Original subtitles

Downloaded @ subs4free.club

1 Απόδοση Διαλόγων ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ

Όλα τα ανθρώπινα όντα, είναι ένα σύμπαν εσωτερικά.

Πλέουν σε αιώνιο σκοτάδι.

Άσκοποι. Μοναχικοί.

Τόσο μόνοι.

Ή... μπορεί να 'μαι μόνο εγώ.

Μονόκλινο; Δίκλινο;

Είμαι μόνος μου.

Μάλλον δε με συμπαθεί ο σκύλος σας.

Πρέπει να 'μαι εδώ αύριο τοπρωί. Είναι ένα καφέ.

Κάνουν λάιβ.

-Το ξέρετε; -Ένα-ένα.

Είναι μακριά; Έχω δουλειά αύριο νωρίς. Είναι σημαντικό.

Ελάτε!

Σεντόνια αλλάζουμε Δευτέρα και Πέμπτη.

Αν θέλετε αλλαγή άλλη μέρα,

χρεώνεστε επιπλέον. Τηλεόραση δεν έχει το δωμάτιο.

Αν θέλετε τηλεόραση, κανονίζεται με επιπλέον χρέωση.

Δε θα χρειαστεί. Μόνο για απόψε θα μείνω.

Όχι ζώα, όχι ιερόδουλες. Ούτε φασαρίες, φωνές και μεθύσια.

Όχι κάπνισμα, μουσική, τρεχαλητά. Και μη βαράτε τους τοίχους.

Είναι σοβαρή επιχείρηση εδώ.

Ελάτε!

Τουαλέτα. Το ντους είναι στο βάθος του διαδρόμου.

Μη δημιουργήσεις κανένα πρόβλημα, ε; Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Φοβάσαι τον θάνατο;

Καθόλου πόνος, να ξέρεις. Μη μπερδεύεις τον θάνατο με το "πεθαίνω".

Δεν είναι το ίδιο. Καθόλου το ίδιο.

Είσαι χλωμός, αγάπη μου. Δε σου φαίνεται χλωμός;

Μονσιέν. Είναι γαλλικό.

Μπορείς να με λες Ρουθ, αν θες.

Αυτή είναι η Σάρα.

Καφέ;

Το μισώ.

Έχασε το κεφάλι του στη Γαλλική Επανάσταση.

Τι είσαι; Ταχυδακτυλουργός;

Ξέρω μερικά κόλπα. Τίποτα σπουδαίο.

Τα καταφέρνω αν το κοινό είναι... λίγο πιωμένο.

Τι ωραία! Πρέπει να μας δείξεις κάτι.

Κόβεις ανθρώπους στα δύο;

Πρέπει να φύγω.

Είναι μόνο γι' αυτό το κομμάτι του διαδρόμου.

-Συγγνώμη, δε μπορούμε παραπάνω. -Χρόνια έχουμε να βγούμε έξω.

Τα πόδια μας δεν αντέχουν άλλο τις σκάλες.

Άλλωστε, έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε εδώ. Έτσι δεν είναι;

Άσ' το τώρα. Δεν υπάρχει.

Σας παρακαλώ. Κάθε βοήθεια δεκτή.

-Δοκίμασε τον Προφήτη. -Άσ' την. Παραμιλάει.

-Μέντιουμ εννοείτε; -Ξέρεις πώς τα λένε.

Όλο ανοησίες θα 'ναι, σίγουρα.

Φοβάμαι πως δε μπορούμε να σε βοηθήσουμε.

Δεσποινίς;

Ακριβώς στην ώρα σου.

Έχουμε νέο καλεσμένο.

Ψάχνω κάτι παιδιά. Μάλλον πέρασαν από 'δώ.

Να η μικρή μου ακολουθία. Οι βδέλλες μου. Με ξεζουμίζουν.

Εγώ...

Ηρέμησε, δεν κάνουν τίποτα. Δώστε φαγητό στον άνθρωπο. Πεινάει σαν λύκος.

Όχι, πρέπει να βρω τα πράγματά μου. Έχω... αργήσει.

Ορόρα; Στείλε κάποιον να βρει τα παιδιά του κυρίου.

-Δεν είναι δικά μου παιδιά... -Τα 'χασε.

Μισό λεπτό. Ορόρα;

Εντάξει.

Δημοσιογράφος είσαι;

Όχι, εγώ...

Δεν είναι υπέροχη; Γράφω τη βιογραφία της.

