Original subtitles

‫نگاه کن اینجا. خشاب رو وارد کن...‬

‫اینجوری بارگذاریش کن...‬

‫ای کوتوله!‬

‫بذارید تمرینش کنه.‬

‫درود.‬

‫بزن بریم.‬

‫کلبهوشن جادهاو یک شبکه تروریستی را در پاکستان اداره می‌کرد.‬

‫او افسر با درجه فرماندهی در نیروی دریایی هند و هنوز در خدمت بود.‬

‫و در سال ۲۰۰۳...‬

‫امیدوارم این سفر ارزشش را داشته باشد.‬

‫او کاری خواهد کرد که ارزشش را برای ما داشته باشد.‬

‫می‌دونی باید چیکار کنی.‬

‫بازرسی امنیتی‬

‫کی باز میشه؟‬

‫امروز جمعه است. ممکنه اصلا باز نشه.‬

‫اونجا منتظر بمون.‬

‫اوزما.‬

‫اوزما!‬

‫بله؟‬

‫کار باید امروز انجام شود.‬

‫برادر...‬

‫بیا بریم یه سیگار بکشیم.‬

‫حتما.‬

‫بیا دیگه.‬

‫کمک کن.‬

‫من یک شهروند هندی هستم.‬

‫لطفا اجازه دهید وارد شوم.‬

‫ما نمی توانیم اجازه دهیم وارد شوید، خانم. لطفا هدف خود را بیان کنید...‬

‫اجازه بدهید داخل شوم. من یک شهروند هندی هستم.‬

‫لطفا اجازه دهید داخل شوم. من در دردسر هستم.‬

‫چند مرد به زور من را در بونر بازداشت کرده اند.‬

‫لطفا اجازه دهید وارد شوم.‬

‫صبر کنید... صبر کنید.‬

‫لطفا آرام باشید. چه می گویید؟‬

‫چند مرد به زور من را در بونر بازداشت کرده اند.‬

‫آنها اطراف هستند. لطفا سریعتر اجازه دهید وارد شوم.‬

‫آقا، اگر شما به من کمک نکنید، یک هندی، پس چه کسی کمک خواهد کرد؟‬

‫آقا، لطفا.‬

‫لطفا.‬

‫لطفا، آقا.‬

‫دروازه شماره شش.‬

‫دروازه شماره شش.‬

‫کمک! کمک!‬

‫- کمک! - آقای تیواری.‬

‫- این طرف، آقا. - کمک!‬

‫- کمک! - چی...‬

‫- کمک! - شما کی هستید؟‬

‫- کمک! - شما کی هستید؟‬

‫- کمک! - چطور وارد شدید؟‬

‫- چه کسی به شما اجازه ورود داد؟ در را باز کنید! - کمک!‬

‫- بندازیدش بیرون. - در رو باز نکنید!‬

‫در رو باز نکنید! اونها بیرون هستند!‬

‫کامل بگردونش. الان!‬

‫- مراقب باش، سیرت. - چیزی همراهم نیست.‬

‫- چیزی همراهم نیست. - درست بگردونش.‬

‫- چیزی نیست... - کی گذاشت بیاد تو؟‬

‫- بندازیدش بیرون! - تیواری آقا! تیواری آقا!‬

‫- آقا، من… - این چیه…‬

‫نمیتونم برم بیرون.‬

‫- خانم. - من شهروند هند هستم.‬

‫- لطفا کمکم کنید. - خانم، لطفا. میدونم.‬

‫- خانم، لطفا. - بیرون نمیرم.‬

‫- منو میکشن. - کسی نمیخواد بیرونت کنه.‬

‫اگه منو بفرستید بیرون، رگمو میزنم!‬

‫- نه، نه، خانم. لطفا. - شاید بمب داشته باشه!‬

‫- نجاتم بدید! - یه لحظه صبر کن. لطفا.‬

‫ممکنه یه بمب به کمربندش بسته باشه!‬

‫- اگه منفجرش کنه… - چیزی همراهم نیست!‬

‫تکه تکه میشیم!‬

‫- کی میدونه جای دیگه چی... - حتماً تو دروازه چکش کردن.‬

‫بله.‬

‫خانم، لطفا آروم باشید.‬

‫الان داخل هستید. اینجا در امانید، باشه؟‬

‫- لطفا منو بیرون نفرستید. - ما نمیخوایم به شما آسیب برسونیم.‬

‫اون آدما منو میکشن.‬

‫- لطفاً. میشه پاسپورتتونو ببینم؟ - خواهش می‌کنم منو بیرون نفرستید.‬

‫خانم، خواهش می‌کنم. ما سعی می‌کنیم هر مشکلی که دارید رو حل کنیم.‬

‫ما فقط داریم سعی می‌کنیم بهتون کمک کنیم.‬

‫پاسپورت.‬

‫خواهش می‌کنم.‬

‫در رو باز نکنید. اونا منو می‌کشن.‬

‫درست چک کن.‬

‫به آقای جی پی اطلاع میدم.‬

‫اسمت چیه؟‬

‫- اوزما. - اوزما چی؟‬

‫اوزما احمد.‬

‫مشکل چیه؟‬

‫آقا، من نمی‌تونم برم بیرون.‬

‫اگه نمی‌تونید منو اینجا نگه دارید،‬

‫لطفاً منو از در اصلی بفرستید بیرون.‬

‫پس تا هر دو در رو نبینید نمیرید.‬

‫شما قبلاً یکی از درها رو از پشت دیدید.‬

‫آقا، خواهش می‌کنم کمکم کنید.‬

‫رسیدن به سفارت هند برای من آسون نبود.‬

‫اگه کمکم نکنید، شاید دیگه هیچ‌وقت نتونم برگردم اینجا.‬

‫قطعاً زنده نه.‬

‫خواهش می‌کنم، آقا.‬

‫نظر بهیشما پیتا مها چیه؟‬

‫معتبره.‬

‫این یک مورد معتبره.‬

‫گیل صاحب، این حرف یک پدر است، یا یک کهنه سرباز؟‬

‫این نظر حرفه‌ای من است به عنوان رئیس دفتر.‬

‫اما... یک مشکل هنوز باقی است.‬

‫به نظر من، قربان، باید اجازه دهیم او برود.‬

‫حضور او در سفارت خطرناک است...‬

‫اجازه بدهید حرفش را تمام کند.‬

‫اگر او با کسی با ملیت دیگر ازدواج کرده بود‬

‫تحت شرایط یکسان، این اصلا پرونده نبود.‬

‫او با اولین پرواز به دهلی می‌رفت.‬

‫زاویه پاکستانی تفاوت را ایجاد می‌کند.‬

‫قلبم مثل همیشه با مغزم در تضاد است.‬

‫- بررسی کردید؟ - بله، قربان.‬

‫قسمت قابل خواندن با ماشین پاسپورت درست است.‬

‫و جزئیات او مطابقت دارد، از جمله بیومتریک او.‬

‫این یک دولت امنیتی است.‬

‫شما در این کشور در معرض دید هستید.‬

‫پس، هیچ رازی نداشته باشید. در غیر این صورت، شانس با شما نخواهد بود.‬

‫از زمان ورودتان در کجای پاکستان اقامت داشتید؟‬

‫بونر.‬

‫بونر؟‬

‫خیبر پختونخوا.‬

‫- ‌KPK؟‌ - بله.‬

‫حتی پاکستانی‌های عادی هم از پرسه زدن در آن منطقه وحشت دارند.‬

‫چطور سر از آنجا درآوردید؟‬

‫من اصلاً نمی‌دانستم چنین جایی وجود دارد‬

‫وقتی که در هند بودم.‬

‫چطور ویزا رو به این راحتی گرفتی؟‬

‫- قربان، طاهر... - طاهر؟‬

‫مردی که منو متقاعد کرد به پاکستان بیام.‬

‫اون منو مجبور کرد باهاش ازدواج کنم.‬

‫مجبور کرد؟‬

‫و حالا به راحتی تو رو آورده به سفارت هند؟‬

‫تصورش رو هم نمیتونی بکنی چه کارها که مجبور شدم انجام بدم.‬

‫من اینجا هستم که به داستانت گوش کنم.‬

‫چطور ویزا گرفتی؟‬

‫چطور یه دختر مجرد تو سن تو تونست این کارو بکنه؟‬

‫اون بهم توضیح داد چطور درخواست بدم.‬

‫من توی پاکستان فامیل داشتم.‬

‫اون بهم گفت بنویسم "دیدار خانواده" زیر قسمت هدف.‬

‫من ویزا رو خیلی زود گرفتم.‬

‫و به جای اینکه بری پیش فامیلات...‬

‫مستقیم رفتی بونر.‬

‫غیر ممکنه!‬

‫تو کشوری که نمیشه با یه ویزا از یه شهر به یه شهر دیگه رفت،‬

‫تو چطوری تا اینجا اومدی؟‬

‫نمیدونم قربان.‬

‫ولی اینجوری اتفاق افتاد.‬

‫بعد از عبور از واگه، من مستقیماً سر از بونر درآوردم.‬

‫هیچ گزارشی به پلیس ندادی؟‬

‫بلند بگو. بله یا نه. ثبت میشه!‬

‫هیچکدام.‬

‫برگه مهاجرتت کجاست؟‬

‫من یکی ندارم.‬

‫برگه مهاجرت هم نداری؟‬

‫کسی همچین مدرکی از من نخواست.‬

‫چه اتفاقی افتاده، آقا؟‬

‫تبریک میگم.‬

‫شما یه شهروند هندی منحصربه‌فرد هستید که توی پاکستان نشستید‬

‫بدون گزارش به پلیس یا برگه مهاجرت.‬

‫یا اینکه فوق‌العاده خوش‌شانس هستید...‬

‫یا اینکه یه متقلب تمام‌عیارید.‬

‫تو چی هستی؟‬

‫دارم حقیقت رو بهتون میگم، آقا.‬

‫من به بونر اومدم.‬

‫من رو محدود کردن. بهم حمله کردن.‬

‫مجبورم کردن.‬

‫این حقیقته، آقا.‬

‫لطفا کمکم کنید.‬

‫این پاکستانه.‬

‫ما به هیچ‌کس اعتماد نمی‌کنیم.‬

‫نشونه‌ها رو نشون بده.‬

‫نشونه‌ها رو نشون بده!‬

‫آقا، من بابت این موضوع خیلی متاسفم...‬

‫آقا.‬

‫به او توسط شوهرش تعرض شده.‬

‫- آسیب یا نشانه های آسیب؟ - هر دو.‬

‫نشانه های آسیب را می توان جعل کرد.‬

‫از کجا می دانید کار شوهرش بوده؟‬

‫جناب، با عرض معذرت، تشخیص این در شبه قاره آسان است.‬

‫خب، در هر کجای دنیا،‬

