Original subtitles

COROCZNY ZJAZD BURMISTRZÓW SAN FRANCISCO, Kalifornia.

WITAMY BURMISTRZÓW

SAMOCHODY UŻYWANE UCZCIWY SAM WITA BURŻYSTOWÓW

Panie i panowie,

w imieniu Izby Handlowej...

chcę powiedzieć, że jesteśmy niezwykle zaszczyceni,

że burmistrzowie Stanów Zjednoczonych...

wybrali San Francisco na swoją konwencję.

Chcemy, abyście zapamiętali ten dzień,

a w hotelach San Francisco...

znajdziecie komfortowe zakwaterowanie.

Jestem Billy Butler, burmistrz Long Home w Teksasie. Dumie Unii.

Tak, panie burmistrzu.

Piękne kwiaty burmistrzu. Co mamy z nimi zrobić?

Są kwiatem stanu Teksas. Chcę bukiet w pokoju każdego burmistrza.

Tak, panie burmistrzu. Burmistrz Gallet Porn z Luizjany rozdaje smakołyki.

To bardzo miłe.

Przepraszam. O, pozwól mi...

Dziękuję, bardzo dziękuję.

Burmistrz Standish z Wnonah w stanie Maine. Sosnowym Stanie.

Gdzie jest burmistrz?

Jestem burmistrz Clarissa Standish.

Tak, oczywiście. Mamy pokój dla burmistrza Standish.

- Ile kosztuje? - Piękny pokój.

- Tak, ale ile kosztuje? - 15 dolarów dziennie.

Jestem pewna, że jest bardzo ładny, ale podróżuję za miejskie pieniądze.

W takim razie mogę pani dać apartament za 45 dolarów z widokiem na Alcatraz.

Jeśli wydam więcej niż 7 dolarów dziennie, to mogę wylądować w Alcatraz.

- Tak proszę pani. 7 dolarów. - Dziękuję.

- Pani identyfikator. - Dziękuję.

To komendant straży pożarnej w Puget City, nie może się oprzeć syrenom.

Dziękuję bardzo.

- Czy możesz pójść ze mną? - Tak, proszę pani.

Zaproszenie na koktajl dzięki uprzejmości firmy budowlanej Sur.

Dziękuję bardzo.

Harmonogram wydarzeń zjazdu?

Dzięki uprzejmości firmy produkującej sprzęt dla zakładów karnych w Jackson.

Dziękuję.

To najnowsze modele śmieciarek.

Dziękuję.

Przepraszam, jestem burmistrz Standish z Wenonah w stanie Maine, Sosnowym Stanie.

Cygara, cygara dzięki uprzejmości Wozy Strażackie Desafío.

Och, przepraszam.

Nie przejmuj się. Mam wujka, który pali.

Szukam wozu strażackiego.

Oczywiście nie dlatego, że mój wujek pali...

ale dlatego, że nasz jest już przestarzały.

Czy masz jakieś kontakty?

Z producentami wozów strażackich.

Jaka jest różnica między wozem Stevensa a Desafío?

Rozdajemy cygara.

Myślę, że mnie nie rozumiesz.

Dlaczego nie spytasz jakiejś starej, zadymionej głowy?

Duggan, szef straży pożarnej miasta Puget. Burmistrz...

- Bardzo mi miło. - Burmistrz...

Standish.

Powiedz mi, jaki masz problem?

Moje miasto powierzyło mi zakup wozu strażackiego.

Ale najpierw potrzebuję informacji.

To zależy od wielkości miasta.

- Czy Wenonah jest duża? - Jej populacja wynosi 30 010 mieszkańców.

Lata są coraz bardziej suche a jesteśmy otoczeni lasami...

co jest przyczyną wielu pożarów.

Nie potrzebujesz Desafío, jest zbyt duży.

Będziemy mogli to omówić na dzisiejszym, popołudniowym spotkaniu.

Jakim spotkaniu?

Jestem w komisji burmistrza Fiska ds. zapobiegania pożarom.

Chcesz przystąpić do komisji?

Oczywiście, że tak.

Będę twoim specjalnym doradcą.

Doradzę. Pokój 1800 o 4.30.

Dziękuję, będę.

Do zobaczenia.

- Proszę je tam umieścić. - Tak, proszę pani.

Piękny widok.

Rozumiem, o co ci chodzi.

Butelka soku Cazaba, prezent od burmistrza Cazaba w Kalifornii.

I podkowa muła z Missouri, prezent od...

nie pamiętam od kogo.

Dobra, nie martw się. Daj mi to, proszę.

Dziękuję.

Kukurydza z Iowa, prezent od burmistrza Toffey z Glenn City.

Podziękuj mu w moim imieniu i powiedz, że kiedy wrócę do Maine...

odwdzięczę się mu prezentem w postaci sosny.

Tak, proszę pani.

Prezent od burmistrza Hammona z Gatorville na Florydzie. Gdzie to umieścić?

- Zostaw to tam. - Dziękuję.

Prezent od hotelu Matmoon.

Bardzo dziękuję. Zostaw to tam, proszę.

Nie mam zamiaru zanudzać Państwa długą przemową powitalną...

- Twój klucz, proszę pani. - Dziękuję.

...jeszcze nie teraz.

Chwileczkę.

Mam kilka słów do dodania...

o tej telewizyjnej wycieczce po mieście.

Najpierw odwiedzimy wielką zatokę Golden Gate.

Drzwi do Orientu.

Mamy połączenie.

Dzień dobry przyjaciele, tu reporter Bill Murphy...

wita was w słynnych dokach San Francisco...

i przypomina, że jeśli szukasz używanych samochodów...

"uczciwy Sam" czeka na ciebie.

Dziś po południu było tu duże zamieszanie.

Burmistrz Steve Fisk z Puget City,

który pracował w tych dokach jako doker...

przybył, aby powspominać starych przyjaciół i odnowić kontakty.

Niektórzy z nich zakładali, że polityka go zmiękczyła,

a my przybyliśmy tylko po to, żeby zobaczyć, jak wygrywa zakład.

Burmistrzu...

co to za niebezpieczny przedmiot, który trzymasz w dłoni?

Ten hak to prawe ramię dokera.

Używa się go do wszystkiego z wyjątkiem kochania się.

Chcesz coś powiedzieć naszej publiczności?

Oto burmistrz Steve Fisk.

Właściwie nie znam się na przemówieniach.

A nawet gdybym się znał...

zaparłoby mi dech w piersiach, stojąc tutaj i podziwiając to wspaniałe ciało.

Wygłaszanie przemówień to nie moja bajka.

Kilka lat temu byłem dokerem...

i wszystkie przemówienia w Puget City wygłaszał Bob Skenshue i jego drużyna.

A Skenshue jest skorumpowanym...

właścicielem firmy transportowej.

- Jesteśmy na linii. - Co?

- Skenshue jest skorumpowany i on o tym wie. - Dobrze powiedziane, Steve.

A kiedy rada miejska...

kontrolowana przez tego skorumpowanego Skenshue,

sprzeciwiła się nowemu systemowi sanitarnemu w biednej dzielnicy,

sam wrzuciłem kilku z nich do miejskiej fontanny.

To była dobra polityka, bo udało mi się coś zrobić.

I dlatego my, burmistrzowie, jesteśmy tutaj na tej Konwencji.

Aby można było coś zrobić.

Jesteśmy tu po to, żeby pracować.

Jesteśmy sługami ludu. Nie jesteśmy tu po to, żeby się bawić.

Płacą nam za pracę.

Dobrze powiedziane, Steve!

To duże miasto.

Spójrz na Telegraph Hill!

Idealne miejsce na romans.

I ta zatoka.

Chłopaki tam na dole przypominają mi mnie.

Ci, którzy mają silne ręce, mają najlepsze serca na świecie.

Jak mieszkańcy Puget City.

W każdy sobotni wieczór wybieraliśmy się do miasta.

Zostawaliśmy do poniedziałku.

Czy wiesz, co robiliśmy, żeby zaimponować dziewczynom?

Przedrzyj książkę telefoniczną na pół.

Umyj twarz i pamiętaj, że jesteś burmistrzem.

Masz dziś ważne spotkanie.

- Nie, zostało odwołane. - Co?

Halo.

Jasne.

To chodź na górę.

Co masz na myśli mówiąc: odwołane?

Jedyne spotkanie, jakie mam, to z tą oszałamiającą blondynką,

która rozdawała cygara.

Z kim?

Panną Nieprzytomną.

Wiedziałem, wiedziałem, że ją zauważysz.

Steve, powinieneś się zobaczyć z kimś ważnym.

Panna Nieprzytomna jest ważna.

Zdobyła tytuł w nocnym klubie i pozostaje niepokonana przez 5 lat.

Ale co ludzie powiedzą? To niegodne.

Czy godność sprawiła, że zostałem wybrany?

Daj spokój... ludzie tego ode mnie oczekują. Jestem burmistrzem dokerów.

Gdybym nie był sobą, nie ufaliby mi... ja też bym sobie nie ufał.

Jeśli zamierzasz tak postąpić, będę musiał ci towarzyszyć.

Jeśli tak, to ona przyjdzie z koleżanką tancerką z "Niebieskiej Kaczki."

- Tancerką bąbelkową? - Nie.

Jestem żonaty i nie chcę być widziany z tancerką bąbelkową.

Żadnych bąbelków.

- Bez względu na to, jaką jest tancerką. - Jest tancerką atomową.

Atomową?

Ty pójdziesz z Panną Nieprzytomną, a ja z tancerką atomową.

- Idź przygotuj się. Są już w drodze. - Na co...

Posłuchaj Steve...

ludzie wiedzą, że grasz w pokera w każdy sobotni wieczór...

ale ich to nie obchodzi, bo wiedzą, że to uczciwa gra w pokera.

