Original subtitles

U bent op de Ghost, een schoener op weg naar de kust van Japan.

Ik gebruik deze handen om kritieken te schrijven.

Hier werk je voor de kost, als scheepsjongen.

Dit is een werkend schip. We gaan op zeehonden jagen.

Niets houdt ons tegen. - Ik wil gewoon weg.

Probeer je m'n ziel te doorgronden? En als ik die niet heb?

Twee hoeraatjes voor de democratie.

Dus zo kom jij op voor vrijheid, fatsoen en al die belangrijke zaken?

Wrede, arrogante, zelfingenomen, verfoeilijke schoft.

Ik ben de dochter van de eigenaar. - Uiterst interessant.

Als je iemand wilt vermoorden, moet je dat doen. En geen half werk.

Wil jij stuurman worden? - De bemanning respecteert me niet.

Ik kan het niet. - Vanaf nu bent u Mr Van Weyden.

Dit zijn wij. Waar is Wolf? - Hij is slecht. Door en door slecht.

Wat zei hij? - Ik moest u doden en overboord gooien.

Leach en Johnson zijn weg, mét de koers naar Yokohama.

Als ik er ooit achter kom van wie ze die hebben, maak ik hem af.

Zit u hier achter, Mr Van Weyden? - Nee, sir.

Als het moet, schiet ik. - Daar heeft u het lef niet voor.

Jezus, er zit een vrouw in die boot.

Welkom aan boord, mevrouw.

Nog nooit een vrouw gezien?

Breng haar naar m'n kajuit.

En binnen een minuut terug.

Hoe komt u nu hier? - Ik ben ook uit zee gevist.

We hebben niet veel tijd. Die kapitein...

Jezus sta me bij. Hij is nogal een monster.

Waar bent u opgepikt? - Luister naar me.

Zeg niet dat u me kent. Dat zal u niet meevallen...

...maar houdt u het stil. Ik zag hem naar u kijken, Miss Brewster.

Als hij maar vermoedt dat er tussen ons iets speelt...

Twintig seconden nog.

Nu, Mr Van Weyden.

Wat is dat volgens u? - Ik zie niets.

Zes graden ten westen van het noorden.

Sorry, ik zie echt niets.

'Ik zie geen schepen.' Lord Nelson zou trots op u zijn.

Wat bent u van plan? - Met die dame?

Haar welkom aan boord heten. Ik ben wel in voor een goed gesprek.

U heeft alles wel zo'n beetje gezegd. Kijk nog eens en zeg wat u ziet.

Ik hou er niet van als m'n bemanning liegt.

Dat lijken...

Ik zou zweren...

Dat het een walvis was?

Een boot, kapitein. Aan bakboord.

Gaat u ze achterna, sir? Ze worden vast graag opgepikt.

Misschien moeten we ze met rust laten Ze stelden ons gezelschap niet op prijs.

Kijk, dat is de Ghost. Die herken ik uit duizenden.

Wat nu?

Hoe wilt u ze beschermen? - Als u ze iets aandoet, vermoord ik u.

Hand erop. Ik beloof ze met geen vinger aan te raken.

Gelooft u in beloftes? - Jazeker.

Gerechtigheid vergt behendigheid, net als zeilen.

Ik wil in het goede in u geloven.

Dat meen ik echt.

We benaderen ze aan bakboord.

Wijzig de koers richting die sloep.

We weten niet waar we zijn en de boot lekt.

Er zit niets anders op, Leach. We laten ons oppikken.

Dus we geven toe aan die schoft? - Ga je soms liever dood?

Hier heeft u uw bagage. - Dank u wel.

Wat is er? - Ik kon het eerst niet geloven...

...maar u bent het echt. - Ja. Hoewel ik niet dezelfde ben.

Zeg de kapitein dat ik aan land wil. - Dat gaat niet.

Dan doe ik het zelf wel. - U doet toch wat u zelf wil...

...maar ik raad het u af. Wolf Larsen is een beest.

Wolf Larsen? - Ja, u hoort het goed.

Deze boot houdt het nooit. - Ze komen deze kant op.

Verdomme.

Wat zou hij van plan zijn? - Met hem weet je het maar nooit.

Bij de touwen blijven, jongens. Strijken we de zeilen?

Zo raken we ze nog, sir. - We varen ze dwars doormidden.