Υλικό που συναρπάζει. Ήξερες πως είναι μισή τσιγγάνα;

Από εκεί είναι η καλλιτεχνική της φλέβα. Αν και μπορεί να το σκαρφίστηκε.

Λοιπόν, καλύτερα να πηγαίνω.

Είμαι καλλιτέχνιδα, μα η δουλειά μου συχνά δεν έχει σχέση με την τέχνη.

Κοίτα γύρω σου. Τα μικρά κι ασήμαντα είναι τα πιο σημαντικά.

Το δύσκολο είναι να καταλάβεις τι είναι σημαντικό.

Μια λεπτομέρεια να χάσεις, κι όλο το κονσέρτο... καταστράφηκε!

Είμαι τελειομανής.

Πακετάρετε, βλέπω.

Φεύγετε;

Προχωράμε, ας πούμε.

Φεύγουμε. Το σκάμε.

-Το σκάτε; Περιμένετε μπελάδες; -Μπελάδες;

-Με ποιον; -Το σκάτε;

Θεέ μου, όχι. Θα είναι πάταγος. Η περιοδεία του αιώνα.

Δεν ωφελεί να το σκάσεις.

Πρέπει να δοκιμάσεις το κουνέλι.

Σχεδόν τραγούδι είναι. Φάε, για όνομα του Θεού.

Γιατί δεν κάθεσαι, γλυκέ μου;

Είναι η ηλικία του.

Ο γιος μου είναι βαθιά ποιητικό άτομο.

Έλα. Έλα.

Πού πάμε;

Θέλω τα πράγματά μου.

-Γρήγορα, πρέπει να φύγουμε! -Τι συμβαίνει;

-Γρήγορα, δε μπορείς να μείνεις. -Και τα πράγματά μου;

Θα γυρίσεις μετά. Η μαέστρος θα κάνει μπάνιο. Έλα!

Ελάτε, γρήγορα. Ελάτε. Γρήγορα. Πιο γρήγορα!

Γρήγορα, ελάτε. Πιο γρήγορα.

Άργησα στο ραντεβού μου!

Βιαστείτε. Δεν έχουμε όλη μέρα. Στη σειρά.

Μπείτε στη σειρά, είπα! Τέμπο!

Πού 'ναι η ποδιά σου;

-Μη στέκεσαι. Πιάσε δουλειά. -Δεν είμαι...

Εδώ πρέπει να 'σαι.

-Έλα. Έχεις αργήσει. -Κουνήσου, μαλάκα.

Ζηλεύουν. Αλλά δεν τους αδικώ.

Οι πιο πολλοί εδώ δουλεύουν χρόνια για μια θέση σαν τη δική σου.

Κι εσύ την άρπαξες με το που μπήκες στην κουζίνα.

Δεν ψάχνω για δουλειά.

-Η Μελίντα σε κοιτάζει. -Ποια;

Η κόρη του σεφ.

Λογικό που πολλοί εργατικοί είναι λίγο στραβωμένοι.

Θα τους περάσει.

Δε... νομίζω να με χωνεύει.

Αυτό λέω κι εγώ. Έτσι κάνει όταν γουστάρει κάποιον.

Σ' έχει βάλει στο μάτι. Όλοι το βλέπουν.

-Καλύτερα να φύγω. -Γιατί; Ωραίο μέρος είναι.

Καλά τα πας εδώ.

Μπορεί εσύ να θες να μείνεις παραγιός, εγώ όμως θα φτάσω ψηλά.

Ελπίζω σύντομα να με προάγουν στις κουτάλες.

Μπορεί και την άλλη εβδομάδα.

Κι από 'κεί, κοντά είναι το ξεδιάλεγμα, μετά το ανακάτεμα.

Κι αν δουλέψω σκληρά, ίσως στο τέλος του χρόνου πάω στο χτύπημα.

Εγώ... περαστικός είμαι.

Πρωινή βάρδια αύριο. Μην αργήσεις.

-Πέρνα μέσα. -Ίσως ένα μόνο.

Έι. Ξύπνα.

Σήκω πάνω, τεμπελχανά. Φεύγουμε, αλλιώς θ' αργήσουμε.

Έλα. Ναι, μπράβο.

Θεέ μου.

-Τίνος είναι αυτό το πουκάμισο; -Δώσε ένα χέρι.

Πού 'ναι το κουστούμι μου; Απαράδεκτο.

