Original subtitles

‫بو کوچولو!

‫مامان بزرگ کجاست؟

‫اینجا رو ببین! بخند!

‫بو کوچولو!

‫کجا رو نگاه می‌کنی؟

‫مامان، اگه انقدر سرت خلوته ‫چرا نمی‌ری دوست‌هات رو پیدا کنی؟

‫بو کوچولو که مهم‌تره.

‫تازه داره حرف زدن یاد می‌گیره.

‫می‌خوام خودم اولین بار ‫که می‌گه «مامان بزرگ» رو بشنوم.

‫اصلا شاید بگه ‫«می‌خوام عین مامان بزرگ خوشگل بشم!»

‫ای وای! داره گریه می‌کنه!

‫چون مامان بزرگ شیطنت کرد گریه‌ات گرفت؟

‫انگورهای خوشگل رو ببین. ‫نگاه کن چقدر بنفشه.

‫مال خودت.

‫نمی‌خوری؟

‫می‌خوای به بابا بدیش؟

‫یا می‌خوای به مامان بزرگ بدیش؟

‫بلندش کن بچرخونش! ‫عین مامان بزرگش دوست داره برقصه.

‫به مامان بزرگ می‌دیش؟

‫چیکار می‌کنی؟

‫مگه سرکار ژنگ نگفت بریم ‫فیلم‌های قدیمی رو مرور کنیم...

‫تا ببینیم چیز مشکوکی ‫داخلشون دیده می‌شه یا نه؟

‫می‌دونم.

‫ولی مگه این فیلم مال پارسال نیست؟

‫فقط می‌خوام هیچ فیلمی از قلم نیفته.

‫مامان بزرگ کل ویدیوهات رو ‫توی اینترنت پست می‌کنه.

‫می‌ذارم خود بو کوچولو تصمیم بگیره...

‫که وقتی بزرگ شد دوست داره ‫ویدیوهاش عمومی بشن یا نشن.

‫شنیدی چی گفتم؟

‫از کی انقدر نق‌نقو شدی؟

‫مگه سه روز پیش همین ‫ویدیو رو نگاه نکرده بودی؟

‫فکر کردم خواب بودی.

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫مگه خواب به چشمم می‌اومد؟

‫برات صبحونه درست کردم.

‫کجا می‌ری؟

‫مامان هنوز توی پارکه.

‫می‌شه یه سر تا کلانتری هم بری...

‫ببینی چیز جدیدی دستگیرشون شده یا نه؟

‫مگه خود سرکار ژنگ نگفت...

‫اگه تغییری توی پرونده ‫ایجاد بشه خودشون تماس می‌گیرن؟

‫حداقل همیشه که حرفش اینه.

‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@

‫«چشم‌های غریبه»

‫حدودا سه ماه پیش.

‫- سه ماه پیش؟ ‫- تو همین منطقه گم شد.

‫- حتما حواسمون هست. ‫- شماره ما اینجا نوشته شده.

‫اگه متوجه چیزی شدین ‫که فکر کردین ممکنه مفید باشه،

‫حتما باهامون تماس بگیرین.

‫چشم، حتما.

‫ممنون، باز هم بابت مزاحمت شرمنده.

‫این اطراف همه باید حواسشون جمع باشه...

‫- اینجا گم شده؟ ‫- بله.

‫- دستتون درد نکنه. ‫- حواسمون هست.

‫پسرم...

‫به نظرت مژدگانی بذاریم؟

‫اون اوایل مردم خیلی همکاری می‌کردن،

‫ولی انگار دیگه انگیزه‌ای ندارن.

‫پس واسه همینه می‌گن...

‫حتی محبت آدم‌ها تاریخ انقضا داره.

‫الان با یه آقای محترم آشنا شدم.

‫گفت اون روز همین حوالی بوده.

‫داشته از پارک فیلم می‌گرفته.

‫گفت برمی‌گرده فیلم‌ها رو ببینه،

‫اگه چیزی به چشمش خورد، ‫بهمون خبر می‌ده.

‫این چند ماه اخیر...

‫به اندازه کافی «آقای محترم» ندیدیم؟

‫بهش گفتم بو کوچولو ‫کنار سرسره‌ها گم شد،

‫ولی تو گفتی ندیدی چی شد.

‫واسه همین من هم مطمئن نبودم ‫چی باید بهش بگم.

‫دقیقا جای تو نشسته بودم.

‫بعد گوشیم زنگ خورد.

‫تو بهم زنگ زده بودی.

‫بلند شدم گوشیم رو جواب دادم.

‫فکر کنم حدود...

‫دو دقیقه صحبت کردیم.

‫یا حداکثر پنج دقیقه بود.

‫کنار سرسره بود.

‫مثل همیشه...

