Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Wat voorafging...
Weer aan de slag en verlost van je paniekaanvallen. Hoe voel je je?
Ik heb een geweldig netwerk dat me enorm steunt.
Harry is mijn rots.
Wie kan ik bijschenken? Ty, makker...
Dag, tante. - Zo te zien had iemand een leuke avond.
Wat ga je mam vertellen? - Helemaal niets.
Dat mag jij doen.
Waarom beantwoord je m'n berichten niet? - Ben je me nu echt gevolgd?
Wat verwacht je dan? Je bent niet eerlijk over waar je naartoe gaat.
En dan? Jij bent zonder overleg met je beste vriend naar Boedapest gegaan.
Mel, doe rustig. - Geef me geen bevelen.
Na Boedapest hebben we elkaar beloofd altijd eerlijk te zijn.
Weet je dat nog? - Ja, maar nu wil ik het vooral vergeten.
Kom, Mel. - Nee.
Wat ik in mijn tijd doe, gaat jou niets aan.
Hou dus op met me te volgen. - Kom mee.
Blijf van me af.
Zes uur eerder
Hoi, Marcus. - Goedemorgen, schoonheid.
Sta je zo te popelen om mij te zien? - Ik moet ons ontbijtje afzeggen.
Ik moet mijn ouderlijke gezag uitoefenen. - Is alles in orde?
Nee, maar het komt wel goed. - Vast. Kan ik iets doen?
Heb je een remedie tegen puberteit? - Helaas niet.
Veel succes, en bel als je me nodig hebt. - Zal ik doen. Bedankt voor je begrip.
Grutten met stoofvlees? En kokoswater?
Je bent toch niet het katerrecept van oma Gladys aan het klaarmaken...
voor iemand die we allebei kennen?
Ik zeg geen woord. - Dat hoeft ook niet.
Ik wilde Dee een nachtzoen geven toen ik thuiskwam van mijn werk...
en ik viel bijna flauw van de dampen die van dat meisje afsloegen.
Ik maak me uit de voeten voor het vuurwerk begint.
Mijn vriendin Evelyn wil me alles over haar nieuwe vriend vertellen.
Dat is fijn voor haar.
Goedemorgen. - Lieve hemel, nee...
Kijk eens wat tante heeft gemaakt. Tante, tante...
Mama?
Ik moet je iets vertellen. - Wat is er?
Ik ben gisteravond naar een feestje geweest en ik heb...
iets te veel gedronken.
Veel te veel gedronken.
Bedankt voor je eerlijkheid. - Ja, graag gedaan.
Eet je ontbijt maar op.
Dat zal het gebons in je hoofd wat verstommen.
Kom daarna maar naar de zitkamer.
Dus als ik het goed heb, is hij rijk, knap, verfijnd en vrijgevig.
Had ik gezegd dat hij rijk is? - Ja. Dank je.
Serieus, het is heerlijk om eindelijk een man te ontmoeten...
die nog zoveel vuur en ambitie heeft.
En wat doet die vurige en ambitieuze man?
Nigel is ondernemer, zakenman en investeerder.
En blijkbaar blinkt hij er ook in uit.
Hij heeft jou in elk geval overtuigd.
Ik heb je het beste nieuws nog niet verteld.
Hij heeft een weekendje Parijs voor ons geregeld.
Wauw. - Ik weet het.
Dat is fantastisch, maar...
is het wel een goed idee om op reis te gaan met iemand die je pas hebt leren kennen?
Je bezorgdheid is lief, maar niet nodig. Wacht maar tot je hem ontmoet.
Blijf anders gewoon hier. Hij komt straks lunchen.
Wat? Nee. Ik wil niet storen.
Hé. - Hé, hoe voel je je?
Niet geweldig, maar wel beter.
Wil je me nog iets vertellen? - Dat het me spijt.
Ik weet dat het verkeerd was en het zal niet meer gebeuren.
Hou maar al op. Dit gaat niet over gisteravond.
Het gaat niet over je joyride met mijn auto of jouw dronkenschap.
Dit gaat over je gedrag.
Zo ben je niet, en het is gevaarlijk. En het loopt uit de hand.
Ik weet dat ik je teleurstel en het spijt me echt.
Dat waardeer ik. Maar je bent niet de enige die fouten heeft gemaakt.