Θα πάρω τη ρεσεψιόν να παραπονεθώ. Πρώτα οι βαλίτσες μου, και τώρα...

-Τι κάνεις; -Πώς νομίζεις ότι έχασες το κουστούμι σου;

Ναι. Το ίδιο θα 'κανε κι αυτός.

Ναι, τέλειο.

Τ' άκουσες αυτό;

Μάλλον έσπασε κανένας σωλήνας νερού.

Είχαμε προβλήματα με τις σωληνώσεις τον τελευταίο καιρό.

Μην ανησυχείς.

Ώρα να πηγαίνουμε.

Σεβασμός. Αυτό είναι το πρόβλημα εδώ.

-Μπορείς να μου πεις τι είναι αυτό; -Είναι ένα αυγό.

Ακριβώς. Λίγοι καταλαβαίνουν τη σημασία και τις δυνατότητες αυτής της λέξης.

Ακριβώς. Λίγοι καταλαβαίνουν τη σημασία και τις δυνατότητες αυτής της λέξης.

Εύκολα υποτιμάται. Αλλά κοίτα το.

Ένα τέλειο κέλυφος,

που προστατεύει έναν κόσμο δυνατοτήτων μέσα του.

Μπορεί να μείνει μέσα, ή... μπορούμε να το βγάλουμε έξω.

Αλλά... χρειάζεται όραμα γι' αυτό.

Πόσα χρόνια πιστεύεις μου πήρε για να φτάσω στο επίπεδο δεξιοτεχνίας και εμπειρίας

που έχω σήμερα;

Τριάντα πέντε χρόνια.

Τριάντα πέντε χρόνια σκληρής δουλειάς,

καρδιάς, ανιδιοτελούς αγάπης και λατρείας.

Ναι, λατρείας.

Αλλά το συναρπαστικό είναι ότι ακόμη ανακαλύπτω νέους τρόπους

να χρησιμοποιώ αυτήν την αδιαμφισβήτητη βασίλισσα των υλικών.

Καταλαβαίνεις τη σημασία αυτού που σου λέω;

Σε συμπαθώ.

Έχεις προοπτικές. Το είδα αμέσως.

-Τι είναι αυτό; -Ο σεφ μου 'πε να διαβάσω για τα αυγά.

-Αυτός σου τα 'δωσε; -Με συμπαθεί.

Τι ήταν αυτό;

Κανείς δεν το άκουσε;

Είναι άλλος μέσα!

Φύγε.

Εσύ είσαι;

-Τι εννοείς; -Αλήθεια λένε;

Είσαι ο Απελευθερωτής;

-Τι; -Δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Με μπερδεύεις με άλλον. Περαστικός είμαι.

Δεν είμαι εγώ αυτός που θες.

Δεν είμαι κανένας.

Καλά ξυπνητούρια!

Είσαι χάλια. Έλα. Γρήγορα.

Δεν αισθάνομαι καλά.

-Χρειάζεσαι πρωινό. -Πρέπει να φύγω...

Έτσι... Βγάλ' τα όλα.

Γαμημένα μούλικα. Βάνδαλοι.

Γιατί δε διώχνουν αυτούς μαζί με τους άχρηστους γονείς τους;

Κοίτα εδώ. Ντροπή!

Τι σημαίνει;

-Μη μου πεις ότι παίρνεις στα σοβαρά τις ανοησίες; -Δεν ξέρω τι σημαίνει.

Άσχημα, μικρά παλιοτόμαρα. Να μου θυμίσεις να μην κάνω ποτέ παιδιά.

Έλα.

-Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ; -Επτά χρόνια.

Και πόσο συχνά βγαίνεις έξω;

Μερικές φορές; Δε θυμάμαι. Δεν υπάρχει πολύς χρόνος για τέτοια,

αν παίρνεις τη δουλειά σου σοβαρά. Ξέρεις πώς είναι.

-Ξέρεις τον δρόμο για την έξοδο; -Ποια απ' όλες;

Οποιαδήποτε έξοδο.

Δεν έχεις βγει καθόλου έξω, έτσι;

Φυσικά κι έχω βγει.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό; Σιγά το πράγμα.

Θα 'πρεπε να σκέφτεσαι πιο σημαντικά πράγματα.

Διάβαζα τελευταία για τη ζύμωση των αυγών.

