Original subtitles

Wydawnictwo Captour. W czym mog� pom�c?

- Dzwoni� w sprawie oferty pracy dla maszynistki.

- To w Straw Hill. Wie pani, gdzie to jest?

- Tak si� sk�ada, �e wiem. - W �rodku wsi. - Wiem.

- Posiada pani do�wiadczenie?

- Tak! Pracowa�am w biurze.

- Um�wimy pani�. - Dzi�kuj�.

- Jeste�my na wizji.

Mamy zaszczyt dzi� go�ci�

prawdziwego znawc� ludzkiej natury.

- Paul Martin, w�a�nie odnios�e� wielki sukces swoj� pierwsz� ksi��k�.

Zastanawia�em si�, ile czasu zaj�o ci jej napisanie?

- C�, zacz��em pisa� w Pary�u.

Potem odwiedzi�em Nowy Jork, a zaj�o mi to... sze�� miesi�cy.

- Sze�� miesi�cy? S�ysza�em, �e trzy!

- Musia�e� mie� z�e informacje.

Gdy czujesz inspiracj�, klimat jest dobry, mo�na pisa� szybciej.

Typowy pisarz ko�czy ksi��k� mi�dzy dziewi�cioma miesi�cami a dwoma lub trzema latami.

- Czemu akurat temat dyplomacji?

- Tam, gdy mia�em 19 lat, du�o podr�owa�em.

Uda�o mi si� pozna� wielu ludzi, i...

Zawsze ciekawi�y mnie te relacje. Wi�c napisa�em ksi��k�...

- I �ycie nabra�o rumie�c�w

- Nie prowadz� takiego �ycia.

- Ale udzielasz si� publicznie.

- To ma sw�j cel

- Ale masz obsesj� na punkcie �ycia gwiazd.

- Nie! To nie jest obsesja, tylko cz�� mojej pracy

pisz�c o ludziach... Musz� pisa� o ludziach, �eby napisa� ksi��k�.

- Teraz porozmawiajmy o twojej nowej ksi��ce.

Temat b�dzie inny.

- Tak! To prawda! Zawsze chcia�em go poruszy�.

- To nic.

"S�OMIANE LATO"

- Nie! Nie!

- Chyba dobrze si� czuj�.

Burza z zesz�ej nocy im nie zaszkodzi�a.

Co panu przygotowa�?

Mog� zrobi� stek.

- Jeszcze nie zdecydowa�em. Nic nie chc�.

- Kiedy b�dzie pan chcia�? - P�niej.

Poprosz� wi�cej kawy!

- Gdzie jeste�, kochanie?

Jak si� masz, kochanie?

Jak si� masz?

Nic ci nie jest? - Nie, a co?

- Martwi�am si�. - Martwi�a�?

- Niepotrzebnie.

Wiesz, �e teraz musz� by� intensywnie skoncentrowany.

Intensywnie skoncentrowany! Rozumiesz?

- Skoro tak m�wisz.

- Suzanne. Pozwolisz, �e powiem wprost.

B�d� wdzi�czny je�li zostawisz mnie samego.

W czy mog� pom�c? Z Leo Schumanem, prosz�.

Tu Paul Martin.

Ciesz� si�, �e dzwonisz! Widzia�em ci� wczoraj w telewizji.

- Tak. Wiem!

Leo. Gdzie ta maszynistka?

Naprawd� jej potrzebuj�! Pospiesz si�!

Dzi�ki.

M�ka. Umartwianie.

Pogo�. Prze�ladowanie.

N�kanie. Bez wytchnienia. �mier�.

"�MIERTELNA CISZA"

- Tutaj Leo. Znale�li�my kogo�. Przyjedzie do ciebie poci�giem.

- Kto? - Dziewczyna. Maszynistka.

- Dzi�ki, Leo. - B�dzie o 11:30.

Dzi�ki Leo.

Wzi�� ci� na ram�, skarbie?

- Pan Martin?

- Z zasady nie zatrudniam wsp�pracownik�w. Nie ufam im.

Wi�c czeka pani� ci�ka praca. - Dobrze.

- Czy my�my si� gdzie� nie spotkali? - Nie.

Wygl�da pani znajomo. - Naprawd�?

Pracowa�a ju� pani z jakim� pisarzem? - Nie, nie ostatnio.

Ale dawniej.

Wsp�pracowa�am z szefem kuchni.

- Szefem kuchni? - Tak!

Chcia�, by mu napisa� reklam� do gazety.

Przepisy kulinarne, takie rzeczy.

- Przepisy? - Tak, co� takiego.

- Naprawd�?