‫یک زن به راحتی می تواند تشخیص دهد‬

‫که آیا زن دیگری خشونت خانگی را تجربه کرده است یا نه.‬

‫لازم نیست عصبانی شوی و اسلحه فمینیستی را به سمت من نشانه بگیری.‬

‫من باید حقایق را بررسی کنم، فقط داشتم دوباره چک می کردم.‬

‫می‌دانم، قربان.‬

‫او مورد تجاوز جنسی نیز قرار گرفته است.‬

‫جای گاز گرفتن.‬

‫آسیب های قدیمی به اندام خصوصی.‬

‫ببخشید.‬

‫صفیه.‬

‫بقیه جزئیات را از آقای جی پی بگیرید.‬

‫باشه.‬

‫بله، فراز.‬

‫- سلام. - نصیحت شما چیه، مالک صاحب؟‬

‫این یک روایت جعلی است، قربان.‬

‫‌RA&W‌ کسی را در بالیوود داشت که این داستان را سرهم بندی کرد.‬

‫یک دختر هندی در بونر فرود می آید...‬

‫بدون اطلاع ما.‬

‫هیچ گزارش پلیسی.‬

‫هیچ برگه مهاجرتی.‬

‫فراز می گوید او گذرنامه هندی معتبر دارد.‬

‫برای او ویزا نیز صادر شده است.‬

‫او بدون شک یک مامور هندی است‬

‫که به جای محل مورد نظرش، سر از ‌KPK‌ درآورد.‬

‫به طرز مشکوکی تمام منطقه را زیر نظر گرفت.‬

‫با شورشیان ارتباط برقرار کرد، و حالا خواستار راهی امن برای بازگشت است.‬

‫جناب، ما نمی توانیم به او راه امن بدهیم‬

‫بدون اینکه مطمئن شویم تهدیدی امنیتی برای ما ایجاد نمی کند.‬

‫موافقم.‬

‫نباید از دریچه روابط هند و پاکستان به آن نگاه کنیم، فراز صاحب.‬

‫باید از منظر انسانی به آن نگاه کنیم.‬

‫یک دختر مسلمان گرفتار در بحران.‬

‫او یک شوهر بدرفتار دارد.‬

‫فریب خورده و به اجبار به ازدواج وادار شده است.‬

‫طاهر هیچ کدام از الزامات قانونی پاکستان را تکمیل نکرده است زیرا...‬

‫این به وضوح سوء نیت را نشان می دهد.‬

‫کاملا درسته.‬

‫او می تواند اظهارات خود را در مقابل قاضی دادگاه بدوی ثبت کند.‬

‫توصیه عالی.‬

‫این ثابت می کند که ما این اظهارات را به زور از او نگرفته ایم.‬

‫او هم یک شهروند هندی است و هم به سن قانونی رسیده.‬

‫از نظر فنی، پس از انجام تشریفات، او می تواند هر زمان که بخواهد برگردد.‬

‫بدون گزارش پلیس و برگه مهاجرت؟‬

‫می‌توانیم از آن تشریفات چشم پوشی کنیم.‬

‫متشکرم، فراز صاحب.‬

‫من بهت مدیونم.‬

‫خواهش می‌کنم.‬

‫خداحافظ.‬

‫- خداحافظ. - خواهش می‌کنم.‬

‫بهتره مطبوعات رو از این ماجرا دور نگه داریم.‬

‫چون طاهر قطعا به سراغشون میره.‬

‫اگه بذاریم این موضوع تو رسانه ها بپیچه...‬

‫اوضاع فقط بدتر میشه.‬

‫و اگه یه جنگ رسانه ای راه بیفته،‬

‫دیگه همه چیز تمومه.‬

‫خیلی خب، جی پی.‬

‫این یک توافق بین ماست.‬

‫ممنونم.‬

‫الان دختر کجاست، جی پی صاحب؟‬

‫اون مضطربه.‬

‫برای همین بردیمش یه جای امن.‬

‫شما می تونید اینجا بمونید.‬

‫مراقبت رو بیشتر کنید.‬

‫درود.‬

‫دختر داخله، قربان.‬

‫و معاون مصممه که ستاره این بازی باشه‬

‫در این رویارویی هند و پاکستان.‬

‫بله.‬

‫- سیرات. - بله قربان.‬

‫اون اینجا می مونه؟‬

‫بله، قربان.‬

‫مراقب این دختر باش.‬

‫ممکنه تهدید باشه.‬

‫چشم، قربان.‬

‫سلام بابا.‬

‫این دفعه چی شده؟‬

‫داشتم مدادم رو با کاتر تیز می‌کردم.‬

‫- خب؟ - مداد داشت هی نازک‌تر می‌شد.‬

‫برام سوال بود که سر انگشتا هم همین بلا میاد یا نه.‬

‫انگشت کی؟‬

‫ریلکس باش بابا. انگشت خودم بود.‬

‫تو خیلی...‬

‫همیشه میگید، "باید ریسک کرد."‬

‫اون نصیحت برای یه شخص دیگه تو یه موقعیت دیگه بود.‬

‫از دستم عصبانی هستید؟‬

‫نه. نگران شدم.‬

‫گوشی رو بده مامانت.‬

‫مامان.‬

‫- چی گفتن؟ - چه فایده‌ای داره؟‬

‫باید با یه روانشناس مشورت کنم و یه کاری در این مورد انجام بدم.‬

‫اون فقط کنجکاوه، دیوونه نیست.‬

‫بعضی وقتا پدر و مادر بهترین روانشناسن.‬

‫پدر و مادر، جی‌پی.‬

‫یه مادر تنها به حساب "پدر و مادر" نمیاد.‬

‫- برو کنار! - قربان...‬

‫قربان!‬

‫قربان...‬

‫قربان، طاهر بیرون نیست.‬

‫کجا رفت؟‬

‫شاید آی‌اس‌آی فرستادش پیش پلیس.‬

‫شما تو اداره پلیس آدم دارید.‬

‫اطلاعات رو ازشون بکشید بیرون.‬

‫قربان... من؟‬

‫مگه کسی دیگه‌ای هم تو این اتاق هست؟‬

‫ولی...‬

‫قربان...‬

‫اگه در مورد عظمی سوال کنن چی؟‬

‫عظمی کی؟‬

‫اینجا عظمی‌ای وجود نداره.‬

‫چی؟‬

‫پس اون کجاست؟‬

‫بذار حدس بزنن.‬

‫اونا که مجانی اطلاعات نمیدن، قربان.‬

‫باید یه چیزی بدی یه چیزی بگیری.‬

‫اونا هم سوال میپرسن، قربان.‬

‫آقای تیواری، کی توی این پست آسون‌ترین کار رو داره؟‬

‫خودت بگو.‬

‫تو کار اونارو انجام بده‬

‫اونا هم کار تورو انجام میدن.‬

‫فهمیدم، قربان.‬

‫خداحافظ.‬

‫چه اتفاقی افتاده؟ همه چیز روبراهه؟‬

‫موضوع مربوط به همسرشه.‬

‫- سلام. - سلام.‬

‫آره.‬

‫اون به من خیانت کرده.‬

‫قول دروغین داد و بعد ناپدید شد.‬

‫شما شاهد ازدواج هستید.‬

‫او همسرشه.‬

‫بزرگان و جامعه باید به ما کمک کنند تا او را برگردانیم.‬

‫باید در این مورد متحد باشیم.‬

‫لباست رو عوض کن.‬

‫قربان.‬

‫آیا می خواد به خودش آسیب بزنه یا...‬

‫شخص دیگه ای؟‬

‫آیا بیشتر از چیزی که خواستیم، به عهده گرفتیم، آیوش؟‬

‫چرا قربان؟‬

‫آیا من زندگی این افراد رو برای یک دختر به خطر می اندازم؟‬

‫گوشی ازما رو از حراست بگیر.‬

‫چشم قربان.‬

‫- بله قربان. - جی پی.‬

‫جی اس گفت شما به یک دختر هندی در سفارت پناه دادید.‬

‫بله قربان. ما بلافاصله به جی اس اطلاع دادیم.‬

‫میشه بهش اعتماد کرد؟‬

‫آیا سوابقش رو بررسی کردید؟‬

‫بله، قربان. تشریفات را تمام کردیم.‬

‫گوش کن، جی پی.‬

‫تا زمانی که تاییدیه آدرس هندیش رو نگیریم،‬

‫اظهاراتش، و اظهارات بستگانش،‬

‫نباید هیچ اقدامی بکنیم.‬

‫بله، قربان. به محض دریافت تاییدیه از دهلی، طبق قانون عمل خواهیم کرد.‬

‫وزارت امور خارجه میگوید اگر او دوشنبه اظهاراتش را به قاضی ارائه دهد،‬

‫چهارشنبه میتواند در هند باشد.‬

‫خیلی خب.‬

‫لطفاً با احتیاط عمل کنید.‬

‫دختر داخل سفارت است.‬

‫اگر اتفاق ناگواری بیفتد، میدانید چه معنایی خواهد داشت.‬

‫قربان، اجازه نمیدهیم چنین اتفاقی بیفتد.‬

‫باشه.‬

‫بله، قربان.‬

‫ما نمیتوانیم وارد سفارت شویم.‬

‫سعی کنید بفهمید. پلیس نمیتواند در امور سفارت هند دخالت کند.‬

‫چرا نمیتوانید وارد سفارت شوید؟‬

‫از چه میترسند؟‬

‫آنها میتوانند در همه موارد دیگر دخالت کنند.‬

‫جناب، وظیفه شماست که یک زن و شوهر را به هم برسانید.‬

‫آنها در همه موارد مشابه همین کار را میکنند.‬

‫او فکر میکند ما احمق هستیم.‬

‫متوجه نمیشی؟‬

‫این یک ماشین بدون پلاک است.‬

‫پس حتماً کار ‌ISI‌ است. نگران نباش.‬

‫شوهر عظمی کیست؟‬

‫آیا اسلحه‌های شما قبل از شلیک فکر می‌کنند؟‬

‫مال من که فکر میکنه.‬

‫جناب، پلیس هیچ کمکی نمی‌کند.‬

‫طایفه تصمیم گرفته او را از سفارت پس بگیرد.‬

‫این مسئله فراتر از خانواده یا طایفه است.‬

‫باید از روش‌های دیگری برای یافتن راه حل استفاده کنیم.‬

‫زود باش.‬

‫یک شوهر به زور از همسرش دور نگه داشته می شود.‬

‫دلیلش این است که او پاکستانی است.‬

‫این زن هندی در مالزی عاشق طاهر شد.‬

‫و حالا…‬

