Original subtitles

DE AMERIKAANSE VRIEND

- Wie is daar? - Ripley.

De deur is open.

Geloof het of niet.

Ik wacht al twee maanden op je.

Hoe gaat het, meester Titiaan?

Klootzak, mijn naam is Pogash.

Wanneer ben je uit Hamburg vertrokken?

Vanmorgen.

- Hoe gaat het met je vrouw? - Welke vrouw?

- Wanneer ga je terug? - Vanavond.

Ik denk dat je geen serieuze man bent.

Ik denk dat dit serieus is.

Ik heb één schilderij verkocht. Ik ben bereid om er nog één te verkopen.

- Hoeveel? - Dat is $2000 voor jou.

Ik zei toch dat ik een goed oog heb.

Zorg ervoor. Een nieuwe is moeilijk om te kopen.

Denk je niet dat ik dat weet?

Deze...

Ik denk dat ik hier nog meer voor kan krijgen.

Ik zou er binnen zes maanden twee kunnen verkopen.

In zes maanden kan ik er vijf schilderen.

Probeer er vijf te verkopen.

Twee.

Wees niet te druk voor een dode schilder.

Draag je die hoed in Hamburg?

Wat is er mis met een cowboy in Hamburg?

Het is 6 december...

1976.

Er is niets om bang voor te zijn...

dan de angst zelf.

Ik weet steeds minder over...

wie ik ben...

of wie iemand anders is.

Zelfs deze rivier...

Deze rivier doet mij denken aan een andere rivier.

Dames en heren, we komen nu bij het hoogtepunt...

van de veiling.

Een bijzonder fraaie latere Derwatt.

Mag ik hem nog eens zien? Bedankt.

Zoals u weet zijn er nog maar weinig Derwatts op de markt.

Dit kan uw laatste kans zijn.

Kavel 132... Derwatt.

Ik heb meerdere schriftelijke biedingen.

Ik begin bij 17.500 mark.

Iemand meer?

17.500 mark.

18.000... 19.000...

20.000... 22.000.

24.000 mark. 25.000.

26.000.

Eénmaal, andermaal...

27.000. Bied u nog?

28.000.

30.000 mark. Iemand meer?

Ik zou niet zo hoog gaan.

Waarom niet?

- Ik heb er mijn twijfels over. - Wat is er mis mee?

Ik ben drie dagen bezig geweest met het inlijsten ervan. Kijk naar de kleuren.

Het blauw klopt niet...

vergeleken met andere Derwatts.

In Amerika zal hij goed zijn.

"Alles is zeker in Amerika."

Ze willen hem in Texas.

36.000... 38.000.

- In Texas? - Ja, in Texas.

Zorg ervoor dat ik uw bod kan zien.

42.000 mark.

44.000 mark.

Eenmaal...

46.000.

48.000.

50.000.

52.000.

54.000 Duitse mark.

56.000.

Bied u nog?

58.000 mark.

Bied u nog?

Eenmaal, andermaal...

60.000. Iemand meer?

Bied u nog?

Bied u nog? 60.000.

Bied u nog?

Eenmaal, andermaal...

62.000 mark.

62.000. Iemand meer?

Bied u nog?

62.000 mark. Iemand meer?

Eenmaal, andermaal...

verkocht!

62.000 mark, meneer Winter.

Dank u, dames en heren.

We nemen een pauze van 15 minuten.

Neemt u een hapje en een drankje.

- Tevreden? - Ja.

Heel erg.

- Gefeliciteerd, meneer Winter. - Bedankt.

- Hoe gaat het met Daniel? - Goed.

Neem jij het schilderij mee?

Nee. Stuur hem naar New York.

Ik kom pas na Kerstmis terug.

Ik ga de wildernis in Canada in.

Geen telefoons, niets.

- Dit heeft onze minimumprijs niet bereikt. - Alweer niet.

- Doei. - Doei.

Meneer Winter, bent u tevreden?

Zoals gewoonlijk.

Hoewel Jonathan niet van blauw houdt.

Mag ik u voorstellen aan...

Meneer Ripley, meneer Winter.

- Het is een genoegen. - Meneer Zimmermann.

Ja, ja. Ik heb over je gehoord.

Laten we gaan, Allan. Je zult je vliegtuig missen.