Ale są pewne granice.

Ten Skenshue czeka, aż popełnisz najmniejszy błąd.

Musisz używać rozumu, jeśli chcesz zostać gubernatorem.

Czemu nie?

Strąciłeś go z tronu w Puget City, możesz go pokonać zostając gubernatorem.

On nadal rządzi miastem.

Steve, ty możesz go pokonać.

Wrzucić człowieka do wody to jedno, a zostać wybranym na gubernatora to drugie.

Musisz wyciągać wnioski.

Pomyśl, co mógłbyś zrobić jako gubernator.

Oczywiście, pod warunkiem, że użyjesz rozumu.

Gdybym miał choć trochę rozumu, mianowałbym cię szefem straży pożarnej.

Idę umyć twarz.

To niesamowite, jak to miasto się rozrosło.

Książka telefoniczna jest większa niż wcześniej.

Kukurydza ze stanu Iowa, prezent od burmistrza Toffeya.

Butelka soku Cazaba w prezencie od burmistrza Cazaba w Kalifornii.

Proszę!

Cześć.

Jak się pan miewa, burmistrzu?

Wyjdziemy, jak tylko będziemy gotowi.

Nie martw się, jestem przyzwyczajona do tego typu spotkań.

Nie proszę o szczególne względy z powodu tego, że jestem kobietą.

- O nie? - Oczywiście, że nie.

Jeśli ci tak wygodniej, zostań w koszuli z zawiniętymi rękawami.

Przejście od razu do rzeczy będzie bardzo interesujące...

powiedziałabym, w duchu przyjaznej współpracy.

I używając twoich własnych słów, 'płacą nam za pracę'.

Chcesz coś do picia?

Nie, dziękuję, nie potrzebuję stymulantów do pracy.

Nie mogę się przyzwyczaić do tego, jak zmieniło się to miasto.

Rozwój wymaga szybkich postępów.

Duggan zaraz przyjedzie.

O tak, prawda... Szef Duggan Będzie nam doradzał, prawda?

Co za szczęście, bo potrzebuję porady.

Wie pan, panie burmistrzu Fisk, mam problemy typowe dla małych miasteczek.

Ciągłe pożary w lesie.

Wiesz, kochanie, jestem burmistrzem... Jestem odpowiedzialnym władcą.

Nie zaprzeczę, że jesteś bardzo słodkim pomidorem...

prawdopodobnie jesteś cudowną tancerką atomową...

Sheila jest tancerką atomową.

Jest burmistrzem Standish w Wenonah w stanie Maine.

- Burmistrzu Standish. - Burmistrzu Fisk.

Proszę zaczekać minutę. Tylko jedną minutę.

Rozumiem, że miało tu być spotkanie.

- Zostało przełożone. - Nie zostałam powiadomiona.

Ja też nie, choć byłem w Komisji.

- To bardzo niefortunne. - Zapomniałem ci powiedzieć Steve.

To oznacza remis. Nie wiedziałaś, ja też nie.

W każdym razie nikt nie pracuje pierwszego dnia konwencji...

są zmęczeni lub chcą zrobić zakupy albo poznać miasto.

Przełożyłem spotkanie na jutro, to wszystko.

To wszystko?

Zgodnie z procedurą parlamentarną sesja nie może zostać odroczona do czasu...

jej otwarcia.

Wiesz...

niewielu burmistrzów jest tak pięknych...

i nie mają oni figury, którą można by pomylić z tancerką.

Uznałabym to za komplement od każdego,

z wyjątkiem osoby z gustem portowca.

Sesja otwarta!

Proponuję przełożyć posiedzenie na jutro.

Wniosek został przyjęty. Przełożone!

Burmistrzu, przypominam jeszcze raz, że zgodnie z prawem parlamentarnym...

- wniosek musi uzyskać poparcie. - Drugi raz?

Aby wniosek został przyjęty...

musi zostać osiągnięte kworum.

Byłoby ciemno, zanim zebrałoby się kworum...

mają bilety na przedstawienia.

Nie przyjechaliśmy się bawić, przyjechaliśmy pracować.

Powiedziałeś to w telewizji.

Właśnie wygłaszałem przemówienie.

Powiedziałeś, że nic nie wiesz o przemówieniach.

Musiałem coś powiedzieć.

Rozumiem.

Najwyraźniej źle zrozumiałam rodzaj pracy, o której mówiłeś.

W każdym razie mogę teraz zażądać przeniesienia walnego zgromadzenia...

do czynnej komisji.

Właśnie tego oczekuje Skenshue.

Spotkanie zostanie zwołane dziś wieczorem o 20:00.

Dziękuję.

I powinno być gdzie indziej, nie w twoim pokoju.

- Pan mnie rozumie. - Odbędzie się to w miejscu publicznym.

Dobrze. No to gdzie?

Nie znalazłem wspomnianego miejsca publicznego,

ale kiedy znajdę to miejsce publiczne...

zostaniesz należycie powiadomiona o tym adresie...

zgodnie ze wspomnianą procedurą parlamentarną.

Tym razem punktualnie o 20:00.

- Dobrze powiedziane, burmistrzu. - Ty to powiedziałaś.

Szefie Duggan.

Kukurydza z Iowa, prezent od burmistrza Toffeya.

To ci się już nie przyda, kochanie.

Sheila tu jest.

"Burmistrz Clarissa Standish. Hotel Mark Mont, San Francisco.

Spotkanie punktualnie o 20:00 ulica Granta, 155.

Burmistrz Fisk."

Niebieska Kaczka...

Zjem tego jeszcze trochę.

Kelner, przynieś świecę.

- To miejsce to śmiertelna pułapka. - Chcę zobaczyć, co jem!

Jeśli moja żona dowie się, że poszedłem na kolację z tancerką, rozwiedzie się.

Najważniejsze, że masz ją w swoim sercu.

Pamiętasz ją, prawda?

O tak.

I wydaje mi się, że widzę przed sobą jej twarz.

O nie!

Pani Burmistrz.

Uwaga, panie i panowie!

Pozwólcie, że wam przedstawię: burmistrz Clarissa Standish z Wenonah w stanie Maine.

Stanie sosny.

Dobrze, teraz wszyscy wiedzą kim jesteś...

bez żadnych zawstydzających błędów.

Burmistrzu, powiedziałam, że nie chcę specjalnych względów, bo jestem kobietą.

Jednak jako przedstawiciel mieszkańców Wenonah w stanie Maine żądam, abyście mnie szanowali.

A mieszkańcy Wenonah sprzeciwiają się zebraniu w takim miejscu, pełnym bandytów.

Jest nad czym popracować.

Czy mogę przedstawić przyzwoitych ludzi z Wenonah w stanie Maine...

pozostałym członkom Komisji?

- Burmistrz Cabott i pani Cabott z Hardford w Kentucky. - Bardzo mi miło.

Burmistrz Anderson z żoną z Corn Morn w stanie Missouri.

Bardzo się cieszę.

Burmistrz Butler i pani Butler...

Z Long Horn w Teksasie, Dumie Unii.

Nie uśmiechaj się, ona jest republikanką.

Burmistrz i ja spotkaliśmy się dzisiaj, wchodząc do hotelu.

O, powinienem pójść za tobą.

Tam gdzie zmierza Maine, zmierza cały naród.

Myślę, że resztę już znasz. Panna Nieprzytomna...

no i oczywiście Sheila, wspaniała i jedyna tancerka atomowa.

Tak naprawdę nie tańczę z atomami. Tylko z kilkoma małymi balonikami udającymi atomy.

Pani burmistrz. Burmistrzu... Burmistrzu Standish!

Tak?

Czy jesteś spokrewniona z sędzią Silasem Standishem?

- Tak, to mój wujek. - Wielki Amerykanin.

- Musisz być z niego bardzo dumna. - Dziękuję, jestem.

Po opuszczeniu Harvardu studiowałam prawo u wujka.

Harvardu?

Czy Harvard przyjmuje kobiety?

Tylko jako doktorantów. Uzyskałam dyplom w Wenonah.

Wenonah? To imię brzmi znajomo. Czy z wiersza?

Moja żona pisze wiersze.

- To interesujące! - Longfellow, prawda?

O matce Hiawathy.

Oczywiście, Matka Hiawathy.

Ona na łące, wśród bzu...

a za nią wiał potężny, zachodni wiatr,

który...

Otaczał ją słodkimi słowami...

i czułymi pieszczotami.

Rezultat, Hiawatha.

To mi coś przypomniało.

Izba Handlowa przygotowuje bal kostiumowy na jutro.

Pójdę jako Hiawatha.

Idziecie, prawda?

Pani Burmistrz nie wierzy w imprezy podczas konwencji.

Uważa, że...

Uwielbiam imprezy kostiumowe, dziękuję.

Innymi słowy, dobry wieczór, panie i panowie...

i witajcie w Błękitnej Kaczce.

Za chwilę rozpocznie się nasze przedstawienie.

Ale najpierw wielka orkiestra Błękitnej Kaczki.

Moja kolej. Muszę iść się przygotować. Przepraszam.

Mam nadzieję, że ci się spodoba.

Chcielibyśmy zostać, ale mamy bilety do teatru.

Przykro mi, ale obawiam się, że panie będą musiały iść do teatru bez was.

Burmistrz Standish nalega, aby natychmiast zwołać posiedzenie Komisji.

Chce, żebyśmy już teraz zaczęli pracować.

Jeśli wszyscy mają bilety do teatru, to...

W końcu nikt nie pracuje pierwszego dnia konwencji.

To właśnie powiedziałem a ty powiedziałaś...

Sugerując, żebyśmy się spotkali dzisiaj wieczorem, nie sądziłam, że...

szanowni panowie przyprowadzą swoje szanowne żony.

Och!

Nie. Nie myślcie, że wasze żony nie są mile widziane.

