Original subtitles

Doordat ik opgroeide met ouders die allebei hadden gediend in WO II...

was oorlog voor mij zoals de John Wayne-films.

We houden deze stad in handen tot de verbinding komt, wanneer dan ook.

Vandaag, morgen, tot de hel bevriest.

Het was je plicht, het was een voorrecht...

en we vochten altijd aan de kant van het goede.

Amerika was altijd de held.

Maar de harde realiteit van wat oorlog was...

was heel anders dan wat ik zag in m'n moeders plakboeken uit het leger...

waar m'n moeder de footballkoningin van de leger-marinewedstrijd was.

Oorlog is iets heel engs.

Vooral nadat we ons eindexamen hadden gehad.

Ik kon de ene na de andere naam noemen van vrienden van m'n broer die gingen.

En hun brieven aan m'n broer en aan mij waren heel anders.

In de brieven aan mij stond hoeveel dagen resteerden.

Ze telden de dagen tot ze naar huis kwamen.

Voor m'n broer beschreven ze de realiteit van wat ze deden.

Een afschuwelijke realiteit.

En de realiteit van wat die oorlog vertegenwoordigde...

en tot wat voor gesprekken de oorlog leidde...

begon door te dringen.

Dingen klopten gewoon niet in Amerika.

FUCK DE DIENSTPLICHT

Alles wat ik bewonderde aan ons land...

alles wat ik associeerde met de Amerikaanse droom...

alles wat ik associeerde met Amerika, goed of fout, verdween gewoon.

Dat maakte het veel makkelijker...

om stelling te nemen tegen m'n eigen overheid.

Je moest toen een keuze maken.

Was je bereid om je leven te riskeren?

En voor velen van ons was dat zo.

Het was het risico waard.

De Verenigde Staten deden geweldig werk...

in het bijhouden van hoeveel bommen dat ze op Vietnam gooiden.

Zo weten we dat ze meer bommen op Vietnam, Laos en Cambodja gooiden...

dan op Europa in de hele Tweede Wereldoorlog.

Er werd ongeveer zeven miljoen ton bommen op de landen van Indochina gedropt.

Dit waren 500.000 à 600.000 ton bommen die op Cambodja werden gegooid...

twee miljoen op Laos...

één miljoen op Noord-Vietnam en meer dan vier miljoen op Zuid-Vietnam.

Ik zal niet nastreven of accepteren...

dat mijn partij me nomineert voor nog een termijn als uw president.

Nadat Lyndon Johnson aankondigde dat hij geen nieuwe termijn wilde...

kondigde hij aan te stoppen met Noord-Vietnam bombarderen...

als de Noord-Vietnamezen akkoord gingen met directe productieve vredesgesprekken.

In mei kwamen de onderhandelaars naar Parijs.

En in oktober kreeg Johnson ze eindelijk zover dat ze z'n voorwaarden accepteerden.

Op de middag van 27 oktober...

kwam er bericht uit Parijs...

dat Hanoi de voorwaarden voor een bombardementenstop accepteert.

Johnson stemde dus in met het stoppen van de bombardementen.

Goedenavond, mede-Amerikanen.

Ik heb nu het bevel gegeven...

dat alle vormen van bombardementen in Noord-Vietnam moeten stoppen...

vanaf 8.00 uur Washington-tijd op vrijdagochtend.

Degenen onder ons die in Vietnam dienden...

We waren uiteraard hoopvol.

Elke dag werden jonge mannen gedood en verwond.

We wilden hier gewoon weg.

We vochten niet voor de winst, maar om naar huis te gaan.

HOOFDSTUK VIER WHY ARE WE EVEN HERE?

Vrede.

Wanneer willen we het? - Nu.

Wat willen we? - Vrede.

Wanneer willen we het? - Nu.

De Amerikanen waren enthousiast over de stop en de vredesbesprekingen.

Nu. Vrede, nu.

Dit was kort voor de verkiezing van 1968.

VICEPRESIDENT, PRESIDENTSKANDIDAAT DEMOCRATEN

De president van de Verenigde Staten en z'n ambassadeurs...

doen een vastberaden...

grote, enorme poging om een eervolle vrede te vinden in Parijs.

De belangrijkste kandidaten waren...

Hubert Humphrey, Johnsons vicepresident, als de Democratische kandidaat...

en Richard Nixon voor de Republikeinen.

REPUBLIKEINSE KANDIDAAT

Richard Nixon was in 1960 ook presidentskandidaat...

en was verslagen door John Kennedy.

Maar hij had zich langzaam en nauwgezet terug gevochten...

naar een prominente positie in de Republikeinse Partij.

Indiana ligt centraal.

Wie er wint, heeft veel kans om de rest van het centrum te winnen en dus het land.

Maar het belangrijkste wat Nixon verkocht,

en hij verkocht het erg goed, was dat hij de oorlog zou beëindigen.

Ik vind het tijd dat het Amerikaanse volk zich tot nieuw leiderschap wendt...

dat niet gebonden is aan beleid en fouten uit het verleden.

Ik beloof aan u dat we een eervol einde aan de oorlog in Vietnam zullen maken.

Maar hij liet niets los...

over een strategie voor het beëindigen van de oorlog in z'n campagne van '68.

Als een presidentskandidaat die kan winnen zegt:

'Als de gesprekken mislukken, doe ik zus of zo'...

zeggen de mensen aan de overkant van de tafel:

'We wachten op hem, ' in plaats van dat ze met Johnson onderhandelen.

Maar vrede is te belangrijk voor normale politiek.

Dus ik zeg, laat de president van de VS...

Begin oktober...

stond Nixon 15 punten voor op Hubert Humphrey.

Hij was verpletterend aan het winnen.

Maar hoe meer nieuws er uit Parijs kwam...

dat de vredesbesprekingen zouden beginnen...

hoe meer mensen gingen hopen op het vooruitzicht...

dat er een soort einde aan de oorlog zou komen.

Toen kwam Johnson erachter...

dat Richard Nixon misschien stiekem probeerde...

om de onderhandelingen over de bommenstop te doen mislukken.

Juist.

STEM VAN LYNDON B. JOHNSON

We hebben ontdekt dat onze vriend...

de Republikeinse kandidaat, onze Californische vriend...

in de periferie heeft gespeeld met zowel onze vijanden als vrienden...

onze bondgenoten en de anderen.

Een van z'n medewerkers vertelde een zakenman...

dat ze Hanoi gingen zeggen: 'Ik kan een betere deal sluiten dan hij...

omdat ik fris en nieuw ben...

en ik niet zoveel hoef te eisen als hij gezien de eerdere posities.'

VERENIGDE STATEN VAN AMERIKA

Johnson was verbluft.

Hij dacht dat Nixon de vredesbesprekingen probeerde te saboteren.

Hij begon de bronnen van z'n inlichtingen te controleren.

PRESIDENT ZUID-VIETNAM

De CIA luisterde het kantoor van de president van Zuid-Vietnam af.

Nguyễn Văn Thiệu.

En Johnson gaf de FBI de opdracht...

om de Zuid-Vietnamese ambassade onder surveillance te plaatsen...

om hem de namen te geven van iedereen die aankwam en vertrok...

en om een dame te volgen die Anna Chennault heette...

die toen een uniek figuur in de Republikeinse politiek was.

GENERAAL-MAJOOR CLAIRE LEE CHENNAULT

Ze was de weduwe...

van een beroemde vlieger uit WO II die president Thiệu kende.

De mensen maken zich grote zorgen. En hun voornaamste vraag is deze.

Wie gaat deze oorlog winnen?

Ze was een van slechts enkele Aziatisch-Amerikaanse afgevaardigden...

op de Republikeinse conventie dat jaar.

En ze was Richard Nixons voornaamste vrouwelijke fondsenwerver.