Vreet je niet op.

Meneer Zimmermann staat onder grote druk.

Hij is een goede lijstenmaker...

maar niet langer een bekwame restaurateur.

Waarom niet?

Hij is ziek.

Een bloedziekte.

Geen hoop op herstel.

Hopeloos... misschien.

En zijn behandeling is duur.

Zijn vrouw moet hem helpen ondersteunen.

Ik weet dat je niet slaapt.

Waar was je?

Waar werd je wakker van?

Die luidruchtige vrachtwagens.

We zijn nu voorgoed thuis.

Welterusten.

Welterusten.

Mag ik het licht aan hebben?

Zeker.

Niet bewegen, meneer.

Ik heb een pistool.

Ik wil dat je heel langzaam hierheen komt...

en hou je armen ver voor je uitgestrekt.

Ik wil je handen zien. Heel langzaam, nu.

Hou op met die onzin, Tom.

Ik wacht al twee uur.

Inbreken in mijn huis?

Ik zou je neer moeten schieten.

Weet je, ik moet je de waarheid zeggen.

De enige reden dat ik dat niet doe, is omdat iemand mij misschien zou horen.

Ik heb je een telegram gestuurd, Tom.

Een telegram, hè? Ga nu maar naar binnen.

Iemand die absoluut niet in staat lijkt om zoiets te doen.

Luister...

Ik ken rockmuzikanten, ik ken advocaten...

Ik ken kunsthandelaren, pooiers, politici.

Maar moord?

Ik wil er niet bij betrokken zijn, punt.

Het is niet zo makkelijk, Tom.

Jij bent mij iets verschuldigd. Vergeet dat niet.

Oke.

Maar dit is krankzinnig, Minot.

Ik geloof dat we 60 mark zeiden.

Ik ben bang dat het iets meer was.

Mijn moeder liet hem aan mij na. Mijn broer heeft geen oog voor kunst.

Het kost 20 mark meer.

Nee, hij past prima in mijn tas.

80 mark.

Ik ben er erg blij mee.

Mijn God, u bent een sluwe!

- Ik zal hem op zijn oude plek hangen. - Juist.

Ontzettend bedankt. Het is prachtig geworden.

- Het is een prachtige schildering. - Hij was van mijn moeder.

- Tot ziens. - Tot ziens.

Het beste.

80 mark!

Mijn Duits is verschrikkelijk.

Maak voor mij een lijst.

- Een lijst? - Een lijst.

Nou, we... We kunnen Engels spreken.

Dat is goed.

Nou, ik stel voor...

deze, ja?

Ja. Oh.

Vult de schildering aan. Hoe lang gaat het duren?

Twee, drie dagen, ja?

Dat is snel.

Gantner vertelde mij dat je een goede vakman bent.

Dat bewonder ik.

Ik heb altijd al iets met mijn handen willen maken...

maar... nou...

sommige mensen hebben het en sommige mensen niet.

Mag ik... Mag ik je iets laten zien?

Je moet hem bewegen. Zie je?

Vind je het leuk?

Ja.

Ik geef hem aan jou.

Echt?

Waarom?

Nou, zie je, de laatste keer dat we elkaar ontmoetten...

Mijn gedrag, ik...

Nou, ik was niet beleefd. Ik weet het niet.

Alsjeblieft. Alsjeblieft, vergeet het.

Ik hou niet van mensen die...

schilderijen kopen...

als investering.

Nou...

je kunt het mij niet niet aanrekenen.

Nee.

Ik reken je mee.

Ik zal één dezer dagen terugkomen.

Met je linkerhand. Daniel, nee!

Jonathan.

- Je linkerhand. - Jonathan.

Je was aan het dromen.

"Jonathan, ik ben geschrokken door het nieuws."

"Ik ben geschrokken toen ik hoorde...

dat je bloedziekte erger is geworden."

"Ik schaamde mij ervoor om er met je over te praten."

"Als geld een probleem is, laat het mij weten."

"Over drie weken ben ik terug in New York."

Dat klopt. Hij gaat naar Canada.

"Ik zal je niet teleurstellen."

"Waar zijn vrienden voor? De jouwe, Allan."

Geschreven op de luchthaven.