Mam na myśli to, że kiedy ktoś przychodzi z żoną,

nie jest tak wolny jak wtedy, gdy... przychodzi sam, bez żony.

Oczywiście, aby się spotkać.

Ponieważ nie jestem mężatką, często zapominam, że niektórzy mężczyźni są żonaci.

Mam na myśli, że wyszłam za mąż za swoją pracę.

Tak się składa, że dziś wieczorem chciałam przedstawić panom pewne wnioski,

zanim panowie...

zgłoszą jakieś ważne propozycje.

A może zatańczymy?

- To będzie przyjemność. - Dziękuję.

Zamów szampana.

Chyba zaczął się program.

Przepraszam.

- Przepraszam. - Dobranoc.

- Dobranoc burmistrzu. - Nadal mam zamiar przyjść jako Hiawatha.

Dobranoc, burmistrzu.

Dobranoc synu. A kiedy dziś wieczorem będziecie się modlić, spójrzcie w kierunku Teksasu.

Za pozwoleniem.

Czy mogę zrobić zdjęcie panu i młodej damie?

Wywołujemy i wysyłamy pocztą.

Nie!

W razie pożaru idź spokojnie. Nie biegnij do najbliższego wyjścia.

Wracam do hotelu, przepraszam. Dobranoc.

Dziękuję, panie i panowie. Dziękuję.

Dobrze się bawicie?

O tak.

Głośniej.

Głośniej.

Przepraszam.

A teraz z dumą przedstawiamy największą atrakcję Błękitnej Kaczki.

Rewelacyjna tancerka z San Francisco, która zwróciła strusiowi pióra...

i włożyła bąbelki z powrotem do wanny.

Oto przed wami osobiście...

właśnie tutaj, nikt inny...

jak Sheila, nasza tancerka atomowa.

Ona jest dobra.

Ja...

Nieważne, nie chcę, żebyś cokolwiek przegapił.

To bez znaczenia. Mogę ją zobaczyć, kiedy tylko chcę.

Tak. Jestem pewna.

Przepraszam, że cię uderzyłam.

- Już mi to mówiłaś. - Tak, ale naprawdę mi przykro.

Co więcej, jest mi wstyd bo chciałabym to zrobić jeszcze raz.

Jest w tobie coś, co wydobywa ze mnie to, co najgorsze.

Może dlatego, że ja jestem człowiekiem z portu, a ty z Harvardu.

Ale nie jestem snobką.

Próbuję tylko chronić swój zaszczytny tytuł burmistrza.

Jak zaszczytny on jest?

Nie sądzę, że jestem snobem. A ty?

Ufam swojemu pierwszemu wrażeniu.

Nadal uważam, że byłabyś wspaniałą tancerką atomową.

Jest bardzo duży.

A niech mnie.

Mam nadzieję, że nie jest uszkodzony.

W każdej chwili balony mogą pęknąć.

Czy możesz to przesunąć?

Nikt nie jest w stanie tego poruszyć...

Ach, to... Myślałem, że...

Nie, mówiłam o...

O rany! Rozszczepiłem atom!

To reakcja łańcuchowa.

- O, mój kapelusz! - A co z kapeluszem mojej żony?

Nie, dziękuję. Lepiej użyję marynarki.

35 dolarów! W żadnym wypadku.

Co jest z tobą? Oszalałeś?

To ty oszalałeś.

Jak za dawnych czasów.

Burmistrzu Fisk!

Burmistrzu Fisk!

Burmistrzu Fisk!

Zagraj coś! Trzeba to zatrzymać.

To proszę.

O, patrz!

Szybko, chodź!

Nie możemy, to zamieszki, musimy to powstrzymać.

Jeśli stąd nie wyjdziemy,

nie będziesz mogła kandydować w następnych wyborach.

Co?

Nie wyglądałoby to dobrze w gazetach Wenonah.

Hej, ty!

- Wezmę to, dzięki. - Tędy.

Tędy?

Chodź kochanie, ona jest prawnikiem, potrafi się bronić.

Pójdziemy do mojego domu.

Ja nie mogę.

Chodź tu.

- Tam? - Tak, bez obawy, opada pod twoim ciężarem.

Dobry wieczór. Nie mówcie mi, że impreza tak szybko się skończyła.

Zobacz co znalazłem.

Chodzi jak dama, ale wygląda jak kaczka.

Chińskie orzechy!

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

Chińskie orzechy!

Pyszne chińskie orzechy!

Chińskie orzechy!

Pyszne chińskie orzechy!

Znowu ty? No, daj. Proszę.

Rozmień ten banknot.

Narodowy Bank Chin, co?

Dużo pieniędzy!

Powinienem sprzedawać chińskie orzechy.

Jeden...

dwa...

trzy...

cztery.

Czy mógłbyś mi sfinansować zakup samochodu?

Dziękuję.

A moje 90 centów reszty?

Dziękuję.

O co chodzi?

O, jeszcze jedna moneta.

Kiedy byłem dzieckiem, musiałem wcześnie kłaść się spać.

- Dobranoc. - Dobranoc.

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

Chińskie orzechy!

Muszę zawiadomić straż pożarną.

To jest zabronione, wiesz, że przepisy na to nie pozwalają...

Burmistrz Fisk, Puget City.

A gdzie więzień?

- W celi. - Zabierz go stamtąd.

Przyprowadź go tutaj i siedź cicho.

Tak jest.

Odejdź, przyjdź innym razem. Jestem zajęty, nie przeszkadzać.

Jest w celi dla kobiet.

Niebieska Kaczka.

Wyprowadź ją z celi dla kobiet, przyprowadź i siedź cicho.

Och, jak tęsknię za starymi, spokojnymi czasami słownych potyczek.

Kto by pomyślał, że ci burmistrzowie sprowokują coś takiego?

Niebiosa!

Już czas z tym skończyć. Chcę zapłacić kaucję.

- Czekaj, opowiedz nam o tym. - Czekaj.

Jest nowy i głodny, przepraszam.

Zaczekaj, nic dla ciebie nie mam, to tylko fałszywy alarm.

Daj spokój, Hogan, rozmawiasz z resztkami tego, czym był wcześniej.

Już ci mówiłem, nie mam nic dla ciebie. To po prostu rutyna.

Nie nabierzemy się na taką rutynę.

Jak mówię, że to rutyna, to jest to po prostu rutyna. A teraz idźcie stąd!

Hej ty. Chodź tutaj. Czego chcesz?

Kto? Ja?

- Tak, ty. - No, ja, ja...

- Hej, czekaj! - Co?

Czy nie widziałem cię dzisiaj w sali konferencyjnej Konwencji?

- Kogo, mnie? - Tak...

O nie, nie... Byłem...

Właśnie! Rozmawiałeś z jednym z burmistrzów.

Hej, poczekajcie chwilę. Zadam kilka pytań.

Ty, chodź tutaj. Czego chcesz?

Przyszedłem... byłem...

Gdzie mogę dostać te chińskie orzechy?

Na korytarzu stoi koleś, który je sprzedaje.

Dziękuję.

Chodź, Francis.

- Pyszne chińskie orzechy! - Dawaj!

Dwa piwa, to wszystko, co wypiłem.

Dwa dni, to wszystko, co dostaniesz. Dwa krótkie dni.

Dwa piwa.

Schowaj się.

Chodź Francis, nie chcę tego przegapić.

Proszę.

Tędy burmistrzu.

Słuchaj, Harvard, przepraszam za to wszystko...

sprawy wymknęły się spod kontroli. Naprawdę przepraszam.

Nie winię cię za to, że jesteś zła,

ale musimy popracować razem przez te 2 dni...

i byłoby nam obojgu łatwiej gdybyśmy zapomnieli o tej sprawie.

Tutaj proszę.

Burmistrzowie, myślę, że to należy do was.

- Witamy w San Francisco. - Dziękuję, bardzo miło tu być.

Masz piękne więzienie. Jedno z najlepszych, jakie odwiedziłem.

Musiało ich być wiele.

Jako burmistrz. Ile wynosi kaucja?

Nie, burmistrzu, zapomnij o tym...

mamy rozkaz, aby całą uwagę poświęcić wizytującym burmistrzom.

To właśnie nazywam prawdziwą gościnnością San Francisco.

Zrobię to samo dla twojego burmistrza, kiedy przyjedzie do Puget City.

Nie musisz tego robić.

On nie jada kotletów suey. Czy mogę coś jeszcze zrobić dla ciebie?

W celi jest jeszcze kilka osób z mojej grupy.

- Więcej burmistrzów? - Nie, kilka dziewczyn.

Jedna z nich ma na sobie moją marynarkę.

Wszystko zostanie naprawione, burmistrzu.

Nie chcę, żebyście pomyśleli, że wyrzucam was z więzienia,

ale na zewnątrz jest mnóstwo reporterów...

i nie wiedziałbym, co powiedzieć.

- To wszystko jest dla mnie bardzo krępujące. - Krępujące dla ciebie?

Będę milczeć. Twoje nazwisko nie pojawi się.

- Dziękuję. - Zostałaś spisana jako Jane Doe.

O, jak miło.

Szalona staruszka, którą zatrzymaliśmy w bocznej uliczce.

- Do widzenia, sierżancie. - Do widzenia, burmistrzu.

Widzisz? Wszystkie twoje obawy były nieuzasadnione.

- Wszystko dobrze się skończyło. - Dobrze?

Aresztowanie burmistrza podczas nalotu?

Jesteś przyzwyczajony do tego typu rzeczy, ale ja nie.

Podobnie jak mieszkańcy Wenonah w stanie Maine.

To nic dla ciebie nie znaczy. Jesteś portowcem.

- Wezwę taksówkę. - Dziękuję, sama to zrobię.

Dobra, kochanie. Jeden telefon wystarczy.

