Original subtitles

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫چی داری می‌کشی؟

‫شوخیت گرفته؟ خاموشش کن.

‫الان وقتشه؟

‫تو هم کشیدی؟

‫- من رو ببین. ‫- یه چند پک.

‫- کسخلی؟ ‫- بس کن.

‫چی شده؟

‫بیا اینجا.

‫بیا اینجا.

‫وقتی رفتیم داخل کیکی...

‫تو پیش ماشین می‌مونی.

‫- چی می‌گی؟ ‫- ببین، مهمه.

‫مهمه.

‫تو پیش ماشین بمون. ‫حواسمون نباشه خبری نیست.

‫یعنی من مثل اسکل‌ها عقب بمونم؟ ‫یعنی چی!

‫می‌زنم یکیشون رو...

‫کاری که می‌گم رو بکن.

‫کاری که می‌گم!

‫- فهمیدی؟ ‫- آره.

‫حواست جمع باشه.

‫[قلب‌های تپنده]

‫نکن.

‫بسه!

‫نکن دیگه!

‫می‌کنم. بسوز!

‫حرومزاده کثافت!

‫به من فحش می‌دی!

‫انقدر مثل روانی‌ها رفتار نکنید!

‫بس کنید!

‫بسه دیگه!

‫داد نزنین!

‫این دیگه چه کاری بود؟

‫خسته شدم دیگه!

‫می‌کشمت!

‫- دنیل! ‫- نگران نباش.

‫بس کن.

‫باز کن ببینم!

‫قول می‌دی من رو نزنی؟

‫از قول خبری نیست.

‫باز کن!

‫آروم باش عزیزم!

‫دارم مشق می‌نویسم.

‫جدی، گوش کن...

‫خیلی‌خب.

‫کلوتیر عصبانیم می‌کنه!

‫من می‌رم سرکار که وسایل رو بشکونین؟

‫سوپ خوبیه ولی.

‫- آره. ‫- یکم بیشتر.

‫- خودت بخور. ‫- مال من رو می‌خوای؟

‫- من خوردم. ‫- چند قاشق دیگه.

‫می‌دونی استفانی چی می‌گه؟

‫استفانی کیه؟

‫دختر همون یارو که کچل و گنده‌ است.

‫می‌گه بچه زیاد آوردی که ‫مزایا بهت تعلق بگیره.

‫بهش بگو که جنده‌ی احمقی بیش نیست.

‫درست حرف بزن.

‫به دوستت بگو...

‫بچه‌های ما حاصل عشقن.

‫حاصل عشق!

‫ببند دهنت رو!

‫کارت رو بکن.

‫آره، خفه.

‫تو ساکت.

‫- ببند. ‫- دخالت نکن.

‫نگاه، زرافه گیر کرده!

‫به چی نگاه می‌کنی؟

‫چاله آب. قشنگه.

‫قشنگی فایده نداره.

‫باور کن...

‫توی زندگی اگه از هیچی ‫خوشت نیاد هرگز ناامید نمی‌شی.

‫ببخشید. دردت اومد؟

‫آره بابایی.

.شونه نکن. مامان قبلا برس می‌کشید

‫برس.

‫این یکی دیگه؟

‫آره.

‫خوبه؟ خوشت اومد؟

‫آره.

‫- می‌خوای واست پیتزا بذارم توی مایکروویو؟ ‫- آره.

‫کنار ساحل قدم می‌زنی ژولیت

‫با چهار تا بال قرمز پشتت

‫آلیسِ لوئیس کارول رو می‌خونی

‫♪ روی نوار مغناطیسی که باز می‌شه ♪

‫♪ مامانی، می‌ریم که گل مینا بچینیم... ♪

‫♪ توی سرزمین جادویی ژولیت. ♪

‫دو سه تا؟

‫شیش تا.

‫پنج بعلاوه شیش؟

‫یازده.

‫خیلی‌خب حالا...

‫شیش پنج تا؟

‫سی تا.

‫ژاکلین، ببین الان درست شده؟

‫نشده.

‫یعنی چی؟ چرا درست نمی‌شه؟

‫اصلا نشده.

‫آره فهمیدم. مرسی.

‫- حتی یه کوچولو. ‫- باشه دیگه!

‫اگه می‌خوای بشین اینجا.

‫از ظاهرت مشخصه جدید اومدی.

‫شبیه بچه مثبت‌هایی.

‫نه، مدرسه «صلیب مقدس» بودم. بخاطر اونه.

‫مدرسه غیرانتفاعی کاتولیک. ‫خسته شدم دیگه

‫به بابام گفتم مدرسه فرقی نمی‌کنه...

‫اخراج شدی.

‫آره.

‫واسه چی؟

‫گستاخی.

‫ای بابا. اومدن که.

‫کی؟

‫کلوتیر و گروه بدردنخورش.

‫هی هویج. موهات آتیش گرفته.

‫زنگ آهن مالیدی؟

‫بزن به چاک جادوگر!

‫تو واسه خون‌آشام ساک می‌زنی!

‫تعطیلات رو رفته بودی غارت؟

‫خیلی کوچولویی. انگار دوری.

‫این هم برتای گنده!

‫غذای مدرسه بهت ساخته؟

‫بدتر شد! با مادربزرگش اومده!

‫ژاکتت مال انسان‌های اولیه‌ست؟

‫انقدر چاقه گیر می‌کنه.

‫هی پیرزن!

‫واسه کلیسا لباس پوشیدی؟

‫که دعا کنی سلیقه‌ات بهتر بشه؟

‫با منی؟

‫با تو بودم، با منی؟

‫چیه؟

‫- آروم باش. ‫- آروم باشم؟

‫عوضی، قبل این‌که بگی آروم باشم...

‫بپرس واسه چی آروم نیستم. ‫یکم فکر کن احمق.

‫احمق؟ به من می‌گی احمق؟

‫چرا که نه؟

‫اگه دنبال دلیلی که واقعا احمقی.

‫فکر کردی کی هستی؟

‫دختری که قرار نیست بهش توهین کنی.

‫اصلا.

‫فهمیدی؟

‫الان خودت مگه توهین نکردی؟

‫نه، توهین نبود.

‫حقیقت بود. فرق دارن دیگه.

‫آره، حتما.

‫حقایق مثل تصادفن.

‫تو هم مثل تصادفی هستی که در شرف وقوعه.

‫چیه؟

‫هیچی، ولی خیلی مسخره بود.

‫گمشو.

‫هر وقت بخوام می‌رم.

‫نمی‌خوای گم شی؟

‫- بیا بریم ژاکلین. ‫- ژاکلین؟

‫ملت هنوز اسم ژاکلین رو انتخاب می‌کنن؟

‫خندیدم.

‫اسم تو چیه؟

‫کلوتیره اگه واست سواله.

‫به من می‌خنده. حالا اسم خودش کلوتیره!

‫جکی صدات می‌کنم.

‫من اصلا صدات نمی‌کنم.

‫رید بهت!

‫خفه شین!

‫شوخیت گرفته؟

‫کثافت‌ها!

‫خسته شدم.

‫- امروز کلی دختر کردم. ‫- معلومه کردی.

‫کل روز رو پیش هم بودیم!

‫یعنی امروز صبح.

‫جکی!

‫چی می‌خوای؟

‫بیا، این واسه تو.

‫هدیه‌ست.

‫که چی؟

‫نمی‌دونم. همین‌طوری.

‫دارمش.

‫همه‌شون رو دارم.

‫همه‌شون؟

‫همه‌شون!

‫چیکار داشت؟

‫می‌خواست بهم آلبوم کیور بده.

‫یعنی باهات لاس زد.

‫گمون نکنم.

‫اشتباه می‌کنی.

‫کلوتیر داره باهات لاس می‌زننه.

‫نه.

‫سگ پیر دیروز زایمان کرد.

‫حدس بزن چی؟ ‫می‌خواد یکیش رو بده به ما.

‫فکرش رو بکن.

‫سگ بیاریم اینجا.

‫البته سگ خوشگلیه‌ها.

‫ولی سگ مسئولیت داره. ‫مثلا بخوای بری مسافرت...

‫بابا!

‫بابا!

‫مایکل جکسون اومد!

‫این هم سربار اضافی!

‫اگه بپزیمش کل کشور سیر می‌شن.

‫توی قمقمه‌اش خونه.

‫با موهاش طناب بازی می‌کنه!

‫کوتوله رو نگاه!

‫خفه شو!

‫- کجا بودی؟ ‫- داشتم آماده می‌شدم دیر شد.

‫از اتوبوس جا موندم و پیاده اومدم.

‫یه خانمی سوارم کرد.

‫به خدا دهنش خیلی بو می‌داد.

‫نفس کشیدن خیلی مهمه.

‫بزن بریم

‫بهت آلبوم داد؟

‫آره.

‫هیجان زده نشو. پونزده تا دوست دختر داره.

‫مگه تارا همون آرایشگره دوست دخترش نیست؟

‫حداقل 19 سالشه!

‫آره، ولی خسته می‌شه.

‫میاریش مهمونی؟

‫مگه واست مهمه؟

‫دختر جدیده خیلی سریعه.

‫عوضی‌ها. دختر جدیده اسم داره.

‫چی هست اسمش؟

‫جکی.

‫تا حالا این کار رو کردین؟

‫آره بابا، ده بار. بیا!

‫ده بار؟ تو چی؟

‫آره بابا.

‫خیلی‌خب، بریم سراغ اسم‌ها.

‫مگه من دفتر تلفنم؟

‫انگار من همه اسم‌ها رو یادمه!

‫داداش خودمه! تا حالا با دختر ندیدمش.

‫اولا که زندگی شخصی خودمه.

‫دوما این‌که تعطیلات بودم. ‫پس ساکت!

‫آخری هم آمریکایی بود.

‫اسکیت پاش بود. ارتباط چشمی برقرار کردیم.

‫- و حرف زدیم. ‫- حرف زدن!

‫اصلا بلد نیستی انگلیسی حرف بزنی.

‫با زبان بدن حرف زدیم!