‫با بچه‌های دیگه بازی نمی‌کرد.

‫بعدش...

‫یهو دیدم نیست.

‫کل پارک رو دنبالش گشتم.

‫از بقیه مامان و باباها پرسیدم.

‫ولی هیچ‌کس چیزی ندید.

‫طبیعیه.

‫مامان و باباهای دیگه فقط ‫حواسشون به بچه خودشونه.

‫داشتیم چی می‌گفتیم؟

‫داشتی توضیح می‌دادی ‫چی شد که دخترت رو گم کردی.

‫نه، منظورم این بود ‫اون روز که بو کوچولو گم شد،

‫پای تلفن داشتیم در مورد چی حرف می‌زدیم؟

‫مگه این چیزها یاد آدم می‌مونه؟

‫تو یادت نیست؟

‫- این دختر کوچولو گم شده. ‫- ببخشید، نمی‌تونم.

‫کمکمون کنین پیداش کنیم.

‫- زیرش شماره‌ام رو نوشته... ‫- نه، راحتم.

‫درکتون می‌کنم. واقعا می‌گم.

‫من خودم مادرم.

‫ولی شما این اطراف رو نگاه کنین...

‫دیگه هیچ‌کس نیست.

‫مردم قبلا فکر می‌کردن ‫این جا محل خانوادگیه،

‫ولی حالا همه فکر می‌کنن ‫یه بچه‌دزد منحرف این اطراف می‌چرخه.

‫دیگه کسی جرئت نمی‌کنه اینجا بیاد.

‫ایشون دختر شماست؟ ‫شبیه بو کوچولوی ماست.

‫معذرت می‌خوام.

‫مواظب باشین...

‫خداحافظ!

‫بعضی آدم‌ها لیاقت بچه داشتن ندارن.

‫آریل...

‫این اسباب‌بازی رو دوست داری؟

‫این رو چطور؟

‫کتاب می‌خوای؟

‫این؟ خب، دیگه چی؟

‫دیگه چی می‌خوای؟

‫ببخشید، معذرت می‌خوام.

‫اینجا رو دوست داری؟

‫نه؟ خیلی‌خب.

‫سلام، چیزی شد؟

‫کمک می‌خواین؟

‫نمی‌دونم چی شد...

‫- مدام داره گریه می‌کنه. ‫- سلام! اسم شما چیه؟

‫معمولا این‌طوری نمی‌کنه.

‫آروم عزیزم.

‫خوبی؟ گرسنه‌ای؟

‫آخه همین الان هم بهش غذا دادم.

‫نمی‌دونم چرا انقدر گریه می‌کنه.

‫فکر کنم باید حواسش رو پرت کنین.

‫سلام! شما چه بامزه‌ای!

‫سلام! من رو می‌بینی؟

‫میای با ما بازی کنی؟

‫گرسنه‌ای؟

‫ساندویچ گرفتم.

‫تونستی به تلویزیون وصلش کنی؟

‫بهتر شد.

‫حالا می‌تونی دقیق‌تر ببینی.

‫داشتی از چی فیلم می‌گرفتی؟

‫من این رو نگرفتم.

‫یکی این فیلم رو آورد.

‫کی؟

‫نمی‌دونم.

‫کی آورد؟

‫حدودا یه ساعت پیش.

‫فیلمش رو زیر در پیدا کردم.

‫حتی پخش‌کننده دی‌وی‌دی هم آورد؟

‫این مال مامانته.

‫با فیلم‌های قدیمی رقصش پیدا کردم.

‫چند بار این فیلم رو دیدی؟

‫این فیلم که حدودا بیست دقیقه است.

‫از همون موقع دارم می‌بینمش.

‫توش چی دیدی؟

‫داری خرید می‌کنی...

‫پرداخت می‌کنی...

‫بعد می‌ری.

‫این فیلم مال اخیر نیست.

‫بو کوچولو رو ببین.

‫هنوز خیلی کوچولوئه.

‫بعدش چی می‌شه؟

‫بعدش می‌ری حساب کنی،

‫با صندوقدار لاس می‌زنی.

‫همین.

‫گفتی ساندویچ خریدی؟

‫امروزه کی دیگه دی‌وی‌دی استفاده می‌کنه؟

‫ترفند تبلیغاتیه؟

‫آدم نباید تو دام این‌ها بیفته.

‫چی شده؟

‫نبودی ما یکیش رو دیدیم.

‫این همون خانمه نیست ‫که امروز تو پارک دیدیم؟

‫واسه چی داری تعقیبش می‌کنی؟

‫واقعا خودشه؟

‫این دیگه چی بود؟

‫تموم شد؟

‫بذار به پلیس زنگ بزنم.

