Original subtitles

♪

Nee. Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.

Ik kan dit niet doen.

Dan moet je een zwaard voor me opheffen,

en dat, mijn vader zou je doden.

Je kwam.

Ik ben hier.

Ik hou van je.

Ik hou van jou.

Ik ben er zeker van als een dienstmeisje, het moet je tot het einde toe opwinden

om de regels van de Veronan-samenleving te zien

voor je eigen ogen genegeerd.

Als het gebeurt, mijn Heer, ben ik dat zowel een dienaar als een Capulet.

U keurt deze unie niet goed?

- Ik doe niet. - Ik ook niet.

Benvolio Montague.

Rosaline Capulet.

Friar Lawrence: Zullen we beginnen?

Dit is gekheid, Friar.

Ik weet niet waarom je een bruiloft zou houden

- tussen Capulet en Montague. - Rosaline.

Omdat ik heb uitgevoerd te veel begrafenissen

voor zowel uw gezin deze zomer.

En wie moet zeggen dat liefde niet zal lukken

waar geweld heeft gefaald?

- [Scoffs] - Kom, Romeo, Juliet.

Handen ineen voor God en je getuigen.

[Onduidelijke gesprekken, gelach]

Ik zal het mijn vader vertellen.

En ik zal het mijne vertellen.

Ga nu. Zeg hem dat het gedaan is.

Gesynchroniseerd en gecorrigeerd door -robtor- www.addic7ed.com

♪

Y-Je hebt de proclamatie gedaan? Zoals ik heb gezegd?

Dat een man beschuldigd ...

Beschuldigd van moord in de stad Verona

zal zonder proef worden uitgevoerd.

- Ik heb het gedaan. Het is klaar. - [Groans] - [Deur opent]

Vader.

Escalus, mijn zoon.

Ik kwam zodra ik het hoorde. Het spijt me zeer.

Waarvoor?

De dood komt tot ons allen.

Isabella.

Wanneer je trouwt...

je zal Verona versterken

in het gezicht van al haar vijanden.

Vader...

Luister naar mij, mijn zoon.

Het was een bloedige zomer.

Erger dan wat ik me herinner.

Vergeet nooit...

dat als een van beide huizen ...

mag de overhand krijgen,

hun volgende doelwit zal de Kroon zijn.

Je moet Verona altijd eerst plaatsen.

Ja vader.

[Ademt diep uit]

♪

Tybalt heeft een hekel aan jou meer dan de rest van ons samen.

Ik heb zijn neef gedood.

Voor het stelen van zijn paard.

Misschien had ik Tybalt ook moeten vermoorden.

Oh, kom, Mercutio.

Doet elke Capulet echt verdienen om te sterven?

Mercutio: Lord Montague.

Ah, vader.

Romeo.

S avonds laat?

Een nacht met vrienden is een goed besteed, inderdaad.

Er is ontbijt boven.

Genoeg voor jou, Mercutio.

Bedankt, mijn Heer.

En wat jou betreft, neef,

je hebt je verloving verbroken voor Minola's dochter.

Omdat ik niet van haar hou.

[Zuchtend] liefde?

De Minolas zijn rijk en krachtig,

en je moest brengen hun bloed in ons huis.

Maar in plaats daarvan schaamde je onze familienaam

met je drinken en je hoererij.

Als je iets hebt betaald voor de verloving,

Ik zal een manier vinden om je terug te betalen.

Je hebt niets dat niet van mij is!

Mauricio: Mijn Heer.

Ja, Mauricio?

Nieuws uit het paleis ...

Prins Cosimo is dood.

Dus zal Escalus Verona regeren ...

een jonge man, niet getest,

Hij leert nog steeds zijn plaats op de troon.

Als je maar één gedachte had die met wijn doordrenkte kop van je

voor de politiek kan het bij jou opkomen

wat een kans is dit voor House Montague.

[Inademt diep] Maar dat doe je niet.

Ga, Benvolio.

Was de stank van de nacht van je af.

Lord Capulet: Escalus en zijn zus ...

Ze laten ons gaan.

Ze laten ons nooit gaan.

Giuliana: ... om ze te brengen naar de bal is ...

Lord Capulet: Is wat, Giuliana? Compassionate?

Zij zijn onze nichten.

De kinderen van mijn broer, rust zijn ziel!