Mevrouw Chennault neemt zo nu en dan contact op met hun ambassadeur.

Ze lijkt de tussenpersoon.

Chennault vertelde de Zuid-Vietnamese regering...

dat ze weg moesten blijven van de vredesbesprekingen.

Dat Nixon ze een betere deal kon geven als hij tot president was gekozen.

Het kwam erop neer dat hij, als ze het nog wat langer afhouden...

veel welwillender is en dat ze betere zaken met hem kunnen doen...

dan met hun huidige president.

Ik betwijfel of Nixon dit heeft gedaan.

Maar er is geen twijfel dat de mensen die voor hem zijn het doen.

ADVISEUR ZUID-VIETNAMESE PRESIDENT

Mevrouw Chennault heeft president Thiệu nooit gezien. We namen het niet serieus.

Omdat we via de Amerikaanse ambassade werkten, oké?

Dat is het officiële kanaal.

De Vietnamezen wisten dat hun toekomst werd bepaald in Washington.

Thiệu dacht altijd dat de Amerikanen hem zouden naaien.

Dat ze hem aan Hanoi zouden verraden.

Eerlijk gezegd was dit de reden dat de Zuid-Vietnamezen...

geen delegatie naar de vredesbesprekingen in Parijs stuurden.

We zeiden tegen de VS: 'Wat is de strategie tussen bondgenoten?

We kunnen er niet heen gaan als jullie het gewoon overnemen...

denkend dat jullie weten wat het beste is voor Zuid-Vietnam.

We moeten het eens zijn.'

We kregen geen goed antwoord.

En op de zaterdag voor de verkiezingen...

2 november, kondigde Nguyễn Văn Thiệu aan...

dat hij geen delegatie zou sturen naar de vredesbesprekingen in Parijs.

Tot op dat moment was Nixons voorsprong op Humphrey kleiner aan het worden.

HUMPHREY NADERT

Tegen de tijd van het weekend voor de verkiezing...

hadden Humphrey en Nixon maar twee punten verschil.

2 NOVEMBER 1968.

Maar nadat Nguyễn Văn Thiệu had verkondigd dat hij de vredesbesprekingen boycotte...

was het voorbij met Hubert Humphreys momentum.

STEMBUREAU

6 NOVEMBER 1968.

Het verkiezingsnieuws van CBS met Walter Cronkite.

Het lijkt erop dat Richard Nixon in een verbluffende politieke comeback...

die hem bijna was ontzegd in de laatste dagen of zelfs uren van de campagne...

is verkozen tot 37e president van de Verenigde Staten.

Het verschil in stemmen was nog nooit zo klein.

Nixon won de op een na spannendste verkiezingen van de eeuw tot dat moment...

en veranderde de Amerikaanse geschiedenis.

Na een nipt verlies acht jaar geleden...

en een nipte overwinning dit jaar, kan ik dit zeggen.

Winnen is veel leuker.

Dames en heren...

Nixon zei dat hij een plan had om de oorlog eervol te beëindigen.

Maar zo gauw hij was aangetreden...

zochten hij en mensen om hem heen, inclusief dr. Henry Kissinger...

manieren om de oorlog te laten escaleren...

met de overtuiging dat ze hem konden 'winnen'.

Henry Kissinger, die Nixons nationale veiligheidsadviseur was...

was een zeer belangrijk figuur in de laatste fase van Amerika's oorlog.

Kissinger had een PhD aan Harvard en een aanstelling aan Harvard...

en was een gerenommeerde denker over buitenlandbeleid.

U vindt dat onze strategie moet worden herzien...

om van oorlog wederom een bruikbaar beleidsinstrument te maken.

De Amerikaanse strategie moet onderkennen dat er oorlog kan komen...

en dat als Sovjet-agressie ons confronteert met oorlog...

en we niet bereid zijn ons te verzetten, het het einde van onze vrijheid betekent.

Nixon en Kissinger waren ongeneeslijk heimelijk.

Beiden waren onverbeterlijke manipulators.

Nixon gebruikte Kissinger om z'n slechtste impulsen intellectuele zwaarte te geven.

En Kissinger gebruikte Nixon om onvoorstelbare macht te vergaren.

We wensen u persoonlijk het beste. Meer dan dat...

het volk van de VS wenst uw volk het beste.

We kijken uit naar de dag waarop ze in vrede kunnen samenleven.

Bedankt, meneer Nixon.

Toen Nixon aan de macht was, wist hij dat hij ooit...

moest beginnen met het terugtrekken van Amerikaanse troepen.

Hij wilde dat doen op een manier die Zuid-Vietnam niet aan z'n lot overliet.

LEGER VAN DE REPUBLIEK VIETNAM (ARVN) ZUID-VIETNAMEES LEGER

We wisten dat de VS uiteindelijk hun troepen zouden terugtrekken.

We beseften dat wij nu de taak van het vechten op ons moesten nemen.

Er was hulp bij nodig.

Nixon vroeg aan alle relevante instanties...

hoelang het trainen en uitrusten van het Zuid-Vietnamese leger zou duren.

Zodat het Zuid-Vietnam kon verdedigen zonder Amerikaanse gevechtstroepen.

Het ministerie van BZ, het Pentagon, de CIA, de Amerikaanse ambassade...

waren het eens...

dat Zuid-Vietnam nooit in staat zou zijn om weerstand te bieden aan de Vietcong...

en het Noord-Vietnamese leger...

zonder Amerikaanse gevechtstroepen en Amerikaanse militaire steun.

Dus besloot Nixon om het Amerikaanse volk te misleiden.

Hij zei dat z'n vietnamiseringsprogramma...

de Zuid-Vietnamezen zou trainen en uitrusten om op eigen benen te staan...

en dat de Amerikanen er alleen lang genoeg zouden blijven...

om Zuid-Vietnam in staat te maken om op eigen benen te staan.

Door de vorige regering is de oorlog in Vietnam geamerikaniseerd.

Deze regering gaat voor de vietnamisering van de zoektocht naar vrede.

Het beleid van de vorige regering maakte ons niet alleen...

de voornaamste verantwoordelijke in de oorlog...

maar benadrukte bovendien niet voldoende...

het doel van de Zuid-Vietnamezen versterken...

zodat ze zichzelf konden verdedigen als wij gingen.

Dit was dus in feite fraude.

Nixon had reden om te denken dat vietnamisering nooit zou werken.

PLANNEN TERUGTREKKING TROEPEN AANGEKONDIGD

Maar hij kon zo de terugtrekking aankondigen...

zodat het leek alsof Amerikanen niet meer hoefden te vechten.

De Amerikanen verkondigden het als 'de vietnamisering'.

Een pakkend woord om alles te verklaren.

Ik vind het vrij aanstootgevend voor de Zuid-Vietnamezen.

THIỆU TEGEN TERM 'VIETNAMISERING'

De Amerikaanse pers beschreef 'vietnamisering' niet accuraat.

De oorlog begon met ons...

en we schaalden geleidelijk op en groeiden door, ook in gevechten...

en dat bouwde een kracht op, zodat we meer op onszelf gingen rekenen.

President Thiệu kende de voordelen...

van Amerikaanse troepen in de strijd hebben...

maar hij kende de nadelen ook.

Hij wist van het probleem van legitimiteit...

in de ogen van de wereld en de ogen van hun eigen volk.

Ze werden gezien zoals de communisten ze afschilderden...

als marionetten van de Amerikanen.

Omdat Amerikanen binnenkomen als in een cowboyfilm.

'Hier is de cavalarie. We gaan het werk voor je doen.

We bombarderen alles gewoon helemaal plat en dan zijn we klaar.'

Maar ze begrepen het land, de houding en zelfs de aard van de vijand niet.

De Vietnamese generaals begrepen dat...

maar ze ontdekten dat Amerikanen echt niet wilden luisteren.