Moeten we de zeilen strijken? - Heb ik dat gezegd?

Nee. - Dat wil ik dus niet.

We naderen te snel. - Hij stopt niet, hij wil ons raken.

Hij gaat ons rammen.

In godsnaam... - Willen jullie aan boord komen?

Volgens mij niet, Mr Van Weyden. - Strijk de zeilen.

Wat is dit nu? - Strijk verdomme de zeilen.

Ze zijn een roeiriem kwijt en maken water.

Zo redden ze het nooit. - Ze zijn hulpeloos, sir.

Gaan we terug, sir? - We zullen denk ik wel moeten.

Uiteindelijk.

We komen zo terug. - We pikken ze toch wel op?

Met één riem redden we het nooit.

Ik hijs het zeil. We gaan de Ghost achterna.

Hij speelt met ons, zeker weten.

Doe een zak over dat gat en ga erop zitten.

Goedendag, Miss. - Waar is kapitein Larsen?

Achterop, zoals wij zeelui zeggen.

Laat de voorzeilen bergen.

Volgens mij heeft hij het tegen u.

De voorzeilen? - Voorzeilen bergen, graag.

Hij laat de zeilen bergen. - Hij wacht ons op.

Nooit gedacht dat ik blij zou zijn die schoft te zien.

Kom, jullie kunnen het.

Kom op, jongens.

Zet hem op. - Jullie kunnen het.

Even de schouders eronder. - De wind trekt aan. Kom op, jongens.

Kapitein Larsen? - Mr Van Weyden heeft over me verteld.

Niet veel goeds, zie ik. U oogt doodsbang.

Miss... - Clark, Maud Clark.

Bent u soms doodsbang voor me?

Ik ben niet bang voor de dood.

Welkom aan boord, Miss Clark.

U wilt toch niet naar de dichtstbijzijnde haven?

Ik zou het niet durven vragen. - Mr Van Weyden wel.

Eerst zag hij ons als drijvende taxi, maar toen werd hij onze scheepsjongen.

Schiet op, jongens. - Moment.

Klaar met dat touw?

Hijs alle zeilen.

Wat is er aan de hand, kapitein? - We spelen tikkertje.

Als een stel kinderen op zee. Mr Van Weyden overweegt muiterij.

Maar als je mensen goed africht, gehoorzamen ze altijd.

Ja toch, Mr Van Weyden?

Sneller, jongens. - Schouders eronder.

Laat de zeilen hijsen, Mr Van Weyden.

Gaat u die twee niet oppikken?

Gaan we dat doen, Mr Van Weyden?

Hijs alle zeilen.

Opschieten.

Ziet u? Een spel voor jongens. Zo vermaken we ons hier op zee.

Kom op, dit is menens. We maken echt geen grapjes.

Maar u pikt ze toch wel op? - Hij heeft beloofd ze niets te doen.

Kennen we elkaar, Miss Clark? Of ben ik gewoon uw type?

Kom, het moet nu.

Harder roeien.

Schoft.

We krijgen je nog wel, schoft.

U pikt ze toch nog wel op? - Ik ben baas over m'n eigen schip.

Waar wachten jullie op? Hijs het marszeil.

Hoe durft u? Zo gaan ze dood. - Hij had het beloofd.

Ik zou ze met geen vinger aanraken.

Sta daar niet zo te staan. Doe iets.

Miss Clark schreeuwt tegen u. Vindt u dat aantrekkelijk in een vrouw?

Vuile schoft.

Keer het schip.

Ze weet zich uitstekend te uiten.

Moge God hun ziel genadig zijn.

U komt zeker niet over poëzie praten? - Nee.

Ik moet zeker tegen de kapitein ingaan en als eerzaam man sterven?

Nee, maar u hield hem ook niet tegen. - Moet ik hem soms overhoop schieten?

Het is geen kwestie van moed. - Wel van morele moed.

Net als Leach en Johnson, zeker? Dan moeten we eerst zien te overleven.

Begrijpt u? Willen we dit overleven, moeten we liegen. U zult moeten liegen.

Het moet lijken... - Alsof wat?

Alsof ik op die holbewoner val?

Dat is niet eens zo belachelijk. - Hij valt overduidelijk op u.

U moet gewoon een rol spelen. De rol van iemand...

Iemand die wat?

