik ben nog zo jong.

Het gaat nu om opheldering. U staat nog niet op de lijst.

Ah, Schützendorf? Wat een toeval.

Haar moeder heeft zangles bij Schützendorf gehad. Ik ook.

Ach, ja.

We zijn rechtsaf gegaan, langs een café.

Heel goed, ga door.

Er was een park. -Er is daar geen park.

Of een groenstrook. In een steegje.

En daar was het atelier?

Zou u het herkennen?

Ik stuur twee Joodse inspecteurs mee.

Het moet om de hoek zijn. Krijg je betaald?

Ja, 160 mark. En vervoer.

Woon je niet in het getto? -Nee.

Hij woont aan de Torstraße en ik aan de Rosenthaler Platz.

We waren hier een uur geleden ook al.

Maar het is hier. In dat café heeft hij suiker gehaald.

Suiker? Neem je moeder in de maling. -Günther, wees eens aardig.

Waar dan?

Het is de volgende rechts.

Laatste poging.

Ik weet het weer: bij de dochter van Ledermeyer.

Zie je wel, ik ken jou.

Shit...

Geef maar toe, je hebt geen idee.

Ik zal je niet verraden. We zeggen hij weg is, maar dat je de cafés kent.

Wat doen we nu? -We brengen haar terug.

De dame weet het niet, heeft ze net gezegd.

Tsja, dat was niet zo slim. Nu kom je op de lijst.

Ze brengen ons naar Auschwitz.

Ik wil niet naar Auschwitz. -Hou op.

Ik wil niet naar Au...

Morgen bespreek je het met Lachmut.

Hij was je goed gezind.

Kom binnen als je geen Jood bent.

20? -Ja.

Twee? -Ja.

Ik was met Kübler. We hebben Schönhaus gezocht.

Dat heeft niets opgeleverd. Jij, nul? -Ja.

Vier? -Weg.

Maar ze kent de winkels waar hij rondhangt.

En? Wat denk je?

Eerlijk is eerlijk, ze kan zingen.

Ze is goed.

Wat zing je zoal?

Jazz, maar ook wat u wilt.

Negermuziek?

Is dat toegestaan?

Kom op, laten eens wat horen.

Ik luister...

Daar ben jij goed in.

Bedankt.

Ik kan haar niet gebruiken. Schönhaus is weg.

Dat weten we niet.

Jawel, dat weet ik zeker.

We gaan verder.

Komen.

Kom, hup.

Ik zou hetzelfde kunnen doen als Abrahamsohn.

Wat doet die dan?

Behalve mij met Skat afzetten? -Ik ken veel mensen.

Kom mee. -Wat is er? Laat me met rust.

Gestapo, meekomen.

Rot op.

Ze wonen er nog. Een vrouw bracht boodschappen.

Mandelbaum, een ouder echtpaar.

Kantstraße 38, derde verdieping. Ik wacht daar.

Lilo, wat toevallig.

Voel je je niet lekker? Je ziet er erg bleek uit.

Wat ben je groot geworden.

Dit is de Stella. Daar hoef je niet bang voor te zijn.

In Theresienstadt kan je werken en 's avonds in bad.

Ik verraad niemand. -Nee? Dan houdt het op.

Ga je liever naar Auschwitz? Hoe koppig kan je zijn?

Hallo...

Hoe gaat het met jou? Wat vind je zelf?

Ik infiltreer langzaam. -Het is geweldig werk, hè?

Goed betaald, lekker buiten.

Ik hoorde dat je naar de bioscoop was. -Ja, ik was op zoek naar iemand.

Ja, ja, lekker film kijken. -Nee...

Lieg niet. Kan ik je vertrouwen?

Je maakt lol op mijn kosten.

Dat doe ik niet. -Zet me niet te kakken.

Als Rolf hier was, zou alles... -Wie is die Rolf?

Haar vriend Rolf Isaakson werd met haar gearresteerd. Hij werkt in Wuhlheide.

Rolf vervalst passen. Hij is goed. -Is hij een goede kerel? Dan is het goed.

Weet je wat? Ik ben het beu. Zet ze op het transport.

Auschwitz, op de 28e. Papa en mama ook.

Ik beloof dat het beter gaat. -Doe dat dan.

Morgen drie nieuwe, anders zet ik jullie op de trein.

Jij bent die verloofde.

Wie heb je gebeld? Rolf?