‫توی ساحل بودیم...

‫توی ساحل اسکیت پاش بود؟

‫خیلی‌خب، نمی‌گم. کون لقتون!

‫من هم کردم.

‫حالا انگار واسمون مهمه؟

‫با دخترعموم.

‫دخترعموش!

‫یعنی چی! دختر عمو!

‫دختر عمو؟ عجب لاشی‌ایه!

‫یکم می‌خوای؟

‫نه.

‫می‌خوای باهام برقصی؟

‫نه.

‫یکی اونجاست!

‫چی؟ دعوا شده؟

‫برید بیرون!

‫همه بیرون.

‫دعوا!

‫خانواده‌ام می‌خوان مدرسه‌ام رو عوض کنن.

‫- خیلی عوضین! ‫- خواهرم اذیت شده.

‫این همه خون. خیلی وحشتناک بود!

‫من رو می‌ترسونه.

‫و تو دستمالت رو دادی بهش.

‫که چی؟

‫جدی می‌گم، یارو داغونه.

‫ببین!

‫داغون؟ سه به یک بود.

‫پلیس‌ها چی شد؟

‫نمی‌دونم. نیومدن.

‫حالا دعوا چرا؟ کشور آزاده دیگه.

‫از خشونت متنفرم.

‫چاره‌ای نبود.

‫همیشه یه چاره‌ای هست.

‫بیا، بپر بالا.

‫کلاس دارم.

‫خب نرو.

‫آره، فکر خوبیه.

‫مثل تو زندگیم رو هدر کنم.

‫جدی می‌گی؟

‫تو به آینده فکر می‌کنی اصلا؟

‫آینده خودم آره.

‫چرا؟

‫بدون برنامه که بدرد نمی‌خوره.

‫برنامه من اینه که کل روز پیش تو باشم.

‫برنامه من ارائه کنفرانس لویی چهاردهمه

‫یعنی آینده‌ات لویی چهاردهمه؟

‫- باید برم. ‫- وایستا!

‫شماره‌ات رو بهم بده.

‫نه.

‫- بده. ‫- نه.

‫بده دیگه!

‫وای. چقدر خوب قانع می‌کنی!

‫- شماره ندارم. خونه بابام زندگی می‌کنم. ‫- که چی؟

‫بعد دو زنگ قطع می‌کنم.

‫که آقات یه وقت جواب نده.

‫خیلی از لفظ «آقات» متنفرم.

‫خیلی‌خب، می‌بینمت.

‫وایستا.

‫یه بوس کوچولو؟

‫دسر؟

‫فلانبی چطوره؟

‫فلانبی تموم کردیم.

‫مشکلت با فلانبی چیه؟

‫جمعشون می‌کنی؟ می‌فروشیشون؟

‫باهاشون برج ایفل درست می‌کنی؟

‫بپر جکی! من هستم!

‫من هستم، من هستم!

‫عاشق شده!

‫نمی‌شه انقدر آدامس نجوی؟

‫اومدی؟

‫آره.

‫بیا اینجا.

‫چرا؟

‫بیا.

‫ای بابا.

‫چیه؟

‫چرا این‌طوری نگاه می‌کنی؟

‫گونه‌های قرمزت رو نگاه می‌کنم.

‫دویدم که به اتوبوس برسم.

‫توی اتوبوس هم دویدی که گونه‌هات قرمز بمونن؟

‫کل راه رو ایستاده بودم. ‫صندلی خالی نبود.

‫روز خوبی داشتی؟

‫حقیقت رو بگم؟

‫حقیقت اینه که...

‫معلم فرانسوی ازم متنفره.

‫باهام لجه.

‫چون قبلا مدرسه غیرانتفاعی بودم.

‫از لا فونتن می‌پرسه.

‫بهش می‌گم که از نظرم مزخرفه.

‫نگران نباش، نگفتم. ‫خیلی حوصله‌سربره.

‫می‌گه اگه خودت بهتر بلدی ‫خودت توضیح بده.

‫آخه لا فونتن مال کلاس چهارمته.

‫جیرجیرک، مورچه، خرگوش و لاک‌پشت. فهمیدیم.

‫از حیوانات بامزه استفاده می‌کنن که ‫ اخلاقیات آشغال رو بهمون انتقال بدن.

‫خیلی بزدلانه و حقیرانه و ‫زشت و بی‌انگیزه‌ست. نه؟

‫نرفتی.

‫امروز نرفتی.

‫آره.

‫یه آبجو واسم بیار.

‫از دستم عصبانی‌ای؟

‫- بابایی خودم... ‫- نه، نکن.

‫از الان...

‫دو دفعه آخر. جای بحثی نیست.

‫دیگه از فرار خبری نیست.

‫درسته.

‫از دروغ خبری نیست.

‫درسته.

‫خب دوباره می‌پرسم. ‫روز خوبی داشتی؟

‫آره.

‫اسمش چیه؟

‫کلوتیر.

‫در مورد لا فونتین درست می‌گی.

‫گمونم فرار از مدرسه دلیل نمی‌شه ‫ که مشق نداشته باشی.

‫آره، خب...

‫- می‌رم دیگه. ‫- باشه.

‫راضی هم نیستما.

‫کلوتیر.

‫این دیگه چه اسمیه؟

‫قلب ماهیچه‌ای توخالی در ‫ سمت چپ قفسه سینه‌ست.

‫هر روز به طور معمول قلب ‫ما صد هزار بار می‌تپه.

‫یعنی سالی سه میلیون بار.

‫و در طول عمرمان چهار میلیارد بار.

‫ضربان قلب معمولی یه انسان...

‫سلام.

‫سلام.

‫ظاهرا کسی بهت نگفته.

‫چی رو نگفته؟

‫بازرسی؟

‫چی؟

‫- آی‌آر‌اف امروز میاد. ‫- آی‌آر‌اف؟

‫بازرسی قفسه‌خانه‌های فرانسه. نمی‌دونی؟

‫اوسو بوکو.

‫نه، تلفظش اینه.

‫آره. اوسو بوکو.

‫فلانبی!

‫بیا. بعدا می‌بینمت.

‫- اوسو بوکو گوشت بره‌ست. ‫- نه، شیرینیه آشپز.

‫ولم کن بابا. اوسو بوکوئه.

‫فردا می‌بینمت.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- هیچی.

‫بیا عشقم.

‫اونجا چیکار می‌کنی؟

‫اصلا نمی‌دونم.

‫ساعت 04:57 رسیدم فروشگاه پاریس.

‫بابام اومد دنبالم. ‫سه چهار ساعت مسیر بود.

‫گفت این بار دیگه زیاده‌روی کردم.

‫عوضی مستقیم من رو فرستاد ‫دانشکده افسری تاربس.

‫تا ده سال داداشم رو ندیدم.

‫چرا مدرسه رو ترک کردی؟

‫وقتی دیگه صحبت سی‌پی‌پی‌ان شد...

‫بی‌خیالش شدم.

‫نه بابا، خنگ که نیستم.

‫واسه خنگ‌ها نیست.

‫سی‌پی‌پی‌ان واسه اینه که دانش‌آموزها ‫طبق برنامه پیش برن.

‫یه مشت مزخرف.

‫عمرا. واسه خنگ‌هاست دیگه.

‫واسه آدم‌هایی مثل من زندگی از قبل مشخصه.

‫وحشتناکه.

‫وحشتناک نیست. صرفا خودم رو گول نمی‌زنم.

‫کلاس ریاضیشون رو رفتم.

‫بلدم تا هزار بشمارم.

‫منفی بی‌نهایت، ‫مثبت بی‌نهایت.

‫چه فایده‌ای داره؟

‫بهت منطق یاد می‌ده.

‫آره، منطق خودشون.

‫من منطق خودم رو دارم.

‫نگران نباش. جلوی ستاره شدنم رو نمی‌گیره.

‫پس این آقا که می‌بینید...

‫به نحو خودش بسیار خاص بود.

‫از حکومت متنفر بود.

‫چرا همیشه سر چیزهای الکی دعوا می‌کنی؟

‫مزخرفه.

‫آره، ولی من همیشه...

‫ای بابا. چطوری می‌گن؟

‫می‌دونی، هیچ‌وقت...

‫درک نشدی؟

‫احساس می‌کنی قضاوت می‌شی؟

‫آره، قضاوت می‌شم.

‫ملت بدون این که من رو بشناسن قضاوتم می‌کنن.

‫روم لقب هم می‌ذارن.

‫خیلی کُندن. ولی من که نیستم.

‫آره، مشکل دامنه لغات داری.

‫حالا فکر بقیه مگه مهمه؟

‫بی‌خیال جکی.

‫هیچ‌کس بی‌خیال حرف مردم نیست.

‫وقتی بچه بودم...

‫همه با ترحم بهم نگاه می‌کردن.

‫معلم‌ها با احتیاط باهام ‫حرف می‌زدن که روانی نشم.

‫می‌خواستم بهشون بگم که مریض نیستم.

‫مادرم رو از دست دادم.

‫هیچ‌وقت ازت نپرسیدم.

‫چی رو؟

‫در مورد تصادف.

‫چی بگم؟ چیزی نیست که بگم.

‫می‌خواست واسم یه جفت کفش بخره.

‫داشت حرف می‌زد...

‫و بعدش سرتاپا خونی بود.

‫اسمش رو صدا زدم. جواب نداد.

‫بقیه ماشین‌ها وایستادن.

‫مردم دویدن سمت من.

‫بعدش...

‫دیگه چیزی یادم نیست.

‫فکر می‌کردم این داستان رو فراموش کردم.

‫چیزی نیست.

‫می‌دونم که چیزی نیست.

‫واقعا.

‫نباید به اسپیکرم دست بزنی. ‫مگه نمی‌فهمی؟

‫واسه خودم نیست بابا.

‫واسه خودت نیست؟ مگه احمقم؟

‫واسه دوست دخترمه.

‫دوست دختر داری؟

‫آره

‫دوباره مرتبش کن و احتیاط کن.

‫عاشق شدی؟

‫آره عزیزم؟

‫ولش کن، بیا.