Hoe bedoel je?
Je gaat duidelijk door een moeilijke periode.
En dat heb ik niet opgemerkt, dus ik blijf vandaag thuis.
Geen gsm, geen berichtenbord, gewoon wat moeder-dochtertijd.
Ga je me niet straffen?
Zoals jij je nu voelt, is al straf genoeg.
Wat gaan we vandaag dan precies doen?
Om te beginnen, ga jij iets aantrekken dat vies mag worden. Ik wacht in de garage.
Vooruit.
Klaar.
Hé, Rob. - Goedemorgen, Harry.
Zeg dat wel.
Mijn speciale bestelling van Iron Goddess of Mercy is net binnen.
Is dat een videogame? - Nee, hoor.
Het is een bijzondere oolongthee die wordt geteeld in de Chinese provincie Fujian.
De blaadjes worden gedurende 60 uur langzaam gebrand. Maar goed, hoe gaat het?
Ik wilde laten weten dat ik een dagje vrij neem.
Ik wil wat tijd doorbrengen met Dee.
Ze heeft wat levensbegeleiding nodig. - Oké.
Neem alle tijd die je nodig hebt. Ik zeg het tegen Mel als ik haar zie.
Wanneer dat ook moge zijn. - Is er iets?
Nee, nee. Alles is vast prima.
Ze was al weg toen ik vanochtend opstond, ze moest wat boodschappen doen.
Dat heeft ze gisteren ook gedaan. Tegenwoordig verdwijnt ze wel vaker.
Je klinkt bezorgd. Zal ik... - Nee, geniet van je dagje met Delilah.
Met Mel gaat het vast prima.
Je hebt mijn plaats ingepikt. - Het is een publieke parking.
Ik werk daar en dat is mijn parkeerplek. - Dat staat er los van.
Nu niet. Ik heb een belangrijke meeting. - Ik denk niet...
Je hoeft niet te denken, liefje. Je moet gewoon je auto verplaatsen.
Meneer, achteruit. - Kom op, dame. Verplaats je auto.
Kom op, liefje.
Achteruit, nu.
Waar ben je mee bezig? - Nee, waar zijn wij mee bezig?
We gaan dit pareltje repareren. - Weet je wat eraan scheelt?
Volgens mij raakte de bedrading van de alternator in de war bij die aanrijding.
Wil hij daarom niet starten? - Inderdaad.
En aangezien jij hem hebt beschadigd... - Moet ik hem helpen repareren.
De fijnste herinneringen aan mijn vader waren toen we aan deze auto werkten.
Echt?
Uiteindelijk besefte ik dat hij mijn hulp niet nodig had...
maar hij deed niets liever dan aan de Chevelle prutsen...
en dat wilde hij met mij delen. We hebben hier de beste gesprekken gehad.
Ik hoop dat wij dat ook kunnen hebben.
Dat zou ik fijn vinden. Bedankt dat je tijd voor me uittrekt.
Dat had ik eerder moeten doen.
Deze distributieriem repareert zichzelf niet...
dus je mag die manicure vaarwel kussen en de momentsleutel pakken.
De momentsleutel... Ja, mevrouw.
Oké, deze?
Bedankt dat ik zo snel nog kon komen.
Het klonk dringend.
En met de terugkeer van je aanvallen... Heb je er weer een gehad?
Ja, maar het was anders.
Het was erger. - Wat is er gebeurd?
Een man zei dat ik zijn parkeerplek had ingepikt, wat niet zo was.
Hij stapte uit en werd heel opdringerig. - Oké.
Natuurlijk kan zoiets een paniekaanval uitlokken.
Ik pakte mijn pistool en richtte het op zijn borst.
Dat is nogal een escalatie. Ik ben blij dat je contact hebt gezocht.
Wat is er mis met mij? Ik dacht dat dit achter me lag.
Ik weet dat PTSS altijd aanwezig blijft, maar ik dacht dat het ergste voorbij was.
PTSS is onvoorspelbaar.
Je kunt maandenlang geen last hebben tot plots, zonder waarschuwing...
de kleinste trigger zoals een hard geluid of een ruzie...
een nieuwe aanval kan veroorzaken. - Bof ik even.
Weet je wat je wel kunt doen? Je kunt leren ermee om te gaan.
