Original subtitles

[ΒΡΟΝΤΕΣ]

Μετάφραση, επιμέλεια, συγχρονισμός © Chaos70

Απρίλιος 2023 © Chaos70

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΝΑ: Αγκαλιά Να σε παίρνουν αγκαλιά Να αισθάνεσαι την ανάγκη για μια αγκαλιά

Ή Η ένωση με αυτόν που θα σε οδηγήσει στην καταστροφή. Να τον τυλίγεις σε μια θανάσιμη αγκαλιά.

Ευχαριστώ.

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Χμμ!

- Έλα, πόσα; - [Mattia] Περίπου τριάντα.

- Την επόμενη φορά, 15. - Σχεδόν 300 έφτασαν!

Τι μαλακία!

Το "Love secret" τυπώνεται 2 μέρες νωρίτερα και θα το θέλαν αύριο.

Ανάθεμά την ώρα και τη στιγμή που δέχτηκα.

Πράγματι, από όταν ανέλαβες, έγινε η πιο δημοφιλής στήλη το «Returnable Hearts».

Όλοι θέλουν συμβουλές από τον Gabriel García Márquez.

Αν είχαν διαβάσει τα βιβλία του, θα αναζητούσαν εκεί τις απαντήσεις,

όχι σε μια στήλη συμβουλών.

Δώστο.

Εξήγησέ μου γιατί τα θέλεις εκτυπωμένα και όχι με e-mail;

Οι τρεις μας το ξέρουμε ότι είμαι πίσω από αυτή τη στήλη

και όχι για πολύ, ελπίζω.

- Έλα, τα λέμε αύριο. - Ες αύριον.

Χωρίζοντας μια μέρα στη Ρώμη

- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.

Franco, σου αφήνω το ποδήλατο εδώ.

- Ναι, άστο εκεί, θα το τακτοποιήσω μετά. - [Tommaso] ΟΚ.

Τι κούκλος! Εδώ ζεις;

Κυρία, είμαι ο Tommaso, Tommaso Rosso.

Κτήριο Β, διαμέρισμα 8.

Β, διαμέρισμα 8…

[Rachele] Κοίτα σύμπτωση, δες ποιος βρίσκεται εδώ!

Η παλιά ένοικος του 8 Β, η Ισπανίδα!

-Καλησπέρα, κυρία. - [Rachele] Καλησπέρα, αγαπητή.

Χάρηκα, Tommaso.

Zoe.

Το ξέρατε ότι μένατε στο ίδιο σπίτι;

Τι ζώδιο είσαι;

- [Ισπανικά] Ταύρος. - Ταύρος.

Α, αυτό είναι καλό σημάδι!

Μαμά, άσε ήσυχους τους ανθρώπους . Συγνώμη.

- Όχι, Franco, κανένα πρόβλημα. - Γεια.

Χμ…

- Μιλάς ιταλικά; - Λίγα.

- [στα Ισπανικά] Μιλάς ισπανικά; - [Ισπανικά] Λίγα.

- Γυρνάς από διακοπές; - Από επαγγελματικό ταξίδι.

- Ω. - Τρεις «εβδομάδας» στο Τόκιο.

- Τόκιο; - Χμμ.

[Ισπανικά] Μου αρέσει το Τόκιο.

Για δες, έχω μια συλλογή από… Πως τα λένε;

- Των κόμικς, των ιαπωνικών manga. - [Ισπανικά] Αλήθεια; Μου αρέσουν.

και…

θέλεις να ανέβεις να τα δεις;

Είναι λίγο πέσιμο, ε;

Θα μου δείξεις το δρόμο;

[Ισπανικά] Ευχαριστώ.

Ουάου! Τι όμορφο σπίτι!

- Υπέροχο. - Ευχαριστώ.

Α, είναι αληθινή η ιστορία με τα κόμικς.

Νόμισες ότι ήταν δικαιολογία;

[Ισπανικά] Δεν ξέρω.

«Περδόν», επικρατεί λίγο χάος.

- [Ισπανικά] Όλα καλά. - Θες κάτι να πιείς ;

Γιατί όχι;

Και ποια είναι αυτή εδώ;

Χμ…

[Ισπανικά] Είναι η γυναίκα μου.

[Ισπανικά] Υπάρχει πρόβλημα;

[Ισπανικά] Απολύτως κανένα.

- Όχι; - Όχι.

Όχι.

Όχι.

Καλώς ήρθες πίσω.

Να το γιορτάσουμε;

Τι να γιορτάσουμε, Tom, το τζετ-λαγκ μου; Είμαι κομμάτια.

[Tommaso] Γιορτάζουμε την επιστροφή σου

και που βρήκα μερικά όμορφα σπίτια να δούμε,

ώστε να πάψεις να ξοδεύεις τόσα λεφτά σε ενοίκια για το «θαυμάσιο» σπίτι.

Τι αποφάσισες για το μυθιστόρημα;

Ότι αν θέλουν να εκδώσουν, αυτό θα είναι το φινάλε.

Δεν υποχωρώ επειδή το προηγούμενο βιβλίο πήγε χάλια.

Ξέρω ότι δε συμφωνείς.

Για να το έχεις διαλέξει έτσι, προφανώς είσαι ήδη πεπεισμένος.

Προφανώς και ναι. Λευκό ή κόκκινο;

- Εσύ διαλέγεις. - Α, όχι, εμένα το ίδιο μου κάνει.

Λευκό.

Αναρωτιέμαι, πώς μπορεί να σκεφτεί κανείς να ολοκληρώσει την εποποιΐα ενός ζευγαριού

με έναν τόσο προβλέψιμο ρομαντισμό;

Αυτή η εμμονή πως τα βιβλία με "happy end" πουλάνε περισσότερο…

απλά μου φαίνεται γελοία. Όχι;

Έι;

Έι;

Giuseppe, δεν αλλάζω το φινάλε, είναι μάταιο να επιμένεις.

Όχι, δεν αλλάζω το φινάλε.

Κατάλαβα, το ξέρω, το "Blue Carpet" πήγε χάλια, την ξέρω

αυτή την επωδό, όμως δεν πήγε χάλια επειδή ήταν δακρύβρεχτο.

Κοίτα, είναι μάταιο να επιμένεις, το φινάλε θα παραμείνει ως έχει.

Τους ξέρεις τους όρους. Αν έχεις κάτι νεότερο, πάρε τηλέφωνο. Γεια.

Ίσως θα έπρεπε να υποχωρήσεις.

Καλημέρα.

Κοίτα, αυτές τις μέρες που ήσουν στο Τόκιο

είδα κάποια σπίτια προς πώληση που θα μας ήταν τέλεια.

- Μικρότερα, μα... - Συγνώμη.

- [στα αγγλικά] κύριε Takeshi. - Zoe.

[Ψιθυριστά] Την κάνω.

[στα αγγλικά] Καταλαβαίνω. Προσπαθούμε να βελτιώσουμε την ταχύτητα.

[Η Zoe, αγγλικά] Ναι, ας εστιάσουμε σε αυτό.

[στα αγγλικά] Απολύτως, ναι, φυσικά.

-Καλημέρα Nina. - Καλώς ήρθατε πίσω, Zoe.

- Πώς είσαι; - Πολύ καλά, ευχαριστώ. Εσείς;

[Ισπανικά] Πολύ καλά.

- Το δελτίο του demo του "Global Hunters". - Ευχαριστώ.

Σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα

μόνο το 6% των παικτών κατάφερε να περάσει το επίπεδο.

- Αυτά είναι καλά νέα, έτσι; - Καλά νέα;

- Την περασμένη εβδομάδα ήταν 10%. - Έλα μαζί μου, Nina.

Γεια σε όλους. Πώς πάει;

[Όλοι μαζί] Καλημέρα.

Ξέρει κανείς γιατί το 1978 εξαφανίστηκαν στην Ιαπωνία τα κέρματα των 100 "Τζεν" (Γιεν)

και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να τετραπλασιάσει την έκδοσή τους;

Όχι; Κανείς;

"Space Invaders."

Αυτό ήταν το κέρμα που χρειαζόταν για να παίξει κανείς το "Space Invaders",

το πλέον αντιγραμμένο παιχνίδι στην ιστορία.

Όλοι το έπαιζαν, παιδιά, μεγάλοι, όλη η οικογένεια.

Παιδεύονταν για να φτάσουν στον τελευταίο, ταχύτατο και ανίκητο εξωγήινο. Χμμ;

Και όλοι ήθελαν ένα κέρμα των 100 Γιεν για να τον νικήσουν, όλοι,

αλλά μόνο το 3% το μπόρεσε.

Το 3%, Nina, όχι το 6%.

Αυτό είναι το κέρμα των 100 "Τζεν", το σουβενίρ μου από το Τόκιο.

Αξιοποιήστε το και κάντε σωστή δουλειά.

[Mattia] Άλλα 15.

Τα άλλα δεν τα έχω κοιτάξει καν. Άντε, διάβαζε.

"Ηλιαχτίδα48": «Γεια σου, Márquez.

Ανακάλυψα τον οργασμό, αλλά όχι με τον άντρα μου».

Όχι.

«Την μισώ, δεν θέλω απλώς να την αφήσω, θέλω να υποφέρει.

Πρέπει να πέσει στα ψυχοφάρμακα.

Για την ακρίβεια, χειρότερα, πρέπει να βγάλει κυτταρίτιδα.

Συμβουλές;"

- Όχι, λυπήσου με. - Όχι.

- «Είμαι 38 ετών και έχω έναν μικρό γιο». - Χμμ.

- «Θέλω να χωρίσω». - Χμμ.

«Δεν με ενδιαφέρουν οι θεωρίες ότι η αγάπη μεταμορφώνεται».

- Χμμ. - «Θέλω να γαμήσω».

- Εδώ είμαστε. - «Όχι μόνο τα Χριστούγεννα».

Σίγουρα.

Δεν παίζει, το βλέπεις.

- Andre88. - Χμμ.

"Γεια. Η κοπέλα μου, μου βάζει πάντα κάλτσες στο στόμα."

Τι στον πούτσο! Υπάρχει κι ένα όριο.

«Είμαστε παντρεμένοι σχεδόν 40 χρόνια

και τα 14 προσπαθούμε να χωρίσουμε .

αλλά στο τέλος πάντα καταλήγουμε ξανά μαζί. Πώς σου φαίνεται;»

Πώς να μου φανεί;

Πως χρειάζεσαι ψυχαναλυτή να σε κουράρει, και όχι να γράφεις σε στήλες συμβουλών.

Δώσμου.

"Γεια σου, Márquez. Η ζωή σου παίρνει, σε πληγώνει..."

Ρε, που μπλέξαμε!

"Γεια σου, Márquez. Η κοπέλα μου..."

Με αυτό, χοντρικά, κάτι γίνεται.

"Γεια, Márquez. Δεν είμαι..."

[Zoe]" Γεια σου, Márquez. Δεν είμαι Ιταλίδα."

"Είμαι 35 ετών, έχω σούπερ δουλειά και Ιταλό σύντροφο."

"Γνωριστήκαμε στη Ρώμη."

"Η αδερφή μου ήρθε εδώ για Erasmus και τελικά παρέμεινε."

"Όταν μπόρεσα, αποφάσισα να την ακολουθήσω."

" Δεν πίστευα ότι θα κρατούσε πολύ, κι όμως, συγκατοικούμε σχεδόν δέκα χρόνια."

"Το θέμα είναι ότι εδώ και καιρό βρισκόμαστε σε κρίση "

"και μετά από 40 μέρες που πέρασα κλεισμένη στο σπίτι μαζί του,"

"Δεν είμαι πια σίγουρη για τα αισθήματά μου και δεν ξέρω τι να κάνω."

"Δεν ξέρω αν τον αγαπώ πια"

"και δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι στοργή, φιλία ή κάτι άλλο."

"Πάντα εγώ ήμουν που παρατούσα όλους μου τους έρωτες"

"και τους έχω δει να υποφέρουν."

"Δεν μου πάει να υποφέρει και αυτός."

"Τα έχω χαμένα."

"Πώς μπορώ να μάθω τι νιώθω γι 'αυτόν;"

[κινητό τηλέφωνο]

[Zoe]" Κλείνουμε 10 χρόνια στις 27, αλλά, πρώτα, πρέπει να ξεδιαλύνω αυτό.

- Zoe. - «Όλα», Tom, έχω καθυστερήσει στο γραφείο.

Δεν προλαβαίνω να πάω σπίτι. Τα λέμε απευθείας στο Nello's, «βάλε»*;

«Βάλε» (ΟΚ, ισπανικά)

- [στα Ισπανικά] Όλα καλά; - Ναι, ναι.

- Ωραία, τα λέμε μετά. - ΟΚ, γεια.

[Simone] Omar;

- Πάλι αυτό το κρασί; Καλά, για εκείνη ήταν. Ε, ρε μάνα μ'!

- [Omar] Όχι πολύ, παρακαλώ. - Διάλειμμα έχουμε εδώ;

[Nello] Λοιπόν, για αλλαγή,

προηγούνται οι Gianni και Simone με 244 πόντους.

- Μπράβο, αγάπη. - Θησαυρέ μου.

Είστε ανυπόφοροι. Είστε το μόνο ομοφοβικό μου ένστικτο.

Μπαμπά!

Έχει δίκιο. Στη χώρα μου δεν σε αφήνουν ούτε να μπεις σε τέτοιο εστιατόριο.

Στη χώρα σου ονειρεύεστε εστιατόρια όπως αυτό, Νέγρε.

Μη τον λες "νέγρο".

Αυτός μπορεί να το λέει, γιατί είναι μισός μαύρος κι ο ίδιος.

Λοιπόν, "μισός μαύρος". Εγώ είμαι μπεζ, αφού λέμε τα σωστά χρώματα.

Αν και δεν έχουν κερδίσει ποτέ τίποτα τα τελευταία πέντε χρόνια,

έχουμε τον Tommaso και τη Zoe, όσον αφορά,

σε μια αξιοζήλευτη δεύτερη θέση.

Με συγχωρείς.

- Ιδού! - Έφτασε, επιτέλους!

Καιρός ήταν!

Στην τρίτη θέση, από την άλλη, είμαι εγώ με την πριγκίπισσα μου,

αλλά με εξαιρετικές πιθανότητες επανάκαμψης, σωστά;

Δεν είμαι πριγκίπισσα.

Η σεφ μου και εγώ.

Και επίσης δεν είμαι δικιά σου, Σε εμένα ανήκω.

Μπράβο, Βιόλα, όρθωσε ανάστημα.

Πώς λέτε το "explotación infantile";

- Παιδική εκμετάλλευση. - Αυτό ακριβώς.

Δεν είναι εκμετάλλευση, είναι φοροδιαφυγή. Με πληρώνει καλά, αλλά μαύρα.

[ΓΕΛΙΑ]

Και ακολουθούν οι υπόλοιποι στη βαθμολογία,

με τους Omar και Valeria, που συνήθως είναι πολύ κοντά,

αλλά φέτος είναι σκέτη απογοήτευση.

- Ο σενεγαλέζικος πατσάς είναι για καταγγελία. - [Nello] Επιβεβαιώνω.

Η αμετάκλητη παρακμή των στρέιτ. Σε σώζει που έχεις το ρυθμό στο αίμα σου.

- Έι, κούκλε! Όχι μόνο αυτό. - Επιβεβαιώνω.

Μπουρτζόβλαχοι.

Άντε πάλι με τα σόκιν αστεία, σαν τίποτα παιδάκια.

[Nello] Περιμένουμε την Elena και τον Umberto. Μου πιάνεις το κρασί;

- [Simone] Αυτό είναι εξαιρετικό. - Άντε, τσέκαρε την παρουσίαση.