‫الو؟

‫چن پیینگ هستم.

‫سرکار ژنگ تشریف دارن؟

‫چراغ‌ها رو خاموش کن.

‫رسانه‌های قدیمی هنوز هم رودست ندارن.

‫هیچ ردی به جا نمی‌ذارن.

‫حتی اثر انگشت نمی‌مونه.

‫چون همه بلدن که باید ‫انگشت‌هاشون دور حلقه باشه.

‫ببینید،

‫می‌تونیم بیرون منزلتون ‫دوربین نظارتی نصب کنیم.

‫گفتین طرف دو بار تا منزلتون اومده؟

‫- شاید بار سوم هم بیاد. ‫- این‌طوری خودمون تحت نظر قرار نمی‌گیریم؟

‫خاله جان...

‫واسه امنیت خودتون می‌گم.

‫من خاله شما نیستم.

‫اگه این‌طوری می‌شه ‫بو کوچولو رو پیدا کرد، قبوله.

‫قربان، کپی انجام شد.

‫ازش کپی گرفتین؟

‫معلومه.

‫این رسانه‌های قدیمی...

‫قابل اعتماد نیستن.

‫حالا چیکار کنیم؟

‫تشریف می‌برین منزل ‫و منتظر تماس من می‌مونین.

‫صبح یکی رو می‌فرستم ‫بیاد دوربین رو نصب کنه.

‫بعدش صحبت می‌کنیم.

‫خوبه؟

‫اینجا رو امضا کنین.

‫این چیه؟

‫نگران نباشین. رضایت‌نامه است.

‫ببخشید آقا.

‫دنبال چیزی می‌گردین؟

‫دیروز تو فروشگاه شما بودم. ‫اتفاقی گوشیم رو گم کردم.

‫که این‌طور.

‫ولی ما امروز گوشی گم‌شده پیدا نکردیم.

‫اتفاقا دیروز هم ندیدم.

‫مدل و رنگش رو می‌گین؟

‫آخه می‌خواستم...

‫اگه می‌شه فیلم دوربین‌هاتون رو ببینم.

‫شاید از جیبم افتاده و یکی برداشته.

‫متاسفانه قوانین فروشگاه اجازه نمی‌ده ‫فیلم دوربین‌ها رو به ارباب رجوع نشون بدیم.

‫ولی اگه به نگهبان پاساژ اطلاع بدین،

‫می‌تونم فیلم رو در اختیار ایشون بذارم.

‫مهم نیست. ‫یه جای دیگه رو می‌گردم.

‫آهای، دوربینم رو دزدید!

‫وایستا!

‫وایستا!

‫برگرد! پسش بده!

‫جلوش رو بگیرین!

‫تکون نخور!

‫ولم کن!

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- تکون نخور!

‫می‌گم تکون نخور!

‫کجاست؟

‫کجاست؟

‫جواب بده!

‫همین رو می‌گم! ‫برام مهم نیست چه فکری می‌کنن!

‫چی؟

‫باله است دیگه! ‫خیال کردن تو باله سلطنتی‌ان!

‫خانم.

‫همه‌شون لوسن.

‫واسه چی باید مبلغ رو پس بدم؟

‫الان وقت این بحث‌ها رو ندارم.

‫من رو ببینید.

‫یادتونه چی گفتم؟

‫گفتم برید خونه منتظر تماسم بمونین، درسته؟

‫واسه چی رفتین قهرمان‌بازی ‫در بیارین و دوربین یکی رو دزدیدین؟

‫مگه دوربین داشتن باعث می‌شه ‫کسی مظنون پرونده بشه؟

‫سرکار، پسرم که گفت ‫داشت ازش فیلم می‌گرفت.

‫طرف رو گرفتین؟

‫بله که گرفتیم.

‫ایشون بریتانیاییه.

‫استاد دانشگاه آکسفورده.

‫محتویات دوربینش رو دیدین؟

‫معلومه که تصویر شما توش بود.

‫ولی که چی؟

‫اون موقع که شما ‫مشغول قهرمان‌بازی بودین،

‫می‌دونین دوربین منزلتون ‫تصویر کی رو ضبط کرد؟

‫حدس بزنین.

‫ایشون رو می‌شناسین؟

‫عموی کسیه؟

‫معلمه؟

‫معشوقه است؟

‫همسر سابقه؟

‫شاید صرفا مسئول تحویل باشه.

‫گمونم می‌خواین ببینین...

‫که چی ضبط کرده.

‫شما راحت باشین.

‫قهوه‌سازمون قهوه‌های خوبی درست می‌کنه.

‫اگه کسی میل داشت من همین بیرونم.

‫این اتاق بچه‌مون نیست؟

‫از اون‌طرف خیابون فیلم گرفته؟

‫من می‌رم قهوه بخورم.