‫دوستت دارم عزیزم.

‫من هم دارم.

‫بیا بریم بیرون رو ببینیم.

‫سکه می‌خواد.

‫گور پدرش. بیا بریم آبجو بخوریم.

‫لیونل!

‫- وای. ‫- چیه؟

‫حشیش!

‫وای!

‫یه کیسه پیدا کن.

‫- چی؟ ‫- خفه شو و یه کیسه بیار.

‫کجا بذاریمش؟

‫توی گاراژ بابام.

‫- خیلیه. چیکارش کنیم؟ ‫- نمی‌دونم.

‫آدم توی زندگیش برنامه لازم داره.

‫همین رفیق. برنامه ما اینه.

‫می‌دونی قیمتش چقدره؟

‫حداقل هزار تا.

‫روانی شدی؟

‫میلیونیه قیمتش.

‫یه چیزی بهت بگم؟

‫من هم نداشتم.

‫راستی، پرس و جو کردم و فامیلمون هوبرت...

‫- هوبرت کیه؟ ‫- یکم مثل چینی‌هاست.

‫یه نفری رو می‌شناسه که ‫ حشیشمون رو 12 هزار تا می‌خره.

‫بیا اینجا!

‫- این‌ها حشیش رو دزدیدن؟ ‫- خودشونن.

‫ندزدیدیم آقا، در باز بود...

‫خفه شو!

‫جدا؟ دو تا بچه ترتیبتون رو دادن؟

‫کارش بد نیست.

‫- کاکاسیاه رو می‌گی؟ ‫- نه، اون یکی.

‫جای شما می‌رن. که جبران کنن.

‫نمی‌شه بفرستیشون پیش صلاح که.

‫بفرستشون. که واسشون عبرت بشه.

‫بیایید قهرمان‌ها!

‫بگید از طرف آقای لابروز اومدین.

‫راه بیفت!

‫[ورود افراد زیر 18 سال ممنوع]

‫چی می‌خوای؟ سواد نداری؟

‫از طرف آقای لابروز اومدیم.

‫لابروز؟

‫بیا داخل.

‫بچه‌ها، از طرف آقای لابروز اومدن.

‫به لابروز بگو بره درش رو بذاره.

‫هیچ‌کس من رو گول نمی‌زنه.

‫بندازیدشون بیرون.

‫بشین.

‫بیا لابروز.

‫پاکت‌ها.

‫بهش یکم پول بده. ‫دویست‌تا.

‫چی؟ دست‌کشم رو خراب کرده.

‫ده دقیقه‌ای موفق شده. ‫تو نمی‌تونستی.

‫صلاح تحویل داده.

‫دو تا بزرگ بده بهش و برو بیرون.

‫واسه توئه.

‫- مدرسه می‌ری؟ ‫- نه.

‫- ترک تحصیل کردم. ‫- کار درستی کردی.

‫تحصیلات مال احمقاییه که قوه تخیل ندارن.

‫پونزده سالگیت می‌خوان ‫که مسیر زندگیت رو انتخاب کنی.

‫کسی چه می‌دونه.

‫غیرممکنه.

‫مهم‌ترین چیز...

‫پوله.

‫پول درآوردن.

‫با تمام وجودت.

‫سیگار می‌کشی؟

‫فندک باحالیه نه؟

‫چیزهای براق دوست داری.

‫چون ثروتمندانه‌ست.

‫می‌فهمم. من هم مثل تو بودم.

‫وقتی بچه بودم با والدینم ‫می‌رفتیم فروشگاه‌ها رو دور می‌زدیم.

‫چیزهای خوشگلی مثل این ‫فندک رو نگاه می‌کردیم.

‫نگاه می‌کردیم...

‫و اتفاقی رخ نمی‌داد.

‫و می‌گذشتیم.

‫اگه بخوای می‌تونی بری توی مغازه.

‫اگه واسه من کار کنی.

‫می‌فهمی؟

‫بیا، مال تو.

‫بگیرش.

‫به عنوان هدیه.

‫خیلی‌خب...

‫گم شید دیگه. کارمون تمومه.

‫لولوخورخوره رو یادت نره.

‫بیا، صد تا واسه تو.

‫نمی‌خوام.

‫بگیر احمق. واسش زحمت کشیدیم.

‫نمی‌خوام گفتم مال خودت.

‫اگه نظر من رو می‌پرسی بریزش دور.

‫اون آدم‌ها رو دیدی؟ دیدی باهامون ‫چطوری رفتار کردن؟

‫دیدی چیکارمون کردن؟

‫و رفتی میله آوردی؟ که چی؟

‫تو کجا بودی؟

‫اگه تو بودی میله‌ای لازم نبود.

‫ترسو.

‫ترسو؟ من ترسو‌ام؟

‫حرفت رو پس بگیر.

‫ترسویی. مثل سگ ترسیدی.

‫اگه من ترسیدم تو هم عوضی‌ای!

‫- من عوضیم؟ ‫- آره، عوضی‌ای.

‫کاریت هم نمی‌شه کرد ظاهرا.

‫آره درسته. بزن به چاک. ‫کسی رو لازم ندارم.

‫بدو برو پیش مامان. فهمیدی؟

‫گور بابات!

‫دیر اومدی خونه. باز چیکار می‌کردی؟

‫هیچی.

‫از این رفتار خسته نشدی؟

‫داری با خودت چیکار می‌کنی؟ ‫بهش فکر کردی؟

‫کردی؟

‫بابا...

‫آره، آره.

‫به درد هیچی نمی‌خوری.

‫چی شده؟

‫زخم‌هات واسه چیه؟

‫دعوا کردم.

‫واسه چی؟

‫امروز پیشم می‌مونی؟

‫روز خوبی واسه شناست.

‫نه، می‌دونی که نمی‌شه.

‫به نظرت من عوضیم، نه؟

‫نه، چرا باید عوضی باشی؟

‫کلاه‌ها!

‫بالا!

‫برخورد!

‫ازدواج کردن غیرقانونیه؟

‫مگر این‌که دمپایی و جلابه پوشیده باشی؟

‫معموله! بیا...

‫توی عروسی این‌جوری شده؟

‫کشیش‌ها رو که می‌شناسی. ‫همینن!

‫لابروز، بیا.

‫نوبت ستاره‌ست.

‫به سلامتی رئیس. هورا!...

‫زل نزنین!

‫بلین!

‫تف توش. بیا.

‫- مرسی. ‫- پروسه رو واسه بچه توضیح بده.

‫کلوتیر...

‫می‌ری اون داخل و کلی سوال ازت می‌پرسن.

‫بابا حقه رو بهمون گفته.

‫جواب نده. فقط به چشم‌های ببل نگاه کن.

‫ببل؟

‫ولش کن. به پوستر نگاه کن.

‫اون داخل.

‫اینجا می‌تونیم نوشیدنی بخوریم؟

‫خیال کردم حرومزاده‌ها ول نمی‌کنن.

‫خوبی؟

‫آره.

‫گمونم در مورد من پرسیدن؟

‫آره.

‫چی گفتی؟

‫همه چیز. کلا گفتم.

‫یعنی چی؟

‫سرقت. عروسی الکی.

‫گروه.

‫تو.

‫همه‌چیز.

‫چطور؟ اشتباه کردم؟

‫پدرت چند وقته که توی اسکله کار می‌کنه؟

‫از وقتی به دنیا اومدم.

‫- مشروب می‌خوره؟ ‫- نه.

‫شاید یکم.

‫- مامانت رو دوست داره؟ ‫- آره.

‫البته بابام چیزی نمی‌گه.

‫با چشم‌هاش دوستش داره.

‫حقیقت رو دوست داره.

‫پدر من از سرطان مرد.

‫چندین ماه درد کشید.

‫اگه گفتی وقتی مُرد چه فکری کردم؟

‫- که دلت براش تنگ می‌شه؟ ‫- نه.

‫که می‌تونم از داروخانه سرکوچه سرقت کنم.

‫پونزده سالم بود.

‫با خودم گفتم اون روز کسی فکر نمی‌کنه ‫که کار من بوده باشه.

‫هیچ پسری توی دنیا...

‫مقدسات...

‫بهترین بهانه ممکنه.

‫واسه توئه. سهمته.

‫پونزده هزار فرانک.

‫[همه پلیس‌ها حرومزاده‌ان]

‫باید جبران کنیم.

‫سلام عزیزم.

‫چه خبر شده؟

‫همشون امروز بیکار شدن.

‫بیست و پنج سال واسشون کار کردیم!

‫و باهامون این‌طوری رفتار می‌کنن!

‫قهوه داغ آوردم.

‫- فایده نداره. ‫- یعنی بیکار بشینیم؟

‫جمعه بندر رو مسدود می‌کنیم.

‫تعطیلش می‌کنیم.

‫دهنمون رو سرویس کردن!

‫بچه‌ها! جمعه بندر رو مسدود می‌کنیم!

‫سوار شو جکی.

‫گفتم باید شما دو تا باشین.

‫سوار شو دیگه.

‫کجا بریم؟

‫بی‌خیال عزیزم.

‫بهم اعتماد کن.

‫نمی‌دونستم دوست‌دختر داری کلوکلو.

‫چه بامزه‌ست!

‫- کجا می‌ریم؟ ‫- نیوراد.

‫سلام دخترها.

‫چه بزرگه!

‫واقعیه؟

‫- عمرا. ‫- معلومه!

‫اگه حلقه الکی بده می‌دونی چیکار می‌کنم؟

‫ساک الکی می‌زنم!

‫زیپش رو باز می‌کنم، درش میارم...

‫دستمالیش می‌کنم و بعد...

‫گوش کنین.

‫کامیون.

‫هر جمعه ساعت شیش میاد.

‫کارش رو انجام می‌ده.

‫حقوق همه باراندازها داخلشه.

‫خب؟

‫بهتون نشون می‌دم.

‫این بندره.

‫ما اینجا وارد کار می‌شیم.

‫مشکل اینه که...

‫گمرک هم اونجاست.