‫او به زور در سفارت هند بازداشت شده است.‬

‫ساعت‌ها ایستاده، چیزی جز دروغ از مقامات هندی نشنیده.‬

‫طبق اظهارات طاهر، مقامات هندی به او گفتند‬

‫همسرش داخل نیست.‬

‫طاهر تمام اطلاعات را در اختیار ما قرار داد.‬

‫بیا بشنویم چی گفت.‬

‫درود. اسم من طاهر است.‬

‫من با یک زن هندی به نام عظمی احمد ازدواج کرده‌ام.‬

‫او در ‌1‌ مه به پاکستان آمد. ما در ‌3‌ مه ازدواج کردیم.‬

‫او یک برادر دارد، عامر،‬

‫که در سفارت هند استخدام شده است.‬

‫ما در ‌5‌ مه برای دیدن او رفتیم.‬

‫من بعداً از سفارت هند بیرون انداخته شدم،‬

‫و همسرم هنوز به زور در داخل نگه داشته شده است.‬

‫پاکستان تودی گفت،‬

‫یک زن هندی که با یک مرد پاکستانی ازدواج کرده‬

‫در کمیسیون عالی هند در اسلام آباد گیر افتاده است.‬

‫و این باعث شده هند ادعا کند که شهروندش درخواست کمک کرده‬

‫از کمیسیونی که در حال ارائه کمک‌های مشاوره‌ای لازم است.‬

‫یک مرد پاکستانی اتهاماتی را مطرح کرده‬

‫مبنی بر اینکه کمیسیون عالی هند بازداشت کرده‬

‫همسر هندی تازه عروسش را، وقتی که برای درخواست ویزا به آنجا رفتند.‬

‫سامر در حال پیگیری است...‬

‫دارند ما را بدنام می‌کنند، جی‌پی.‬

‫آنها ما را به عنوان آدم بد داستان نشان می‌دهند.‬

‫شاید ما نتوانیم صحبت کنیم...‬

‫ولی دختر می‌تواند.‬

‫ممنون، آقا،‬

‫که مرا بیرون نینداختید.‬

‫مشکلی وجود دارد، عظمی.‬

‫چه اتفاقی افتاده، آقا؟‬

‫می‌خواهید مرا بیرون کنید؟‬

‫سفارت هند با انتقادات شدیدی روبرو است.‬

‫می‌گویند شما را به زور اینجا نگه داشته‌ایم.‬

‫نمی‌توانیم کاری در این مورد انجام دهیم؟‬

‫اگر بتوانید به مطبوعات بیانیه‌ای بدهید...‬

‫آیا آنها به اینجا خواهند آمد؟‬

‫نه.‬

‫شما باید روز دوشنبه در دادگاه حاضر شوید.‬

‫نه.‬

‫نه.‬

‫من...‬

‫من هیچ جا نمیرم.‬

‫من...‬

‫من هیچ حرفی نمی زنم، قربان. متاسفم.‬

‫چرا؟‬

‫قربان، من...‬

‫من نمی توانم با او روبرو شوم، قربان.‬

‫- و اگر من را مجبور کنید، من... - نه.‬

‫شما نمی توانید رگ دست خود را بزنید.‬

‫ما تیغه را پیدا کردیم.‬

‫من حتی عکس های دخترت را دیدم.‬

‫و فیلم عروسی شما را.‬

‫همانطور که بقیه دیدند.‬

‫چرا در مورد دخترت به من نگفتی؟‬

‫- قربان، فقط بخاطر او... - گوش کن.‬

‫حرف های شما برای من فایده ای ندارد.‬

‫من نمی دانم شما چه نقشه ای دارید.‬

‫اما شما باید به مطبوعات بیانیه دهید.‬

‫قربان، شما این مردان را نمی شناسید.‬

‫من می شناسم.‬

‫آن مرد و آن افراد.‬

‫- نه، تو... - عظمی، داری زیاده‌روی می‌کنی.‬

‫زیاده‌روی؟‬

‫من دارم زیاده‌روی می‌کنم؟‬

‫شما درباره من چی می‌دونید، آقا؟‬

‫مگه نپرسیدم؟‬

‫گفتم حقیقت رو بگو.‬

‫آقا، کاش همه‌چی انقدر شفاف بود، اگه بود، می‌گفتم.‬

‫از چیزی که فکرشو بکنی زشت‌تره، مخصوصاً واسه یه دختر که بخواد تعریف کنه.‬

‫و اگه الان بهتون نگم، شما...‬

‫می‌گید دارم دروغ می‌گم.‬

‫باشه.‬

‫می‌خوای حقیقت رو بدونی؟‬

‫خب، اینم حقیقت.‬

‫برای پیدا کردن کار رفتم مالزی،‬

‫جایی که دوستم، شاهین، مونده بود.‬

‫نمی‌دونم کجا...‬

‫همون لحظه که رسیدم یه اشتباه بزرگ کردم.‬

‫- خدای من. - خب، گوش کن.‬

‫نگران نباش. شکایت می‌کنیم.‬

‫شماره پلاک تاکسی رو یادت هست؟‬

‫امیر، اصلاً فکرشو نمی‌کردم کیفمو تو تاکسی جا بذارم!‬

‫چرا باید شماره‌شو یادم باشه؟‬

‫- باشه. - خواهش می‌کنم...‬

‫خیلی گیجم.‬

‫انگار نمی‌تونم درست فکر کنم.‬

‫ببخشید.‬

‫- طاهر. - عظمی.‬

‫خان.‬

‫عظمی احمد.‬

‫بیا.‬

‫اینها دوستان من هستند، و اینجا کافه آنهاست.‬

‫- سلام. - بفرمایید.‬

‫چی میل دارید؟‬

‫یعنی چیزی میل دارید؟‬

‫متاسفم.‬

‫به نظر آدم خوبی می آمد.‬

‫طاهر شروع کرد به کمک کردن به من برای پیدا کردن کار.‬

‫ما با هم دوست شدیم.‬

‫من به او در مورد ازدواج ناموفقم و دخترم، نور، گفتم.‬

‫او دوستی ما را با عشق اشتباه گرفت.‬

‫شاید، حتی من هم همین اشتباه را کردم.‬

‫سپس یک روز، خبرهای نگران کننده ای درباره نور از وطن دریافت کردم.‬

‫فهمیدم چقدر درمانده هستم.‬

‫چی شده؟‬

‫نمی‌دانم چه کار کنم.‬

‫درمان تالاسمی خیلی گران است.‬

‫اما بدون آن، فرزندم را از دست خواهم داد.‬

‫عظمی.‬

‫عظمی.‬

‫به هر حال داریم به خانه برمی گردیم، عظمی.‬

‫شما باید به پاکستان بیایید.‬

‫با خانواده‌ام ملاقات کن.‬

‫خانه‌ام را ببین.‬

‫مطمئن باش مدارک پزشکی نور را همراه داشته باشی.‬

‫درمان بسیار موثری برای تالاسمی در ‌KPK‌ وجود دارد.‬

‫آنها از طبیعت‌درمانی استفاده می‌کنند.‬

‫عظمی، نورِ ما خوب خواهد شد.‬

‫"نورِ ما."‬

‫این باعث شد احساس کنم همه چیز درست خواهد شد.‬

‫به حرفش گوش کردم و بعد از شش ماه به پاکستان آمدم.‬

‫طاهر!‬

‫با خودت چه کردی؟‬

‫عظمی، خواهش می کنم...‬

‫داری چیکار میکنی؟‬

‫سوار ماشین شو. همه چیز رو برات میگم.‬

‫زود باش.‬

‫از هند چی برام آوردی؟‬

‫اجازه بده اول نفسم جا بیاد.‬

‫همه چیز رو بهت میگم.‬

‫بیا، بشین.‬

‫بشین.‬

‫پیش من نمیشینی؟‬

‫اینجا مالزی نیست، عظمی.‬

‫بریم.‬

‫چه صیدی!‬

‫اینجا جای زیبایی بود،‬

‫همان‌طور که طاهر توصیف کرده بود.‬

‫تا کیلومترها کاملاً متروکه.‬

‫عظمی، جاده‌ی ناهمواری در پیش داریم.‬

‫آیا دچار ماشین‌گرفتگی می‌شوی؟‬

‫گاهی اوقات.‬

‫محکم بگیر.‬

‫بیا. این دارو را بخور.‬

‫سکوت عجیبی در هوا بود…‬

‫که من آن را با نعمت طبیعت اشتباه گرفتم.‬

‫امید در درونم دوباره زنده شد…‬

‫که نور قطعاً از طریق طبیعت‌درمانی شفا پیدا می‌کند.‬

‫عظمی.‬

‫عظمی!‬

‫- سلام. - سلام.‬

‫رسیدیم.‬

‫بیا. کیفت را بده.‬

‫صبر کن.‬

‫باید…‬

‫از اینجا کمی سربالایی است.‬

‫باید پیاده برویم.‬

‫حالت چطوره پسرم؟‬

‫- بیا. - سلام علیکم!‬

‫- سفر چطور بود؟ - بیا.‬

‫پدر اینجاست!‬

‫- خوب بود، به لطف خدا. - این رو پیش خودت نگه دار.‬

‫برو.‬

‫اجازه بده کیفت رو بگیرم.‬

‫بیا. بده به من.‬

‫این رو بپوش.‬

‫مردها این اطراف هستند.‬

‫داری چیکار میکنی؟‬

‫طاهر؟‬

‫طاهر، باید یه تماس بگیرم. کیفم رو بده.‬

‫میتونی فردا انجامش بدی.‬

‫- میخوام با نور صحبت کنم. - اون توش چی دید آخه؟‬

‫حتی یه خارجی واقعی هم نیست.‬

‫مثلاً یه مالزیایی یا فیلیپینی.‬

‫طاهر!‬

‫منو کجا میبری؟‬

‫طاهر!‬

‫منو ول کن!‬

‫بهت نگفتن که زن‌ها اینجور لباس‌ها رو اینجا نمی‌پوشن؟‬

‫طاهر!‬

‫داری چیکار میکنی؟‬

‫خیلی داره جیغ میزنه!‬

‫منو رها کن. بذار برم.‬

‫دارید چیکار می‌کنید همه‌تون؟‬

‫در رو باز کن!‬

‫در رو باز کن!‬

‫طاهر!‬

‫طاهر!‬

‫طاهر!‬

‫- طاهر! - چرا داد می‌زنی؟‬

‫چه خبر شده؟ این آدم‌های بی‌ادبی که منو اینجا آوردن کی بودن؟‬

‫تو ازدواج کردی؟‬

‫حتی بچه هم داری!‬

‫من عاشقت بودم، و تو به من خیانت کردی...‬

‫یه کلمه هم نه!‬

‫من می‌خوام برم خونه. من...‬

‫خیلی داد می‌زنی.‬

‫از حالا به بعد، اینجا می‌مونی.‬

‫فهمیدی؟‬

‫اون شب، هی برمی‌گشت.‬