ZUID-VIETNAMESE JOURNALIST

Sommige jonge militaire leiders hadden het gevoel dat we nu onafhankelijk waren...

en onszelf konden bewijzen.

We stonden niet langer in de schaduw van de Amerikanen.

De Vietcong hebben m'n familie gebombardeerd.

ZUID-VIETNAMESE LUCHTMACHT

Ik was kwaad en zwoer te vechten tegen de mensen die m'n familie schaadden.

Ik werd opgeleid tot helikopterpiloot.

M'n missie was het plaatsen en weghalen van commando's.

Het was een gevaarlijke missie.

We werden beschoten. We vingen elke dag het grondvuur op.

Ze noemden ons dus de Kingbees, omdat we nergens bang voor waren.

Maar veel mensen kenden de waarheid niet...

omdat ze onze troepen nooit volgden in de strijd.

Ze zeiden: 'Het Zuid-Vietnamese leger, dat zijn zulke lafaards.

Ze wilden zelf niet vechten.'

Maar de voornaamste troepen vochten erg fel.

Ik had me aangeboden als adviseur voor een gevechtseenheid van Vietnamezen...

omdat ik geloofde in het idee...

van hen helpen die zichzelf wilden helpen.

In mijn optiek waren ze de luchtsteun, artilleriesteun en logistieke steun waard.

Ze hadden alleen onze soldaten niet nodig.

Er waren genoeg jonge Vietnamezen die het net zo goed konden als wij.

Ze behaalden veel overwinningen in gevecht na gevecht...

tegen de Vietnamese communisten in het noorden.

Zij waren de echte toekomst van het land.

Zij waren de toekomst.

Maar ik zag het gevaar dat voor ons lag.

Veel mensen waren bezorgd...

over de mogelijkheid dat de Amerikanen zouden stoppen...

met hun hulp aan Zuid-Vietnam...

omdat de communisten hulp kregen...

van de Sovjet-Unie, China en het Sovjetblok.

LEIDER VAN CHINA

Dus als de Amerikanen vertrokken...

moest Zuid-Vietnam op eigen houtje tegen het hele Sovjetblok vechten.

Ze hadden wapens nodig...

zodat ze een balans konden hebben met de communisten in het noorden.

Maar we beseften de druk die er in de Amerikaanse politiek was.

Er was een groot gevaar dat we er alleen voor kwamen te staan.

De VS weg uit Vietnam, want ze worden vermoord.

De VS weg uit Vietnam, want ze worden vermoord.

Dit was een extreem gespannen en giftige tijd voor de Amerikaanse publieke opinie.

Toen Nixon begon, waren er 550.000 troepen...

steeds meer doden...

en enorme demonstraties tegen de oorlog, wat Nixon onder grote druk zette.

Duizenden kwamen samen in Chicago, New York, Boston, San Francisco...

Ann Arbor, New Haven en veel andere steden.

Er waren duizenden, toen tienduizenden...

en toen honderdduizenden mensen die marcheerden tegen de oorlog.

Ik was erbij. Ik was 13. Ik ging met m'n vader.

Maar jullie jonge mensen zijn vandaag naar de hoofdstad gekomen...

met het beste wapen dat ooit is gebruikt in de wereldgeschiedenis.

Een pure morele toewijding...

Vermaak, politiek en retoriek gingen aan een stuk door.

In die tijd was muziek heel machtig.

Veel muzikanten gingen naar antioorlogbijeenkomsten.

John Lennon schreef een lied met Yoko Ono dat 'Give Peace a Chance' heette.

Hij zong het bij een antioorlogdemonstratie.

Allemaal nu. Kom op.

We zeggen alleen maar

geef vrede een kans.

Het feit dat een lid van de populairste zanggroep...

ter wereld in die tijd, The Beatles, achter de beweging stond...

leek ons een soort legitimiteit te geven als antioorlogmensen...

wat we voor onmogelijk hadden gehouden.

Country Joe and The Fish schreven een populair lied, 'Fixin'-to-Die Rag'.

Waar vechten we voor?

Weet ik veel het kan me niets schelen

de volgende halte is Vietnam.

Hij zong dat lied op Woodstock...

in de herfst van 1969. Er waren 200.000 aanwezigen.

We luisterden naar protestliederen...

van mensen als Crosby, Stills, Nash & Young.

Ik kom uit Engeland, natuurlijk.

Ik kwam pas naar Amerika in december 1968.

Veel mensen, vooral de jonge mensen in de VS...

waren erg tegen de Vietnamoorlog.

Het was een puinhoop en iedereen wist het.

Muziek brengt mensen vrede, maakt mensen woedend...

laat ze meer liefhebben.

We moeten mensen helpen beseffen wat er echt aan de hand is.

Daar gaat protest over.

In die tijd waren antioorlogdemonstranten moe van petities indienen...

en marcheren en zwaaien met vredestekens.

De oorlog bleef doorgaan, dus er was een gevoel van ongeloof, frustratie.

Er was niets wat we vreedzaam konden doen, om de oorlog te stoppen.

We moesten onze tactieken escaleren.

'We moeten de oorlog hier brengen.' Een Weathermen-slogan.

Precies.

De Weathermen lieten zich inspireren door de tekst van een Bob Dylan-lied.

'Je hoeft geen weerman te zijn om te weten hoe de wind waait.'

Zij vonden dat ze thuis oorlog moesten voeren.

Kort na de explosie van gisteren...

ontving de Associated Press in New York een brief...

waarin het bombardement werd opgeëist en die was ondertekend met 'Weathermen'.

Weathermen waren mensen die zeiden: 'We moeten de Black Panthers nastreven.'

Zij waren voor zwart nationalisme...

en bouwden aan de vrijheid van zwarte mensen in Amerika...

en steunden de Noord-Vietnamezen die de wapens oppakten.

Ze zien onze strijd als het bakenlicht voor vrede...

binnen de grenzen van fascistisch Amerika.

En aan onze kant zien wij hun strijd...

als het bakenlicht voor vrede op een internationaal niveau...

om een einde te maken aan Amerikaans imperialisme.

Ik wilde geen soldaat voor de VS zijn...

maar was bereid om een soldaat voor de revolutie te zijn, als het ware.

We besloten dat we moesten overwegen om onszelf te bewapenen...

om te proberen te voorkomen dat de VS de Vietnamoorlog thuis konden doorzetten.

Trainings- en rekruteringsgebouwen opblazen, bijvoorbeeld.

Om 00.26 uur was er een explosie op de tweede verdieping van het ministerie.

Niemand raakte gewond.

De aanwezige politie beschreef de bom als een grote.

Sommige mensen wilden vuurwapens kopen en in de straten met de politie vechten.

Totale weerstand tegen hersenspoelende maniakken...

een cultuur van energieke zusters die het doen...

van hippie lsd-glimlachen en communes...

en vrijheid om zo tof te zijn als we kunnen zijn.

Weathermen begon in de zomer van 1969.

Slechts negen maanden later gingen ze ondergronds...

omdat een paar Weathermen een bom maakten in een herenhuis in Greenwich Village...

die in hun gezicht ontplofte en een aantal van hen doodde.

Ik bleef maar zes weken bij Weathermen.

Ik bleef hun politieke ideeën steunen, maar ik was bang om dood te gaan.

Op dat punt lieten peilingen zien dat, hoewel de meeste mensen antioorlog waren...

nog meer mensen tegen de antioorlogdemonstranten waren.

Rooien, vlucht als ratten. Ga dan, rooien. Vlucht.

Heb je ooit een dag gewerkt in je leven? Nee, dat dacht ik al. Dat hoefde niet.

Als je werkte, had je geen tijd gehad om zoveel haar te laten groeien.

Ho, Ho, Ho Chi Minh.