‫بررسیشون کردی؟

‫کلا 15-20 نفرن. ‫یه چند تاشون رو باید بشناسم، ولی سخته.

‫و حرومزاده‌ها عوض می‌شن...

‫یعنی گند زدیم.

‫پس یعنی...

‫سخته.

‫کلا این فکر جواب نمی‌ده.

‫البته اعتصاب جمعه هفته ‫دیگه بندر رو تعطیل می‌کنه.

‫گمرک بسته می‌شه. خالیه.

‫مطمئنی؟

‫آره.

‫نه، صبر کن.

‫واقعا مطمئنی؟

‫آره، مطمئنم.

‫خوبه. مگه نه بچه‌ها؟

‫برگشتیم سرکار.

‫کجا بودی؟

‫کجا رفته بودی؟

‫بندر رو شخصی کنید! ‫بندردارها رو بکشید!

‫بندر رو شخصی کنید!

‫بندردارها رو بکشید.

‫نه، نه، نه، نه به شخصی‌سازی!

‫نه، نه، نه، نه به شخصی‌سازی!

‫همون وقت موردعلاقشون.

‫معترض‌های کوفتی.

‫مسیر بسته‌است.

‫دریافت شد.

‫از مسیر دوم برید.

‫دریافت شد.

‫بریم!

‫یعنی چی!

‫برو! برو کوفتی!

‫برو!

‫- مراقب باش! ‫- پلاستیک!

‫پول رو بگیرید!

‫ایست! وگرنه سوراخت می‌کنم!

‫گفتم ایست!

‫خوبه!

‫حرکت کنید!

‫بیا!

‫زودتر!

‫حرکت نکن!

‫گفتم حرکت نکن!

‫زودتر بچه‌ها! زودتر!

‫تمرکز کن عوضی!

‫ریتون!

‫بسه، بیایین جدا شیم!

‫چیکار می‌کنی؟

‫نه، نکن!

‫آقا!

‫آقا!

‫تو رو خدا!

‫تو رو خدا!

‫آقا!

‫کی شلیک کرد؟

‫پسرت.

‫سلام عشقم.

‫کار من نبود!

‫چی شده؟

‫- کار من نبود. ‫- چی کار تو نبود؟

‫به یه نفر شلیک کردن!

‫درست جلوم بود، ولی کار من نبود!

‫چی شده؟ کجایی؟ چیکار می‌کنی؟

‫کار من نبود، قسم می‌خورم. ‫باور کن.

‫عشق می‌خورم عشقم!

‫قسم می‌خورم!

‫قسم می‌خورم کار من نبود.

‫بیا بیرون، زود!

‫بیا بیرون از اونجا!

‫آروم.

‫به جان مادرم قسم گفتم...

‫گفتم که من بودم که... ‫می‌دونی.

‫نگران نباش، چیزی نمی‌شه.

‫فقط منتظر باش و...

‫دهنت رو بسته نگه دار و بابام میارت بیرون.

‫ولم نمی‌کنین؟

‫قسم می‌خورم!

‫ماه‌ها گذشت که کاری نمی‌کنی.

‫حتی جرئت ندارم گزارش‌هات رو بخونم ‫ یا باهات حرفی بزنم.

‫می‌خوای همین‌طوری بگذره؟

‫عزیزم، نمی‌خوام نصیحتت کنم...

‫ولی بحث آینده‌ات وسطه.

‫من خوشخبت نیستم بابا.

‫دوست مشترکمون...

‫ازم خواست که ازت دفاع کنم.

‫کاری که می‌کنیم اینه.

‫چیزی نمی‌گی. اسمی نمی‌گی.

‫و من ازت مراقبت می‌کنم.

‫خیلی زود از این مخمصه خلاص می‌شی.

‫می‌دونی آقا، کار من نبود.

‫معلومه، ولی الان مهمه که...

‫ساکت بمونی.

‫خب؟

‫ممنون آقا.

‫اگه قدرتمند باشی، ‫ چه درستکار و چه خرابکار...

‫دادگاه سیاهیت رو تبدیل به سفیدی می‌کنه.

‫این سخن از...

‫لا فونتین بود.

‫فقط از همین الهام می‌گیری؟

‫مرد جوان، متوجه هستی که...

‫سکوت احمقانه‌ای که...

‫از اول این دادگاه پیشه کردی...

‫گناهکاریت رو اثبات می‌کنه؟

‫مرد جوان، می‌دونی که...

‫کسی به فداکاران اهمیت نمی‌ده؟

‫اون‌ها فراموش می‌شن.

‫متهم...

‫چیزی داری که بگی؟

‫دادگاه به تعویق می‌افته.

‫[انتخاب تصمیم درست ممکن نیست زیرا که...]

‫متهم لطفا به جایگاه.

‫دادگاه شما رو گناهکار شناخته...

‫و شما رو به دوازده سال حبس محکوم می‌کنه.

‫ختم جلسه.

‫بیا بریم.

‫شنیدم!

‫ای بابا! بیدار شدی؟

‫آره، هنوز نخوابیدی؟

‫بسوز!

‫آره خب...

‫آره.

‫تف توش!

‫عجب احمقی.

‫ببخشید سوفی، باید بهت بگم...

‫جز دردسر هیچی نصیبم نشده.

‫و می‌گن جریمه‌ام می‌کنن.

‫یعنی 6 فرانک پول بلیت ندارم، ‫120 تا دیگه چیه؟

‫بعد فهمیدم که زیاده‌روی کردم.

‫واسه همین امتحانش کردم.

‫گفتم صبر کن، پسره.

‫ببخشید یه لحظه.

‫گفتم پسره. ‫گفت پسره؟

‫گفتم توی شکمم آقا.

‫می‌دونی چه جوابی داد؟

‫گفت که... عجیبه.

‫اگه اشکالی نداره خانم...

‫ماشینی نداریم آقا. متاسفم که می‌گم.

‫عجیبه. من رزرو کرده بودم.

‫اسمتون چیه؟

‫والرینک. جفری والرینک.

‫- رزرو واسه... ‫- گلف.

‫همه دوستش دارن. هیجان‌زده نشو.

‫از کلاس گلفه.

‫نه، خود گفت رو می‌خوام.

‫من هم می‌خوام میلیونر بشم. ‫که چی؟

‫چت شده؟

‫[مدیر منطقه شمالی]

‫خب گلف خواستید. ‫به چه مدت؟

‫واقعا خیال کردی واسه کرایه ماشین اومدم؟

‫نمی‌دونم. خودت نظرت چیه؟

‫بذار یه چیز دیگه بگم.

‫مثلا چی؟

‫نمی‌تونی حدس بزنی؟

‫که اخراجم؟

‫درسته.

‫باشه.

‫واقعا که روز گهی بود.

‫خوش گذشت سوفی.

‫می‌دونی چیه؟ اخراجم نمی‌کنی...

‫آره، خودت می‌ری.

‫دقیقا.

‫راستش باید حدس می‌زدم.

‫کی آخه همراه خودش چتر میاره؟

‫کسی که دوست نداره خیس بشه.

‫دقیقا. حرفم همین بود

‫خوبه. حدس می‌زدم ماشین داشته باشی.

‫یونیفرمت مال شرکته‌ها.

‫یونیفرم تخمیت رو می‌خوای؟

‫صبر کن.

‫برگرد.

‫مسخره بازی در نیار. ‫خیس می‌شی.

‫واست نوشیدنی می‌خرم.

‫- چرا باید قبول کنم؟ ‫- مگه کاری داری؟

‫یه جور دیگه وقتم رو تلف می‌کنم.

‫- گمون نکنم. ‫- جدا؟ بگو. می‌شنوم.

‫نه راستش...

‫گوش نمی‌کنم.

‫می‌دونی چیه؟

‫قبل این‌که من رو واسه نوشیدنی ببری بیرون...

‫قبل این‌که با افتخار واسم یه موهیتو بخری...

‫و خودت هم شیش تا بخوری که فراموش کنی ‫ انقدر عوضی‌ای...

‫قبل این‌که بگی تا حالا چنین حسی به کسی ‫نداشتی.

‫قبل این‌که خم بشی و لب‌هات رو غنچه کنی، ‫باید بدونی...

‫من دیگه به چیزی اعتقاد ندارم.

‫هیچی.

‫صبر کن!

‫خوش اومدی پسرم.

‫برو بوی گندت رو بشور.

‫بوی کثافت می‌دی.

‫چطوره دارکوب زبله ببینیم؟

‫تشنه‌ای عزیزم؟

‫ضبط رو روشن کن.

‫نعنایی می‌خوری؟

‫بشین که حال کنیم

‫بیا.

‫یه لیوان آب چی؟

‫مسخره‌ست می‌دونم. ‫نمی‌تونستم بی‌خیالش بشم.

‫انگار همچنان اینجاست.

‫از کیک خوشت اومد عزیزم؟

‫شکلاتیش از همه بهتره. ‫کره داره.

‫مخصوصا انتخابش کردم.

‫پشت برج لیلک یه قنادی جدید باز شده.

‫خوبه، نه؟

‫و کیک زردآلو دارن. عاشقشم.

‫فردا واسه صبحانه‌ات کروسان می‌گیرم.

‫کروسان کره‌ای.

‫بعدا می‌ریم بیرون؟

‫یکم خودت رو نشون بده.

‫افسانه بزرگ.

‫- بس کن. ‫- افسانه‌ست دیگه.

‫نکن. الان نه.

‫می‌رم یکم استراحت کنم.

‫بعدا می‌بینیم.

‫خوبی داداش؟

‫خوبی؟ رو به راهی؟

‫خوبم کیکی.

‫بوست کنم؟

‫کسخلی؟

‫بیا، ببین...

‫بیا، یه کاپشن واست آوردم. ‫آمریکاییه!

‫جدی. ببین.

‫نمی‌تونم اون رنگی بپوشم.

‫مگه طلایی دوست نداری؟

‫نه.

‫مثل اسکل‌ها که نمی‌تونی بری بیرون.

‫هوی. ادب داشته باش.

‫صبر کن...

‫- بذار امتحانش کنم. ‫- باشه.