En nadat hun ouders stierven, we hebben ze opgenomen.

Als dienaren!

Een beslissing die dat heeft woog sindsdien op mijn ziel.

Ik ben de dame van dit huis.

Het was niet jouw beslissing om te maken.

Hoor je haar? Ze haat ons.

Ze sterft liever dan ons brengt.

Oh, we kunnen hopen.

[Zucht] Ik hou ervan dat je altijd kunt hopen.

Giuliana: ... als het dat niet was voor ons mededogen.

Escalus en zijn zus waren hun vrienden

- toen de meisjes aan het hof waren. - En?

Een nieuwe jonge prins, goed beheerd,

zou ons geluk kunnen verbeteren

en verminder die van de Montagues!

Het is maar een bal.

Gewoon een bal?

Mm.

Het is de prins bal.

Ik heb een rijke man nodig,

en ik zal hem nooit vinden vast in hier.

En als ik geen echtgenoot vind

wie betaalt jouw bruidsprijs en de mijne,

je zult nooit gaan zijn met je geliefde nonnen.

Ik zou ze nauwelijks geliefd noemen.

[Giechelend] Waarom dan op aarde wil je met hen mee gaan doen?

De hele dag bidden en nooit meer plezier hebben.

Een gebed hier en daar.

Maar je ziet het plezier niet omdat je je eigen minnares bent?

Van het lezen van je eigen boeken, van slapen in je eigen bed.

Of nooit in de gril zijn van welke man dan ook

is toevallig de baas over jou.

Een man die van je houdt,

die misschien willen dat je gelukkig bent.

[Deur opent]

Zijne heer wil jullie beiden zien.

♪

[Chuckles]

U heeft ons gevraagd, mijn heer?

[Deur sluit]

Het is een grote vriendelijkheid we laten het je zien vanavond

om jou toe te staan om de bal van de prins bij te wonen.

Werkelijk?

Moeder vader.

Rosaline, Livia.

Schat, waarom kleed je je niet aan? voor de bal?

Je ziet er moe uit.

Ik ben moe.

[Vloeistof giet]

Ziek.

Ik dacht dat ik wat rust zou krijgen.

Wat jammer.

Erg goed. We zullen je missen.

Heb je hulp nodig, Mevrouw?

Nee, dank je, Rosaline. Het gaat goed met mij.

Moe ... maar goed.

[Whispering] Ik zal het ze later vertellen.

♪

[Vuurwerk exploderend]

♪

[Opgewonden chatter]

Lord Capulet.

Lord Montague.

[Zachtjes] Het is dus waar.

De Prins heeft echt iedereen uitgenodigd.

Het is erger dan ooit.

Montagues en Capulets heb altijd gevochten.

Niet zo, broeder.

Nooit zoals dit.

Capulet's velden werden in juni verbrand.

Geen bewijs natuurlijk maar het was het werk van Montague.

Het gaat verder vanaf daar.

Een Capulet doorboort een Montague in de straten,

een Montague knokt een Capulet in de heuvels.

Tot onze vader verklaarde ...

Dat iedereen die een moord pleegt zal zonder proef worden uitgevoerd.

Dat weet ik heel goed van wat Vader heeft uitgeroepen.

Maar vader is dood en ik ben thuisgekomen.

[Fanfare speelt]

Herald: The soeverein van onze eerlijke Verona,

Zijne genade, prins Escalus

en zijn zus, Her Grace, Prinses Isabella!

[Cheers en applaus]

Bedankt, genade, voor deze prachtige nacht.

Graag gedaan, Livia.

Genieten.

Groeten, mijn prinses.

Je weet dat je niet zo formeel hoeft te zijn.

Werkelijk?

Ik dacht alles in deze rechtbank

ging over het volgen van regels.

- Rosaline ... - Bedankt, genade,

voor het geven van je trouwe onderwerpen deze bal.

Het is goed om je te zien terug in Verona, je gratie.

Rosaline.

Prins Escalus.

Hoe verontrustend moet dit zijn.

Toen je voor het laatst mijn nicht zag, Rosaline, zij was je partner.

Zij is mijn gast,

en welkom hier in het paleis.

Het speet me zo erg om te horen van de dood van uw ouders.

Bedankt, edelachtbare.

Livia: Ben jij niet eens het minst beetje opgewonden

dansen en drinken en doen wat we willen?