Veel mensen hadden bezwaar tegen de wanorde...

Breng ze naar huis, nu.

Het vandalisme en wat criminele burgerlijke ongehoorzaamheid.

Nixon wist gewoon dat het aanvallen van de antioorlogdemonstranten...

hem aantrekkelijk zou maken voor de meerderheid van de Amerikanen.

PEILING CBS GUNSTIG VOOR NIXON

Lyndon Johnson en Richard Nixon na hem...

waren er allebei van overtuigd dat de antioorlogbeweging hier...

werd geleid en gefinancierd door Moskou en Beijing.

LEIDER VAN SOVJET-UNIE LEIDER VAN CHINA

Johnson, en daarna Nixon, gaf opdracht aan de Amerikaanse inlichtingengemeenschap...

om de communistische samenzwering te vinden...

die de antioorlogbeweging dreef.

Ze luisterden telefoons af, bespioneerden Amerikanen...

luisterden af zonder bevel.

Black bag-klussen, diefstallen, inbraken, afluisterpraktijken.

Een deel ervan aangestuurd door J. Edgar Hoover bij de FBI.

FBI-agenten kwamen naar m'n studentenkamer.

Ze vroegen naar m'n antioorlogactiviteiten.

Dit is een FBI-dossier.

Dit heb ik in 1978 gekregen door de Freedom of Information Act.

Wat je hier ziet, is dat undercoveragenten de antioorlogbeweging infiltreerden...

om vooraf te weten te komen wat we deden. Ze waren bij onze bijeenkomsten...

zelfs van maar negen of tien mensen. FBI-agenten, dus.

Dit ging jaren zo door onder LBJ en Nixon.

Vonden ze de internationale communistische samenzwering...

achter de antioorlogbeweging?

Nee.

Want die bestond niet.

Ze waren bereid om de grondwet te schenden...

en de burgerrechten van honderdduizenden Amerikanen.

We nemen nu misschien voor lief...

dat massasurveillance van onze dagelijkse activiteiten...

de standaardprocedure is.

Het recht op privacy, de gerechtigheid...

Onze individuele daden werden vroeger als privéaangelegenheid gezien.

Dat begon allemaal te corroderen tijdens de Vietnamoorlog.

MACHT VOOR HET VOLK

De oorlog was impopulair.

De aanslag op het budget was impopulair. Maar ik denk...

dat boven alles de dienstplicht impopulair was.

En Nixon begreep dat.

Tegen 1969 had Nixon besloten het systeem te veranderen in een loterij...

om zorgen weg te nemen dat het proces oneerlijk was.

En opeens...

was het een worp met de dobbelsteen op basis van je geboortedatum.

24 april.

Er zaten wat plastic balletjes in een trommel.

En de eerste datum die eruit kwam, wat de geboortedatum ook was...

Je hoorde bij de eersten die voor die lichting werden opgeroepen.

16 februari, 8 maart, 5 februari, 4 januari, 10 februari.

30 maart, 10 april, 9 april.

Ik was bij m'n broer en z'n vrienden.

Al hun datums opgeroepen zien worden, was gewoon griezelig.

Het zien van de echte visuele weergave van 'raad eens wie de volgende is.'

30 december.

30 december, 003.

Meer mensen verbrandden hun oproepkaart en meer mensen gingen het land uit.

En meer mensen waren bereid de cel in te gaan door dienstweigering.

We begonnen de dienstplichtigen en de vervangers te krijgen.

En die jonge mannen begonnen te protesteren.

Het was een ander type soldaat.

Niet allemaal, maar veel van hen konden niet wachten om te stoppen...

en waren elke dag geagiteerd dat ze er waren.

MAART 1970

Toen ik in 1970 aankwam in Vietnam...

betekende de terugtrekking van troepen dat er nog enkele honderdduizenden waren.

Het was geen oorlog in de zin dat je de grote held kon gaan uithangen.

Het was ploeteren.

Het was dus een moeilijke tijd in het moreel van de Amerikaanse soldaat.

Het was zelfs voor de laagste soldaat duidelijk dat we weggingen.

'We gaan. Waarom zou ik de laatste dode zijn?'

Je begon je af te vragen: waarom zijn we überhaupt hier?

Je ontwikkelt een heel andere houding als je eenmaal een tijd uitgezonden bent.

Als je hoorde dat iemand gewond of dood was, zeiden ze: 'Liever hij dan ik.'

En ik dacht: verdomme, dat is nogal kil.

Hoe kil het ook klinkt...

Je krijgt een begrip en mentaliteit van: 'Ik doe alles om levend weg te komen.'

De discipline, het blindelings opvolgen van bevelen...

Alles was veranderd.

Het is de Woodstock-generatie in Vietnam.

Doden voor de vrede slaat nergens op.

Op een dag hoorde ik een paar leden van de sectie die we volgden...

met elkaar praten en ik begon het gewoon te filmen.

Moordenaar, juist...

De eerste keer ooit over een weg.

Ik ga er niet op. - Ik sprak ze. Ze zeiden dat we het doen.

We kunnen dat pad volgen. M'n sectie gaat niet...

Nee. - Dat is het.

De mannen hadden van kapitein Jackson, hun eerdere commandant...

geleerd om nooit een pad te volgen, laat staan een weg.

Ze gingen het bevel van de nieuwe kapitein niet gehoorzamen...

namelijk over een weg lopen. Ze zeiden gewoon: 'Nee, dat doen we niet.'

We gaan over de weg verder, punt uit.

Of we gaan en zij blijven achter...

of ik ga voor en ze volgen als ze willen.

Zo simpel is het. Er is werk te doen.

Het is lang niet zo gevaarlijk als sommige dingen hier in de wildernis.

Je ziet tenminste iets.

We gebruiken geen paden. We proberen dingen met logica te doen.

Als je spleetogen wilt vinden, kun je de vijand zeker vinden.

Je kunt zo een pad volgen en dan vind je hem, maar wel op zijn voorwaarden.

We weigeren het te doen.

Want... Je gaat misschien de cel in, maar je bent niet dood.

Sommigen noemden het de oorlog tussen de beroeps en de groentjes...

meestal verbaal, maar soms gewelddadig...

tussen de oudere mannen met militair werk als carrière...

en de jonge dienstplichtigen die een jaar in Vietnam moeten dienen.

De jongens met wie je diende, waren als familie.

En je paste op die familie.

Dus iedereen die van buitenaf kwam en jullie veiligheid in gevaar bracht...

Al was het een eerste sergeant. Iemand moest je er een lesje over leren.

En als je hem daarvoor moet fraggen... Nou, het vereist wat het vereist.

'Fraggen' is in wezen het aanvallen van je officier.

Ze doden, eigenlijk. Of ze zeker ernstig verwonden.

'Granaat, hand, fragmentatie, M26A1,' staat er.

De soldaten noemen hem simpelweg 'de frag'.

De kern van explosieven stuurt duizenden metaalfragmenten in alle richtingen.

Heel effectief tegen de vijand.

Maar de laatste maanden hebben soldaten ze maar al te vaak tegen officiers gebruikt.

Er werd zelfs geld ingezameld.

Sommige mensen legden 50 dollar, 30 dollar in...

en als je genoeg mensen had...

was dat genoeg drijfveer voor iemand om de pen eruit te trekken.

Het is een paar keer gebeurd terwijl ik daar was.

Er was een hooggeplaatste dienstplichtige.

Een pelotonsadjutant, geloof ik.

Iemand legde een landmijn onder z'n tent en drie jongens deelden het geld.

Niemand weet wie van de drie het deed, maar hij bestond niet meer na die nacht.

Je zou het gerechtigheid kunnen noemen.

Zoveel mensen gingen dood door die jongens.

Ik geloof in niets van wat we hier doen. Niets eraan bevalt me.

