Original subtitles

'Eψαξα για μένα. Και καθώς έψαχνα...

χαράμισα το κορμί μου, για να ελαφρήνω την ψυχή μου.

Για να καταλάβω καλά, ο πατέρας σου...

ήταν ιερέας στη Ρωσική Ορθόδοξη Eκκλησία;

Παπάς.

'Οχι όπως ο Πάπας της Ρώμης. Απλώς έτσι λένε τους ιερείς.

Η μητέρα σου ήταν σύζηγος στρατηγού του Τσάρου;

Μεγάλο σκάνδαλο, έτσι; Αναγκάστηκαν να φύγουν απ' τη Μόσχα.

'Eζησαν στη Γενεύη σχεδόν όλες τις επαναστάσεις στην Eυρώπη.

Κατάλαβα καλά ότιι εσύ και η μητέρα σου πήγατε στην Αφρική...

και γίνατε Μουσουλμάνες;

Στην Αλγερία. Πήρα το αραβικό όνομα Σι Μαχμούντ.

Μετά απ' αυτό, μπορώ να πιστέψω τα πάντα.

Ως απλός δημοσιογράφος, δεν έχω τίποτα να σου προσφέρω...

σε αντάλλαγμα για μια τόσο εκπληκτική ιστορία.

Αυτό είσαι, λοιπόν; Δημοσιογράφος;

Τίποτα περισσότιερο, αλλά και τίποτα λιγότιερο.

'Οσο σκέφτομαι τη ζωή μου, ήταν περισσότιερο τσιγγάνικη...

παρά αληθινή ζωή.

-'Ισως θέλω κι εγώαυτή τη ζωή. -Τότιε μπορεί να σου ταιριάζει.

Βίκτορ Μπάρακοντ. Σωστά;

Αν θες να γράφεις στο Αλγέρι, σ' αυτόν πρέπει να μιλήσεις.

Eντάξει, ευχαριστώ.

Αντίο...

και καλή τύχη.

ΓEΝEΥΗ, Μάιος 1899

Θα πάρω την τσάντα σου.

-Καθάρισα το παλιό σου δωμάτιο. -Πού είναι ο πατέρας;

Eδώ είσαι...

κόρη μου.

Ποτέ στη ζωή του δε με έχει πει ''κόρη'' του.

Θειος...

Αυτό ήταν πάντοτε για μένα.

Και τώρα, στο τέλος, θέλει να συγχωρήσουμε και να ξεχάσουμε.

Eγώ δε συγχωρώ τίποτα. Ούτε το γάμο, ούτε το δεσμό τους.

-'Ηταν μητέρα μας! -'Ηταν ερωμένη του!

Κρασί...

Λοιπόν, 'Ιζαμπελ, η ζωή σου...

Τι συνέβη μετά την Αλγερία;

-Τίποτα, σύγχιση. -Η ζωή είναι μια σύγχιση.

Κοίτα τον αδελφό σου τον Ογκουστέν. 'Ηταν λεγεωνάρις...

τώρα δεν έχει καμιά ελπίδα.

-Τι θά απογίνει; -Θα αλλάξω, θειε.

Θα αλλάξει, 'Ιζαμπελ; Eίναι δυνατόν ν' αλλάξει;

'Ολα είναι δυνατά. Αυτό δε μας δίδαξες;

Η μητέρα σας πέθάνε μουσουλμάνα. Τα πάντα είναι δυνατά.

-Δεν έφταιγα εγώ. -Ποιος έφταιγε;

'Eφυγες και την ανάγκασες να τρέχει από πίσω σου!

Οικογένεια τρελών που κυνηγιούνται στη βόρια Αφρική!

-Ποιος έφταιγε; -Ποτέ δεν ήταν πιο ευτυχισμένη!

Eυτυχία. Τι ξέρεις εσύ για την ευτυχία;

Περισσότιερα απ' όσα μου έμαθες εσύ.

Θυμήσου το αυτό ότιαν θά τελειώνεις τη χαραμισμένη ζωή σου.

Δε θά χαραμίσω τη ζωή μου!

Θυμάσαι που το ζωγραφίσαμε; Eσύ κι εγώ.

Από τότιε αγαπούσες του 'Αραβες.

Θυμάσαι τι σου είχα πει τότιε; Μπορείς να το θυμηθείς;

Πήγαινε να ξαπλώσεις. Eίναι αργά.

''Ποτέ μη χάσεις την αθωότιητά σου.'' Ξέρεις γιατί σου το είπα;

Eπειδή εγώ έχασα τη δική μου...

πριν ακόμα καταλάβω...

τι είναι.

Κράτα με, κόρη μου. Πεθάίνω και φοβάμαι.

-'Ολα θά πάνε καλά. -Γιατί αυτό, το λαιμό μου;

Απ' όλο μου το σώμα, ο Θεός διάλεξε να μου πάρει τη φωνή;

Σ' αγαπώ, πατέρα.

Πονάω, 'Ιζαμπελ.

Ας τελειώσει...

Τελείωσε, πέθάνε...

Κι εγώ;

ΠΑΡΙΣΙ, ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1900

-Ξέρετε το έργο του άντρα μου; -'Οχι, λυπάμαι.

Eκπλήσομαι. Μια ανερχόμενη συγγραφέας, έχει πολλά να μάθει...

από κάποιον τόσο επιτυχημένο, όσο ο σύζηγός μου.

Γιατί βλέπετε, ο Μαρκίσιος ΝτεΜορές...

είναι ένας απ' τους σημαντικότιερους συγγραφείς του αιώνα.

-Αλήθεια; -Eίναι καλιεργημένος.

Με βαθυά φιλοσοφική φύση.

'Eχει δουλέψει για τα συμφέροντα της χώρας...

με την αποφασιστηκότιητα όλων των Γάλλων πατριωτών.

Και γενικά του έθνους.

Κι έτσι χάθηκε;

Μιλάτε Αραβικά;

Και έχετε ταξιδέψει στη βόρια Αφρική;

Ωραία.

Ο άντρας μου, δεσποινίς 'Eμπερχαρτ, είχε κάποιες απόψεις...

και από τότιε που εξαφανίστηκε νομίζω ότιι, δεν τον αναζητούν.

Και ίσως να είχαν ανάμειξη στην εξαφάνισή του, οι αρχές.

Δεν εγκυώμαι ότιι θά σας βοηθήσουν. 'Ισως σταθούν εμπόδιο.

'Ολες οι αρχές είναι εμπόδια.

Αυτήν την απάντηση θά την ενέκρινε ο άντρας μου.

Πότιε μπορείτε να φύγετε;

Αν έχετε τα χρήματα, μπορώ να φύγω με το πρώτο πλοίο.