Je zal eraan moeten werken en moeten steunen op je omgeving.
Hoe gaat het met Harry? Hoe gaat hij om met de terugkeer van je aanvallen?
Je hebt het hem toch verteld? - Nee.
Wat doen we hier dan volgens hem? - Ik...
Heb je hem dat ook niet verteld? - Ik wil niet dat hij zich zorgen maakt.
Doe je dat voor hem, of voor jezelf?
Oké, voor mezelf. Ik...
Ik schaam me. - Waarvoor?
Ik vraag niet graag om hulp. Dan voel ik me zwak.
En geef nu toe, op dit moment ben ik een puinhoop.
Ik heb paniekaanvallen en gewelddadige uitbarstingen...
Dat zijn twee verschillende manifestaties van dezelfde overlevingsreflex.
Dan ben ik nog steeds een puinhoop.
Ik wil je iets vragen.
Hoe zou Harry zich voelen als hij wist dat je hem niet de waarheid vertelde?
Hij zou boos zijn. - Vertel het hem dan.
Het is zoveel moeilijker om dit in je eentje door te maken.
Je hebt een liefhebbende, zorgzame man. Laat hem toe.
Ik zat daar in de Sahara met een halfblinde kameel...
en een norse gids die heimelijk boukha zat te zuipen.
O nee. - Toen we eenmaal in Bir Lehlou waren...
waren we er alle drie slecht aan toe. - Nigel heeft de beste verhalen.
Ja, en deze maaltijd is buitengewoon. - Dankzij de chef-kok van het Four Seasons.
Ik logeer er nu mijn herenhuis gerenoveerd wordt. Weet je...
Dames, neem me niet kwalijk. Een investeerder uit Luzern.
Doe maar.
Wat denk je? - Ik heb hem pas ontmoet...
maar hij doet de hype alle eer aan.
Dat interesseert me niet. Tientallen investeerders azen op je plekje.
Kom niet bij mij huilen wanneer het geld binnenrolt. Tot ziens.
Is alles in orde? - Ja, hoor.
Een angstige investeerder wil zich terugtrekken.
Zulke gouden kansen kom je niet vaak tegen.
Dan heeft hij pech gehad. - Sorry dat ik het vraag...
maar waarom is die investering van jou een gouden kans?
Vi, wat voor vraag is dat nu? - Ik ben gewoon nieuwsgierig.
Ik heb altijd gehoord dat gouden kansen niet bestaan.
Deze investering is dat wel. Het gaat om vastgoed op de Bahama's.
Het huis erop is waardeloos, maar op 900 meter diepte bevindt zich olie.
De olierechten alleen zijn 20 keer de investering waard.
Kun je dit ook bewijzen?
Heb je de geologische verslagen en topografische kaarten gezien?
Ja. Een gouden kans dus.
Dames, sorry, maar ik heb een afspraak aan de andere kant van de stad.
Viola, het was me een genoegen. - Insgelijks.
Je bent niet te geloven. - Wat?
Waar was dat kruisverhoor goed voor? - Ik heb hem gewoon wat vragen gesteld.
Nu moet ik me bij hem verontschuldigen. - Ev, wacht.
Die man heeft iets dat... - Ik heb een ongelooflijke man ontmoet.
Waarom kun je niet gewoon gelukkig voor me zijn?
Dag, schat. - Geen boodschappentassen?
Het was dus niet zo'n boodschap.
Ik wil ergens met jou over praten. - Ja?
Tante Vi, wat doe jij hier? Is alles in orde?
Hoi. - Ja en nee. Hallo.
Ik weet het niet, ik heb jullie hulp nodig. - Dat is wat we doen. Ga zitten.
Mijn vriendin Evelyn is met een man aan het daten.
Hij lijkt te goed om waar te zijn, en in mijn ervaring klopt dat meestal ook.
Zullen wij hem eens natrekken? - Graag.
Zijn naam is Nigel Paddock, een jonge vijftiger met een herenhuis ergens.
Hij zou in het Four Seasons logeren.
Op het eerste gezicht duikt er niets alarmerends op.
Er staat geen herenhuis op zijn naam, maar het kan ook in een trust zitten.
Nooit gearresteerd, een MBA van Harvard... Chic.