Nie nazywaj mnie 'kochanie'.

Nie jestem jedną z twoich atomowych tancerek.

Przepraszam szanownego burmistrza Wenonah...

i niech Bóg błogosławi skalistemu wybrzeżu stanu Maine.

- Co za... - Pyszne chińskie orzechy!

Jasne, mały Wong Lo. Zabiorę cię do domu.

Jeśli nie jesteś zbyt dumny, aby podróżować z człowiekiem z portu.

Dobra.

Spójrz w tę stronę, burmistrzu.

BURMISTRZ STANDISH ARESZTOWANA

- Dzień dobry, Lisa. - Dzień dobry, panie sędzio.

Liza...

mleko jest kwaśne.

Nie zyskaliśmy zbyt wiele z Clarissą w San Francisco.

Czy kawa jest za gorąca?

Liza...

rozmawiałaś z kimś o tym?

Z kim? Od rana wszyscy przechodzą na drugą stronę ulicy.

To wszystko, Lizo.

Halo.

Słucham?

Halo. Clari?

Jak się masz, kochanie?

Cieszę się, że słyszę twój głos.

To najlepsza rzecz, jaka mi się przytrafiła odkąd tu jestem.

Dlaczego dzwonisz?

Chciałem wiedzieć co u ciebie słychać.

W gazecie jest artykuł o tobie i burmistrzu...

Fisku.

Burmistrzu Fisku.

Tak, wiem, ale...Clari...

Czekaj, czekaj! A może zaczniesz od początku?

Jaki taniec wykonywała?

Skandaliczne!

Powiedz co się stało potem?

On to zrobił?

- Czy on to zrobił? - Tak, zrobił i...

jak ludzie to przyjęli?

Wiesz, jak to jest w tym mieście, Clari.

Wciąż szepczą o incydencie z Hiawatha.

Tak. Wiem.

Ten... potężny zachodni wiatr.

Wujku Silas, nie zostanę tu ani minuty, zaraz wracam.

Nie... nie rób tego. To pogorszyłoby sytuację.

W końcu, jeśli jesteś niewinna...

jeśli nie zrobiłaś nic złego. Jeśli...

Jeśli... jeśli... Dlaczego ciągle mówisz 'jeśli'?

Chyba nie myślisz, że mogłabym gdzieś pójść z takim mężczyzną, prawda?

Nie, nie mogę sobie tego wyobrazić.

Zawsze...

miałem nadzieję, ale...

nie sądziłem, że to zrobisz.

Wujku Silas, to może zrujnować moją szansę na reelekcję.

Utrata pracy może być zaletą.

Służba publiczna to wspaniała rzecz, Clari,

ale nie ogrzeje cię w zimową noc.

Co jeszcze jest nie tak z tym człowiekiem poza tym, że jest duży, silny...

i urodził się po niewłaściwej stronie Missisipi?

Clarissa...

gdybyś była obrońcą...

w jaki sposób broniłabyś go w sądzie?

Nie, nie...

sąd odmawia uznania tego roszczenia.

Daję ci jeszcze jeden dzień na przygotowanie sprawy.

Na razie, Clari.

Co się stało, panie sędzio?

Liza, historia się powtórzyła.

Clarissa napotkała potężny zachodni wiatr.

Nie martw się sędzio.

Nie będzie żadnych plotek.

Wiem coś o każdej osobie w tym mieście.

ŚNIADANIE MOŻNA ZJEŚĆ W RESTAURACJI 'SZCZYT NIEBA'.

- Dzień dobry. - Dzień dobry.

"Burmistrz stanu Maine uczestniczy w zamieszkach w Chinatown."

Nie, nie, dziękuję.

Restauracja.

- Dzień dobry, pani burmistrz. - Dzień dobry.

Dzień dobry, pani burmistrz.

- Standish? - Tak, Standish.

- Stolik? - Tak, proszę.

Dwa tuziny szkarłatnych róż, kolor Harvardu.

- Jak miło! - Z pozdrowieniami od burmistrza Fiska.

Niebieska kaczka, proszę pani. Od burmistrza Fiska.

Nasz słynny 'maniak', panno Standish.

Dzień dobry. Dzięki uprzejmości burmistrza Fiska.

Dwa tuziny wydawały się nieco ostentacyjne, ale burmistrz Fisk nalegał.

Dwa tuziny, powiedział... i dwa tuziny przyniosłem.

Chcę dwa tuziny jajek i filiżankę kawy.

- Powiedziałaś 'dwa'? - Tak, codziennie jem to samo śniadanie.

Ona ma na myśli...

Tak, mam na myśli to, co powiedziałam. Proszę, pospiesz się, jestem głodna.

W tej chwili.

Wiadomość dla pana Taggarta.

Pan Leslie Taggart.

Wiadomość dla pana Taggarta.

Pan Leslie Taggart.

Wiadomość dla pana Taggarta.

Steve, słyszysz, kogo wzywają?

Tak, Lesa Taggarta. Zjedz śniadanie.

Chińskie orzechy wciąż do mnie przemawiają.

Skenshue musiał słyszeć o ostatniej nocy.

Wysłał swojego zbira.

Mówiłem ci, żebyś nie pakował się w kłopoty.

Les i ja jesteśmy starymi przyjaciółmi. Razem chodzimy na ryby.

Chodzi mi o to, że on nigdy ci nie wybaczy, że wrzuciłeś jego chłopców do fontanny.

- Ryby też nie. - Wiadomość dla pana Taggarta.

Pan Leslie Taggart, proszę.

Dziękuję.

Cześć. Steve Jak się ma wybraniec ludu?

Wciąż wybieram swoje towarzystwo.

Co ty tu robisz?

Rada poprosiła mnie, żebym tu przyleciał.

Tylko kawa.

Przyjęli uchwałę, która wymaga twojego podpisu.

Wiesz, zastraszasz chłopaków.

Poprosili mnie, żebym ci to wyjaśnił.

Zakładają, że były doker może dogadać się z innym.

Nie czujesz, że coś się pali?

O, szef.

Cześć! Przepraszam, że cię nie zauważyłem.

Cała przyjemność po mojej stronie.

Nie poznałeś mnie bez topora.

- Hej, szefie, mam dla ciebie robotę. - Jasne, Steve, powiedz mi.

Zadzwoń do Izby Handlowej...

i dowiedz się o dzisiejszym balu kostiumowym.

Dobra.

Potem idź do sklepu z kostiumami i wybierz coś dla mnie.

Zrobię to natychmiast.

I powiem kelnerowi, żeby od tej chwili bardziej uważał na sztućce.

Dzień dobry, pani burmistrz.

Dzień dobry.

Zatwierdzili to, kiedy tu byłem. Jest coś dziwnego w tej uchwale.

Zanim eksplodujesz...

przeczytaj ją.

Rada miasta zatwierdziła kwotę, jaką chciałeś na swój plan mieszkaniowy.

To wszystko tam jest.

Każdy grosz, o który prosiłeś.

Skenshue musiał wypić dużo piwa.

Głosowali zgodnie z instrukcjami Skenshue.

Z nami łatwo się dogadać.

Powinieneś już to wiedzieć.

Chcemy z tobą współpracować.

To jest to, o co prosiłem.

Potrzebuję tylko twojego podpisu.

Będę musiał to uważnie przeczytać.

Pewnie.

Ktoś taki jak ty powinien wiedzieć, co podpisuje.

Masz zobowiązania wobec ludzi.

O co chodzi?

Kontrakt na realizację inwestycji budownictwa komunalnego...

zostanie przyznany firmie budowlanej Puget City Constructions.

Która należy do Skenshue.

W czym problem? Chcesz złożyć wniosek w niższej cenie?

Tak, poniżej pasa.

Jeśli wprowadzisz kilka dolarów, możesz je zwrócić wraz z podatkami.

Czy zapłaci za wszystkie domy, które spłoną z powodu złej instalacji elektrycznej?

Nie.

Czy ożywi wszystkich ludzi, którzy umrą, kiedy te budynki się zawalą?

Tak, to sprawi, że zagłosują w następnych wyborach.

Steve...

to bardzo brzydka rzecz, którą można powiedzieć o kimkolwiek.

Pan Skenshue poświęcił swoje życie obywatelom naszej społeczności.

Nikt tyle nie zrobił...

Powinienem był zabrać ze sobą skrzypce, moglibyśmy stworzyć duet.

To kolejny zły ruch ze strony Skenshue.

Jeśli tak, to możesz mu pomóc.

Chcesz pieniędzy na swoje domy?

Pieniądze na twoje domy.

Oto umowa na roboty budowlane.

Oznacza to, że umowa nie da mi jednego bez drugiego.

W swojej kampanii obiecałeś mieszkania.

Jeśli im tego nie dasz, to będzie twój koniec.

Jeśli nie zaakceptujesz najniższej ceny, odbiorą to źle.

Zwłaszcza gazety, które zawsze starają się odkrywać sprawy.

Steve, to jest w twoich rękach.

Dobra, już za dużo poświęciłem temu tematowi.

Oto mój podpis.

Powiedz staremu Skenshue, że może z tego zrobić pieczątkę.

Teraz zachowujesz się rozsądnie, Steve.

Rachunek.

Zawetowano. Steve Fisk, burmistrz.

Zawetowałeś to!

Różnica zdań.

Na tym opiera się zakład.

Stawiam na siebie.

Nie stawiaj wszystkiego. Zdarzają się sfałszowane wyścigi.

Może wyścigi, ale nie ja.

Ludzie mogą mnie wyrzucić, jeśli nie podoba im się to, co robię,

ale nigdy mnie nie wywalą, bo nic nie zrobiłem.

Nie będziesz rządził pięściami.

Nie?

Ile masz wzrostu?

Wystarczy?

Może być trochę ciasno, ale zmieścisz się w tej fontannie.