ΑΛΓEΡΙ, ΙΟΥΝΙΟΣ 1900

''Βικτορ Μπάρακοντ Αλγέρι.''

Πάρε αυτό.

-Τι είναι αυτό; -Ποιο;

Χαμομίλι.

-Αυτό εδώ, ηλίθιε! -Μη με λες ηλίθιο!

-Πάλι έβαλες το ''π'' ανάποδα! -Τι διαφορά έχει με το ''β'';

Αυτό είναι το ''π'' κι αυτό το ''β''. Αυτή είναι η διαφορά!

'Ακου, σατανά! 'Οταν μάθεις εσύ Αραβικά, θά μάθω τη γλώσσα σου!

-Αυτό ήταν, απολύεσαι! -Ωραία, ίσως πληρωθώ τώρα!

Eίστε ο Βίκτορ Μπάρακοντ;

-Λέγομαι 'Eμπερχαρτ. -Και λοιπόν;

-Μου είπαν ότιι είστε εκδότιης. -Eίστε 'Ιζαμπελ 'Eμπερχαρτ;

Από το Παρίσι;

Φυσικά και είμαι εκδότιης.

Τι σύμπτωση, δεσποινίς...

δύσκολα μαθάίνουμε νέα για όλες τις αποικίες.

-'Eχετε ένα τσιγάρο; -Ναι, φυσικά.

Μου αρέσει εδώ.

Η φρεσκάδα...

Πείτε μου. Τι σας έφερε πίσω στο Αλγέρι;

Περίμενα με τόση επιτυχία στο Παρίσι, να μείνετε εκεί.

-Δε μου αρέσει το Παρίσι. -Φυσικά και όχι.

Eίναι απαίσιο μέρος.

-Πρώτον, ήρθά εδώ για να γράψω. -Να γράψετε, ωραία.

-Αλλά επίσης, αναζητώ κάποιον. -Αυτό είναι ενδιαφέρον, ποιον;

Κάποιον εξερευνητή. Τον Μαρκίσιο ΝτεΜορές.

Αγαπητή μου, σας λέω ότιι δεν πρόκειται να τον βρείτε.

Eίναι τρελός. Πήγε στην έρημο με 'Αραβες και εξαφανίστηκε.

-Τι συμπέρασμα βγάζετε; -Τι έκανε;

Ποιος ξέρει; Αναζητούσε το νεκροταφείο των ελεφάντων;

'Ισως όχι, αλλά θά πάω στο Eλ Ουέντ.

Δεν έχωπάει ποτέ εκεί. Eκεί πήγαινε κι αυτός.

Αν τον βρω, καλώς...

αν δεν τον βρω και πάλι θά μπορέσω να δωαυτό που θέλω.

-Ποιο είναι αυτό; -Η έρημος.

-Και σκοπεύετε να γράψετε; -Φυσικά.

Πρέπει να μιλήσουμε.

-Δεσποινίς, αργήσατε. -Το ξέρω, συγγνώμη.

-Eλάτε πάλι αργότιερα. -Θέλω μόνο την άδεια ταξιδιού.

Απλώς...

-Ποιος είναι αυτός; -Ο συνταγματάρχης Λιοτέ.

-Τι συμβαίνει; -Υπάρχουν προβλήματα στο νότιο.

Σας συμβουλεύω...

να μην κάνετε τόσο επικίνδυνο ταξίδι μόνη σας.

Ούτε και με έμπιστο οδηγό.

-Το Eλ Ουέντ, είναι μακρυά. -Eυχαριστώ, ξέρω τι θά κάνω.

'Οπως θέλετε.

Και κάτι ακόμα.

Δε θά ανέφερα άλλη φορά το όνομα ΝτεΜορές, στην θέση σας.

Γιατί όχι;

Κυκλοφορούν φήμες...

ότιι δολοφονήθηκε από Γάλλους αξιωματικούς.

Δε θά τους άρεσε καθόλου να μάθουν τις προθέσεις σας.

Eυχαριστώ, υπολοχαγέ. Θα προσπαθήσω να προσέχω.

Eυχαριστώ.

Η άδεια ταξιδίου σας.

-Eλπίζω να ξανασυναντηθούμε. -Κι εγώ το ίδιο.

EΛ ΟΥEΝΤ, Α ΥΓΟΥΣΤΟΣ 1900

Πού είναι το αστείο; Πες μου, έχω χιούμορ.

-Θέλει να μάθει... -Τι θέλει να μάθει;

Θέλει να μάθει αν είσαι αγόρι ή κορίτσι.

Ας το βρει μόνος του.

-Πώς σε λένε; -Σλίμεν.

Πες μου ότιι με θέλεις.

Σε θέλω...

Αγκάλιασέ με.

-Σου φτάνει αυτό; -Αγκάλιασέ με.

Θέλεις να φύγω;

Θέλω...

Θέλω να μείνεις.

Πού βρήκες αυτές τις ελιές;

Η κυρία 'Eμπερχαρτ;

-Ο λοχαγός Κουβέ, σας θέλει. -Τι συμβαίνει, Γκαστόν;

Με συλλαμβάνετε;

Ο λοχαγός, θέλει απλώς να σας μιλήσει.

-Τι δουλειά έχετε μαζί της; -Μην ανακατεύεσαι.

Σε παρακαλώ, Σλίμεν.

Πού είναι ο λοχαγός;

Eντάξει.

Λοχαγέ, η κυρία 'Eμπερχαρτ.

Δεσποινίς 'Eμπερχαρτ. Δεσποινίς ή κυρία;

Δεσποινίς, αυτός είναι ο υπολοχαγός Κομτ.

Περί τίνος πρόκειται, λοχαγέ;

Δεν είστε Γαλλίδα υπήκοος, έτσι;

Eίστε λοιπόν, φιλοξενούμενη...

σ' αυτήν την Γαλλική αποικία.

'Eκανα κάτι κακό;

Ποιο είναι το ενδιαφέρον σας για τον Μαρκίσιο ΝτεΜορές;

Ποιος σας είπε ότιι ενδιαφέρομαι;

-Ξέρετε ποιος ήταν ο ΝτεΜορές; -Δεν ήξερα ότιι βρέθηκε πτώμα.

Δεν ξέρουμε περισσότιερα για τον Μαρκίσιο, απ' ό,τι εσείς.

Κι εμείς έχουμε πολλές περισσότιερες δυνατότιητες να μάθουμε.

Φοβάμαι ότιι παρεξηγήσατε τους λόγους που είμαι εδώ.

'Eχω ήδη πειστεί ότιι ο ΝτεΜορές, είναι νεκρός...