‫شونه‌هات رو خوب نشون می‌ده.

‫- کوچیکه. ‫- ای بابا، حیف شد.

‫حس خوبی نداره. حیف شد.

‫- ممنون. ‫- با این خیلی خفن می‌شدی.

‫توی کشوها واسه وسایلت جا خالی کردم.

‫اینجا؟

‫نه، کشو پایینی مال توئه.

‫پایینی؟

‫سلام.

‫سلام آقا.

‫تف توش!

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم جکی رو ببینم.

‫چرا الان اومدی به دیدنش؟

‫گفتی توی زندان نیاد دیدنت.

‫اولین باری که فکرت کار کرد همون بود. ‫الان هم دیگه خرابش نکن.

‫لطفا، باید ببینمش.

‫الان این منطقیه؟

‫خجالت نمی‌شی؟ مرتکب قتل شدی. ‫یه نفر رو کشتی.

‫من کاری نکردم، خب؟

‫کار من نبود.

‫ده سال زندگیم الکی هدر رفت.

‫اگه باور نمی‌کنی که حیف.

‫باید ببینمش.

‫آقا...

‫ده سال...

‫فقط به دخترت فکر کردم.

‫هر روزش. حتی...

‫یه فهرست درست کردم.

‫از کلامتی که من رو یاد اون می‌‌اندازن.

‫من خیلی مدرسه نرفتم.

‫خیلی سواد خوبی ندارم...

‫ولی توی زندان لغت‌نامه داشتم.

‫دیکشنری لاروس.

‫کلماتش رو پیدا کردم.

‫457 تا کلمه.

‫حتی معانیش رو حفظ کردم.

‫تنها کاری که می‌تونستم بکنم همین بود...

‫که یکم یادش رو پیش خودم نگه دارم.

‫بقیه...

‫راستش همه جوره بهم گیر می‌دادن.

‫و حق با شما بود. من احمق بودم...

‫خلافکار بودم. هر چیزی که خودتون بگید.

‫ولی جوان بودم.

‫چیزهای زشتی دورم بود.

‫دختر شما تنها زیبایی زندگیم بود.

‫ببین...

‫جکی دیگه اینجا نیست. ‫رفته.

‫کجاست؟

‫ازدواج کرده.

‫و خوشبخته.

‫خوشبخته دیگه...

‫پس خواهشا زندگیش رو خراب نکن.

‫ولش کن، خب؟

‫ببخشید. همین رو خواستم بگم.

‫همین دیگه. خداحافظ.

‫نه، توافق کردیم.

‫گفتیم بیستم. بهت زنگ می‌زنم.

‫عزیزم؟

‫چی شده؟

‫چی شده عزیزم؟

‫من پیشتم.

‫من پیشتم.

‫این قسمت...

‫دیوار رو برمی‌داریم.

‫پنجره می‌ذاریم.

‫آشپزخونه رو می‌بریم اونجا.

‫اینجا هم کارگاه می‌شه.

‫کارگاه می‌خوایم چیکار؟

‫مگه دوست نداری نقاشی کنی؟

‫نه، صرفا گذاشتمش اونجا.

‫شاید فوقش یکی دو بار نقاشی کرده باشم.

‫حالا یه اتاق اضافی داریم دیگه. ‫ببینیم کی از آینده خبر داره؟

‫آره، کی خبر داره؟

‫من دارم.

‫ای بابا. با این سیستم نمی‌شه. ‫نمی‌تونی پریز بذاری؟

‫آینده همینه. عالیه.

‫اگه ارگاسم نشم آینده‌ای نداری.

‫چی گفتی؟

‫فردا زنگ می‌زنم برق‌کار.

‫من رو یادته؟

‫برادر کوچیک مارکو. ‫با هم می‌رفتیم مدرسه.

‫تف توی زندان.

‫یادته؟ خفن‌ترین آدم اینجا بود.

‫ولش کنین بچه‌ها، نمایش که نیست.

‫خیلی وقته ندیدیمش.

‫باشه، موضوع رو عوض کن.

‫عوض شدی.

‫آره، تو هم شدی.

‫فقط صدام فرق نکرده.

‫ولی باید مراقب باشم. ‫ازش مراقبت کنم.

‫باید داد بزنم. اینجا همه ناشنوان.

‫واسه همین باید احتیاط کنم.

‫اگه یه نفر دیگه بود اصلا...

‫شک دارم که متوجه می‌شد.

‫جای همه رو می‌شه پر کرد.

‫همه.

‫چاره‌ای نداشتم.

‫تو بودی یا پسرم...

‫اگه دوباره هم مجبور بودم، ‫همین کار رو می‌کردم.

‫بابت تمام....

‫اتفاقاتی که برات افتاد متاسفم. ‫حیف شد. ولش کن.

‫نه، ولش نمی‌کنیم.

‫از من چه انتظاری داری؟

‫می‌خوای چیکار کنم؟

‫پول می‌خوای؟ ندارم.

‫سراغ آدم اشتباهی اومدی.

‫برو سراغ پسرم.

‫اون پول داره.

‫قرص می‌فروشه. ‫مواد و کوکائین.

‫هر چیزی می‌فروشه.

‫آدم بدی نیستن.

‫فروشنده‌ان.

‫من دیگه چیزی نیستم.

‫صرفا یه خاطره‌ام.

‫حتی واسه پسرم هم یه خاطره‌ام.

‫چیه؟

‫همین؟

‫وای، کلوتیر!

‫جا باز کنین.

‫بشین!

‫کی آزاد شدی؟

‫اینجا کلوپ توئه؟

‫آره، مال منه.

‫بدک نیست.

‫نوشیدنی می‌خوای؟ ‫بفرما.

‫نه، خوبم.

‫اوضاعت ردیفه.

‫سخت بود.

‫می‌خواستم باهات حرف بزنم. ‫واست پول واریز کنم، ولی...

‫بابا گفت نکنم.

‫گفت دردسر می‌شه.

‫یه کاری واست جور کنم؟

‫شغل نمی‌خوای؟

‫شغل‌های مسخره‌ات رو نمی‌خوام.

‫می‌خوام بهم پول بدی.

‫پولی که بهم بدهکاری.

‫پولی که بدهکارم رو بدم؟

‫چی بهت بدهکارم کلوتیر؟

‫چیزی که بردین...

‫علاوه بر این‌که خبرچینی نکردم.

‫ضربدر ده برابر.

‫می‌شه شصت هزار تا.

‫پول زیادیه‌ها.

‫بذار نصفش رو الان بدم، چون...

‫نه، توی این جیب نیست...

‫نه، پول ندارم.

‫تو چی؟ نداری؟

‫- تو؟ ‫- صد تا دارم.

‫صد تا؟ چطوره؟

‫از مجموع کسر کن.

‫اگه راضی هم نیستی برو شکایت کن.

‫ولی حواست باشه این سری یه وکیل خوب ‫ گیر بیاری، وگرنه...

‫صاف برمی‌گردی همون‌جا.

‫تکون نخور!

‫لیونل؟

‫کلوتیر؟ اینجا چیکار می‌کنی؟

‫خودت اینجا چیکار می‌کنی؟

‫من مُردم دیگه؟

‫صدای تصادف شنیدم.

‫زندگیم از جلوی چشمام گذشت...

‫نور سفید روشن دیدم.

‫- آروم باش! ‫- تو هم مُردی؟

‫داریم حرف می‌زنیم. ‫نمردیم. همین‌جاییم.

‫نفس بکش!

‫وای!

‫وحشت کردم. خیلی بد می‌شه اگه بمیرم. ‫عاشق زندگیم.

‫- اون داخل چیکار می‌کنی؟ ‫- تقصیر تونیه.

‫آشغال فکر می‌کنه زنش رو کردم.

‫کردی؟

‫یه جورهایی.

‫بیا بیرون.

‫اون داخل تلویزیون داشتی؟

‫آره.

‫سیگار چی؟

‫آره بابا.

‫راستش واقعا دارم فکر می‌کنم...

‫زندان اون‌قدرها هم بد نیست.

‫زندگیت مثل من بود. ‫بدون این‌که مامانت سرت غر بزنه.

‫هنوز با مامانت زندگی می‌کنی؟

‫خب کجا برم؟

‫بامزه.

‫پس فقط من ده سال هدر ندادم.

‫این رو نمی‌ذارم بگی، ‫چون من همچنان...

‫نه، می‌تونی بگی.

‫می‌دونی، پسرهایی که بچه بودیم ‫ مسخره‌شون می‌کردیم...

‫الان با دخترهای خفنی می‌گردن.

‫دخترهای خفن پیش اون‌ها...

‫روانی می‌شم به خدا. ‫عوضی‌ها عصبانیم می‌کنن.

‫کسکش‌ها، کلوتیر! ‫می‌بینم ماشین چروکی دارن و این داستان‌ها.

‫بهم چشمک می‌زنن کسکش‌ها.

‫پول دارنا... خیلی...

‫می‌دونی باید چیکار کنیم؟

‫نه، هیچ ایده‌ای ندارم.

‫زمان از دست رفته رو جبران کنیم.

‫بچه داری مریم؟

‫آره، دو تا.

‫پسرهای دوقلو. هیفده ساله.

‫همیشه می‌ترسیدم بچه‌هام دوقلو بشن.

‫ممنون که می‌گی!

‫در موردش حرف زدیم. خبر داره.

‫نمی‌دونم. آره می‌ترسم.

‫چطور آشنا شدین؟

‫بهشون بگم؟

‫اشکالی نداره بابا.

‫آره، حتما.

‫خیلی حوصله‌سربره. ‫اومده بود تلویزیونم رو درست کنه.

‫این‌طوری که می‌گی عین فیلم سوپره.

‫عشق در نگاه اول.

‫شش سال پیش.

‫مارس می‌شه هفت سال.

‫هفت سال؟

‫چرا انقدر صبر کردین که با هم زندگی کنین؟

‫من دنبال چیز جدی‌ای نبودم.

‫ولی...

‫عجله‌ای نیست.