Οι Κινέζοι είναι αυθεντίες στο θέμα. Το βιβλίο είναι λίγο φλύαρο,

αλλά αξίζει παρ' όλα αυτά. Πρέπει να το διαβάσεις. Μου έδωσε μια εντελώς νέα οπτική

για τον κρόκο του αυγού.

Ήρθα να σας πω ότι φεύγω. Πάρτε τη ρεσεψιόν, σας παρακαλώ,

-και πείτε στον διευθυντή... -Καταλαβαίνω την ανυπομονησία σου.

Υποφέρεις από νεανική ανυπομονησία. Δε θες να περιμένεις. Θες να πας παρακάτω, τώρα.

Να μη νιώθεις περιορισμένος ή εγκλωβισμένος. Το καταλαβαίνω. Αλλά βλέπεις...

Ένα αληθινό και φυσικό ταλέντο σαν το δικό σου, πρέπει ν' αναπτυχθεί αργά.

Το πιστεύω ακράδαντα. Πρέπει να ωριμάσει με τον χρόνο. Όχι να πιεστεί,

αλλά να ανθίσει την κατάλληλη στιγμή, σαν καλό κρασί.

Τι στοχεύετε;

Τι θέλετε από 'μένα;

Δεν είμαι τίποτα το ιδιαίτερο. Δεν είμαι εγώ αυτός που θέλετε.

Μα είσαι κάτι το ιδιαίτερο. Το είδα αμέσως.

Πιστέψτε με, είμαι εντελώς συνηθισμένος. Είμαι...

Δεν είμαι κανένας.

Σας παρακαλώ, δείξτε μου την έξοδο.

Να τι θα κάνω. Ταλέντα σαν το δικό σου χρειάζονται προκλήσεις.

Το ξέρω. Γι' αυτό αποφάσισα

να σε μετακινήσω στο τμήμα χτυπήματος.

Όχι.

Αυτό θέλεις;

Σε παρακαλώ.

Σε παρακαλώ.

-Τι κάνετε; -Δε μπορείς να φύγεις τώρα.

Γκρεμίζεις το όνειρο ενός γέρου. Την ίδια του την ελπίδα.

Είμαστε με το μέρος σου, πίστεψέ με. Κάνε υπομονή. Έχε πίστη.

Έχω μεγάλες ελπίδες για 'σένα.

Σε παρακαλώ.

Εμπιστεύσου με.

Άντον.

Με περνάς για ηλίθιο;

Τι;

"Τι;" Το σχεδίαζες από την αρχή.

Ανεβαίνεις και δε σε νοιάζει ποιον πατάς.

Τη δουλειά λες; Στ' αρχίδια μου η δουλειά.

Ο σεφ μου την πέταξε, βασικά.

Άκου, αν τη θες, μπορώ να πω μια κουβέντα στον σεφ.

Δε θέλω τη φιλανθρωπία σου, κύριε.

Έλα τώρα. Πού θα 'μουν χωρίς εσένα;

Μάλλον θα 'μουν χωρίς παντελόνι.

-Χρειαζόμαστε ένα ποτό. -Μάλλον δε θα 'χα καθόλου ρούχα.

Ήθελα να σου μιλήσω...

-Είδες τα έπιπλα; -Ναι, μάλλον καθαρίζουν.

Όχι. Δεν καθαρίζουν. Άκου. Έβαλα μια κλωστή χθες βράδυ.

Είχα μια θεωρία. Παράλογη στην αρχή, αλλά μου στριφογύριζε στο μυαλό.

Οπότε, έπρεπε να τη δοκιμάσω. Αλλά πώς; Μια κλωστή.

-Και ξυπνάω, και να τη. -Να τι;

Πόσοι είναι εδώ μέσα; Πρέπει να τους προειδοποιήσουμε.

-Είσαι περίεργος τύπος το πρωί. -Καταλαβαίνω, είναι δύσκολο να το πιστέψεις.

-Πρέπει να μ' ακούσεις, όμως. Θα σου εξηγήσω. -Μπορούμε να περπατάμε στο μεταξύ;

- Πρέπει να μ' ακούσεις. Θα σου εξηγήσω. - Μπορούμε να περπατάμε εν τω μεταξύ;

-Δε θέλω ν' αργήσω. -Όχι.

Το βράδυ η κλωστή ήταν τεντωμένη, το πρωί ήταν χαλαρή.

Καταλαβαίνεις τι σημαίνει; Είχα δίκιο.

Δεν έχουμε χρόνο για τέτοια παιχνίδια. Μην είσαι γελοίος.