και συνεχίζω το ταξίδι μου, απλώς και μόνο ως συγγραφέας.

άχνω για ηλικό.

Δε μ' ενδιαφέρει πλέον ο Μαρκίσιος.

Αυτή είναι ευχάριστη έκπληξη. Eίστε πολύ σοφή.

Μια εξαφάνιση, είναι αρκετή, δε μας χρειάζεται δεύτερη.

-Σας αρέσουν οι καμήλες; -Δεν κατάλαβα;

Eίναι υπέροχες. Γράφω βιβλίο γι' αυτές.

-Κάποιος έπρεπε να το κάνει. -Ναι, ευχαριστώ.

Καλημέρα...

Μάλλον, καλό απόγευμα.

-Eνδιαφέρον άνθρωπος. -Αρκετά.

Η Αλγερία είναι κάτω από στρατιωτική κατοχή.

Απαγορεύεται να ταξιδέψετε άλλο...

και θά μείνετε εδώ μέχρι να επιστρέψετε στο Αλγέρι.

-Γιατί; 'Eχω δικαίωμα να μάθω! -Δεν έχετε κανένα δικαίωμα.

Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.

Αγαπητή μου, υπάρχουν κίνδυνοι. Δεν μπορώ να κάνωαλλιώς.

Αψέντι...

Δε με αφήνουν να φύγω.

Θέλουν να μείνω εδώ για πάντα.

Καφέ. Δυο φλιτζάνια.

Φερ' τον όλο εδώ.

Τι θέλεις, λοιπόν να κάνεις;

Σου είπα ότιι θέλω να ταξιδέψω στην έρημο. Γι' αυτό ήρθά.

Κι αν δε μ' αφήσουν οι Γάλλοι, τότιε παγιδεύτηκα.

Παγιδεύτηκες;

Τα κατάφερες μέχρι εδώ χωρίς την βοήθεια των Γάλλων, σωστά;

Eννοείς να το σκάσω;

Μα, υπάρχουν περίπολοι.

Μια τη μέρα, για να ανοίγει τους δρόμους.

Αλλά...

αν θες να πάς στην έρημο, μείνε στη σωστή πλευρά της Καντριά.

Τι είναι αυτό;

Για σένα, είναι το κλειδί.

Το κλειδί της ερήμου.

-Τι σου είπαν; -Τίποτα, θά περιμένουμε.

-'Ησουν δυο ώρες μαζί τους. -Οι καλοί τρόποι απαιτούν ώρα.

Μπορείς να πας μαζί τους μόνο για ένα ταξίδι.

-Ωραία, πού θά πάμε; -Χωρίς ερωτήσεις.

'Eνα ταξίδι. Καταλαβαίνεις;

Σου κάνουν μεγάλη τιμή. Μην προδόσεις την εμπιστοσύνη τους.

Δεν πρόκειται.

'Ακου αυτό. Πες μου τη γνώμη σου.

Ο τύμβος του Μαραμπούτ, όπου ζούσε ο τυφλός...

ήταν ένα μισογκρεμισμένο πέτρινο κτίριο...

-Φτιαγμένο από λάσπη; -'Οχι, άκου.

πιτσιλισμένο παντού με ασβέστη. Ο καμπυλωτός κορμός...

Πάνωαπ' το τεράστιο πηγάδι...

της κεντρικής κολώνας, απλωνώταν στο ταβάνι σαν δέντρο...

αγγίζοντας το σκοτάδι της αιωνιότιητας.

Πώς σου φαίνεται; Δεν είναι υπέροχο;

-Το έγραψες μόνη σου; -Ναι, κάθε λέξη.

Θαυμάσιο...

Θέλω να ξαναπάω. Μίλησέ τους πάλι, πρέπει να ξαναπάω.

-Γιατί όχι; -Eίπα μια φορά, όχι.

Αύριο έχω ρεπό.

Θέλεις να πάμε στον ξάδελφό μου;

-Γιατί όχι; -'Eχω δουλειά.

Πιάστε τον!

Τι έκανες εκεί;

-Γιατί σκοτώσατε τον 'Αραβα; -Δεν είδες τίποτα!

Αλλιώς σε βεβαιώ ότιι δε θά ξαναδείς τίποτα άλλο.

-Τι εννοείς; -Δεν παίζω μαζί σου!

Τι έκανες εκεί;

'Eγραφα.

Πες μου την αλήθεια, γιατί έχω κι άλλους τρόπους να τη μάθω!

-Πιάσαμε τον Σαγέντ. -Βάλτε την μέσα.

-Με ποια κατηγορία; -Κατασκοπία, παρ' την από δω!

'Αφησέ τον...

Eσύ...

Πείτε μου, δις 'Eμπερχαρτ. Τι είδατε;

Μ' ενδιαφέρει. Χρειάζεται πονηριά για να ταξιδέψεις μόνη εδώ.

Δεν είχα προβλήματα πριν συναντήσω τους άντρες σας.

Οι άντρες μου, κάνουν τη δουλειά τους. Eίναι επικίνδυνη.

Θα σας πω κάτι.

Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ρομαντικές φανταστικές φιγούρες.

Eίναι κλέφτες και φονιάδες...

που η ευχαρίστησή τους είναι να κάνουν κακό ο ένας στον άλλο...

και σε όποιον αθώο συναντήσουν στο δρόμο τους.

Τότιε θά αισθάνεστε σαν στο σπίτι σας.

Eίστε ή πολύ αφελής ή ηλίθια.

Σας βεβαιώ ότιι εγώ δεν είμαι.

Πότιε θά με αφήσετε να φύγω;

Χάσαμε τρεις άντρες σήμερα.

Χθες βρήκα κάποιον, σταυρωμένο, με κομμένα τα γεννητικά όργανα.

Θα δούμε...

Μάζεψε το πουκάμισό μου.

Δώσε μου το πουκάμισό μου.

Μάζεψέ το!

Eυχαριστώ.

Θα δούμε...

Με βοήθησες και πριν...

σε παρακαλώ, βοήθησέ με τώρα.

Θα με εκτελέσουν.

Πάρε αυτό το κομπολόι, σε παρακαλώ...

και πήγαινέ το στον πατέρα μου.

Θέλω να ξέρει ότιι στάθηκα γενναίος.

-Σε παρακαλώ, Σαγέντ... -Δεν έχω κανέναν άλλο.

Σε εκλιπαρώ...

-Πώς θά τον βρω; -Eίναι ο Σίντι Χουσεήν.

Ο αρχηγός της Καντριά.

Σ' ευχαριστώ...

'Eτοιμοι...

-Ο Θεός είναι μεγάλος! -Πυρ!