Για αρχή, σας παρουσιάζουμε ένα σουφλέ σπαραγγιών με πορτοκάλια…

Ξύσμα από πορτοκάλια.

Με ξύσμα πορτοκαλιού και ψιλοκομμένo λαβράκι (spigola).

- Όχι, branzino (Λαβράκι, Β. Ιταλία). - Spigola. (Λαβράκι Ν. Ιταλία)

Βranzino, σου λέω. Το αγόρασα από την αγορά.

- Το ίδιο είναι, Umberto. - Δεν είναι.

[κινητό τηλέφωνο]

[ΓΕΛΙΑ]

Χμ…

Καλά, άντε, δεν το σηκώνω τώρα.

- Τελείωσες να τρως αυτό το πράγμα; - Νάτοι, Νάτοι.

[Elena] Είστε έτοιμοι;

Έτσι, για αρχή απόψε σας προτείνουμε ένα σουφλέ σπαραγγιών

με ξύσμα πορτοκαλιού και ψιλοκομμένο… ψάρι.

Τι λες τώρα!

Λαβράκι, για την ακρίβεια.

Για δεύτερο πιάτο, ένα φτωχό πιάτο, αλλά "πειραγμένο", γιατί όπως μας διδάσκει

ο Nello, αν είναι "πειραγμένο" μπορείς να το πουλήσεις διπλή τιμή.

Είναι ένα μοσχαράκι που έρχεται…

[ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ] Πρέπει να φύγουμε.

Συγγνώμη, δυστυχώς προέκυψε κάτι επείγον, πρέπει να επιστρέψω στο Δημαρχείο.

Κάτι πολύ σημαντικό, συγγνώμη.

Αγάπη, στη μαμά έτυχε κάτι επείγον, πρέπει να γυρίσει στη δουλειά.

- Τα λέμε αύριο όμως, ναι; - [Matilde] Γεια.

[Elena] Γεια σου, αγάπη. Γεια σας παιδιά.

- [μαζί] Γεια. - Μη λες «αύριο», αν δεν είναι αύριο.

- Και πάλι συγγνώμη. Καλά να περάσετε. - Γεια.

Λοιπόν... το πιάτο είναι αυτό. Φέρνω τα υπόλοιπα.

Ψήφισες σωστά; Αντέγραψε;

[Nello] Ας περάσουμε στο λογαριασμό.

- Δεν μου είπες ούτε ένα γεια απόψε. - Ναι;

Έι, εσείς οι δύο, έχουμε και παιδιά!

Συγγνώμη, έχουμε ένα γκέι ζευγάρι, ένα λαθρομετανάστη, ένα παχύσαρκο,

και το πρόβλημα είμαι εγώ που χαιρετώ τη σύζυγό μου;

Τη σύζυγό σου…

Μετά από δέκα χρόνια μαζί, «σύζυγος», λέγεται.

Πώς θες να σε αποκαλώ; Σύντροφο; Συγκάτοικο;

[Ισπανικά] Θόε;

- Ωραία, Τζόε. - [Ισπανικά] Όχι, Θόε.

[Nello] Ισπανία-Ιταλία, δύο-ένα. Ας περάσουμε στην οριστική εκκαθάριση.

Έλα, πριγκίπισσα, τελικά αποτελέσματα.

Άντε πάλι με αυτή την πριγκίπισσα! 39.

[Nello] Ω, 39!

Umberto, μου φαίνεται πως αν εξαιρέσουμε τα όποια καυγαδάκια,

το αποτέλεσμα των γεύσεων είναι εξαιρετικό.

Τα όποια καυγαδάκια;

ΟΚ, είναι φυσιολογικά κάποια καυγαδάκια σε ένα ζευγάρι, ε;

- Ναι, το αλατοπίπερο της σχέσης. - Τι είπε!

- Όταν υπάρχει σχέση, βέβαια. - Λοιπόν, ακόμα και η απόσταση χρειάζεται.

Ε, άντε τώρα, τελειώσαμε με αυτές τις ρητορικές φράσεις;

Δείτε τους, είναι ακόμα μαζί και δεν τσακώνονται ποτέ.

Ε!

Σε ένα βιντεοπαιχνίδι μπορεί να συμβεί κάτι το απρόβλεπτο ;

[Ισπανικά] Είναι το όνειρο της τεχνητής νοημοσύνης.

Το θέμα είναι ότι αυτό που οδηγεί το ανθρώπινο μυαλό να ξεπερνά τα όρια είναι η περιέργεια.

Αντίθετα, το πιο όμορφο παιχνίδι είναι ένας «υπολογιστικός» υπολογισμός.

Άρα, το βιντεογκέιμ σου δεν μπορεί να μαντέψει περισσότερα από όσα έχεις προβλέψει εσύ.

- Ευτυχώς όχι. - Ω.

Κοιμάμαι, «βάλε»; Είμαι πτώμα.

Καληνύχτα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΑ: Piano - Ήρεμα Με ηρεμία. Πάω αργά.

Piano - Πλάνο Η στρατηγική για την επίτευξη ενός αποτελέσματος Είχα ένα πλάνο στο μυαλό μου.

[Tommaso]" Αγαπητή Zoe, διάβασα το γράμμα σου,"

"αλλά προτίμησα να μην σου απαντήσω δημόσια."

"Για να το κάνω χρειάζομαι περισσότερες λεπτομέρειες της ιστορίας σου."

[Zoe]" Δεν περίμενα απάντηση."

"Δεν έχω γράψει ποτέ σε στήλη συμβουλών και δεν ξέρω πώς λειτουργεί."

[Tommaso]" Και γιατί επέλεξες να γράψεις σε μένα;"

[Zoe]"Το να είσαι με κάποιον άνω των επτά ετών"

"μπορεί να είναι μια πράξη μεγάλου ηρωισμού ή μεγάλης δειλίας."

"Εσύ αποφασίζεις τι θες να είναι."

[Tommaso]" Ένοχος. Αυτά είναι δικά μου λόγια."

[Zoe]" Αυτή η πρόταση με εντυπωσίασε και έτσι σου έγραψα, δίχως δεύτερη σκέψη."

[Tommaso]" Έχεις γνωρίσει κάποιον άλλον;"

Ω!

- Zoe! - [Zoe] «Περδόν», είναι πολύ αργά.

Πάλι παράτησες το νιπτήρα μέσα στην τρίχα.

Είναι η 100στη φορά, «θείτσο»! Μέχρι και στην οδοντόβουρτσα.

- Από τώρα πας δουλειά; - Ναι, οι Ιάπωνες είναι ξύπνιοι ώρες τώρα.

- Καθάρισε. - Πόσο σκληρά δουλεύουν αυτοί οι Ιάπωνες!

- Μετά θα καθαρίσω. - Μετά θα καθαρίσεις, ακριβώς. Μετά…

[κινητό τηλέφωνο]

[Zoe]" Όχι, δεν υπάρχει κανένας άλλος, είναι κάτι δικό μου."

Παίξτο άνετος, είναι δύο παπαράτσι εκεί έξω. Ακόμα και εδώ με ακολούθησαν.

Πώς κι από εδώ;

Είδες τι έγινε στο Nello's; Δεν αντέχω άλλο!

- Είδα, αλλά ήταν κάτι επείγον. - Πάντα κάτι επείγον είναι, καθημερινά!

Είναι η δήμαρχος, Umberto, και μιας πόλης πολύ περίπλοκης.

- Έλα στη θέση μου. - Μπορούμε να βγάλουμε μια selfie;

Ναι φυσικά.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

Εγώ βγάζω selfies. Το καταλαβαίνεις ότι βγάζω εγώ selfies;

Δεν αντέχω άλλα δύο χρόνια έτσι. Άσε που μπορεί να ξαναβάλει υποψηφιότητα!

Δέκα χρόνια τέτοιας ζωής! Δεν είναι για μένα.

Νομίζω ότι είναι πραγματικά καιρός να την χωρίσω.

- Δεν καταλαβαίνω… - Τι;

Δεν καταλαβαίνω πώς σου περνάει από το μυαλό να αφήσεις κάποιον έτσι, ξαφνικά.

Τι στον πούτσο λες; Καταλαβαίνεις τι περνάω εγώ τώρα;

- Όχι… - Δεν τα θέλω πια όλα αυτά.

Και τι θέλεις;

Θα ήθελα να μιλάω με την Elena και όχι με το γραφείο τύπου της.

Κι εγώ είμαι περήφανος που είναι η δήμαρχος της Ρώμης και

μπορώ και να καταλάβω ότι είναι μια κρίσιμη στιγμή για την πόλη

και ούτε εγώ θέλω να την υπονομεύσω, αλλά δεν αντέχω άλλο.

Έχεις σκεφτεί πόσο θα υποφέρει η Matilde;

- Φυσικά, συνέχεια το σκέφτομαι. - Ω.

- Θα σου μάθω κάτι σημαντικό. - Τι;

Θέτεις τον εαυτό σου ενώπιο όλων και αν δεν είσαι πια ευτυχισμένος κάπου,

μπορείς να πάρεις πάντα τη ζωή στα χέρια σου και να φύγεις.

ακόμα και από έναν θλιβερό γάμο.

- Είναι θλιβερός ο γάμος σου ; - Δεν είναι θλιβερός, δεν είναι πλέον γάμος.

Χαίρομαι που είσαι καλά με τη Zoe.

- Θες έναν καφέ; - Ναι.

[ήχος email]

"Για να σε συμβουλέψω, πες μου για το φίλο σου, πως είναι σε: Προσωπικότητα, Ειρωνεία, Σεξ."

[ΚΑΛΕΙ ΚΙΝΗΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ]

«Προσωπικότητα: 6».

«Ειρωνεία: 7».

«Σεξ: 6--».

Μα τι «6--»;

- Μου έχει φτιάξει καρτέλα βαθμολογίας! - Ε;

Όχι, όχι, τίποτα.

Αβοκάντο και τόνος ή σολομός και φύκια;

- Για μένα … - Εμένα το ίδιο μου κάνει.

Άκου, εδώ και κάμποσο σε βλέπω κάπως. Μα υπάρχει κάποιο πρόβλημα;

- Δε μου κάνεις ποτέ τέτοιες ερωτήσεις. - Γιατί συνήθως δεν είσαι έτσι κάπως.

Έχω κάτι προβλήματα στη δουλειά, αυτό είναι όλο.

Μόνο για προβλήματα στη δουλειά ακούω.

Τώρα είναι λίγο παραπάνω, Tom.

Έχεις προσποιηθεί ποτέ οργασμό μαζί μου;

[Ισπανικά] "ΠΕΡΔΟΝ;"

[Ισπανικά] Μια ερώτηση έκανα.

Πιστεύεις ότι προσποιήθηκα οργασμό μαζί σου;

[Ισπανικά] Πιστεύω πως όχι.

-Ε όχι, λοιπόν. - Αποφασίσατε;

- Ναι, σολομό και φύκια. - Το ίδιο και για εμένα.

Πώς σου ήρθε η ιδέα να γράψεις σε μια στήλη συμβουλών;

Ούτε καν το θάρρος να μου το πεις κατάμουτρα.

Zoe,

αυτό το γράμμα έφτασε σε μένα.

- Tom! - Χμμ;

Θες να δοκιμάσεις τη λειτουργία διπλού παιχνιδιού μαζί μου;

- Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το demo. - [Tommaso] Ναι.

Ναι;

- [Zoe, στα Ισπανικά] Έτοιμος; - Μια στιγμή.

- Εντάξει. - [Ισπανικά] Πάμε;

[ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟΣ]

[γυναίκα, βιντεοπαιχνίδι]" Α!"

[Ισπανικά] Είσαι σοβαρός;

[Ισπανικά] Τι κάνεις;

Αν με σκοτώσεις, τελείωσε, «θείτσο».

- Δεν θα με βοηθήσεις ποτέ, ε; - Με συγχωρείς.

Αλλά η κυκλοφορία του Frangipane σήμερα; Να το συζητήσουμε;

Δεν έχω λόγια! Μα τι να πω;

Όχι, Giulio, λυπάμαι, με τη συναισθηματική εκπαίδευση

νικιέται η έμφυλη βία σήμερα,

και σίγουρα όχι με την αστυνομία.

Ναι, αλλά εδώ πρέπει να αλλάξουμε πορεία, Giulio.

Φυσικά!

Άντε πάλι πως στα σχολεία υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου,

τα αγόρια παίζουν και τα κορίτσια κάθονται και βλέπουν,

ή το πολύ-πολύ να κάνουν ρόδα ή να παίζουν κουτσό.

Έτσι είναι, άντε!

Στο λέω, πρέπει να το πάρουμε απόφαση.

Εμπλέκουμε τους διευθυντές, εμπλέκουμε τους γονείς

και τα συζητάμε με αυτούς από την Ισότητα, φυσικά.

Θα χρειαζόμασταν μια μαρτυρία, φυσικά.

Να κάνουμε δημοσκόπηση, ναι, αλλά ας βιαστούμε, γιατί αν

γιατί αν συνεχίσουν έτσι τα πράγματα, δεν ξέρω πόσο δύσκολο θα είναι.

Ναι, δεν πειράζει. Τα λέμε αύριο, ευχαριστώ, αντίο.

«Η οικογένειά μου μοιάζει με οικογένεια από την ανάποδη.

Ο μπαμπάς μαγειρεύει, βοηθά στα μαθήματα, στεγνώνει τα μαλλιά μου,

και μου διαβάζει ιστορίες για να με πάρει ο ύπνος.

Αγαπώ πολύ τον μπαμπά μου, αλλά και τη μαμά μου,

κι ας λείπει συχνά από το σπίτι.

Δουλεύει συχνά στην τηλεόραση.

Είναι πολύ διάσημη και ο μπαμπάς μου είναι πολύ καλός.

Είναι το αντίθετο από την οικογένεια της φίλης μου Vittoria,

γιατί ο μπαμπάς της είναι ένας πολύ διάσημος ηθοποιός και η μαμά της μια πολύ καλή κυρία.

Βλέπεις; Τα αρσενικά αλλάζουν.

Επιτέλους, υποθέτω, σωστά;

Τι δουλειά κάνει η μαμά αυτού του κοριτσιού; Γιατί θέλω να της γράψω.

- [Elena] Είναι πολύ… - Δήμαρχος της Ρώμης.

- Α, είναι η έκθεση της Matilde; - Ναι.

- Βλέπεις τι έξυπνο κοριτσάκι; - [Umberto] Όχι…

Είναι μοντέρνα, γιατί να γράφει αυτά τα πράγματα…

- Δεν είναι αυτό το νόημα του θέματος. - Δεν είναι και ασήμαντο.

- Όχι, αντίθετα, αυτό ακριβώς είναι το θέμα. - Πέρα από τα λόγια, άκου…

Το θέμα είναι ότι η κόρη μας δεν πρόκειται να φάει τη ζωή της περιμένοντας

έναν τύπο με μπλε κορμάκι να της επιστρέψει αυτά.

Τα φοράω από το πρωί και μου έχουν χτυπήσει τα πόδια.

Που κολλάει αυτό; Η Matilde θέλει να σου πει κάτι άλλο.

[κινητό τηλέφωνο]

Με συγχωρείς. Vania, μα διάβασες τη συνέντευξη του Bernabei;

Μα γιατί εξακολουθεί να αμφισβητεί τον πεζόδρομο;

Είναι ήδη αποφασισμένο! Ασφαλώς!

- Να ετοιμάσω το ρύζι για την κυρία; - Ευχαριστώ, Gladys, θα το κάνω.

[Elena] Ο Bernabei κάνει πάντα ό,τι θέλει, συγγνώμη!