U weet wel. En goed, hij is niet gek. - Laat u vrouwen altijd voor u vechten?

Of ziet u vrouwen graag met andere mannen aanpappen?

Ik doe het wel. En goed. - Hoezo?

Ik vind hem aantrekkelijk. Niet dat het u iets aangaat.

Als poëzie rationeel is, is het geen poëzie. Zo simpel is het.

Gezellig. - Helemaal niet.

Ik herinner me Mr Van Weyden ineens. Ook al ken ik enkel z'n reputatie.

Ik heb z'n kritieken gelezen. Ik vond ze nogal slap.

Lekkere stoofpot, Kokkie. Dat is het toch?

We zijn vereerd door uw aanwezigheid.

Werkt u voor de kost? Of profiteert u, net als Mr Van Weyden?

Ik schrijf poëzie. - Dat vindt hier weinig aftrek.

Nou, ik wil wel.

Jij en Horner zijn zeker geen vrouwen gewend, Smoke?

Er is wel een Mrs Horner geweest. Sterke vrouw, heeft scheurbuik overleefd.

Maar toen overleed ze aan koudvuur.

Wat deed u in een sloep, zo midden op zee?

Waarom vermoordt u twee bemanningsleden?

Dat was geen moord. Zij vertrokken, ik heb ze niet gered.

Nu moeten ze de gevolgen dragen.

Hoe heette dat schip waar u op zat? - Daar let ik nooit op. Gewoon een schip.

Er varen hier niet veel schepen. Eén ervan is van m'n broer.

Daar wil u niet op zitten, Miss Clark.

En waarom niet? - Mensen vinden hem al slecht.

Maar z'n broer...

Heeft u ooit iemand gekend die echt kwaadaardig is?

M'n vader, denk ik.

Uw vader. Waarom haat u hem?

Hij geeft meer om z'n bedrijf dan z'n naasten.

Ik geef ook meer om dit schip dan om de bemanning.

Waar doet hij in? - Schepen.

Wat voor schepen? - Doet dat ertoe?

Stoomboten. Pleziervaartuigen, dacht ik. Ik ben niet zo bekend met z'n zaken.

Is Wolf verantwoordelijk voor uw gezicht?

En z'n jachtsloepen? Hoe laat hij die te water?

Ik wil precies weten hoe hij werkt. We praten niet meer zoveel met elkaar.

Kijk aan. Bent u bekend met het werk van Miss Clark, Mr Van Weyden?

Ik recenseer geen poëzie, dat ligt te gevoelig.

U meent het. - Dichters kunnen...

...gewelddadig defensief zijn. - Dat hebben we aan dek wel gezien.

Ik vecht voor m'n overtuigingen. - Dat zie ik graag.

Vooral in een vrouw.

Ook Smoke ziet dat graag in een vrouw. Of niet soms, Smoke?

Dat zie ik graag in een vrouw. Heel erg graag.

Wegwezen.

U bent erg gepassioneerd, niet?

Niet zo'n slappe rationalist als Mr Van Weyden.

Wat bedoelt u daarmee?

U mist de moed van uw overtuigingen. U zou me toch vermoorden?

U vecht niet voor poëzie zoals uw vriendin.

Miss... Clark is m'n vriendin niet.

We zijn hier voor de zeehondenjacht, niet om drenkelingen op te pikken.

Whisky, Hump?

Mr Van Weyden, graag. - Neem me niet kwalijk.

Ik noemde hem eerst altijd Hump. Maar hij heeft nu z'n naam verdiend.

Dus uw vader zit in schepen. - Wat is dit?

Iets waar ik aan werk.

Een navigatiesysteem.

Dit is een kaart van de hemel, met alle sterren.

Zet hier de koers uit...

...kijk door het glas en u ziet hoe het werkt.

Met één ster aan een bewolkte hemel kun je je positie bepalen.

Schitterend. Hoe heeft u zoiets uitgevonden?

Ik moest wel.

Gaat het wel? - Niets aan de hand.

Hij heeft last van hoofdpijnen.

Wat naar voor u. - U lijkt het te menen.

Wat een uitzonderlijke man. - Ik kan wel andere woorden bedenken.

Om zo te leven, dat zou toch wat zijn.

Je bent bang voor hem.

Ja, en dat zou jij ook moeten zijn.