Όχι. Κοίτα, κοίτα, κοίτα.

Άντον.

Πρόσεχε!

Φύγε. Κάνε άκρη!

-Τι συμβαίνει; -Το κτίριο συρρικνώνεται.

-Ξέρετε ποιο είναι το πρόβλημα; -Όχι, ιδέα δεν έχω.

Το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μείνουμε ήρεμοι και να σχεδιάσουμε.

Νομίζω πως πρέπει να χωρίσουμε το προσωπικό της κουζίνας σε δύο ομάδες.

Να στείλουμε τη μικρότερη ομάδα να ψάξει την αιτία,

κι οι υπόλοιποι να ψάξουμε την έξοδο.

Έτσι, μπορούμε να ενημερώσουμε όλους τους πελάτες στον δρόμο,

και να εκκενώσουμε τους πάντες ήρεμα.

-Τι; Εκκένωση; Τι λες; -Το κτίριο δέχεται τεράστια πίεση.

Ποιος ξέρει πόσο θα κρατήσει; Πρέπει να βγάλουμε κόσμο αμέσως.

-Ποιον κόσμο; -Το προσωπικό της κουζίνας. Όλους.

-Τρελάθηκες; Τι ώρα είναι; -Επτά και τέταρτο, κύριε.

Έχουμε μείνει πολύ πίσω. Οι πελάτες γκρινιάζουν που δεν ήρθε το πρωινό.

Πρέπει να παραδεχτείτε ότι το πρωινό δεν είναι τόσο σημαντικό όσο οι ζωές μας.

Λιγότερο σημαντικό; Διακυβεύεται η φήμη της κουζίνας.

Οι ζωές μας μπορεί να διακυβεύονται. Οι πεθαμένοι δεν τρώνε πρωινό!

Δηλαδή, με απειλείς;

Θες να καταλάβεις την κουζίνα;

Δεν ακούτε. Δεν καταλαβαίνετε τι λέω.

-Δεν αμφισβητώ την εξουσία σας. -Εγώ ακόμη κρατάω το σκήπτρο εδώ.

Είσαι ένα τίποτα χωρίς εμένα από πίσω σου.

-Χάνετε χρόνο. Ακούστε όλοι! -Μη τολμήσεις!

Δε μπορώ μόνος μου. Με αναγκάζετε να το κάνω.

Το ξενοδοχείο συρρικνώνεται! Έχω αποδείξεις! Δείτε μόνοι σας.

Κοιτάξτε! Οι διαστάσεις είναι λάθος. Οι ρουτίνες σας είναι διαφορετικές.

Χτυπάτε πράγματα, πέφτετε ο ένας πάνω στον άλλον.

Βλέπετε ότι λέω την αλήθεια.

Ο χρόνος τελειώνει. Μαζί έχουμε μια ευκαιρία.

-Γιατί να φύγουμε εμείς; -Ναι, στείλε το τμήμα του δείπνου.

Αρκετές ανοησίες άκουσα. Πίσω στα πόστα σας!

Τον ακούτε αμέσως. Σας παραπλανά!

Δε θα πει αυτός τι θα κάνουμε. Ξυπνήστε! Μαζί έχουμε μια ευκαιρία!

Απολύεσαι, μ' ακούς; Απολύεσαι! Έξω απ' την κουζίνα μου!

Οι ζωές σας δεν αξίζουν τίποτα;

-Βγάλτε τον απ' την κουζίνα μου. Τώρα! -Πιάστε τον!

Αφήστε με! Ακούστε! Κάνετε λάθος!

Σ' ευχαριστώ πολύ, νεαρέ. Τι ωραία που σε ξαναβλέπω.

Δεν ξέρω τι θα 'χαμε κάνει αν δεν είχες έρθει.

Μετακομίζετε;

Όχι βέβαια. Τι σκέψη κι αυτή.

Όχι. Απλώς αλλάζουμε διαρρύθμιση.

Δε χωράνε πια στο δωμάτιο.

Εσύ είσαι ο ευγενικός νεαρός που έψαχνε τη ρεσεψιόν.

Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. Τη βρήκες, αγάπη μου;

-Όχι. -Περίεργο, ε;

Μην ξαναρχίζεις!

Κάποτε έλεγαν για την παρουσία του θείου εδώ στο ξενοδοχείο.

Σ' εμάς τις Γαλλίδες αρέσει το μυστήριο. Ανοησίες, φυσικά.

