Original subtitles

Na elke ronde tafel brengt Nicolas Caeyers de banneling veilig naar huis

en ontrafelt hij alle geheimen van De Verraders.

Ik heb één dag te lang gewacht om dat pact open te breken, verdorie.

Eén dag te lang.

Hier zitten we dan in de auto, maar ik hoop, ik hoop dat ze het doorhebben.

Welkom bij De Aftocht.

Ik weet niet wat de rest gaat doen, maar ik stem op Hannelore.

Ik heb wel op de liefste verrader gestemd en dat is Hannelore.

Ik denk echt dat je een verrader bent.

Ik ga denken: amai, wat heeft dat vrouwtje dat goed gespeeld.

Wat een aflevering, mannekes.

Hannelore. - Ja...

Ik heb het, denk ik, wel uitgedokterd wie de verraders zijn,

maar ik ben er misschien een dagje te laat mee begonnen, met ze te ontmaskeren.

We gaan je naar huis brengen, kom. - All right.

You're done. Je kunt rustig alles achter jou laten.

Ik heb hier amper geslapen, ik was de hele tijd bezig met tactiek

en te bedenken wie een mogelijke verrader zou zijn,

wie welke links heeft. De hele tijd.

De hele bataclan. Voilà, zie. - Ongelooflijk.

Dat belooft een onthullende rit te worden.

Hé, lieve schat. I'm coming home.

Oei, nu al? - Ja, zeg.

'Nu al'? Zeg, hela. - Ik ben al een week in dat spel.

Ik ben keiver geraakt. - Ze zit al een week in dat spel. 'Nu al?'

En ik denk dat ik de verraders ontmaskerd heb.

Je bent toch de morele winnaar. - Ja, ik hoop het.

Ik ben ook wel blij dat ik naar huis kan komen en jou kan zien.

Ja, ik moet nog snel eens door het huis gaan op het eind van de dag.

Dus, je moet nog snel het huis opkuisen, ja.

Ik dacht het. - Ik ben er binnen een dik uurtje.

Tot straks, lieve schat. Bye, bye.

Hannelore, het heeft niet mogen zijn, zo dicht tegen het einde van het spel.

Nee, het heeft niet mogen zijn. Ik ben vanmorgen bij het ontbijt binnengekomen

en ik heb gezegd: I like to die in style.

Omdat ik ergens wel wist dat ik ofwel vanavond verbannen ging worden,

ofwel vannacht vermoord. En het is het eerste geworden.

En dan het moment dat je daar bent gaan staan...

Die gezichten toen je zei 'ik ben een bondgenoot'...

Ja, ik heb m'n best gedaan. Ik ben de afgelopen dagen

geïnfiltreerd als bondgenoot onder de verraders,

maar dat was mijn strategie. Dat is mijn journalistieke instinct

om meer te weten te komen over mensen,

en ik had al redelijk snel uitgedokterd dat Walter een verrader was.

Maar ik wist de eerste dagen niet wie de andere twee waren,

dus ik had gewoon meer tijd nodig en de enige manier waarop dat mogelijk was,

was om dat pact nog verder te zetten. - Slim.

Maar ik heb één dag te lang gewacht om dat pact open te breken, verdorie.

Eén dag te lang. En dat is mijn cruciale fout geweest in heel dit spel.

Ik heb het spel op mijn journalistieke manier willen spelen

en ik denk dat ik uiteindelijk heb uitgedokterd wie het allemaal was,

en ik voelde de laatste dagen dat de verraders die ik al op het spoor was,

zich verraden voelden door iemand anders

en dat kon maar één persoon zijn en dat is Jamie.

En ik twijfelde tussen Jamie en Kim.

En doorheen de dag dacht ik meer en meer: nee, het is Jamie.

Ik denk dat ze zich veel dommer en naïever heeft opgesteld...

Ook een tactiek, hè. - ...dan dat ze is.

Maar wat heeft Loïc vandaag gedaan? - Ik denk dat Loïc

het spel, om te beginnen, heel goed gespeeld heeft,

maar dat zijn geweten geknaagd heeft vandaag, dat hij...

verrader wou zijn en die belofte had gemaakt aan twee andere verraders

om hen ook niet te verraden.

En tegelijkertijd had hij ook een ander pact gesloten.

Dus ik denk dat dat allemaal aan hem geknaagd heeft.

Op een bepaald moment heeft hij het gevoel gehad dat hij, als verrader,

verraden werd en dat dat bij hem gewoon de stoppen heeft doen doorslaan

in de zin dat hij dat niet kon voor zichzelf.