"...dat je bloedziekte erger is geworden."

Hij had het me in de auto kunnen vertellen.

Wie heeft hem dit verteld? Ik zou de eerste moeten zijn die het moet weten.

BINNENKORT TERUG

Ah, mijn meest interessante patiënt.

Maar ik heb nu geen tijd om je te zien.

Ik heb maar één minuutje nodig.

Waren de resultaten van mijn laatste onderzoek bijzonder ongunstig?

Je hebt de testrapporten gezien...

en we hebben ze besproken.

Er zijn geen alarmerende ontwikkelingen.

- Voel je je slechter? - Nee.

Helemaal niet.

Het is gewoon dat...

een vriend van mij heeft ergens gehoord dat ik niet...

veel langer te leven heb.

Meneer Zimmermann...

waar heeft die vriend deze onzin gehoord?

Zeker niet van mij.

Je toestand blijft ongewijzigd.

Al het andere zijn alleen maar geruchten.

Marianne?

Je vrouw is naar het postkantoor gegaan.

Je sprak gisteren vóór de veiling met Allan Winter.

Dat klopt. Wat is daarmee?

Hebben jullie het over mij gehad?

Nee, waarom?

- Je weet van mijn ziekte. - Maar ik zou er nooit over praten.

Iemand heeft belachelijke onzin over mij verspreid.

Ik weet zeker dat het niet kwaadwillig is gedaan.

Meneer Zimmermann?

Hallo, meneer Zimmermann.

Mijn naam is Raoul Duplat.

Je kent mij niet.

- Spreek je Frans? - Nee.

- Engels? - Ja.

Je kent mij niet, maar ik ken jou heel goed.

Ik wil met je praten over zaken.

Ben je een kunsthandelaar?

Op een bepaalde manier.

Laten we praten.

Ik wil je iets laten zien. We nemen de metro.

Ik woon in Parijs.

Sinds kort...

Ik wil een persoon geëlimineerd hebben.

Mogelijk twee.

Nou, nu liggen mijn kaarten op tafel.

- Je maakt een grapje. - Helemaal niet.

Waar heb je mijn naam vandaan?

Maakt niet uit.

Ben je geïnteresseerd...

in 250.000 mark voor het neerschieten van één man, misschien twee?

Het is veilig en gemakkelijk.

Ik weet niet waar je gehoord hebt...

dat ik een schutter ben.

Je moet mij voor iemand anders aanzien.

Nee, meneer Zimmermann.

Luister...

we weten dat je niet lang meer zult leven.

- Je hebt een vrouw, een kleine jongen. - Wie heeft je dat allemaal verteld?

Zou je ze niet wat geld willen nalaten als je sterft?

- Dit is onzin. - Ik ben bang van niet.

Misschien vertelt je arts je niet de waarheid.

Maar jij weet de waarheid?

Luister...

Ik ben volledig op de hoogte van mijn ziekte.

Ik weet dat ik een bloedziekte heb.

Het spijt me, meneer Zimmermann. Je bent niet volledig op de hoogte.

Maar het lijkt er in ieder geval op dat je weet waar ik het over heb.

Het is je eigen vrije keuze, maar het kost veel geld.

Je kunt stoppen met werken en de rest van je leven genieten.

Ik ben geen moordenaar, meneer.

Goed!

Dat is precies wat we nodig hebben...

iemand die niet met ons verbonden is.

De man die ik wil dat je neerschiet, meneer Zimmermann...

is een crimineel.

- Behoort tot de maffia. - Stop ermee.

- Je bent gestoord. - Denk er over na.

Ik verblijf hier de hele dag, in het Pacific Hotel.

Je bent buiten adem.

Je weet dat je jezelf niet te veel moet inspannen.

- Dus je kwam er toch achter. - Waarachter?

- Je had je sjaal en muts achtergelaten. - Heb ik dat gedaan?

Ik kwam je vragen om de volgende borstbeenpunctie te doen.

Ik ging net naar huis.

Alsjeblieft.

Het zou mij geruststellen.

Meneer Zimmermann, ik wilde het je eerder zeggen.

In jouw situatie bestaat er geen zekerheid.

Geen enkele dokter ter wereld kan je...

vijf jaar, één jaar, een maand garanderen.