Rosaline: Niet helemaal zoals we willen.

In tegenstelling tot jou, lieve zuster, het idee om een ​​echtgenoot te vinden

vind me echt niet erg.

Ergens hier is mijn enige ware liefde.

Wat als we een man ontmoeten

- wie wordt er verliefd op je? - [Scoffs]

Wil je zo trouwen we kunnen allebei vrij zijn?

Dat is geen vraag die ik ooit zal moeten beantwoorden.

En waarom niet?

Omdat als de keuze waren tussen ons tweeën,

lieve zuster, dat is het niet een man op deze aarde

wie zou dwaas genoeg zijn om mij te kiezen.

Ik dacht dat we ermee zouden beginnen de tavernes op de Via Fratta.

Daarna is er een nieuw meisje bij Angioletta's.

Dat is als je vader zal mij niet eerst vermoorden

voor je naar een bordeel te brengen.

Mannen die van hun vrouw houden ga niet naar bordelen.

En zomaar, je hebt je leven verpest.

Hoe?

Door te trouwen met de vrouw van wie ik hou

in plaats van wie mijn vader ook is mij opgedrongen?

Kijk eens wat ik vond.

Een paar Montagues.

Tybalt, we willen geen problemen met je.

Alle Verona heeft het moeilijk

wanneer de Montagues onze velden verbranden

en probeer zichzelf te veranderen tot een respectabele familie.

Je denkt dat niemand het onthoudt

dat jouw mensen uit het niets kwamen?

[Sword unsheathes]

Ik zal niet met je vechten, Tybalt.

De Montagues zijn veel dingen,

maar ik heb ze nooit als lafaards gezien!

Ik ben geen lafaard. Ik ben familie.

Vanaf vanavond zijn we familie.

Ik zal mijn eigen bloed niet bestrijden.

Je bloed is geen familie van mij!

Romeo!

Mercutio!

[Grunts]

- Mercutio! - Nee!

Je gaat hier dood voor.

ik dacht dat je zei je kon niet tegen me vechten.

Aah!

[Grunts]

Ik ben van gedachten veranderd.

Mercutio.

Mercutio, blijf bij ons. Blijf bij ons.

Een plaag op uw beide huizen.

Vraag me morgen ...

en je zult me ​​een ernstige man vinden.

Romeo.

Wat heb je gedaan?

Lord Capulet: Capuletten hebben dit land bezeten

sindsdien waren er nog gegevens te bewaren.

En de grootvader van Montague was niets

maar een herder op de heuvels van mijn familie.

Welnu, een slimme herder om te sparen voor zijn eigen kudde.

Of was mijn grootvader een dwaze heer om het toe te staan?

Gedane zaken nemen geen keer,

hoewel het in werkelijkheid wreed lijkt

dat zovelen zouden moeten sterven voor onze kleine ruzies.

Zijn geld en macht zo klein?

Zegt de man die komt om me geld te geven

dus hij mag de kracht toevoegen van mijn familie naar de zijne.

Mijn vader is de Prins van Mantua, mijn Heer.

Ik ben zijn erfgenaam.

En de Capulet-naam is ouder

zelfs dan dat van je koninklijk huis, Parijs.

Je denkt dat ik het niet weet wat is mijn eigen bloed waard?

Juliet zal goed verzorgd worden in Mantua.

Ik geef mijn toestemming.

Juliet: Goedemorgen, moeder.

- Vader. - Ik ben blij dat je in een goed humeur bent.

Het is een mooie ochtend.

En een gelukkige voor jou, mijn dochter.

Je vader heeft geregeld voor jou om te trouwen.

[Plaat klettert]

Sorry.

Wo?

Om Parijs van Mantua te tellen ... een goede wedstrijd.

Ik kan niet trouwen met een man die ik nog nooit ontmoet heb.

Lieve meid, ik weet van de jeugd en onervarenheid.

Het kan beangstigend zijn om te denken aan het hebben van een echtgenoot.

Dat is ...

Maar de bruiloft zal niet zijn tot de lente.

Dat is tijd genoeg om te leren hoe het allemaal werkt.

Ik zag een boodschapper verlaat het huis eerder.

Welk nieuws?

Ik wilde de ochtend niet bederven.

Het lijkt de zoon van Montague, Romeo, heeft er een van ons neergestoken

in de straten gisteravond.

Wat?!