‫هر لحظه اسارت در دست طاهر مثل جهنم بود.‬

‫اسمت چیه؟‬

‫گوش کن، به این وضعیت عادت کن.‬

‫به نظر نمی‌رسه بیست و چهار ساله باشه.‬

‫باید حدود بیست و هشت باشه.‬

‫حق با توئه.‬

‫بریم.‬

‫بریم.‬

‫برادر.‬

‫- تازه است. دست نخورده. - ارزشش رو نداره.‬

‫بریم.‬

‫وقت ما رو تلف نکن.‬

‫هیچ ایده‌ای ندارم کی بودن.‬

‫تشخیصش سخت بود که به دیدن اقوام اومده بودن یا خریدارای احتمالی.‬

‫نتونستم بفهمم.‬

‫بشین. اینجا این چیزا عادیه.‬

‫بشین!‬

‫طاهر، یه چیز مهمی هست که باید بهت بگم.‬

‫فردا، بعد از عروسی.‬

‫طاهر، من نمیتونم باهات ازدواج کنم.‬

‫از بیرون قفله.‬

‫اینجا هیچ وسیله نقلیه یا حمل و نقل عمومی وجود نداره.‬

‫اگه بخوایم سفر کنیم به یه ماشین احتیاج داریم.‬

‫ببین، بیرون رفتن هیچ فایده‌ای نداره.‬

‫مردهای بیرون هم مثل مردهای داخل اینجا هستن.‬

‫اگه کسی تو رو ببینه، سعی میکنن بدزدنت.‬

‫تو زبون اونا رو بلد نیستی.‬

‫من بلدم. من هم پشتو و هم اردو صحبت می‌کنم.‬

‫میشه لطفا یه تلفن بزنم؟‬

‫فهمیدم!‬

‫شماره پاکستانی؟‬

‫فکر کنم عظمی رسیده خونه طاهر.‬

‫- سلام، عظمی. - شاهین!‬

‫شاهین، نمیتونم زیاد حرف بزنم.‬

‫خیلی با دقت به حرفام گوش کن.‬

‫من توی دردسر بزرگی افتادم.‬

‫طاهر از آب که درآمد، یک کلاهبردار تمام عیار بود.‬

‫او من را فریب داد تا به اینجا بیایم و بعدش به من زور گفت.‬

‫صبر کن، عظمی. بگذار عامر را بیاورم پای تلفن.‬

‫عامر... این عظمی هستم.‬

‫باهاش حرف بزن.‬

‫- عظمی. - عامر، طاهر یک کلاهبردار است.‬

‫او متاهل است و بچه دارد.‬

‫او به زور من را اینجا زندانی کرده.‬

‫لطفاً، یه کاری بکن و من را از اینجا نجات بده.‬

‫لطفاً، به کمک تو نیاز دارم.‬

‫عظمی، حالا با دقت به حرف های من گوش کن.‬

‫آنها ما را از همه جور جا به دام می اندازند.‬

‫اگر دلشان بخواهد، با ما بازی می کنند...‬

‫یا ما را می فروشند.‬

‫اینجا را امضا کن.‬

‫باید از یک ازدواج دیگر خوشحال باشی.‬

‫دهنت رو می بندی، یا می خوای تا حد مرگ کتک بخوری؟‬

‫چی شد؟‬

‫خوابت نمی بره؟‬

‫نه، چیزی نیست.‬

‫فقط داشتم فکر می کردم.‬

‫به چی فکر می کردی؟‬

‫ما الان زن و شوهر هستیم.‬

‫ما باید به حقمان برسیم.‬

‫منظورت چیه؟‬

‫منظورم اینه که، طبق رسم ما،‬

‫خانواده در مراسم عروسی به عروس پول نقد هدیه می‌ده.‬

‫ما در آینده بچه دار خواهیم شد. به درد می‌خوره.‬

‫خانواده‌ی شما چقدر بهت میدن؟‬

‫شاید حدود یک میلیون روپیه.‬

‫یک میلیون روپیه هند؟‬

‫من اهل هندم، برای همین اونا به من روپیه هند میدن.‬

‫فهمیدم.‬

‫چطور میتونیم اون پولو بگیریم؟‬

‫یادته در مورد عامر بهت گفتم؟‬

‫پسر عمه ام.‬

‫اون تو سفارت هند کار می‌کنه.‬

‫ما میریم و بهش میگیم که الان ازدواج کردیم.‬

‫بعدش میبینیم چطوری میتونیم بگیریمش.‬

‫باشه.‬

‫باشه؟‬

‫پس فردا گوشیمو پس بده.‬

‫من باهاش صحبت میکنم.‬

‫باشه.‬

‫ای فسقلی!‬

‫صبر کن. الان برمیگردم.‬

‫هر هندی که در خاک بیگانه سرگردان شود فقط یک انتخاب دارد.‬

‫شما باید به نحوی خودتان را به سفارت هند برسانید.‬

‫بقیه اش را آنها انجام خواهند داد.‬

‫بریم.‬

‫کلبوشان جادهاو در حال اداره یک شبکه تروریستی در پاکستان بود.‬

‫او افسر فرمانده با درجه در نیروی دریایی هند بود که هنوز در خدمت بود.‬

‫و در سال ۲۰۰۳…‬

‫نمی‌توانم با طاهر روبرو شوم.‬

‫می‌خواهم در مقابل بازپرس و مطبوعات حاضر شوی.‬

‫اما طاهر هم آنجا خواهد بود.‬

‫قاضی هم آنجا خواهد بود…‬

‫و پلیس.‬

‫امنیت مسئله‌ای نیست.‬

‫بعد از این همه مدت در بونر، از مردن نمی‌ترسم.‬

‫پس مسئله چیه؟‬

‫تو یک زن نیستی. نمی‌توانم آن را برایت توضیح دهم.‬

‫باید سعی کنی.‬

‫من به همه پاسخگو هستم.‬

‫وقتی مردی مدام بدون رضایتت تو را لمس می‌کند،‬

‫حتی نگاه کردن به چشمانش هم سخت می‌شود.‬

‫می‌دانی که تقصیر تو نیست.‬

‫اما درماندگی…‬

‫از اینکه نتوانی جلوی او را بگیری یا چیزی بگویی…‬

‫و بگذاری به تو تعرض کند…‬

‫خجالت، نفرت، ترس…‬

‫چنین احساسات درهمی تو را تسخیر می‌کنند.‬

‫حتی دیدنش هم روحت را به لرزه در می‌آورد.‬

‫نمی‌توانم این را برایت توضیح دهم.‬

‫نه، فهمیدم.‬

‫تمام تلاشم را می‌کنم که دیگر هرگز چنین احساسی نداشته باشی.‬

‫اوزما.‬

‫در رو باز بذار.‬

‫او یک ویزای یک ماهه دارد...‬

‫و فقط سه هفته از آن باقی مانده.‬

‫اگر قبل از تمام شدن مهلتش به خانه برنگردد،‬

‫حتی یک روز هم نمی‌توانیم او را در سفارت نگه داریم.‬

‫ما قادر به نجات او نخواهیم بود.‬

‫سید صاحب.‬

‫او یک دختر مسلمان است که در یک موقعیت وحشتناک گرفتار شده.‬

‫او می‌خواهد به خانه برگردد.‬

‫فقط شما می‌توانید او را از این مشکل نجات دهید.‬

‫اگر اصرار دارید، باید کمک کنم، جی پی صاحب.‬

‫انتخابی ندارم.‬

‫ممنون، سید صاحب.‬

‫نیازی به تشکر نیست.‬

‫من کاملاً مخالف نهاد ازدواج هستم،‬

‫و حاضرم به هر کسی که می‌خواهد از آن خارج شود کمک کنم.‬

‫اگر به خدمات من نیاز داشتید...‬

‫دریغ نکنید و بپرسید.‬

‫ماهیت شغلم می‌تواند این موضوع را برایم حل کند.‬

‫اخیراً، یک روندی باب شده که پیشنهاد "یکی بخر، یکی مجانی ببر" می‌دهند.‬

‫فقط یک اشتباه لفظی بود. جدی نگیرش.‬

‫اگر قصد دارم در پاکستان بمانم، باید شما را جدی بگیرم.‬

‫نگران نباشید. جزئیات را برایم بفرستید.‬

‫- خدانگهدار. - ممنون.‬

‫کمی شوخ‌طبعی در کار باعث میشه ادامه بدم.‬

‫من رو اینقدر جدی نگیر.‬

‫خدا رحم کنه!‬

‫من؟ تو رو جدی بگیرم؟‬

‫- قربان. - هنوز زنده‌ای آقای تیواری؟‬

‫اگر ماشین من رو بمب‌گذاری کرده باشند، دیگه زیاد زنده نمی‌مونم.‬

‫طاهر کجاست؟‬

‫طاهر داخله، قربان.‬

‫برو داخل و گوشی رو بهش بده.‬

‫قربان... حالتون خوبه؟‬

‫برو. حتی تو هم حس بهتری پیدا می‌کنی.‬

‫بهش گفتم ساعت یازده بیاد.‬

‫چرا اینقدر زود اینجاست؟‬

‫حالا؟‬

‫نگاه کن...‬

‫داره میاد داخل.‬

‫برای همینه که داری میری بیرون.‬

‫بعد از اینکه ویزات تموم شد،‬

‫حتی سفارت هم نمی‌تونه بهت پناهندگی بده.‬

‫می‌خواستی از در اصلی بری بیرون، مگه نه؟‬

‫حالا وقتشه.‬

‫برو.‬

‫جی پی قربان، طاهر خیلی بی‌قراری می‌کنه.‬

‫اونا رو صدا کن بیان داخل.‬

‫طاهر. بشیر.‬

‫دارن صداتون میزنن برید داخل.‬

‫نه، ما نمیریم داخل. عظمی رو بیارید بیرون.‬

‫ما باید بریم داخل.‬

‫گوشیت رو نگه دار.‬

‫گوش کن. داخل ساختمون نرو.‬

‫ایست.‬

‫عظمی تو این یکیه؟‬

‫بریم.‬

‫خیله خب، پس. شما دو تا، تکیه بدید عقب.‬

‫و عظمی، یه کم بیا جلو.‬

‫جلوتر، عزیزم.‬

‫برای سلفی.‬

‫زود برمی‌گردی هند.‬

‫این تنها یادگاریه که ازت خواهم داشت.‬

‫باشه. لبخند بزن.‬

‫بله.‬

‫خیلی خب. عالیه. یه نگاه بنداز.‬

‫با پسرت حرف بزن.‬

‫- الان نه. امشب زنگ میزنم... - سلام، بابا.‬

‫لطفاً عجله کن و یه چیز خوب بگو.‬

‫راستش، بنزین خوردم.‬

‫چی؟‬

‫بابا، قضیه اینه که، یه بطری بود مامان نگهش میداشت برای از بین بردن لکه های لباس.‬