Waar had hij dat kunnen horen?

Dokter Gabriel zegt dat het onzin is.

Hij zegt dat ik mij geen zorgen hoef te maken.

Mijn toestand is onveranderd.

Het is maar een gerucht.

Gantner weet er niets van... zegt hij tenminste.

Daniel is waarschijnlijk wakker.

Zal hij zich mij later herinneren?

"Mijn vader had een snor."

"We woonden vlakbij de haven in een gebouw dat is afgebroken."

Het begint helemaal opnieuw.

De laatste keer was drie maanden geleden.

Goedemorgen, meneer Zimmermann.

Ik verwachtte je telefoontje. Zeg niets.

Luister...

Ik heb een voorstel voor je.

Kom naar Parijs en bezoek een dokter voor een nieuwe opinie...

over je gezondheidstoestand.

Ik heb al een afspraak voor je gemaakt met een hematoloog.

Het is geen verplichting voor je.

Neem morgenochtend om 7:00 de eerste vlucht.

Daarom heb ik je het geld gestuurd.

Dokter Gabriel!

Ik was op weg om je te zien. Nog iets bekend over de tests?

De resultaten kunnen onmogelijk nu al klaar zijn.

We hebben de monsters vanmorgen naar het laboratorium gestuurd.

Misschien morgen of overmorgen.

- Misschien zijn ze nu klaar. - Onmogelijk.

Neem binnen twee dagen contact met mij op.

Twee dagen.

Je zou ze nu kunnen bellen.

Soms begrijp ik je niet meer.

Het heeft geen zin om te bellen. Er zijn nog geen resultaten.

Hoe dan ook, het zullen dezelfde zijn als de vorige keer.

Wat als ze erger zijn?

Soms denk ik dat dat is wat je wilt.

- Ik ga naar Parijs. - Waarom?

Een klant heeft mij een afspraak...

in een ziekenhuis daar gemaakt.

Ze hebben specialisten.

- Ga je vanavond weg? - Morgenochtend.

Ik moet vóór 7:00 op het vliegveld zijn voor een vlucht van 7:30.

Allemaal vanwege dat telegram?

Ik werd er echt ongerust van.

Ik zou graag willen weten waar de zaken werkelijk staan.

Als ik dit uitstel, zal ik het nooit weten.

Stel dat het telegram niet van Allan was?

Wie zou het anders hebben gestuurd? Hè?

Wakker worden, meneer Zimmermann.

Sorry dat ik te laat ben. Goede vlucht gehad?

Voel je je goed?

Ik heb de afspraak voor je om 10:00 in het ziekenhuis gemaakt.

We hebben geen tijd meer te verliezen.

Rudolf studeert geneeskunde.

Hij zal bij je blijven en je helpen...

als er problemen zijn.

We gaan naar het Amerikaanse ziekenhuis.

Het is de beste in Parijs.

Wereldberoemd.

Onassis stierf daar. Jean Gabin ook.

Ik ben niet van plan om hier te sterven.

Ik denk dat het normaal is om naar een andere dokter te gaan...

in zo'n ernstig geval.

Mama, zal ik opnemen?

Ja. Vraag wie het is.

Ja?

Nee, alleen mijn moeder.

De dokter.

Ik kom eraan.

Ze is er nog niet. Ze komt eraan.

Domkop! Kijk naar de zijkant, niet naar de bovenkant.

Jij bent een domkop!

Stop. Stop.

Daniel, wees voorzichtig met die dingen.

Dokter Gabriel?

Hij is er vandaag niet. Hij is naar Parijs.

Ik dacht dat je dat wel wist.

Ik snap het.

Nog een boodschap voor hem?

Wanneer werd de diagnose voor het eerst gesteld?

1971. Nee, '72.

En heeft u regelmatig behandelingen gehad?

Ja.

Waar komt u vandaan?

Hamburg.

Noord-Duitsland.

Is de Reeperbahn nog steeds zo spannend?

- Bent u Zwitsers? - Ik heb geneeskunde gestudeerd in Bern.

Maar u bent ook een Zwitser.

Een jongen uit Zürich.

Goed. Dan kunt u dit verstaan.

Dit zal in welke taal dan ook pijnlijk zijn.

Ja, dat weet ik.

Laten we het doen.