Dat zijn geweten dat niet toeliet.

Want belofte maakt schuld. Vanavond vertrekt een tweede verrader.

Maar ik vind het wel een geweldige gast. Ik vind het wel echt...

ook mooi van hem als persoon dat hij dat niet kon.

Zie, als ze mij nu geloven, gaat het toch nog lukken, denk ik.

En misschien was het anders niet gelukt,

want ik denk niet dat veel mensen Jamie op het spoor waren gekomen.

Ik denk het ook niet, want wij hebben een schrift

dat je eens mag opendoen.

En daar hebben alle vorige verbannelingen

hun top drie verraders in gezet.

Niemand had het juist, hè. Denk ik toch. Ik hoop dat ik het juist heb.

Als je wilt, mag je ze opschrijven ook.

Dus Wendy zat op Astrid, Walter en Kim.

Issam zat volledig verkeerd. Die Jamie is gewoon niet vernoemd geweest.

Omdat die, denk ik, een rol heeft gespeeld die het verst van haar stond.

Ja, ik denk het ook. - Dus, ja...

Hier zitten we dan in de auto, maar ik hoop, ik hoop dat ze het nu doorhebben.

Wat was het fijnste moment deze week?

Dat is toen ik met Loïc en Walter in de bar was,

mij heel goed bewust dat het twee verraders waren.

Maar ook gewoon twee ongelooflijk toffe mensen. Ja, echt.

Ik heb Walter zien dansen op de meest marginale zaken.

Dus, sorry, Walter, maar ik ga het toch zeggen

dat jij 'alle hoeren in een tent, alle hoeren in een tent' hebt staan zingen.

Walter heeft mij trouwens een boek gegeven.

En één zin is me daarin bijgebleven, misschien heeft hij 't ook wel zo bedoeld.

En dat is: De waarheid is dat iedereen ook maar gewoon probeert.

Misschien nog iemand die ik vergeten ben, die ik echt graag wil blijven zien,

is Loïc. - Met zijn zuurdesembrood.

Dat was zo goed. Dat zuurdesembrood was echt wauw.

Ik heb ook gezegd: Mmm, Loïc... Iedereen begon me uit te lachen.

Maar het was een oprechte uitdrukking van hoe lekker het was.

Jullie hebben in het begin zo een schriftje gekregen.

Ik heb dat van jou. Ik heb er nog niet in gekeken.

Maar staat daar nu veel in? - Het staat vol.

Kijk, 'verdachte: Jamie, Loïc'... - Maar wow...

Hoeveel pagina's heb je zo volgekrabbeld?

Ik had misschien nog een zevental pagina's over.

Als ik nalas wat ik de dagen daarvoor had geschreven,

zag ik het plots, gewoon. Daardoor zag ik het plots allemaal.

Heb je nog een boodschap die je aan iemand wilt richten?

Mag ik gewoon algemeen ook iets zeggen? - Algemeen mag ook, ja.

Liefste medebondgenoten, ik begrijp dat een aantal onder jullie

zich misschien verraden voelen door een bondgenoot,

en ik denk dat ik ze alle drie juist heb,

maar dat ik te lang heb gewacht. Mijn excuses daarvoor.

Maar ik hoop dat jullie nu eindelijk kunnen zien

dat jullie mij kunnen vertrouwen.

En het is een cliché, maar echt waar, jullie zijn allemaal geweldige mensen.

Doe dat nog goed en probeer je medebondgenoten te vertrouwen.

Drie, twee, een, go.

Wat een prachtige schat heb je daar.

Mag ik je een knuffel geven?

Hoe is 't? - Goed.

Maar zo streng. - Streng, hè?

Goh, wat een spel, zeg.

Wat een spel.

Komaan, Bart. Team Blauw, hè.

Hallo.

Daar, zie. Mag ik uitstappen? - Jij mag uitstappen.

Dat was een lange rit wel.

Sorry, ik ben nog aan het nadenken hoe alles gelopen is.

Het spel laat je niet los, hè. - Ik wil het heel graag weten nu,

wat die denken.

Dat zal niet gaan. Nu is het gedaan. - Het was een aangename rit.

Dank je om mij veilig thuis te brengen.

Mag ik je een kus en knuffel geven? - Natuurlijk mag dat.

Laat het los, laat het achter jou.

Zeg, saluut, allemaal. Dag, mannen. - Dag, het beste.

Ik denk dat het spel

haar nog niet snel zal loslaten.

Ze zit er nog volledig in.

Maar het is gedaan. Dag.