‫اینجا رو تموم کنیم و بریم سراغ جعبه‌ها؟

‫و حالا شیش پنج تا چند تا می‌شه؟

‫صبر کن، بلدم. سی و پنج!

‫- نه، اشتباهه. ‫- دیوونه.

‫- بیا. ‫- ممنون بابا.

‫عجیبه که این همه وسیله اینجا داشتی. ‫اصلا متوجه نشده بودم.

‫اتاق خودت که مثل بازار شام بود!

‫خوشحالم رفتی و جا باز کردی.

‫خداروشکر که خونه جدیدت بزرگه. ‫موفق باشی رفیق.

‫از نظافت متنفره. ‫عاشق آشوبه.

‫واقعا زن شلخته‌ایه.

‫چه بامزه. سی و جی.

‫سی کیه؟

‫کلوتیره.

‫همون یارو... تا حالا نگفته؟

‫اصلا. کلوتیر؟ این دیگه چه اسمیه؟

‫همونی نیست که اخیرا اومده بود؟

‫آره.

‫کی هست یارو؟

‫عشق جوانیش بود. ‫یه قضیه پیچیده.

‫خیلی نگرانمون کرده بود.

‫متوجه نمی‌شم. اومده بود جلوی در؟

‫که با جکی حرف بزنه؟

‫چه مدت بود ندیده بودینش؟

‫یادت می‌مونه فیلم رو برگردونی کلوپ؟

‫وگرنه باز پولش زیاد می‌شه.

‫دیروز سر زدم.

‫تا دو هفته بسته‌ان. بخاطر تعطیلات.

‫دو هفته تعطیلی دارن. ‫شغل خوبیه‌ها.

‫باید ویدئوکلوپ می‌زدم.

‫چرا اصلا بهش اشاره نکردی؟

‫به کی؟

‫همون یارویی که زندان بود.

‫نمی‌دونم.

‫چرا نمی‌دونی؟

‫نمی‌دونم دیگه. چون مهم نبوده.

‫ده سال زندان بودن که مهمه.

‫بعد ده سال اولین کاری که کرده این بوده ‫ که اومده سراغ تو.

‫آدم الکی که ده سال به یه نفر فکر نمی‌کنه.

‫- اصلا واسه چی زندان بوده؟ ‫- نمی‌دونم.

‫هیچی نمی‌دونی؟ ‫مسخره کردی من رو؟

‫نمی‌دونم...

‫خیلی وقت پیش بوده.

‫و راستش رو که بخوای...

‫سعی کردم فراموشش کنم.

‫واسم مهم نیست. همین.

‫بابامون با لبخند رفت سرکار.

‫این کار به زندگیش معنا می‌داد.

‫هر روز صبح ساعت چهار بیدار می‌شد.

‫از خونه می‌رفت بیرون. رانندگی می‌کرد، ‫ کل روز رو صرف آبکشی مخزن می‌کرد.

‫بیست و هفت سال مخازن رو آب‌کشی می‌کرد.

‫کل روز کاری که بهش می‌گفتن رو می‌کرد.

‫دائما همون چیز تکراری.

‫داستانی نداری که بگی. ‫هیچی...

‫این زندگی نیست.

‫بقاست. بقا واسه غذا دادن به خانواده‌ت.

‫و کسی واسش مهم نیست.

‫و بعد هم اخراجش کردن.

‫خیلی راحت. بدون دلیل.

‫حرامزاده‌ها اخراجش کردن.

‫پدرمون...

‫همیشه سلام می‌کرد. تشکر می‌کرد. ‫خداحافظی می‌کرد.

‫به نظم باور داشت. ‫که همه جایگاه خودشون رو بدونن.

‫اشتباه می‌کرد.

‫اون دوران گذشته.

‫خدا رحمتش کنه.

‫متوجه منظورم هستین؟ ‫والدین ما...

‫والدین ما هیچی ندارن.

‫من از این خوشم نمیاد. ‫من همه‌چیز می‌خوام!

‫به جایگاه خودم قانع نمی‌شم

‫سلام و خداحافظی و تشکر نمی‌کنم!

‫می‌تونی چشمات رو ببندی و ‫واسه بازگشتش دعا کنی.

‫و یا بازشون کنی و ببینی که اون رفته.

‫شاید قلبت از ندیدنش اندوهگین بشه.

‫یا سرشار از عشقی بشه که نسبت بهش داشتی.

‫می‌تونی به آینده پشت کنی ‫ و در گذشته زندگی کنی.

‫یا به آینده بنگری...

‫[مقدسات بهترین بهانه‌ست]

‫انگار روی ابرهام.

‫امکان نداره. بالای ساختمونیم دیگه.

‫- اصطلاحه کسخل. ‫- نه، استعاره‌ست.

‫استعاره چی بود؟

‫استعاره چیزیه که واسه بیان ‫ حقیقت از دروغ استفاده می‌کنی.

‫- مثلا؟ ‫- مثلا که...

‫بگی روی ابرهایی، چون روی ساختمونی.

‫مثل وقتی که می‌گی سگ دمش رو دنبال کرده.

‫اشتباهه. اون اصطلاحه.

‫نه، استعاره‌ست.

‫چطوری؟

‫این هم شد کفش؟

‫انگلیسین. سفارشیه.

‫از پوست گوساله درست شده.

‫از وقتی چهارده سالم بود آرزوش رو داشتم.

‫حالا که پول دارم هر رنگش رو خریدم. ‫9 جفت.

‫و می‌دونی چیه؟

‫لذتش واقعی نیست.

‫صرفا دارمشون. همین. ‫دقیقا مثل تو.

‫مثل من؟ مزخرف نگو!

‫ولمون کن بابا. تو هم دیگه ‫ هیچی خوشحالت نمی‌کنه.

‫همچنان دائما حوصله‌مون سررفته.

‫- البته الان من یه حق انتخابی دارم. ‫- چی؟

‫ما هر کاری بخوایم می‌کنیم، ‫هر جایی بخوایم می‌ریم، آزادیم.

‫ولی نمی‌خوای.

‫درسته. نمی‌خوام.

‫چیزی نمی‌خوام.

‫چه خبره؟ این‌ها کین؟

‫قراره خورشیدگرفتگی بشه.

‫جدی؟ خبر داشتی؟

‫شنیده بودم.

‫من تا حالا خورشیدگرفتگی ندیدم. ‫تو چی؟

‫یه بار.

‫حتما خیلی خوب بوده.

‫باید عینک مخصوص بخریم.

‫می‌خرم. مشکلی نیست.

‫بذارش سرجاش. ‫واقعا میز رو مرتب چیده.

‫- چطوری سم؟ ‫- خوبم، تو چی؟

‫وای، بزرگ شدی.

‫- تو چه مرگته؟ ‫- بی‌خیال.

‫- چی گفتی؟ ‫- وای، بزرگ شدی.

‫- بشقاب رو بدم بالا؟ ‫- آره، بیایید بچه‌ها.

‫اول داداشت.

‫- آره، بخور. ‫- مرسی.

‫داری هدر می‌دی.

‫آره، خیلی کار می‌کنم.

‫می‌دونم، می‌دونم، ‫خفه شو و بخور.

‫- یکم شیر خوردی؟ ‫- آره.

‫با صبحانه‌ات شیر دوست نداشتی.

‫خب؟

‫نه، شیر نخوردم.

‫می‌دونستم.

‫چرا دروغ می‌گی؟

‫دروغ نمی‌گم.

‫صرفا صبحانه نمی‌خورم. ‫خیلی دیر بیدار می‌شم.

‫بس کن. احمق نباش.

‫احمق نباش.

‫نفرینه که خودت رو توی دردسر بندازی. ‫باور کن.

‫- به نظرت من نفرین شدم؟ ‫- نه.

‫به نظرم حق انتخاب داری.

‫چرا اون عوضی‌ها به آسمان نگاه می‌کنن؟

‫یه اتفاقی قراره رخ بده، ‫نمی‌دونیم چی.

‫فضایی‌ها دارن حمله می‌کنن، ‫یا آلمان‌ها دوباره برگشتن.

‫واقعا پشمام می‌ریزه.

‫قراره خورشیدگرفتگی بشه.

‫عجیبه.

‫آره، عجیبه.

‫می‌ترسم.

‫عینک مخصوص لازم داریم.

‫سه تا می‌گیریم.

‫نه، من نیستم بچه‌ها.

‫از بچه‌هایی که چشم‌های قوی دارن می‌گیریم

‫هی بیلل. بیا اینجا!

‫گریه می‌کنی؟

‫بخاطر خورشیده.

‫گریه می‌کنی؟

‫خورشید کیری چشمم رو اذیت کرد.

‫بریم.

‫بریم.

‫داداش، من بدون این‌که گریه‌ام بگیره دیدم. ‫چه‌ات شده؟

‫داره زار می‌زنه! اسکل!

‫- یکم شبیه... ‫- یکم.

‫از کجا می‌دونی کی رو می‌گم؟

‫بچه‌ها، چی می‌خواین؟

‫- چی داری؟ ‫- دو تا گزینه هست.

‫آبی، بتمن.

‫شیش ساعت طول می‌کشه. ‫خفنه. ولی قیمتش دو برابره.

‫یا زرد، اسمایلی.

‫بیست دقیقه طول می‌کشه.

‫خیلی‌خب، دو تا اسمایلی. ‫پول هر دوش رو می‌دی؟

‫بس کن، کافیه.

‫کافیه.

‫تو کی هستی؟

‫چرا توی بخش من کار می‌کنی؟ ‫ما توی بخش شما نمیاییم.

‫- کی فرستادت؟ ‫- هیچکس.

‫بگردینش.

‫مال بلژیکه.

‫بلژیکی هستی؟

‫با تو حرف زدم. ‫بلژیکی هستی؟

‫کی فرستادت؟ کی فرستادت عوضی؟

‫کی فرستادت؟

‫حرف نمی‌زنم. گور پدرت.

‫بندازینش بره.

‫صبر کن، اول آرزو کن.

‫ممنون.

‫ممنون.

‫خیلی بده.