We zijn uit elkaar.

Oh god, liefdesverdriet.

Eet toch. Ik dacht dat je honger had.

Vergeef me...

Opstaan, meekomen.

Opstaan, zei ik.

Snel de trap af. Naar beneden...

Iedereen hier zegt dat jij het was. -Je moet meedoen.

Je moet je eigen volk niet verraden.

Voor wie doe ik dit?

Oh, nu is het onze schuld.

Waarom zijn we dan hier?

Moppie...

Dit moeten we niet toestaan. -Zij is altijd op de Ku'damm.

Daarom heeft ze een eigen kamer. -Verrader...

Je had Rolf beter niet kunnen noemen.

Het verhoor is uit de hand gelopen.

De baas voelde zich geprovoceerd.

Links, de laatste.

Haal me hier weg. Ik heb geld. Neem mijn horloge.

Alsjeblieft, help me.

Ik haal je hier weg.

Wij moeten ze namen en adressen geven.

Jij kent de schuilplaatsen. De man met de baret?

Of het echtpaar van de volkstuin in Wedding?

Ik moet Dobberke iets concreets geven.

Dus je wilt namen. Jij hebt gotspe.

Ik wil dat je hieruit mag. -Wat? Ik ga naar Auschwitz.

Omdat jij je mond niet kon houden.

Verman jezelf.

Dobberke luistert naar me.

Je komt hier zonder mij niet uit. -Rot op, ik walg van je.

Rolf, ik heb je nodig...

Ga dan maar naar Auschwitz.

In een blindenwerkplaats in Mitte werken twintig joden.

Ik ken boten met tien of meer onderduikers.

Ik ken half Charlottenburg.

Ik kan een hele trein vullen. Zeg hem dat maar.

Goedendag.

Doe het.

Passen, alstublieft.

Nee, stop, stop.

Waar zijn we mee bezig?

Ik walg van je, varken.

Het is jouw schuld.

Precies wat jij wil.

Laat me los...

Zo, leef jij ook nog?

Ga weg, snel. Het wemelt van de Gestapo.

Waar ontmoeten we elkaar? -Bioscoop Kant,

overmorgen, middagvoorstelling.

Ik wil met Bruno Goldstein samenwerken.

Wat? -Ze laat mensen gaan.

Hou je kop. -Waarom?

Hij liegt. -Zwijg.

Zijn jullie gek geworden. Burgstraße wil dit sluiten.

Jullie leven nog omdat ik jullie bescherm.

Hoe zit het met die vriend op de Ku'damm?

Wie vult hier zijn zakken? Hij heeft een koffer met geld.

Ophouden nu. Uit elkaar, zeg ik.

Isaakson gaat nu naar zijn kamer.

De bruiloft is maandag op 't stadhuis van Wedding.

Geen gezeur meer. -Ja, Sturmscharführer.

Ik heb iets voor je ouders geregeld.

Ze gaan allebei naar Theresienstadt. Daar zijn ze buiten schot.

Bedankt, je zorgt goed voor me.

Zorg je ook goed voor mij?

Laat je Joden vluchten?

En dat weet jij ook wel, Walter.

Je bent te goed voor deze zaken.

Zo'n stijlvolle vrouw.

Ik heb een vriend bij de Waffen-SS in Auschwitz.

Hij zegt dat...

de joden bij aankomst direct verdeeld worden.

Sommigen gaan aan het werk.

De anderen gaan douchen.

Ze stoppen er steeds 500 in.

Kinderen en vrouwen eerst.

Dan gaat de deur dicht...

en er komt gas uit de douches.

Na 15 minuten is iedereen dood.

Dat gaat de hele dag door,

van 's ochtends tot 's avonds.

Dag na dag.

Doorlopen, hup, hup.

Maak je geen zorgen, ik red me wel.

Ze hebben een concertgebouw in Theresienstadt en zelfs een koor.

Ik stuur jullie eten. Misschien kan ik jachtworst bemachtigen.

Houd ons in je hart, mijn lief, gevoelig kind.

Jij bent het enige dat we hebben.

Mama...

Het is daar beter dan hier.

Jullie zijn daar veilig. Dat zegt Dobberke ook.

Beloof ons niet te veel.

Achteruit.

Wees voorzichtig.

Eerst is Ilya gearresteerd, daarna Hansi.