Ben je op deze reis een man geworden of heb je die rol leren spelen?

Mr Van Weyden, gijp het voorzeil. Kom, een beetje sneller.

En, is m'n broer veranderd? - In vergelijking tot wat?

Hij was altijd al een schoft. - Hij was de gevoelige van ons twee.

Wat is er gebeurd? - De dood van onze vader.

Wat naar voor u. Hoe is hij gestorven?

Iedereen heeft een zwakke plek, je moet hem alleen zien te vinden.

Volgens Louis bewaart hij iets in z'n werktafel.

Heeft dat met uw vader te maken?

Vertel nog eens over z'n sloepen.

Liggen ze in een halve cirkel? - Nee, meer in de vorm van een sleepnet.

Zeehonden. We zijn rijk, jongens.

Hijsen, jongens.

Kom, Louis.

Ze zijn dieren aan het afmaken, Miss Clark.

Gaat u niet liever benedendeks? - Nee, dank u.

Schip aan de horizon. Kijk daar.

Ziet u dat schip? M'n broer, denk ik zo.

Of een Rus die ons komt wegjagen.

Hou hem in de gaten.

De groep zwemt naar ons toe.

Leg onze boten op één lijn, tussen ons en de zeehonden.

Dan drijft de Ghost ze in onze armen. Hij heeft ze gevonden, maar nu heb ik ze.

Dat is de Macedonia.

Verdomme, de Macedonia. Het schip van z'n broer.

Hij is het, sir.

Uw broer.

Ze jagen op onze zeehonden.

Dat zijn onze zeehonden.

Verdomde piraten. - Ze pikken onze zeehonden.

Ziet u dat? Hij blokkeert ons.

We jagen de zeehonden zijn kant op.

We zijn gewoon drijvers.

Wij waren hier eerst. Dit zetten we jullie betaald.

De zeehonden zijn weg, terug naar het schip.

Waar ga jij heen, Louis? Niet keren.

Kijk, sommigen geven het al op.

Nu zullen we het krijgen. Wat een ramp.

Hij is de pineut. We hebben ze flink beet.

Jezus Christus. Hoe nu verder, kapitein?

Aan de kant.

Die schoft heeft onze zeehonden. - Het is een grof schandaal.

Laat u dat over uw kant gaan? - Hou het schip recht.

Wat mankeert jou?

Ik ben geen man van dromen.

Ik denk alleen aan die 1500 dollar die ik op deze manier kwijtraak.

Wat doet u nu?

Overtuigend te werk gaan.

Terug naar de Ghost.

Wat is hier loos?

Bukken.

Bij de olifantenjacht komt uw vriendin goed van pas.

Ze is m'n vriendin niet. - Nee, maar ik zie u wel kijken.

U praat alsof ik er niet ben. Ik mag Mr Van Weyden totaal niet.

De kogel is erdoor gegaan.

Ik schiet om te doden. Dat is nogal wat, vindt u niet?

Die schoft schiet op m'n mannen. - Alle hens aan dek.

Deze dag is voor ons, heren. Haal die mannen aan boord.

We varen op die mistbank af.

Haal die sloepen op en zet de achtervolging in.

Hijs alle zeilen. - Hijs alle zeilen, bras de fok.

Aan de wind leggen.

Hier zal hij voor boeten.

Meer snelheid.

In de mistbank raken we hem kwijt.

In de mistbank alle zeilen strijken en keren.

We passeren m'n broer aan bakboord, dan ziet hij ons niet.

Hij gaat ons rammen. - Blijf schieten.

Maak het hem niet makkelijk.

Bras de marszeilen. - Klaarmaken om overstag te gaan.

Dat wordt in het stof bijten, heren.

Vaar op deze koers de mistbank in. We zien hem niet, maar voelen hem wel.

En dan rammen we hem.

Bras de voorzeilen. Ik wil meer snelheid, kom op.

Alles stil. - Iedereen stil.

Nu, Mr Van Weyden. - Snel, Louis.

Hou je ogen open. Blijf luisteren.

Ze gaan volle kracht vooruit.

Nu, Mr Van Weyden.

Hijs de marszeilen.

Ze zijn weg.

'Ik zie geen schepen.'

Wat zegt u me daarvan, heren?

Keren, we zijn hem kwijt. - Zo makkelijk gaat dat niet, sir.

