Original subtitles

Na elke ronde tafel brengt Nicolas Caeyers de banneling veilig naar huis

en ontrafelt hij alle geheimen van De Verraders.

Walter is het typische voorbeeld van iemand

bij wie je goed moet zijn in het loskoppelen

van wat hij doet in het spel en wat hij doet in het echt.

In het dagelijkse leven. - Ja.

Hij zou nooit een verrader willen spelen omwille van de reputatie van zijn beroep.

Dat kan hem niets schelen, denk ik. - Hij trekt er zich geen zak van aan.

Welkom bij De Aftocht.

Ja, het spijt me, Dirkie boy.

Mijn stem gaat naar Dirk. - Dirk.

Ik stem voor Dirk. - Sorry, ik ga een schaap zijn.

Daar is hij.

Dirk, het heeft niet mogen zijn. - Nee.

Er is toch al bijna een week voorbij, dus... ja.

Wij gaan je veilig thuisbrengen.

Het was een goede week.

M'n jongste dochter had gezegd dat als ik er als eerste zou uit vliegen,

ze me de rest van het jaar niet meer zou aankijken.

Dat is hard. - Dus ik was al opgelucht

dat dat probleem van de baan was.

Het leuke aan heel die week is dat je in contact komt met mensen uit sectoren

waarmee je anders nooit te maken krijgt. Daar steek je altijd van alles van op.

Ik heb geleerd over de biologie van het zuurdesembrood van Loïc...

Welkom bij Zot van Koken. Vandaag maken we brood.

...hoe je fietsen moet afstellen van mijn vriend Niels.

En de meest opvallende figuur

met wie ik zo veel mooie momenten mee heb beleefd, is Ward.

Bijna afwezig in het spel als dusdanig, maar heel aanwezig in de sfeer.

Dirk, er zijn drie mensen die nog iets tegen jou wilden zeggen

en we hebben dat in drie filmpjes gegoten. Er ligt daar een telefoon.

Hé, Dirk. Ik hoop voor jou op een veilige terugrit naar huis.

Ik vond je een toffe kerel. Het was heel leuk om je te leren kennen.

En nogmaals, hetgeen dat wij vandaag hebben doorstaan,

heeft, denk ik, wel een band gesmeed. Daarom heb ik niet op jou gestemd, Dirk.

Ik wist ook zeker dat jij het niet was. Ik heb de kudde niet willen volgen.

I'm very sorry dat jij naar huis bent.

Maar alsjeblieft, laat ons na het programma nog eens afspreken

en een goede pint drinken. Ciao, Dirk. Dag.

Ik zie een smile op je gezicht. - Weet je wat soms raar is?

Dat je mensen tegenkomt uit een context met wie je eigenlijk ook niets gemeen hebt

in overtuigingen en dat dat toch matcht.

De wetenschap is er nog niet achter waar die match precies in zit.

Is dat een subtiele lichaamsgeur die je niet ruikt maar die toch een effect heeft?

Het is altijd plezant om zo iemand op zo'n manier dan...

Ik had hem anders nooit van mijn leven gezien.

We hebben nog een tweede filmpje.

Yo, Dirk. De eerste dag heb je gezegd dat je kinderen het niet cool zouden vinden

als je er na de eerste dag uit lag.

Dat is niet gebeurd. Je hebt het keilang volgehouden.

Maar na dit alles moet je misschien mensen

toch eindelijk eens wat meer bijleren over de leeuw.

En als je ooit nog eens aan een ander programma gaat meedoen, weet je welk:

de Soundmixshow. En dan kom ik supporteren voor de Mick Jagger van Vlaanderen.

Goede terugrit.

Dat was van Maureen. - Ja.

Wat vind je van haar?

Ja, ik ken haar niet zo goed. We hebben vandaag wel in de wagen gezeten samen

en we hebben alle twee krullen. En ze zei: Als jij je haar langer zou laten groeien,

dan krijg jij dezelfde soort krullen als ik.

Waar ik op antwoordde: Als mijn haar lang wordt, vallen mijn krullen eruit.

Waarop zij zei: Dat is, omdat je de verkeerde shampoo gebruikt.

Dus zelfs daar steek je iets van op. - Dan hebben we nog één filmpje.

Hé, Dirk. Hier deze week, als ik dat mag zeggen, ben je een copain geworden.

Ik ben altijd enorm gefascineerd geweest door jou.

Ik ben enorm gefascineerd door dieren, de dierenwereld, hoe dierenwerelden werken.

Los van wat we zijn hier, vond ik gewoon dat ik consequent moest zijn.

Ik heb dat tegen jou gezegd.

Maar dat neemt niet weg dat ik... jou als persoon enorm waardeer

en dat ik graag eens een avond met jou wil gaan eten.

Dat is een uitnodiging.

Het was voor mij een eer en een genoegen om je zo goed te mogen leren kennen.