Ale nie pracowa�a pani nad ksi��k�? - Nie, nigdy.

- Ale nabierze pani rutyny? - Oczywi�cie.

To ona? - Jasne

- Chod�my zagada�.

- My�lisz, �e masz szans�? - Polubi mnie.

Poradzi� pan sobie. - Oni zaczeli.

Nie lubi� takich jak ja.

- Domy�lam si�, �e mieszka pan sam?

- Jak nie potrzebuj� pomocy to tak.

- Ma pan gosposi� lub kogo�, kto o wszystko dba?

- O co dba? - Wykonuje wszystkie prace domowe.

- O tak! Jest kto� taki.

Sk�d te pytania?

- Przepraszam.

- Podam pani harmonogram. To pomo�e.

Nie pisz�, gdy jest za gor�co.

Wstaj� o �smej.

Pierwsz� fili�ank� kawy pij� w jadalni.

Drug� pij� podzas pracy.

Chcia�bym, by to pani j� podawa�a.

Przez reszt� poranka pisz�.

Lunch musi by� prosty.

Potem pracujemy do 18:00

Wtedy pij� pierwszego drinka.

Zawsze w szklance.

Potem kolacja. Nic wymy�lnego.

Popijam Burgundem

Po kolacji odpoczywam.

Do�� prosta procedura, kt�ra dzia�a.

Pani pok�j jest na g�rze. Na ko�cu korytarza.

Jak daleko jest najbli�szy s�siad? - Wystarczaj�co daleko.

"Id� korytarzem, przecinek,"

"i Angus zatrzyma� samoch�d, delikatnie." Nast�pny akapit.

"Ich poca�unek nie by� ani delikatny, ani czu�y." Kropka.

"By� gwa�towny".

"Pe�en porz�dania." Kropka.

"Wilgotny i chciwy." Kropka.

"Intymny, nami�tny." Przecinek.

Zaborczy, ale ognisty.

Cudzys��w. �Kocham ci� zamkn�� cudzys��w.

"G�os Angusa odbi� si� echem w jej g�osie."

- Przepraszam, g�os Angusa odbi� si� jak?

- G�os Angusa odbi� si� echem. - Tak.

- Nowy akapit. "Chmury niczym lotowe zamki przes�oni�y niebo".

"Przybieraj�c nieco ironiczn� poz�". Nast�pny akapit.

Dobrze.

- Mo�emy zrobi� przerw�? - Co?

- Potem przynios� kaw�.

- Wszystko w porz�dku? - Najlepszym.

- Chwil� pani nie by�o. - Zaczynamy?

"Le �a�a pod prze�cierad�em".

"Bardzo podniecona" przecinek,

"w obecno�ci tego, kt�ry"

"tak bardzo przestraszy� j� w zesz�ym tygodniu."

"Teraz, w jego ramionach"

"Z pasj�."

"J�zyk Angusa rozpocz�� swoj� eksploracj�,"

"delikatnie stymuluj�c."

"Gra� Ann� jak wirtuoz na stradivariusie."

Albo, przecinek.

"To by�o tylko wyraz czystego po��dania." Kropka.

"Nogi Anny porusza�y si� powoli."

"Przy ka�dej pieszczocie reagowa�a intensywniej."

- I? - Czas!

- Czas? - Tak, na drinka.

Napije si� pani? Napewno?

- To b�dzie moja druga ksi��ka.

Pierwsza zarobi�a dla mnie p� miliona dolar�w.

A teraz, po raz pierwszy musz� si� trzyma� terminu.

Im osi�gamy wi�kszy sukces, tym wi�cej od nas wymagaj�.

Im wi�cej chcemy zarobi�, tym bardziej musimy si� przy�o�y�.

I tym bardziej ci... idioci staj� si� niecierpliwi.

- Ale to dopiero pana druga ksi��ka! - To bez znaczenia.

Jest pani pewna, �e si� nie spotkali�my wcze�niej? - Zupe�nie.

Ju� drugi raz mnie pan o to pyta.

- Jest pani bardzo atrakcyjn� dziewczyn�.

- Niepokoi to pana? - Ale� sk�d.

W najmniejszym stopniu.

- To pa�ska?

- Moja pierwsza.

- P� miliona dolar�w? - Zgadza si�.

- Komu dedykowana?

- Przyjacielowi.

Obr�� j�.

Dobrze.

Teraz na plecy.

No dalej.

Po�piesz si�.

- Wszyscy ci ludzie tutaj.

Nigdzie pani takich nie spotka.

Nawet �adnie.

- My�l�, �e b�dzie dobrze.

Prosz� sobie wzi�� wolne. Poradz� tu sobie.

Pan Martin ma przed sob� du�o pracy, lepiej by go nie rozprasza�.

Prosz� mnie �le nie zrozumie�, tacy s� pisarze.

To znaczy, �e powinnam odej��?

- Tak! To w�a�nie mia�am na my�li.

- Rozumiem. Ale kto� powinien dogl�da� domu

- Tak. Wiem

- Nie potrzebuje mnie? - Nie.

- Chyba wola�abym to us�ysze� od pana Martina.

Na pewno nie to mia� na my�li.

Moim obowi�zkiem jast zajmowa� si� domem.

Pan Martin jest zbyt zaj�ty.

Zawsze by� ze mnie zadowolony.

- Po raz pierwszy od dawna czuj� si� zadowolony.

To szczeg�lny wiecz�r.

- Ciesz� si�.

- Nie wiem. Mo�e to przez pogod�.

A mo�e dzisiejsz� prac�.

Oby tak dalej, a ksi��ka wygra Pulitzera.

Dobrze nam dzi� sz�o.

Chyba te� jeste� zadowolona? - Oczywi�cie.

- Dobrze.

Sekretem jest to, co nazywam wzorowym modelem �ycia.

- Co takiego?

- C�, �eby to dobrze opisa�, powiem, �e polega to

na r�wnowadze pracy i przyjemno�ci.

Doskona�ej harmonii.

Posiada� plan, by� zorganizowanym i konsekwentnym.

�adnych problemu. Nic. Nic nieoczekiwanego.

Troch� nudne.

Nuda? Takie powinno by� �ycie.

Widz�, �e si� nie zgadzasz.

Poznamy si� lepiej.

Przy tobie si� relaksuj�.

Lubi� ci�.

Oczywi�cie, to nie potrwa d�ugo.

Mo�e dlatego tak to prze�ywam.

Powiedz,

Podczas dzisiejszego spaceru obejrza�a� okolic�.

Czy� nie jest pi�kna?

Sukces tworzy pewne problemy.

Wci�� trzeba si� ukrywa�.

Unika� ludzi.

Tych, kt�rzy czego� od ciebie chc�.

Zacz��em now� ksi��k� w Londynie.

Nie, sk�ama�em. W�a�ciwie to w Pary�u.

Potem odwiedzi�em Nowy Jork, a potem Londyn. Potem rzyjecha�em tu.

Je�dzi�em z miasta do miasta, by uciec przed lud�mi.

Oto cena

za bycie dobrym w tym co si� robi.

Czasami czuj�, jakby kto� mnie obserwowa�.

Pr�buj�c mnie z�apa�.

S� tu� za mn�, �ledz� mnie.

Musisz mie� otwarte oczy.

Oni mog� by� wsz�dzie. Obserwuj� ci�.

- Kto?

Dlatego tu jestem.

Straw Hill.(S�omiane wzg�rze) Dom na s�omianym wzg�rzu..

S�omiane ksi��ki.

Wsz�dzie s�oma.

S�oma.

Wybacz. Za du�o wypi�em.

Nie!

Nie!

Co si� sta�o z kluczem kt�ry by� drzwiach mojego pokoju?

- Klucz? - Tak.

Znikn��, i tylko jedna osoba, mog�a go zabra�.

- Kto? - Ty.

- Po co mia�abym zabiera� klucz do twojego pokoju?

Przy okazji, mamy termin, pami�tasz?

- Gdzie jest pani Aston?

- Chyba gdzie� w pobli�u.

Fovamos, Linda.

Aquavamos.

- Oczywi�cie.

By�a� zaskoczona?

Masz ch�opaka? - Obecnie, nie.

- M�atka? - Kiedy�. Teraz ju� nie.

- Rozw�d? - Nie. Zosta� zabity.

- Lubisz dziewczyny. - Nie.

- Zaskoczy�a� mnie. - Zaskoczy�am?

- Przez chwil� my�la�em... - Nie.

Mo�e p�niej. Musimy sko�czy�.

- Sko�czy�? Co sko�czy�?

Kto pisze t� ksi��k�? Ty czy ja?

Kto ma t� si��, talent tworzenia?

Kto czasem musi si� zrelaksowa�?

Suzanne?

To ja.

Co ty na to by przyjecha� na wie�?

Tak.

Troch� tu cicho bez ciebie.

Dobrze.

18:30 na stacji.

Nie.

Ty po ni� pojedziesz.

Jeste� moj� sekretark�.

Przesta� ha�asowa�.

- Gdzie s� kluczyki?

- We� tamten, bardziej pasuje do sekretarki.

Dzie� dobry.

Jasne. Jutro. Tak.

Dobra.

Tak. Oczywi�cie.

Tak.

Lunch za 10 minut.

Wygl�dasz na bardzo zaj�t�.

Cho� to nie m�j interes. - Naprawd�?

Ju� sko�czy�a�? - Sko�czy�am.

- Te� to raz robi�am.

Nie lubi du�o pieprzu.

- Naprawd�?

Ty te� si� napracowa�a�.

Jeste� dziewczyn� szefa.

B�d� pami�ta� o pieprzu.

Jeste� bardzo �adna, wiesz?

- �adna? - Tak.

Bardzo �adna.

Jeste� bardzo, bardzo �adna.

Bardzo �adna.

Bardzo �adna.

- Jeste� tutaj dla mnie.

Dla mojej przyjemno�ci.

Na m�j koszt.

By robi� to, co chc�. Rozumiesz?

Linda!

Paul!

- Nie rozumiem

- To twoja fanka.

Linda!

Suzanne?

- Dok�d idziesz?

Halo, policja?

- Co to by�o?

- Co? - Ten krzyk!

- Wydawa�o ci si�.

- Co tam robi�a�? - S�ucham?

- Tak! Co robi�a�?

- Przepraszam. Ale drzwi twojego pokoju by�y otwarte. Nie chcia�am...

- Nie chcia�a�?

- Drzwi do twojego pokoju by�y otwarte. Widzia�am, jak si� kochasz z Suzanne.

Przepraszam.

- A n�? - Znalaz�e� go.

Zawsze go mam. Do ochrony.

- Przesta�.

- M�w co chcesz. N� mo�e ci� uratowa�.

Ale �yj sobie jak chcesz.

Nie mia�e� takich problem�w, wi�c masz inne zdanie.

- A zdj�cie? Moje?

- Och, daj spok�j.

Powiedz mi, w czym problem.

A ja ci powiem co chcesz wiedzie�.

Zdj�cie dosta�am z agencji.

Musia�am ci� jako� rozpozna� na stacji.

- Gdzie jest Suzanne?

- �pi. Nie chce by jej przeszkadza�.

- Nikomu nie mog� ufa�

- Dobrze. Sko�czmy to.

- Nie teraz. - Zosta�o tylko kilka stron.

- Nie mog�. - Mo�esz.

Strona 435.

Dobrze?

Lotnisko, przecinek,

"Jakby czu�a pot miliona m�czyzn." Kropka.

"�mierdz�cy pot wielu nacji."

"Ciep�o na ich cia�ach" "Gor�co ich cia�".

"Gdy samoloty przecina�y pomara�czowe niebo". - "Lazurowe." - "Pomara�czowe."

"Ich mi�o��." "Ich nienawi��."

"�egnaj� si�". - Nie!

Stoj�. Nic wi�cej. - Nie. �egnaj�.

- Spr�buj czego� innego. To nie pasuje.

- Spr�buj. - To nie pasuje.

- Spr�buj. - Nie pasuje

Ju� nie. Nigdy.

Zako�czone. Opuszczony. Kompletnie.

Gotowe. Nareszcie. Sko�czone.

Koniec.

Sko�czy�am to dla ciebie.

Zamierzam ci� zabi�, panie Martin. Zabij� ci�.

- Dlaczego?

- Bo jeste� oszustem.

OSZUST.

Punkt ko�cowy. Koniec. Rozumiesz?

Nazywam si� Hindstatt.

Linda Hindstatt.

Pami�tasz?

Tak!

My�l�, �e tak.

Pierwsza powie��.

P� miliona dolar�w!

- Nie!

- Ani kroku, panie Martin!

Powiedzia�am, ani kroku.

Teraz,

zrobisz co powiem.

Spr�buj czego�, a rozwal� ci �eb.

Po�� r�ce na g�owie.

W�a�nie.

Zarobi�e� p� miliona na ksi��ce, kt�rej nigdy nie napisa�e�. Ani s�owa!

Nawet jednego s�owa!

Bo napisa� j� m�j m��

A ty mu j� ukrad�e�.

Przypisa�e� j� sobie.

I zostawi�e� dedykacj�, pami�tasz?

A potem go zabi�e�.

Pchn��e� do samob�jstwa,

kradn�c jego prac�

Du�o o tobie wiem, panie Martin.

Du�o!

Teraz moja kolej.

Teraz ja si� zabawi�.

Chc� zobaczy� twoje flaki.

- Nie! B�agam. Wyt�umacz� to.

Prosz�!

Nie strzelaj. Prosz�!

Prosz�!

Nie. Niemo�liwe!

Nie!