Weer een Capulet dood in de hand van een Montague?

Justitie zal worden geserveerd. De wet is duidelijk.

Jong Romeo Montague zal ter dood worden gebracht ...

wanneer ze hem vangen.

[Paard hinnikt]

Vind hem!

Escalus: Romeo en Mercutio waren praktisch broers.

Het zou geen misdaad moeten zijn

om de andermans dood te wreken.

Isabella: Maar het is een misdaad,

en het maken heeft ons vrede geschonken.

Als Romeo Montague toegewijde moord op onze grond,

dan moet hij ter dood gebracht worden in de hand van de Kroon.

Man: Daar is hij!

[Mensen schreeuwen]

We hebben te veel vijanden buiten onze stadsmuren

om de families binnen hen te veranderen tegen ons.

Ik kan niet gewoon uitvoeren Lord Montague's enige zoon.

Wat betekenen onze wetten dan, broeder,

als we ze niet afdwingen?

[Vrouw roept]

Hoelang zal het duren voor onze eigen hoofden

op spikes buiten de paleismuren zitten?

♪

Vind me Romeo Montague.

[Grunts]

Man: deze kant op!

Je kan dat zien we kunnen hem niet gewoon laten doodgaan.

Ben je echt zo verstrikt geraakt? in je eigen verlangens

dat je er zo weinig om geeft voor mijn geluk?

Mijn eigen verlangens?

Trouwen met Livia.

Om lid te worden van een klooster, om jouw te veranderen terug op uw eigen huis.

Hij is mijn man!

Een geheim dat alleen door mensen wordt gekend die het waarschijnlijk niet zullen onthullen.

Parijs zou een knappe man zijn.

Romeo is een knappe man.

En om te trouwen met twee mannen tegelijk zou het een zonde zijn.

Het is geen zonde om een ​​weduwe te zijn, en een maagdelijke weduwe.

Ik ben niet ...

een maagd.

Denk je dat ik een dwaas ben?

Ik denk dat je jong bent.

En uw man ook.

In werkelijkheid is er maar één man Ik geef dit de schuld.

Neem dit drankje, meisje,

en je lichaam zal koud en stil worden

en je zal dood lijken tot je wakker wordt

in het Capulet-graf als van een aangename slaap.

Neem slechts één druppel.

Meer dan dat en je gaat dood.

Welke duistere magie is dit, broeder?

Het is beter, mijn kind, dat je niet vraagt.

Wacht met mij.

Ik zal bij je wachten.

Redelijke Rosaline.

Je bent een echte vriend.

♪

♪

Juliet.

Juliet!

[Vaas breekt]

Help ons! Iemand, alsjeblieft!

Vrouw: wat ?!

[Screaming]

[Hoorn klinkt]

Benvolio.

Waar is Romeo?

Ik heb een paard voor hem, zei dat hij moest vluchten,

maar toen ik zei dat zijn vrouw dood was,

hij reed weg in de nacht.

Vertel me gewoon ... Waar is Romeo gebleven?

[Deur opent, sluit]

♪

Parijs: Juliet.

Zoete bloem.

[Deur opent, sluit]

Wie gaat daar heen?

Romeo Montague.

Ik kom om te rouwen om mijn vrouw.

Je vrouw?

Zij is mijn verloofde!

Nee, ik verzeker je, vreemdeling,

Juliet is van niemand behalve ik.

Waarom lieg je over de deugd van de doden?

- Aah! - Dat is geen leugen!

Juliet is mijn vrouw.

Aah!

♪

♪

En met een kus ...

Ik sterf.

[Hapt]

[Huilen]

[Deur opent, sluit]

Nee nee!

[Deur opent]

[Hapt]

Hoe kan het dat zijn mijn eigen dochter is dood

terwijl jij en je zus doorgaan met het leven?

Het is genereus van mij, is het niet,

om u toe te laten de begrafenis van mijn dochter?

Is het niet?

Het is niet meer dan Juliet zou hebben gewild.

Mevrouw.

Livia is zo erg vriendelijk.

Maar jij ... je lijkt het nooit te waarderen

alles wat ik voor je gedaan heb.

[Sighs]

En wat heb je precies voor ons gedaan?

Het spijt me?

Jij bewaart ons in dit huis niet uit vrijgevigheid

maar uit jaloezie van een vrouw die jaren geleden stierf.