Σου ανέφερα ότι είμαστε Γαλλίδες;

Ναι.

Δε νικήθηκα ακόμη!

Γεια σου, σκυλάκο.

Πού 'ναι η έξοδος;

Ε; Πού 'ναι η έξοδος; Δείξε μου την έξοδο.

Έλα...

Ξέρεις πού 'ναι η έξοδος, χαζόσκυλο.

Ναι;

Είναι κανείς εκεί;

Τι θέλεις;

Ποιος είσαι;

Εδώ είσαι, λοιπόν.

Ποιος τα 'στησε αυτά στον διάδρομο;

Δεν είμαι ο Απελευθερωτής.

Αρκετά!

Πρέπει να μαρκάρουμε όλους τους διαδρόμους. Είναι πολύ σημαντικό.

Αλλιώς θα τους ψάχνουμε ασταμάτητα.

Μακάρι να γινόταν πιο γρήγορα, αλλά, δυστυχώς, είναι η μόνη μας ευκαιρία.

Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Να βιαστούμε.

Έι! Περίμενε. Σταμάτα!

Σταμάτα, βάλ' το πίσω.

Αυτή είναι η οδοντόβουρτσά μου.

Πόση ώρα είστε εδώ;

Πού 'ναι το φαγητό μου;

Ωραία.

Αν είναι να μείνετε εδώ,

πρέπει να θέσουμε κανόνες. Αν χρειάζεστε φαγητό,

πρέπει να φέρνετε τις δικές σας προμήθειες.

Και μην αγγίζετε

τα πράγματά μου.

Δηλαδή, εμείς θα λιμοκτονούμε κι εσύ θα τρως;

Μου φάγατε το φαγητό, δεν έμεινε τίποτα.

Βρήκες την έξοδο;

Όχι.

Όχι, δεν υπάρχει χώρος.

Όχι, όχι άλλος κόσμος. Μην αφήνετε άλλους μέσα. Όχι άλλος κόσμος.

Ωραία. Μπείτε.

Ορίστε.

Μπορείς ακόμη να γυρίσεις, ξέρεις.

Ο σεφ δεν είναι ο ίδιος αφότου έφυγες.

Έλα.

Αλλά μη λες τρέλες, εντάξει;

Θα κάνουμε σαν να 'ναι όλα καλά κι ότι δεν έγινε ποτέ.

Σαν να μην έγινε τίποτα; Κοίτα γύρω σου.

Δεν ξέρω τι εννοείς.

Είστε όλοι παλαβοί.

Κανέναν δε νοιάζει τι πραγματικά συμβαίνει;

Και η αλήθεια;

Νομίζεις ότι ξέρεις την αλήθεια.

Αλλά γιατί η δική σου αλήθεια να 'ναι καλύτερη απ' τη δική μου;

Σηκώστε το!

Καθόλου. Φυσικά και όχι. Σίγουρα είναι λάθος, κυρία.

-Μάλιστα, ευχαριστώ, κυρία. Τα λέμε. -Όχι! Εμπρός;

-Ποιος ήταν; -Η διευθύντρια. Ποιος άλλος;

Δική της γραμμή είναι.

Γιατί το 'κανες αυτό;

Απλώς... σήκωσα το τηλέφωνο.

Τι έχεις πάθει;

Τι έχεις πάθει;! Ρε ηλίθιε!

-Ηλίθιε! -Γιατί ταρακουνάς τον άνθρωπο;

Μια κλήση ήταν. Θα 'πρεπε να χαίρεσαι που σήκωσε το τηλέφωνο.

Δεν είμαστε οι ρεσεψιονίστ σου.

-Περίμενα αυτήν την κλήση. -Τότε έπρεπε να κάτσεις δίπλα στο τηλέφωνο.

-Πού να το ήξερε; -Καλύτερα να μας κόψετε τα κεφάλια!

Τι έχεις πάθει; Είσαι ηλίθιος. Όχι. Σήκω.

Σήκω, ηλίθιε! Σήκω!

Εγώ... Εντάξει. Ορκίζομαι, δεν κάνω τίποτα.

Όλα καλά.

Δε χρειαζόμασταν έξοδο, μέχρι που ήρθες εσύ.

-Εγώ φταίω τώρα, ε; -Αυτοαποκαλείσαι Απελευθερωτής.

Δεν αυτοαποκαλέστηκα τίποτα. Δε θα 'πρεπε καν να 'μαι εδώ.