‫- خب، منم همشو خوردم و فرار کردم. - ولی…‬

‫فقط می‌خواستم ببینم بنزین باعث می‌شه سریع‌تر برم، مثل کاری که با...‬

‫پسر، باید بیای اینجا با من زندگی کنی. تو با این مردم خیلی جور درمیای.‬

‫صبر کن بابا، یه چیز دیگه هم هست.‬

‫امشب بعداً!‬

‫درود!‬

‫درود بر شما!‬

‫مشکل چیه، طاهر؟‬

‫سر چی بحث می‌کردین؟‬

‫به عُظمی حمله کردی؟ ترسیده به نظر می‌رسه.‬

‫این درست نیست. داره دروغ می‌گه.‬

‫خب، یه اتفاقی افتاده.‬

‫اون نمی‌خواد تو رو ببینه.‬

‫- داره بی‌اختیار گریه می‌کنه. - چرا نمی‌خواد اونو ببینه؟‬

‫صداش کن بیاد بیرون.‬

‫صداش کردم.‬

‫باید تو راه باشه.‬

‫انجُم، درسته؟‬

‫این اسم منه؟‬

‫چند بار باید بهت یادآوری کنم، سیرت؟‬

‫بله. لطفا یادت بمونه.‬

‫و اسم شوهرت امیره.‬

‫بابا، بازیگری اصلاً کار من نیست.‬

‫باید کله‌ی نحسشو خورد کنم!‬

‫ختم کلام.‬

‫این دیگه کیه؟‬

‫نمی‌دونم.‬

‫اون خواهرشوهرشه، طاهره.‬

‫انجمن.‬

‫عظما هم داره میاد.‬

‫چی شده، انجمن؟‬

‫خب، من صداش کردم بیاد بیرون، ولی دست از گریه برنمی‌داره.‬

‫این مرد یه شیاده!‬

‫نباید بهش اعتماد کنی!‬

‫- چی میگه؟ - به تو ربطی نداره.‬

‫اون دارایی شوهرشه. همین الان بیارش بیرون!‬

‫مشکلت چیه؟‬

‫آروم باش، وگرنه میندازمت بیرون.‬

‫لعنت بهت! چطور جرأت می‌کنی تو خاک پاکستان ما رو تهدید کنی!‬

‫- اینجا پاکستانه! - کافیه.‬

‫شاید این یه توطئه پاکستانی باشه، ولی اینجا خاک هندیه که روش ایستادی.‬

‫مشکلش چیه، طاهر؟‬

‫بیا تو. بذار راحت بشینیم و در این مورد بحث کنیم.‬

‫نه، ما نمیریم داخل. همین جا صحبت می‌کنیم.‬

‫تا کی می‌تونیم اینجا وایسیم و گپ بزنیم؟‬

‫بیاین سر یه چای گپ بزنیم.‬

‫ما چای نمی‌خوایم! ما نمیریم داخل!‬

‫لطفاً یکم صبور باشید.‬

‫من فقط به این خاطر خودمو کنترل می‌کنم که این یه مسئله بین زن و شوهره.‬

‫می‌تونم بذارم چهارشنبه همدیگه رو ببینید، ولی این یارو کیه؟‬

‫یه آدم هیچی‌نبودِ بی‌ارزش.‬

‫- چهارشنبه او را نیاور. - چهارشنبه نه!‬

‫همین الان او را بیرون بیاورید. باید به بونر برویم.‬

‫مشکلت چیه؟‬

‫این رذل را خواهم کشت.‬

‫صبر کن بشیر، من با او صحبت می کنم.‬

‫چرا حرف منو نمی فهمی؟‬

‫- او یک رذل است! - خفه شو!‬

‫- عظمی! - عظمی!‬

‫- عظمی، چه حرفی برای گفتن داری؟ - اولین بار طاهر را کجا ملاقات کردی؟‬

‫مردم دیدند که عروسی در حال انجام است،‬

‫اما نه ‌AK-47‌ هایی که به ستون ها تکیه داده بودند.‬

‫من فریب خوردم تا در این عروسی شرکت کنم.‬

‫من نمی دانستم که او یک مرد متاهل با این همه فرزند است.‬

‫در غیر این صورت، هرگز به اینجا نمی آمدم.‬

‫من تمام مدت برخلاف میلم در بونر نگه داشته شدم.‬

‫من فقط می خواهم با میل خود به کشورم برگردم.‬

‫- همین. - عظمی، آیا طاهر می داند که شما اینجا هستید؟‬

‫- چه زمانی طاهر را در مالزی ملاقات کردید؟ - جواب بده عظمی.‬

‫درباره چت های واتساپ چه حرفی برای گفتن داری؟‬

‫- عظمی، چه حرفی برای گفتن داری؟ - عظمی...‬

‫بله آقا. او تمام کرد.‬

‫شماره من را یادداشت کنید، و شماره خودتان را به من بدهید.‬

‫اگر نمی خواهید داخل بیایید، به شما اطلاع می دهم که عظمی بیرون آمد.‬

‫- ببین، تو... - برو و از هر کسی بپرس،‬

‫شما نمی توانید ما را مجبور کنید بر خلاف میل خود عمل کنیم.‬

‫بیایید این مسئله را به شکل متمدنانه حل کنیم.‬

‫من با عظمی صحبت خواهم کرد.‬

‫چه اتفاقی افتاد؟‬

‫او به ما گفت چهارشنبه برگردیم.‬

‫چرا امروز نه؟‬

‫چرا چهارشنبه؟‬

‫از کجا بدونم؟‬

‫طاهر، عظمی در دادگاه اظهاراتش را ثبت کرد.‬

‫چرا آنجا نبودی؟‬

‫طاهر، آیا از تهدید استفاده کردی تا عظمی را مجبور به ازدواج با خودت کنی؟‬

‫طاهر، تو واقعاً ازدواج کردی؟‬

‫اگر عظمی می‌خواهد برگردد، چرا او را پس نمی‌فرستی؟‬

‫ما یک جواب می‌خواهیم، طاهر.‬

‫ببین، معاون هندی اینجا حیله‌گر و فریبکار است.‬

‫او ما را فریب داد تا به اینجا بیاییم و عظمی را به جای دیگری برد،‬

‫به همین دلیل نتوانستم او را ملاقات کنم.‬

‫تمام اتهامات علیه من کاملاً دروغ و بی‌اساس است.‬

‫منظورت این است که عظمی در دادگاه شهادت دروغ علیه تو داد؟‬

‫همش دروغه!‬

‫به نظرم خیلی خوب پیش رفت.‬

‫عظمی، آیا انجوم را ملاقات کرده‌ای؟‬

‫او خواهر شوهرت است.‬

‫- قهوه‌ات اینجاست. - بشین. بشین. بشین.‬

‫ممنونم.‬

‫تبریک می‌گم، عظمی.‬

‫شما بیانیه شجاعانه‌ای به مطبوعات دادید.‬

‫بیانیه شجاعانه بود، اما تصمیم من برای آمدن به اینجا اشتباه بود.‬

‫یک کپی تایید شده از بیانیه‬

‫از طریق وزارت خارجه به وزارت کشور تحویل داده خواهد شد،‬

‫که شما را از گزارش به پلیس و مهاجرت معاف می کند.‬

‫آیا این کار از طریق مرز واگه زمان زیادی نخواهد برد؟‬

‫آیا می توانم از طریق هوایی بروم؟‬

‫قوانین بیان می کنند که همان مسیر و روشی که‬

‫یک هندی برای ورود به پاکستان استفاده کرده‬

‫باید برای خروجش هم استفاده شود.‬

‫بنابراین حتی اگر از طریق واگه سوار الاغ آمدید،‬

‫باید سوار بر الاغ هم برگردید.‬

‫و دیپلماسی با کشورهای دیگر کار می کند.‬

‫اینجا، همه‌اش مثل اسکیت روی یخ است.‬

‫مشکلی هست، قربان؟‬

‫نه.‬

‫گاهی اوقات، احساس می کنم چیزها را آنطور که هستند بیان نمی کنید.‬

‫و شما حقایق واقعی را پنهان می کنید.‬

‫مرا سرزنش نکنید.‬

‫من ذاتا یک دیپلمات هستم…‬

‫نه از روی شخصیت.‬

‫می خواهید با دخترتان صحبت کنید؟‬

‫یک تماس واتس‌اپ برقرار کنید.‬

‫تماس های عادی ضبط می شوند.‬

‫نه.‬

‫چی بگم؟‬

‫به نور چی بگم؟‬

‫که من یه احمق تمام عیارم؟‬

‫چه بلایی سر خودم آوردم؟‬

‫وقتی برگردم خونه باهاش صحبت می‌کنم.‬

‫خبر فوری‬

‫هند یک پیروزی دیپلماتیک بزرگ در پرونده کولبوشان جادهاو به دست آورد،‬

‫یک شهروند هندی که در حال حاضر در یک زندان پاکستانی نگهداری می‌شود.‬

‫جی پی، این حادثه مستقیماً روی پرونده شما تأثیر خواهد گذاشت.‬

‫حالا باید خیلی با احتیاط رفتار کنی.‬

‫اوضاع داره متشنج میشه.‬

‫یه هفته گذشته، فراز صاحب.‬

‫اما هنوز هیچ خبری از تایید از طرف وزارت کشور شما نیست.‬

‫یه پرونده دیگه رو به ما تحمیل کردید.‬

‫ما؟‬

‫مگه ما بودیم که کولبوشان رو از چابهار به ایران آوردیم؟‬

‫- این کار ‌ISI‌ بود... - دیگه کافیه، بحث رو تموم کنید.‬

‫فقط کشش پیدا میکنه.‬

‫حداقل یه تاریخ به ما بدید.‬

‫عظمی کی میتونه برگرده؟‬

‫بررسی میکنم.‬

‫به محض اینکه چیزی روشن شد، به شما اطلاع خواهم داد.‬