Posiedzenie zamknięte!

Do zobaczenia na imprezie.

Co to będzie za impreza?

Musisz przyjść ubrany tak, jak za pierwszym razem...

kiedy całowałeś się z osobą płci przeciwnej.

Zastanawiam się, co dostał Duggan.

Taka impreza może rozbić małżeństwo.

Moja żona jest bardzo zazdrosna.

Nie zdążyłem zjeść obiadu, Wezmę prysznic i...

Pożar! Najpierw kobiety i dzieci!

- Wskocz do sieci! - Czekaj!

Co za koszmar!

To było niesamowite.

Śniło mi się, że całe miasto płonęło...

i próbowałem ugasić je depcząc.

Twoja stopa zainterweniowała.

Dobra robota, szefie.

Założymy syrenę na twojego psa i pozbędziemy się strażaków.

Steve!

Jaki kostium dla mnie wybrałeś?

Powinienem przynieść ci kaftan bezpieczeństwa.

Jesteś za stary, żeby bawić się zapałkami.

Pożary stanowią największe zagrożenie w kraju.

Nie dawaj zapałek dzieciom.

Nie pal w łóżku.

Dokładnie gaś zapałki, papierosy i cygara.

Podpalacze to przestępcy.

A niektórzy ludzie są podpalaczami, nie wiedząc o tym.

Tak, szefie.

Tak jak wypadki.

Statystyki pokazują, że niektórzy mają więcej wypadków niż inni.

Tak samo jest z podpalaczami.

A jako szef straży pożarnej mam obowiązek ich złapać.

Zgadza się.

Zostawiłem twój kostium w łazience.

Proszę.

Skąd wiedziałeś, ile miałem lat, kiedy przeżyłem swój pierwszy pocałunek?

Zakładałem, że zacząłeś tak szybko, jak to było możliwe.

O rany!

Teraz rozumiem, dlaczego rozdają te rzeczy.

Cuchną jak spalone szmaty.

Co robisz?

Pomyślałem, że zaniosę twoje ubrania do prania...

kiedy pójdziesz dziś wieczorem na imprezę.

Jedna pralnia, w tym sklepie na Market Street, Steve,

jest otwarta całą noc.

Tak, dzięki. Niech je zszyją.

- Tak. - Czy Sheila przyniosła moją marynarkę?

Zadzwonię do niej. Czy nadal jest w Niebieskiej Kaczce?

Po ostatniej nocy zastanawiam się, czy Niebieska Kaczka wciąż tam jest.

O tym właśnie mówił dziś rano telegram Taggarta.

Jakimś sposobem dowiedzieli się na północy, że brałeś w tym udział.

Ostrzegałem cię...

Zaczniemy się tym martwić w odpowiednim czasie.

Posłuchaj mnie, musisz się dobrze zachowywać.

Musisz zawsze zachowywać się jak osoba odpowiedzialna.

Wystarczy, szefie.

Otrzymałem sporo rekomendacji jak na jedną noc.

Ale...

Będziemy mieli czas na zmartwienia kiedy wrócimy do domu.

Ale...

Obiecuję, że dziś wieczorem zachowam się jak grzeczny chłopiec.

Duggan!

Zadzwonię do ciebie jutro.

Jaki elegancki chłopiec.

Najmocniej przepraszam.

Przepraszam, kochanie, ale potrzebuję tego.

Nigdy nie widziałam tak owłosionego dziecka.

Gdzie jest postój taksówek?

W dół ulicy.

- Są w pralniach chemicznych. - Tak, bardzo często.

A jeśli detektyw hotelowy zapyta, ja nikogo nie widziałem.

Dzięki.

Taksówka!

Taksówka!

Taksówka!

- Harvard! - Dobry wieczór.

Widzę, że masz kostium.

- Czy Duggan to kupił? - Nie, ja sama.

- Z lokami i w ogóle. - Tak, z lokami i w ogóle.

- Wow... pozwól mi cię zobaczyć. - Proszę, przestań.

Więc cię pocałowali.

Nie winię faceta. Jesteś śliczna. Też bym cię pocałował.

Tak, ale ja bym zdjął z ciebie te loki.

Proszę, zniszczysz je.

Maleńka, czy ten facet ci przeszkadza?

Nie, nie przeszkadzam jej.

Idź stąd!

Zaczekaj. Byłam pierwsza, to moja taksówka.

Taksówka!

Potrzebowałem jej bardziej niż ty.

Muszę znaleźć swoje ubrania w pralni chemicznej na Market Street.

Możemy dzielić taksówkę, dopóki...

O nie... Nie mogłabym nigdzie z tobą jechać, zwłaszcza gdy...

Co próbujesz zrobić z tą dziewczynką?

- Jaką dziewczynką? - Co ten facet próbuje zrobić?

Pan chciał mnie zabrać ze sobą taksówką.

I on mnie uszczypnął.

- Nie uszczypnąłem cię. - Teraz ja go uszczypnę.

Ona nie jest dzieckiem. Gdzie byłeś przez całe życie?

Spójrz na tę figurę, spójrz na te nogi, popatrz...

Ta dziewczyna jest burmistrzem Wenonah w stanie Maine...

i ja też jestem burmistrzem.

A tu mam swoje referencje, aby to udowodnić.

- Jestem burmistrzem... - Miasta chłopców?

Chyba zapomniałem swoich referencji.

W każdym razie ona jest burmistrzem Standish, a ja jestem burmistrz Fisk.

- Burmistrz Fisk? Dlaczego nie powiedziałeś wcześniej? - Właśnie to próbuję zrobić.

W każdym razie nie ma problemu.

- Mimo to... - Zgadza się, nie ma problemu.

Bez urazy?

Oczywiście, że bez.

A szukaliście taksówki?

Tak, zgadza się.

Może będę mógł wam pomóc. Tędy, proszę.

Dziękuję.

Dziękuję.

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

Wiesz...

dziś nie mam pieniędzy.

Może dasz mi torbę na kredyt?

Nie ufam.

Zaczekaj chwilę.

Co się dzieje? Bardzo dobrze mówisz po angielsku, kiedy mam pieniądze...

a teraz mam tylko to.

Co? Czy to nie dobre?

Chińskie orzechy! Pyszne chińskie orzechy!

O nie. Znowu?

- Gdzie on jest? W celi? - W salonie.

Czy jest ktoś z nim?

Dobrze. Przyprowadź ich tutaj.

Wiem, wiem.

- Dobry wieczór, burmistrzowie. - Jak się masz?

- Burmistrz Standish. - Miło znów cię widzieć.

- Bardzo mi przykro. - To była nasza wina.

Twój funkcjonariusz miał rację, zachowywaliśmy się podejrzanie.

"Mężczyzna mnie uszczypnął."

Dziękuję za spodnie. Oddam ci je.

- Zapomnij. - Aresztowali cię bez spodni?

Nie było mnie z nim, sierżancie.

Nie, nie, nie... To był bal przebierańców.

Oboje tam byliśmy,

wyszliśmy tylnymi drzwiami hotelu i nikt nas nie widział i...

Nie mam problemu. Wszystko jest w porządku.

Nie będę już zatrzymywał burmistrzów,

bo chyba muszą jechać na drugi koniec miasta.

Pozwól, że spojrzę.

Dziennikarze!

Odwrócę ich uwagę, wtedy wyjdziecie z tyłu. Jedną chwilę.

Herving, chodź tutaj.

Mam coś dla ciebie.

Na Market Street doszło do morderstwa.

Powiedz mi. Od ostatniej nocy jest moim fotografem.

Co ja robię, nosząc to?

Awansowany, tak?

Wygląda na to, że nie marnujesz czasu.

Założę się, że nic ci nie umknie.

Niektórzy z nas rodzą się z nosem do news'ów.

Dobrego dziennikarza zawsze można rozpoznać po zapachu.

Wszystko w porządku?

No nie wiem jak ty...

ale u mnie wszystko świetnie.

Jesteście ranni?

Nie!

I zapomnij o hotelu, zabierz nas na Telegraph Hill.

Zawsze chciałem stąd zobaczyć krajobraz.

To Golden Gate i most Golden Gate.

Jest jeszcze zatoka i wyspa Alcatraz.

A tam, po prawej stronie most przez zatokę.

Nic nie widać i to jest piękny widok.

- O tak? - Tak.

To może spróbujemy z drugiej strony.

Dobrze.

Ostrożnie... lepiej podejdź bliżej mnie.

Bliżej.

Tak jest o wiele lepiej.

Nie widzę swoich rąk przed twarzą.

Ja też nie.

Twoje nie są przed twoją twarzą.

Po prostu nie chcę, żebyś się zgubiła.

Nie.

Mogłabyś uderzyć się o teleskop.

Och! Co to było?

Teleskop.

Co tam jest?

Latarnia morska w Alcatraz.

Czy ona nas też szuka?

To jedyne więzienie, w którym nie byliśmy.

Tu powinno być miejsce do siedzenia.

Stanley, proszę!

Ci marynarze...!

Aghhh! Kochanie, co się z tobą dzieje?

- Uważaj na swoje ręce! - Nawet cię nie dotknąłem!

Szukałem miejsca.

Stary, wszystko twoje. Chodź, kochanie, idziemy.

Usiądźmy i poczekajmy, aż się rozjaśni.

Jeśli nie pójdziemy na tę imprezę, pomyślą, że nie mamy odwagi stawić sobie czoła.

Przy tej mgle połowa ludzi nie dojedzie.

- Tak... chyba nie. - Nie.

A teraz...

kto to był?

Kto co?

Kto cię pocałował?

O, to było w szkolnym przedstawieniu.

To była Śpiąca Królewna.

W świetnej obsadzie!

Pocałunek był częścią spektaklu.

Książę był chłopcem z sąsiedztwa.