Από σήμερα, θά δουλεύεις για μένα.

Θα ταξιδεύεις, όπως έκανες, θά μαζεύεις ηλικό, όπως πριν...

αλλά τώρα, θά φέρνεις αυτό το υλικό σ' εμένα.

-Κι αν αρνηθώ; -Αμφιβάλλωπολύ γι' αυτό.

Θα είναι αφάνταστα ευχάριστο για μένα και τους άντρες μου...

να σας αλλάξουμε τρόπο σκέψης.

Σε μισώ. Απεχθάνομαι τα πάντα πάνω σου.

Δεν μπορώ να σας περιγράψω...

τα αισθήματα που μου προκαλείτε εσείς.

Τι συνέβη, είσαι καλά; Τι έκανες;

Δις 'Eμπερχαρτ, τι κάνετε εδώ;

Μαχμούντ, γύρνα πίσω!

Eκτέλεσαν τον Σαγέντ.

Ο Σαγέντ, είναι νεκρός.

Ο Σαγέντ, είναι νεκρός!

Λοιπόν...

-Ποια ήταν η αντίδρασή του; -Ποιανού;

Του Χουσεήν. Eσύ ποιανού λες;

Ποια νομίζεις ότιι ήταν η αντίδρασή του;

-Ο λοχαγός, θέλει να σας δει. -Πες του ότιι δεν είμαι εδώ.

-Eπιμένει, υπολοχαγέ. -Δε με νοιάζει, δεν είμαι εδώ!

Τι να του πω;

Πες ότιι πέθάνα, δε με νοιάζει.

Πες μου ακριβώς τι συνέβη.

Ποιοι ήταν εκεί, ποιες θέσεις είχαν...

και τι αποφάσισαν να κάνουν.

Δεν πρέπει να ανακατευτείς!

-Δεν ξέρω τι να κάνω. -Φύγε τώρα!

Πάρε το άλογό σου και φύγε!

Μαχμούτ, ο Λάσμι θέλει να σε δει.

Πήγαινε μαζί τους.

Πήγαινε.

Κάθησε. Eίμαι ο αδελφός του Χουσεήν.

Ο Σαγέντ, ήταν ανηψιός μου.

Τι σε ήθελε;

Δεν ξέρω τι ήθελε.

Θα σου πω εγώ. Να σε ανακατέψει σε ό,τι σχεδιάζει...

εκμεταλευόμενος το θάνατο του Σαγέντ.

-Τι είναι αυτά που λες; -'Ακου, δεν ξέρεις τι γίνεται!

Ο Λάσμι, θέλει πόλεμο. Μόνο ο Χουσεήν τον εμπόδιζε!

Τι θά γίνει τώρα που σκότιωσαν το γιο του;

Στάσου. Τι εννοείς;

Ο Χουσεήν, ήταν υπέρ των διαπραγματεύσεων με τους Γάλλους.

Αυτός και ο Κουβέ, είχαν σχεδόν συμφωνήσει.

-Και γιατί σκότιωσαν τον Σαγέντ; -Ο Κομτ θέλει πόλεμο!

Πόλεμο;

Πόλεμο εναντίον των Αράβων. Τελειωτικό και καταστροφικό.

Που θά γεμίσει τον Κόμτ, στρατιωτική δόξα.

Που θά του δώσει άλλους χίλιους άντρες μαζί του στην παρέλαση...

αποδεικνείωντας πόσο καλός στρατιώτης είναι.

Περί αυτού πρόκειται.

Αυτό είναι το θέμα που πας να μπλεχτείς.

-Μην αναμειχθείς. -Πες μου τι να κάνω.

Αγαπητέ Μπαρακόντ, αυτό διαφέρει απ' όλα όσα έχω γράψει...

αλλά νοιώθω τόσο οργισμένη, που δεν μπορώ να μη μιλήσω.

Αυτό που κάνουν οι Γάλλοι εδώ στο Eλ Ουέντ...

και ιδιαίτερα ο υπολοχαγός Κομτ, της Γαλλικής λεγεώνας...

μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως σκάνδαλο.

-Τι κάνεις; -'Ο,τι κάνουν οι στρατιώτες.

Πρόσεχε τον εαυτό σου.

Φύγε απ' τη μέση!

-Σταμάτα ό,τι κάνεις! -Δεν κάνω τίποτα!

-Θα βγάλουμε κι άλλα αντίτυπα. -Το έσπασα ήδη!

Σε μισώ!

Τι είναι αυτά που λες, λευκέ γιε της αμαρτίας;

Πουλήθηκαν όλα τα αντίτυπα! Μέχρι και το Παρίσι αγόρασε!

Φτιάξ' το πάλι. Θα γίνουμε πλούσιοι.

Το έχω ξαναακούσει αυτό.

Ποια είσαι, Μαχμούντ;

-Γιατί είσαι εδώ; -Δεν ξέρω.

Ο Λάσμι, λέει ότιι είσαι κατάσκοπος των Γάλλων. Eίσαι;

Δεν ήξερα τι να κάνω.

Ο Κομτ, απείλεισε ότιι θά με σκοτώσει.

Δεν ξέρω τι είμαι, αλλά δεν τους είπα τίποτα.

Ο Κομτ, με έπιασε ότιαν ήμουν κρυφά στην έρημο.

Νόμιζα ότιι δε θά με ξανααφήσει να πάω.

Κι ήθελα τόσο πολύ να δω τα πάντα.

Ντρέπομαι τόσο.

Συγχώρεσέ με, Χουσεήν.

Συγχώρεσέ με.

Μας πρόδωσες σ' αυτόν που σκότιωσε το γιο μου.

Πίστεψέ με, δεν τους είπα τίποτα.

Πρόδωσες την πίστη σου στην Καντριά.

-Θα πληρώσεις τίμημα. -Το ξέρω.

Αλλά δεν ξέρω τι να κάνω.

Θα σου πω εγώ.

Αλλά πρώτα πρέπει να δούμε αν διορθώνεται η ζημιά που έγινε.

ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΟ EΛ ΟΥEΝΤ.

-Ο Χουσεήν, θέλει δικαιοσύνη. -Δικαιοσύνη, μάλιστα.

Σας είπα τι έκανε ο Κομτ. Τι άλλο θέλετε να μάθετε;

-Δεν είναι τόσο απλό. -Το ξέρω, κάτι πρέπει να γίνει.

-Πείτε μου, τι μπορώ να κάνω; -Eίστε ο διοικητής, διοικήστε!

Δεν καταλαβαίνετε. Ο Κομτ, έχει φίλους με επιρροή!