Άντε, το παρατάμε.

Η σκηνή που βάζεις το βιβλίο σου μπροστά από τα άλλα

είναι ασύλληπτης θλίψης.

Όλοι το κάνουν, ακόμα και διάσημοι συγγραφείς.

Λοιπόν; Τι αποφάσισες με την Elena;

Ε... θα τη χωρίσω.

Είστε μαζί 20 χρόνια. Μα τινάζεις στον αέρα ένα γάμο, έτσι;

Δεν ξέρω τι σας έχει πιάσει όλους. Μα είσαι σοβαρός;

Ναι, χωρίζω,

αλλά πρέπει να βρω τρόπο να το κάνω χωρίς να χαλάσω τη δημόσια εικόνα της Elena.

- Δεν ξέρω τι λόγια να χρησιμοποιήσω. - Άκου, με έχεις ξαναρωτήσει.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να σου πω, τι να σε συμβουλέψω.

Άκου, κάθε εβδομάδα συμβουλεύεις αγνώστους

πάντα σωστά, με ακρίβεια, οξυδέρκεια,

Και τώρα δεν μπορείς να πεις δυο λόγια στον καλύτερό σου φίλο;

Είναι πολύ διαφορετικό όταν τα πράγματα σε αφορούν άμεσα.

Εγώ απαντώ σε αγνώστους.

Ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί θέλεις να κάνεις αυτή τη μαλακία.

- Λοιπόν, να σου εξηγήσω τους λόγους. - 'Άντε.

Πρώτος Λόγος: Επειδή έχω γίνει αόρατος, ακόμα και από φυσική άποψη.

Δεύτερος Λόγος: Η συνεχής φλυαρία για τη συναισθηματική χειραφέτηση του άνδρα,...ξέρω γω.

Τρίτος Λόγος: Κάνω όλα όσα θα έπρεπε να κάνει μια μαμά.

Έχω επτά ακόμα λόγους. Θες να συνεχίσω;

Ποιο είναι το πρόβλημα; Ντρέπεσαι που κάνεις τον "Μαμά" ;

Ώπα, μην λες αυτή τη λέξη! Ο "Μαμάς" είναι σεξιστικός όρος.

Μια φορά το είπα και τσακωνόμουν τρεις μέρες με την Elena.

Εγώ κάνω τον πατέρα.

Το ζήτημα δεν είναι τι κάνω, είναι τι ΔΕΝ κάνω πια,

ξεκινώντας από το σεξ. Τέταρτος λόγος.

Και από προστατικής άποψης δεν πρέπει να υποτιμηθεί.

Πέμπτος: Δεν κάνω πια το σύζυγο.

Έκτος: Δεν κάνω πλέον τον καθηγητή,

κάτι με σοβαρότερες συνέπειες από τον Έβδομο:

Οι μαθητές μου δεν ξέρουν ποιος είναι ο Calvino.

Καταλαβαίνεις τώρα ποια είναι η κατάστασή μου; Ορίστε.

Άκου, Umberto, αν μπορούσες να ρωτήσεις ανώνυμα την Elena

κάτι για τη σχέση σας, τι θα τη ρωτούσες;

Δεν κατάλαβα με ποια έννοια.

Αν μπορούσες να την κάνεις να ομολογήσει πράγματα

χωρίς να γνωρίζει ότι στα εξομολογείται,

όπως, ξέρω γω, αν σε έχει απατήσει, αν σε αγαπάει ακόμα…

Δεν ξέρω. Τι θα τη ρωτούσες;

Tommaso, δεν κατάλαβα γρι.

Εγώ πάντως την Elena…

Θα τη ρωτούσα αν είναι χαρούμενη,

ή αν είναι το ίδιο δυστυχισμένη με εμένα, τώρα.

Το πρόβλημα αφορά στην τέταρτη αποστολή.

Και έπειτα, πέρα ​​από όλα τα glitch που έχει,

αυτό το πράγμα που μπορείς να σκοτώσεις τον συμπαίκτη σου έτσι απλά…

- Όχι, μάλιστα, γι' αυτό… - Τουλάχιστον να δονείται το χειριστήριο.

- Μα εμείς, φυσικά, Zoe… - Πρέπει να δονείται περισσότερο.

[Tommaso]" Η 27η είναι σε λίγες μέρες και επιθυμώ να σε γνωρίσω."

"Θες να παίξουμε ένα παιχνίδι;"

[Zoe]" Εγώ δουλεύω με τα παιχνίδια , επομένως εξαρτάται από το παιχνίδι."

[τόνος κινητού τηλεφώνου]

[τόνος κινητού τηλεφώνου]

Γράψε μου κάτι που δεν αντέχεις σε εκείνον.

[Κ(Λ)ΑΨΟΥΡΟΤΡΑΓΟΥΔΑ]

[Tommaso] Ωραίο κομμάτι αυτό, ε;

- [Ισπανικά] Γεια σου, Esther! - Γεια!

- Γεια! - [στα Ισπανικά] Αδελφούλα, πώς είσαι;

- Γεια σου, κουνιάδα. - Γεια σου, κουνιάδε.

- Flavio! Πώς είσαι; - Πώς πάει η κοιλιά σου;

- [Esther] Λοιπόν, καλά. - Κουνιάδε;

Ε! Νά'μαι.

Πες μου την αλήθεια,

πόσο χάρηκες που σου ζήτησα σήμερα να μας βοηθήσεις στη μετακόμιση;

Ξέρεις αυτές τις Κυριακές που ξυπνάς και λες:

"Ξέρεις τι θα έκανα σήμερα; Θα έκανα μια ωραία μετακόμιση".

Χαλάρωσε, τα έχω κάνει όλα.

- Μόνο τα πιο ελαφριά πράγματα έμειναν. - Το βλέπω.

- Άκου, μα ο Abel; - [Abel] Ψηλά τα χέρια!

- Ποιος είναι; - Τώρα βοήθησέ με να πακετάρω!

Εντάξει, ο θείος θα σε βοηθήσει να πακετάρεις,

αλλά πρώτα πρέπει να κατεβάσω μερικές κούτες του μπαμπά.

Εντάξει; Γεια σου ομορφιά μου.

- Α! - Πώς πάει το ψάξιμο για σπίτι;

Λοιπόν, εγώ ψάχνω και η Zoe λέει όχι.

Σ' εμένα το λες; Η Esther με μούρλανε να ψάξω για σπίτι.

[κινητό τηλέφωνο]

ΖΟΕ: "1. Δεν οδηγεί. Σιχαίνεται το οδήγημα και πρέπει να οδηγώ πάντα εγώ"

- Παρατάς κάποιον επειδή δεν οδηγεί; - Οδηγεί ποιος;

- Ε; - Ε;

Τίποτα. Πάω να φέρω τις υπόλοιπες κούτες.

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "2.Τρίχες παντού. Πρέπει να δεις το μπάνιο αφού ξυριστεί"

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "3. Είναι 43 ετών και ακόμα ντύνεται σαν 20χρονο"

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "4. Ακούει μόνο κ(λ)αψουροτράγουδα"

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "5. Εμένα το ίδιο μου κάνει. Πάντα αυτό απαντά. Δεν προτείνει ποτέ τίποτα. Εστιατόρια, κρασιά, σινεμά, τα πάντα όλα εγώ"

Μα αφού σου αρέσει να οργανώνεις τα πράγματα…

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "6. Δεν έχει ακόμα μάθει να προφέρει το όνομά μου"

[Ήχος email]

ΖΟΕ: "7. Είναι ισχυρογνώμων. Δεν του εκδίδουν το βιβλίο επειδή

δεν αλλάζει το φινάλε. Θεωρεί το "εμπορικός", ένα φρικτό όρο"

Τι ζήτησα; "Ένα λόγο".

Tom;

Τελείωσες;

- Όχι, μόλις που ξεκινήσαμε. - Ω.

Ευχαριστώ.

- Abel, το skateboard. - [Abel] Ναι, μπαμπά.

- Εντυπωσιακό το να βλέπεις το σπίτι έτσι. - Τι μου λες.

Κι ύστερα βγήκαν στην επιφάνεια τα πάντα με αυτή τη μετακόμιση.

- Αυτά είναι τα πράγματά σου. - Μου;

Είναι μέσα και το ζητούμενο.

- [Ισπανικά] Το γράμμα στη μαμά; - [Ισπανικά] Ναι, το γράμμα στη μαμά.

Ω Θεέ… Πάλι κατουριέμαι, «Παναζία μ'».

[Ήχος email]

TOMASSO: "Για να πω την αλήθεια, δε μου φαίνονται πράγματα αδιόρθωτα"

ΖΟΕ: "8. Δεν είμαι πια ευτυχισμένη"

"9. Ή εγώ είμαι πια ανίκανη να είμαι ευτυχισμένη"

"10. Δεν ξέρω."

- [στα Ισπανικά] Είσαι καλά; - Ναι, είμαι λίγο κουρασμένη.

Άκου,... θα οδηγήσω εγώ.

Όχι, όχι, εγώ θα οδηγήσω.

Όχι, θα οδηγήσω εγώ και μετά εσύ θα παρκάρεις. Χαλάρωσε.

[κ(λ)αψουροτράγουδα από το ραδιόφωνο]

[η μουσική σταματά]

[Umberto]" Δεν της το ‘πα ακόμα, περιμένω την κατάλληλη στιγμή."

- Για βοήθα με. - Πάλι τα ίδια; Umberto, σκέψου το καλά.

Κοίτα, ο χωρισμός μετά από τόσα χρόνια είναι τρομερά δύσκολος.

- Είναι μια βαριά, θλιβερή κατάσταση. - Μα αυτό το ξέρω ήδη.

Σου πάει να πακετάρεις βιβλία; Να τσακώνεσαι για τους δίσκους;

Αυτό δικό μου, αυτό δικό σου. Να μοιράζετε τις φωτογραφίες; Άντε!

Είναι επίσημες φωτογραφίες. Είμαι πάντα στο βάθος, θολός.

Γιατί δεν κοιτάς τα θετικά της σχέσης σας;

- Δεν ξέρω, επικεντρώσου στη δουλειά. - Στη δουλειά;

- Εεε. - Κοίτα. Είμαστε μόνοι, δεν υπάρχει κανείς.

Όλοι είναι στις τάξεις.

Ακριβώς, τα παιδιά είναι στις τάξεις και εγώ είμαι εκτός!

Με έριξαν στον πάγκο, στο περιθώριο. Το καταλαβαίνεις; Εμένα!

- Σε έκαναν υποδιευθυντή! - Πέρα από τη βλάβη, μιλάμε για εμπαιγμό!

Όγδοος Λόγος: Όχι μόνο δεν μπορώ να διδάξω λόγω θεσμικών υποχρεώσεων,

αλλά, Ένατος Λόγος: σύμφωνα με τον διευθυντή,

ένας άνθρωπος στη θέση μου δεν μπορεί να είναι ένας απλός καθηγητής.

Εγώ που είμαι μάχιμος! Με τελείωσαν.

Πόσο ζύγιζα πριν από τρία χρόνια; Μόνο 120 κιλά. Το καταλαβαίνεις;

- Τι είναι; - Λείπει ο δέκατος λόγος.

Δέκατος Λόγος…

[χτυπάνε]

[Umberto] Ναι; Παρακαλώ, Laruffa, πέρνα.

Πώς πάει με τον αναπληρωτή καθηγητή; Κάναμε ήδη Calvinο;

Τον ποιον, κύριε καθηγητά;

Α, Δέκατος Λόγος. Έλα, πήγαινε.

Και αυτό είναι ένα από τα καλά.

[μουσική χιπ χοπ]

- Γεια. - [Ισπανικά] Πως και τέτοια μουσική;

- Μου φέρνει χαρά. - [Zoe, στα Ισπανικά] Τι κάνεις;

Δουλεύω πάνω στο νέο τέλος του μυθιστορήματος.

- Αλήθεια; - Ναι.

[Zoe] Όπως πάντα, το ψυγείο είναι άδειο.

- Θα παραγγέλνω ονλάιν, «βάλε»; - Έκανα κράτηση στο συριακό εστιατόριο.

Στις 21.

"Βάλε."

- [στα Ισπανικά] Σου αρέσει; - Ναι.

- Καλησπέρα. Να σας αφήσω τα μενού; - Φυσικά, ευχαριστώ.

Όχι, όχι, περίμενε. Θα παραγγείλω εγώ.

- Mostabal. - [σερβιτόρα] Ναι.

Taratura αλά Χαλέπι, Φάβα Damasco και fattoush για δύο.

- [σερβιτόρα] Τέλεια. - Ευχαριστώ.

Το είχα τσεκάρει πριν στο ίντερνετ.

Όχι περίμενε. θα δοκιμάσω εγώ.

Όχι. Παίρνεις ένα από αυτά εδώ και μετά το βάζεις εδώ μέσα ...

Έλα, δοκίμασε.

Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Έχουμε καιρό να πάμε κάπου ένα Σαββατοκύριακο.

Πήγαμε πρόσφατα στην Τοσκάνη.

Όχι, εννοώ εσύ κι εγώ μόνοι, χωρίς όλο αυτό το συφερτολόι των φίλων.

Δεν ξέρω αν μπορώ, πρέπει να παραδώσουμε ένα έργο και είμαστε πίσω.

Και μετά δεν έχω χρόνο να βρω ξενοδοχεία, να βγάλω εισιτήρια...

Καλά, ίσως το αναλάβω εγώ.

- Πού θα 'θελες να πας; - Πράγα, Παρίσι…

Μέρη που πηγαίνουν τα ζευγάρια, μόλις τα πρωτοφτιάξουν.

Ή πού πάνε τα ζευγάρια όταν βρίσκονται σε κρίση.

Τα κεφτεδάκια είναι νοστιμότατα.

[Tommaso] Μμμ!

[Zoe]" Όσο απομακρύνομαι, τόσο πιο γλυκός γίνεται εκείνος. Πόσο αμήχανο."

[Tommaso] "Ευκολότερα αρχίζεις έναν πόλεμο, παρά τον τερματίζεις."

[Zoe]" Το έχεις περάσει αυτό; Πως τα ξέρεις όλα αυτά;"

[Tommaso]" Επειδή είμαι ο Gabriel García Márquez."

"Σου υπενθυμίζω ότι συνομιλείς με έναν διάσημο νεκρό συγγραφέα."

[Zoe]" Το λες και ειρωνεία. Ελπίζω τουλάχιστον να είσαι πολύ άσχημος."

[Tommaso]" Μπορεί. Και εσύ, τι τύπος είσαι;"

"Κάτσε να σου πω εγώ."

[Tommaso]" Φαίνεσαι γκρινιάρα, αλλά είσαι εύθραυστη."

"Και όταν είσαι εύθραυστη, γίνεσαι γκρινιάρα."

"Διαλέγεις κρασί, πληρώνεις τον λογαριασμό και είσαι καλή ψεύτρα."

[Zoe]" Μπορεί."

"Πιστεύεις ότι είμαι παράξενη;"

[Tommaso]" Πιστεύω ότι είσαι εκκεντρική."

[γυναίκα] Συγγνώμη!

Όποιος κι αν ήταν πρέπει να βάλει ένα τέλος σε

αυτή την ιστορία του ξυρίσματος στο μπάνιο.

Πρώτον, δεν είναι σπίτι σας. Και μετά δεν αντέχω εδώ κι εκεί τρίχες, παντού.

Κατανοητό; Ευχαριστώ.

- Εμένα μου αρέσει, τι λες; - "Η κοπέλα μου…"

- Είναι πάντα αυτός με τις κάλτσες στο στόμα! - Έκανα λάθος, ήταν παρακάτω.