Ralph Wadordenroff.

- Dordenroff? - Tak... nie, Wadordenroff.

Dziwne nazwisko.

Teraz jest szefem mojej kampanii.

Wciąż cię prześladuje?

Jest wspaniałym przyjacielem i mieszka w domu obok...

Robi pyszny deser.

Bardzo byś go polubił.

- Nie lubię tego twojego przyjaciela. - Nie?

Wujek Silas też nie.

Kto?

Wujek Silas... sędzia Standish.

Mieszkam z nim odkąd pamiętam.

Nauczył mnie, jak ważne są obowiązki wobec innych, a nie wobec siebie...

nauczył mnie obowiązku czynienia dobra...

i bycia dobrym.

Nieźle. Nieźle.

- Mam silne poczucie odpowiedzialności. - Nie wątpię w to.

Tak.

A co z innymi chłopcami?

W szkole nie miałam czasu na imprezy...

i takie tam.

Zwykłam zostawać w domu, ucząc się do egzaminów.

A najczęściej egzaminy były...

Odwołane.

Zgadza się.

A co z innymi?

To już później.

Kiedy kończyłam szkołę, byli wokół mnie, ale miałam misję...

i myślałam, że misji i chłopców nie da się połączyć...

ale odkryłam, że oni istnieją, i że wszyscy to robią.

Wszyscy chłopcy byli przekonujący.

A potem, już później...

mieli cele polityczne widoczne w ich oczach...

ponieważ byłam prokuratorem okręgowym...

i jeśli dzwonili, to po to...

aby rozwiązać ich problem.

- Przyjaźnie polityczne? - Tak.

Nie przeszkadza ci to, że studiowałam na Harvardzie?

Czy przeszkadza ci to, że ja nie?

Nie, nie, nie. Podziwiam cię, Steve. Podziwiam twój sposób działania.

Tak. Stworzylibyśmy zgrany zespół, mózg i mięśnie.

Nie o to mi chodziło. Masz mózg, ale...

mięśnie bardzo ci pasują.

Dlaczego mnie nie pocałujesz?

Dlatego mnie tu przyprowadziłeś, prawda?

No, ja...

tak.

Proszę...

pocałuj mnie, pokochaj mnie.

Wiem, że to będzie niepoważne, ale...

chcę tylko usłyszeć, co mówisz innym dziewczynom.

Powiedz mi.

Zaraz, zaraz. Nie rozmawiasz z członkami komisji.

A poza tym inne dziewczyny też były inne.

Szanuję cię.

Nie chcę, żebyś mnie szanował.

Ralph mnie szanuje, wujek Silas mnie szanuje, wszyscy mnie szanują.

Proszę, tylko w dzisiejszy wieczór.

Okaż brak szacunku, okłamuj mnie. Powiedz mi, że mnie kochasz.

Nie, nie. Nie zaczynam niczego, czego nie mogę skończyć.

Jeśli powiem, że cię kocham, to powiem to poważnie.

Nie chcesz poślubić faceta takiego jak ja.

Tak, chcę! Jeśli chcesz mnie.

Chcę tego bardziej niż...

Gdybym pomyślał przez chwilę...

Co?

Nic. Myślałem o tym.

- Och, Steve... - Myślisz, że to zadziała?

Jesteśmy inni, różnimy się we wszystkim.

Społecznie, ekonomicznie, politycznie...

Będziemy się bardzo dobrze dogadywać.

Dziękuję, że pozwoliłeś mi nosić twój szalik.

Dzwoni mój telefon.

Ja nic nie słyszę.

To pewnie wujek Silas.

- Powiedział, że zadzwoni. - Wujek Silas?

Zobaczmy, czy znajdę swój klucz.

To bez znaczenia, mam klucz główny.

Tak, oczywiście. To on.

Masz trochę karminu.

Masz tu szminkę.

Halo.

Cześć, wujku Silas.

Tak.

Oczywiście, że się cieszę.

Jestem bardzo szczęśliwa.

Przez całe życie nigdy nie byłam szczęśliwsza.

Jest o wiele lepiej. Jak?

Tak, tak.

Jest tu ze mną w pokoju.

Tutaj nie jest tak późno jak tam, wujku Silas.

Nie.

Tak, to zmieniło moją opinię.

To mój przywilej jako kobiety, nie sądzisz?

Planujemy pojechać do Puget City po zakończeniu konwencji jutro wieczorem.

A następnego ranka weźmiemy ślub.

Wychodzisz za mąż?

Za mąż?

Nieźle... musiałaś dużo pracować nad tą obroną.

Sędzio, ale za kogo, do cholery, ona zamierza wyjść za mąż?

Tak.

Steve, proszę.

Proszę, to moja najlepsza koszulka nocna, bądź ostrożny.

Twoja najlepsza...?

Clary, powiedziałaś mi, że chcesz wyjść za mąż?

Za mąż?

Moja mała Clarissa.

Co?

To do ciebie nie pasuje.

Głupi.

Nie, wujku Silas. Nie rozmawiałam z tobą. Rozmawiałam ze Stevem.

Przy okazji, jaki jest jego zawód?

Co robił, zanim został burmistrzem?

Zawód?

Powiem ci, że pracował w dokach...

jako inżynier dokowania...

i pojutrze weźmiemy ślub.

- Pozwól, że z nim porozmawiam. Przedstaw nas. - Co powiedziałeś?

Tak. Kocham cię.

W porządku, wujku Silas, powiem mu, dziękuję. Dobranoc. Bardzo cię kocham.

Dlaczego nas nie przedstawiłaś? To będzie mój wujek, prawda?

Tak, powiedział, żeby cię powitać.

Dlaczego nie pozwoliłaś mi z nim porozmawiać?

Bałaś się, że powiem coś złego?

Nie... po prostu byłam bardzo podekscytowana.

Nie powinieneś mówić takich rzeczy, Steve.

Ludzie pomyślą, że masz kompleks niższości.

A ty jesteś bardzo ważną osobą.

Człowiek, który stworzył sam siebie. Człowiek wielki i wspaniały.

Pewnie, pewnie...

Jak kłamstwo o inżynierze, które powiedziałaś wujkowi.

To było tylko dla gazety, dopóki cię nie poznają.

Nie byłem ani inżynierem, ani sztygarem portowym, ani biznesmenem spedycyjnym...

Byłem tylko dokerem.

A jeśli wstydzisz się i musisz przeprosić swój lud...

Kochanie, nie zamierzam przepraszać za ciebie.

Po prostu Wenonah jest bardzo konwencjonalnym miastem...

- i nie chciałbym ich szokować. - Szokować?

Nie zrozum mnie źle. Chodziło mi o to, że...

mówią w innym języku i pomyślałam...

Ach, dobrze... jeśli zamierzamy mówić innym językiem...

przedstawię cię jako moją kochankę...

Pyszne maleństwo, które mnie zaczepiło i udało mu się mnie usidlić.

- Nie musisz być... - Dlaczego chcesz wyjść za mnie?

Żeby mnie zreformować? Zrobić ze mnie dżentelmena?

Jeśli ci głupcy mnie nie zaakceptują...

Pomimo twojej wysokiej opinii o sobie, mógłbyś poprawić pewne rzeczy.

Jak mogłeś mi się oświadczyć, traktując mnie...?

Czy ci się oświadczyłem?

Powiedziałem tylko że: 'Nie chcesz poślubić faceta takiego jak ja'...

a ty odpowiedziałaś: 'Tak, chcę!'.

- I trzymałem gębę na kłódkę. - Przecież...

Powiedziałeś, że mnie kochasz,

powiedziałeś, że chcesz się ze mną ożenić.

I jak tylko to powiedziałem, założyłaś mi kajdany na kostki.

Wstyd mi za ciebie, Steve.

Jesteś zwyczajny, powierzchowny...

Poczekasz do ślubu a potem powiesz sędziemu.

Dostałabyś od niego mnóstwo pieniędzy.

- Steve! - Nic mi nie jest.

Taggart poleciał dzisiaj do Puget City.

Ponownie złoży wniosek o zatwierdzenie środków w celu odrzucenia twojego weta.

- Zrobią swój ruch z twoim projektem. - Nie mają odwagi.

Dostaną to, jeśli nie będziesz obecny. Sesja odbędzie się rano.

- W takim razie muszę tam być. - Tak.

Lotnisko będzie zamknięte z powodu tej mgły.

Tak, ale nie lotnisko w Oakland.

Za 10 minut odjeżdża tam samochód.

Możesz zdążyć na lot o północy.

Weź bilet.

Spójrz, spakowałem dla ciebie walizkę.

Zawsze jest taki skuteczny, szefie. Gdzie jest mój garnitur?

A co z moimi ubraniami?

Twoje ubrania!

Byli bardzo zajęci Konwencją i...

Nie martw się, przyniosę ci jutro.

Nie zrobią dobrze, jak będziemy ich poganiać, a jeśli go nie wyprasują, będziesz źle wyglądać.

Dzwoniłeś do Sheili w sprawie mojej marynarki?

Tak... Będzie tu lada chwila.

Przyszłam, jak tylko zadzwonił telefon.

Odwołałam nawet swój ostatni występ.

Kochanie, cieszę się, że cię widzę. Chodź, wejdź.

Jesteś pewien, że nie pomyliłeś pokoi?

- Proszę, kochanie. - Dziękuję.

Nie odpowiada.

Dlaczego nie odpowiada? Musi być tylko, że po prostu ją zostawiłem.

- Kogo? - Co?

Myślałam, że chcesz mnie częściej widywać i...

Jest jeszcze coś, co warto zobaczyć?

Przepraszam, że przebiłem balony. Kup sobie więcej i wyślij rachunek. Pa.

Rano pojadę pociągiem.

Po przyjściu do jego pokoju...