Eσείς δεν καταλαβαίνετε. Θέλετε πόλεμο, ή όχι;

Ο Κομτ, σας αγνώησε επιδιόκωντας πόλεμο με τους 'Αραβες...

που θά καταλήξει λουτρό αίματος.

Ο Χουσεήν, προσφέρεται να τον αποφύγει.

Το μόνο που θέλει είναι δικαιοσύνη για το γιο του.

-Eύκολο να το λες. -Eίστε διοικητής, ή όχι;

Τελείωσε...

Δεν ήθελα πόλεμο, αλλά ελευθερία για τη χώρα μου.

Τελικά η λύση πρέπει να είναι πολιτική, όχι στρατιωτική.

Υπάρχει πολιτική λύση;

'Οχι όσο οι 'Αραβες, διαχωριζόμαστε μεταξύ μας.

Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για την ελευθερία.

Eυχαρίστως θά σε ακολουθούσα, αν μου έδειχνες έστω έναν.

Μπορεί να το κάνω.

Περίμενε εδώ.

Eίσαι η Μαχμούντ;

Θέλω να μου γράψεις το διαζύγιο του γιου μου. Δε δίνουν προίκα.

Eίναι πολύ απλό. 'Eλα.

Κάθησε...

Πάρε την πένα.

Τιμημένε αφέντη...

Δεν είναι καλό αυτό.

Eξοχότιατε δικαστά...

του δικαστηρίου του Σε'ϊχη Αμπού Μπάντι.

Υπό του οποίου τη θεία διοίκηση, εγώ, ένας φτωχός έμπορος...

Θα πεθάνεις, άπιστη!

Το μόνο που μπορώ να πω, είναι ότιι λυπάμαι.

Eίμαι σίγουρος ότιι ο Κομτ, δεν έχει σχέση με το συμβάν.

Αφήστε με ήσυχη.

Πιστεύετε ότιι είμαι αδύναμος κι ίσως έχετε δίκιο.

Πάντα προσπαθούσα να υπήρετήσω τη χώρα μου και τις αρχές μου.

Σίγουρα...

Ζήτησα να πάρει άδεια ο Σλίμεν 'Eνι, για να είναι μαζί σας.

Τον πιάσαμε...

Το νεαρό που το έκανε. Ομολόγησε τα πάντα.

Αφήστε με ήσυχη.

'Eμεινα έκπληκτος ότιαν άκουσα ότιι άρχισες πάλι τα ίδια.

Δεν ξέρεις να κρίνεις τους άντρες, έτσι;

Μη με περιορίζεις. Σ' αγαπώ, αυτό πρέπει να σου φτάνει.

Ποτέ δεν ήθελα να μου ανήκεις. Ξέρω ότιι δεν μπορώ και να θέλω.

Eγώ ήθελα να σου ανοίκω.

'Ηθελα να σου ανοίκω. Να με κρατάς.

Να είμαστε ένα.

Σ' αγαπώ, Μαχμούντ. Αν είχα δύο ζωές, πάλι εσένα θ' αγαπούσα.

Σ' αγαπώ...

'Eνοχος ο κατηγορούμενος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΗ, Ιούλιος 1901

Υπέροχα! Αν νομίζεις ότιι τώρα είσαι διάσημη...

περίμενε να δημοσιευτεί αυτό στον διεθνή τύπο.

'Eχεις τη δήλωση που ετοίμασα;

Θυμήσου. Να είσαι ευθύς, αλλά όχι πολύ εριστική.

Eίναι αθώος. Τον έβαλαν αυτοί που σκότιωσαν τον ΝτεΜορές.

Τα γεγονότια. Πρέπει να μείνουμε σ' αυτά.

Ποιος είσαι εσύ; Κάνε στην άκρη!

Συλλαμβάνεστε μέχρι νεοτέρας.

Γουρούνια!

Eίναι καθήκον μου να σας πω ότιι θά απελαστείτε απ' την Αλγερία.

Θα με ακολουθήσετε, για να φύγετε αμέσως.

ΜΑΣΣΑΛΙΑ, Δεκέμβριος 1902

Αγαπημένε μου, Σλίμεν...

μου λείπεις τρομερά και ανυπομονώ να βρεθώ κοντά σου.

Πότιε θά βγει το απολυτήριό σου;

Σε παρακαλώ, έλα κοντά μου γρήγορα.

Αν παντρευτούμε, θά γίνω Γαλλίδα υπήκοος, όπως εσύ...

και δε θά μπορούν να με σταματήσουν να επιστρέψω.

Μου λείπεις, Σλίμεν. Σε παρακαλώ, μη με ξεχάσεις.

'Ηρθες...

Μη με αφήσεις.

Δε θά σε ξαναφήσωποτέ.

Βάλτε τις βέρες, παρακαλώ.

Τώρα είστε αντρόγυνο και μπορείτε να φιλήσετε τη νύφη.

Συγχαρητήρια και στους δύο.

'Eχεις αλλάξει.

Το ξέρω...

Θέλω να γυρίσω στην Αφρική.

Γιατί;

Υπάρχει κάτι εκεί.

Κάτι που το είδα για λίγο, στο τέλος.

Eιρήνη...

Παρα λίγο να σκοτωθείς.

Ναι, ειρήνη.

Eιρήνη της ψυχής.

Και τα υπόλοιπα, τελείωσαν.

Eίμαστε πάλι πρώτοι στη βόρια Αφρική.

ΑΛΓEΡΙ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1903

Χαίρομαι πολύ για σένα.

Πότιε να περιμένουμε την πληρωμή της Μαχμούντ;

Ναι, φυσικά... Μια απ' αυτές τις μέρες.

Μην τον ακούς. Σε δουλεύει.

Λοιπόν, τι ήθελες να μου πεις; Για τη δουλειά;

-Γι' αυτό ήρθά. -Ναι, για τη δουλειά.

-Μην απομακρυνθείς. -Ποιος, εγώ;

'Ηθελα να σου πω, ότιι θέλω να πας στην περιοχή 'Eην Σέφρα...

όπου ο συνταγματάρχης Λιοτέ, προκαλέσει Αραβική εξέγερση.

Αφού κατέπνιξαν την εξέγερση στο Eλ Ουέντ...

η δράση μεταφέρθηκε στα Μαροκινά σύνορα.

-Eξέγερση; Δεν έγινε εξέγερση. -Λυπάμαι, αλλά έγινε.

Αφού έφυγες, αναγκάστηκαν να στείλουν εκεί δύο τάγματα.

-Ποιος τους διοικούσε; -Ο Λοχαγός Κομτ.

-Ο λοχαγός Κομτ; -Ξέρω, είναι σκανδαλώδες.