Πως κι από εδώ;

Ήμουν ελεύθερος.

Θες να κάνουμε μια βόλτα;

- Βόλτα; - Χμμ.

Μένουμε στη Ρώμη, αλλά δεν την τριγυρνάμε ποτέ.

Που θέλεις να πας;

[Ισπανικά] Ήταν μια δύσκολη μέρα.

Να πάμε βόλτα χωρίς το περπάτημα.

Μην «κολοδεύεις» πάντα. Ναι;

Δεν «κολοδεύω», Zoe.

- Κο-ρο-ϊ-δεύ -ω. - Χμμ.

[Ισπανικά] Zoe. Χμμ; Zoe.

Δεν μπορώ να το πω με "Θ".

Μου βγαίνει με το "F", μου βγαίνει "Foe".

- Είναι δύσκολο. - [Ισπανικά] Η γλώσσα ανάμεσα στα δόντια.

[Tommaso] Αν το κάνω, θα φτύνω. «Θόε». ♪ Βροχή και Ήλιος, αλλάζουν ♫

[ΜΟΥΣΙΚΗ: Sempre e Per Sempre, Francesco De Gregori]

♪ Τα πρόσωπα των ανθρώπων, ♫

♪ κάνοντας τον συνήγορο του διαβόλου της καρδιάς ♫

♪ Και περνούν, κι επιστρέφουν ♫

♪ Και δε σταματούν ποτέ. ♫ [Ισπανικά] Ευχαριστώ.

♪ Πάντοτε και παντοτινά, Εσύ♫

♪ Να θυμάσαι ♫

♪ Όπου κι αν είσαι ♫

♪ Αν με ψάξεις ♫

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ - Όνειρο Όραμα για το μέλλον, που πιστεύουμε. Έχω ένα όνειρο.

♪ Πάντοτε και παντοτινά♪

♪ Στο ίδιο μέρος... ♫

Ή Αβάσιμη ελπίδα. Ήταν ένα όνειρο.

♪ θα με βρεις ♫

Κοίτα πώς πρέπει να κυκλοφορώ. Άσε που μισώ το ποδήλατο!

Το κατανοώ, μα δεν γίνεται να γκρινιάζεις για όλα!

Έχω αιμορροΐδες, οπότε, αν μου επιτρέπεις, δικαιούμαι να γκρινιάζω.

Με υποχρέωσε η Elena, επειδή έκανε εκστρατεία για τους ποδηλατοδρόμους.

Μου λέει: «Δεν πρέπει να σε φωτογραφήσουν με το Φιατάκι.

Μα χέσε μας που θα το πετάξουμε.

Ένας κάποιος συμβιβασμός στο ζευγάρι είναι φυσιολογικός.

Επίσης είναι ΟΚ να αλλάξεις λίγο για χατίρι της, σωστά;

Να αλλάξω λίγο; Είμαι άλλος άνθρωπος!

Με ξέρεις 25 χρόνια. Μοιάζω με το φοιτητή που γνώρισες;

Ω, Θεοί, στο πανεπιστήμιο σε φωνάζαμε Κορέττο.

♪" Παραν-παράν, παραν-παράν" ♪

[όλοι μαζί] ♪" Παραν-παράν, πα-πα Ρεζιλίκι" ♪

Το θυμάμαι, αλλά γι' αυτό ερωτεύτηκε,

τις χοντράδες μου που έκανα καραγκοζιλίκια.

Γέλαγε, μέχρι δακρύων μερικές φορές. Τώρα όμως είμαι τρομοκρατημένος.

Τώρα πριν μιλήσω πρέπει να μετρήσω μέχρι τις 5.000.

Τότε είναι εύκολο.

Μην μετράς άλλο. Κάνε χοντράδες, ​​ξαναγίνε όπως στα 20 σου.

[Tommaso] Ε, κάποια στιγμή δε θα θα σε αντέχει πια, σωστά;

Μα πώς σου ήρθε να εμφανιστείς έτσι;

Είναι άνετο.

Δεν σου ζήτησα να ντυθείς άβολα, αλλά καθαρά και αξιοπρεπώς.

Ένας λεκές από καφέ είναι, έλα τώρα.

Στον ύμνο, θα βάλω το χέρι στην καρδιά.

Μη το αναγάγεις σε ζήτημα πρωτοκόλλου.

Όχι, το αναγάγω σε ζήτημα στολισμού. Όχι πρωτοκόλλου, αλλά υγιεινής.

Πόσο τυπολάτρης είσαι, Elena.

Εδώ δεν είμαι η Elena, είμαι η δήμαρχος και εσύ είσαι…

Εγώ, όχι, εγώ είμαι ακόμα ο Umberto.

[γυναίκα] Από δω!

- [γυναίκα] Μια φωτογραφία από δω! - [άνθρωπος] Δημαρχίνα!

- [άνδρας 2] Μια φωτό! - [άνθρωπος] Εδώ!

- [άνδρας 3] Κοιτάξτε εδώ! - [άνδρας 4] Umberto!

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ, σηκωθείτε για τον ύμνο!

- Παρακαλώ. - Ναι.

- Καλή τύχη, παιδιά. - Ψόφο.

[Umberto] Ένα αστείο ήταν.

Καταλαβαίνεις ότι αύριο θα είναι σε όλες τις εφημερίδες; Θα με γδάρουν.

Μα πως μπόρεσες και είπες κάτι τέτοιο; Βρισκόμαστε ήδη σε κρίση!

Βρισκόμαστε σε κρίση;

- Φυσικά και βρισκόμαστε σε κρίση. - Ω.

Ο συνασπισμός έχει διασπαστεί, οι δημοσκοπήσεις είναι εναντίον μας.

Κρεμόμαστε από μια κλωστή.

Γελάς; Μα τι γελάς;

Μια φορά κι έναν καιρό γέλαγες με τα αστεία μου.

Μια φορά, αλλά όχι τρεις ή τέσσερις.

Τέλος πάντων, ακόμα κι έτσι, κάποτε ήσουν περήφανος για την εμπλοκή μου στην πολιτική.

- Άκου… - Μπορεί κάποιος να με βοηθήσει με την εργασία μου;

- Ναι, αγάπη, τώρα… - Ναι, αγάπη, θα το φροντίσει ο μπαμπάς.

[Zoe]" Χθες ήταν μια καλή μέρα."

"Τα πράγματα πάνε καλύτερα και σκέφτομαι να τον αφήσω."

"Είναι όλα τόσο παράξενα"

[Tommaso]" Νιώθεις ενοχές;"

[Zoe]" Δεν του αξίζει να είναι χάλια."

"Αλλά μερικές φορές αισθάνομαι να τον προδίδω."

[Tommaso]" Τον έχεις απατήσει ποτέ;"

[Zoe]"Ναι."

[Tommaso]" Αλήθεια τον απάτησες;"

[Zoe]" Πριν από καιρό, αλλά δεν έχει καμία σχέση με την παρούσα κρίση."

- Zoe! - Τι γίνεται;

Χμ…

- Πάω να πετάξω τη μη ανακύκλωση. - "Βάλε."

[Zoe]" Τέλος πάντων, κι αυτός με απάτησε, αλλά δεν του είπα ποτέ ότι το ήξερα."

[Ήχος κινητού τηλεφώνου]

[Tommaso]" Γιατί δεν του το είπες;"

[Zoe]" Δεν είχαμε προβλήματα μεταξύ μας. Συμβαίνουν αυτά."

- [Tommaso]" Και γιατί το έκανες;" - [Zoe]" Συμβαίνουν αυτά."

[Zoe]" Ξαφνικά, η σκέψη τον χάσω με τρομάζει."

[πόρτα που ανοίγει]

[Ισπανικά] Θα έρθεις για ύπνο;

- [Ισπανικά] Θα γράψω λίγο, μετά θα έρθω. - "Βάλε."

- Nina, έναν καφέ, σε παρακαλώ. - Αμέσως.

Μιλώντας για τα μπόνους παραγωγής, το μπόνους μου πάει στα παιδιά.

Είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρουν ανάπτυξη 3%.

Όπως θες. Κάλεσαν από το Λονδίνο.

Μας ζητούν να κοινοποιήσουμε τη μετάθεσή σου.

Έχουμε 5 μέρες για να κάνουμε την ανακοίνωση.

Νόμιζα ότι είχα μερικές εβδομάδες ακόμα.

Γιατί; Άλλαξες γνώμη;

Όχι, όχι,

αλλά πρέπει να τακτοποιήσω κάπως τα πράγματα.

Τακτοποίησέ τα.

Tom, πες μου, πού έχουμε να πάμε τόσο επίσημα;

Έκπληξη! Κοίτα, ξέρεις πώς να δένεις αυτό το πράγμα;

Ορίστε;

Αυτή είναι η έκπληξη;

Γιατί; Χάλια είμαι;

Όχι, αλλά δεν σε έχω δει ποτέ ντυμένο έτσι.

[Ισπανικά] Λοιπόν, πάντα υπάρχει μια πρώτη φορά.

Μπορείς να ανέβεις μια στιγμή; Πρέπει να σου πω κάτι σημαντικό.

Έχουμε αργήσει πολύ.

Θα πάω να φέρω το αμάξι. Θα σε περιμένω κάτω, ντύσου.

- Μπορείς να μου πεις που πάμε; - Εσύ μπες, πάω να το παρκάρω.

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

[ΜΟΥΣΙΚΗ JAZZ]

[ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ]

Καλησπέρα σε όλους και καλώς ήρθατε στην παρουσίαση,

μετά από χρόνια αναμονής, του νέου, τρίτου, μυθιστορήματος του Tommaso Rosso.

Θέλω να ξεκινήσω διαβάζοντας ένα απόσπασμα από την αρχή του βιβλίου.

[ΜΟΥΣΙΚΗ]

«Δεν υπήρχε τίποτα εκείνη τη στιγμή πέρα από μια απέλπιδα ευτυχία.

Θα προτιμούσε περισσότερο μια ώριμη δυστυχία

από το να επιπλέει χωρίς κραδασμούς, χωρίς κύματα, χωρίς καταιγίδα,

σαν ένα τεράστιο πλοίο κολλημένο σε μια πισίνα».

[ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ]

Εννοείτε πως δεν πιστεύετε στο ρομαντικό φινάλε του;

Ξέρω ότι στα μυθιστορήματα ο συγγραφέας αποφασίζει το φινάλε

εν αντιθέσει με ότι συμβαίνει στη ζωή.

[ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ]

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

[Όλοι μαζί] Όλε! Όλε!

[ΠΑΝΥΓΥΡΙΣΜΟΙ]

Υπάρχει μια ακόμα έκπληξη.

- Κι άλλη; - Χμμ.

- Πρέπει να πάμε να δούμε ένα σπίτι. - Τώρα;

Τώρα.

- "Βάλε." - Είναι ένα σπίτι που πωλείται.

Είναι λίγο μικρότερο, αλλά νομίζω ότι είναι τέλειο για εμάς.

[Tommaso] Λοιπόν…

Περίμενε.

Μια στιγμή.

Παρατηρείς κάτι;

- Ναι. - Ναι; Εντάξει.

Ας αρχίσουμε. Αυτό είναι το σαλόνι.

Κοίτα βεραντάρα. Από εδώ βλέπεις όλη τη Ρώμη.

Από εδώ είναι η ανοιχτή κουζίνα

και εδώ στο βάθος έχει ένα επιπλέον δωμάτιο, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Κοίτα το ταβάνι με τα εκτεθειμένα δοκάρια.

Κοίτα, είναι θαύμα.

Και εδώ

το υπνοδωμάτιο

με πανοραμικό παράθυρο.

[Ισπανικά] Κοίτα πόσο φωτεινό. Ε;

[Ισπανικά] Υπέροχο.

[ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΝΤΟΥΣ]

[Ήχος email]

[Zoe]" Κάναμε έρωτα."

"Είμαι σίγουρη, δεν τον αγαπώ πια."

"Και τώρα πώς του το λέω;"

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΝΤΕ - Αποδοχή Να αποδέχεσαι - Έπρεπε να συμβεί έτσι. Αποδέξου την πραγματικότητα.

[πόρτα που ανοίγει]

Ή Εργαλείο κοπής. Κόβω με το τσεκούρι.

Η Elena κατάλαβε ότι δεν πάνε καλά τα πράγματα.

Από το κόμμα πρόσεξαν ότι έχει φρικάρει και μου ζήτησαν να μείνω κοντά της,

γιατί φοβούνται μήπως η νευρικότητά της βλάψει τη σταθερότητα του συνασπισμού.

Φοβούνται ότι θα τα παρατήσει όλα. Μα, με ακούς;

Ναι, ναι.

Τι νόμιζες; Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε;

Εμπλέκονται τόσοι άνθρωποι, Umberto.

Όταν κάτι τελειώσει, τελείωσε.

Είναι σαν να βάζεις τσιρότο σε αιμορραγία.

Στην πραγματικότητα, αποφάσισα να της τα πω όλα απόψε.

Έχω γράψει ακόμη και έναν ανώδυνο (επί)λογο.

- [Umberto] Μπορώ να σου… - Ε.

[Tommaso] Ακούμε.

- "Αγάπη μου." - Χμμ.

«Αυτό που ένιωσα για σένα όλα αυτά τα χρόνια δεν μπορώ να το περιγράψω.»

Ζήτησα βοήθεια από τους ποιητές.

«Κατέβηκα, δίνοντάς σου το χέρι, ένα εκατομμύριο τουλάχιστον σκάλες». (μ.: Ξιφαρά,Γκιώνης)

Ώπα, περίμενε. Μόνο που η Elena δεν είναι νεκρή.

Θες να την χωρίσεις και ξεκινάς με δήλωση αγάπης παραθέτοντας Montale; (E. Montale, Nobel 1975)

Και γιατί...

Γιατί δεν της λες τη γαμημένη αλήθεια;

Δεν την αγαπάς πια.

Tommaso, αγαπώ την Elena, αλλά όχι την Elena που έχω πλάι μου τώρα.

Υπάρχει μόνο μία Elena, αυτή που έχεις δίπλα σου τώρα.

Δεν έχει νόημα να είσαι ευγενικός και καλός, σε διαβεβαιώ.

Άκου, μπορώ να σου δώσω μια συμβουλή;

Να τι θα σου απαντούσε ο Márquez.

Είναι το παλιό φινάλε του βιβλίου.

Καλά, αλλά αυτά τα πράγματα δε λέγονται έτσι.

Εσύ μου τα έχεις πει όλα αυτά τα πράγματα,

για το πώς ένιωθες όλα αυτά τα χρόνια.

Ή το ξέχασες;

Nina, θα ήθελες να με ακολουθήσεις στο Λονδίνο;

Δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι ότι αυτά τα αποφασίζει η εταιρεία, όχι εγώ.

Χμμ.

Κι αν ήταν στο χέρι σου;

Πρόσφατα συγκατοίκησα και θα έπρεπε να το συζητήσω με τον φίλο μου.

Χμμ.

Είπα κάτι λάθος;

Όχι! Πως γνωριστήκατε;

Σε ένα chat υποστήριξης στο διαδίκτυο.

- Αλληλογραφούσαμε σαν άγνωστοι. - Χμμ.

Μετά γνωριστήκαμε. Κεραυνοβόλος έρωτας.

Ελπίζω να μην τσατάρατε εν ώρα εργασίας

Όχι.

Μερικές καρέκλες…

[Ήχος email]

Από εδώ.

[Zoe] Δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα το παράλογο σε όλη μου τη ζωή

αλλά θα ήθελα να σε γνωρίσω.

Μια στιγμή μόνο, είναι ένα σημαντικό μήνυμα και πρέπει να απαντήσω.