Zijn financiën zien er goed uit, net als zijn belastingen.
Mooie bankrekening. En hij logeert in een suite in het Four Seasons.
Ik weet het niet, maar het ziet er goed uit.
Ik blijf nog even graven, maar ik ben het eens met Mel.
Oké, ik ben zowel beschaamd als opgelucht.
Ik denk dat ik me bij hem en Evelyn moet verontschuldigen.
Ze zullen vast begrijpen dat je het goed bedoelde.
Bedankt, jullie tweeën. - Natuurlijk.
Wat wilde je zeggen?
Voor tante Vi kwam, wilde je me iets zeggen.
Ik ben het al vergeten. Wil je een glas water?
Ben je klaar voor dat gesprek? - Ja, hoor.
We hoeven niet te praten over je fouten. - Nee?
Toen je werd afgewezen door je noodschool, heb je je enorm misdragen...
en dat zul je nooit meer doen, toch?
Nu geef je een bevestigend antwoord. - Ik zal het nooit meer doen.
Ik wil maar één ding weten: Waarom zo'n reactie na die afwijzing?
Waarom ben ik zo doorgedraaid?
Kom nu, ik heb me vier jaar lang uitgesloofd...
en de makkelijkste school heeft me afgewezen.
Dat weet ik. Wanneer het leven moeilijkheden op je pad gooit...
heb je alleen maar controle over je eigen reactie.
Dus ik mag niet overstuur zijn? - Natuurlijk wel, je bent een mens.
Weet je waarom je opa zo graag aan auto's sleutelde?
Ze zijn voorspelbaar, niet zoals het leven.
Je stopt de sleutel in het contact en onder de motorkap begint alles te draaien...
met aldoor hetzelfde resultaat. - Ja, de motor start.
Dat niet alleen.
Als je eraan werkt en de auto onderhoudt, wordt die ook betrouwbaarder.
Dat snap ik, maar zo is het leven helaas niet.
Niet altijd, maar auto's ook niet.
Zelfs de best onderhouden auto kan er plots de brui aan geven.
Om allerlei redenen buiten onze wil om, op het slechtst mogelijke moment.
Zoals toen ik werd aangereden. - Wat ga je op zo'n moment doen?
Wat als je auto niet start en je naar een meeting of een sollicitatiegesprek moet?
Ga je dan hulpeloos in de auto zitten schreeuwen, vol zelfmedelijden?
Nee, je stapt uit.
En je zoekt een andere manier om op je bestemming te komen.
Dit keer heeft het werk geloond.
Zullen we een ritje gaan maken? - Echt?
Deze keer met mijn toestemming. - We doen het.
Kom op.
Hallo? - Met Viola, Evelyns vriendin.
Evelyn is hier niet, als je haar zoekt. - Eigenlijk wilde ik jou spreken.
Ik moet me bij jou verontschuldigen. - Toe nu, dat is nergens voor nodig.
Jawel. Evelyn is mijn beste vriendin, dus ik ben wat overbeschermend.
Maar toch, dat geeft me niet het recht om je zo te verhoren.
Het spijt me, het getuigde van weinig respect voor jou en voor Evelyn.
Toegegeven, ik was even de kluts kwijt, maar ik weet dat je het goed bedoelde.
Evelyn boft met een vriendin als jij.
En aangezien ik graag wil blijven, als Evelyn dat wil natuurlijk...
hoop ik dat wij ook vrienden worden. - Dat hoop ik ook.
Je hebt het druk en ik heb je lang genoeg gestoord. Bedankt voor het luisteren.
Altijd.
Sorry dat ik zo laat ben. Kan er nog iemand bij?
Ik kan niet wachten om met jou naar Parijs te gaan.
Hé, Harry. Het gesprek met Nigel is best goed verlopen.
Ik rij nu naar Evelyn om me ook bij haar te verontschuldigen.
Wacht daar nog maar even mee. Zoals beloofd heb ik die Nigel nagetrokken.
Ik heb zijn gezicht door enkele datingapps gehaald...
en hij heeft een profiel op maar liefst drie verschillende sites...
en gebruikt telkens een andere naam. - Heeft Nigel drie aliassen?
Voor zover ik kan zien, heeft hij een type.
Professioneel, knap en recent gepensioneerd.
Zoals Evelyn. - Precies. Hij heeft een werkwijze.
Ik heb hun berichten bekeken en elke relatie eindigt abrupt.
Hij ghost hen, verandert van naam en app en herhaalt het trucje met een andere vrouw.
Je moet het Evelyn vertellen. - Ik bel haar meteen...
maar ze is heel boos op me, Harry. Ik weet niet of ze me zal geloven.
Dat begrijp ik, maar je moet haar waarschuwen.
Misschien kan ik eens met een ander slachtoffer praten?
Woont een van hen in de buurt? - Ja.
Ene Frances Esposito. Ik stuur je haar nummer.
Harry, wanneer dit voorbij is, krijg je van mij een perzikvlaai.
Dat hoeft echt niet, maar als je erop staat...
Dee. - Sorry.
Het is oké, ontspan gewoon.
Ik ben dol op dit nummer.
Het is leuk om samen tijd door te brengen. Ik mis het.
Ik ook.
Sorry. - Het is oké, daarom ligt die drempel er.
Dat meen je niet. - Wat is er?
Liedjesteksten. Die heb ik geschreven toen ik 17 was of zo.
Schreef je liedjes? - Ik heb er vroeger zoveel geschreven.
Ik wilde songwriter worden. - Waarom wist ik dat niet?
Er is nog zoveel dat je niet weet. - Waarom heb je het opgegeven?
Ik weet het eerlijk gezegd niet meer. Mijn leven zal anders zijn uitgedraaid.
Maar ik herinner me mijn papa's reactie nog, toen ik hem dit gaf.
Hij was enorm gestrest en ik moest studeren voor een belangrijk examen.
Hij maakte plots een U-bocht en reed de hele stad door, naar Davey's Place.
De beste milkshakes van New York. - Davey's op Grand?
Dat is sinds een paar maanden weer open.
Niet liegen. - Ik meen het.
Kom op dan, maar geen U-bocht maken. - Dat was ik ook niet van plan.
Bernard was knap en heel charmant.
Hij leek oprecht in mij geïnteresseerd.
Ik dacht dat ik de jackpot had gewonnen. Ik had beter moeten weten.
Wat is er gebeurd?
Ik werd eenvoudigweg bedrogen.
Alles was perfect, en toen begon hij over een investeringskans.
Natuurlijk gaf ik hem mijn geld. Hij noemde het...
Laat me raden, een gouden kans. - Klopt.
Hoeveel heb je hem gegeven?
100.000 dollar.
Hij reed met een Bentley, nam me mee uit eten en beloofde me een trip naar Parijs.
Ik hoefde nooit iets te betalen. - Natuurlijk dacht je dat hij succesvol was.
Je hebt je geld toch teruggekregen? - Geen cent.
Op de cheque moest ik 'gift' schrijven, omdat dat beter was voor de belasting.
Daarna verdween hij. - Ben je naar de politie gegaan?
Ja, maar omdat het om een gift ging, stonden ze machteloos.
Mijn dochter stuurde me naar een advocaat...
maar een rechtszaak zou veel geld kosten. Geld dat ik niet meer had.
En eerlijk gezegd wilde ik geen rechtszaak.
Dan zou iedereen weten...
Ik wilde het gewoon achter me laten. - En daar rekent hij ook op.
We moeten hem tegenhouden.
Dit is geen parkeerplek, dus blijf jij maar in de auto zitten.
Ik zal de milkshakes halen. Welke smaak wil je?
Chocolade. - Normaal is dat geen slechte keuze.
Maar vroeger stond men in de rij voor Davey's aardbeienmilkshake.
Dan neem ik die van jou wel. - Droom verder.
Ik wil alleen je excuses, anders hang ik op.
Het spijt me voor hoe ik alles heb aangepakt.
Dank je. - Maar ik had gelijk.
Een vriend heeft Nigel nagetrokken. - Achter m'n rug om?
Gelukkig maar. Ik heb een vrouw ontmoet...
die hij heeft verleid en 100.000 dollar heeft afgetroggeld.
Nadat ze had geïnvesteerd in een van zijn 'gouden kansen', is hij verdwenen.
Sorry dat ik dit via de telefoon vertel, maar ik moest je waarschuwen.
Geef die man geen geld.