‫زمان بندی کلا بهم ریخته.‬

‫حالا اوضاع خیلی بد میشه.‬

‫گفتی من هیچ وقت کل ماجرا رو بهت نمیگم.‬

‫خب، دارم همه چیز رو واضح بهت میگم.‬

‫نبرد تو قراره طولانی و سخت باشه.‬

‫فقط به این آسونی تسلیم نشو.‬

‫اوزما، هیچ فکر یا کار احمقانه ای نکن.‬

‫ما به خاطر تو جنگیدیم.‬

‫حالا، تو باید به خاطر ما بجنگی.‬

‫نه، جناب جی پی.‬

‫من دیگه رمقی برای جنگیدن ندارم.‬

‫شجاعتم در هم شکسته.‬

‫فقط یک خواهش دارم.‬

‫اگر مجبور شدید من رو به اون تحویل بدید،‬

‫به جاش یه شیشه سم برام بیارید.‬

‫من پیش اون برنمی‌گردم.‬

‫مرگ رو به اون ترجیح میدم.‬

‫بله؟‬

‫هست؟‬

‫باشه، نگهش دار روی خط. من با جناب جی پی صحبت می کنم.‬

‫- الو. - عصر بخیر، قربان.‬

‫قربان، یک خانمی هست که مکرراً از اپراتور شما رو می خواد.‬

‫هیچ سرنخی دارید که کیه؟‬

‫نه، قربان. میگه نمی تونه هویتش رو فاش کنه‬

‫و فقط با شما صحبت می کنه.‬

‫خیلی خب. وصل کن من رو بهش.‬

‫چشم، قربان. الان وصل می کنم.‬

‫- جناب جی پی. - بله؟ شما کی هستید؟‬

‫خبر بدی برات دارم.‬

‫طاهر داره دادخواست تنظیم می‌کنه‬

‫و موضوع رو به دادگاه می‌کشونه.‬

‫تو از دادگاه به عنوان تهدید استفاده کردی، اما...‬

‫اون واقعاً به دادگاه رفت.‬

‫چرا باید حرفت رو باور کنم؟‬

‫میشه شماره شخصیت رو بهم بدی؟‬

‫همه مدارک رو برات توی واتساپ می‌فرستم.‬

‫جی پی صاحب.‬

‫حتی وکلا هم شب‌ها می‌خوابند، و همسرانشان خواب سبکی دارند.‬

‫سید صاحب، باید بریم دادگاه.‬

‫ولی الان دادگاه تعطیله.‬

‫شوخی جالبی نیست، سید صاحب.‬

‫کی شروع کرد؟‬

‫طاهر داره میره دادگاه.‬

‫وزارت خارجه هم این موضوع رو کش میده.‬

‫طاهر میخواد عظمی در دادگاه حاضر بشه‬

‫و این موضوع به عنوان یک اختلاف خانوادگی حل بشه.‬

‫قبل از اینکه پرونده‌اش به دادگاه بره، می‌خوام دادخواست خودمون رو هم ارائه بدم.‬

‫ولی برای این کار، به اجازه از دهلی نیاز دارم.‬

‫می‌دونم یکم طول می‌کشه، ولی اجازه رو می‌گیریم.‬

‫زودترین زمانی که میتونی تاییدیه بدی کی هست؟‬

‫اگه تاییدیه رو بگیرم، میتونیم حتی فردا هم این کار رو انجام بدیم.‬

‫چقدر زمان لازم داری؟‬

‫سه ساعت کافیه.‬

‫دادگاه تا ساعت دو باز خواهد ماند.‬

‫در اسرع وقت به شما اطلاع خواهم داد.‬

‫فردا. فردا به من بگو.‬

‫من الان دوباره میخوابم.‬

‫سید صاحب.‬

‫سید صاحب.‬

‫چطور توانستند دادخواست را به همان قاضی ارائه دهند،‬

‫در همان دادگاه، در همان روز؟‬

‫این اطلاعات را از کجا آوردند؟‬

‫چطور وکیل پیدا کردند؟‬

‫برای حل اختلافات خانگی، یک زن و شوهر‬

‫باید رو در رو ملاقات کنند و جوانب خود را در دادگاه ارائه دهند.‬

‫بنابراین، کمیسیون عالی هند باید دستور داده شود‬

‫تا عظمی احمد را در دادگاه حاضر کند‬

‫و او را بر خلاف میلش نگه ندارد.‬

‫جناب قاضی، ما یک گواهی ازدواج معتبر داریم،‬

‫که آن را در دادگاه ارائه کرده ایم.‬

‫و ما همچنین سوابق دقیقی ارائه کرده ایم‬

‫از کل چت واتساپ بین زن و شوهر.‬

‫و همه اینها به وضوح نشان می دهد که دختر‬

‫با میل خود به پاکستان آمد، با قصد ازدواج.‬

‫حالا... بعد از اینکه او وارد کمیسیون عالی هند شد،‬

‫چه کسی او را گمراه کرد و چه گفته شد‬

‫تا زمانی که عظمی احمد خودش در دادگاه حاضر نشود، نمی توان فهمید، جناب قاضی.‬

‫و این هم نباید مشکلی داشته باشد.‬

‫دلایل معتبری برای رد کردن داریم، عالیجناب.‬

‫او یک فرد بالغ است. تاریخ تولدش را در گذرنامه اش دیده اید.‬

‫او مجبور به این ازدواج شده است.‬

‫او نمی تواند اردو بخواند.‬

‫او بدون اطلاع از جزئیات امضا کرده است.‬

‫اظهارات وی در حضور بازپرس ثبت شده است.‬

‫او یک شهروند هندی است، عالیجناب.‬

‫اگر او می خواهد به کشورش برگردد، باید بگذاریم.‬

‫در جلسه بعدی، دادگاه به آخرین استدلال های هر دو طرف گوش خواهد داد.‬

‫اما این باید مستقیماً از اوزما احمد بیاید.‬

‫بنابراین، او باید در دادگاه حاضر باشد.‬

‫یک مانع وجود دارد، عالیجناب.‬

‫این مانع می تواند برای شما باشد. سید صاحب.‬

‫زیرا دادگاه ممکن است تصور کند‬

‫که شما به اظهاراتی که اوزما خواهد داد اعتماد ندارید‬

‫در خارج از کمیسیون عالی هند.‬

‫نه، عالیجناب.‬

‫ما از تغییر اظهارات او نمی ترسیم.‬

‫تهدیدی برای جان او وجود دارد.‬

‫افراد طرفدار طاهر بسیار خشمگین هستند.‬

‫و شما به خوبی از تمام پرونده های مرتبط با قتل های ناموسی آگاه هستید.‬

‫من دستور حفاظت کامل از او را می دهم.‬

‫او باید اینجا حاضر باشد.‬

‫و این نظر نهایی دادگاه در این مورد است.‬

‫کابل.‬

‫صبح بخیر، آقا.‬

‫من ترسیده بودم.‬

‫اما مردم مدام بازوی قطع شده آن بچه را زیر پا له می‌کردند.‬

‫فکر کردم قبل از رفتن باید بازوی او را از سر راه بردارم...‬

‫تا دوباره زیر پا گذاشته نشود.‬

‫این کمترین احترامی بود که لیاقتش را داشت.‬

‫ما می‌توانستیم از آن حمله تروریستی شبکه حقانی جلوگیری کنیم.‬

‫اما ما در آنجا آزادی عمل داشتیم،‬

‫چیزی که اینجا نداریم.‬

‫باید از این آزادی عمل استفاده می‌کردم.‬

‫قبل از آن، من با احتیاط رفتار می‌کردم.‬

‫شبکه خودمو تشکیل ندادم.‬

‫اشتباه کردم.‬

‫نمی‌توانم این کابوس کابل را فراموش کنم، ازما.‬

‫حاضر نشدن در دادگاه از روی ترس ممکن است تبدیل شود به‬

‫بدترین کابوس شما.‬

‫می‌توانی از رفتن امتناع کنی...‬

‫اما ممکن است دیگر نتوانی به خانه برگردی.‬

‫بیشتر، همه فکر می‌کنند که ازما در ماشین من است.‬

‫آقای تیواری، شما حرکت را با پلیس هماهنگ کنید.‬

‫- سلام. - فراز صاحب.‬

‫اگر اتفاقی برای دختر بیفتد، یادتان باشد که در خاک پاکستان خواهد بود.‬

‫این بحث به کجا می‌رود، آقای جی پی؟‬

‫سرابجیت در زندان حذف شد،‬

‫و این حادثه به طور مناسبی لاپوشانی شد.‬

‫ولی اگه دستت رو به خون یه دختر بی‌گناه آلوده کنی...‬

‫باید تاوان سنگینی پس بدی.‬

‫وظیفه‌مه بهت یادآوری کنم که عواقب جدی در پی خواهد داشت.‬

‫بله؟‬

‫تهدید کارسازه؟‬

‫این پاکستانه.‬

‫آیا چاره‌ای جز تهدید کردن داریم؟‬

‫در رو قفل کن.‬

‫عظمی!‬

‫عظمی.‬

‫عظمی.‬

‫- در رو باز کن! - عظمی!‬

‫به حرفم گوش کن، عظمی!‬

‫- عظمی... - در رو باز کن!‬

‫در رو باز کن!‬

‫عظمی، در رو باز کن! در رو باز کن!‬

‫در رو باز کن! در رو باز کن!‬

‫- در رو باز کن! - عظمی...‬

‫- در رو باز کن! - در رو باز کن!‬

‫- در رو باز کن! - بیا بیرون، عظمی!‬