[Tommaso]" Γιατί θέλεις να με δεις;"

[Zoe]" Δεν ξέρω καν πώς μοιάζεις,"

"αλλά έχω την αίσθηση ότι σε λίγες μέρες θα με ξέρεις καλύτερα από τον Tommaso."

"Και τότε μπορείς να με βοηθήσεις να βρω τα κατάλληλα λόγια να τον χωρίσω."

[Tommaso]" Θα μπορούσα να είμαι ένας από αυτούς τους δύο."

[Zoe]" Ή κανένας από αυτούς. Δεν πειράζει."

"Είμαι πρόθυμη να το ρισκάρω. Και εσύ;"

- [Tommaso]" Στις 6 μ.μ. στο Bar del Fico." - [Zoe]" Πώς θα με αναγνωρίζεις;"

[Tommaso] "Είσαι όμορφη σαν ζωγραφιά"

"που έχει νευρική ματιά και μαύρο μανό."

- Γεια. - Γεια.

Πως κι έτσι καλοντυμένη;

Τίποτα, έχω ένα γρήγορο απεριτίφ με τα αφεντικά.

- Από εκεί θα πάω κατευθείαν στο εστιατόριο. "Βάλε"; - "Βάλε". Zoe;

- Ναι; - Θα με κάνεις μια αγκαλιά;

Τι εννοείς;

Εννοώ μια αγκαλιά.

«Βάλε», αλλά δεν τα ζητάς αυτά τα πράγματα.

Έρχονται αυθόρμητα.

Όχι σε σένα.

Δεν είναι αλήθεια.

[Zoe] Πάω, αλλιώς θα αργήσω.

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

[Γυναίκα] Ένα τζιν τόνικ για μένα.

Tom; Τι κάνεις εδώ;

Είπα στον Umberto αν ήθελε καμιά μπύρα. Δε φαντάστηκα ότι θα ερχόσουν εδώ.

[Zoe]" Περίμενε λίγο, έκατσε μια στραβή."

- Σε ποιόν γράφεις; - Στα αφεντικά μου.

- Ρώτησα γιατί αργούν. - Α.

[Ήχος email]

Ο Umberto λέει ότι του 'τυχε κάτι απρόοπτο, δε θα έρθει.

- Φεύγω, λοιπόν. - Γεια.

[Tommaso] Zoe!

Πες μου, τι έχεις;

Μη μου πεις «τίποτα», ούτε «προβλήματα στη δουλειά». Ξηγήσου.

[Ισπανικά] Σε παρακαλώ, όπως πάντα.

Είχα μια πρόταση να μετακομίσω στο Λονδίνο.

- Είναι προαγωγή, Tom. - Και…

- [Σερβιτόρα] Θέλετε κάτι; - Όχι, τίποτα, ευχαριστώ.

Γιατί δεν μου το είπες νωρίτερα;

Ποτέ δεν ενδιαφέρθηκες ιδιαίτερα για τη δουλειά μου.

Ούτε εσύ για τη δική μου, ούτε καν ξέρεις που αρθρογραφώ.

Αυτό όμως είναι κάτι που αφορά και τους δύο μας.

Γιατί δεν μου το είπες;

Γιατί είναι μια απόφαση που προτιμώ να πάρω…

μόνη μου.

Και έχεις αποφασίσει;

Όχι ακόμα.

Εντάξει, να πηγαίνω εγώ, σε αφήνω με τα αφεντικά σου.

Δώστους χαιρετίσματα, ε! Τα λέμε απευθείας στο Nello's, "Βάλε";

"Βάλε."

[Zoe]" Δεν ήρθες."

[Tommaso]" Σε είδα να μιλάς με έναν άντρα και έφυγα, αλλά ήσουν εσύ, είμαι σίγουρος."

[Zoe]" Ήμουν με τον Tommaso."

[Tommaso]" Βλέποντάς σε, όλα είναι πιο ξεκάθαρα. Μην περιμένεις άλλο."

"Τα λόγια μου πια είναι περιττά. Χώρισέ τον."

[Elena χαμηλόφωνα] Συνηθισμένο και εξαιρετικό…

Για τη διασφάλιση...

Το άτομο...

Elena, άκου με μια στιγμή.

Λέγε, πες μου, σε ακούω.

Πρέπει να σου πω κάποια πράγματα, αλλά προτίμησα να τα γράψω.

«Τα τελευταία χρόνια νιώθω παραμελημένος, ταπεινωμένος,

παραμερισμένος, σα να είμαι διακοσμητικός,

σαν εκείνη τη γυάλινη μπάλα με το χιόνι μέσα.

Νόμιζα ότι το χιόνι είχε χαθεί.

Ύστερα, μια μέρα τη γύρισα ανάποδα και εξακολουθούσε να χιονίζει.

Και είναι το νιοστό πράγμα που έχω δει χωρίς εσένα.

Δεν αντέχω τις νυχτερινές σου συσκέψεις, τις συνεχείς επείγουσες καταστάσεις

τα νεύρα σου για κάποια τροποποίηση του οδικού συστήματος.

Αλλά πάνω από όλα, δεν αντέχω πια να μην μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ:

το δάσκαλο, το σύζυγο, τον άντρα».

Και ποιανού η έκθεση είναι αυτή;

Δεν με ακούς πια, ούτε όταν έρχομαι να σου ζητήσω να χωρίσουμε.

Άκουσα κάθε λέξη.

Δεν νομίζω.

Πότε σε ταπείνωσα;

Ποιος σε εμπόδισε να διδάξεις; Να είσαι άντρας;

Ακόμα χιονίζει; Τι λες, άκουσα σωστά;

Έτσι και η τελευταία πρόταση;

Είμαι γυναίκα, Umberto, μπορώ να κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Από τότε που γνωριστήκαμε, ήξερες πολύ καλά τι ήθελα να κάνω.

Η πολιτική είναι αποστολή για μένα, Umberto.

Είναι άλλο το να βλέπεις σερί το «Είμασταν τόσο ερωτευμένοι», [σήριαλ]

άλλο το να τρως γουρνοπούλα, να συζητάς για την κοινωνία που αφήνουμε στα παιδιά μας.

Και άλλο να βιώνεις μια διαρκή απουσία και που το απόγειο της δικής μου δόξας

είναι ένα εξώφυλλο στη «Novella 2000» γιατί τράκαρα με το ποδήλατό!

Με όλα τα προβλήματα που έχει αυτή την πόλη,

το δικό σου είναι το πώς βγαίνεις στις φωτό;

Όχι, το πρόβλημά μου είναι να κάνω τα ψώνια

με συνοδεία που σχολιάζει αν παίρνω ζαμπόν σε προσφορά!

Είναι που στο δίμηνο lockdown έλειπες πιο πολύ από πριν!

Το μόνο ζευγάρι που δε βίωσε καν την αναγκαστική συμβίωση!

- Μη μου υψώνεις τη φωνή σου. - Δεν ύψωσα τη φωνή μου.

- Ναι, την υψώνεις! -Εσύ την υψώνεις τώρα.

Έχεις την παραμικρή ιδέα για τις επείγουσες καταστάσεις που είχα να αντιμετωπίσω;

Τι να κάνω, είμαι η δήμαρχος είμαι και να μένω σπίτι; Αντιλαμβάνεσαι τι λες;

Ναι, κατανοώ ότι πάντα θα υπάρχει κάτι.

Χρόνια επίσημων δείπνων όπου έτρωγα λίγο και χάλια,

φοβούμενος ποιο πιρούνι να χρησιμοποιήσω,

Ρεζίλι των σκυλιών επειδή έβαλα νερό σε λάθος ποτήρι.

Το βλέπεις ότι έχουμε αλλάξει; Τα πάντα έχουν αλλάξει!

Μην κάνεις σαν μωρό, τώρα.

Πες μου ουσιαστικά τι έχει αλλάξει. Τι άλλαξε;

Όλα! Τα πάντα άλλαξαν!

Παλιά πηγαίναμε σε διαδηλώσεις ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση

και τώρα έχουμε δύο Φιλιππινέζες!

Νόμιμα δηλωμένες. Πληρώνουμε εισφορές, διακοπές και δέκατο τρίτο μισθό.

Θέλω τους μαθητές μου, το Φιατάκι μου και τον γάμο μου πίσω!

Θες πίσω τα νιάτα σου.

Κι αυτό μπορώ να το κατανοήσω.

Ξέρω ότι είμαι πολύ απασχολημένη, αλλά μη μου το ζητάς αυτό τώρα.

Περίμενε μερικούς μήνες και θα τα φτιάξουμε όλα.

Υπάρχουν πράγματα που εφάπτονται του συμφέροντος ολονών μας.

Αν βάζεις τον γάμο μας πάνω από το συμφέρον της πόλης

είσαι αγνώμων και αναίσθητος.

Η κρίση στο κόμμα; Το συμφέρον της πόλης, Elena;

Έχεις χάσει τελείως το μέτρο των πραγμάτων.

Δεν με αγαπάς πια;

Δεν αγαπώ πια αυτήν την ψυχρή και τυπική κυρία, που έχω μπροστά στα μάτια μου.

Και τώρα βγάλε φιρμάνι απαγορεύοντας μου να σε χωρίσω.

- Θα έχει περάσει η μια ώρα, εε; - Εεε.

Έπρεπε να ζητήσω από την Esther το ισπανικό τηγάνι.

Όλα τα τηγάνια ίδια είναι.

Όχι, η παέγια είναι το τηγάνι, δεν είναι απλώς συνταγή.

Είναι το τηγάνι που κάνει τη διαφορά, Tom.

Άντε, δώσμου δύο φύλλα εφημερίδας.

Εάν δεν σου αρέσει, μπορείς να περιμένεις εκεί.

Έπρεπε να κάνουμε κάτι το διαφορετικό.

Μαζί πήραμε την απόφαση.

Δε λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις μαζί, από ότι φαίνεται.

- Η πρόταση του Λονδίνου... - Όχι, όχι.

- Περίμενε. - Να περιμένω τι;

Πρέπει να στεγνώσεις το ρύζι, «Βάλε»;

"Βάλε."

Να περιμένουμε.

Ποιο είναι το σύνολο, αγάπη μου;

Ούτε και το «αγάπη μου» δεν είναι ΟΚ;

Δε βαριέσαι. 24 βαθμοί.

24! Παιδιά, συγγνώμη, αλλά νομίζω ότι δεν έχει βραβείο απόψε για την Ισπανία.

- Το ρύζι ήταν λίγο καμένο. - Ναι.

- Το καλαμάρι ήταν λίγο σκληρό. - Το επιδόρπιο ήταν αηδία.

Δεν λένε "είναι αηδία". Λένε «δεν μου αρέσει».

Δεν μου αρέσει γιατί ήταν αηδία.

Υπήρξε ασυνέπεια στο μενού.

Εγώ φταίω, ήμουν λίγο νευρική.

Άσε που το τηγάνι δεν ήταν κατάλληλο.

Προσοχή! Τώρα φταίει το τηγάνι!

- Ήταν σωστή η κουτάλα; - [«Valeria] Όπως όταν χάνεις στο τένις.

Πάντα φταίει η ρακέτα.

Είναι τυπικό ιταλικό χαρακτηριστικό. "ΠΑ-ΝΤΑ" φταίει κάποιος άλλος.

[ΓΕΛΙΑ]

[Simone] "Πά - ντα!"

Τι μούτρα είναι αυτά;

- Είναι απλά ένα παιχνίδι. - [Omar] Ε!

[γυναίκα, τηλεόραση]"Έρχεται ένα υψηλό βαρομετρικό από τη Βόρεια Ευρώπη."

- [άνδρας, τηλεόραση]" Γιατί τα λιοντάρια…" - Tommaso, πρέπει να σου μιλήσω.

- [γυναίκα 2, TV]" Τσεκάρετε το βράσιμο." - Να μιλήσουμε.

Το κλείνεις, σε παρακαλώ;

[γυναίκα 2, TV]" Πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη."

Σε παρακαλώ.

Μου είναι πολύ δύσκολο να βρω τις κατάλληλες λέξεις.

Μην τις βρεις.

Εντάξει.

Είναι πολύ ξεκάθαρα όλα, Zoe, εδώ και αρκετό καιρό.

Δεν θέλω να κάτσω εδώ και να ακούσω ένα οδυνηρό λογύδριο,

που θα μου εξηγείς γιατί τελειώνει εδώ η σχέση μας.

- [στα Ισπανικά] Συγχώρεσέ με. - Έλα.

Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.

Σε διαβεβαιώνω ότι θα είμαι πάντα εδώ για σένα, το ξέρεις.

«Θα είμαι πάντα εδώ για σένα, το ξέρεις».

Παναζία μ', πόσο μπανάλ είσαι.

Μπανάλ, Tom; Γιατί;

[Ισπανικά] Tom! Tom! Μου απευθύνεσαι σα να είμαι GPS! (Πρόγραμμα πλοήγησης Tom-Tom)

Πες μου κάτι.

Είναι εξαιτίας του Λονδίνου;

Είναι εξαιτίας πολλών πραγμάτων.

Δεν είμαι πια σίγουρη για πολλά πράγματα, Tom.

Κι έπειτα δεν θέλω να εγκλωβίζομαι από μια σχέση.

Και ποιος σε εγκλωβίζει; Εγώ;

Πήγαινε. Και συγνώμη κιόλας αν σε εγκλώβισα 10 χρόνια σε αυτή τη σκατούπολη.

Φιλοδοξία λέγεται, Tom. Είναι από χωριό, δεν την ξέρεις.

Λυπάμαι, νόμιζα ότι θα καταλάβεις.

Αντίθετα, βλέπω πως δεν.

Με χωρίζεις. Τι στον πούτσο πρέπει να καταλάβω;

Και εμένα με πονάει.

Αν θέλεις, να σε πάρω αγκαλίτσα. Θες δύο χάδια;

Μην κάνεις σαν μωρό. Δεν κατάλαβες τίποτα.

Ποτέ δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Εσύ καταλαβαίνεις τα πάντα όλα και ο υπόλοιπος κόσμος δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Το ξέρεις ότι σπας τ' αρχίδια όλων των φίλων μου και δεν το παρατήρησες ποτέ;

Κάπου κάπου, να βγάζεις αυτά τα τακούνια

και να αναρωτιέσαι τι πραγματικά πιστεύουν οι άλλοι για εσένα.

- [Ισπανικά] Δεν καταλαβαίνω. - [Ισπανικά] Καταλαβαίνεις, τέλεια.

- Tommaso… - Zoe.

Άντε και γαμήσου.

[ΚΟΥΔΟΥΝΙ ΠΟΡΤΑΣ]

- [Ισπανικά] Γεια. - [στα Ισπανικά] Όλα καλά;

Ναι, θα μείνω εδώ μαζί σου για λίγες μέρες.

[Esther] Φυσικά.

Έχεις κρασί;

Στις 1.30 τη νύχτα; Τι γιορτάζουμε;

- Την προαγωγή μου. - Ήρθε;

Αύριο θα είναι επίσημο.

Μα δεν είναι γρουσουζιά να γιορτάζεις από πριν;

[Ισπανικά] Όχι, δεν είμαι προληπτική.

Χώρισα τον Tommaso.

Επομένως Ποτέ" Ένα συγκινητικό φινάλε"

Δίχως δράματα. Συμβαίνουν αυτά.

Είναι η φύση των πραγμάτων.

Εξελίσσεσαι και κάνεις επιλογές.

Όταν χωρίζουμε, είναι αυτός που φεύγει που πρέπει να εξηγήσει, το ξέρω,

αλλά όλο αυτό είναι τόσο δήθεν, οπότε δεν θα το κάνω.

Αντίθετα, θα ήθελα να χαμογελάσω.