Evelyn, je hebt hem toch niks gegeven?
Ik heb hem net 250.000 dollar gestuurd.
Evelyn, dit is heel belangrijk. Heb je dat geld aangegeven als gift?
Hij raadde dat aan, voor de belasting.
Allemachtig, Vi, wat moet ik nu doen? - Luister, het komt wel goed.
Ik kom eraan.
Harry. - Hé, man. Heb je even?
Voor jou altijd. - Het gaat om Mel.
Is ze in orde? - Ja, maar ze gedraagt zich nogal raar.
Het is niet dat ze verdwijnt, maar ze gaat vaak weg en zegt niet waarnaartoe.
Denk je dat ze vreemdgaat?
Hemel, nee. Dat maakt het eigenlijk nog erger. Niet echt.
Maar goed, wat als ze in de problemen zit of gevaar loopt?
Dat zou ze je toch vertellen? - Tenzij ze me wil beschermen.
Misschien, maar jullie zijn altijd eerlijk tegen elkaar, dus vraag het haar gewoon.
Alleen zo kun je haar helpen.
Robyns tante Vi belt me. - Ik weet al waarom. Neem maar op.
Ms Marsette, hoe gaat het? - Zeg maar Viola.
Kun je me helpen? - Ik doe m'n best. Wat is er?
Mijn vriendin Evelyn datet een man die een oplichter blijkt te zijn.
Hij overtuigt vrouwen om hem geld te geven voor louche investeringen.
Ook je vriendin? - Ze heeft hem 250.000 dollar gegeven.
Viola, dat is vreselijk. Helaas is het geen alleenstaand geval.
Er zijn wel meer oplichters met zo'n zwendel, maar juridisch staan we zwak.
Vooral als het geld een gift is. - Dus we kunnen helemaal niks doen?
Een vrouw om wie ik geef, is hetzelfde overkomen.
De moeder van mijn makker Manny was als een tweede moeder voor mij.
Een man heeft haar verleid en uitgekleed. Ze is berooid gestorven.
Dus ja, het zou mijn jaar maken om die hufter op te sluiten.
Ik vrees alleen dat hij niet veroordeeld zal worden.
Stuur me de details, dan bekijk ik het eens.
Dank je, rechercheur Dante. - Zeg maar Marcus.
Dank je, Marcus. Harry kan je zijn aliassen en namen van slachtoffers geven.
Ik zal mijn best doen.
O, Ev...
Kom hier.
Ik heb geprobeerd hem te bellen en zijn telefoon is afgesloten.
Ik ben zo'n dwaas, Vi.
Ik kan niet geloven dat ik die man al mijn spaargeld heb gegeven.
We krijgen het wel terug.
Luister, vertel me wanneer je dat geld precies hebt overgemaakt.
We moeten je bank bellen. - Dat heb ik al gedaan. Het is te laat.
Liefje, hoeveel heb je er hiervan genomen?
Hallo, dit is een noodgeval. Stuur nu een ambulance.
Kom mee. - Nee.
Wat ik doe in mijn tijd, gaat jou niks aan. Hou op met me te volgen.
We gaan.
Blijf van me af. - Ik haal je hier weg.
Genoeg gehad? Mooi. Want ik heb er ook genoeg van.
Dit bespottelijke huwelijk is voorbij. Je kunt beter weg zijn wanneer ik thuiskom.
Met veel plezier, maar eerst wil ik mijn spullen.
Prima, maar mijn geld krijg je niet. - Ons geld.
Ons huwelijkscontract is waterdicht.
Weet je wat? Ik ga mijn geld uitgeven zoals ik dat wil.
Aan die Lamborghini die je haat. - Doe maar. Tot in de rechtbank.
Ik zal naar je wuiven in je rammelbak terwijl ik langs je vlieg.
Het lokaas is geregeld. Is de vis al in zicht?
Ik voel iets knabbelen.
Kan ik je er nog eentje aanbieden? Na die ruzie kun je dat wel gebruiken.
Gaat het? - Ik voel me fantastisch.
Ik heb net 81 kilogram dood gewicht gedumpt.
Pijnlijk, zeg.
Tante Vi. - Hoe gaat het?
Op schema. Hoe is het met Evelyn?
Ze hebben haar maag tijdig leeggepompt. Volgens mij zal ze het wel redden.