‫خودتون تا حالا منزلتون رو ‫از بیرون دیده بودین؟

‫یه نگاه بندازین.

‫تازه بازسازی شده؟

‫وقتی بو کوچولو به دنیا اومد ‫خودمون یه مقدار روش کار کردیم.

‫عجب خونه پرخاطره‌ایه ‫که سه نسل زیر سقفش زندگی کردن.

‫سلام.

‫پلیس.

‫چشم‌هام ضعیفه، درست نمی‌بینم. ‫شما پلیس هستی؟

‫بله خاله. پلیسه.

‫برگشتن.

‫آره.

‫چشم‌هاتون ضعیفه باید حواستون باشه.

‫نه، اشکال نداره.

‫پسرم برمی‌گرده پیشم می‌مونه.

‫باشه خاله جان. ‫بی‌زحمت وقتی پسرتون برگشتن،

‫بهش بگین اگه دیدن کسی ‫این اطراف قدم یا پرسه می‌زنه،

‫زنگ بزنه پلیس. بهمون بگه.

‫بهش می‌گین خاله جان؟

‫باشه. پسرم که برگرده بهش می‌گم.

‫- ممنون خاله جان. ‫- قربانت.

‫یه دی‌وی‌دی دیگه!

‫اینجا بود!

‫لابد همین نزدیکیه.

‫اونجا رو ببینید!

‫- نذارین فرار کنه. ‫- باشه!

‫همین‌طوری تحت نظر بگیریدش.

‫بیا!

‫جینگ!

‫بیا اینجا.

‫ببین، این داره خراب می‌شه.

‫نذار جلو دست مشتری باشه.

‫چشم.

‫این هم همین‌طور.

‫عضویت داری؟

‫نچ، باید بگیرم؟

‫فقط به شرطی که وقتی ‫زنگ می‌زنم، جواب بدی.

‫بیا، مهمون من باش.

‫اگه پرستاریت زود تموم می‌شه،

‫از شیفت من هم حدودا یک ساعت مونده.

‫خداحافظ.

‫[ورود افراد متفرقه ممنوع]

‫اگه دیر میای خونه باید قبلش بهم بگی،

‫که انقدر زود غذا درست نکنم.

‫ببین کل غذا یخ کرد.

‫آخه وقتی چشم‌هات ضعیفه ‫که نباید آشپزی کنی.

‫آدم با چشمش که آشپزی نمی‌کنه.

‫دماغم سالمه بسه!

‫باز دارن دعوا می‌کنن؟

‫دوباره سر بچه است؟

‫نمی‌دونم.

‫می‌گم...

‫واقعا بچه‌داری لیاقت می‌خواد ‫که بعضی‌ها ندارن.

‫مامان.

‫مامان، بلند شو صبحونه‌ات رو بخور.

‫لیوانم رو برام پر کن.

‫با شکم خالی که نباید مایعات بخوری.

‫دکترت گفت کمتر مایعات بخوری ‫و بیشتر ورزش کنی.

‫انقدر سرم غر نزن دیگه.

‫اصلا ببینم...

‫وقتی من دیگه نباشم...

‫دیگه کی رو داری سرش غر بزنی؟

‫بهش بگو برگرده.

‫این‌طوری یکی برات می‌مونه ‫که سرش غر بزنی.

‫منتظری من بمیرم...

‫تا ازش بخوای سر خونه و زندگیش برگرده؟

‫اتاق بغل...

‫که وسایلت رو توش نگه می‌داری...

‫می‌دونم اونجا چه خبره.

‫اینجا خونه من هم هست.

‫مواظب باش.

‫[پیینگ: باید یه چیزی بهت بگم.]

‫[پیینگ: هشت بار امروز بهت زنگ زدم.]

‫[پیینگ: عمدا جواب تلفنم رو نمی‌دی؟]

‫[پیینگ: آخه این چه رفتاریه؟]

‫[پیینگ: اصلا به جهنم!]

‫[پیینگ: ازت بدم میاد...]

‫سلام، تموم شد؟

‫داری می‌ری خونه؟ ‫یا یه خرده وقت داری؟

‫فکر کنم خودمون دو نفریم.

‫دوست‌پسرت کجاست؟

‫کی برگشتی؟

‫اینجا درست نوشته که سه ساله شاغل نبودین؟

‫قبلا مسئول فروش بودین؟

‫بله.

‫خانمم بعد از زایمان سر کارش برگشت،

‫من موندم خونه که مراقب بچه باشم.

‫بعدش چی شد؟

‫یعنی...

‫مواظبت از بچه چطور بود؟

‫بد نبود...