Aan de kant.

Laat maar rondgaan.

Goed gedaan, jongens.

Wie zei dat stoom zeilen zou vervangen?

Wat een vrouw, niet? - Zeg dat wel.

En u kent haar uit San Francisco? - Heb ik dat dan gezegd?

We kenden elkaar van naam.

Toe zeg, nu onderschat u me toch.

Miss Clark, ga toch zitten. Drinkt u niet mee, Mr Van Weyden?

Liever niet. - Waarom niet?

Drinkt u wel mee, Miss Clark? - Natuurlijk.

Misschien in mijn kajuit? - Waarom niet.

Miss Clark weet hoe ze moet leven. U ook, Mr Van Weyden?

Ik probeer te achterhalen hoe goed jullie elkaar in San Francisco kenden.

En wat dan nog? - Dus u geeft het toe?

Waarom niet? Mr Van Weyden wilde niet dat u het wist.

Maar u maakt het niets uit? - Geen idee waarom hij dat zo wilde.

Mogelijk dacht hij dat ik jaloers zou zijn.

Daar heeft u geen reden toe, Mr Van Weyden vormt geen bedreiging.

Dat is waar. - We kwamen elkaar wel tegen.

We begaven ons in literaire kringen. - U bent dus vrienden.

Mogelijk wilde Mr Van Weyden meer.

Had dat een negatieve invloed op uw vriendschap?

Miss Brewster vlucht voor...

Dus u heet geen Clark? - Sorry.

Wat maakt dat nu uit? Vanwaar die terughoudendheid?

Dus u heet Brewster? - Dochter van Sam Brewster.

Eigenaar van het schip van uw broer. - Had dat toch gezegd.

Hij was... - Bang.

Ik zat op de Macedonia. Uw broer ontdekte wie ik was...

...en wilde me laten vermoorden. - De dochter van Sam Brewster.

En de man die u zou trouwen? - Dat was geen liefde.

Liefde? Wat houdt dat woord in?

Het is gewoon verlangen. Je wilt iets en je krijgt het.

Liefde is toch verlangen?

En als je iets krijgt, moet je ervoor zorgen.

Erom geven.

Sentimenteel gedoe.

We zijn hier om zeehonden te doden, niet de bemanning van z'n broer.

Het is die vrouw. - Niet zo voorbarig, jongens.

Hij is zwakker dan ooit, dat is waar. - Dat moeten we hem dan gaan vertellen.

En die schoft van een Van Weyden? - We lozen hem én de kapitein.

Dit kunnen we ons niet veroorloven.

Dus u liet zich niet tot een huwelijk dwingen?

Vrouwen houden toch van dwang? - Hoe kunt u zoiets zeggen?

Ik bedoel niet dat een man u dwingt iets te doen wat u niet wil. Ik bedoel...

De gedachte eraan. - Juist.

Die kan erg aantrekkelijk zijn.

Goed dan.

Wat willen we, jongens? Dat moet helder zijn.

Voorzichtigheid is geboden. - Goed worden behandeld.

Ik ben hier om geld te verdienen. Bij z'n broer ben ik beter af.

Knal hem neer. - Wat heb jij toch, jongen?

Waar sloeg dat op? - Hou je smoel.

Jij wilt leven, de wind op je gezicht voelen.

Jij wilt voelen dat je bestaat, zonder na te denken over moraliteit.

Je verlangt niet naar Hump, maar naar mij.

Ik zag het aan je toen je aan boord kwam. Je wilt mij, geef het nu maar toe.

Ik zag het toch aan je? Toe nou maar.

Help me, Mr Van Weyden.

M'n hoofd.

We sluiten hem op in z'n kajuit, samen met de stuurman.

Vooruit.

Hij ziet dit niet aankomen. - Geef hier, zuiplap.

Wat willen jullie? - De kapitein spreken.

Die ligt te rusten. - We hebben iets te bespreken.

Bespreek het maar met mij.

Geloof me, dit kan tot morgen wachten.

Natuurlijk, Mr Van Weyden. Kom jongens, naar bed.

Kom, we gaan slapen. - De kapitein ontvangt jullie morgen wel.

Waar wil jij heen? Kom nu maar. Vooruit, die trap op.

Weg hier. - Ik moest doen alsof ik op hem viel.

Ga nu maar.