‫خیلی خوشگلی.

‫مرسی.

‫خب؟

‫- آرزوت چی بود؟ ‫- عمرا بگم.

‫نمی‌تونم بگم.

‫وگرنه برآورده نمی‌شه دیگه.

‫ممنون.

‫نکته خوبیه.

‫جفتمون می‌دونیم که مزخرفه.

‫معلومه مزخرفه.

‫خب بگو.

‫نمی‌گم.

‫چرا؟

‫چون خصوصیه.

‫خصوصیه؟

‫و راستش مسخره‌ست.

‫چی مسخره‌ست؟

‫این که بگی برآورده نمی‌شه، ‫یا صرفا این که نگی؟

‫حالا چرا انقدر بزرگش می‌کنی؟ ‫گفتی آرزو کنم.

‫واسم مهم نیست.

‫دلیلی نیست که نگی.

‫نمی‌خوام بگم.

‫چرا نمی‌خوای؟

‫چون پرسیدی.

‫چون دستور دادی.

‫من یه فکر دیگه کردم.

‫وقتی چشم‌هات رو می‌بندی ‫توی یه دنیای دیگه سیر می‌کنی...

‫دنیایی خارج از دنیای واقعی.

‫دوست دارم بدونم اونجا چطوریه...

‫پشت پلک‌هات، زیر پوستت.

‫اونجا چیه؟ کیه؟

‫چی رو می‌بینی که من نمی‌بینم؟

‫چی می‌خوای؟

‫جزئیات می‌خوای؟ یه چیز واضح؟

‫سرم سوت می‌کشه.

‫پر از زیبایی و زشتیه. ‫پر از خشم و امید.

‫توی سرم آشوبه. نمی‌دونم...

‫من مثل تو خیلی منظم نیستم.

‫تظاهر نکن که نمی‌دونی. ‫خیلی خوب می‌دونی.

‫راستش اصلا خبر ندارم.

‫مسائل حل نشده رو دوست دارم.

‫رازها رو.

‫چیزی که تو خیلی زود داری از دستش می‌دی.

‫پس راز می‌خوای؟

‫می‌دونی که حین زندگی مشترک رازی ‫ وجود نداره دیگه؟

‫شاید من هم باید ناپدید بشم؟

‫چی داری می‌گی؟

‫مهم نیست، مشخصا.

‫صرفا چیزهای حوصله سربر.

‫کسی دوست نداره حوصله سر بر باشه.

‫درسته؟

‫مگر این‌که واقعا احمق باشی.

‫بیا. یه هدیه کوچیک.

‫بریم پاکش کنیم.

‫فکر کنم سکه دارم.

‫هر کی برنده شد تقسیم می‌کنیم.

‫خانم...

‫می‌شه با این کمکم کنید؟ یکم...

‫- البته. ‫- سنگینه.

‫لطف دارید.

‫خیلی بالا نیست.

‫نگران نباشید.

‫کثیفه.

‫وقتی اومدیم اینجا انقدر شلوغ نبود.

‫توی بروشور...

‫معماری و طراحی ساختمون حرف نداشت...

‫مثلا دسته گل داشت.

‫حالا گل‌ها رو ببین.

‫خراب شدن.

‫شوهرم وقتی زنده بود می‌گفت...

‫وقتی سقف بالای سرت باشه خوشحالی.

‫ممنون خانم.

‫- بذارم اینجا؟ ‫- ممنون. لطف کردی.

‫روز خوبی داشته باشید.

‫نه، وایستا.

‫یه لحظه وایستا.

‫- نه، واقعا. ‫- یه لحظه.

‫واقعا، جدی می‌گم.

‫راستش واقعا اصلا...

‫اصلا مطمئن نبودم.

‫اصلا عوض نشدی.

‫خوشحالم بالاخره دیدمت.

‫بعد این همه مدت.

‫اگه بفهمه بهت گفتم من رو می‌کشه...

‫ولی وقتی بچه بود این رو می‌ذاشت ‫ کنارش و می‌خوابید.

‫پسرم پسر خوبیه.

‫اون کارهایی که می‌گن رو نکرده.

‫نمی‌دونم که من...

‫جرئت دارم بهش زنگ بزنم یا نه.

‫خوبه؟

‫نمی‌دونم.

‫ممنونم.

‫صبح بخیر عشقم.

‫خوب خوابیدی؟

‫می‌دونی دارم کجا می‌رم؟ ‫بهت گفتم؟

‫یادم نیست گفتم یا نه. ‫دارم می‌رم دفتر مرکز.

‫یه خبرهایی شده که می‌گن...

‫برتون، رئیس اصلی، ‫ که از من و سابقه‌ام خوشش میاد...

‫می‌خواد بهم یه پیشنهاد بزرگ بده.

‫مثلا معاونت.

‫یعنی مهمه.

‫به هرحال می‌بینیم.

‫بهم افتخار می‌کنی؟

‫واسم آرزوی موفقیت می‌کنی؟

‫موفق باشی.

‫خب، شب می‌بینمت.

‫چرا ولش کردی؟

‫اصلا متوجه شرایط نمی‌شی.

‫واسه چی؟

‫چرا به چیزی باور نداری؟

‫بعد این همه سال، همیشه همون داستانه.

‫واسه اولین بار اوضاعت مرتب بود.

‫واسه اولین بار طرف مناسب بود.

‫از عمد می‌کنی؟ سرنوشتت اینه؟

‫این‌طوری زندگیت رو تباه می‌کنی.

‫تازه داشتیم خوشبخت می‌شدیم، جفتمون.

‫نه، ما همیشه خوشبخت بودیم.

‫واسه من سخنرانی نکن.

‫چی رو نفهمیدم؟

‫چی رو متوجه نیستم؟ بگو.

‫یه دلیل خوب واسم بیار.

‫نه، بیار.

‫کلوتیر.

‫چی؟

‫کلوتیر.

‫گوش کن!

‫بذار توضیح بدم.

‫حداقل گوش کن. ‫می‌دونی مشکل چیه؟

‫تو به جای من فکر می‌کنی، ‫به من فکر نمی‌کنی.

‫من بهت فکر نمی‌کنم؟

‫همین ثابت می‌کنه که متوجه نیستی.

‫که لبخند من واقعی نیست، چون...

‫اونجا خونه من نیست، ‫اون‌ها دوست‌های من نیستن.

‫حتی اون خودم نیستم. ‫اون زندگی من نیست!

‫من مناسب اون نیستم.

‫آره، خوب بود...

‫ولی بهش باور نداشتم. ‫خودم رو مجبور می‌کردم.

‫خودم رو مجبور می‌کردم که باور داشته باشم.

‫خوب بودن کافی نیست.

‫خودت هم می‌دونی.

‫تف توش. خیلی وضع بدیه.

‫خدایا...

‫می‌شه همیشه انقدر درست نگی؟

‫در جوابت چی می‌تونم بگم؟

‫بیا...

‫بیا اینجا.

‫مشخصه که خوب بودن کافی نیست.

‫امشب پاریسم رو بهت نشون می‌دم.

‫متروپولیس. چهار اتاق. ‫چهار فاز متفاوت. خیلی بزرگه.

‫سالسا هست، فانک هست، ‫تکنو هست...

‫دیگه چی؟

‫توی ذهنت یه نازی رو کرده بود.

‫چرا حالا لقبش نازی بود؟

‫خیلی روی مخ بود. واقعا نازی نبود.

‫- پس چرا برنادت این رو گفته؟ ‫- چون احمقه.

‫اتاق آخر چیه کیکی؟

‫- راک. ‫- آره، راک اند رول!

‫کاری که می‌گم رو بکن!

‫کاری که می‌گم رو بکن!

‫خیلی‌خب؟

‫از ماشین برو بیرون.

‫چی؟

‫- گفتم از ماشین برو بیرون. ‫- چرا؟

‫نمی‌ریم.

‫الان نمی‌تونیم بی‌خیال بشیم.

‫رفیق...

‫نمی‌ریم داخل. کارمون تمومه.

‫کلا متوقف می‌شیم. فهمیدی؟

‫از این ماشین پیاده می‌شی...

‫و سوار ماشین پشتی می‌شی و می‌ری خونه.

‫فهمیدی؟

‫شنیدی چی گفتم؟

‫برو خونه.

‫بهم اعتماد داری؟

‫بیا بریم.

‫به کی زنگ می‌زنی؟

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫هیچی. می‌خواستم حرف بزنم.

‫- داری تعقیبم می‌کنی؟ ‫- اصلا.

‫- داری می‌کنی. ‫- نه، می‌خواستم حرف بزنم.

‫می‌خواستم بهت بگم...

‫به حرف‌هایی که زدیم فکر کردم و...

‫خیلی مسخره‌ست. نمی‌شه الان خرابش کنیم که.

‫ما هم رو دوست داریم.

‫تو و من. تو من رو دوست داری.

‫- می‌دونم داری. ‫- دیگه چیزی واسه گفتن نیست.

‫خودم تجربه‌اش کردم. ‫وقتی عشق‌بازی کردیم...

‫جفری.

‫دیگه حرفی واسه گفتن نمونده.

‫ببخشید، سعیم رو کردم. ‫نمی‌تونم.

‫- نمی‌تونم. ‫ - چی؟

‫بیا بریم خونه نوشیدنی بخوریم و حرف بزنیم.

‫می‌خوای التماس کنم؟

‫- همین رو می‌خوای؟ ‫- نه، ازت انتظاری ندارم.

‫هیچ انتظاری ندارم. ببخشید.

‫ببخشید. حالا هم ولم کن.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- منتظر کسی هستی؟

‫جواب بده. هستی؟

‫- ولم کن. ‫- جواب بده!

‫اینجا چیکار می‌کنی؟ این وقت شب؟

‫- خیال کردی من احمقم؟ ‫- آروم باش.

‫همیشه فکر می‌کردی من احمقم. ‫منتظر اونی!

‫- داری می‌ترسونیم. ‫- دنبال پولم بودی نه؟

‫- حقه‌ات چیه؟ ‫- داری من رو می‌ترسونی.