‫[پیینگ: مزاحم عزیز، یه عکس واضح‌تر ‫برام بفرست. عکس پروفایلت خیلی زشته.]

‫راستش اولین بچه‌مونه. ‫واسه همین مونده تا راه بیفتیم.

‫[وو: ترجیح می‌دم...]

‫[پیینگ: تو قیافه من رو دیدی. ‫ولی من تو رو ندیدم. انصاف نیست.]

‫جدا مسئولیت سنگینیه.

‫آره واقعا!

‫[پیینگ: اصلا ولش کن. ‫نمی‌خوام تصوراتم خراب بشه.]

‫من آدم اهل تحقیقی‌ام. ‫واسه همین کلی تو اینترنت گشتم.

‫ولی آدم از دور که نمی‌تونه ‫خودش رو واسه این شغل آماده کنه.

‫[وو: از بچه خودت خجالت می‌کشی؟]

‫[پیینگ: تو دیوانه‌ای؟ ‫دختر من حرف نداره!]

‫- تو مدرسه هم که به آدم یاد نمی‌دن. ‫- گل گفتین!

‫[وو: پس چرا هیچ‌چیزی ‫در موردش پست نمی‌کنی؟]

‫آخه خانواده چیزیه که پایه و اساس ‫تمدن جامعه ما بهش تکیه کرده!

‫آدم‌ها امروزه تو همه‌چی پیشرفت کردن.

‫مثلا الان...

‫اینترنت داریم، فضانورد داریم، ‫هوش‌مصنوعی و کلی چیز دیگه داریم.

‫ولی هنوز موندیم بچه‌هامون رو ‫چطوری بزرگ کنیم.

‫خیلی مسخره است، نه؟

‫آی گفتی.

‫به نظرت توی بچه‌داری موفق بودی؟

‫خب...

‫حداقل بچه‌ام سالم و سلامته.

‫این چقدر می‌شه؟

‫پول نمی‌خواد. واسه تو رایگانه.

‫خداحافظ.

‫مواظب باش!

‫می‌خوای بری بازی کنی؟

‫خیلی‌خب. برو.

‫مواظب باش.

‫♪ دست‌هامون رو بگیر و راه برو... ♪

‫امشب تا دیروقت سر کارم.

‫پس نمی‌بینمت؟

‫نمی‌دونم تا کی کارم طول می‌کشه.

‫خلاصه منتظرم نمون.

‫بو کوچولو، بابایی داره می‌ره سر کار.

‫جونیانگ...

‫خداحافظ.

‫از بابایی خداحافظی کن.

‫امتحان کن.

‫اینجا چیکار می‌کنین؟

‫شما که اینجا کار نمی‌کنین.

‫[پیینگ: تو هم داری می‌بینی؟]

‫[وو: زیاد خودت رو درگیرش نکن.]

‫[پیینگ: پس شاید بهتر باشه ‫تو لایو از این کارها نکنه.]

‫[پیینگ: فکر کرده من تو هوام و وجود ندارم؟]

‫[وو: هوا که چیز مهمیه.]

‫[پیینگ: اگه من تو هوا بودم، ‫همچنان به چشمت می‌اومدم؟]

‫[وو: معلومه.]

‫[پیینگ: فقط می‌خوام دیده شم.]

‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪

‫♪ نمی‌تونم اشتباهات ♪ ‫♪ و کارهای درستی که کردی رو... ♪

‫♪ از ذهنم فراموش کنم... ♪

‫♪ نمی‌تونم پیاده‌روی‌هامون بارون و... ♪

‫♪ و بغل کردن همدیگه رو ♪ ‫♪ تو هوای طوفانی فراموش کنم. ♪

‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪

‫♪ نمی‌تونم اشک‌ها یا خنده‌هات رو... ♪

‫♪ از ذهنم فراموش کنم. ♪

‫♪ نمی‌تونم غم افتادن برگ‌ها... ♪

‫♪ یا درد شکفتن گل‌ها رو فراموش کنم. ♪

‫♪ کوچه‌ی بلند و تنها... ♪

‫♪ هلال ماه کج توی آسمون... ♪

‫♪ تاب متروکه‌ی پارک بازی... ♪

‫♪ که آروم با نسیم باد تاب می‌خوره. ♪

‫♪ همه‌شون حرف‌های تو رو... ♪

‫♪ چندین و چند بار توی گوشم تکرار می‌کنن. ♪

‫♪ فراموشش کن، ♪ ‫♪ فراموشش کنن... ♪

‫♪ ترانه‌ای رو چندین و چند بار... ♪

‫♪ توی دلم زمزمه می‌کنه. ♪

‫♪ فراموشی سخته، ♪ ‫♪ فراموشی سخته... ♪

‫♪ فراموش نشدنی، ♪ ‫♪ فراموش نشدنی... ♪

‫♪ نمی‌تونم فراموش کنم که بهار گذشته... ♪

‫♪ یا گل‌ها قراره پژمرده بشن. ♪

‫♪ نمی‌تونم احساس لحظه‌ی جدایی... ♪

‫♪ یا دردی که عشق ♪ ‫♪ در سینه می‌ذاره رو فراموش کنم. ♪

‫خونه طرفدار پروپاقرص شما و...