Heb je aan de andere klus gedacht?

Het voorstel dat ik in Hamburg deed?

Nou, ik ben niet van gedachten veranderd.

Ik bel je in de middag.

Nu brengen we je naar je hotel.

Ik ga een bord voor mijn raam hangen.

Met wat erop? "Ik leef nog steeds"?

Nee. "Verlos mij van het kwaad."

Ik ben dood en het gaat heel goed met mij.

Andrew Pogash Derwatt.

Ik leef.

- Je hebt het blauw veranderd. - Wat bedoel je?

Het laatste schilderij dat ik verkocht...

Je hebt het blauw veranderd. Het is anders dan de anderen.

Hoe weet jij dat?

Oh, dat wist ik niet.

Ik heb een vriend in Hamburg die het mij vertelde.

- Had je problemen met de verkoop? - Helemaal niet.

Dus...

Het betekent alleen maar dat hij een beter oog heeft dan jij.

En niet voor lang meer, ben ik bang.

- Ja? Hallo? - Hallo. Jonathan?

Ik heb het rapport gekregen van het ziekenhuis.

- Ik zei dat ze het snel moesten doen. - Nu al?

Ja. Een eerste samenvatting.

Oh goed. Dat is het.

Waarom kom je niet naar mijn appartement?

Oké.

Het is net aan de andere kant van de rivier.

Als je uit je raam kijkt, kun je het zien.

Het is een modern gebouw aan de linkerkant van de brug.

Ik zwaai met een witte sjaal.

- Zie je mij? - Ja, ik zie je.

Oké, Jonathan. Ik zie je zo.

Ik heb het gelezen, Jonathan.

Het spijt mij heel erg.

Je ziet er bleek uit.

Je kunt deze beter nemen.

Het zal je kalmeren.

- Ik ben heel kalm. - Pak aan.

Dit is de man.

Zijn naam is Samuel Ingraham.

Hij is een Amerikaanse Jood uit New Jersey. Een moordenaar.

Je zou het niet zeggen als je alleen die foto ziet.

Niemand kan een gewoon uitziende man herkennen...

in een metromenigte, slechts vanaf één enkele foto.

Natuurlijk niet. Rudolf gaat met je mee.

Hij zal hem je laten zien.

De beste kans, het metrostation...

waar hij wisselt...

van de ene lijn naar de andere.

Hou het pistool zo in je jas en schiet zo.

En na het schot...

ren niet weg.

Doe rustig aan. Gedraag je gewoon als een normale passagier.

Oké?

Een koffie.

Ben je gewond?

Bedankt.

Wat is er?

Ik ben in de war.

Probeer niet een aardige vent te zijn.

Ik wil naar huis.

Laat mij van je houden vanwege je geld.

Ik ben in de war!

Als je de deuren sluit, komen ze door de ramen naar binnen.

Een beetje ouder...

een beetje meer verward.

Je kunt beter opletten waar je loopt, cowboy.

Ik snap het.

Ik snap het. Je zegt dat hij is neergeschoten?

In de metro?

In Parijs? Nee, ik had niets...

- Mona! - Wil je dat herhalen?

Ja.

- Ik kan je niet horen. - Kom op! Kom op!

Praat wat harder. Maak het duidelijker.

Ik kan je nu horen. Zeg het maar.

Hey.

We zagen je vanuit het raam.

- Ik dacht al dat je vandaag terug zou komen. - Ik heb het eerste vliegtuig genomen.

- Wat is dat voor snee? - Niets serieus.

- Heb je iets meegenomen? - Het spijt me. Ik had geen tijd.

- Bloedde je? - Een beetje. Niets serieus.

Michael geloofde niet dat je naar...

Parijs!

Het is waar. Ik ben naar Parijs geweest.

Wat zeiden de doktoren?

Ze kunnen pas zeggen of het erger is als ze mijn aantekeningen hebben gezien.

Gabriel moet ze sturen.

We moeten gaan. Kom hier.

Doei.

Dat is niet mijn lijst, hoop ik.

Het is één van die dagen... voor jou.

Het spijt me. Je lijst is nog niet klaar.

- Gisteren was ik er niet. - Het is goed.

- Je hoofd gestoten? - Het is niets.