Drie weken later Fritz-Günther. Iedereen is opgepakt.

Inge Lustig heeft mij verraden. -Inge? Onze Inge?

In café Bollenmüller.

Ze hebben me naar de Burgstraße gebracht en bijna doodgeslagen.

Er gaan roddels rond.

Een blonde vrouw verraadt Joden op de Ku'damm.

Misschien Inge.

Dat zou kloppen.

Waarom zou ze dat doen?

Ze kan toch zelfmoord plegen.

Ik ben erg blij dat jij nog leeft.

Ik ken mensen die Joden naar Zwitserland smokkelen.

Met fietsen. De trein is te gevaarlijk vanwege controles.

Over drie weken zijn we er, dan zijn we vrij.

Stella, we gaan naar Amerika.

Het leven staat op punt van beginnen.

Wat is er?

Niets. Dat klinkt geweldig.

Iedereen, weg daar.

Daar komt de regimentsmoeder.

60 Joden in één klap, allemaal afgevoerd.

Waarom kijk je zo naar me?

Wat ben jij een ellendig wezen.

Hiervoor zal je boeten, heks. -Na de oorlog komen we je halen.

Schaam je.

Je moet je schamen.

Wat een schande, Stella Kübler.

Uw pas, alstublieft.

Houd hem tegen, hij is een Jood.

Lilo, ik kom je ophalen. Pak je jas en kom mee.

Dat gaat niet. Hij heeft roodvonk. -Werk mee.

Kom hier...

Voor de ingang...

Het was alsof ze gingen picknicken.

Het was altijd maar een korte wandeling naar het dichtstbijzijnde kamp.

Maar achter het prikkeldraad wachtte hen geen picknick.

Alleen de dood heerste hier.

Trouwringen.

Stapels brillen en gouden tanden.

Uit hun mond gerukt.

Met deze instrumenten werden de tanden eruit getrokken.

Iedereen werd vermoord op bevel van de nazi-leiding.

Ga alstublieft zitten en kijk daar naar.

De Duitsers, die zeiden van niets te weten, waren ook verantwoordelijk.

Ze legden hun lot zomaar in handen van criminelen en idioten.

Kübler, waar is uw man?

Ze konden het niet horen.

Hoe weet u dan dat mijn cliënt de Gestapo gebeld heeft?

Nou, dat was haar truc.

Ze liet zich fêteren en dan verraadde ze mensen. Niet alleen ik.

Dus u weet het niet.

Klopt het dat u destijds 10.000 mark en een gouden sigarettenkoker had?

Ja. -Dan pasten jullie goed bij elkaar.

Hebt u tijdens het gesprek de hand van mijn cliënt beroerd?

Ik wilde alleen... -Is mijn cliënt...

wellicht voor uw avances naar het toilet gevlucht?

Heeft ze dat gezegd? Schande...

Ze verdient een klap in haar gezicht.

Dames en heren, stilte alstublieft.

Het is bewezen dat mijn cliënt geen wapen had.

"Werk mee, anders schiet ik", zei ze.

Frau Kübler beschrijft:

het anders: ze kwam om u te waarschuwen, zodat u kon vluchten.

Dacht u dat uw gemengde huwelijk u tegen deportatie zou beschermen?

Ik zou mijn zoon nooit hebben achtergelaten.

Maar hij is die dag op uw verzoek naar het verzamelkamp gebracht.

Hij is in Theresienstadt gestorven omdat zij me heeft verraden.

Mijn zoon moest door haar naar het concentratiekamp.

Dit was mijn moeder.

Ga alstublieft zitten. Stilte, alstublieft.

De dood van uw zoon is een tragedie, maar...

bent u niet medeverantwoordelijk?

Dat meen je niet. -Ik doe geen oog dicht.

De haat die ik over me heen krijg. -Je bent getuige.

Waar ben je bang voor? Vertel morgen gewoon de waarheid.

Laten we nu eerst wat gaan eten.

Houdt u van vis, Mr. Aaron Salomon?

Je bent allergisch voor vis. -Die heb ik nooit gehad.

Dan was dat Johnny.

Weet je nog toen we met Fred naar huis gingen...

en jij, met je hoofd nog bij de repetitie, tegen een lantaarn liep?

Ik kan niet zeggen dat alles door Inge kwam.

Dat heb je zelf gezegd. -Dat vermoedde ik slechts.

Ik weet niet waar je op doelt.