Mr Van Weyden, help me naar bed.

Waarom deed u dat? Waarom? - Trek de deken over me heen.

M'n ogen... Ik zie niet goed meer.

Je hebt het dan toch gedaan, Hump. - Wat dan wel?

Je bent tegen me ingegaan. Ik had het niet verwacht.

En dat is goed, kapitein Larsen?

Beter dan het altijd maar slikken, Mr Van Weyden.

Dat was ik niet meer van plan.

En nu?

Sorry... - We moeten weg.

Of wil je hem soms verzorgen? Opschieten.

Hoe lang heb ik liggen slapen?

Een uurtje of zes.

Het spijt me, van alles. Van hoe ik me heb gedragen.

Was dit nu wel verstandig? - Anders had ik hem moeten doden.

Laat mij toch aan het roer. - Goed.

Je moet even slapen. - Kom maar hier.

Hou het roer zo vast. Als de wind oppikt en je het houdt het niet...

...laat je gewoon los.

Doe ik het zo goed?

Lag u niet te rusten, kapitein? - Misschien wel.

Voelt u zich niet lekker? Iets onder de leden?

Ik voel me weer prima. - Mooi.

Dat u het even weet, Mr Van Weyden is weg.

We hebben het hele schip doorzocht. En de jongedame is ook weg.

En we missen een sloep. - Zet koers naar Yokohama.

Gaan we op zeehonden jagen?

Of op mensen?

Nu. - Jazeker, sir.

Naar het grootzeil.

Geef hier, zo slaan we nog om. Geef hier dat roer.

Liggen we nog op koers? - Met mazzel treffen we een schip.

Als ik hem te pakken krijg, zal hij ervan lusten.

Daar heb je hem. Roep de bemanning, we gaan enteren.

Schip in zicht. Een schip, kapitein.

Wat voor schip? - Een stoomschip. Uw broer, sir.

Sorry dat ik weer lag te slapen. - Ik heb het zeil weer kunnen hijsen.

Alleen heb ik geen idee waar we zijn.

Opmerkelijk. - Ben ik nu opmerkelijk?

We drijven op de Stille Oceaan en jij valt over woorden.

Alles draait om woorden. - Is dat zo?

Jij hebt echt geen idee wat er in vrouwen omgaat.

Je moet eerst met een vrouw ergens op drift raken.

Je bent onuitstaanbaar. - Je hebt geen idee.

Vrouwen willen voelen dat ze leven. - Door mannen als kapitein Larsen?

Je bent gewoon jaloers. Net een kind. - Luister eens...

Kijk daar eens. - Land.

Hij haalt ons in. Hijs meer zeilen. Geweren in de aanslag.

Niet nodig, kapitein. - Wat moet dit voorstellen?

We vragen uw broer aan boord.

En van wie is dat briljante idee? - Van mij, goeie ouwe Kokkie.

Bespottelijk. - Het gaat om het geld.

Bij uw broer vangen we meer zeehonden.

Geef het teken dat ze aan boord kunnen.

Kom maar aan boord.

Kom aan boord.

Wat nu? - Ik bouw wel een huis...

...en ga op jacht. Indruk maken met m'n mannelijkheid.

Vooruit, ga je gang.

Was dit nu echt nodig? - U kunt hem toch niet uitstaan?

Dat is iets tussen ons.

Ik zou me geen zorgen maken, hij ziet geen steek.

Breng hem benedendeks.

Oog om oog...

Kapitein. - Weg, jullie.

Je bewaart iets waardevols in je werktafel, hoor ik.

Van wie weet je dat?

Henderson weet het van Louis en ik van Henderson.

Ik wed dat ik weet wat.

Brillenmans.

Je kunt me niet vermoorden. Ik ken je zwakke plekken.

Voor jou heb ik heel wat slaag gehad.

Van papalief.

Wat moet je anders met een manke?

En jij was zo'n geweldige, potige kerel.

Waarom bewaar je dit toch?

Sentimentele zak.

Laad de pelzen over, jullie gaan mee op de Macedonia.

En hij dan?

We laten hem op z'n schip achter.

Blind en zonder bemanning. Hij ruikt maar waar San Francisco ligt.

De twijgjes moeten eraf.

Alleen nog een dak. - Als dat alles is.

Beter dan je kritieken.

Als criticus was ik niet in de positie om te oordelen.