Maar ik ben begonnen met aan je lijst te werken.

- Laat het zien. - Wat?

De lijst.

Hij staat in mijn werkplaats...

in de achterkamer.

Ik vind dit een leuke kamer.

Het geeft een goed gevoel.

Het is stil en vredig.

Het is zoals jij.

Ik benijd jou.

De geur van verf en hout.

Het moet goed zijn om hier te werken.

En als je iets af hebt, kun je zien wat je gedaan hebt.

Nou, zo makkelijk is het niet.

Niet dat... veilig en makkelijk.

Wat maak jij?

Ik verdien geld...

en ik reis veel.

Ik breng de Beatles terug naar Hamburg.

Nou, ik geloof je niet. Dat is een oud gerucht.

Het is geen gerucht.

"Gerucht."

Er was vanmorgen geen tijd om het je te vertellen.

De doktoren in Parijs hebben mij wat geld voorgeschoten...

want ik zal waarschijnlijk terug moeten gaan.

Dat moet betekenen dat het ernstig is...

anders zouden ze je geen geld geven.

Zij nemen een risico, en ik ook.

En als het succesvol is?

- Als het succesvol is? - Ja.

Dan kan ik nog een paar jaar leven.

Hallo?

Ik neem de nachttrein. Ik kom morgenochtend om 9:40 aan.

Ik heb iets heel leuks voor je.

Oké. Ik zie je op het station.

Dat was de specialist in Parijs.

Hij komt morgen voor zaken...

en hij wil mij zien.

Hij wil doorgaan met de behandeling.

Ik geloof je niet.

Wat?

Ik geloof je gewoon niet.

Je bent om een ​​andere reden naar Parijs gegaan.

Wat voor reden?

Hoe moet ik dat weten? Je vertelt mij ​​niets.

Het is minder dan de helft van wat je mij beloofde.

Ik vertelde je dat er misschien een tweede geval zou zijn.

Zeg het eens.

Ik heb nog een afspraak gemaakt met een specialist in bloedziektes.

- Waar? - München.

- Wanneer? - Morgen.

- Op een zondag? - Ja.

Het is een particuliere afspraak.

Ik wil dat je in de middag de trein terugneemt naar Hamburg.

Er zit een man in de trein, denk ik.

Precies.

Oh, Jonathan...

het eerste deel ging zo goed.

Ik ga naar de dokter in München.

Ik zal in de trein zitten.

Maar ik slaap wel in de trein...

en ik geniet van de reis.

Heb je de kranten gelezen?

- Ja. Gefeliciteerd. - Aan jou.

Wat bedoel je?

- Het was jouw idee. - Hou op!

Oh, je bent te gevoelig, Tom.

Hij zal het weer doen.

Wat?

Een Amerikaan in de trein.

Behoort tot de andere organisatie.

Je hebt mij nooit verteld over...

een tweede moord, Minot.

Nou, en?

Het zal lijken op wraak voor de moord in de metro...

en dat is wat ik wil.

Het heeft geen enkele zin.

En het zal niet werken. En in de trein is het veel te gevaarlijk.

Deze man kan er niet mee omgaan.

Nee. Je krijgt een professional.

Ik vertrouw hem.

Hij zal het nooit doen.

Ingelijst.

Is dat je zoon?

Daniel.

Danny. Dan.

Kijk eens wat ik vond.

Je draait het zo...

Je hoeft het alleen maar te draaien.

- Goed. - vind je het wat?

Ik geef het je.

Waarom?

Omdat de laatste keer dat ik je zag, je gedrag zo walgelijk was...

Weet je wat ik bedoel?

- Je restaureert oude schilderijen, hè? - Ja.

Sommige werknemers bij mij thuis vandaag...

hebben één van mij zwaar beschadigd.

Morgen ben ik de hele dag thuis...

en misschien kun je langskomen.

Nee. Morgen kan ik niet.

Ik woon hier niet heel ver vandaan.

Nee. Morgen moet ik een klein uitstapje maken.

Ik snap het.

We moeten gaan. Met dit verkeer duurt het een half uur.

Goede reis.

Erg bedankt voor je cadeau.

Een cadeau?

Ik gaf hem er ook één toen hij de schildering bracht.

Je lijkt hem goed te kennen.