Θα κάνουμε το αντίθετο. Θα μιλήσετε εσείς για μένα.

Θέλω ειλικρινά να μάθω τι πιστεύετε για μένα.

Όχι αξιολύπητα πράγματα. Μην ανησυχείτε, δεν μπορώ να σας απολύσω.

Nina;

Όχι, δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό.

Virginia;

Marco;

Καλά, δεν επιμένω.

Α, Nina, ήμουν σε ένα ομαδικό email.

«Απόψε πάρτι γραφείου». Τι συμβαίνει απόψε;

Όχι, να απλά γίνεται πάρτι σε ένα κλαμπ.

- Θα το έστειλα κατά λάθος. - Α.

Ίσως, αν θέλετε να έρθετε, να κάνουμε και μια πρόποση.

- [Zoe] Α, μια πρόποση; - Γαμιέσαι.

- Μια κλήση, Tommaso. - Ω.

[Franco] Τα κακά νέα έρχονται πάντα δυο-δυο.

Εντάξει, είναι και δικιά της, δώσ’της το όταν έρθει να πάρει τα πράγματά της.

- Λοιπόν, Tommaso, το διάβασα. - Ναι.

Να σου πω την αλήθεια;

Είναι λίγο μαλακία, εκτός από το τέλος, που είναι πραγματικά καλό.

Θες να φας μαζί μας; Τις Παρασκευές, η Maria φτιάχνει κρεμμυδόσουπα.

Ευχαριστώ, αλλά δεν θα έλεγα πως είναι το αγαπημένο μου πιάτο.

Ούτε και δικό μου.

Αντιθέτως, το σιχαίνομαι,

αλλά μου το μαγειρεύει από τότε που τα είχαμε.

Από το 1969 δεν βρήκα το κουράγιο να της το πω

και το πληρώνω εδώ και 50 χρόνια.

Το έσκασα, η συνοδεία μου δεν με κατάλαβε.

Ήθελα να σε συναντήσω όπως παλιά, εγώ κι εσύ μόνοι μας.

Άσε που μου έχει λείψει αυτό το Φιατάκι!

Δεν είναι καταλυτικό. Αν μας βρουν οι παπαράτσι,

θα χάσεις 6-7 μονάδες στις δημοσκοπήσεις.

Μα θυμάσαι τότε που μας πήγε στο Τορίνο στη συναυλία του De André;

Ήταν 18 Σεπτέμβρη του 1991.

Λιποθύμησα στο πρώτο τραγούδι.

♪ Εγώ σε αγαπούσα πάντα ♪ (Amore che vienni, Amore che vai - Fabrizio de Andre)

♪ Εγώ δε σε αγάπησα ποτέ ♪

[μαζί] ♪ Αγάπη που έρχεσαι ♪ ♪ Amore che vieni ♪

♪ Αγάπη που φεύγεις ♪ ♪ Amore che vai ♪

Όχι, έλα ρε, Elena, μην κλαις.

Η κατάσταση είναι ήδη περίπλοκη.

Προσπάθησα, αλήθεια,

αλλά τους τελευταίους μήνες η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς.

Είμαι απαίσια και σα σύζυγος, και σα μητέρα, ακόμα και σα δήμαρχος.

- Είμαι απαίσια. - Δεν είναι αλήθεια, είσαι εξαιρετική δήμαρχος.

Umberto, σε ικετεύω, ξανασκέψου το. Γύρνα πίσω.

Αλλά, εσύ είσαι αυτή που πρέπει να επιστρέψει.

Να γυρίσει η Elena και όχι μόνο η επιφανής δήμαρχος!

Αντί να ευλογείς τους γάμους των άλλων, ασχολήσου λίγο με το δικό σου.

Για να το θέσω διαφορετικά,

αυτή είναι μια αντίληψη ενός παρωχημένου σεξισμού, που δεν σε τιμά.

Δεν έτσι είσαι.

Elena, δεν χρειάζεται να πειστώ για να σε ψηφίσω. Θα το κάνω ούτως ή άλλως.

Και μην ανησυχείς μη και μαθευτεί, κανείς δεν θα το μάθει.

Κι αν χάσω μερικά επίσημα δείπνα, θα είναι καλό για την εικόνα σου.

Elena, Elena…

- Αγάπη μου. - Άκου…

Φτάνουν οι φωτογραφίες, τέλος η συνοδεία, όχι άλλο Δημαρχείο.

Αυτό όμως είναι εκβιασμός.

Δεν καταλαβαίνεις.

Όχι, εσύ είσαι που δεν καταλαβαίνεις.

Κράτα.

[Zoe] Ευχαριστώ κυρία Maria. Άφησα τα κλειδιά στο γραφείο.

[Maria] Καλέ, σιγά. Ο Tomasso γιαυτό μου τα άφησε.

- Και δηλαδή πας στο Λονδίνο; - Όντως.

Δεν είσαι χαρούμενη; Πας να βρεις τη βασίλισσα.

Ναι, είμαι πολύ ευτυχισμένη. Ας ελπίσουμε πως δε θα μου λείψει ο Πάπας.

Καλά, ο Πάπας σίγουρα θα σου λείψει.

Άκου, θα έρθεις αύριο στη γιορτή για τη χρυσή επέτειο μας;

Δεν ξέρω αν προλάβω, έχω συσκέψεις στο γραφείο.

Έλα, μια γιορτούλα είναι, εδώ κάτω στην αυλή.

Πρέπει μάλιστα να βιαστώ, έχω να βάλω την κρεμμυδόσουπα.

Λατρεύω τη κρεμμυδόσουπα.

- Ο Franco μου τη ζητά εδώ και 50 χρόνια. - Α.

Από τότε που τα είχαμε.

Δεν ξέρω πώς να του πω ότι τη σιχαίνομαι.

Πρέπει να δεις πώς την απολαμβάνει!

50 χρόνια κρεμμυδόσουπα;

Ψώνισα από σβέρκο! Πρέπει να φύγω, αντίο.

Γεια.

[Ήχος email]

ΖΟΕ: Τον άφησα. Θα ήθελα να σου πω πως πήγε.

Tomasso: Ρε, δεν πας να γαμηθ...

[αναστενάζει]

Χαίρομαι που το ακούω.

ΖΟΕ: Κι αν θες απόψε, τι λες για ένα ραντεβού στα τυφλά;

Tommaso: Μη μου ξαναγράψεις, ποτέ.

Συγνώμη, πνίγομαι στη δουλειά.

ΖΟΕ: ΟΚ, καλό βράδυ.

Marquez: Και σε σένα, αγάπη μου...

Marquez: Και σε σένα.

- Esther; - [Esther, στα ισπανικά] Πες μου, αγάπη.

- Ψήνεσαι να βγούμε απόψε; - [Esther] Ο Abel έχει δέκατα.

Μπορεί και να μην είναι κάτι, ε;

- [Esther] Ο Flavio δεν είναι εδώ. - Δεν μπορείς να πάρεις νταντά;

Μπορώ, αλλά δεν μου πάει.

Όταν ο Abel έχει πυρετό, προτιμώ να είμαι εγώ μαζί του.

[Zoe] Σωστά.

Μαμά, ίσως να κάνω εμετό.

Μάλιστα. Επομένως, η μαμά, ίσως, να σου κρατήσει λίγο το κεφάλι.

[Esther] Έλα, έλα.

[γυναίκα, κινητό, ισπανικά] "Πάρε τη Nina, τη βοηθό μου."

Συγγνώμη, δεν πρόλαβα να σας πω ότι το αμάξι είναι…

Κανένα πρόβλημα.

Έχει πλάκα.

Ναι, αν δεν μας σταματήσουν οι Καραμπινιέροι.

[Zoe] Περίμενε, περίμενε!

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Έλα, μας περιμένει μια αξέχαστη βραδιά.

- Μα είσαι σίγουρη; - Μπαμπά, πρόσθεση μονοψήφιων είναι.

Παιδιά, αυτό είναι ρεκόρ: 57 πόντοι.

- [Omar] Έσκισαν! - Α!

Ευχαριστώ. Όπως πάντα, εξαιρετική ομαδική δουλειά με αυτόν τον σπουδαίο άνθρωπο.

Αγάπη! Μας αξίζουν μερικά χωνευτικά ποτά, ε;

Τον ξέρεις το δρόμο.

Rosico, αυτή η ιδέα του "tiramigiù" με καφέ κριθαριού είναι έξοχη.

Σαν ιδέα μου φάνηκε μαλακία, αλλά αποδείχτηκε καλό!

- Ε! - Πάω, η Matilde είναι πτώμα.

[ΨΙΘΥΡΙΣΤΑ] Όταν λέει τέτοια, είναι επειδή νυστάζει.

- Για πες, η Elena; - Τη δήμαρχο εννοείς;

Όταν συναντιόμαστε στο σπίτι, ένα «καλημέρα», «καλησπέρα».

- Η Zoe; Έχεις νέα της; - Όχι.

Ίσως έπρεπε να της το πω ότι ο Márquez είμαι εγώ.

Όχι, όχι. Αυτό το πλοίο σάλπαρε πια.

Ο Ηλίθιος του Ντοστογιέφσκι, γίνεται τελικά ήρωας; Όχι.

Έκανες τη μαλακία να φαίνεσαι δειλός;

Παράμεινε δειλός μέχρι τέλους.

Matilde, άντε, μπουφάν, πες γεια σε όλους και πάμε.

[Omar] Γεια σου μικρούλα μου!

- Γεια! - [ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ] Γεια!

Μα, αυτή η ιδέα του διαγωνισμού μεταξύ ζευγαριών είναι γαμάτη!

Είναι πολλά χρόνια που το κάνουμε.

Μαγειρεύω καλά, την επόμενη φορά να μαγειρέψουμε εμείς, ε;

Θες ένα "αμάρο"; (χωνευτικό/έρωτας)

- Δύο. - Α.

Παιδιά, την επόμενη φορά που θέλετε να μου γνωρίσετε κάποια

θα μου πείτε πρώτα, σας παρακαλώ;

Από όταν ήρθες στο μαγαζί για ξύρισμα, ρωτάει συνέχεια για σένα.

Αγάπη, γλέντα τη!

Είπε ότι κάνει μασάζ με λαρδί Colonnata. Πού πάτε και τις βρίσκετε;

Άντε, Tom, χαλάρωσε.

Όχι, μη με λες και συ Tom, για όνομα.

Το τραπέζι τέλος, άμετε στο καλό.

Έχω κάτι γενέθλια αύριο και πρέπει να συμμαζέψω.

- Δεν το αξίζεις, αλλά θα σε βοηθήσουμε. - [Gianni] Ναι, έλα.

- Να σε πετάξω στο σπίτι.; - Ναι…

[Γιάννη] Έλα αγάπη μου. Να σε βοηθήσουμε.

[ηλεκτροπόπ μουσική]

[ΦΑΣΑΡΙΑ]

[ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΕΣ]

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

- Τελείωσε! - Ορίστε άλλη μια!

[κραυγές αγαλλίασης]

- Συγγνώμη, δεσποινίς. - [αγόρι] Στην υγειά μας, παιδιά.

- [ΤΥΠΟΣ] Δώσε! - [ΤΥΠΟΣ 2] Άσπρο πάτο!

- [Κοπέλα] Είναι τρέλα! - [Όλοι μαζί] Χε! Χε! Χε!

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

[Κοπέλα 2] Θέλω να πάω να χορέψω!

[μαζί] Ω!

[Αγόρι 3] Που στον πούτσο να ξέρω εγώ;

Nina!

Γιατί σήμερα κανείς σας δεν ήθελε να μου απαντήσει; Ε;

Την αντέχω την κριτική.

-Τι γιορτάζετε; - Το φευγιό σας.

Ορίστε;

Που φεύγεις!

Το να πηγαίνεις στη δουλειά κάθε μέρα με φόβο δεν είναι ότι καλύτερο.

Ω.

Θέλει κανείς άλλος να πει κάτι;

Δεν ξέρω πώς να στο πω, αλλά είσαι μαλάκω.

[ΓΕΛΙΑ]

Εντάξει είσαι το αφεντικό, αλλά έστω ένα χαμόγελο, και τι στον πούτσο!

Αλλά μάθαμε να λέμε «100 'Τζεν'», ε!

[Αγόρι] Κατάλαβες;

«Nina, "κθέρεις" γιατί στο "χίλια εννιακόθια εβδομήντα και οκτώ"

δεν υπήρχαν κέρματα των «Τζεν»;»

[ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ] "Space Invaders."

[ηλεκτροπόπ μουσική]

Είσαι η Zoe, το αφεντικό της Nina.

- Σου είπε ήδη ότι είμαι μαλάκω; - Όχι.

- Μου είπε ότι πας στο Λονδίνο. - Όντως, πάω στο Λονδίνο.

[Ισπανικά] Το Λονδίνο είναι το καλύτερο από τα καλύτερα.

Το Λονδίνο είναι το καλύτερο, είναι αλήθεια. Είναι πανέμορφο.

Όχι, όχι, δεν είναι ότι καλύτερο.

Πράγματι, ναι, το Λονδίνο είναι "το βέλτιθτο", ναι;

Για να τα εγκαταλείψω όλα, πρέπει να είναι "το βέλτιθτο", έτσι;

Δεν ξέρω.

Εμείς πάμε. Να σας συνοδεύσουμε σπίτι;

Μπορώ να σε συνοδέψω εγώ.

Ευχαριστώ.

Παναζία ', τι όμορφο σπίτι! Είναι τεράστιο, συγχαρητήρια.

Αλλά δεν είναι δικό μου, είναι με ενοίκιο

Πρέπει επίσης να το αφήσω, γιατί η πρώην γυναίκα μου…

Η πρώην σύντροφός μου το ξενοίκιασε.

Ναι, ο Gianni μου είπε ότι σε άφησε γιατί φεύγει για Λονδίνο.

Είναι λίγο πιο περίπλοκο από αυτό.

Είναι ότι ανέλαβε ανώτερη διευθύντρια μεγάλης ευρωπαϊκής εταιρείας.

Ανώτερη διευθύντρια; Τι θέση είναι αυτή; Δεν την έχω ξανακούσει.

Κάτι σαν αφεντικό…

Ξέρεις αυτό το παιχνίδι όπου έχεις ένα avatar του εαυτού σου;

Όχι, μου αρέσουν άλλου είδους παιχνίδια.

Α!

[Άντρας, Ράδιο]" Επιστρέψαμε ζωντανά, αγαπημένοι νυχτόβιοι."

- Έι. - Χμμ;

Πού πρέπει να πάω;

Piazza Campitelli, 20.

- [Zoe] "Βάλε"; - Εντάξει.

- Όχι, όχι. - Πάει κι αυτό.

- [Tommaso] Φτάνει. - [Βαλεντίνα] Άλλο ένα.

[Tommaso] Δε μπορώ.

- Ναι, ναι. - Φτάνει.

- [Valentina] Γρήγορα. - Ουάου!

- Zoe. - [Zoe] ΟΥΠΣ.

- Λάθος σπίτι. - Τι κάνεις εδώ;

- Την έφερες στο σπίτι μας. - Εδώ δεν είναι πλέον το σπίτι μας.

Και αυτός εδώ είναι ο το αφεντικό της εταιρείας;

Και ποιο είναι το αγοράκι, το αδερφάκι;

"Αυτό το καβλοράπανο" από που το ψώνισες;

"Θενιορίτα" αυτού του παπαρίδη!

- Α! - Ηρέμησε! Ας ηρεμήσουμε όλοι.

Συγνώμη, αλλά ήρθες να γαμήσεις αυτό το αγοράκι στο σπίτι μας;

- Δεν είναι πια το σπίτι μας. - Α.