Żaden dżentelmen nie potraktowałby tak kobiety.

Widzę, że naprawdę jesteś dżentelmenem.

Jadę z tobą na lotnisko!

Halo.

Nie. Nie jestem zainteresowana kupnem jakichkolwiek pamiątek z San Francisco.

Dziękuję. Nie zapomnę.

Telegram do pani, burmistrzu Standish.

O, dziękuję.

Przypadkiem nie wiesz, czy burmistrz Fisk zszedł już na śniadanie?

Wymeldował się z hotelu wczoraj wieczorem. Złapał samolot do Puget City.

- Dziękuję. - Dziękuję pani.

"Do Clarissy Standish, Mark Mont Hotel, San Francisco..."

Lecę do Puget City.

Za żadne skarby nie przegapiłbym twojego ślubu.

Marzeniem mojego życia...

jest twoje zamążpójście.

Z wyrazami miłości. Wujek Silas.

Dzień dobry, burmistrzu.

Widziałeś jak on chodzi?

- Z zaciśniętymi pięściami? - Tak.

No nie stój tak, bierzmy się do pracy.

Dobra!

Zwolennicy zatwierdzenia środków wbrew wetu burmistrza...

Jesteś pewien, że nadal jest w San Francisco?

Wszyscy, którzy są za przyznaniem tego kontraktu...

firmie budowlanej Puget City, proszę o powiedzenie tak.

- Tak, tak! - Wygrało 'tak'.

Nie słyszałem tego głosowania.

Czy moglibyście zagłosować jeszcze raz?

I tym razem zagłosujcie poprzez podniesienie ręki.

Śmiało, wezwij do głosowania.

Niech wszyscy, którzy są za odrzuceniem weta burmistrza, powiedzą...

podnieście prawą rękę.

Przeciwni?

Nie ma większości.

Jak głosuje przewodniczący?

Nie. Wniosek odrzucony. Weto pozostaje.

Sesja dobiegła końca...

- Na co czekasz? Eskorta? - Mam ci coś do powiedzenia.

Dzięki.

Przekażę wiadomość do Skenshue.

Nie spieszy mi się z przedstawieniem raportu.

W tej chwili nie byłoby dobrze.

Dlaczego nie robią wszystkiego porządnie? Jak obywatele.

Tak.

Coraz trudniej kupić uczciwy głos.

Przyjechałeś w samą porę. Jak się o tym dowiedziałeś?

Mały człowieczek siada mi na ramieniu i szepcze mi do ucha.

Może ci powiedzieć, że zapominamy o kontrakcie...

to szaleniec.

Jestem gotowy na następny raz.

Dobra.

W takim razie będę musiał znaleźć sobie małego człowieczka.

Albo małą kobietkę.

- Witamy, burmistrzu Fisk. - Cześć, Gertrudo.

Połącz mnie z San Francisco, Burmistrz Clarissa Standish...

- Hotel Matmoon. Natychmiast. - Tak, proszę pana.

Proszę!

Burmistrz Standish opuściła hotel.

- Są jeszcze na linii? - Tak, proszę pana.

Dzięki. Mówi burmistrz Fisk. Z recepcją.

Chwileczkę, proszę.

A co powiesz o czasie, kiedy moja siostra została w domu...

kiedy byłam w szpitalu?

To właśnie chcę wiedzieć.

Recepcja.

Tak, burmistrzu. Opuściła hotel wcześnie rano.

Nie, burmistrzu. Właściwie nie powiedziała, dokąd się wybiera.

Dokonaj rezerwacji na następny lot do Wenonah.

Tak, proszę pana. Gdzie?

Wenonah w Maine.

Miejsce urodzenia Hiawathy, ojczyzna cukru klonowego i dorsza.

Populacja 30 010, a kiedy wrócę, będzie to 30 009.

- Przepraszam. - To ja przepraszam.

Proszę o uwagę. Telefon do burmistrza Fiska.

Burmistrzu Fisk, proszę podejść do telefonu. To pilne.

Burmistrzu, w końcu cię zlokalizowałam. Sędzia Standish jest...

Nie, sędzia Standish z Wenonah w stanie Maine.

Operatorze, przywróć połączenie.

Halo. Sędzia?

Witam, burmistrzu.

Witam, wujku Silas. Zapomnij o burmistrzu, mów mi Steve.

- Czy dobrze mnie słyszysz? - Jakbyś był obok mnie.

- Jadę na spotkanie z tobą. - Jesteś bardzo miły.

Przy dobrym wietrze dotrę dziś rano.

Dziś rano?

Lepiej pójdę do hotelu.

Nie, nie, nie, zostań tam, gdzie jesteś. Pójdę do hotelu. Nie chcę ci zawracać głowy.

Jaki jest najlepszy hotel?

Nie wiesz?

Lepiej porozmawiaj z Clari.

Clari? Jak to się stało, że wróciła tak szybko?

- Gdzie jest? - Z tobą!

Nie odezwała się do mnie od wczorajszego wieczoru. Samolot właśnie wylądował.

O, właśnie przybyła.

- Gdzie? - Do Wenonah, do ciebie.

Clarii jest w Wenonah?

A ty nie?

Nie, nie... Jestem tutaj.

Gdzie jest to tutaj?

10 minut temu powiedziałbym ci, ale niech mnie diabli, jeśli teraz wiem.

Czy Clari nie jest z tobą w Puget City?

Jesteś w Puget City?

Tak.

- Na lotnisku. - Co? Na lotnisku?

O, wujek Silas!

Przepraszam, Steve. Ktoś mi przeszkadza.

Nie rozumiesz, że kabina jest zajęta?

- Jestem Steve. - Jak się masz, Steve?

Lepiej odejdź.

- Ten facet nie przestaje irytować. - Wujek Silas....

Jak się masz, wujku Silas? A teraz przepraszam.

- Jestem Steve. - Ty jesteś?

Tak!

Przepraszam, Steve.

- Steve! - Tak.

Był straszny wiatr, Steve.

- Przeleciał od ogona do kokpitu. - Miło cię poznać.

Potężny, zachodni wiatr.

No dobrze, a gdzie Clari?

- Przywiozłem suknię ślubną. - Będzie mogła zaoszczędzić pieniądze.

Nie kosztowało mnie to ani centa. Należała do jej matki ale jest modna.

Lot 92 do Nowej Anglii. Wejście na pokład przez bramkę 9.

Chodź, właśnie czas na następny lot do Wenonah.

Steve, wyjaśnij mi to krok po kroku.

Clari powiedziała mi, że wychodzi za mąż,

przyjeżdżam tutaj, przynoszę suknię ślubną...

a ty mnie pytasz gdzie ona jest...

i chcesz lecieć do Wenonah. Nie rozumiem.

Nie wiem, co dolega twojej siostrzenicy, wujku Silas.

Mieliśmy mały spór i ona chce uczynić z tego sprawę federalną.

Ostatnie ostrzeżenie, lot 92...

- Chodź, spóźnimy się na samolot. - Zaczekaj chwilę.

Chcesz się z nią ożenić?

Jestem gotowy odbyć karę zaraz po zakończeniu procesu.

A Clari?

Zaproponowała mi to. Nie pozwolę jej uciec. Pozwę ją za złamanie obietnicy.

Steve, Clari nie jedzie do Wenonah. Przyjeżdża tu, żeby ze mną porozmawiać.

- Samolotem czy pociągiem? - To nie ma znaczenia, znajdziemy ją.

Teraz spokojnie.

Zrób to po swojemu, ale ja pojadę na samolot o piątej rano z San Francisco...

a jeśli nie przyleci tamtym, pojadę na pociąg o 5:15.

O mój Boże, Steve!

To najwspanialsza rzecz, jaką dla mnie zrobiłeś.

Mimo sabotowania twoich spodni.

Tak, tak, tak...

Czy to wszyscy ludzie, którzy byli w samolocie?

Oczywiście.

Chodź, musisz mnie zabrać na Union Station za 7 minut.

Dlaczego?

Bo jeśli nie zabierzesz mnie w ciągu 7 minut, zostaniesz byłym szefem Dugganem.

Włącz syrenę!

Zrobiliśmy to w 6 i pół minuty.

A teraz powiedz mi, kto to jest?

Jeśli wkrótce nie dam jej klucza do miasta...

pozostanie tylko drut do wykorzystania jako wytrych.

Jej? Na kogo czekasz?

Chodź.

- Ale powiedz mi... - Chodźcie za mną.

Dlaczego? Dokąd idziemy?

Kogo spotkasz w pociągu?

Ooo... cześć! Witamy w naszym pięknym mieście.

Cześć, mały Steve.

To dla mnie?

- Niezupełnie, ale... - Tak podejrzewałam.

Do zobaczenia, mały Steve.

Jest coś zgniłego i brudnego w Puget City.

Ale kogo mamy przyjąć?

Znamy tylko burmistrz Standish z Maine a ona wróciła.

- Wróciła? - Czy nie?

Dowiemy się wkrótce.

To tu.

Cześć, Steve.

Wujku Silas, szef straży pożarnej Duggan. Sędzia Standish.

- Miło cię poznać, szefie. - Mi również.

Już tu jest!

Tak, tak... przyszła z kilkoma innymi burmistrzami.

Steve...

może lepiej najpierw z nią porozmawiam.

Dobrze, ale powiedz jej, że nie może grać moimi uczuciami...

bo przyjdą tu moi ludzie ze strzelbami.

Nie chcę go widzieć, wujku Silas.

- Nie chcę nic wiedzieć o tym człowieku. - Wysłuchaj go.

Zostaw to. To nie jest dla niego nic nowego. Dobrze to zna.

To pusta głowa.

Jestem pustą głową.

- Jest kłamcą i jest niegrzeczny. - I kłamcą.

Clari, proszę.

Musisz pamiętać, że jesteś urzędnikiem państwowym.