Het is 6 december...

1976.

Er is niets om bang voor te zijn... dan de angst zelf.

Ik weet steeds minder over...

wie ik ben...

of wie iemand anders is.

Eruit.

Ik zal morgenochtend op je wachten.

7:00 uur in de taxi.

Treinstation.

Misschien kunnen wij dat zelfs...

wat Azië betreft, stuur ze ongeveer 50-75 kopieën.

Ik denk dat we het heel goed kunnen doen...

als we de Duitse coproductiesituatie afronden.

Die lange met de blauwe hoed.

Die andere twee, zijn lijfwachten.

Ik ken die oude met het meisje niet, maar maak je geen zorgen.

Heb je het pistool... en dat andere?

Heb ik je de kaartjes gegeven?

Mijn vrouw krijgt het geld, wat er ook met mij gebeurt, ja?

Dat krijgt ze zeker, Jonathan.

- Hallo, een brief voor Zimmermann. - Bedankt.

Hallo, Jon.

Nou, nu lijkt het erop dat we dit moeten afmaken.

Hey.

Hier.

Drink hier wat van.

Oke!

Er zit een vriend op.

Hij is ziek. Het is een vriend van ons.

Ja. Ja.

Klop drie keer als alles in orde is.

Knock-out in de vijfde ronde. Begrijp wat ik bedoel?

Geen drinkwater.

Kom eruit. Snel, kom eruit!

Kom eruit!

De lijfwacht!

Waar?

Hij komt zo terug.

Het pistool... waar is het pistool?

Nee, nee.

Bezet.

Bezet.

Vervoersbewijs, alsjeblieft.

Een momentje.

In het blauwe jasje.

Let op die gang!

Doe de deur open!

Help mij een handje! Help mij een handje hier! Hey!

Oké!

Morgen in jouw winkel. Ga!

- Ga! Ga! - Bedankt, Tom. Bedankt.

Deze keer heb ik iets voor je meegenomen.

Wat is dat?

Het draait rond.

Het wordt een gyroscoop genoemd.

Je hand trilt, maar je doet het.

Hallo?

Ik ben Jonathan zijn vrouw. Wie ben jij?

Ik kan nu niet praten. Sorry.

Ik heb er genoeg van! Wie was dat?

Weer je specialist?

Ik wil dat je mij de waarheid vertelt.

En zeg niet dat je naar een arts bent geweest... niet op zondag!

Ik weet zeker dat je plotselinge uitstapjes...

deel uitmaken van die scheve deals van Gantner en Ripley.

Wat voor vuil werk doe je? Wat betalen ze je?

Wees stil.

Ik heb genoeg van je leugens en rondsluipen.

Wees alsjeblieft stil.

Ik voel mij zo in de steek gelaten en verraden.

Het ergste is dat je je ziekte gebruikt om mij te misleiden.

Prima! Het kan mij niets schelen wat je met je Amerikaanse vriend doet!

Wees blij dat je hier niets vanaf weet.

Dit is grappig.

Ze berekenden dat tussen de eerste en de tweede man...

er moeten vier minuten zijn verstreken.

Je gooit een gangster uit een trein die 130 kilometer per uur rijdt...

en dan een tweede, hoeveel tijd verstrijkt er tussen de twee...

als de trein tussendoor niet van snelheid verandert?

Toch? Vier minuten. Ja.

Ik denk dat je een deel van het geld wilt.

Hou de andere helft. Ik wil het toch niet.

Nee, dat is niet zo.

Waarom zat je in de trein?

Ik wilde een tweede moord voorkomen.

Maar die eerste vond je niet erg?

Maar... je had een keuze.

Ik wist niet hoe...

krankzinnig de plannen van Minot zouden worden.

Oh, trouwens...

je deed de klus in de trein alleen.

Ik wil niet dat Minot weet dat ik daar was.

- Je was alleen. - Wil je echt niets?

Ik zou onmogelijk weten wat ik van je zou kunnen verlangen.

Ik zou graag je vriend willen zijn.

Maar vriendschap is niet mogelijk.

Dat laat mij erg...

comfortabel voelen.

Waarom verspreidde je het gerucht...

dat ik met één been in het graf sta?

Weet je nog die dag dat we werden voorgesteld op de veiling...