Je moeder was een waardeloze jade.

Omdat ze trouwde de broer van wie je hield

maar zou niet bukken om te trouwen omdat je een titel wilde,

zo niet de man die ermee kwam.

Als je denkt dat ik je niet kan laten lijden

duizend keer meer dan je al hebt,

je hebt minder verbeeldingskracht dan ik dacht.

Markeer mijn woorden, lieve Rosaline ...

het ergste moet nog komen.

Ga nu.

Ik kan mezelf aankleden.

[Huilen]

Lord Montague.

[Klokken luiden]

Het spijt me, mijn Heer, over uw zoon.

Ja.

Ja, m ... mijn zoon.

Stel je mijn vreugde voor toen ik die Romeo leerde kennen

en de dochter van Capulet hadden elkaar ontdekt.

Het was iets waarop ik had gehoopt toen ze volwassen werden,

aangemoedigd, zelfs.

Stiekem, natuurlijk.

Jonge liefde gedijt op ongeoorloofde,

ben je het daar niet mee eens?

Probeerde een zaadje te planten.

Maar ik wist nooit zeker of het zou groeien.

Maar groeien het deed, en zo Ik heb jou betaald om een ​​huwelijk te suggereren

en om dat huwelijk uit te voeren toen mijn zoon het vroeg.

Maar nu wordt mijn huis versterkt met Capulet-bloed?

Zal de dochter van Capulet zijn beer Romeo Montague een erfgenaam

de vakbond vertegenwoordigen van twee geweldige families

onder de naam van mijn huis?

Nee, mijn heer.

[Gefluister] Waarom is dat, broeder?

Omdat Romeo ...

Je zoon is dood, mijn heer.

Ja.

Ja, mijn zoon is dood

vanwege een drankje jij gaf die Capulet hoer.

[Deur opent]

[Klokken luiden]

[Drums spelen]

Escalus: We smeken U, o Heer,

in Uw oneindige genade,

om medelijden te hebben met de zielen van deze kinderen van Verona,

Romeo Montague en Juliet Capulet.

Hebt u die bevrijd van de gevaren van het sterfelijk leven

herstel ze naar het gedeelte van eeuwige vrijheid.

Ik ben me ervan bewust dat de burgers van onze mooie stad

zijn trouw aan een familie of een ander.

Ik ben me ervan bewust dat dat zo is een Montague of een Capulet

dat zorgt voor een baan, beschermt een bedrijf,

biedt een gunst in een tijd van nood.

Maar het is mijn wens vandaag dat we dat kunnen

leg onze armen in de hoop evenals verdriet.

En dus, om het graf van Juliet te markeren,

mooiste bloem van de jeugd van onze stad,

Lord Montague heeft genereus een standbeeld in gebruik genomen

als een geschenk van zijn familie naar de Capulets ...

Ja, om zijn huis belangrijk te laten lijken.

... in zijn oprechte hoop dat de liefde

tussen zijn zoon en hun dochter

zal een nieuw tijdperk van vrede inluiden.

Een vloek op het huis van Montague!

[Onduidelijk geschreeuw]

[Screams]

Rosaline: [Exclaiming]

Nee, Livia!

- Livia! - Nee!

Livia!

Livia!

Livia!

Aah!

Blijf bij me, Rosaline.

Mijn mannen zullen ons vinden.

Ik kan het niet. Mijn zus...

Is alleen, waar ze zich ook bevindt.

Maar jij, op dit moment, bent veilig.

- Dat kan ik niet. - Blijf hier, Rosaline.

♪

[Mensen schreeuwen]

Isabella: Montague is zijn enige erfgenaam verloren,

Capulet, zijn dochter

en zijn kans op het fortuin van Graaf Paris.

Ik weet dat je je zorgen maakt

over de bedreigingen buiten de stadsmuren, broer.

Maar ik smeek je om te houden je focus dicht bij huis.

Ik maak me zorgen over bedreigingen buiten de stad

omdat ik buiten de stad ben geweest

Het is niet de schuld van mij, ik heb het nooit gedaan mag vertrekken.

Nee. Maar ik zal je wat vertellen je zou zien of je het deed.

Milaan in het westen en Venetië in het oosten,

en tussen hen, onze mooie stad Verona ...

een juweel dat gewoon wacht om te worden genomen

door iemand met een leger sterk genoeg om ons te overwinnen.