Tak, jestem.

Bez względu na to co czujesz, nie lekceważ tego miasta.

On przyniósł ci klucz do miasta.

Rzucę mu nim w głowę.

Możesz to zrobić, kiedy go zobaczysz.

On cię kocha Clari. Powiedział mi to.

Opowiedział mi wszystko o kłótni.

Powiedział, że to wszystko jego wina.

Mówił ci o tym, co wydarzyło się w jego pokoju po kłótni?

- W hotelu? - Tak.

- Nie. - Nie.

Co się wydarzyło?

Zapytaj go.

Słyszysz coś?

Nie chcesz mi powiedzieć, co się stało.

Nie?

Co tam...

zawsze jest Ralph.

Ralph zawsze chciał cię kochać i być ci posłuszny.

Ale nie mów mu o Steve'ie.

Ralph jest bardzo zazdrosny.

Może przestanie robić słodycze i zacznie biegać za Steve'em z łyżką.

- Ralph jest słodki. - Clari...

długo podejmowałem trudne decyzje...

ale to nie jest w moich rękach.

To jest w twoim sercu.

Upewnij się, że go słuchasz.

Steve...

co wydarzyło się w twoim pokoju po kłótni?

- Nic. Wyjechałem z miasta. - Co?

Zacznę od początku. Duggan czekał na telegram...

- przyniosła moją marynarkę... - Ona?

Tak, Sheila przyniosła moją...

Sheila!

Hej, Harvard...

mogę wejść? Potrafię wszystko wyjaśnić.

Daj spokój, Harvard. Nie bądź niesprawiedliwa.

Nawet przestępca ma prawo się bronić.

Harvard! Nie bądź uparta. Pozwól, że wyjaśnię.

Wejdę tam, nawet jeśli będę musiał wyważyć te drzwi.

Teraz mnie pan poznaje, burmistrzu Fisk.

Wolałabym do końca życia być starą panną,

niż żoną człowieka, który uderzyłby swoją żonę.

Wiem, że byś to zrobił. Jesteś z tych facetów.

Powiedz mojej sekretarce, żeby wyrobiła zezwolenie na zawarcie małżeństwa.

Halo?

Halo?

Clari...

Brutalna siła, to wszystko co rozumiesz.

- Clari! - Wyważ teraz drzwi...

No, jeśli masz tyle mięśni...

- zobaczymy, czy teraz wejdziesz. - Clari!

Próbuję ci powiedzieć, że wyszedł.

Halo, z biurem burmistrza Fiska.

Mówi szef Duggan, proszę mnie połączyć z...

Ale on musi przyjść.

Coś knują.

Zrujnują go. Sprawią, że straci swoje stanowisko.

Jak...?

Clari, wpuść mnie.

Barykada?

Przepraszam, że wchodzę w ten sposób.

Zgodnie z twoimi innymi działaniami.

- Ale muszę ci wszystko wyjaśnić. - Przemoc fizyczna niczego nie wyjaśnia.

Dobrze.

Chciałem tylko przeprosić za podniesienie głosu i zachowywanie się jak łajdak.

Z pewnością to zrobiłeś.

Gdybyś posłuchała, zanim wyciągniesz wnioski,

wyjaśniłbym ci, że Sheila przyszła do mojego pokoju...

by oddać mi moją marynarkę. Żebym mógł złapać samolot.

Ale nie słuchałaś.

Słucham cię teraz, Steve.

Harvard!

Clari, wszystko w porządku?

Clari!

- Wujku! - No!

Sekretarka Taggarta!

Rada ma... W ratuszu odbywa się zebranie.

Tutaj jest coś ważniejszego.

To wyjątkowa sytuacja, Taggart tam jest. Chcą, żeby uszło im to na sucho.

Uspokój się.

Skenshue użyje swojej najlepszej broni. To poważna sprawa, będziesz zrujnowany.

Może cię to kosztować stanowisko.

Doszło do pojedynku. Jedziemy.

Jest już w drodze!

Do widzenia.

Zamierzam zatelegrafować z ogłoszeniem mojej rezygnacji. Burmistrz w rodzinie wystarczy.

Lepiej poczekaj. Jeśli to spotkanie jest tym co myślę, tylko ty będziesz burmistrzem.

Panowie, pozwólcie, że wam przedstawię burmistrza Standish z Wenonah w stanie Maine.

- Bardzo mi miło. - Oraz sędziego federalnego Silasa Standisha.

Cała przyjemność po naszej stronie.

- Co się tu dzieje? - Dzień dobry burmistrzu.

Nie pamiętam, aby nas przedstawiono, burmistrzu Standish.

Ale myślę, że znasz Sheilę.

- Kto zwołał to zebranie? - Ty.

A raczej zrobiłem to w twoim imieniu.

Pan Skenshue nie był zadowolony z obrotu spraw.

I w świetle pewnych informacji z przyjaznego miasta San Francisco...

Myślałeś, że mogę zmienić zdanie, o to chodzi?

Tak.

Masz to przy sobie, co, kochanie?

Jaki jest charakter tych informacji?

- Jakbym nie wiedział. - Pokaż mi.

Prowokowanie zamieszek...

Aresztowany w zaułku...

Podejrzany o molestowanie dziewczynki...

Podszywanie się pod chłopca...

Oskarżony o pijaństwo i kilka zdjęć.

Nie masz zamiaru tego wykorzystać, prawda?

Szczerze mówiąc, tak.

Steve to bardzo trudny przeciwnik...

a mamy pewne problemy biznesowe.

Steve po prostu mówi 'nie'.

I uważa, że te informacje mogą skłonić mnie do powiedzenia 'tak'.

Co się stanie, jeśli burmistrz Fisk zrezygnuje?

Zbliżają się wybory...

i twój też.

Te rzeczy mogą być... bardzo szkodliwe.

Rozumiem.

Dlaczego chcesz być częścią czegoś takiego?

Steve okazał się nie takim przyjacielem, jakiego oczekiwałam.

Dziewczyna musi się bronić.

Przyniosłam mu marynarkę w środku nocy i co dostałam?

Kopniaka.

Steve... mówiłeś prawdę.

Oczywiście. A teraz już nigdy mi nie zaufasz.

Nic na to nie poradzę.

A jeśli jeszcze raz zobaczysz mnie z ładną dziewczyną, będziesz wiedziała, że to z pracy.

Oczywiście.

A jeśli wrócisz do domu niespodziewanie i zobaczysz mężczyznę wychodzącego przez okno...

będziesz wiedział, że to był tylko elektryk.

- Nie, bo będę pracować w domu. - Bardzo bym chciała, bo...

O, tak.

Przepraszam, że przerywam ten słodki obrazek, ale rada czeka.

Chcemy, abyś podpisał tę uchwałę lub złożył rezygnację.

Jeśli nic nie dostaniemy, gazety wezwą do wszczęcia śledztwa.

Nie obchodzi mnie całe to badziewie.

Już wcześniej mieli z tym do czynienia, dzięki tobie i Skenshue.

Ale nie pozwolę im angażować w to kogoś jeszcze.

Nigdy nie uderzyłem kobiety, ale chcę te informacje.

A jeśli ich nie dostanę, aresztuję cię za pijaństwo.

Mamy ładne więzienie tutaj, w Puget City...

- trochę małe, ale czyste. - Burmistrz Fisk jest trochę porywczy.

Daj mi to.

Myślę, że on nie zechce mnie aresztować.

Spokój, wracać!

Steve!

Założę się, że burmistrz wyjdzie nogami do przodu.

- Przyjmuję zakład. - Chcesz wziąć udział?

Nigdy się nie zakładam.

To pewniak, wujku Silas.

Sędzio.

Jeśli to pewniak, to się założę.

Dawno nie byłeś w doku. Jesteś zardzewiały.

Powinieneś celować w gardło.

Dalej. Otwierać.

- Twój szef. - Tak, patrz.

Ooo... Tak!

Sheila!

- Zanieś to do Skenshue. - Tak.

Ja bym tego nie robiła.

- Zejdź mi z drogi. - Czekaj.

Nienawidzę przemocy, ale ostrzegam, niczego nie próbuj.

Żartujesz?

Nie, tylko ostrzegam.

Będąc jedną z niewielu kobiet na męskim wydziale, nauczyłam się bronić.

Rozerwę cię na strzępy.

Przepraszam.

Kiedy pomyślę o moich zamiarach na Telegraph Hill.

- To kwartet! - Co?

No już. Wystarczy.

Aha, chcesz jeszcze?

Musimy zrobić podwójne zakłady.

Jeden dolar na burmistrza Wenonah.

Nie uczysz się zbyt szybko?

Wielkie nieba!

Uważaj!

To nic, zamierzam się z nią ożenić.

Co za sesja! Odzyskałem wszystko, co straciłem w wyścigach.

Trzymaj, wiesz co z tym zrobić.

Czy ja wiem? Oczywiście, że wiem!

- Do źródła. - Tak, wracamy do źródła.

- Szefie, co robisz? - Nie martw się.

Mam wszystko pod kontrolą.

Przynajmniej mam taką nadzieję.

Powiedz to Skenshue. Jego czasy już minęły.

Posiedzenie się skończyło!

- Tak. Dziękuję. - Nieźle.

Hej! O nie...!

Nie.

Strażacy, eskortujcie tę młodą damę na lotnisko...

i poinformujcie burmistrza Fiska o karach, jakie zostaną nałożone.

Szczęśliwego lądowania!

Już jest w porządku, Steve. Spaliłem je.

Bardzo dziękuję, szefie. Zawsze taki czujny.

Wsłuchaj się w klucze do miasta. One dzwonią.

O, nie. To potężny zachodni wiatr.

Extracción líneas y correcciones de Felipemarlou (noirestyle)

Tłumaczenie: stensikora