En hopelijk tot heel snel. Bye, bye.

Ik mag gaan eten met meester Damen op zijn kosten.

Walter is het typische voorbeeld van iemand

bij wie je goed moet zijn in het loskoppelen

van wat hij doet in het spel en wat hij doet in het echt.

In het dagelijkse leven. - Ja.

Hij zou nooit een verrader willen spelen omwille van de reputatie van zijn beroep.

Dat kan hem niets schelen, denk ik. - Hij trekt er zich geen zak van aan.

Chapeau dat hij dat durft.

Als je de tijd kon terugdraaien, had je het dan anders aangepakt?

Als je de klok terugdraait zoals die zich heeft afgespeeld,

dan hield ik gisteren mijn mond en laat ik Astrid doen

en spelen we de eerste verrader naar huis.

Ik durf op dit moment met grote stelligheid te zeggen

dat ik met 95% zekerheid iemand voorstel die verrader is.

Wij hebben hier een schrift.

En dan vragen we telkens aan de banneling

om de top drie verraders daarin te schrijven.

Geen enkele die Walter erop zet. Ah, hier, sorry. Wendy.

Wie is je verdachte nummer één? Ik denk dat we dat weten.

Walter. - Dat is Walter.

Hannelore. Ze zijn een twee-eenheid, die twee.

En ja, ik ga ook Loïc schrijven.

En waarom denk je dat Hannelore...

Ze zitten naast mekaar aan de ronde tafel. Ik denk dat ze op een manier

eventueel met benen signalen kunnen geven. Ik weet het niet.

Maar dat is nu misschien wat vergezocht, hè.

Waarom verdenk je Loïc? - Ik weet het niet.

Van het zuurdesembrood... - Ik denk dat er een jongeling bij zit.

Weet je wat mij verrast heeft?

Ik heb voor de Knack waar ik al 34 jaar voor werk,

jaren in de zware oorlogsverslaggeving gezeten. Wat ik merkte de eerste dagen,

was dat mijn lijf ineens in dezelfde overlevingsmodus ging

als waarin ik zat toen ik echt in moeilijke omstandigheden moest werken, ja.

En niet zien aankomen. - Is dat niet beangstigend?

Dat is keibeangstigend.

Het is toch wel raar dat je dat met een televisieprogramma naar boven kunt halen.

Zeer bizar.

Ik heb een paar zeer mooie gesprekken gehad met Issam.

En hij deed wel een beetje raar met zijn acteren.

En op een gegeven moment groeit de consensus: Misschien vandaag op Issam.

Niemand maakte een move en dat begon zo op mijn zenuwen te werken.

Zo van: Ja, ik heb een buikgevoel, maar ik ga het toch niet zeggen.

Toen heb ik gezegd: Ik ben hier de oudste. Ik ga mijn verantwoordelijkheid nemen.

Issam, ik ga voor jou. Een hele zwik mee.

Terwijl ik daar zo'n spijt van had van persoon naar persoon toe,

omdat hij zo'n aangename, intrigerende mens is.

Alleen zie je nooit, en dat pleit voor hem...

Alleen zie je nooit wanneer hij aan het acteren is en wanneer niet.

Dirk, heb je nog een laatste boodschap...

voor iemand? - Een laatste boodschap.

De beroemde laatste woorden.

Ik heb een boodschap voor de eventuele kandidaten voor een tweede reeks.

Begin er niet aan. Als je eraan begint, denk dan goed na,

want het is niet evident.

Ik ben echt van plan om het heel darwiniaans te spelen

en mij maximaal aan te passen aan de veranderende omstandigheden.

Klaar? Start.

Team groen met 4 minuten en 21 seconden.

Als ik het nu mis heb, dan stop ik met werken.

'Iene miene mutte is de baas.'

Ik doe niet meer mee.

Verraders, chapeau. Je hebt er weer een bondgenoot uit gespeeld.

Nee, maar allee...

We zijn er. Het is hier muisstil in het midden van de velden.

Hij raakt er precies niet uit.

Ah, toch wel. - Bon, niets vergeten...

Voilà. Shit, we zijn nog niet ver genoeg.

Het is nog één verder. - Is dat echt?

Sorry. Ja, dat zijn de buren. Verdorie.

Straks belt de burgerwacht de politie. - Ja, Dirk weet het niet goed meer.

Hier, dit is het.

We doen weer alsof we er zijn, maar we zijn al gepasseerd daar.

Bril mee, dinges mee...

Alles mee? - Ik denk het wel.

Het gaat je... - Ga jij nu terug?

Ik moet terug naar het kasteel en de volgende halen.

Veel plezier daar. Groetjes en tot ziens, hè.

Dag, Dirk. - Bye.

Toffe mens, hè?

En hij zegt ook waar het op staat.

Het is niet: Ah, tv, tv.

Het is gewoon: Bam, dit denk ik.

Top. Love him.