‫دارم می‌ترسونمت؟

‫من می‌ترسونمت؟ عمرا.

‫من با تمام وجود دوستت دارم. ‫مگه چیکار کردم؟

‫چه اشتباهی کردم؟ ‫چیکار کردم؟

‫- آروم باش. ‫- مگه چه غلطی کردم؟

‫چی؟ من که کاری نکردم!

‫- چرا این کار رو می‌کنی؟ ‫- بس کن!

‫ولم کن!

‫بسه!

‫ولم کن!

‫ولم کن!

‫لطفا معاینه‌اش کنین خانم.

‫وایستا، خونریزی داره.

‫چیزی نیست.

‫این چه جور رفتاریه دیگه؟

‫خوبی؟

‫مطمئنی؟

‫- برات آب بیارم؟ ‫- خوبم.

‫نمی‌تونن همین‌طوری ولت کنن که.

‫خوبم. جدی می‌گم.

‫- بیا بشینیم. ‫- نه، جدی.

‫مطمئنی؟

‫نمی‌خوام حرف بزنم. همین.

‫صبر کن...

‫بشین، قول می‌دم می‌گذره.

‫یکم می‌سوزه.

‫اگه درد داشت بگو.

‫مشکلی نداره.

‫این همه سال بهت فکر می‌کردم.

‫و به خودمون. که چی بودیم.

‫راستش حس نوستالژی نداشت.

‫اصلا خاطره‌ای از خودمون نداشتم.

‫دیگه خاطره قشنگی ازت نداشتم.

‫دیگه با فکر کردن به رابطه‌مون ‫ حس پرواز نداشتم.

‫زمین‌گیر شدم، متوجه هستی؟

‫برام جالب نبود.

‫اصلا. ناراحت بودم.

‫ناراحت‌تر از چیزی که فکرش رو بکنی.

‫فکر کردن بهت به معنی این بود که نگرانت بشم.

‫حتی وقتی خودم رو مجبور می‌کردم ‫دوباره زیبا بشم...

‫امکان نداشت.

‫همه چیز رو خراب می‌کردی.

‫همیشه زیبایی و زشتی تو بودی.

‫ولی گذاشتی زشتیت برنده بشه.

‫نمی‌تونستی بدترین بخش ‫ وجودت رو ساکت نگه داری.

‫خشمت. انتقامت.

‫خشم و توهینت.

‫توهینت نسبت به همه چیز.

‫حتی به شانست.

‫حتی به من.

‫مطمئن بودم که هم دیگه رو درک می‌کردیم.

‫درواقع تنها چیزی بود که ازش مطمئن بودم.

‫که هرگز هم رو تنها نمی‌ذاریم.

‫که می‌تونم بهت اعتماد کنم.

‫ما مثل هم بودیم.

‫دنیایی رو از جایی می‌دیدیم ‫ چشم‌انداز خودمون بود.

‫ولی من شخصیتت رو نشناختم.

‫یا نخواستم باورش کنم.

‫غیرممکن بود که فکر کنم انقدر احمقی.

‫و واسه من هم به اندازه کافی احمقانه بود...

‫که این همه سال نگرانت باشم. ‫بعد این مشکل و پشیمانی.

‫چرا؟

‫ظاهرا واسه جواب دادن به سوالت احمقم.

‫این طور به نظر میاد.

‫ولی گمونم...

‫درست می‌گی.

‫در مورد من...

‫هر حرفی که زدی.

‫یعنی موافقم.

‫همین؟

‫آره.

‫صبر کن.

‫دیگه چیزی نداری که بگی؟

‫من درست می‌گم، همین؟ ‫همین رو می‌تونی بگی؟

‫اگه کسی احمق باشه اون منم.

‫صبر کن.

‫همه‌اش این نیست.

‫یادته یه بار...

‫بهم گفتی...

‫دامنه لغاتم واسه بروز خودم مشکل داره؟

‫یادته؟

‫نمی‌دونم.

‫- یادته. ‫- شاید یادمه.

‫یه لیست از کلمات درست کردم...

‫که همراهم بود، محض این‌که...

‫یه جایی دیدمت.

‫خیلی سعی کردم ولی...

‫انگار قرار نبود هم رو ببینیم.

‫حالا اگه دیده بودیم...

‫کنترلم رو از دست می‌دادم.

‫آدم وقتی انتظار چیزی رو ‫ داره اصلا آمادگیش رو نداره.

‫واسه همین یه فهرست از کلماتی که ‫من رو یاد تو می‌اندازن درست کردم.

‫معنیشون رو حفظ کردم.

‫مال تو ان...

‫چیزی هستن که...

‫تو رو توصیف می‌کنن.

‫کلماتی که کاش می‌تونستم بگم.

‫کلمات جکی هست.

‫457 تا. بگمشون؟

‫457 تا؟

‫آره، کافی نیست؟

‫واقعا عوضی‌ای.

‫می‌دونم.

‫عوضی کثافت.

‫الان گفتی دیگه.

‫نوبت شماست آقا.

‫من چیزیم نیست.

‫حداقل ضدعفونی کنم.

‫بیا بشین.

‫بفرما.

‫واقعا چیزی نیست.

‫صرفا تمیزش کنیم.

‫پس بخونمشون؟

‫نه.

‫- در هر صورت می‌خونم. ‫- نه.

‫- می‌خونم. ‫- نمی‌خونی.

‫می‌خونم پس.

‫- تموم شد. چیزی نیست. ‫- گفتم.

‫من می‌رم.

‫ممنون.

‫یه جورهایی...

‫اصلا ترتیب خاصی ندارن...

‫روشنایی.

‫باوقار.

‫جذاب.

‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@

‫خیلی شست گنده‌ای داری.

‫اگه بخوای هم نمی‌تونی اشتباه کنی.

‫- واقعا بلد نیستی. ‫- الان.

‫الان؟

‫یک دو سه چهار، جنگ انگشتی.

‫خوبید؟ مزاحم نشدم؟

‫ببخشید که مزاحم نوشیدنی خوردنتون می‌شم.

‫اون چیه دور مچت؟

‫ساعت.

‫به نظرت واسه چیه؟

‫گرم کردن غذا؟

‫نه. وقتی باهات حرف می‌زنم به من نگاه کن.

‫واسه غذا گرم کردنه؟

‫بیا پایین، دارم حرف می‌زنم.

‫ممنون.

‫- دارم گوش می‌کنم. ‫- نه.

‫خوبه. واسه چیه؟

‫واسه فهمیدن زمان.

‫آهان، پس بلدی.

‫حالا یه معما. ساعت خوندن بلدی؟

‫آره.

‫آره نه، بله.

‫بله.

‫پس چرا ساعت یک و ده دقیقه ‫ داری استراحت می‌کنی؟

‫عقربه رو اشتباه خوندی؟

‫نمی‌دونم، شاید...

‫از خانم یه ساعت کوارتز بخواه که ‫ فرق ساعت یک و یک و ده دقیقه رو بفهمی.

‫من اینجام. من رو نگاه.

‫من امثال تو رو می‌شناسم.

‫از زیر هر مشکلی شونه خالی می‌کنین.

‫خبر بد دارم. مشکل داری.

‫دارم به تو نگاه می‌کنم.

‫فهمیدی؟

‫عالیه.

‫خب قوطیت رو بردار و برو.

‫صرفا می‌گم که مراقب باشی.

‫مراقب جلوی پات.

‫فهمیدی؟

‫خوبه.

‫پنج دقیقه دیگه شروع می‌کنم.

‫آره، مشکلی نداره.

‫می‌شه یه حرفی بزنم؟

‫- معمولا من این رو می‌گم. ‫- آره.

‫مشکل زمان‌داری رو می‌فهمم.

‫مطمئنا واسه هر شرکتی مهمه.

‫ولی شخصی که الان بهش توهین کردی...

‫و جلوش خلافکار بازی درآوردی...

‫می‌تونه با همون ساعتش خفه‌ات کنه.

‫- صبر کن... ‫- حرفم تموم نشده.

‫یه چیزی که توی زندان یاد گرفته...

‫آره، زندان بوده.

‫مشخصا توی رزومه‌اش نبوده.

‫وزن کلمات رو یاد گرفته.

‫کلمات مثل وزنه‌هایی توی ذهنت پشت چشماتن.

‫که فکرهای خودت و بقیه رو ‫ اندازه بگیری به عنوان مثال.

‫«مراقب جلوی پات باش.»

‫از نظر تو یعنی می‌ری دفترت...

‫که یه فرم پر کنی که اون یا من رو اخراج کنی.

‫ولی از نظر اون...

‫یعنی آدرست رو پیدا کنه ‫و یه شب بیاد سراغت...

‫بزنه داغونت کنه و جلوی ‫ زن و بچه‌ات خونی ولت کنه.

‫یه بام و دو هواست دیگه. ‫متوجه هستی؟

‫صرفا یه مثاله.

‫چون خودم شخصا از خشونت متنفرم.

‫اون هم سرکوبش می‌کنه.

‫بهم قول داده که بدون ‫توجه به شرایط خونسرد باشه.

‫چون من رو دوست داره.

‫این هم کلمه سنگینیه.

‫در هر صورت باید برگردم.

‫پس دفعه بعدی که با اون یا من ‫حرف می‌زنی فکرهات رو وزن کن.

‫فهمیدی؟

‫آره.

‫آره نه.

‫بله.

‫بله.

‫ممنون.

‫دوباره ببخشید که دیر کردم. ‫دیگه تکرار نمی‌شه.

‫می‌دونی چه فکری کردم؟

‫به پیراشکی فکر می‌کردم.

‫زیاد خوردی؟

‫نه.

‫فکر کردم...

‫از این بهتر نمی‌شه.

‫از چی؟

‫از ما.

‫دوستت دارم.

‫چی گفتی؟

‫- یه چیزی گفتی. ‫- نه. اصلا.

‫- مطمئنم گفتی. ‫- چیزی نگفتم.

‫- مطمئنی؟ ‫- اصلا.

‫طول کشیدها.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming