Original subtitles

Victor har vore borte i ni dagar. Og dei avbryt søket etter éin dag? Éin dag?

- På Spitsbergen ligg det globale frøkvelvet. - Han ville inn dit. Kvifor?

- Kvifor er dette så personleg for deg? - Victor er nevøen min.

Kjære publikum: Lona-frøet.

- Kva med Holymon-oppkjøpet? - Det ville gitt BSG monopol.

Han dreiv og undersøkte nokre frøselskap. BSG.

Dette forklarar kvifor han ville inn i frøkvelvet.

Sven, ring meg. Laszlo har fått slag.

Kronberg, altså. Kvar står ho?

Frå meg får du ikkje grønt lys for noko som gir dykk ytterlegare monopol. Det lovar eg deg.

Nei, dette er heller ikkje han.

Kven er du? Kva gjer eg her?

Faen!

Idiot!

Norske tekstar: Britt Høyland

Hei! Hurra for deg! Til lukke med 55-årsdagen, onkel Max.

Nei då, full fart. Stille og roleg, du. Ja, det er greitt.

Ja takk.

- Dei skal sjekke kvar meldinga blei sendt frå. - Takk. Kor lang tid vil det ta?

- Eit par timar. Dei er veldig gode. - Og blodanalysen?

Vi får resultatet i dag. Og... då veit vi meir.

Eg kan ikkje berre sitje her og vente.

Då vi gjekk gjennom opptaka, fann vi noko.

Max!

Sjå her.

Vi er i Ostende, ja. Nei, han overlever.

Men vi har eitt problem. Han hadde telefonen på så vidt.

Eg var utanfor ein augneblink. Nei, nei. Neppe lenge nok til å vise posisjonen.

Til den gamle fabrikken. Dei riggar til der no.

OK. Ja. Eg ringjer deg.

- Kva faen er dette? - Eg skal forklare. Først må du ut herifrå.

Eg vil vite kva som skjer. No!

Eg fann deg ved frølageret. Nokon hadde skote deg.

Kven? Kven skaut meg?

Eg veit ikkje. Eg var ikkje der. Men du brukte telefonen din.

Og no veit kanskje dei same folka kvar du er. Kom igjen!

Kven er du?

Kjenner du til oss?

Riot?

Gjer deg klar.

Hei! Vi må snakke med deg om noko. Kan vi gå inn?

- Kva skjer? - Det lurer vi òg på.

- Kva skjedde med Victor Vegener? - Vi har vore gjennom dette.

- Veit du kvar han kan vere? - Nei. Eg kjenner han ikkje.

- Dette er deg, er det ikkje? - Det ser ut som de kjenner kvarandre.

- Ja, så vidt. Vi tok ein liten prat. - Ein prat? Om kva då?

Eg hugsar ikkje nøyaktig. Frølageret...

Han var... Eller han sa iallfall at han var reporter. Han spurde om tryggleiken.

Og korleis frøa blir frakta inn og ut.

- Og...? - Og ingenting.

Eg sa ingenting. Det har eg ikkje lov til.

- Det var alt? - Ja. Det var alt.

Thea, kva held du på med?

Thea, kom an. Kva er det? Thea... Kutt ut!

No er det nok!

- Det er veldig lurt av deg å snakke ærleg no. - Eg snakkar ærleg.

Eg har problem med å hugse.

Det kan gå over styr. Sorry.

- Kvar skal vi? - Stol på meg.

Dei er på veg.

- Ian Ramis her. Du har prøvd å få tak i meg? - Ja. Takk for at du ringjer.

Eg heiter Faiza Said. Vi har møttest så vidt, på konferansen "The future of seeds".

- Eg var der med Victor Vegener. - Eg veit ikkje kvar han er.

Så du veit at han har forsvunne? Når møttest de sist?

Når hadde de kontakt sist? Samarbeider de? Kva jobba han med?

- Said? Sa du Said? - Ja.

- Dotter til professor Omar Said? - Ja.

Veit du kva Victor jobba med? For han...

Han bad meg analysere noko for han. Han forsvann utan spor for over ei veke sidan.

Kva bad han deg analysere? Lagra frø?

Ja. Victor sa han samarbeidde med ein journalist om ein artikkel til The Guardian.

- Jobba han for deg? - Frøa du skulle analysere...

Er dei levande? Levedyktige, altså. Spirer dei?

Eg veit ikkje enno. Men noko er gale.

- Har du fortalt nokon om desse frøa? - Nei.

- Blir du halden auge med? - Kva? Kvifor det?

Du bør nok snakke med far din.

Nei, det der er ikkje Victor Vegener. Det er ikkje han som sjekkar ut.

- Han liknar på han. - Nei.

Korleis kunne du unngå å sjå at det ikkje var han?

Eg såg han jo ikkje kvar dag.

Og kanskje var det ikkje han som returnerte leigebilen.

- Kan du ta deg av dette? Eg må ta ein telefon. - Klart det.

Hei, Birgit! Eg har eit par spørsmål til. Har du nokon gong sett denne fyren?

Ja. Han leverte bilen.

- Jaså? Har han blitt leigd ut etterpå? - Nei.

- Vaska? - Nei. Du kan dobbeltsjekke om du vil.

Flott. Eg skal få Eivind til å kome bort. Takk. Ha det bra!

Hei, Eivind. Eg prata med Birgit om bilen Victor Vegener leigde.

Han har verken vore leigd ut eller vaska etterpå. Tar du ein titt?

Ja, eg forklarar seinare. Hei.

- Mannen frå videoen leverte òg bilen. - Han leverer bilen, tar med seg Victors ting.

- Og han betaler med kontantar. - Vil ikkje etterlate spor.

Han tar sjansen på å bli identifisert på videoen.

Nokon må ha sett han.

Ja. Eg ringjer flyplassen, hotella og drosjane.

Den fruktbare halvmånen. Sivilisasjonens vogge. Og jordbrukets vogge.

Nesten ti tusen år f.Kr. byrja folket her å dyrke avlingar.

Og la grunnlaget for det enorme artsmangfaldet vi har i dag.

Sycarda blei grunnlagt i 1977 for å bevare dette artsmangfaldet.

Og for å finne løysinga på utfordringane med mattryggleik i Midtausten og resten av verda.

I 1983 blei det oppretta ein frøbank i Aleppo -

for å bevare alle frøsortane i regionen for framtida.

Og for å kunne setje inn tiltak mot dårlege avlingar og mangel på såkorn.

Så, i 2011, blei det krig i Syria.

Og vi lukkast med å flytte frølageret vårt -

- til Kyoto, Cordoba, Mexico og Svalbard.

På denne måten lever Sycarda-frøbanken framleis i beste velgåande.

Takk. Vi sest neste veke.

Hei, pappa.

Du ringde meg ikkje opp att.

- Var det du som lappa meg saman? - Skipslegen.

I to dagar var vi usikre på om du kom til å overleve.

Kva gjorde du der? På Spitsbergen.

Trur du at du er den einaste som kjempar mot at frøselskapa skal få monopol?

Det er på tide du stoler på oss.

- Jota, vi har truleg fått selskap. - Pokker!

- Korleis fekk Victor tak i frøa? - Inga aning.

Men dei låg i emballasjen til Sycarda. Og dei spirer ikkje.

Korleis kan det ha seg?

- Pappa, korleis kan det ha seg? - Det kan det vere mange grunnar til.

- Dårleg lagring... - I alle landa?

Victor jobba med dette, og no er han forsvunnen.

- Korleis fann dei oss? - Telefonen din. Han gav dei posisjonen din.

Hald deg nede!

Gamma, køyr inn til sida!

Hald telefonen skrudd av heile tida heretter.

- Kvifor pistol? - Det burde vere innlysande etter dette.

- Eg har snakka med Ian Ramis. Han meinte... - Ramis?

Ja. Og han meinte eg burde snakke med deg.

Sa han noko om kva? Og kvifor snakkar du med Ramis?

Victor snakka støtt om han. Han var besett av boka hans "Greed for Seeds".

Og så møtte vi han, begge to, og eg tenkte...

Konspirasjonsteoriar. Eg kjenner han og boka hans. Grunnlause påstandar.

Uansett er det noko som ikkje stemmer her. Det må ha noko med frøa å gjere.

Pappa? Du veit godt at det ville vere ein katastrofe om alle Sycarda-frøa er døde.

No har vi berre dei på Spitsbergen att, og dei må testast.

Ja, ja, ja. Eg skal ta meg av det.

Og du snakkar ikkje med nokon om det. Lovar du meg det?

- Faiza? - Ja.

Justus. Ja, det er lenge sidan. Korleis står det til?

Sei meg, kva jobbar de med for tida?

- Så det var her han budde? - Ja. Eg leverte mat.

- Dei var to, trur eg. - Kven var den andre?

- Eg såg dei aldri. - Og namnet til mannen?

Han kalla seg... Smith. Tipsa godt. Bra mann.

- Og når var dette? -8. august, trur eg.

- Akkurat. Takk skal du ha, Tony. - Berre hyggjeleg. Ha ein fin dag.

Thea?

Her. Nokon har skrubba golvet.

- Blod? - Kan hende.

Den falske medisinen ser ikkje ut til å ha effekt på han. Vi må trappe opp.

Nei. Kjem dei for tett på, gjer eg det som må gjerast.

Går det bra med deg? Du ser bleik ut.

- Det er berre ei forkjøling. - Er du sikker?

Dette ser nytt ut.

Ser ut som ei forbinding eller ein bandasje.

Nokon kan ha behandla ein skadd person her.

- Kva er dette? Frø? - Ja.

SY... SYO eller noko.

Sycarda. Det er eit landbruksinstitutt i Syria.

Det var boksar med etiketten i frølageret. BSG var interessert i frøa deira.

Det meinte iallfall Victor.

Dette ser ut som Vest-Sahara og Marokko. Ikkje sant, Omar?

Ikkje berre der. Nord-Afrika, Midtausten.

- Takk for at vi fekk kome på så kort varsel. - Berre hyggjeleg. Du er nesten som familie.

Det som veks her, er Lona-kveite. Særskilt utvikla for ekstremt tørre regionar.

Det er motstandsdyktig mot Septoria, mjøldogg, brunrust. Alle kjende soppar.

- Med opptil fire gonger så stor avling. - Utan bruk av plantevernmiddel?

- Og utan kunstgjødsel. - Verkar som de prøver å overliste naturen.

Tvert imot, Omar. Vi er opptatte av sjølve naturens natur.

Eg kan sjølvsagt ikkje gå inn på detaljane i prosessen, -

- men desse frøa kjem til å endre alt.

No kan de bli med inn i den tropiske klimasona.

Dette er Gamma, Rho og Pi. Dette er Victor.

- Dei har gjort alt klart for oss. - Alt er oppe og går. Treng du noko meir?

- Nei. Takk. - Gjort klart kva då?

Eg skal vise deg der inne.

Er vi trygge her?

Absolutt. Kom.

Vi ønskjer å samarbeide med deg. For å stanse overtakinga.

- BSG—Holymon? - Ja.

Gi oppkjøpet deira av Holymon til 55 milliardar eit skot for baugen.

Til det treng vi materialet du har samla inn. Alt du har funne ut. Alt du veit om BSG.

Gjennom nettverket vårt kan vi sende videoane til millionar av menneske på eit par sekund.

- Materialet mitt? - Victor.

Vi veit at du har vore i Mexico, Japan og Argentina.

Og intervjua tryggleikspersonell, bønder, inspektørar.

Korleis veit de det?

Du er ikkje den einaste som vil ha fram sanninga. Vi var òg i kontakt med ein del av dei.

Men du låg eit skritt framfor oss, og dei blei redde.

Vi treng di hjelp.

Du kan redigere alt her. Men det må skje i løpet av eit par dagar. Før overtakinga blir godkjend.

Så... Korleis kom du deg eigentleg inn i frølageret?

- Tilbakestilte du kodelåsane? - Eg prøvde.

Eg prøvde òg å skrive over dei. Det fungerte ikkje.

Men du kom deg inn.

Eg gøymde eit mikrokamera rett overfor inngangen.

Slik fekk eg koden då han blei tasta inn dagen etter.

- Slik vi kom oss inn i VIP-området i Davos i fjor. - Då Perlington talte? Adm. dir. i Holymon?

- Det blei litt av eit oppstyr. - Ja, det hugsar eg.

Det er berre det at... Det heile verkar iscenesett på eit vis.

- Kvifor seier du det? - Kunstig grasrotrørsle.

To tredelar av alle miljøverngrupper er delvis finansierte av selskapa dei kritiserer.

Du stoler ikkje på oss?

Så kom deg til helvete ut!

Dette fungerer ikkje utan tillit. Vil du ikkje hjelpe oss, så stikk!

Det er opp til deg.

- Bordet ditt? - Nei, eg vil sitje her.

- Beklagar, men dette er reservert. - Ja, i mitt namn. Takk.

- Og eg vil gjerne bestille ratatouille for to. - Ja visst.

Takk.

Orsak meg ein augneblink.

Kvifor er du her?

For å ete. Ratatouillen skal vere... utsøkt.

- Du skal vite at eg ikkje lèt meg presse. - Det respekterer eg deg svært høgt for.

Eg samtykkjer ikkje i ei overtaking.

Du har vel lagt merke til at eg ikkje har nemnt det med eit einast ord?

Håper maten smakar.

- Mel. Så fint at du kunne kome. - Fortel, kva er det som hastar slik?

Å, det dreier seg om visse eventualitetar.

- Jule? - Ein augneblink.

- For ei overrasking. Vil du slutte deg til oss? - Ver så god.

- Eg har ein jobblunsj. - Då sest vi seinare, då?

OK?

Beklagar så mykje. Kvar var vi?

- Ho har nokre store sko å fylle. - Ja. Er det ikkje fantastisk?

Kva er det?

Det ser ut til at Jule Kronberg ikkje vil godkjenne oppkjøpet av Holymon.

- Seier du at BSG trekkjer seg frå avtalen? - Du er redd det vil hefte fredsforhandlingane.

Det vil gjere dei umoglege.

Som igjen betyr at du mistar sjansen til å bli den neste EU-presidenten.

- Dreier dette seg om utpressing? - Eg nemner berre potensielle konsekvensar.

Eg er berre her fordi du veit om Jule og meg. Så kva har du?

- Bilete? Videoar? - Gi deg.

Vi har alle noko å tene på situasjonen.

No er eg nysgjerrig.

Eg var så frampå at eg bestilte ratatouille.

Dette er rømmegraut.

Du sa eg skulle bestille til deg. Eg er flaska opp på dette. Bestemor mi pleidde å lage det.

- Kva er eigentleg...? - Rømmegraut?

Graut. Han er søt og salt. Han er berre... Han er nydeleg. Kom igjen, smak.

Du skal få smake Weisswurst, om du nokon gong kjem til München.

- Kvit pølse? - Ja. Med søt sennep.

- Kan ikkje seie det gir meg lyst til å dra dit. - Kva ville gitt deg lyst til det?

- Øl. - Øl?

Kom igjen.

Hei, Eivind.

Ja.

Og det er dei heilt sikre på? Eg skjøner. Ja.

Ja, han er her. Eg kan fortelje han det.

Greitt. Hei.

Eivind har fått svaret på prøvane. Det vi fann ved frølageret, var blod frå eit menneske.

Det samsvarar med eit hårstrå som blei funne i bilen Victor leigde.

Eg bad han analysere det. Han fann det i baksetet. Truleg har det lege ein person der.

Og det er frå Victor?

Dei samanlikna det med DNA-profilen til Victor frå München.

- Skal eg få deg til lege, Max? - Nei takk.

- Eg vil at du analyserer dette. - Er alt i orden?

Eg har det berre travelt. Eg vil at du identifiserer DNA-koden.

- Kva er det for noko? Kveite? - Kan du byrje på det i dag?

Seier du ikkje kva det er, kan du bruke Weinbergs laboratorium.

Nei. Du må gjere det for meg. Deg stoler eg på.

Pappa, dette er galskap. Kva er det du teier om?

Analyser det. Ikkje sei eit ord til nokon. Og gi beskjed når du har fått resultatet. Forstått?

- Føler du deg betre? - Ja då, det går bra.

- Dei veit kvar meldinga blei sendt frå. - Ostende i Belgia.

Frå ein russisk lastebåt som drog frå Barentsburg for nokre dagar sidan.

Og det er meir. Mannen på videoen frå pensjonatet...

Ifølgje grensekontrollen 6. august heiter han faktisk Smit. Adriaan Smit. Belgiar.

Han er dømt for å ha deltatt i operasjonar utførte av den radikale miljøverngruppa Riot.

- Han og Victor samarbeider kanskje. - Difor tok han tinga hans og returnerte bilen.

Takk. Eg må dra til Belgia.

Og finne han. Han og Victor.

- Takk, nok ein gong. - Glad for å kunne hjelpe.

Ta vare på deg sjølv.

Mennene tar livet av seg i desperasjon, -

og hustruene må syte for mat, klede og utdanning til borna.

- Det er ikkje sterkt nok til å innleie videoen. - Nei.

Eg ser gjennom serverane mine i München.

Opne den fila.

Her. Det er han. Vi tok òg kontakt med han. Spel av.

Og dei var interesserte i frøa frå Syria?

Det er kanskje fem år sidan. Det kom nokre folk etter arbeidstid.

- Og kva gjorde dei med frøa? - Dei bytte dei ut.

Og du har liknande vitneutsegn frå Mexico og Argentina?

Kvifor trur du dei byter ut frøa?

For 20 år sidan fann BSG ut korleis dei kunne utvikle frø som gav gode avlingar -

og tolte tøffe omgivnader utan bruk av plantevernmiddel, men gjekk aldri ut med det.

Det ville ha skada kjerneverksemda: plantevernmiddel og gjødsel.

Det ville ha kosta BSG milliardar. Årleg svelt 30—40 millionar menneske i hel.

Eit slikt superfrø kunne ha utrydda hungersnaud.

Men dei ville ikkje selt plantevernmiddel og frø for milliardar. Og dei frøa ligg i frølageret?

Då prosjektet blei avslutta, blei nokre av frøa sende til Sycarda-instituttet i Aleppo.

Og under krigen vidare til eitt av dei fire frølagera.

Eg leitte etter frøa for å bevise at BSG bevisst har halde frøa skjult for eiga vinning.

Så fann eg ut at i tre av dei fire frølagera var dei syriske frøa allereie bytte ut.

- Kvar fekk du vite om dette forskingsprosjektet? - Eg møtte ein av forskingsleiarane.

Det er ikkje mogleg.

Orsak. Jule! Jule, eg har sendt deg minst ti meldingar.

Som sagt, eg var opptatt.

Først seier du at du ikkje stoler på Hoffman, og så treffer han til lunsj bak ryggen min.

Bokstaveleg talt, faktisk. Han liker å gjere slike ting.

Forresten, kva har de to å diskutere?

Vi har ikkje tid til dette. Eg må snakke med deg. Det hastar.

Det gjeld fred i Vest-Sahara. Eg treng hjelp av deg. Når kan eg treffe deg? I morgon?

- Ja. Greitt. - Takk.

- Korleis går det, Jon? - Heilt ærleg, ikkje så bra.

- Kva kan eg gjere? - Du kan bli betre.

Ja.

Men skal eg vere heilt ærleg, er det noko du kan gjere.

- Du øydelegg hjernen med all den alkoholen. - Den tyske fyren og Thea...

Det er ikkje berre jobb. Dei er noko mellom dei.

Klart det er.

- Ludder. - Det er du som er ludderet her.

Her er forskotet ditt. Du skal setje boksen i frølageret om ikkje lenge. No kan du stikke.

Stikk no!

Dette er frøa du gav meg. Kvar kjem dei ifrå?

Genetisk er dei identiske med urgammal Dalara-kveite frå Sycarda.

Det var difor eg skulle undersøkje dei? Dei er identiske, men likevel er dei blitt...

- Manipulerte. - Her og her. Ikkje genetisk, men... på anna vis.

- Kva tenkjer du? - At dei har vidareutvikla frøa frå Sycarda.

Og difor har dei bytt ut frøa i frøbankane med døde frø.

- Det er ikkje så lett å få tilgang til frøbankane. - Vi snakkar om verdas mektigaste konsern.

- Dei er i stand til kva som helst. - Eg veit det.

Dette er ei utsegn frå mannen min, Imre Laszlo, som han har bede meg lese.

Diverre vil eg ikkje vere tilbake på jobb på ei stund, om nokon gong.

Eg er glad eg har ein lojal og god etterfølgjar i Jule Kronberg.

Ho vil, som lova, respektere mi avgjerd, -

sjølv om somme aspekt strir mot hennar personlege overtyding.

Eg er veldig glad for at BSG sitt oppkjøp av Holymon kan bli sett i verk.

For ein helvetes farse.

"Som lova"? For ein parodi.

- Ganske genialt å drepe deg med lovprisingar. - Dette står Hoffman bak. Dette er ikkje over.

Mr. Benjamin?

Professor Said.

- Kva seier du, Sven? Ingen klem? - Slå deg ned.

Fire gonger så stor avling. Utan plantevernmiddel, utan kunstgjødsel.

- Du bruker mi oppfinning. - Kva for oppfinning kan det vere?

Lona-frøet. Det var mi oppfinning.

- Det var far min sin idé. Han leia prosjektet. - Og døydde som ein bitter mann.

Men han lét seg ikkje kjøpe, slik som du.

Vel, eg kan bevise at Lona-frøa stammar frå frøa frå Sycarda.

Kor mykje?

Eg veit du er til sals, Omar. Kor mykje snakkar vi om?

- Ti millionar. - Du er verkeleg ein sprø gammal mann.

Eg vil byggje opp att instituttet i Aleppo. Det blir dyrt.

- Eg kan ikkje berre gi deg ti millionar. - Visst kan du det.

Du kan kalle det ein donasjon.

Det kan sikkert trekkjast frå på skatten.

Og kva for garanti har eg for at du ikkje berre vil be om meir?

Ingen.

Men dersom eg går til pressa, vil alt de har kokt i hop her, falle i grus.

Eg vil gjerne treffe Victor.

- Så kjekt. - Ja?

Ja.

Veldig kjekt.

Fint.

- Orsak meg, eg skulle nett på... - Berre gå.

Å nei. Nei, ver så snill.

Å nei.

Kom!

- Og det går framleis bra med deg? - Ja då.

- Ingen smerter? - Nei.

Til Brussel, trur eg. Ja, eg skal ta meg av dei.