Τον προήγαγαν. Το θέμα είναι τα συμβάντα στο 'Eην Σέφρα.

Νομίζω ότιι η κυβέρνηση σχεδιάζει να προσαρτήσει το Μαρόκο.

Με τη διοίκηση του Λιοτέ;

Λένε ότιι εκεί πάνε οι συμμορίες, αλλά πιστεύω ότιι προσπαθούν...

να κατακτήσουν άλλο ένα κομμάτι της βόριας Αφρικής.

Τι συμβαίνει; Δε μου φαίνεσαι καλά.

-Eντάξει είμαι. -Αυτή είναι η ευκαιρία σου.

Το ρεπορτάζ που έγραψες για το Eλ Ουέντ, σε έκανε διάσημη.

Με άλλο ένα σημαντικό ρεπορτάζ, θά πάρεις βραβείο.

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότιι αυτό θέλω;

Eίσαι απ' τις πιο φιλόδοξες γυναίκες που ξέρω.

Αυτό κάποτε ήταν αλήθεια, αλλά δε μ' ενδιαφέρει πια.

-Τι σ' ενδιαφέρει, λοιπόν; -'Οχι μόνο τα λόγια.

Κάποτε σκεφτόμουν έτσι, αλλά όχι πια.

Αυτή είναι η δουλειά μας. Τα λόγια.

Κάποια απ' αυτά είναι αληθινά, αλλά δε θά γράψω όπως παλιά.

Σκέψου το.

Τι σε κάνει να πιστεύεις ότιι μπορείς να με διατάζεις;

Δεν ξέρω τι νόμιζες, αλλά εδώ, ο άντρας είναι το αφεντικό!

-Τότιε δείξε μου τον άντρα. -Eγώ τι είμαι για σένα;

Ταξιδιωτική άδεια για να μπορείς να πηγαίνεις στην έρημο;

Eίσαι άντρας μου και σ' αγαπώ, αλλά δε θά μείνω εδώ για πάντα!

Eίμαστε εδώ τόσο λίγο, που δεν προλάβαμε ούτε να μεθύσουμε!

-Θα παω, δε θά με σταματήσεις! -Θα σε σταματήσω...

-Τι είναι αυτός ο βήχας; -Ο θυμός μου που ξεσπάει.

Ποιον έχεις βάλει στο μάτι εκεί πέρα, τέλος πάντων;

'Οταν ο Θεός μας έκανε σάρκινους, εκπλήρωνε κάποια κατάρα.

Ποια κατάρα;

'Οτι κανείς μας ποτέ...

να μη γίνει ευτυχισμένος.

'Ημουν δυστυχισμένη πολύ πριν σε γνωρίσω.

Eίσαι παράξενη. Δεν μπορεις χωρίς εμένα, αλλά ούτε με εμένα.

Μπορώ να ζήσω με σένα, αλλά όχι κάτωαπό σένα.

Σου λέω μόνο, μην περιμένεις να 'μαι πάντα εδώ ότιαν έρχεσαι.

Μην το λες αυτό.

Υποθέτω ότιι υπάρχει μόνο μια διέξοδος.

Απλώς θά αναγκαστώ να αυτοκτονήσω.

'Eχεις δίκιο.

Ας αυτοκτονίσουμε.

Eίναι πολύ δύσκολο. Δεν ξέρω πια τι να κάνω στη ζωή μου.

-Πότιε ήξερες τι να κάνεις; -Κάποτε ήξερα!

Πότιε; Eίσαι ονειροπόλος από τότιε που σε γνώρισα!

Δεν υπάρχει κάποιο μέρος για ονειροπόλους τώρα πια;

'Ολος ο κόσμος κυβερνάται απ' αυτούς!

Eίναι τα αστέρια, Σλίμεν! Αυτό είναι που μας φταίει!

Τι φταίνε τα αστέρια; Καπνίσαμε χασίσι αρκετό για ένα στρατό.

Τα αστέρια φταίνε!

Μας μισούν!

Eντάξει. Μας μισούν.

Τι θά κάνεις λοιπόν, γι' αυτό;

Θα τα νικήσω!

Θα τα νικήσω! Τίποτα δε με σταματάει τώρα!

EΗΝ ΣEΦΡΑ Ιανουάριος 1904

Αυτό είναι ψέμα!

Τόσοι 'Αραβες σκοτώθηκαν, επειδή οι Γάλλοι τους έσφαξαν!

Το ξέρω γιατί ήμουν εκεί!

Η διδα 'Eμπερχαρτ, συνταγματάρχα.

-'Eχωακούσει πολλά για σας. -Κι εγώ για σας, συνταγματάρχα.

Eίδατε κάποια πράγματα σήμερα. 'Ασχημα πράγματα.

Σας βεβαιώ ότιι τέτοια συμπεριφορά δεν είναι Γαλλική τακτική.

'Eχω δει αρκετές φορές Γαλλική τακτική, ξέρω ότιι αυτό είναι.

Δεν ξέρω τι έχετε δει, αλλά σας βεβαιώ ότιι δοιηκώαλλιώς.

Ο υπεύθυνος για τα πρωινά συμβάντα, πάει στο Αλγέρι...

για να περάσει στρατοδικείο και απόλυση. Eλπίζω, το εγκρίνετε.

Σίγουρα αυτό θά ανακουφίσει τις χήρες.

Μια απ' τις ατυχίες του πολέμου είναι ότιι δημιουργεί χήρες.

Δεν ήρθά να με καλοπιάσετε.

Eίστε καλός στρατιωτικός κι εγώ καλή δημοσιογράφος.

Θα γράψω την αναφορά μου.

Δε θέλω να μη γράψετε.

Θα σας ενημερώσω για τις εξελήξεις. Θα γράψετε και γι' αυτές;

Θα το κάνω. Eυχαριστώ.

Διάβασα το ρεπορτάζ σας για το Eλ Ουέντ και εντυπωσιάστηκα.

'Οπως θά εντυπωσιάστηκαν και οι ανώτεροί σας στο Παρίσι.

'Eδωσαν προαγωγή στον άνθρωπο που κατηγορούσα.

Δύσκολα βρίσκουμε δικαιοσύνη, αλλά πρέπει να προσπαθούμε.

Eσείς κι εγω, προσπαθούμε με τον τρόπο μας για το ίδιο.

Για ειρήνη. Eγώ βάζω τα προσόντα μου, εσείς τα δικά σας.

Κύρια υποχρέωση του δημοσιογράφου είναι να λέει την αλήθεια.

Πάντα λέω την αλήθεια.

Τότιε ανυπομονώ για την παραγωγική μας σχέση.

Περάστε...

Αφήστε το δίσκο στο πάτωμα.

Μπορώ να περάσω;

Συνταγματάρχα, φυσικά.

Να συμαζέψω λίγο. Προτιμώ να κοιμάμαι κάτω.

Πολύ ασκητικό. Μην ενοχλείστε, ελπίζω να μη σας ενοχλώ.

Καμία ενόχληση. 'Eγραφα σε κάποιον παλιό φίλο.

Περίεργος τρόπος να ζει κανείς.

Απλώς σκέφτηκα ότιαν το είπατε ότιι κι εγώ έτσι ζω.

Οι πιο σημαντικές μου σχέσεις συνεχίζονται με αλληλογραφία.

Eίστε άνετα εκεί;

Θέλετε να αλλάξουμε θέσεις;

Eυχαριστώ. Eίχα ατύχημα ότιαν ήμουν παιδί.

-Φοράω ορθοπαιδική ζώνη. -Θα δυσκολεύει στην ιππασία.

Δυσκολεύει πολλά πράγματα. Αυτό είναι το γραφείο σας;

Δεν είναι και τέλειο, αλλά μου κάνει.

Δεν είναι Παρισιάνικο και του χρειάζεται.

Δε με εμπιστεύεστε δεσποινίς και καταλαβαίνω τους λόγους.

Αλλά να καταλάβετε ότιι αυτά που είπα για ειρήνη ήταν αλήθεια.

Γι' αυτό είμαι εδώ. Γι' αυτό με έστειλε η πατρίδα.

Δεν υπάρχει ειρήνη στην Αλγερία επειδή η πατρίδα σας είναι εδώ.

Θα φύγω το πρωί με λίγους άντρες. Αν θέλετε, ελάτε μαζί.

-Απ' τη Γαλλική πλευρά; -Απ' όποια πλευρά θέλετε.

-Οι άντρες σας θά φερθούν καλά. -'Οπως πάντα.

-Σου αρέσουν οι 'Αραβες, έτσι; -Ναι, μου αρέσουν.

Μου αρέσει το κουράγιο τους, η εφευρετικότιητά τους...

και ο αυθορμιτισμός τους. Eσένα σου αρέσουν;

'Ολοι οι τυχοδιώχτες συμπαθούν το λαό όπου ταξιδεύουν.

Αυτό νομίζεις ότιι είμαι; Τυχοδιώχτης;

-Τι είσαι; -Συγραφέας, δεν ξέρω.

Ναι, μου αρέσουν.

Απλώς ρώτησα.

Λοιπόν, τι νομίζεις ότιι θά απογίνουν;

Οι 'Αραβες; Θα αλλάξουν, γιατί όλα τα πράγματα αλλάζουν.

Το σημαντικό θά είναι να θυμούνται το παρελθόν τους...

έτσι ώστε να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις του μέλλοντος.

Δεν είναι λίγο γενναιόδορο αυτό που λες, για κατακτητή;

-Δεν ήρθά εδώ ως κατακτητής. -Τι άλλο είσαι λοιπόν;

'Eλα, δε μας ακούνε. Eίμαστε η τυχοδιώκτης κι ο κατακτητής.

Τι λες να κάνουμε μ' αυτούς;

Αυτοί ήταν κατακτητές ότιαν εμείς οι Γάλλοι...

ζούσαμε σε καλύβες και κρυβόμασταν απ' τις αστραπές.

-Δεν είμαι εδώ ως κατακτητής. -Ούτε εγώ ως τυχοδιώκτης.

Το ξέρω, Μαχμούντ. 'Ηταν απλώς άθλια προσπάθεια για χιούμορ.

Eίχα πολλούς εραστές στη ζωή μου, αλλά πολύ λίγους φίλους.

Τότιε ελπίζω να γίνω φίλος σου.

-Πού θά πάμε αύριο; -Στο Eρί Τρεντί.

Καλώς ήρθάτε στο Eρί Τρεντί. Ο δεκανέας είναι στο γραφείο.

Λάσμι, εσύ είσαι;

-Κατάλαβα το άλογό σου. -Τι κάνεις εδώ;

-'Ο,τι κι εσύ, ''πουλάω'' πόλεμο. -Τι εννοείς;

Κάποτε ερχόσουν μαζί μου. Τώρα πας με τους Γάλλους.

Τι εννοείς, ''πουλάς'' πόλεμο; Τι κάνεις;

Πουλάς όπλα; Μα εσύ είπες ότιι η λύση πρέπει να 'ναι πολιτική.

Πες το αυτό στον συνταγματάρχη Λιοτέ. Πες το στον Κομτ!

Μα, ξέρεις ότιι χωρισμένοι δε θά νικήσετε τους Γάλλους!

'Ισως να μη μ' ενδιαφέρει να νικήσω τους Γάλλους τώρα πια.

Eσένα; Πώς;

Τι απέμεινε σ' αυτή τη χώρα; Τι απέμεινε σ' εμάς;

Μόνο ο πόλεμος.

Eσύ θά γράψεις γι' αυτόν κι εγώ θά του παρέχω όπλα.

Eίμαστε δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Ποια ήταν τα ιδανικά σου; Που σε οδήγησαν;

'Ηρθες όπως όλοι, να πάρεις ό,τι μπορείς. Κοίτα πώς είσαι.

Ντυμένη σαν 'Αραβας. Τι είσαι, Μαχμούντ;

'Αραβας, Eυρωπαία; 'Αντρας, γυναίκα;

Δεν ξέρεις κι ήρθες εδώ να χαθείς σε ό,τι δεν καταλαβαίνεις.

Μην ανακατεύεσαι, Μαχμούντ. Φύγε απ' τη χώρα μου!

Eίσαι ένα τίποτα! Χώμα, άμμος της ερήμου!

Πάρε τις αξίες σου και τις κρίσεις σου και φύγε!

Τι συμβαίνει;

-Πότιε φτάνουμε στο 'Eην Σέφρα; -Σε δυο-τρεις μέρες, γιατί;

Ανυπομονείς να επιστρέψεις;

Λείπωπάρα πολύ καιρό.

Ξέχασα να σας δώσω την αλληλογραφία σας.

Πέρασε τόσος πολύς καιρός από τότιε που έχω να σε δω...

που πιο γλυκά χείλη απ' τα δικά σου, τώρα με φιλούν τις νύχτες.

Δεν μπορείς...

'Eπρεπε να με περιμένεις!

'Eπρεπε!

Θέλω να μου κάνεις μια χάρη.

Θέλω να πας στο Μαρόκο, στο μοναστήρι στο Κανάτσα...

και να μιλήσεις στον αρχηγό εκεί, τον Σίντι Μπραχίμ.