Είμαι 22 ετών.

Και εσύ τι κάνεις εδώ με αυτό το "βραβείο Νόμπελ";

Ω!

- Έι! - Χε!

Δεν οφείλω πια να λογοδοτώ σε σένα για ό,τι κάνω.

Καλά, αλλά εγώ σου έβγαζα πιο εκλεπτυσμένα γούστα, ας πούμε.

Ω.

Εγώ σου έβγαζα πιο ενήλικα γούστα, ας πούμε.

Πάλι τα ίδια; Είμαι ενήλικας.

[κινητό τηλέφωνο]

Παρακαλώ, μαμά;

Όχι, απλώς συνόδεψα στο σπίτι μια κυρία που δεν ένιωθε πολύ καλά

και έτσι τώρα…

Θα σου δείξω εγώ πόσο κυρία είμαι.

- Μα γιατί; - [Ισπανικά] Θυγνώμη.

- [Ισπανικά] Είθαι θκνίπα. - [Ισπανικά] Είθαι ανόητοθ και ηλίθιος.

- [Ισπανικά] Είθαι πολύ θκνίπα. - [Ισπανικά] Πολύ ηλίθιο.

Δεν σας καταλαβαίνω. Άντε, πάμε!

Αλλιώς, αν μείνω εδώ θα «καταχερίσω» κανένα.

Ε;

Συγχαρητήρια, όλο το βράδυ μιλάμε για αυτήν την αρχιδοσακούλα.

Και ξέρεις κάτι; Σου αξίζει.

- Και εσύ έρχεσαι μαζί μου. - Γεια.

- Γεια. - Τα λέμε.

Έι.

[Tommaso] Zoe, μη. Φτάνει το ποτό.

Έι, όχι, όχι, όχι.

Φτάνει.

Tom, είμαι χάλια.

Κι εγώ χάλια είμαι.

Όχι, όχι.

Νιώθω άσχημα γιατί παραήπια.

Ω.

Νόμιζα ότι…

[Zoe] Ω!

[Βογκητά]

Το κλισέ, του κλισέ, ω! κλισέ.

Το γαμήσι μεταξύ πρώην.

Και το γεγονός ότι ήταν φοβερό.

Και τώρα;

Τι γίνεται;

Κοίτα.

[Ισπανικά] «Γεια, με λένε Zoe, είμαι δέκα

χρονών και μου αρέσουν τα βιντεοπαιχνίδια.

[στα ιταλικά] Σήμερα ο μπαμπάς μου, μου εξήγησε πως τίποτα δε δημιουργείται

τίποτα δεν καταστρέφεται, τα πάντα μεταμορφώνονται.

Είπε ότι η μαμά είναι σαν ένα σύννεφο.

Όταν κάνει κρύο,

ο ατμός στα σύννεφα μετατρέπεται σε χιόνι.

Όταν κάνει ζέστη, γίνεται νερό και βρέχει.

Αλλά μετά ο ήλιος επιστρέφει. Ζεσταίνει τα πάντα, μέχρι και τις λακκούβες.

Το νερό γίνεται ατμός και ανεβαίνει στον ουρανό.

Ξαναγίνεται σύννεφο, όπως ήταν αρχικά».

Ο μπαμπάς ήθελε να μου πει ότι η μαμά, με κάποιο τρόπο, θα επιστρέψει σύντομα.

Ορίστε.

"Αμόρ" μου , ο χωρισμός μετά από τόσα χρόνια δε θα έπρεπε να είναι λίγο πολύ έτσι, ε;

Όχι για να καταστραφεί, αλλά για να μεταμορφωθεί.

Εγώ όμως δεν ήθελα να μεταμορφωθώ.

Όλα εσύ τα έκανες.

Συμβαίνουν αυτά, Tommaso.

Απλά συμβαίνουν, δε φταίει κάποιος.

Βρέχει, βρέχεσαι και στεγνώνεις. Και μετά ξαναβρέχει.

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι…

να ανοίξουμε το ομπρελίνο.

Γεια.

Χμ…

- [στα Ισπανικά] Θα τα ξαναπούμε. - "Βάλε."

Να σε καλέσω;

- [επιβεβαιώνει] - Δεν μπορώ να το πιστέψω!

Ήρθατε! Ευχαριστώ! Ευχαριστώ, πραγματικά δεν το περίμενα.

Είμαι χαρούμενος. Η Maria θα χαρεί ακόμα πιο πολύ.

- Ελάτε να φάτε ένα κομμάτι… - Όχι, Franco.

- Πέντε λεπτά και φεύγετε. - Ευχαριστώ…

Πάμε, ελάτε. Maria;

Maria, κοίτα ποιοι ήρθαν να μας ευχηθούν.

Ω, τι χαρά. Πόσο χαριτωμένοι είστε!

Ήρθατε μαζί; Καλά νέα;

Όχι, όχι, απλώς περάσαμε για να σας ευχηθούμε ό,τι καλύτερο.

- Και ύστερα φεύγουμε. - Πάμε να κόψουμε αυτή την τάρτα.

- [Franco] Ναι - [Maria] Έλα.

Πόσο κομψή είσαι! Πως σε λένε;

Zoe, κυρία Rachele.

Καλώς ήρθες, Zoe.

Εάν δεν έχετε συνοδό στο πάρτι, μπορώ να σας συστήσω αυτό το όμορφο αγόρι;

- Χάρηκα, Tommaso. - Zoe.

- Τι ζώδιο είστε; - [ΜΑΖΙ] Πάντα Ταύρος.

Κυρία Rachele, είμαστε…

- Μαμά, άσε τους ήσυχους. - Τι όμορφο ζευγάρι που είστε!

Εντάξει, καλύτερα να πηγαίνω.

Ναι, πήγαινε, το αγοράκι σου θα σχολάσει όπου νά'ναι.

Τουλάχιστον δεν χρειάζεται να το πληρώσω μετά.

-Τι μαλάκω που είσαι. - Εσύ το ξεκίνησες.

Πώς πάει το βιβλίο;

Καλά. Πουλάει, μου κάναν κι άλλο συμβόλαιο.

- Δεν με έχεις πει ποτέ έτσι. - Πως;

«Μαλάκω», στα δέκα χρόνια. Ποτέ.

Προφανώς πριν από δέκα χρόνια δεν το πίστευα.

Ξέρεις τι κατάλαβα αυτές τις μέρες;

Ότι δεν είχαμε τσακωθεί ποτέ πραγματικά, ούτε μια φορά στα δέκα χρόνια.

Δε σπάσαμε ποτέ πιάτα. Ήταν όλα ειρηνικά.

Αποφύγαμε να συγκρουστούμε, να πούμε ο ένας στον άλλο ορισμένες αλήθειες.

Η αλήθεια είναι ένα ολίγον επικίνδυνο θέμα, Zoe.

Μερικές φορές είναι απαραίτητο, ακόμη και αν είναι βάρβαρο.

Με έχεις απατήσει ποτέ;

- Εσύ; - Ναι.

Τι να πω; Συνέβη, αμήν.

Συνέβη, αμήν.

Πάω να σου φέρω ένα ποτό, "Βάλε";

"Βάλε."

[ "Vecchia Roma" di Alvaro Amici]

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Ας ετοιμάσουμε τα ρούχα για αύριο, ώστε να μην αργήσουμε.

Είμαι έτοιμη, η μαμά το φρόντισε σήμερα το απόγευμα.

Ω. Εντάξει, τότε πες μου τι σνακ θέλεις.

Η μαμά το έβαλε ήδη στο σακίδιο.

Μπαμπά, η μαμά λέει πως όταν μεγαλώσω

πρέπει να βρω ένα αγόρι σαν εσένα.

Η μαμά δίνει πάντα εξαιρετικές συμβουλές.

Λοιπόν, αυτό είναι φυσιολογικό, η μαμά θέλει να είναι πρωθυπουργός.

Έι, δύο λεπτά, μετά σβήστα όλα και νάνι.

- [Umberto] Καληνύχτα. - [Matilde] Καληνύχτα.

Το σκέφτηκα.

Έχεις δίκιο, εσείς είστε πιο σημαντικοί.

Θα παραιτηθώ.

Καληνύχτα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΞΙ - Χωρίζω Να εγκαταλείπεις κάποιον, ή κάτι. Πρέπει να χωρίσουμε.

Ή Έκκληση για επιλογή. Ή το παίρνεις ή το αφήνεις.

- [Esther] Πάρε. - Ευχαριστώ.

- [Esther] Τελείωσες; - Ναι.

- Βούρτσισε τα δόντια σου με τον μπαμπά. - [Abel] "Βάλε".

Κι αν έκανα λάθος που τον χώρισα;

Σου λείπει;

Ίσως σου λείπει η ζωή που έζησες μαζί του,

Δέκα χρόνια, κοινοί φίλοι, κάποιες συνήθειες.

Είναι φυσιολογικό.

Χωρίζοντας μετά από τόσα χρόνια σημαίνει και πως βγαίνεις από μια κοινότητα.

Σκέψου το Λονδίνο, Zoe. Είναι αυτό που πάντα ήθελες.

Άρχισα να κουβεντιάζω με έναν άγνωστο

και απλώς μπερδεύτηκα ακόμα περισσότερο.

Είναι παράλογο, είναι σαν να διαβάζει την ψυχή μου.

[Zoe] Μεγάλη ιστορία.

Το θέμα είναι ότι δεν το είπα στον Tom.

Εκείνος ήταν ειλικρινής μαζί μου.

Εγώ, όχι.

Λοιπόν, δεν είστε παντρεμένοι, δεν έχετε παιδιά και κυρίως δεν έχετε υποθήκες μαζί.

[Esther] Μπορείς να διαλέξεις, αλλά πρέπει να το ξεκαθαρίσεις μέσα σου.

Αν πρέπει να ομολογήσεις κάτι στον Tommaso, κάντο τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.

[Άνδρας] Ευχαριστώ, χίλια ευχαριστώ.

- [Γυναίκα] Ευχαριστώ πολύ. - Γεια, εγώ ευχαριστώ.

- Γεια πώς σε λένε; - Desiré.

- [Desiré] Το διαβάζω αμέσως. - Ευχαριστώ.

- [Επιθυμία] Ευχαριστώ. - Γεια.

- Γεια πώς σε λένε; - Stefano.

Stefano...

- Εντάξει. - [Stefano] Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Α.

- Σε ποιον το αφιερώνω; - [Zoe] Στη Zoe.

Μου άρεσε πάρα πολύ το βιβλίο,

ακόμα κι αν αισθάνεσαι τίμιο το φινάλε.

Το φινάλε δεν είναι δικό μου, το φινάλε ανήκει στους αναγνώστες.

Και ποιο θα ήταν το δικό σου τέλος;

"Ο καθένας έχει το φινάλε που του αξίζει."

[φωνές που δεν ακούγονται]

- [Ettore] Όλα καλά; - Ναι, ναι.

[Zoe]" Πρέπει να σε δω, είσαι το μόνο άτομο που μπορώ να εμπιστευτώ."

- [γυναίκα] Ευχαριστώ. - Ευχαριστώ.

[Ήχος email]

Γεια.

[Tommaso]" Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ αυτή τη στιγμή."

- [γυναίκα 2] Ευχαριστώ. - [Tommaso] Παρακαλώ. Σε ποιον;

[Alessandro] Alessandro.

"Τίποτα σε αυτόν τον κόσμο δεν είναι πιο δύσκολο από τον έρωτα"

[Tommaso]" Γράψε μου ένα πράγμα που δεν αντέχεις σε αυτόν."

[χειροκροτήματα]

Έχεις προσποιηθεί ποτέ οργασμό μαζί μου;

[Tommaso]" Τον έχεις απατήσει ποτέ;"

[Zoe] Εξήγησέ μου αυτό.

Ε;

- [Ισπανικά] Τι λες, Zoe; - [Ισπανικά] Αλήθεια;

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το έκανες αυτό.

- [Ισπανικά] Σε παρακαλώ, όχι τώρα. - [Ισπανικά] Όχι τώρα;

Με κοροϊδεύεις όλο αυτό τον καιρό.

Πόσο θλιμμένος είσαι, "θείτσο".

- Θλιμμένος, ε; - Ναι.

Το ότι έψαχνες βοήθεια σε στήλης συμβουλών

τρόπο να με χωρίσεις, δεν ήταν θλιβερό;

Έγραψα σε αυτόν τον τύπο για να αποφύγω να πληγωθείς εσύ! "Βάλε;"

[Ισπανικά] Δεν μπορώ να το πιστέψω. Έχεις ξεφύγει!

Γιατί δεν μου είπες ότι έγραφες εκεί; Γιατί;

- Γιατί; - [Zoe] Ναι.

Γιατί;

Δε σου κόβει, ε;

Καλά έκανα. Κατάλαβα περισσότερα για εμάς σε έναν μήνα από όσα σε δέκα χρόνια.

Δεν τα κατάλαβες, Tommaso, μου τα έκλεψες.

Μπα, τώρα με λες «Tommaso»;

- Πες μου, Zoe. - [Ισπανικά] "Θόε".

- Zoe! - [Ισπανικά] Θόε!

Ούτε το όνομά μου δε λες σωστά.

Σε άναβε να γράφεις στον άγνωστο που σε έπιανε αμέσως.

Κρίμα που αυτός ο τόσο διαφορετικός από μένα που έμπλεξες

σε φιλούσε το πρωί και έπαιζε με τα μαλλιά σου.

[Ισπανικά] Είθαι μαλάκαθ!

Α, επιτέλους, μια αντίδραση!

'Ελα να ρίξουμε ένα γερό καυγά, αφού τα θέλεις.

Δες, 200 άτομα μας παρακολουθούν.

Μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα, Tommaso, καμιά 40ρια είναι.

Και πάλι πολλοί είναι για αυτό το σκατοβιβλίο!

Γιατί δεν είπες σ' αυτά τα 40 κορόιδα

ότι ενώ προσπαθούσες να με χωρίσεις θα με κεράτωνες με έναν άγνωστο;

Δεν είναι έτσι, και ας μην μιλήσουμε για κέρατα, σε παρακαλώ.

- Όχι, να το συζητήσουμε. - Ήσουν ο πρώτος που το έκανες.

Γιατί δεν μίλησες όταν το έμαθες;

- Δεν ήταν σημαντικό! - Γιατί δε σε ένοιαζε!

Το μόνο που σε ένοιαζε είναι να συνεχίζεται η ιστορία μας έτσι,

απροβλημάτιστα για τη ζωή σου, την καριέρα σου!

Zoe, Zoe, Zoe… Μόνο εσύ υπάρχεις!

Μα ήταν σημαντικό! Ακόμη και το να γαμηθείς με κάποιον στο Τόκιο ήταν σημαντικό!

Δεν είχες το θάρρος να το παραδεχτείς όταν σε ρώτησα.

- Ξέρεις τι είναι σημαντικό; - Τι;

Που δεν κατάλαβες ότι δεν τραβούσαμε από χρόνια,

ότι πορευόμασταν σαν δύο φίλοι που κατά καιρούς γαμιούνταν με πρωτόκολλο.

Τότε έπρεπε να το συζητήσουμε! Μείναμε κλεισμένοι σπίτι για δύο μήνες.

- Δύο μήνες που εσύ έστελνες email! - Γιατί το έκανες αυτό;

- Γιατί; - Ναι.

Κοίτα με, Zoe, κοίτα πώς είμαι ντυμένος. Κοίτα με.

Ακόμα και το φινάλε αυτού του βιβλίου για ποιον το έγραψα, νομίζεις;

Έπρεπε να είχες τα αρχίδια να με ρωτάς πράγματα

αντί να τα μαθαίνεις στα μουλωχτά.