De beroeps zadelen me met zooi op en ik wil hun spelletjes niet spelen.

Volgens de meeste schattingen waren er meer dan 90 gevallen van fraggen...

bij de Amerikaanse mariniers.

Er waren 600 tot 800 incidenten in het leger, mogelijk meer.

Hoe zit het met drugs in het veld?

Drugs in het veld?

Kan ik dit zeggen zonder gepakt te worden?

Orang-oetan. Laat je haar knippen.

Veel Amerikaanse militairen gebruikten drugs als vorm van zelfmedicatie...

als manier om dit te doorstaan.

Ik begon marihuana te roken. Letterlijk elke dag, de hele dag...

AMERIKAANS LEGER

Om de pijn en de angst te helpen maskeren en verbergen.

Paul, laat me je pijp lenen.

Ik hoorde dat dit CID is en dat we gepakt worden, maar het boeit me niet.

Shotgun.

Dat is best goed spul, hè?

Opium was legaal in Laos of Cambodja...

en gedoogd in Vietnam.

Opium verdrijft alle pijn, psychologisch en fysiek.

Je bent gewoon in een half dromende toestand.

Dus veel van ons, ikzelf inclusief, kregen een ernstige opiumverslaving.

En toen werd heroïne populair...

en in Vietnam kon je voor vijf dollar...

een jampot vol met 99 procent pure heroïne kopen.

Ik had geen enkele ervaring met drugs voor het leger.

Geen wiet, niets. Ik rookte niet eens.

Toen ik gewond raakte, gaven ze me morfine, hè?

Toen ze de morfine stopten...

leerde ik heroïne kennen...

en dat heeft m'n leven verpest.

De soldaten worden geplaagd door laag moreel, drugsmisbruik en dronkenschap.

Een onderzoek van het Congres onthult...

dat 10 tot 15 procent van de Amerikaanse troepen in Vietnam heroïne gebruikt.

Uit andere rapporten blijkt dat 50 procent marihuana gebruikt.

Dit fenomeen was zorgwekkend voor hogere militaire bevelhebbers.

Drugstests werden een vast onderdeel van de legerervaring.

Dat bestaat nog steeds.

In Vietnam lieten ze artsen en psychologen komen...

om te proberen begrijpen wat het probleem was.

MENTALE HYGIËNE

Ik was er heel '70 voor het evalueren van de mentale gezondheid van de soldaten.

Er waren 15 mentale gezondheidsmensen, psychiaters, sociaal werkers in het land...

voor al die veteranen.

Er was zoveel chaos.

Zoveel van de ziekenhuisopnames, als ik naar de verschillende eenheden vloog...

waren overdosissen heroïne, speed, hasj.

De kans dat je ongedeerd thuiskwam, werd steeds kleiner.

Dus wat kon ik doen?

Toen begon je je af te vragen: wat is er met de vredesbesprekingen?

Ik, en sommige anderen met wie ik er was, begrepen het niet.

'Als er vredesbesprekingen zijn, waarom vechten we dan nog?

Moet er geen wapenstilstand zijn?'

AMERIKAANSE DELEGATIE

ZUID-VIETNAMESE DELEGATIE

De onderhandelingen over het beëindigen van de Vietnamoorlog waren begonnen...

maar het werd gewoon weer een strijdtoneel in de Vietnamoorlog.

Het ging veel over: 'Hoe houden we de gesprekken?

Wie is erbij? Waar praten we over?'

En de communisten begonnen de gesprekken echt te rekken.

De vredesbesprekingen zijn begonnen in Parijs...

maar pas na tien weken ruziën over de vorm van de tafel...

en wie waar aan tafel zou zitten. Het antwoord was de tafel rond maken.

Iedereen was gelijk. De Verenigde Staten, Zuid-Vietnam...

Noord-Vietnam en de Vietcong.

Ze waren maanden aan het bakkeleien over waar men aan tafel zou zitten.

En onze houding was: 'Dat is lulkoek.

Ik ga erheen en laat je zitten waar ik maar wil.

Wij gaan hier dood en jullie ruziën over waar je zit?'

Nixon besefte dat de vredesbesprekingen ten dode opgeschreven waren.

Hij begreep dat de aandacht voor de gesprekken tussen de vier partijen...

te groot was.

Dat er niets kon worden besloten terwijl alle kanten een pose aannamen.

Dat er ook geheime, bilaterale gesprekken nodig waren.

De geheime gesprekken waren alleen tussen de VS en Noord-Vietnam.

De Zuid-Vietnamese partijen werden buitenspel gezet.

We werden niet ingelicht.

Plotseling gingen jullie op eigen houtje onderhandelen...

over wat jullie Amerikanen het beste voor Zuid-Vietnam vonden.

Het was verraad tussen bondgenoten.

Nixon en Duẩn konden alleen vertrouwelingen sturen...

om te onderhandelen over het einde van de Amerikaanse interventie.

Kissinger was Nixons man.

Lê Duẩn stuurde Lê Đức Thọ.

Hij was de rechterhand van Lê Duẩn, al sinds de jaren 1950.

Er was een wonder nodig om dit geheim te houden.

Je had alleen Kissinger, ikzelf en een of twee anderen.

LID GEHEIME DELEGATIE

Wat we over deze gesprekken weten, is dat ze zeer ruzieachtig waren...

omdat geen van beiden echt wilde toegeven.

ZOON VAN LÊ DUẨN

M'n vader zei alleen:

'Je hebt maar één missie.

Maar één missie.

Als dit erop zit, moeten de VS zich terugtrekken en blijven onze soldaten.

De Noord-Vietnamezen stonden erop...

dat wij ons moesten terugtrekken en bovendien...

de overheid in Saigon omver moesten werpen...

en een coalitieregering moesten installeren.

Daar waren we niet toe bereid.

We wilden een overeenkomst die op z'n minst...

een kans aan de Saigon-overheid gaf om te overleven.

We gingen de wereld zeker niet zeggen dat wij als bondgenoot...

ons niet alleen eenzijdig terugtrokken...

maar ook onze vrienden omverwierpen terwijl we gingen.

De Noord-Vietnamezen zeiden dat wij onze troepen geleidelijk terugtrokken.

Het gebeurde sowieso, dus waarom zouden ze onderhandelen en niet gewoon wachten?

Maar Kissinger had een theorie...

dat je mensen soms moest laten denken je zou doorslaan.

Je bent een grootmacht, met al dat materieel...

en wie weet irriteer je ons genoeg dat we volkomen extreem gaan reageren.

De dolleman-theorie. Hij geloofde erin. En blijkbaar geloofde Nixon er ook in.

CAMBODJA

Een van de eerste dingen die Nixon deed, was beginnen met Cambodja te bombarderen.

Hoewel zowel Cambodja als Laos bij de Vietnamoorlog betrokken waren...

vanaf het begin, eind jaren 1950...

was dit echt het begin van het dodelijkste hoofdstuk...

van de Cambodjaanse geschiedenis.

Ik kan niet zeggen hoe onvoorbereid ze waren op oorlog.

Cambodja had neutraal weten te blijven tot 1970.

Het werd geleid door een erg populaire, charismatische en slimme, sluwe leider...

die prins Norodom Sihanouk heette.

Hij besefte dat betrokkenheid bij die oorlog Cambodja zou ruïneren.

Hij liet de communisten dus de oostgrens gebruiken...

voor de beroemde Ho Chi Minh-route.

Hij keek ook weg wanneer Zuid-Vietnam de communisten tot in Cambodja volgde.

De communisten hadden dat benut en wapenopslagen in Cambodja aangelegd.

Ze hadden er ziekenhuizen, revalidatie, opleidingscentra.

We hadden het moeilijk...

vooral na de reeks gevechten rondom het Tet-offensief.