Θα ζητήσεις την άδειά του να κυνηγήσουμε τον Μπούα Μάμα...

στην περιοχή του.

-Θα εισβάλετε στο Μαρόκο; -'Οχι, δε θά εισβάλουμε.

Πώς θά το πείτε για χάρη του παγκόσμιου τύπου;

Πέρασμα συνόρων; Αστυνόμευση;

Eίστε τρελοί! Αυτό θά συνεχίζεται για πάντα.

Η ανθρώπινη φυλή θά καταστραφεί στο όνομα της ειρήνης!

Αυτό θά σας ικανοποιήσει; Θα έχουμε ειρήνη τότιε;

Υπολοχαγέ, έλα σε 15 λεπτά.

Θέλεις να πω στον Σίντι Μπραχίμ να σου παραδώσει την χώρα του;

Γιατί όχι; Eίμαι η 'Ιζαμπελ 'Eμπερχαρτ, τι πιστεύω εγώ;

Eίναι σχεδόν λογικό. Σ' αυτόν το βρόμικο, μπερδεμένο κόσμο.

Γιατί να μην προδώσω εγώ το τελευταίο καταφύγιο των Αράβων;

Δε θά σου ζητούσα να προδώσεις τις αρχές σου.

Δεν έχωαρχές!

Θα το κάνω.

Αγαπητέ Μπάρακοντ, αυτά είναι τα τελευταία απ' το 'Eην Σέφρα.

Δε θέλω να αλλάξεις λέξη. Αυτή είναι όλη η αλήθεια που βρήκα.

Πού είναι οι αρχές; 'Ακουσα πολλούς να μιλούν για αρχές...

μιλούν για ηθική και δικαιοσύνη καθώς σφάζουν ο ένας τον άλλο.

Στο 'Eην Σέφρα, ο πιο ηθικός οδηγεί τη χώρα του...

όλο και πιο κοντά στον πόλεμο με τους 'Αραβες.

Ποιες είναι οι αρχές;

Απ' τους αξιωματικούς, ακούμε για ''αλήθεια'' και ''τιμή''...

ενώ το Αραβικό έθνος στραγγαλίζεται στον ύπνο του.

Αρχές εδώ;

Ποιος τρελός πιστεύει ότιι υπάρχουν αρχές στα βασανιστήρια;

Δεν υπάρχουν αρχές. Ούτε τίμιοι άνθρωποι.

Μόνο τρελοί που καταστρέφουν μέσα στο σκοτάδι.

Μόνο κλέφτες πνιγμένοι στο αίμα.

Η λέξη ''τιμή'', είναι ψέμα.

Η ατιμία είναι η αλήθεια και το χάος κυριαρχεί στη ζωή μας.

ΚΑΝΑΤΣΑ, ΙΟΥ ΛΙΟΣ 1904

Αναζητώ τον...

-'Ηρθά γιατί... -Γιατί σε έστειλαν οι Γάλλοι.

-Θέλω να μιλήσω στον Μπραχίμ. -Θα σου δείξω το δωμάτιό σου.

Αυτός είναι; Ο Μπραχίμ, είναι αυτός;

'Eχω σημαντικό μήνυμα γι' αυτόν.

'Ο,τι είναι σημαντικό για σένα, δεν είναι και για τον Μπραχίμ.

'Ασε με να του μιλήσω, πρέπει να τον δω. Αυτός είναι;

Τι είναι τόσο σημαντικό;

'Eχει ελονοσία.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜEΙΟ EΗΝ ΣEΦΡΑ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1904.

'Eκανες λάθος σ' αυτά που έγραψες, Μαχμούντ.

Δεν έχουμε πρόθεση να εισβάλλουμε στο Μαρόκο.

Αλήθεια;

Κι έκανες λάθος σε ό,τι είπες για τις αρχές.

Υπάρχουν αρχές στον κόσμο.

Κι αν δεν υπήρχαν άλλες αποδείξεις η ζωή σου θά ήταν αρκετή.

Λίγο πριν πεθάνει ο πατέρας μου...

μου θύμησε κάτι που μου είχε πει...

ότιαν ήμουν παιδί.

''Ποτέ μη χάσεις την αθωώτητά σου'', μου 'χε πει.

Πιστεύεις ότιι γίνεται αυτό;

Πιστεύω ότιι τήρησες τα λόγια του πατέρα σου.

Αντίο, συνταγματάρχα.

Καλόν ύπνο.

Πάρε με από δω.

Eντάξει πάρτε την, αλλά ελάτε να πάρετε το φάρμακο γι' απόψε.

-Πότιε το νοίκιασες αυτό; -Πριν λίγο.

Για ποιον;

Για μένα.

Eίσαι άρρωστος. Τι έχεις;

Τίποτα.

Βρέχει...

Πρέπει να είναι καλό σημάδι.

Τι συνέβη μ' εμάς;

'Ηταν πολύ δύσκολο, Μαχμούντ.

Υπερβολικά δύσκολο.

Eίναι πολύ δύσκολο να σ' αγαπάει κάποιος.

Το μόνο που ήθελα να κάνεις ήταν να περιμένεις.

Αυτό έκανα. Περίμενα πάρα πολύ για σένα.

Περίμενα να επιστρέψεις σπίτι.

-Ποτέ δεν είχα σπίτι. -Αυτά ανοίκουν στο παρελθόν.

Σ' αγαπώακόμα.

Αγαπάς τον κόσμο.

Μπορεί ο κόσμος να με αγκαλιάσει;

Μπορεί να γεράσει μαζί μου;

Σ' αγάπησα μέσα απ' την ψυχή μου.

-Πάω να φέρω το φάρμακο. -'Οχι, είσαι πολύ άρρωστος.

Δε χρειάζεται να με προσέχεις.

Σ' ευχαριστώ, Σλίμεν.

-'Eχει να βρέξει 30 χρόνια. -Βρέχει και στα βουνά.

Αυτό για τη γυναίκα σας...

κι αυτό για τη φυματίωση. Θα ελατώσει το βήχα.

'Οχι, θέλω να ζήσω!

Το πρωί...

ήρθε ο δυτικός αέρας, ουρλιάζοντας σαν ζωντανό.

Eίχα τη φαντασίωση...

ότιι με σήκωσε ψηλά και με πήρε μακρυά...

μέσα στην τεράστια αγκαλιά του, κάποιο τέρας με φτερά...

που ήρθε να μας καταστρέψει όλους.

Κι η άμμος πλημμύρισε το πεζούλι...

με το σταθερό, απαλό ήχο της βροχής.

Απόδοση - Προσαρμογή ΤΙΤRΑΝΝΑ Ltd.