‫- در رو باز کن! - در رو باز کن!‬

‫به من نگاه کن، عظمی!‬

‫- عظمی! - در رو باز کن!‬

‫- در رو باز کن! - به من نگاه کن، عظمی!‬

‫در رو باز کن، ای کافر!‬

‫- اوزما رو آزاد کنید! - بشیر!‬

‫- در رو باز کن! - با من بیا.‬

‫فقط تا زمان اعلام رای صبر کن.‬

‫اوزما!‬

‫اوزما!‬

‫- سوار ماشین‌هاتون بشید. - اون آدم بدیه، اوزما.‬

‫با من بیا. بیا بیرون، اوزما.‬

‫- بیا بیرون، اوزما! - زود باش!‬

‫با من بیا.‬

‫اوزما، تو دادگاه میبینمت!‬

‫- اوزما اینجاست. اوزما! - اوزما!‬

‫- اوزما... - اوزما، مجبورت کردن ازدواج کنی؟‬

‫برو کنار!‬

‫اوزما، ما می دونیم که ممکنه حرفت رو عوض کنی!‬

‫- موضع کمیسیون عالی چیه؟ - اوزما!‬

‫ترسیدی تو دادگاه حاضر بشی؟ چرا اینقدر طول کشید؟‬

‫- خانم، راه رو باز کنید! - اوزما، بگو ببینم، چرا اینقدر طول کشید؟‬

‫اوزما، می ترسی شهادت بدی؟‬

‫اوزما، بیا.‬

‫عجله کن. از این طرف.‬

‫- از این طرف. - چرا ترسیدی؟ چی شد؟‬

‫- آقا! - پای شهادتت می مونی؟‬

‫اوزما، میخوای حرفت رو عوض کنی؟‬

‫آیا قاضی اوزما رو تنهایی توی اتاقش ملاقات میکنه؟‬

‫فکر نکنم چنین اتفاقی بیفته.‬

‫برای رفع گمانه‌زنی‌های همه،‬

‫او ترجیح می‌دهد از او در دادگاه علنی بازجویی کند.‬

‫او نمی‌تواند با طاهر روبرو شود.‬

‫حتی بردن نام او لرزه به اندامش می‌اندازد.‬

‫یک آهنگ هندی هست که میگه: "پیروزی بعد از شکست میاد."‬

‫بیا دیگه، سید صاحب. اینطوری ما رو تشویق می‌کنید؟‬

‫"حقیقت به تنهایی پیروز می‌شود." این شعار خود هند است.‬

‫بهش ایمان داشته باش.‬

‫تو دادگاه می‌بینمت.‬

‫- بله، خانم؟ - اوضاع اونجا چطوره، جی پی؟‬

‫ممکنه مجبور بشه توی دادگاه علنی شهادت بده.‬

‫روبرو شدن با طاهر براش آسون نیست...‬

‫اجازه بدید باهاش صحبت کنم.‬

‫الو؟‬

‫دخترم...‬

‫نترس.‬

‫وقتی تمام ملت با تو هستند...‬

‫نیازی نیست از یک مرد بترسی.‬

‫تو دختر ما هستی.‬

‫دختر هند.‬

‫تا وقتی که تو رو به خونه برنگردونیم آروم نمی‌گیریم.‬

‫ممنون، خانم.‬

‫هنگام شهادت دادن اعتماد به نفس داشته باش.‬

‫بدون هیچ ترسی حقیقت رو بگو.‬

‫بله، بله.‬

‫هی، عظما!‬

‫خجالت نمی‌کشی؟‬

‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬

‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬

‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬

‫لطفاً سکوت!‬

‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬

‫لطفاً سکوت در دادگاه!‬

‫سکوت!‬

‫بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید!‬

‫- بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید! - نظم را در دادگاه رعایت کنید، لطفاً!‬

‫- بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید! - نظم را در دادگاه رعایت کنید، لطفاً!‬

‫- بی‌شرم را مجازات کنید! متقلب را مجازات کنید! - سکوت!‬

‫عظما احمد.‬

‫شوهرت می‌خواهد با تو صحبت کند.‬

‫او می‌خواهد مشکلات را حل کند‬

‫که در زندگی زناشویی شما به وجود آمده.‬

‫آیا می‌خواهی او را تنها ملاقات کنی‬

‫یا در حضور وکیل خودت؟‬

‫- همچین چیزی... - نترس.‬

‫فقط انکارش کن.‬

‫چنین توافقی صورت نگرفته، آقا.‬

‫فقط بگو نه.‬

‫آیا معاون کمیساریای عالی می‌تواند‬

‫به جای او حرف بزند، جناب قاضی؟‬

‫او را عمیقا تحت تاثیر قرار داده.‬

‫نتونستم بهش یاد بدم که از موکل شما نترسه.‬

‫- اون شکنجه‌اش کرد و تحقیرش کرد... - میشه لطفا ساکت باشید؟‬

‫بگذارید حرف بزند.‬

‫حتی اگر ذره‌ای حقیقت در آن باشد.‬

‫بله...‬

‫این مرد... به من خیانت کرد.‬

‫من را شکنجه کرد‬

‫و تمام این روزها در بونر من را اسیر نگه داشت.‬

‫آقا، چیزی برای صحبت کردن وجود ندارد.‬

‫من فقط می‌خواهم به خانه‌ام برگردم.‬

‫من می‌خواهم به هند برگردم، آقا.‬

‫همایون صاحب، از آنجایی که عظمی یک فرد بالغ است،‬

‫من نمی‌توانم او را به زور در پاکستان نگه دارم.‬

‫آیا وزارت امور داخله اعتراضی به چشم پوشی از گزارش پلیس‬

‫یا تشریفات برگه مهاجرت دارد؟‬

‫اصلا، قربان. ما هیچ اعتراضی نداریم.‬

‫قربان، شما نمی‌توانید نسبت به من بی‌انصافی کنید.‬

‫او نمی‌تواند به جایی برود.‬

‫او می‌تواند بعد از اعلام رای در پرونده من برود.‬

‫او مجبور نیست برای آن پرونده بماند.‬

‫آن پرونده توسط شما علیه کارکنان سفارت تشکیل شد.‬

‫وقتی او برود، دیگر هرگز برنمی‌گردد.‬

‫او همسر من است. او باید به من تحویل داده شود. همین!‬

‫طاهر صاحب.‬

‫قانونی را نشان دهید که مانع از این شود که یک زن‬

‫اگر بخواهد به خانه برگردد.‬

‫این فقط یک نمایش است تا قضاوت را به نفع او تغییر دهد.‬

‫دوست داری او را ملاقات کنی، اینطور نیست؟‬

‫شاید تو هم باید غش کنی. شاید آنها با شرایط تو هم موافقت کنند.‬

‫او از تو وحشت دارد!‬

‫حتی از دیدن تو هم به لرزه می‌افتد!‬

‫دادگاه فورا اجازه می‌دهد‬

‫تا عظمی احمد به هند بازگردد.‬

‫جناب قاضی، ما تا مرز واگا به امنیت نیاز خواهیم داشت.‬

‫به مقامات محلی دستور داده می‌شود تا تامین کنند‬

‫امنیت کامل عظمی احمد را تا زمانی که به مرز واگا برسد.‬

‫جناب قاضی، او همسر من است.‬

‫چطور می‌توانید اجازه دهید او برود؟‬

‫این مسئله‌ی حیثیت پاکستان است!‬

‫این موضوع را به شکل دیگری جلوه ندهید.‬

‫این مسئله، مسئله‌ی حیثیت هند یا پاکستان نیست.‬

‫این مسئله، مسئله‌ی حقوق یک زن است.‬

‫او می‌تواند برود.‬

‫نمی‌توانی این کار را با من بکنی!‬

‫- جناب قاضی! - متشکرم، جناب قاضی.‬

‫جناب، چطور می‌توانید بگذارید او برود؟‬

‫او همسر من است.‬

‫نمی‌توانی این کار را با من بکنی.‬

‫این ناعادلانه است، جناب قاضی. این کار شدنی نیست.‬

‫- کاری که میکنی اشتباهه! - زود باش!‬

‫- عجله کن! - متوقفشون کن! متوقف کن!‬

‫بگیرشون!‬

‫- یکی جلوشونو بگیره! - متوقفشون کنید!‬

‫فاصله تا واگا پنج ساعته.‬

‫هر وقت بخوان به راحتی میتونن به ما حمله کنن.‬

‫- اما قربان، دستور دادگاه... - اینجا پاکستانه،‬

‫نه هند که دستور دادگاه قانونه.‬

‫پس قربان، ایده ی دیگه ای برای تأمین عبور امن دارید؟‬

‫پلیس پر از عناصر خودسره،‬

‫و همینطور هم آی‌اس‌آی.‬

‫نمیشه بهشون اعتماد کرد.‬

‫اجازه ندیم فرصت برنامه ریزی داشته باشن، تیواری.‬

‫همین الان میریم.‬

‫میدونم بهت ظلم شد.‬

‫به ما ظلم شد.‬

‫به امنیت کشور ظلم شد.‬

‫ببینیم چطور میتونیم از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کنیم.‬