Er waren groepen die we in de jungle van Cambodja moesten zien in die jaren.

Ze kwamen over de grens, doodden Zuid-Vietnamese en Amerikaanse soldaten...

en gingen dan terug naar die veilige bases in Cambodja.

Nixon en z'n militaire adviseurs vonden...

dat dit ons duidelijk enorm veel schade toebracht.

De geheime bomaanslagen op Cambodja gingen maand na maand door.

Uiteindelijk werd er meer dan 100.000 ton bommen op Cambodja gegooid.

Er is te beargumenteren dat de bombardementen nodig waren...

maar om wat voor reden zou je ze geheim houden?

Omdat ze niet wilden dat men in Amerika wist dat de oorlog groter werd.

Nixon hield deze bomaanslagen geheim voor het volk en het Congres.

Het idee was dat de bomaanslagen...

het smokkelen van soldaten en voorraden naar Zuid-Vietnam zouden verstoren.

Wat hij onopzettelijk deed...

was de Noord-Vietnamezen verder Cambodja in drijven...

waar ze begonnen te botsen met de Cambodjanen...

de regering destabiliseerden...

en per ongeluk een militaire coup in Cambodja bespoedigden...

waarin hun neutrale leider, prins Sihanouk, werd verwijderd...

en vervangen door een pro-Amerikaanse leider.

In het voorjaar van 1970...

gaven Nixon en Kissinger toestemming voor het sturen van Zuid-Vietnamese...

en ook Amerikaanse troepen naar Cambodja om de Vietcong-bases aan te vallen.

Vanavond vallen Zuid-Vietnamese en Amerikaanse eenheden het hoofdkwartier...

van de hele communistische militaire operatie in Zuid-Vietnam aan.

Het valt ons allemaal zwaar. Ik weet dat we dit moe zijn.

Moe. Maar...

Wil je terug naar Vietnam? - Nooit gedacht dat ik dat zou zeggen.

Ik wil liever naar Vietnam dan in Cambodja blijven.

Dit was de allerminst populaire escalatie van de oorlog.

Het bracht de grootste demonstraties tegen Nixon op de been.

Weg, nu.

De universiteitscampussen werden gewoon... razend.

ANTIOORLOGACTIVITEITEN OP CAMPUSSEN STAKING - PROTEST - SLUITING

Vertrek, nu.

Nixon kondigde de invasie van Cambodja op de 30e aan, een donderdagavond.

Op vrijdagavond marcheerden de studenten al...

in het centrum van Kent, langs de kroegen.

Er was een actie tegen het ROTC-gebouw op zaterdagavond.

Het was een oude kazerne op de campus die al gesloopt zou worden.

Die ging in vlammen op.

Dat was het moment dat de Nationale Garde kwam.

4 MEI 1970

Op maandag zouden we meedoen aan een nationale studentenstaking...

Staak.

Om de oorlog te beëindigen.

DURF TE STRIJDEN EN WINNEN STAAK 4 MEI

LANDELIJKE STAKING

Hun commandant kwam in een Jeep aan en begon de Riot Act voor te lezen.

Verlaat dit gebied onmiddellijk.

Studenten begonnen ze te hekelen. 'Dit is onze campus. Dit is ons thuis.

Jullie zijn de indringers. Gaan jullie maar. Wij blijven.'

De Nationale Garde opende het vuur met traangas.

De militantere studenten, inclusief m'n broer en ik...

waren op de parkeerplaats van Prentice Hall...

op het moment dat wat studenten stenen pakten...

en ze richting de Garde begonnen te gooien.

Daarna gooiden ze de traangasgranaten terug.

Uiteindelijk ging één troep op hun knieën zitten...

Troop G van de Ohio National Guard, en begon op ons te richten.

Het was de eerste keer dat we ze door het vizier van hun geweer zagen kijken.

M'n eerste instinct was op afstand blijven.

Maar m'n broer deed het tegenovergestelde. Hij droeg een zwarte vlag.

Hij begon in de richting van de Garde te lopen.

Toen ik de geweren allemaal zag draaien en naar hem zag wijzen...

kwam ik achter m'n broer aan en zei ik:

'Alan, ze richten op jou.

Kom alsjeblieft met me mee terug.'

En net toen ik dat tegen m'n broer zei...

stond Troop G op en vormden ze een soort cirkel, een kluitje...

en voor ik wist wat er gebeurde...

draaiden ze zich om en openden ze het vuur.

De kamergenoot van m'n broer trok me achter een auto.

Toen besefte ik dat ze met scherp schoten.

We hoorden kogels langs ons hoofd vliegen en in de grond smakken.

En...

ze bleven 13 seconden doorgaan met schieten.

Vlak achter me was Bill Schroeder, een ROTC-student.

Hij deed niet mee aan de protesten, maar hij liep mee.

Hij had bloed over z'n hele schouder en nek.

Links van me zag ik een groep studenten een meisje naar de binnenplaats dragen.

Ik zag een jongen op z'n gezicht liggen.

Hij lag in een plas bloed die over het trottoir stroomde.

Een vriend van me kwam naar me toe en zei: 'Alan en Tom zijn allebei geraakt.'

M'n broer en z'n kamergenoot.

Ik ontdekte uren later dat hij de wond had overleefd, en Tom ook.

Vier studenten werden gedood en negen verwond.

Kun je je voorstellen dat je naar school gaat...

meedoet aan een protest met vele anderen en dood eindigt?

Vreselijk.

Die vier studenten gingen op een dag naar school en kwamen nooit meer thuis.

Weet je, we waren vier kinderen, net als zij.

Crosby belde me. Hij zei: 'Nou, ik heb Neil die foto laten zien.

Ik zag hem met z'n akoestische gitaar het bos in gaan.

Een uur later was hij terug met een lied dat "Ohio" heet.

Dat moeten we gaan opnemen, nu.'

speelgoedsoldaatjes en Nixon komen

we zijn eindelijk alleen

deze zomer hoor ik de drum

vier dood in Ohio...

We waren kwaad.

Veel mensen waren erg kwaad over wat er gebeurde.

Hadden allang weg moeten zijn.

De VS weg uit Vietnam, want ze worden vermoord.

Het walgelijke is dat veel mensen zeiden dat de studenten het verdienden.

Ik accepteerde de verantwoordelijkheid dat ik elke opstand zou onderdrukken...

of elke situatie waarin ze me nodig hadden.

En toen die kinderen naar buiten kwamen en bij die situatie betrokken waren...

accepteerden ze ook hun verantwoordelijkheid...

dat ze mogelijk zouden worden neergeschoten.

Van de Verenigde Staten.

Maar dat hoorde bij de houding die Nixon tot gemeengoed maakte.

Als ze geweld gebruiken...

als ze meubels kapotmaken...

als ze hun medestudenten en de faculteit terroriseren...

is 'schooier' nog een te aardig woord voor dat soort persoon.

Dit leek echt een teken dat de overheid...

tot alles bereid was om de groei van de vredesbeweging te stoppen.

Nixon leek te hebben beseft dat dit de demonstranten bang maakte...

want hij zei tegen een van z'n assistenten:

'Het dempt de protesten echt als je er een paar doodt.'

STEM VAN RICHARD NIXON

Weet je Kent State nog? Had dat geen fantastisch effect?

Zeker. Het zette ze aan het twijfelen.

Het recht en de plicht om van mening te verschillen is noodzakelijk...

voor een gezond functionerende democratie.

Dat hielp de Vietnamoorlog te legitimeren op een manier die eerder niet zo was.

Ik was kwaad over wat er aan Kent State was gebeurd.

Ze oefenden een grondwettelijk recht uit.

Maar veteranen hadden die rechten niet alleen geërfd...

maar gevochten en gebloed voor die rechten.