Κάποιοι λένε ότι είσαι μέρος του προβλήματος.

Υπέροχα.

Φανταστικά...

Ελάτε 'δώ!

Έξω!

Έξω!

Να σε!

Βλέπεις; Ήξερα ότι είχα δίκιο. Σου 'λεγα ότι είχα δίκιο.

Φαίνεσαι εντελώς χάλια.

Έγινε μεγάλη ζημιά;

Τα πράγματα έχουν ανακατευτεί, αλλά νομίζω ότι μπορώ να το φτιάξω.

Τα πράγματα έχουν ανακατευτεί, αλλά νομίζω μπορώ να το φτιάξω.

Παράσιτα δολιοφθορείς.

Ήξερες ότι μεταξύ των κυριών της αυλής του Λουδοβίκου ΙΣΤ',

ο καφές ήταν μεγάλη μόδα; Συνήθιζαν να μαζεύονται πολλές μαζί,

να πίνουν καφέ, να καπνίζουν όπιο και ν' αφήνουν ελεύθερα τα καναρίνια. Καφέ;

Όχι, σας ευχαριστώ.

Κάθε λεπτό που είμαι εδώ, χάνεται κι άλλο μέρος της δουλειάς μου.

Πιάστε τον!

Τι φασαρία είναι τούτη;

Ποτέ δε θα βγω από 'δώ. Ακόμα κι αν ήξερα πώς,

δε θα μ' άφηναν να φτάσω στο λόμπι. Ακούστε τους.

-Πάρε άλλο ένα κομμάτι σοκολατόπιτα. -Σαν μωρό κάνεις.

Είναι αφελές να υποθέτεις ότι επειδή μπήκες απ' το λόμπι,

σημαίνει ότι από εκεί είναι κι η έξοδος.

Τι εννοείς;

Απλά ότι ο δρόμος για μέσα δεν είναι πάντα ο δρόμος για έξω.

Και το αντίστροφο, φυσικά.

Ναι. Ίσως.

Ίσως έχω παραβλέψει κάτι.

Ίσως η έξοδος

να 'ναι εδώ μέσα.

Όχι! Δεν είναι εκεί μέσα.

Ίσως η έξοδος να 'ναι εδώ μέσα.

Όχι, δεν είναι!

Ίσως η έξοδος να 'ναι εδώ μέσα.

Όχι! Ίσως να 'ναι εδώ μέσα.

Μεγαλειώδες.

Απερίγραπτο. Αποτρόπαιο.

Αυτό εννοούσατε; Αυτή είναι η έξοδος;

Ίσως.

-Τι πάει να πει "ίσως"; -Δε θα περάσεις από 'κεί.

-Δεν το έχουμε ξαναδεί. -Φαίνεται επικίνδυνο.

Δεν το περίμενα αυτό.

-Ελάτε μαζί μου. -Καλά είμαστε εδώ.

Όχι, ευχαριστώ.

Δε μπορείτε να μείνετε εδώ, είναι τρέλα.

Καφέ;

Καφέ.

Κάνε άκρη! Τη σπάω!

Τι θες από 'μένα;

-Είναι ο Προφήτης. -Ο Προφήτης!

-Χαίρε, Απελευθερωτή! -Χαίρε!

Μπορείς να μου δείξεις την έξοδο;

Τι θέλεις;

Είσαι κουρασμένος.

Το νιώθω.

Δεν αντέχεις για πολύ ακόμη.

Τι θες από 'μένα;

Ο Προφήτης.

Πρέπει κι εσύ ν' απελευθερωθείς.

Ο Προφήτης.

Ο Προφήτης.

Ο Προφήτης.

Σταματήστε! Θα τον σκοτώσετε!

Φύγετε! Όχι! Μακριά από 'κεί! Πίσω.

Φύγετε! Κάντε πίσω! Όχι!

Δολοφόνε! Δολοφόνε!

Είναι αληθινό;

Είναι αληθινό;

Όλα φαίνονταν τόσο σημαντικά τότε.

Δεν ξέρω γιατί τώρα.

Μικροσκοπικά σωματίδια στερεοποιούνται μαζί

και αναζητούν παρηγοριά.

Τι υπάρχει πέρα απ' το σύμπαν;

Απόδοση Διαλόγων ᑕ 1 ᑎ 3 ᑭ 4 ᖇ ᗰ 3 ᑎ 0 ᔕ