‫خونه چند دوستی که داشت رو گشتیم.

‫چیزی دستگیرمون نشد.

‫سوپرمارکت چی؟

‫کلید سوپرمارکت رو داره.

‫اونجا هم گشتیم.

‫ولی چیزی نبود.

‫رئیسش از ما شنید که...

‫بعد از ساعت کاری شما رو اونجا برده بود.

‫واسه همین اخراجش کردن.

‫شما که نمی‌ذارین ‫انقدر راحت قسر در بره؟

‫بچه جان...

‫روی چه حساب باید بازداشت نگهش داریم؟

‫چیزی علیهش پیدا نکردیم.

‫تنها چیزی که می‌شه ثابت کرد...

‫اینه که علاقه بیمارگونه‌ای ‫به تماشای شما داره.

‫گوش کنین.

‫می‌تونین ازش به جرم ‫اطفاء شهوت با نگاه...

‫و مزاحمت شکایت کنید.

‫این‌طوری ممکنه حبس بخوره.

‫حدودا دو سه ماه.

‫راضی می‌شین؟

‫اگه بخواین...

‫قهوه رو که خوردم ‫می‌تونم برم بازداشتش کنم.

‫معلومه که می‌خوایم! ‫واسه چی باید فکر کنیم؟

‫خاله جان...

‫ببخشین‌ها.

‫ولی این تصمیم شخصی خودشونه.

‫مگه قانونا بالغ نیستین؟

‫پس خودتون باید تصمیم بگیرین.

‫حالا نظرتون چیه؟

‫من فقط می‌خوام بو کوچولو برگرده.

‫پیینگ!

‫- چی شده؟ ‫- آروم باش!

‫جونیانگ!

‫- دروغ می‌گم؟! ‫- واسه چی می‌زنی؟

‫ولم کن!

‫آروم باش!

‫ولم کن...

‫دیگه عقلم سر جاش نیست...

‫ولم کن.

‫دیگه حتی نمی‌دونم...

‫از اول دلم بود بچه‌دار بشیم یا نه.

‫یادته وقت گرفته بودیم بچه رو سقط کنیم؟

‫آخرش بچه‌مون رو ازمون گرفتن...

‫چون به اندازه کافی دوستش نداشتیم.

‫کم نیار.

‫بو کوچولو بهمون نیاز داره...

‫به تو هم نیاز دارم.

‫تنهایی از پسش بر نمیام.

‫چه شکلی بود؟

‫توصیفش سخته،

‫ولی اگه ببینمش تشخیص می‌دم.

‫ولی گمونم واقعا ازش خوشم می‌اومد.

‫از چیش خوشت می‌اومد؟

‫از جوری که نگاهم می‌کرد.

‫حس می‌کردم به چشمش میام.

‫یکی بود که حاضر بود ‫توجه بی‌قید و شرط بهم بده.

‫واقعا من رو می‌دید...

‫نه مثل عکس‌هایی که طرفدارهام ‫توی اینترنت ازم می‌دیدن.

‫به چشم یه مادر هم ‫من رو نمی‌دید.

‫من رو همون‌طوری که...

‫واقعا هستم، می‌دید.

‫واسه همین نخواستی شکایت کنیم؟

‫نه.

‫آخه گفتم...

‫اگه کاری کنیم زندان بیفته...

‫شاید دیگه نتونیم بو کوچولو رو پیدا کنیم.

‫واقعا به نظرت خودش ‫بو کوچولو رو برده؟

‫حتما کار خودش بوده.

‫آقا،

‫می‌گین کجا تشریف می‌برین؟

‫فقط دنبال اتوبوس برو.

‫خیلی وقته داریم دنبالش می‌ریم.

‫چرا سوار همون اتوبوس نمی‌شین؟

‫تصوراتت خراب شد؟

‫نه.

‫نه!

‫تو چطور؟

‫ازم خوشت اومد؟

‫باهات میام.

‫هر جا بگی میام.

‫تو فقط بگو...

‫دخترم کجاست.

‫قول می‌دم بیام.

‫واقعا نمی‌دونم کجاست.

‫مگه می‌شه ندونی؟

‫مگه همه‌چی رو نمی‌بینی؟

‫مگه کل زندگیمون رو نمی‌بینی؟!

‫کجاست؟

‫پسش بده.