Als ik de halve wereld over ga om de grondwet te verdedigen...

reken maar dat ik hem dan hier verdedig.

Toen ik terugkwam uit Vietnam ging ik naar de universiteit van Florida.

Ik had professoren die zeiden: 'Weet je, we zijn de agressor in Vietnam.'

Ze gaven me dingen om te lezen.

Dus nu las ik informatie die ik eerder niet had.

En die informatie liet me inderdaad geloven:

wauw, wij zijn de agressor. Wij zijn de slechterik. Niet de held.

Daardoor verloor ik m'n respect...

voor m'n docenten op de middelbare die zeiden dat de oorlog juist was...

m'n ouders die dat zeiden...

en de rekruteerders en m'n overheid die dat zeiden.

Al die instellingen die ik vertrouwde, hadden me op een dwaalspoor gebracht.

Er was het begin van een besef...

dat de overheid niet aan de kant van de veteranen stond.

Ik begon te horen over veteranen en veteranen tegen te komen...

die nu terugkwamen. Ze waren erg bitter.

Het maakte me erg boos...

omdat mijn idee van hoe oorlog hoort te zijn is zoals WO II-films.

Je komt thuis en er zijn marsen en je bent een held...

en de mensen gooien bloemen en zijn heel blij om je te zien.

We kregen daar niets van.

Voor mij is dat een van de grootste tragediën van de Vietnamoorlog.

De behandeling van de troepen.

Veel van de jongens vertelden me dat mensen ze uitscholden.

VRAAG: EN BABY'S? ANTWOORD: EN BABY'S.

'Jullie doden baby's' en 'Jullie zijn moordenaars'.

DEMONSTRANTEN RIEPEN 'BABYDODER' EN 'MOORDENAAR'

Ik ben bespuugd toen ik terugkwam.

En mensen hebben het recht om te protesteren.

Maar ik vond niet dat ze tegen mij, tegen ons moesten protesteren.

Ze stuurden ons van hun belastinggeld, gaven ons de wapens...

en schepten genoegen in alle levens die we namen, enzovoort.

En we kwamen thuis...

en ze spuugden letterlijk en figuurlijk op ons.

De elleboog moet rechter dan nu...

Ik had veel medelijden met ze.

Om eerlijk te zijn, heb ik altijd waardering gehad...

voor de Amerikanen die naar Vietnam kwamen om voor Zuid-Vietnam te vechten.

Hoewel we uit twee verschillende landen komen...

kunnen we met elkaar meevoelen.

Jullie broeders hebben de waardigheid van soldaat zijn herwonnen...

niet alleen als soldaten die jullie eigen land beschermen...

maar ook als soldaten die een ander land beschermen.

Jullie geest is erg nobel en respectabel, ongeacht de omstandigheden.

Toen ik uit Vietnam kwam...

stopte het vliegtuig op de landingsbaan en kwam ik van de trap af.

Toen kwamen m'n moeder en m'n vader en al m'n broers en zussen...

naar me toe gerend...

op de landingsbaan...

en begonnen me te omhelzen en kussen.

Ik was zo blij om ze te zien en zij waren zo blij om mij te zien.

Maar ik was niet meer dezelfde persoon.

In m'n eerste paar nachten hier probeerde ik m'n broer te doden, zei hij.

Ik herinner me dat niet.

Hij zei dat hij wakker werd omdat ik hem wurgde.

Hoe kun je een jaar worden blootgesteld aan alles waaraan je wordt blootgesteld...

en dan terugkomen en normaal zijn?

Ik zat weer bij m'n moeder thuis. Ik was weer thuis.

Ik vocht in m'n slaap. Ik schreeuwde in m'n slaap.

Ze hoorde m'n nachtmerries.

Het had alles te maken met waar ik net van was teruggekomen.

Dus zij schreeuwde het uit.

Ze leed met mij.

AMERIKAANS LEGER

En dat is de waarheid voor elke oorlogsveteraan...

die er niet over wil praten, niet over praat.

ZELFDODING VAN PLAN

En het onmenselijke van dit alles: wie zou ernaar willen luisteren?

Heel vaak leidden die problemen tot zelfdoding...

omdat ze het gevoel hadden dat ze zichzelf hadden teleurgesteld...

en hun families en hun gemeenschappen.

SYNDROOM IS ONZICHTBARE WOND

Toen ik terugkwam in '71, toen ik Vietnam verliet...

lieten ze me een eenheid opzetten.

De hersocialisatie-eenheid voor Vietnamveteranen.

Ik kwam naar Californië.

Er waren toen duizenden luchtmachtveteranen uit Vietnam in LA.

Ik ging de hele stad af en ze beschreven allemaal iets wat we nu PTSS noemen...

Posttraumatische-stressstoornis.

De symptomen waren duidelijk. Het is traumatische stress.

Het is vertraagd en als het toeslaat, zie je geweld door de woede.

Je ziet isolatie. Je ziet scheidingen.

Je ziet alcoholisme. Je ziet drugsverslaving.

STOORNIS PAS DEZE MAAND ERKEND

We moesten vechten om die definitie te krijgen.

Ik kreeg de diagnose PTSS in de gevangenis.

Dat kwam door de mensen die zich zorgen maakten...

over het aantal Vietnamveteranen...

dat in de gevangenis, aan de drugs en dakloos eindigde.

IK KRIJG GEEN OVERHEIDSHULP

Ik beroofde banken.

Maar m'n afkicktraject begon in de gevangenis.

Ik heb me kunnen verontschuldigen aan m'n familie en m'n gemeenschap.

En ik neem de verantwoordelijkheid voor m'n gedrag.

Je kunt alleen maar veranderen als je de feiten onder ogen ziet.

Je moet de waarheid kunnen vertellen.

Als je de waarheid kunt onderkennen, kun je dingen veranderen.

Toen ik een tijdje thuis was, besloten de veteranen met wie ik omging:

'We moeten dit zo organiseren dat men ons kan begrijpen.'

Vader van al het leven...

Vietnam Veterans Against the War bestond uit Vietnamveteranen...

die uit Vietnam terugkwamen tijdens de oorlog...

en ertegen protesteerden.

Het kostte jaren om het publiek over te halen...

om te luisteren naar mensen die er waren geweest.

Toen begonnen in 1971 de zogeheten Winter Soldier-hoorzittingen.

Dat onderzoek was om bloot te leggen wat er gaande was in Vietnam.

Wat er echt gaande was.

Ik werd gebeld en uitgenodigd om in Detroit te komen getuigen...

bij het Winter Soldier Investigation.

Ze zeiden: 'Als er Vietnamveteranen bereid zijn om de waarheid te vertellen...

over wat ze daar deden, meld je.'

Dus ik meldde me.

Alles wat we konden zeggen of doen om de oorlog te beëindigen...

was een goed iets.

We willen de gruweldaden bespreken, maar ook...

de vraag wat we daar überhaupt deden.

Hoe komt het dat die gruweldaden worden gepleegd? Niet vanzelf.

Ik zag een geval waarin er twee gevangenen waren. Eén was aan de grond gespietst.

Hij werd levend opengesneden en een deel van z'n ingewanden werd weggesneden.

Ze zeiden de andere gevangene...

dat ze hem zouden doden als hij ze niet zei wat ze wilden weten.

Ik weet niet wat hij antwoordde, het was Vietnamees, maar ze doodden hem toch.

Ik kwam in november '67 thuis uit Vietnam.

Ik werd tegen de oorlog in '71.

Ik schaam me dat het zo lang duurde.

Je moet met jezelf kunnen leven.

Ik kon niet leven met mezelf als ik een leugen steunde. Hoe kon ik?

Toen ik z'n verhaal hoorde...

over huizen verbranden met mensen erin...

hun oren afsnijden en ze aan z'n riem dragen...

mensen onthoofden...