En vertrouw me als ik het je vertel dat als we worden aangevallen

door de Medici of de pauselijke staten of iemand anders,

de ruzies van lokale families zal absoluut niets betekenen.

We moeten vrede hebben, ongeacht de kosten.

Escalus, Verona brandt.

Livia: Je zag ze trouwden ?!

[Zucht] Heb je het niet gezien

dat Lady Capulet haar verstand heeft verloren?

We moeten hier weggaan.

Ze vertelde me dat ze van plan is om ons leven te maken

nog meer ellendig dan ze al zijn.

Onze levens of alleen die van u?

De wereld gelooft Romeo en Julia

waren een paar jongeren verstrikt in verboden passie,

maar nu je zeggen dat ze man en vrouw waren,

gebonden door God, met u als hun getuige?

Omdat je onze neef hebt gezien trouwen met een Montague

en nooit gedacht om een ​​woord tegen mij te zeggen?

Zou je me ooit je geheim hebben verteld?

Zus?

Als ze hadden geleefd, was je erachter gekomen.

Dat is het punt niet!

[Sighs]

Je hebt gelijk.

Ik had het je moeten vertellen.

En daarvoor spijt het mij.

Maar het verandert niets aan het feit dat we moeten vertrekken.

En waar gaan we precies naartoe?

Padua?

Mantua?

Het is niet belangrijk.

Als we geluk hebben, zullen ze nadenken we zijn gedood tijdens de rellen.

En wanneer Verona denkt we zijn dood, wat dan?

Ik weet het niet, maar we kunnen hier niet blijven.

Ik kan!

Blijf hier.

Ik wil niet opnieuw beginnen in Padua of Mantua.

Wat ik wil, is wat je altijd doet beweerde te willen voor mij ...

een goed huwelijk met een goede man

wie zorgt er voor ons beiden.

Ik wil een vrouw worden, Rosaline ...

een vrouw en een moeder en een Capulet hier in Verona.

Mijn huis.

Als je weg wilt rennen,

Ik zal ze elke leugen vertellen die je wilt,

maar je gaat alleen rennen.

[Klop op deur]

Er kwam een ​​boodschapper uit het paleis.

Er staat dat je daar meteen naartoe moet gaan.

♪

Maak plaats!

Man: Steady, jongens.

Beugel. Je moet jezelf schrap zetten.

[Onduidelijk geschreeuw]

[Screams]

Mevrouw! Ik kan je in veiligheid brengen.

Komen. Komen.

Haast je. Haast je.

Rosaline: Waar gaan we heen?

- Snel, hier. - Nee!

[Zucht] Jij!

Ben jij niet het minste dankbaar, Capulet?

Ik heb je net gered. Ik stond op het punt mezelf te redden.

Je stond op het punt dood te gaan op straat.

Ik heb net mijn leven voor jou gewaagd.

- Waarom? - Omdat je mijn hulp nodig had.

Ik heb geen hulp van iemand nodig, minst van jou.

Dit is allemaal jouw schuld.

Hoe geef je mij in vredesnaam de schuld?

Als je Tybalt tot rust had gebracht in plaats van de vlammen aan te wakkeren,

of als je hem zelf had gedood in plaats van Romeo het te laten doen,

niets van dit zou gebeurd zijn.

Onze stad zou niet in puin liggen.

Geen van onze families zouden hun erfgenamen verloren hebben.

Natuurlijk is het mijn fout Montague en Capulet

slaagde er alleen in om eruit te persen een enkel kind per stuk.

En als ik er maar aan had gedacht offer mijn eigen leven.

Heb je nooit jij gedacht had Juliet kunnen houden

van trouwen mijn neef in de eerste plaats?

Misschien staat dit allemaal op u.

Kan zijn.

Dus ik zal je niet belasten met mijn aanwezigheid.

Bedankt dat je me hebt gered. Vaarwel.

Graag gedaan!

[Muffled kreunen]

[Gedempt geschreeuw]

[Man schreeuwt]

[Deur kraakt]

[Man schreeuwt]

Vrouw: Leef nog steeds.

Man: Het doet pijn.

Oh God. Het doet pijn.

Je maakt het alleen maar erger.

[Gaspijpen] Nee. Niet meer.

Romeo.

Romeo.

Juliet is mijn vrouw.