- en je zei: "Ja, ja..." - "Ik heb over je gehoord."

"Ik heb over je gehoord."

Je zei dat op een hele nare manier.

Dat was alles?

Is dat niet genoeg?

Hallo?

Hallo?

97.000 mark. Waar komt dat vandaan?

De doktoren in Parijs en München sloten een weddenschap.

Een weddenschap op mijn leven, om het zo maar te zeggen.

Wie denk je dat er gaat winnen?

Dit is de inzet.

Je bent gestoord.

Ik haal er niets uit.

Jonathan!

Wat is er misgegaan, Jonathan?

Wat is er gebeurd?

Ze hebben mijn flat in Parijs gebombardeerd. Helemaal opgeblazen.

Heb je iemand over mij verteld?

Wat?

Ging er iets mis in de trein? Waarom zitten ze achter mij aan?

Hoe kunnen ze iets over mij weten?

Ik weet het niet. Alles ging goed.

We hebben een man en één van zijn lijfwachten vermoord.

Wat bedoel je met "wij"?

Tom en ik.

Tom? Tom Ripley?

Ja.

Die klootzak.

Tom? Ik ben het. Ik moet je zien.

Ik weet niet wat ik moet doen.

Minot was hier.

Blijf rustig, oke?

Ik kom je nu ophalen. Hoor je mij?

Ik schoot je bijna neer, man. Neem dit en kom met mij mee, oké?

Kom gewoon met mij mee.

Wat wil je dat ik hier doe?

Ik wil dat je daar blijft.

Omdat vanaf hier...

je iedereen het het huis kunt zien naderen.

- We weten dat er iemand zal komen opdagen. - Wie?

"Wie"? Hoe weet ik dat? Minot, de maffia...

Ik sta op het dak met een pistool.

Maar ik wil er geen gebruik van maken vanwege de buren.

Jonathan?

Jonathan?

Ik heb iets voor je om je in leven te houden.

Op deze manier zal ik niet lang meer leven.

Geef mij een sigaret, alsjeblieft.

Je moet het daarbuiten ijskoud hebben.

Ik denk de hele tijd aan je.

Pak zijn jas en zijn hoed.

Ambulance.

Waarom doet Angie er zo lang over?

Minot!

Angie?

Jon! Jon!

Pak gewoon aan!

Rennen! Rennen!

Jij moet de tweede auto besturen.

Wat?

Jij moet de tweede auto besturen.

- Oké. - Jonathan...

Schuif op.

Het is een automaat. Het enige wat je hoeft te doen is starten...

hem in de versnelling zetten, gas geven...

en sturen.

Het wordt een lange reis, Jon...

maar het gaat ons lukken.

Oh, shit!

Ik heb je overal gezocht.

Laten we naar huis gaan.

We kunnen alles bespreken...

rustig.

Ik heb met dokter Gabriel gesproken.

Ze hebben je bedrogen in Parijs.

Die medische rapporten zijn vervalst.

Kom op.

Je hoeft het nu niet uit te leggen.

Mevrouw Zimmermann, het is goed.

Mevrouw Zimmermann...

morgen kun je je problemen oplossen.

Dan heb je alle tijd.

We zitten diep in problemen. Help ons.

Als je je man wilt helpen...

kun je beter in je auto stappen...

en de ambulance volgen.

Alsjeblieft?

Ik denk dat hij te moe is om het te doen.

Probeer een beetje te slapen.

- Weet je zeker dat het goed is? - Ja.

Waar gaat hij heen?

Ik weet het niet.

Ik denk naar de zee.

Dus Angie, je kunt ze niet alles winnen, hè?

Je had je veiligheidsgordel om moeten houden.

Achteruit! Achteruit!

Ja!

Jonathan! Jonathan!

Stop, Jonathan!

Klootzak!

Hij zal de Beatles nooit meer terugbrengen naar Hamburg.

Misschien moet ik rijden.

Ik ga naar Hamburg...

terug naar Daniel.

Op een dag zul je hem alles moeten uitleggen.

Marianne, het wordt zo donker.

Jonathan!

Jonathan!

Nou...

We hebben het hoe dan ook gehaald, Jonathan.

Wees voorzichtig.

Ondertiteling: Lars Altena