Mooi.
Ik wil haar graag wat goed nieuws geven.
Hopelijk lukt dat. Mel legt nu de valstrik.
En haar geld?
Dat is overgemaakt naar een bank op de Kaaimaneilanden.
Erg populair bij iedereen die rijk, beroemd of louche is.
Daar ligt het probleem. Die bank heeft de beste versleuteling die er is.
Maar jij bent Harry, jij kunt alles hacken.
Jazeker, als ik genoeg tijd heb. Die luxe hebben we nu niet.
Waarom niet? - Nigel heeft een vliegticket geboekt.
Straks vliegt hij naar de Kaaimaneilanden. Daar kan hij het geld opnemen en dan...
Is het geld voorgoed weg. - Precies.
Maar als Mel hem zover krijgt om z'n gsm te ontgrendelen...
gebruiken we een Trojan horse. - Wat?
Malware die Nigels biometrische gegevens steelt...
zodat we toegang krijgen tot zijn gsm, waaronder de versleutelde bankapp.
Maar dan moet Mel in zijn gsm komen.
Mijn ex wilde alleen maar geld. - Dat kan ik moeilijk geloven.
Of hij was hebberig én blind. - Het maakt niet uit.
Ik ga van hem scheiden en helemaal losgaan.
Geld moet rollen, toch?
Je zei iets over een Lamborghini?
Hij wilde er geen, maar ik heb er altijd van gedroomd.
Ik heb er een paar gehad en ze gaan altijd stuk.
Een paar? Wat doe je voor de kost? - Ik ben financier.
Investeringsexpert. - Die zal ik wel nodig hebben, hè?
Stap in.
Je bent vertrokken terwijl de sleutel nog in het contact zat. Ben je gek?
Wat is er?
Mijn drie beste vriendinnen zijn toegelaten tot Princeton.
Ze hebben het net op social media gepost.
We praten er al het hele jaar over. Met z'n vieren naar dezelfde universiteit...
en in hetzelfde studentenhuis. We zouden de volgende stap samen nemen.
Dee, luister. - Zeg niet dat ik nog toegelaten kan worden.
Mijn reserveschool wilde me niet eens.
Ik weet dat je dit totaal niet wilt horen...
maar dit kan een zegen zijn. - Hoe dan?
Jij en je vriendinnen die naar dezelfde school gaan en dezelfde dingen doen...
Zo groeien mensen niet. - Dat hoeft hen geen zorgen te baren...
ze gaan naar Princeton. Hun toekomst zit gebeiteld.
Dat is wat je vader zou zeggen. Ik hou van die man...
maar die Ivy League-universiteiten zijn echt geen succesgarantie.
Het is een diploma, geen gratis toegangsticket naar succes.
Ik wil je iets laten zien.
Hou op. Maar goed, alle grapjes en geflirt terzijde...
neem je nog nieuwe cliënten aan?
Eerlijk gezegd kies ik mijn cliënten heel zorgvuldig uit.
Het moet goed matchen.
Dan zit je bij mij goed.
Ik heb een idee. Ik heb een heel mooie investering klaarstaan.
Zoiets is alleen voor mijn beste cliënten, maar een van hen heeft zich teruggetrokken.
Ik wil er alles over horen.
Met veel plezier, maar een andere keer. Ik moet mijn vlucht halen.
Ik moet naar het buitenland voor een deal met een Japans bedrijf.
Anders kunnen we afspreken wanneer je terug bent.
Ik zal je mijn contactgegevens droppen.
Inderdaad, doe maar open. Laat het paardje binnen.
Ik heb een heel goed gevoel bij jou.
Kom op.
We gaan veel geld verdienen.
Bijna.
Het zou je verbazen hoe onvoorzichtig mensen met hun geld omgaan.
Allemachtig, gaat het wel? - Ja, ik ben zo terug.
Schat, wat is er?
O nee...
Mel, wat gebeurt er?
Hemel, wat is er gebeurd? - Hebben we het?
Is de Trojan horse gelukt? - Het is oké.
Niet? - We verzinnen wel iets anders.
Niet? - Schat, zeg me wat er is gebeurd.
Gaat het wel? - Nee, absoluut niet.
Hoe voel je je? - Als een idioot.