- Προσπάθησα να σε ρωτήσω. - Ναι.

Όταν ήσουν εκεί και δεν με έπρηζες με το πόσο τέλειο ήταν το «Space Invaders»!

Και τι το σημαντικό με ρώτησες πια, Tomasso;

Με ρώτησες ποτέ αν ήθελα να παντρευτώ;

Αν ήθελα να αγοράσουμε μαζί ένα σπίτι, ή αν ήθελα ένα παιδί;

- Με ρώτησες ποτέ αυτά; - Με δουλεύεις;

Έλεγες ότι ο γάμος ήταν μια σύμβαση και πως δεν ήθελες παιδιά!

- [στα Ισπανικά] Με ρώτησες ποτέ για αυτά; - Φυσικά!

Ο μόνος τρόπος να σου δείξω κάτι είναι να το κολλήσω στα γυαλιά εικονικής προβολής!

Εσένα, μόνος τρόπος να σε κάνει κανείς να δεις κάτι είναι να σε χωρίσει!

Αναρωτιέμαι τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια.

Τίποτα,… βγαίναμε για φαγητό.

- Tommaso, πρέπει να με βοηθήσεις. - Umberto, σε παρακαλώ, όχι σήμερα.

- Σήμερα η Elena παραιτείται για μένα. - Αυτό δεν ήθελες, έτσι;

Όχι, αυτό είναι που μου είπες εσύ ότι θέλω.

Μην τολμήσεις. Σου έδωσα μια συμβουλή, μόνο σου τα κατάφερες.

«Αν υψώσεις έναν τοίχο, σκέψου αυτό που απέμεινε έξω».

- Τι είναι, ωροσκόπιο; - «Ο αναρριχώμενος βαρώνος», αδαή.

Umberto, έχω τις δικές μου μαλακίες σήμερα. Δεν είσαι μόνο εσύ, εντάξει;

Ύψωσα έναν τοίχο και άφησα την Elena εκτός. Πρέπει να τη σταματήσω.

Έλα μαζί μου και πες της ότι εσύ τα έγραψες αυτά!

Μη φωνάζεις. Δεν είναι καλή μέρα.

- Πρέπει να με βοηθήσεις! - Μη γίνεσαι σπασαρχίδης!

[γυναίκα] Τι σοκ.

- Έλα μαζί μου. - Που;

Στο νοσοκομείο. Μάλλον σου έσπασα τη μύτη.

Πάμε.

[γυναίκα, ραδιόφωνο] «Συγκλήθηκε συνέντευξη Τύπου στο δημαρχείο.»

Ανακάλυψε ότι ο Márquez είμαι εγώ.

Σπάσαμε όλα τα πιάτα και τα ποτήρια που φυλάγαμε εδώ και δέκα χρόνια.

[γυναίκα, ραδιόφωνο] "Η δήμαρχος δεν απολαμβάνει…"

Γαμώτο, πόσο δύσκολο είναι να χωρίσεις.

Είναι πραγματικά δύσκολο.

[γυναίκα, ραδιόφωνο]" Δεν χάνουν ευκαιρία να επικρίνουν τη δουλειά της,"

"όπως μπορούμε να ακούσουμε από αυτή τη συνέντευξη."

[άνδρας, ραδιόφωνο]"Μια γυναίκα ανίκανη να κρατήσει ενωμένη την οικογένειά της"

"πώς μπορεί να κρατήσει ενωμένη τη Ρώμη; Δεν ξέρω, πείτε μου εσείς."

[γυναίκα, ραδιόφωνο]" Αυτά δηλώνει ο γραμματέας της Νέας Ιταλικής Αναγέννησης"

"λίγα λεπτά πριν την έναρξη του συνεδρίου…"

Umberto, μα που με έφερες;

Μα...

[γυναίκα] Νάτη, έρχεται.

[Η Elena καθαρίζει το λαιμό της]

Καλημέρα και να καλωσορίσω όλους τους παραβρισκόμενους, ευχαριστώ που είστε εδώ.

Χωρίς να υπεισέλθω σε πολύ ιδιωτικά θέματα,

πρέπει αναγκαστικά να αναλάβω τις ευθύνες μου

απέναντι σε μια πόλη που δικαιούται το 100% της ενέργειάς μου,

του χρόνου και της αφοσίωσής μου.

Αλλά το ίδιο και οι προσωπικές μου σχέσεις.

Έτσι, αφού ήρθα αντιμέτωπη με το κόμμα μου

και μετά από μακρά διαβούλευση με τη φαμίλια μου, αποφάσισα…

Περίμενε!

Ποτέ δεν πίστεψα ότι κάποια σαν εσένα θα μπορούσε να ερωτευτεί κάποιον σαν εμένα.

Θυμάσαι πώς ήσουν στα 25 σου;

Ήσουν το ίδιο όμορφη με σήμερα

κι εγώ ήμουν χοντρός σχεδόν όσο χοντρός όσο είμαι τώρα.

Μέσα μου έλεγα: «Καλά, αργά, ή γρήγορα θα με παρατήσει».

Και όσο εσύ μεγάλωνες, τόσο πιο πάχαινα.

Νόμιζα πως ήμουν ένα είδος αντισυμβατικής επιλογής από μέρους σου,

για να αποδείξεις ότι είσαι διαφορετική από τις υπόλοιπες.

Αντίθετα, με παντρεύτηκες και εγώ σκεφτόμουν, «Τώρα θα με αφήσει».

Μετά κάναμε τη Matilde και είπα: «Τώρα θα με αφήσει».

Μετά γραμματέας, σύμβουλος και τώρα δήμαρχος της Ρώμης.

Και κάθε φορά έλεγα: «Τώρα θα με αφήσει».

Αλλά επειδή δεν με άφηνες, σκέφτηκα να σε αφήσω εγώ.

Μεγαλοποίησα τα ελαττώματά σου για να δικαιολογήσω αυτόν τον φόβο.

Αντί να κάνω ένα βήμα πίσω,

έπρεπε να είχα κάνει ένα βήμα μπροστά, να μείνω μαζί σου.

Εξάλλου, εκατομμύρια γυναίκες στην ιστορία το έχουν κάνει για αιώνες

και ήταν υποχρεωμένες να το κάνουν, δίχως δικαίωμα επιλογής.

Εγώ, μπορώ να το κάνω για καμιά 20ρια χρόνια ή δυο θητείες;

Νομίζω πως ναι.

Λοιπόν, Elena, γύρνα σπίτι στεφανωμένη, χμ;

[Η Elena καθαρίζει το λαιμό της]

Κανονικά, μετά από μια τόσο συγκινητική ομιλία,

το πλήθος σηκώνεται όρθιο και χειροκροτεί συγκινημένο, αλλά…

Κάνε μου τη χάρη και φύγε από εδώ τώρα.

Αυτή είναι μια κανονική συνέντευξη τύπου, όχι αμερικάνικη ταινία.

Με συγχωρείς.

[Η Elena καθαρίζει το λαιμό] Συγγνώμη.

[γυναίκα] Τι συμβαίνει;

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Umberto!

Βγάλε τα γυαλιά σου.

Έκανες τις συνηθισμένες μαλακίες σου.

Όμως έτσι σε θέλω.

- Τα λέμε στο δείπνο. - Μα ποιο δείπνο;

Εδώ θα πάρει πολύ ώρα. Θα μου κάνουν εκατομμύρια ερωτήσεις.

Καλά, να πάρουμε πρωινό μαζί αύριο.

Όχι, θα φύγω νωρίς το πρωί. Έχω να επισκεφτώ ένα εργοτάξιο του Μετρό C.

- Κόλλησαν τα έργα για δύο αμφορείς. - Καλά, τα λέμε όταν γυρίσεις.

Ύστερα, Τετάρτη πρωί φεύγω αξημέρωτα για Βρυξέλλες

στην Επιτροπή Πολιτιστικών Πρωτευουσών της Ευρώπης, για...

- Για να σώσεις τη Ρώμη, ξέρω. - Θα προσπαθήσω.

Θα σε περιμένω, αλλά το δείπνο θα είναι κρύο

κι εγώ με τη Matilde θα σου κάνουμε σκηνή για την καθυστέρηση.

Δεν θα μπορείς να πεις κουβέντα, γιατί έχουμε μια ψήφο παραπάνω

και στο σπίτι κυβερνάμε εμείς.

- Δεκτό. - Χμμ.

Θα κάνω μια αντιπολίτευση σφοδρή μεν, υπεύθυνη δε.

- Χαμογέλα. - Γιατί;

- Έχει φωτογράφους. - Α.

Άκου, Nina, μπορείς να τηλεφωνήσεις…

Tommaso;

[ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΜΑ]

Εδώ είναι η νέα έκθεση. Το 3%, όχι το 6.

Συγγνώμη για τις προάλλες

κι ευχαριστώ εκ μέρους όλων για το μπόνους.

[ΑΝΔΡΑΣ] Αυτό είναι ένα δώρο από μέρους μας,

για γούρι.

Είναι των 100 "Τζεν".

Ευχαριστώ.

Έλα, μια πρόποση για τη νέα μας ανώτερη διευθύντρια του γραφείου στο Λονδίνο.

Μια στιγμή.

Πρώτα θα σας αγκαλιάσω έναν προς έναν, μαλάκες.

[μαζί] Ε!

Τώρα ξέρεις όλη την ιστορία.

«Παναζία μ'», καυλάντιζες με τον Gabriel García Márquez!

Με δούλευε. Ήξερε τι να πει, ο "καμπρόν" (μαλάκας στα ισπανικά).

Σε πιστεύω!

Τέλος πάντων, βασικά είσαι ερωτευμένη με τον Tommaso.

- Δεν διάλεξε ποτέ κρασί. - Ορίστε;

Την πρώτη φορά που βγήκαμε μαζί ήταν σε ένα wine-bar.

- [Esther] Χμμ. - Μου λέει: «Διάλεξε εσύ, εμένα το ίδιο μου κάνει».

Δεν μου είχε τύχει ποτέ. Ένας άνδρας που δεν διαλέγει κρασί για μένα…

Είναι περίεργο, αλλά το ότι ήταν τόσο χαλαρός

σε κάθε κατάσταση, μου άρεσε.

Παντού με τζιν και φούτερ, ακόμα και στον γάμο σου, «θυμάσαι»;

Δεν ξεχνιέται, κατέστρεψε όλες τις φωτογραφίες.

Ο τρόπος που πρόφερε το όνομά μου: "N-Τζόε".

Ήταν αποτρόπαιο.

Αλλά με έκανε να γελάω.

Zoe, ξέρεις ότι αυτά είναι ό,τι ακριβώς όσα μισούσες περισσότερο σε εκείνον;

[Ήχος email]

[Zoe]" Γεια σου, Márquez, ήθελα να σου ζητήσω μια τελευταία χάρη."

"Θα ήθελα να δω τον Tommaso"

"στο μέρος που γνωριστήκαμε, το Ponte Sisto."

"Είναι η επέτειος μας. Κάνω λάθος;"

[Tommaso]" Το θέμα δεν είναι αν κάνεις λάθος ή όχι,"

"το θέμα είναι ότι δεν ξέρω αν θα δεχτεί."

[ΜΟΥΣΙΚΗ: "Tainted Love", Love, Alexa]

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Έτοιμες οι βαλίτσες;

Τα βασικά. Δεν μου αρέσει να κουβαλάω πολλά πράγματα.

Το ξέρω.

Τι έπαθε η μύτη;

ΟΚ, ας πούμε ότι ήταν για τον Márquez.

- Είσαι καλά; - Όχι.

Όχι, δεν είμαι καλά.

Πρέπει όμως να απαντήσω:

[Ισπανικά] "Πολύ καλά, ευχαριστώ. Και εσύ;".

Νιώθω παράξενα. Δεν ξέρω τι πραγματικά θέλω.

Θέλεις κάποιον που οδηγεί με κοστούμι και γραβάτα,

που να ακούει χαρούμενη μουσική,

που να γράφει μυθιστορήματα με υπέροχα φινάλε.

Όλα αυτά χωρίς γεμίζει τρίχες τους νιπτήρες.

Εξήγησέ μου κάτι, αφού εγώ σε χώρισα,

γιατί εγώ είμαι χάλια, ενώ εσύ δείχνεις ανάλαφρος και ανέμελος;

Υποθέτω ίσως επειδή είμαι απελπισμένος, Zoe,

κι έτσι «κολοδεύω», όπως κάνω πάντα.

Γιατί ήθελες να με δεις;

Για να σου πω ότι δεν είναι αλήθεια ότι βγαίναμε μόνο για φαγητό.

Ταξιδέψαμε. Γελάσαμε πολύ, Tom.

Είσαι ο άνθρωπος που με έκανε να γελάσω περισσότερο σε όλη μου τη ζωή.

Γλιτώσαμε πολλά χρήματα από σπασμένα πιάτα.

Και κάναμε έρωτα λιγότερες φορές από άλλους,

αλλά πολύ καλύτερα από εκείνους.

Κι εκείνο το 6 --;

Λοιπόν, αυτός ήταν ένας σταθμισμένος μέσος όρος.

Σε αντίθεση με τον αριθμητικό μέσο όρο, κάθε αριθμός δεν μετράει απλώς ως αριθμός…

Α!

αλλά έχει ένα ειδικό βάρος, μια δική του σημαντικότητα που επηρεάζει τον υπολογισμό.

[Ισπανικά] Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνω ότι έχεις πάντα μια ευφυέστατη αντίληψη για τα πράγματα, Zoe.

Βλέπεις; Το κατάλαβα όταν δεν χρειαζόταν πλέον.

Έλα μαζί μου.

Θέλουμε πολύ διαφορετικά πράγματα.

Ας δοκιμάσουμε.

Προσπάθησα όλους αυτούς τους μήνες, αλλά δεν τα κατάφερα.

Και ύστερα δεν είμαι έτσι πια εγώ.

Νιώθω άβολα.

Εξακολουθώ να μισώ την οδήγηση, μου αρέσουν Τα κλαψουροτράγουδα και τα θλιβερά φινάλε.

Δεν φταίει κανείς.

Συμβαίνουν αυτά.

Αφού είναι έτσι, γιατί δεν είμαι ευτυχισμένη;

Γιατί; Γιατί η ιδέα του να φύγω χωρίς εσένα μου φαίνεται θλιβερή.

Απέραντα θλιβερή.

Εγώ θα μπορούσα να έρθω μαζί σου.

Μα αν εγώ σου ζητούσα να μείνεις, τι θα γινόταν;

"Βάλε."

"Βάλε", θα μείνω εδώ μαζί σου.

- Ναι; - Ναι.

Και μετά από πόσο θα σου είμαι βαρίδι;

Πόσο θα μας πάρει να σιχαθούμε ο ένας τον άλλον;

Δεν θέλω να σε μισήσω, Zoe.

Κατάλαβα ότι θέλω να είμαι μαζί σου.

Δεν θέλεις να είσαι μαζί μου.

Φοβάσαι να είσαι χωρίς εμένα.

Μου κάνεις μια χάρη;

Μπορείς να πεις αυτή τη διάσημη μπανάλ φράση;

Είμαστε μια χαρά τώρα.

Θα είμαι πάντα εκεί για σένα, το ξέρεις.

[ΒΡΟΝΤΕΣ]

ΧΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

Μετάφραση, επιμέλεια, συγχρονισμός © Chaos70

Απρίλιος 2023 © Chaos70

[ΓΕΛΙΑ]

[ΒΡΟΝΤΕΣ]

[ΟΜΙΛΙΕΣ]

Καλησπέρα. Είστε μαζί;

[μαζί] Όχι.