Je hebt vreselijke dingen gedaan.

Dat kun je niet ontkennen.

Mijn ouders zijn in Auschwitz vermoord, wist je dat?

Ik heb tien jaar in Rusland gezeten. En TBC gekregen.

Dat wist ik niet. -In januari heb ik hulp aangevraagd.

Weet je wat er gebeurde?

De Duitse staat weigerde.

In plaats daarvan word ik nu berecht. De media valt over me heen.

"Het blonde spook", "Monster", wat ze niet schrijven.

Zelfs mijn eigen dochter wil me niet meer zien.

En nu moet ik weer de cel in.

Ik heb nooit een leven gehad.

Was je verliefd op mij?

Ik snap het niet. We waren zo close. Ik dacht dat ik je kende.

Het was niet jouw keuze.

De nazi's hebben je gemarteld en gedwongen. -Rolf heeft ze verraden.

Geef anderen niet de schuld. -Hij verdween met veel geld.

Zeitmans, Siedler, Kalkstein weten wat je gedaan hebt. Zoiets verzin je niet.

Je moet toch berouw hebben.

Je kunt niet met dit schuldgevoel leven. -Herinner je je Al Mannheimer nog?

Wat is er met hem? -Hij zei ik iets had met Dr. Bandman.

Zo werkt dat.

Wat heeft dat met het proces te maken? -Ze zijn jaloers.

Ze haten mij. Omdat ik blond en mooi ben en opval.

Wie zijn "zij"? -De Joden, zij hebben me aangeklaagd.

De getuigen spelen onder één hoedje. -Zijn de Joden de schuldigen?

Dit is massapsychose. -Wij zijn de Joden.

Je hebt onze vrienden verraden. -Schreeuw niet zo.

Je stal het adres van Lilo en verraadde ze.

Ophouden nu. -Nee.

Je hebt honderden de dood in gedreven. -Hou je mond.

Ik weet niet wat ik je aangedaan heb, dat je me zo aanvalt.

Je staat aan mijn kant of je vertrekt. Denk er goed over na.

Je moet je schamen. Schaam je.

Shalom, Stella.

Shalom.

Hebt u een keuze kunnen maken? -Ja.

In naam van het volk wordt het volgende oordeel geveld:

In zes zaken wordt de verdachte vrijgesproken.

Ze wordt veroordeeld tot tien jaar als medeplichtige aan moord...

en vrijheidsberoving met de dood tot gevolg.

Dat is gerechtigheid.

De straf wordt vanwege de door de Sovjet-rechtbank opgelegde celstraf...

en door aangeklaagde uitgezeten straf...

en de voorlopige hechtenis in deze zaak, als uitgezeten beschouwd.

Ongelooflijk. -Wat een schandaal...

U verliest uw rechten als staatsburger. De gedaagde draagt...

U bent vrij. -...de kosten van het proces.

U mag naar huis. Gefeliciteerd.

Ga alstublieft zitten voor de redenen van dit vonnis.

FREIBURG 1984

...zoals deze klas uit Dortmund, die het monument bezoekt.

Een plek om de herinnering aan de nazi-gruweldaden levend te houden.

Dat is vandaag de dag meer nodig dan ooit.

...vernietiging van het Joodse ras... -...omdat de moord op zes miljoen Joden...

alleen mogelijk was omdat een heel volk dader werd.

Laten we ons misdragen...

STELLA GOLDSCHLAG WAS ZOWEL SLACHTOFFER ALS DADER

VAN SEPTEMBER 1943 TOT HET EINDE VAN DE OORLOG HEEFT ZE HONDERDEN JODEN VERRADEN

VELEN VAN HEN ZIJN IN CONCENTRATIEKAMPEN VERMOORD

NA EEN EERSTE ZELFMOORDPOGING IN 1984, BEËINDIGDE ZE IN 1994 HAAR LEVEN

DE TRAGEDIE VAN STELLA VOND PLAATS IN EEN LAND WAARIN TALLOZE MENSEN...

SCHULDIG WAREN AAN MISDADEN UIT NAAM VAN HET NAZISME

"U BENT NIET VERANTWOORDELIJK VOOR HET VERLEDEN...

MAAR WEL OM TE VOORKOMEN DAT DIT OOIT WEER GEBEURT"

MAX MANNHEIMER, OVERLEVENDE VAN KAMP DACHAU