Ik wilde echt niet... - Oké.
Het verlies van al dat geld had me zo van de wijs gebracht...
Ik wilde het gewoon vergeten. - Het komt wel goed.
Nee, dat was mijn pensioen. Ik ben te oud om opnieuw te beginnen.
We krijgen dat geld terug.
Zeg dat toch niet. Alsof het niets voorstelt.
De politie en de bank staan machteloos. Hoe moet ik het dan terugkrijgen?
Dat weet ik niet, maar ik vertrouw op mijn vrienden.
Het geld is niet eens het ergste.
Maar dat ik zo dom ben geweest.
Ik geloofde oprecht dat ik een nieuwe kans op liefde had gekregen.
Misschien wel voor het laatst.
Hoe kon ik zo naïef zijn? - Je bent niet alleen.
Ik ben er voor je. - Dank je.
Het is gewoon... Weet je, een partner.
Evelyn, je weet hoe hard ik jou dat gun.
Maar je moet weten dat een partner geen garantie is op geluk.
Daar ben je zelf verantwoordelijk voor.
Je hebt gelijk.
En wee die Nigel, of hoe hij ook heet, dat hij me dat heeft laten vergeten.
Ik zou gewoon willen dat hij ervoor boet.
Karma zal daar wel voor zorgen.
Harry, het is gelukt. Wat nu?
Zie je? Alles is in orde.
We hebben toegang tot Nigels account, Evelyn krijgt haar geld terug...
en de rest van het geld gaat naar z'n andere slachtoffers.
Dankzij Dante.
Nadat ik het heb verprutst. - Schat, wees niet zo streng voor jezelf.
Daarom zijn we een team.
Er staat altijd iemand klaar wanneer een van ons struikelt. Iedereen maakt fouten.
Wat ik me vooral afvraag...
is waarom je me niet hebt verteld over je problemen.
Ik dacht dat ik de aanvallen onder controle kon krijgen.
Dat ze vanzelf zouden weggaan. - Dat is geen antwoord op mijn vraag.
Waarom kon je het mij niet vertellen?
Ik schaamde me. - Toe nu.
Schatje, ik hou van je. Wat er ook gebeurt.
Ik zal je nooit veroordelen. Wat er ook is, mijn steun heb je.
Dank je.
Het spijt me zo. - Dat is niet nodig.
Ik wil dat je mij gelooft. - Dat doe ik ook, maar...
een deel van mij vindt dat 'niet veroordelen' heel moeilijk.
Maar ik werk eraan, met dr. Roszak.
Mooi. Ik ben blij dat je bij haar in behandeling bent.
Sorry dat ik je niets heb verteld.
Juist, ja. Geen verontschuldigingen.
Weet je, ik wil eigenlijk wel een verontschuldiging...
voor die slag in de bar. Die was veel harder dan we hadden geoefend.
Oké... - Echt waar.
Je had wat gas moeten terugnemen. - Het spijt me heel erg.
Mam, wat doen we hier?
Op deze hoek werd ik betrapt en gearresteerd toen ik een auto wilde stelen.
Op dat moment was ik ervan overtuigd dat mijn leven voorbij was.
Maar dat was niet zo. Dankzij die fout nam mijn leven een verrassende wending.
De rechter stuurde je naar het leger. - Ja.
Daar ontdekte ik wie ik was en waartoe ik in staat was, en zo belandde ik bij de CIA.
Daar leerde ik hoe de wereld werkt en hoe ik erin pas.
Dus datgene wat je leven had verwoest, bleek net het tegendeel te hebben gedaan.
Het leven vindt wel een manier. Pech is niet permanent.
En in jouw geval is afwijzing niet meer dan een heroriëntering.
Wanneer de auto stilvalt... - Zoek dan een andere manier.
Meisje, je hebt de beste eigenschappen geërfd van je vader en mij.
Als mijn leven vanaf deze hoek tot dit kon evolueren...
Dan hoef ik niet naar Princeton te gaan.
En dan kun je ook elke andere hindernis aan.
Op een dag kijk je terug op dit moment...
zoals ik ook op mijn eigen leven terugkijk.
Dan zul je versteld staan van waar je bent beland.
Dank je, mam.
Ik hou van je, meisje.
Vertaling: Ann Van Bogaert
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.