‫- الو؟ - شوکت صاحب، ما داریم فورا میریم.‬

‫لطفا اسکورت رو بفرستید.‬

‫اگه میخواید همین الان برید، فقط میتونم یه اسکورت چرخشی ترتیب بدم.‬

‫یعنی چی؟‬

‫یعنی ما یک ساعت با شما همراهی میکنیم.‬

‫بعدش، پلیس های ایستگاه بعدی تحویل میگیرن.‬

‫و این تا واگا ادامه پیدا میکنه.‬

‫با معاونت چک کن و تایید کن.‬

‫باشه، قبول. فقط بفرستشون.‬

‫جناب، ما فقط می تونیم یه اسکورت چرخشی پلیس بگیریم.‬

‫ده دقیقه دیگه اینجا خواهند بود.‬

‫باشه.‬

‫- آيوش. - قربان.‬

‫تو تا فردا اینجا رو نگه دار.‬

‫من یه سفر سریع به واگا می زنم.‬

‫قربان.‬

‫- موفق باشی. - ممنون.‬

‫موقعیت چطوره، شوکت؟‬

‫وظیفه ما اینجا تموم میشه، قربان.‬

‫ما الان مسئولیت رو به کاروان بعدی تحویل میدیم.‬

‫زود باش، سریع.‬

‫قربان!‬

‫قربان، یه خبرچین ناشناس از یکی از پلیس های اسکورت بهم گفت...‬

‫قربان، قراره به ما حمله بشه.‬

‫سوار ماشین شو.‬

‫بریم.‬

‫- بله، مالک صاحب؟ - شما پشت کاروان هستید؟‬

‫نه. ما جلوتر جلوشون رو می گیریم.‬

‫بله؟‬

‫مالک. ما یه پیام واضح از هند دریافت کردیم.‬

‫مطمئن شو از عقلت استفاده کنی نه از تفنگ هات.‬

‫اونها واضح گفتن که اگه دختره بمیره، خون به پا میشه.‬

‫باشه، آقا. به روش خودم حلش می‌کنم.‬

‫- بله، مالک صاحب؟ - برگرد.‬

‫دختر رو تو واگا متوقف می‌کنم.‬

‫ما دختر رو نمی‌خوایم. ما انتقام می‌خوایم!‬

‫و به دستش میاریم!‬

‫دیگه اینجوری با ما درنیفتن!‬

‫احمق نباش. مردای ما تو رو می‌کشن.‬

‫تا سال ۲۰۱۰ اینطوری بوده.‬

‫پشتون رو نمیشه از مرگ ترسوند.‬

‫حق با تو بود.‬

‫تا اسلحه های شما فکر کنن، مال ما ماشه رو می‌کشن.‬

‫چه خبره!‬

‫لطفاً اینجا منتظر بمونید.‬

‫تا کاروان بعدی نرسه، نمی‌تونید جلوتر برید.‬

‫بالادستی‌هامون بهمون دستور دادن.‬

‫اگه انتخاب کنی که تنها ادامه بدی،‬

‫دیگه مسئولیتش با ما نیست.‬

‫- چه خبره، آقای تیواری؟ - قربان...‬

‫ازمون خواستن صبر کنیم تا کاروان بعدی برسه.‬

‫جناب، اگه افراد طاهر قبل از حرکت ما سر و کله‌شون پیدا شه چی؟‬

‫صبر کن. خودم رانندگی می‌کنم.‬

‫جناب...‬

‫این رو نگه دار.‬

‫جناب، ما موفق نمیشیم.‬

‫گوش کن جناب، ما موفق نمیشیم.‬

‫زیاد پسرم رو نمی‌بینم.‬

‫هیچ قصدی ندارم که این وضعیت دائمی بشه.‬

‫پس خودتو جمع و جور کن و بذار من رانندگی کنم.‬

‫ببخشید که دیر رسیدم، قربان.‬

‫بشیر، اونهاش!‬

‫طاهر.‬

‫بیاین اینجا، شما اراذل!‬

‫سریعتر!‬

‫پایین! پایین!‬

‫پایین...‬

‫شلیک کن!‬

‫- شلیک کن! - ای جادوگر!‬

‫گلوله ها رو بده من!‬

‫عظمی!‬

‫شلیک کن!‬

‫به اون حرومزاده شلیک کن! بزنش!‬

‫اوه، نه!‬

‫کارشون رو تموم کن!‬

‫کارشون رو تموم کن!‬

‫ایست!‬

‫وایستا، ای رذل!‬

‫جناب قاضی.‬

‫مسئله حیثیت پاکستانه!‬

‫دروازه آزادی‬

‫معاون صاحب...‬

‫تو رو تو تلویزیون دیدم، تلاش می‌کردی صورتت رو بپوشونی.‬

‫تو صفحه نمایش بهتر به نظر میای،‬

‫اگرچه حضوری اونقدرها هم جذاب نیستی.‬

‫حداقل من پا به روشنایی میذارم.‬

‫تو تو سایه‌ها قایم می‌شی، سعی می‌کنی بقیه رو بترسونی.‬

‫تو باید از ما بترسی.‬

‫من دارم درباره‌ی افراد خودت حرف می‌زنم، نه خودم.‬

‫ما ترور رو برای محافظت از اون‌ها تحمل می‌کنیم.‬

‫وگرنه، تا حالا همه‌مون رو نابود کرده بودید.‬

‫این بحث پایانی نداره.‬

‫بدون ما، شما وجود نخواهید داشت.‬

‫بارهاش چک میشه.‬

‫بر اساس پروتکل‌های مهاجرت بازجویی میشه،‬

‫و بعد تصمیم‌مون رو می‌گیریم.‬

‫بیا.‬

‫سلام، جی پی.‬

‫خانم و بقیه به زودی اینجا می‌رسن.‬

‫اونجا چه خبره؟‬

‫تاکتیک‌های تعلل، آپارنا.‬

‫زود باش.‬

‫خب، تهیر کدوم قرص رو بهت داد؟‬

‫اسم‌شو نمی‌دونم.‬

‫تو تحصیل‌کرده‌ای، درسته؟‬

‫بله.‬

‫با این حال، قرص رو گرفتی و تقصیر رو گردن اون انداختی.‬

‫من کسی رو مقصر ندونستم، آقا. من فقط حقیقت رو گفتم.‬

‫چقدرش حقیقت داشت؟‬

‫حمله یا...‬

‫تجاوز جنسی اجباری؟‬

‫تک تک کلمات اظهاراتم حقیقت داشت.‬

‫شما به کالج رفتید.‬

‫شما ‌28‌ سالتونه.‬

‫شما یه آدم بالغ هستید.‬

‫چطور باور کنیم که شما همچین اشتباه بزرگی مرتکب شدید؟‬

‫اشتباهات میتونن در هر سنی اتفاق بیفتن.‬

‫همین الان داری اشتباه نمیکنی؟‬

‫من یه دختر ساده و بی گناهم که فریب خورده.‬

‫اگه من یه جاسوس بودم، همونجا میموندم.‬

‫چرا باید به هند میرفتم؟‬

‫به من نگو جاسوس‌ها چیکار میکنن و چیکار نمیکنن.‬

‫بله.‬

‫جناب، ما داریم آزادش میکنیم.‬

‫بریم.‬

‫معاون صاحب.‬

‫در بوروکراسی، فشار از طرف مافوق ها مثل داوری ضعیف میمونه.‬

‫وقتی اون فشار کم بشه...‬

‫بهای سنگینی خواهید پرداخت.‬

‫ما بهتر از اینها میدونیم که شما رو دست کم بگیریم.‬

‫ببین، الان داری میری خونه.‬

‫اما من باید اینجا بمونم.‬

‫پس خواهش می‌کنم اسم من رو نیارید یا ازم در طول مراسم تشکر نکنید.‬

‫باشه. حتی اگه اشتباهی هم اسم بردم...‬

‫من ساکت می‌مونم.‬

‫- آقای تیواری. - بله قربان.‬

‫این فرصت شماست.‬

‫این کار ارزشش رو نداره.‬

‫به اون طرف فرار کن.‬

‫شما مشتاق ازدواج هستید.‬

‫حالا فرصت‌شه.‬

‫وقتی بهش رسیدیم، یه فکری براش می‌کنیم.‬

‫این کشور منو اونقدر ترسونده که دیگه هیچی منو نمی‌ترسونه.‬

‫هند نور چشم ماست‬

‫هند خانه‌ای است که قلب‌های ما در آن است‬

‫هند نور چشم ماست‬

‫هند خانه‌ای است که قلب‌های ما در آن است‬

‫ممنون که به من اعتماد کردید.‬

‫ممنون که به ما اعتماد کردید.‬

‫جی پی، بچه برگشته خونه.‬

‫شما شجاعت زیادی نشان دادید.‬

‫بیا، فرزندم.‬

‫اوزما احمد، شهروند هندی، که در پاکستان گرفتار شده بود،‬

‫بعد از سه هفته سالم به هند بازگشت.‬

‫سوشما سواراج، وزیر امور خارجه،‬

‫به گرمی از بازگشت او به خانه استقبال کرد و از مقاومت او قدردانی نمود.‬

‫مامان، تلفن رو بده به من.‬

‫به دنبال دستورات دادگاه،‬

‫عظمی احمد به طور امن به هند بازگردانده شد.‬

‫حالا متوجه شدی؟‬

‫پسرم، این مثل آن نیست.‬

‫خب، گوش کن.‬

‫دفعه بعد که چنین کنجکاوی‌ای داشتی،‬

‫آن را روی یک کاغذ یادداشت کن.‬

‫و بعد، شب در موردش صحبت می‌کنیم.‬

‫درسته؟ ریسک در مقابل منفعت.‬

‫باشه، بابا. انجام شد!‬

‫بهت افتخار می‌کنم.‬

‫منم بهت افتخار می‌کنم.‬

‫من می‌خواهم تمام اعتبار را‬

‫به سوشما خانم و جی پی آقا به خاطر همه کارهایی که برای من انجام دادند، بدهم.‬

‫از دید من، این مثل آدم‌ربایی بود.‬

‫چون هرگز تصور نمی‌کردم اوضاع اینقدر بدتر شود‬

‫وقتی از مرز واگا عبور کردیم.‬

‫اما می‌خواهم تمام اعتبار را‬

‫به سوشما خانم و جی پی آقا به خاطر همه کارهایی که برای من انجام دادند، بدهم.‬

‫وقتی عظمی امروز از مرز واگا عبور کرد،‬

‫نفس راحتی کشیدم.‬

‫عظمی، تو مدام از من تشکر می‌کردی.‬

‫فکر نمی‌کنم سزاوار این قدردانی باشم. من فقط به وظیفه‌ام عمل می‌کردم.‬

‫اما می‌خواهم از شما تشکر کنم…‬

‫به خاطر اعتمادتان به کمیسیون عالی هند در زمان ناامیدی.‬

‫دوران سختی برای همه ما بود.‬

‫تصمیم گیری کار دشواری بود،‬

‫و با این حال، به نوعی ساده به نظر می رسید.‬

‫تصمیم دشواری بود‬

‫به دلیل شرایط دشواری که با آن روبرو بودیم.‬

‫دادن پناهندگی به هر کسی در داخل کمیسیون عالی کار آسانی نبود.‬

‫اما می خواهم بگویم که، در آن لحظه،‬

‫همانطور که عظما خودش اشاره کرد، حمایت سوشما خانم‬

‫نیروی محرکه پشت همه چیز بود.‬

‫- صبح بخیر، قربان. - صبح بخیر.‬

‫قربان…‬

‫آی اس آی دست از تعقیب ما برنخواهد داشت.‬

‫این پاکستان است، پسرم.‬

‫خواه آدم باشد یا اسب،‬

‫هرگز مستقیم قدم برندار.‬

‫همیشه دو قدم جلوتر.‬