Lady Capulet: Shh. Hij is dood.

Hij kan je geen pijn doen.

Ga weg!

Livia, je kan hier niet zijn.

Wie is hij?

Geen van uw zorgen.

Hij gaat dood.

Het komt wel goed met hem.

Hij zal dat niet zijn.

Ik neigde naar mijn moeder in haar laatste dagen, mijn lieve vrouw.

Ik ... ken het aangezicht van de dood.

En ik weet hoe ik voor de zieken moet zorgen.

Je hebt nog een paar handen nodig

als hij in leven wil blijven.

[Paris kreunt]

Erg goed.

Als je een geheim kunt houden.

Dat kan ik, mijn lieve vrouw.

Dat ik kan.

♪

Wat is de bedoeling hiervan?

Lord Capulet: Mijn nicht, Ik weet dat je dat niet hebt

altijd goed behandeld onder mijn dak.

Maar wees nu eerlijk met mij ... Ben je loyaal aan House Capulet?

Ik ben, oom.

En ben je loyaal aan Verona?

Natuurlijk, mijn Heer.

Waar gaat dit over?

De vijanden van onze stad opdoemen aan onze poorten,

en het is tijd om opzij te zetten lokale rivaliteit

voor het grotere goed.

Wat is de bedoeling hiervan?

Hush! Meisje.

Bij koninklijk besluit, Ik, Escalus, Royal Prince

en enige soeverein van de stad Verona

doe daarom het huwelijk bestellen

van Rosaline Capulet en Benvolio Montague

om je families te cementeren als bondgenoten, geen rivalen.

Als Montague en Capulet kan niet naast elkaar bestaan ​​als twee,

ze moeten één worden.

De overleving van onze stad hangt ervan af.

Oom, haar?

Je hebt toegestemd om te trouwen een meisje van Capulet.

Een jonkvrouw, ja, maar dit niet ... harpij.

En ik heb nooit ingestemd.

Je zult doen wat je wordt verteld.

Nee, mijn heer.

Ik zal niet.

Rosaline!

Kom hier terug!

Escalus: [Whispering] Rosaline!

Rosaline Capulet!

Ik dacht dat je vanavond niet zou komen.

En mis een kans om te wensen mijn Rosaline zoete dromen?

[Giechelt]

Escalus!

Weet je wat mijn vader is? zou je doen

als hij je op mijn kamer betrapte?

Laat me met je trouwen.

[Muffled] Help!

Wat is het? Wat is er gebeurd?

Ik weet het niet, maar het is alweer voorbij.

- Livia? - Het is vader.

Ze hebben hem op straat neergestoken ...

de Montagues!

Hij gaat dood!

[Huilen]

Escalus: Mijn lieve vrouw.

Mijn Rosaline.

Roep me niet zo.

Praat niet tegen me zoals je wilt.

Natuurlijk kan het mij iets schelen.

Je weet dat het me interesseert.

Hoe kun je dit dan doen?

Omdat de Medici uitbreiden hun leger in Florence.

Omdat de pauselijke staten groeien krachtiger met de dag.

Omdat zelfs Venetië dat zou doen overwin ons een halve kans.

En Montague zou hebben je hoofd op een piek

minder kans dan dat.

En denk niet dat mijn oom beter is.

Ik ben geen dwaas.

Maar we kunnen geen verdeelde stad zijn.

Wat de prijs ook is.

Dus, zou je me verkopen aan een man die ik haat?

Verkoop je?

Ben je te blind om te zien dat ik je probeer te helpen,

je teruggeven wat je bent kwijtgeraakt, herstel uw adel,

laat je je leven leiden in een soort van comfort?

Denk je dat dat is wat ik wil?

Wat ik heb verloren

toen ik nog maar een meisje was te jong en stom

om de tralies van de kooi te zien ze was opgegroeid?

Ik wil niet wat ik kwijt ben.

Ik wil geen troost.

Ik weet het niet eens welk comfort is er meer.

Wat wil je?

Je hebt zelfs nooit gedag gezegd.

Smeekte ik.

Mijn vader heeft me geen kans gegeven.

Ik zou je alles geven ...

alles in deze wereld om je blij te maken.

Vertel het me gewoon.

Wat wil je?

♪

♪

♪

[Deur sluit]

Gesynchroniseerd en gecorrigeerd door -robtor- www.addic7ed.com