‫پسش بده.

‫دخترم کجاست؟

‫واقعا نمی‌دونم.

‫بدون دخترم می‌میرم.

‫دخترم کجاست؟

‫چرا ندیدیش؟

‫چرا ندیدیش؟

‫ندیدمش.

‫ندیدم...

‫چی تو تاریکی نگاه می‌کنی؟

‫چشم‌هات خراب می‌شه‌ها!

‫یادش به خیر بچه بودی...

‫انقدر مودب و حرف‌گوش‌کن بودی.

‫نمی‌دونم چی شد این‌طوری بار اومدی.

‫چه‌ات شده؟

‫صحبت کن.

‫چرا این‌طوری شدی؟

‫کجا پیداش کردن؟

‫سرکار ژنگ گفت یه خانمی ‫که بچه‌اش تو تصادف فوت شده بود،

‫بو کوچولو رو برداشت،

‫تا جای بچه خودش بزرگ کنه.

‫تازه بدون فکر این انتخاب رو نکرده بود.

‫اگه عکس دختر مرحومش رو ببینید،

‫متوجه می‌شین دقیقا شبیه ‫همین بو کوچولوی شماست.

‫تموم شد. دیگه دخترمون برگشت.

‫آوردنش.

‫قربونت برم!

‫چیزی نیست. نترس عزیزم.

‫هیس، هیس...

.جات امنه

‫تموم شد قربونت برم.

‫♪ بو کوچولو برگشت... ♪

‫♪ بو کوچولو برگشت بغلتون... ♪

‫چطوری پیداش کردین؟

‫با صبوری.

‫اونجا رو ببین.

‫اونجا.

‫اونجا رو هم ببین.

‫همیشه که ما پلیس‌ها ‫عین توی فیلم‌ها...

‫مشغول قایم‌موشک و جاسوس‌بازی نیستیم.

‫فقط کافیه صبور باشیم و...

‫اطرافمون رو مشاهده کنیم.

‫طی این‌همه سال تجربه فهمیدم...

‫آدم هر چقدر هم حواس‌جمع باشه...

‫بالاخره یه جا پاش می‌لغزه.

‫حالا به نظرت گرفتن مجرم کار سختیه؟

‫فقط کافیه یکی رو تحت نظر بگیری...

‫و نذاری از جلوی چشمت فرار کنه.

‫دیر یا زود...

‫چه مجرم باشه، چه نباشه...

‫دست از پا خطا می‌کنه.

‫شما دو تا چتونه؟

‫تازه بو کوچولو برگشته، ‫بعد می‌خواد بذاره بره؟

‫برام مهم نیست چیکار کردی،

‫برو ازش معذرت‌خواهی کن.

‫منصرفش کن.

‫به خاطر بو کوچولو هم که شده ‫باید این مسائل رو حل کنین.

‫مامان، بس کن.

‫آقا،

‫کمکتون کنم؟

‫نه، مرسی.

‫منتظر کسی‌ام.

‫آخه اولین بار نیست ‫که تنها میاین اینجا.

‫دقیقا دیروز و پریروز هم...

‫تنها اومده بودین.

‫سرما رو دوست دارم، مگه مشکلیه؟

‫قانون مجموعه حکم می‌کنه...

‫افراد مشخصات خودشون رو ‫به دفتر ثبت بدن.

‫که چی بشه؟

‫واسه امنیت کودکانه. ‫بی‌زحمت دنبالم بیاین.

‫فکر کردین من منحرفم؟

‫اون‌ها چی؟

‫اون‌ها یعنی کی؟

‫منظورتون والدینیه ‫که با بچه‌هاشون بازی می‌کنن؟

‫یا زوج‌هایی که اینجا قرار گذاشتن؟

‫من هم دوست دارم تنها ‫از زمستون لذت ببرم.

‫حق ندارم؟

‫باشه پس.

‫ثابت کن.

‫پس امشب واسه شام باهامون نمیای؟

‫چطور؟

‫انگار واقعا منتظر کسی هستی.

‫خودش هم اومد.

‫خیلی‌خب.

‫کجا بریم؟

‫پس می‌خوای تو سکوت بهم زل بزنی؟

‫از غذام بهت نمی‌دم‌ها.

‫چند روزه میای سر کار ‫بهم زل می‌زنی.

‫فکر کردی نفهمیدم؟

‫به نظرت لازم نیست ‫این رفتارت رو توضیح بدی؟

‫هیچ حرفی نداری؟

‫هر چی به ذهنت می‌رسه بگو.

‫امتحان که نیست.

‫وقتی بهت نگاه می‌کردم...

‫تو ذهنم...

‫از خودم می‌پرسیدم ‫یعنی زندگیت چه شکلیه؟

‫تصور می‌کردم...