Het was een afschuwelijk verhaal.

En een waarvan ik vond dat erover gesproken moest worden...

en toen schreef ik 'Oh. Camil'.

Oh, Camil

zeg eens, wat zei je moeder

toen je die mensen liet liggen in de velden

rottend met het hooi.

M'n moeder haatte het omdat er de regel in zit:

'Wat zei je moeder...

toen je die mensen in de velden liet sterven met het hooi?' Zoiets.

Ik kon het niet geloven, dat een beroemdheid een lied over me zong.

Ik ben een nobody en hij zong een lied over me.

Het was Scott Camil, een vaak onderscheiden Amerikaanse soldaat...

die eindelijk besefte dat z'n hart hem zei dat het verkeerd was.

Wat een ongelooflijke moed om die verandering te maken.

En om in staat zijn om te beseffen: wat ik deed, hoe gruwelijk het ook was...

kan enigszins worden rechtgezet als ik er met al m'n kracht tegen vecht.

Als je demonstraties hebt, de straten blokkeert en ophef maakt...

kun je je boodschap verspreiden. Dus hielden we een mars in Washington.

Wat willen we? - Vrede.

Wanneer willen we het? - Nu.

Wat willen we? - Vrede.

Wanneer?

We proberen te laten doordringen dat Vietnamveteranen...

uit die oorlog ervan walgen, er ziek van zijn...

en willen dat hij nu stopt, voor er nog iemand sterft...

voor er nog meer Vietnamezen sterven en nog meer soldaten.

Amerikaanse marine...

Vietnamveteranen marcheerden in hun hoofdstad, hekelden de oorlog...

en gooiden hun medailles weg.

Tim Bagwell uit Sacramento.

Nog in actieve dienst en ik zeg: 'Ga verdomme weg.'

Eén Purple Heart.

Dit is voor de broeders en zusters in het kamp.

We hadden elkaar en steunden elkaar...

maar ons land steunde ons niet.

Dit weekend hebben delen van een geheim Pentagon-document...

dat aan het licht is gekomen de woede van Washington gewekt.

The New York Times publiceerde delen van een omvangrijk rapport...

van het Pentagon...

over de oorzaken en het gedrag van Amerikaanse verwikkeling in Vietnam.

Al in 1967 gaf minister van Defensie Robert McNamara opdracht tot...

de Pentagon Papers, zoals wij ze kennen...

STRENG GEHEIM RELATIES VS - VIETNAM

wat een enorm onderzoek was...

een encyclopedie van de geschiedenis van de Amerikaanse inmenging in Vietnam.

De conclusie was dat de VS de oorlog in Vietnam niet zouden winnen.

MATERIAAL UIT PENTAGON-ONDERZOEK

En toen begon in 1971 een deel van die informatie uit te lekken.

Die documenten hadden allang gepubliceerd moeten zijn...

en voor mij zegt het dat iets wat ver van de waarheid is...

is gedeeld met het volk het afgelopen decennium.

Voor journalisten was het het soort solide informatie...

waar op reguliere basis vrijwel niet aan te komen is.

De Pentagon Papers toonden aan...

dat de mensen aan de macht voortdurend hadden gelogen tegen het volk...

over hoe de situatie in Vietnam was.

Ik vind dat iedereen moet weten wat er gaande is en het bevalt me niet...

dat onze overheid allemaal... geheimen heeft, verborgen voor het volk.

De mensen in de overheid zouden ons moeten vertegenwoordigen.

PATROON VOOR BEDROG

We leerden hoe groot de kloof was...

tussen wat presidenten zeiden en wat ze geloofden.

Dat elke Amerikaans president vanaf Truman...

loog tegen het Amerikaanse volk.

STEM VAN RICHARD NIXON

Maar wat ik gewoon gewetenloos vind, Henry...

Dit is verraad door de klootzakken die het publiceren.

Precies.

Omvat het geen geheime informatie en dergelijke?

Wat voor mensen doen zoiets?

In 1971 werd Nixon de eerste president die volledige opnames had...

van al z'n gesprekken in het Oval Office.

H.R. Haldeman besloot dat Nixon een stemgeactiveerd systeem nodig had...

omdat Nixon nooit kon onthouden om het aan en weer uit te zetten.

Dit is een groot geschenk voor historici, omdat Nixon het liet plaatsen en vergat.

STEM VAN JOHN MITCHELL

De hoofdverdachte, volgens uw vriend Rostow...

is een heer die Ellsberg heet...

die links is en nu voor de RAND Corporation werkt...

en de documenten ook heeft.

Dagvaard ze. Jezus, pak ze.

ELLSBERG IN VIETNAM

Daniel Ellsberg was een van de auteurs van de Pentagon Papers.

In Boston heeft dr. Daniel Ellsberg...

de man die is genoemd als de bron van The New York Times...

zich aangegeven bij de federale autoriteiten.

Hoe vergelijk je het gevaar voor mij, of het 10 jaar is, 20 of 115 jaar...

dergelijke idiote aantallen...

met de straf die al is ondergaan door 50.000 Amerikaanse families hier...

en honderdduizenden Vietnamese families?

Het testte ook de vrijheid en onafhankelijkheid van journalisten...

omdat de regering-Nixon een enorme inspanning deed...

om te voorkomen dat de Pentagon Papers uitkwamen.

Hoe typeert u dit proces van de overheid?

Het was een proces voor censuur.

En in het beroemde oordeel...

bepaalde het Hooggerechtshof dat het mocht worden gepubliceerd in kranten.

HOOGGERECHTSHOF STEUNT MET 6-3 KRANTEN OVER PUBLICATIE

TIMES HERVAT SERIE NA 15 DAGEN

We vechten tegen een vijand, een complot. Zij grijpen elk middel aan.

Wij gaan elk middel aangrijpen. Duidelijk?

Nixon was paranoïde.

Zelfs paranoïci hebben vijanden. Hij had ze zeker.

Hij maakte lijsten van z'n vijanden.

Nixon begon z'n eigen handeltje, de White House Plumbers...

om politieke oorlog te voeren tegen het Amerikaanse volk...

door spionage, sabotage, afluisteren en inbraken.

De Plumbers braken in op het kantoor...

van de psychiater van Daniel Ellsberg in Californië...

om de psychiatrische dossiers van Daniel Ellsberg te stelen...

die dan zouden worden gebruikt om Ellsberg te chanteren.

Gelukkig voor Ellsberg vonden de Plumbers niets.

ALLE AANKLACHTEN TEGEN ELLSBERG AFGEWEZEN

Dat Ellsberg de Pentagon Papers vrijgaf aan het publiek...

was een zeer belangrijke gebeurtenis.

Ik denk dat we nu nog met de gevolgen leven.

We geloven niets van wat de overheid zegt.

Als Amerikaanse leiders toegeven dat de oorlog niet te winnen was...

is het een bittere pil om te slikken dat ze het wisten. Al die tijd al.

We beseften dat onze helden gewoon leugenaars waren.

Ik denk dat we beseften dat we ons morele kompas hadden verloren...

en we zijn er niet van hersteld.

De Pentagon Papers hielpen het tij te keren in de oorlog.

Ze leidden ook rechtstreeks tot Watergate.

Nixon stuurde de Plumbers achter Ellsberg aan...

en daarna waren ze betrokken bij de inbraak in het Watergate.

In het gebouw achter me werden vijf mannen met elektronische hulpmiddelen...

betrapt in de kantoren van het Democratisch Nationaal Comité.

Nog geen jaar later was de Watergate-inbraak.

Er gebeurde in de tussentijd veel vreselijks...

maar toen begon de klok te tikken.

De helikopter, vlak voor de Nixons verschenen...

De weg naar Watergate begon dus in Vietnam.

Het is het imperium dat afbrokkelt.