Ik wist nergens iets van.

Ik ben nu pas gaan leven.

En dat komt door... - Wolf Larsen natuurlijk.

Die heeft een man van me gemaakt. Zo is het toch?

Je bent er veel op vooruit gegaan, maar ik zou niet weten hoe dat komt.

Goed zo?

Mooi, hoor.

Wie is daar?

Wie daar?

Wie je ook bent, blijf maar even daar.

Blind? - Maar nog altijd gevaarlijk.

Hij denkt dat ik opgesloten zit in de provisieruimte.

De zeilen zijn stuk, maar die kunnen worden gemaakt.

Z'n kajuit was overhoopgehaald.

Dit lag er.

Ik hijs de zeilen en zeil weg.

Mr Van Weyden. U bent teruggekomen.

Hij gaat vooruit, Miss Brewster. - Hoe wist u dat ik hier was?

Ik hoorde u ademhalen. - Wat is er gebeurd?

Was het uw broer? - M'n broer...

Laat ons u toch helpen.

Ga niet op zoek naar het goede in mij.

Dat heeft hij al geprobeerd. Het zit gewoon niet in me, vrees ik.

Maud, we gaan. Dit duurt even, we komen morgen wel terug.

Wij gaan nergens naartoe. Vandaag niet en morgen niet.

Dit is nog altijd mijn schip, zelfs blind vind ik m'n weg nog.

Niemand vaart ermee zonder dat ik het goedvind.

Wat voel je voor hem? - Hetzelfde als jij. Medelijden.

En verder? - Ik weet het niet te benoemen.

Ik weet niet wat ik voor hem voel. Of ooit heb gevoeld.

Het is niet wat ik voor jou voel.

Ik vermoord hem.

Ophouden of ik schiet. - Nee, Humphrey.

Ik vermoord u, ik zweer het. Echt, ik schiet.

Niet doen, Humphrey. Luister naar me.

Bij alle onze ruzies bleef jij redelijk. Onuitstaanbaar, zo dacht ik.

Maar dat is de eigenschap die het meeste indruk op me maakt.

Daarom hou ik denk ik van je.

Toe, Humphrey.

Ik blijk nog in leven te zijn, Mr Van Weyden.

Waar is ze? - Ergens in de buurt.

U bent verliefd op haar, niet? - Wat weet u nu van liefde?

Wie zijn die kinderen op die foto?

U bent toch niet bang van een blinde, Mr Van Weyden?

Blijf hier. - Waar zou ik heen moeten?

Nergens.

Hebbes.

Vang me dan.

Het is ons gelukt.

Halen we San Francisco, denk je? - Zeker weten van wel.

Ik ga even bij hem kijken.

Hij is weg. Sluit jezelf in.

Maak je geen zorgen, ik handel dit wel af.

Ik mag dan geen beste schutter zijn...

...maar in het land der blinden is eenoog koning. Het is voorbij.

We zeilen naar huis en u gaat mee.

Misschien heeft u gelijk.

Maar u zeilt er nooit mee weg. Nooit.

Het is een tumor.

Ik heb een tumor, denk ik. Het is met me gedaan.

Ik ben zo moe.

Heeft u pijn?

En nu, vriend...

...zeil je nergens meer heen.

Schoft, laat ons toch met rust.

Toen Death werd geboren...

...wilde m'n vader niets van hem weten. Omdat hij mank was.

Dus zorgde ik voor hem.

Ik gaf hem de liefde die m'n vader hem onthield.

Op een dag kwam hij met een mes op me af.

En zonder reden sneed hij z'n gezicht open.

Zomaar.

Hij zei dat ik het had gedaan.

Ik heb het volgens mij nooit ontkend.

Daarna kreeg hij alle liefde die hij maar wilde.

Mensen...

Wat moet je er toch mee?

Je krijgt er geen hoogte van.

Moeten we niet iets zeggen?

Wat dan?

Geen idee.

Schoft.

Kun je je ooit van mensen losmaken?

Je kunt het proberen.

Maar ze laten hun sporen op je na. Zelfs tot in de kleinste dingen.

Zeil z'n schip zoals hij het je heeft geleerd.

Ik zal m'n best doen.

Maar ik zal je één ding zeggen.

Ik zal m'n bemanning heel wat beter behandelen.

vertaling: The Site