‫که چطوری فکر می‌کنی.

‫بعضی وقت‌ها تصور می‌کردم...

‫قبل از اینکه تماشات کنم...

‫چطوری رفتار می‌کنی.

‫یا بعد از اینکه دیگه تماشات نمی‌کنم،

‫چطوری می‌شی.

‫خب؟

‫بعد از اینکه این همه ‫زاغ سیاهم رو چوب زدی،

‫ارزیابی نهاییت چیه؟

‫فهمیدم سر کار حوصله‌ات سر می‌ره.

‫بعد از این همه زل زدن ‫تنها نتیجه‌ای که گرفتی همینه؟

‫خودت حوصله‌ات سر رفته ‫که نمی‌دونی چیکار کنی!

‫شاید...

‫بتونی زندگی دیگه‌ای داشته باشی.

‫یا شاید...

‫بتونی کسی بشی...

‫که مادرت بهت افتخار کنه.

‫در این صورت...

‫به نظر تو من باید چه آدمی بشم؟

‫باید کارت خلاقانه باشه...

‫مثلا ربطی به موسیقی...

‫یا نقاشی...

‫یا حتی رقص داشته باشه.

‫الان برام سواله وقتی می‌گی...

‫که باید کسی بشم که مامانم بهم افتخار کنه،

‫چرا به بابام اشاره‌ای نمی‌کنی؟

‫چون به نظرم داری...

‫اضطراب‌های زندگی خودت رو ‫به من نسبت می‌دی.

‫حالا هر فکری که می‌کنی، ‫فقط یه لطفی در حقم بکن.

‫صرفا چون زندگی خودت غم‌انگیزه،

‫نخواه زندگی من رو هم تلخ کنی.

‫خب؟

‫چون زندگیم خیلی هم خوبه!

‫برگشتی؟

‫کجا بودی؟

‫مامان، چی شده؟

‫مامان!

‫حالت خوبه؟

‫بذار بلندت کنم.

‫چی شده؟

‫یه خرده کنارم بشین.

‫مامان، پات خوبه؟

‫چقدر بزرگ شدی.

‫زود گذشت.

‫از این به بعد هم سریع می‌گذره.

‫مامان، چی داری می‌گی؟

‫مامان...

‫عه...

‫اخیرا...

‫می‌دونم.

‫همه‌چی رو می‌دونم.

‫من مادرتم.

‫فکر کردی پسر خودم رو نمی‌شناسم؟

‫همین روز پارسال، سال قبلش...

‫و هر سال دیگه، ‫تو دلم این سوال رو می‌پرسم.

‫می‌پرسم حالت چطوره؟

‫می‌پرسم این همه سال ‫بهت چطور گذشت؟

‫فکر می‌کردم همه‌چی رو دیدم.

‫گریه کردنت رو دیدم،

‫خندیدنت رو دیدم،

‫ولی همیشه تو همین فاصله بودم.

‫کنجکاوم...

‫خودت رو از نزدیک بشناسم.

‫شاید واقعا آدمی‌ام ‫که فقط خودش رو می‌بینه.

‫در طول این سال‌ها...

‫دیدم با عده زیادی قرار گذاشتی،

‫ولی همیشه برام سوال بود...

‫اصلا عشق واقعی رو تجربه کردی؟

‫تا حالا به حدی شاد بودی...

‫که ندونی چطور باید خودت رو کنترل کنی؟

‫یا تا حالا کارهایی از روی علاقه کردی ‫که خودت هم باورت نشده باشه؟

‫تصورش برام سخته.

‫من هم یه زمان جوان بودم.

‫همه این احساسات رو داشتم.

‫اون زمان...

‫سر از زندگی در نمی‌آوردم.

‫فقط به خودم اهمیت می‌دادم.

‫آخرش هم که تو رو اذیت کردم.

‫الان فقط می‌تونم...

‫بگم ببخشید.

‫انتظار ندارم من رو ببخشی.

‫ولی اغلب با خودم می‌گم...

‫کاش می‌شد برگردم عقب ‫و تصمیمات بهتری بگیرم.

‫حسرت می‌خورم که شهامت نداشتم...

‫حرف‌هایی که تو دلمه رو بزنم.

‫اگه یه روز...

‫جرئت روبه‌رو شدن باهات رو پیدا کردم...

‫فقط می‌خوام بهت بگم...

‫که چقدر افتخار می‌کنم این‌طوری بار اومدی.

‫ولی تا اون موقع...

‫فقط می‌تونم...

‫از همین فاصله ببینمت.

‫تولدت مبارک...

‫قند عسلم.

‫مترجم: «حامی مغیثی» ‫در تلگرام: Timelordsubs@

‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming