Original subtitles

Εντάξει.

Βοήθεια! Κάποιος να με βοηθήσει!

Το’στειλες;

Το’στειλες το e-mail; Με τις εικόνες;

Ναι, το’στειλα.

Το’στειλα.

Πρέπει να σε κρατήσουμε ενυδατωμένη. Κατάλαβες;

Σε παρακαλώ, κάνε κάποια χειρονομία αν το κατάλαβες.

Ωραία, για να πιείς, θα πρέπει να σου αφαιρέσω το φίμωμα.

Σε παρακαλώ, μην φωνάξεις. Δεν θέλουμε να σου κάνουμε κακό.

Και σίγουρα δεν θέλουμε να σε σκοτώσουμε.

Αλλά είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε και τα δύο, αν το κρίνουμε απαραίτητο.

Καταλαβαίνεις;

Σε παρακαλώ, αφήστε με να φύγω.

Έχω μια κορούλα. Με χρειάζεται.

Σε παρακαλώ.

Ξέρουμε ότι έχεις μια κόρη. Ξέρουμε τα πάντα για σένα.

Ξέρω ότι θα σου φανεί περίεργο, όμως καλύτερα να συνεργ...

Μ’ακούς;

Μόνο δύο άτομα μπορούν να σε βγάλουν από εδώ μέσα.

Αυτός και εγώ!

Εμείς είμαστε οι μόνοι σου φίλοι.

Σε προειδοποιώ να κάνεις ό,τι σου λέμε.

Τώρα, θα ησυχάσεις και θα πιείς λίγο νερό;

Ωραία.

Αν θελήσεις να πας τουαλέτα, όταν ερχόμαστε να μας κάνεις αυτό το σήμα.

Προσπάθησε να τα κρατάς...

...γιατί δεν πρόκειται να σ'αλλάξουμε ούτε τα σεντόνια, ούτε τα ρούχα σου.

Το κατάλαβες; Ωραία.

Όχι! Αφήστε με να φύγω!

- Πρέπει να κρατήσεις καθαρό το μυαλό σου. - Θέλω μια μπύρα. Μόνο μία.

Φρόντισε να μην μυρίζει η αναπνοή σου εκεί μέσα.

- Γιατί; - Επειδή δεν είμαστε τίποτα ερασιτέχνες!

Εντάξει, θα μασήσω καμιά τσίχλα μετά.

- Θα πρέπει να τρως, χρειάζεσαι ενέργεια. - Δεν πεινάω.

Δεν με νοιάζει. Φάε!

- Σου είπα "φάε". - Δεν θέλω.

- Τι; - Φάε.

Φά’το.

Σου’πα, δεν πεινάω!

Άντε γαμήσου!

Δεν καταλαβαίνεις; Σου’πα δεν πεινάω!

Έχεις να φας εννέα ώρες, έκανες χειρωνακτική εργασία...

- ...και δεν πεινάς; - Όχι.

Τι;

Αν δεν πεινάς σημαίνει, ό,τι κάτι δεν πάει καλά.

Αυτό σημαίνει ότι σκέφτεσαι πολύ.

Για το αν το κάναμε καλά...

...ή αν έχουμε κάνει τίποτα λάθος, που θα μας στείλει στην φυλακή.

Μιλάμε για είκοσι χρόνια φυλακή.

Ή μήπως αν θα’πρεπε να της κάνουμε κακό.

Ή ακόμα και να την σκοτώναμε.

Ή κάτι χειρότερο.

Ή ακόμη μπορεί ν’άρχισες να’χεις διάφορους συναισθηματισμούς...

..επειδή η κοπέλα δεν είναι πλέον, απλά μια θεωρία.

Τώρα, κοίτα την στα μάτια.

Ίσως άρχισες να το ξανασκέφτεσαι το πράμα.

Ίσως η συνείδησή σου άρχισε να τρώει τον αρχικό σου σκοπό.

Και ίσως να’χεις ήδη πείσει τον εαυτό σου να την λύσεις και να την αφήσεις να φύγει.

Άκουσέ με, καλά!

Ξέχνα το αυτό!

Το έπιασες; Κοίτα με.

Κοίταξέ με!

Ξέχνα το αυτό!

Είμαστε ήδη μπλεγμένοι.

Περάσαμε σε άλλη φάση, οπότε κόψε τις περιπλανήσεις σου!

Ό,τι αμφιβολίες και να’χεις, είναι απλά μαλακίες!

Είναι καθαρή ανοησία. Και το ξέρεις.

Ξέρεις... Ξέρεις ότι το ξέρεις.

Οπότε, τι λες;

- Τι λέω; - Το ξεχνάω!

- Το έπιασα. - Οπότε...

...το ξεχνάω;

Μην σκέφτεσαι, τρώγε.

Έχουμε μακριά νύχτα μπροστά μας.

Μα με συγχωρείς, αν σου μίλησα άσχημα.

Να την ελέγξεις, πριν φύγω.

Λοιπόν;

Γιατί θα πρέπει πάντα να κάνω εγώ τις βρωμοδουλειές;

Γιατί αυτή είναι η αποστολή σου. Πήγαινε τώρα να ελέγξεις.

Θέλεις να πας τουαλέτα.

Θες να κάνεις ψιλό (ένα) ή χοντρό (δύο);

Δείξε μου με τα δάχτυλά σου.

Έτοιμη;

Τελείωσες;

- Φεύγεις κιόλας; - Ναι, ήρθε η ώρα.

Να προσέχεις.

Θυμήσου να ξεφορτωθείς το τηλέφωνο.

Δεν είμαι χαζός.

Απλά στο θυμίζω.

Μην κοιμηθείς...

..να την τσεκάρεις, και να μην πίνεις.

Σίγουρα. Δεν βαριέσαι.

Όχι, δεν βαριέσαι. Απλά, κάν’το.

Μείνε προσηλωμένος στην δουλειά.

- Το κατάλαβες; - Ναι.

Παλιομαλάκα!

Τι συνέβη;

- Έκανες την κλήση; - Ναι τους κάλεσα.

Και πώς πήγε;

Πήγε καλά.

Θα πληρώσει;

- Είπε "ναι", αλλά... - Αλλά τι;

Άκουσα ένα "κλικ"... Η αστυνομία ήταν εκεί και άκουγε.

- Η αστυνομία; - Είναι εντάξει.

- Το περιμέναμε αυτό, πάντως. - Ναι, αλλά δεν το περιμέναμε τόσο σύντομα.

Το έχουμε προβλέψει αυτό. Το ξεφορτώθηκα το τηλέφωνο...

..όλα είναι υπό έλεγχο, οπότε ηρέμησε.

Τι είπε;

Μου ζήτησε να μιλήσει με την κόρη του, για να βεβαιωθεί ότι είναι ακόμα ζωντανή.

- Και; - Του αρνήθηκα.

Προσπαθούσε να κερδίσει χρόνο για να εντοπίσουν την κλήση.

Να την εντοπίσουν; Τι διάολο!

Ηρέμησε!

Είναι εντάξει.

Συμφώνησε, όμως, συμφώνησε να φέρει το χρήμα στην ώρα του;

Ναι, είπε ότι θα τα φέρει πρωί-πρωί, χωρίς μαλακίες...

...ασημάδευτα και χωρίς μελανοπαγίδες.

Ωραία.

Θέλω να σιγουρευτώ.

Πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι θα πάει στην τράπεζα...

...το πρωί μόλις ανοίξει...

...θα μαζέψει το χρήμα και θα φύγει από εκεί το συντομότερο.

Θέλουμε να κάνεις κάτι.

Θα σε λύσουμε...

...θα καθίσεις στην άκρη του κρεβατιού...

..και θα μείνεις εντελώς ακίνητη.

Το κατάλαβες;

Κοίτα τώρα την κάμερα, και μίλησε στον πατέρα σου.

Πες του ότι πρέπει να μας πληρώσει.

Ότι πρέπει να κάνει ακριβώς αυτό που λέμε...

...αλλιώς θα σε σκοτώσουμε.

Πες του ότι δεν έχεις καμία αμφιβολία ότι θα σε σκοτώσουμε.

Το κατάλαβες;

Ναι.

Ωραία.

Ξεκίνα.

Μπαμπά...

Είμαι μια χαρά.

Μ’έχουν απαγάγει...

Έφευγα απ’το σπίτι, όταν με απαγάγανε.

Δεν ξέρω πού βρίσκομαι.

Σταμάτα!

Δεν θέλω να κάνεις αφήγηση. Κοίτα την κάμερα και πες του:

Ότι αν δεν πληρώσει, θα σε σκοτώσουμε.

Αν δεν ακολουθήσει τις οδηγίες μας, θα σε σκοτώσουμε.

Αν πάει στην αστυνομία, θα... σε... σκοτώσουμε!

Το κατάλαβες;

Ναι.

Όχι...

...δεν φοβάται αρκετά.

Δώσ’της κάποιο κίνητρο.

Έτσι είναι καλύτερα.

Τώρα, ας προσπαθήσουμε ξανά.

Μπαμπά...

Σ’αγαπώ.

Σε παρακαλώ, πλήρωσε.

Δώσ’τους τα λεφτά!

Κάνε ό,τι θέλουν, αλλιώς θα με σκοτώσουν.

Μπαμπά, θα με σκοτώσουν, αν δεν το κάνεις.

Σε παρακαλώ, μπαμπά.

Κάνε ό,τι σου λένε ακριβώς. Δώσ’τους τα λεφτά.

Θέλω να γυρίσω σπίτι!

Απλά, δώσ’τους τα λεφτά, σε παρακαλώ.

Σ’ευχαριστώ.

Όχι! Σε παρακαλώ! Δεν θα φωνάξω...

Πονάνε τα χέρια μου!

Ελευθέρωσέ την.

Τρίψ’τα λίγο.

Κάν’το.

Είσαι καλύτερα;

Λιγάκι.

Δέσ’την.

Σε παρακαλώ, μπαμπά...

Δώσ’τους τα λεφτά. Θέλω να γυρίσω σπίτι.

Απλά, δώσ’τους τα λεφτά, σε παρακαλώ!

Είναι καλό.

Θα’χει αποτέλεσμα.

Τα πήγε καλά.

Όντως.

Ήταν καλή επιλογή.

Είναι χρυσωρυχείο, Ντάνι.

Μην κοιμηθείς.

Αυτά θα σε κρατήσουν ξύπνιο.

Να την προσέχεις.

Αξίζει μια περιουσία για μάς.

Το ξέρω.

Να προσέχεις.

Δεν μπορώ.

Βγάλ’το μου αυτό!

Δεν μπορώ.

Μπορείς να μην με κοιτάς;

Μπορείς να μ’αφήσεις ήσυχη για λίγα λεπτά, σε παρακαλώ;

Δεν μπορώ να χέσω, όταν με κοιτάς!

Σε παρακαλώ!

Δεν μπορώ να το κάνω, όταν με κοιτάς!

Άφησέ με να φύγω! Άφησέ με να φύγω!

Δώσ’μου τα καταραμένα τα κλειδιά! Θέλω τα κλειδιά!

Όχι! Φύγε... φύγε. Διάολε!

Θα σε σκοτώσω και θα πάρω τα κλειδιά απ’το πτώμα σου.

Σε παρακαλώ, σταμάτα! Είμαι ο Ντάνι! Εγώ είμαι!

Τι;

- Εγώ είμαι, Άλις. - Τι;

- Εγώ είμαι. - Ντάνι;

Τι διάολο κάνεις;

- Ηρέμησε, Άλις. Άσ’τ’όπλο κάτω. - Μα, καλά τι κάνεις;

- Έχουμε ένα σχέδιο! - Σχέδιο; Διάολε, Ντάνι...

Άσε κάτω τ’όπλο, πριν με σκοτώσεις, Άλις!

Πάρε με από εδώ. Ξεκλείδωσέ με, τώρα!

Θα σ’ελευθερώσω, όμως πρώτα άκουσέ με.

Θα πάρουμε κάποια λεφτά απ’τον πατέρα σου.

- Τι; - Πολλά λεφτά.

- Ξέρω πόσο τον μισείς τον πατέρα σου. - Τι είν’αυτά που λες;

Τον μισείς, Άλις. Έχει τόσα λεφτά και δεν σου δίνει δεκάρα.

Πάντα μου’λεγες ότι έπρεπε να βρούμε έναν τρόπο να του πάρουμε τα λεφτά.

Αυτή είναι η ευκαιρία μας, Άλις.

Αυτός είναι ο τρόπος... ο τρόπος που θα του πάρουμε το χρήμα.

Όμως, εσύ με απήγαγες!

Ναι, το έκανα για μας.

Τα λεφτά είναι για εμάς. Όλα αυτά είναι για μας.

- Τι; - Κοίτα...

Αυτή είναι μια καλή δουλειά, Άλις.

Καλή;

Εσύ με απήγαγες...

Με ξεγύμνωσες, μ’έβαλες να κατουρήσω σε πάπια, μπροστά στον...

...άλλον... Ποιος είναι;

Ποιος είναι ο άλλος; Τον ξέρω και αυτόν;

Όχι! Είναι απλά κάποιος Βίκτωρ, Βικ. Δεν είναι κανένας.

- Δεν είναι κανείς. Δεν ξέρει τίποτα. - Δεν ξέρει τι;

Σχετικά μ’εμάς.

Πιστεύει ότι είσαι απλά, μία πλούσια κοπέλα.

Δεν ξέρει τα πάντα.

Πιστεύει ότι όλα αυτά είναι δικό του σχέδιο.

Δεν υποπτεύεται ότι εμείς θα τα πάρουμε όλα τα λεφτά.

Όλα. Εσύ κι εγώ.

Και με απήγαγες για να πάρουμε τα λεφτά του πατέρα μου;

Ναι.

Τότε γιατί δεν με ρώτησες πρώτα;

Νόμιζα ότι κόντευα να πεθάνω εδώ!

- Τρομοκρατήθηκα! - Το ξέρω.

Με συγχωρείς, όμως έπρεπε να φαίνεται όλο αληθινό.

Για τον Βικ, για σένα.

Να μοιάζει αληθινό;

Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό στους άλλους, Ντάνι.

Δεν μπορείς να τους κάνεις να πιστεύουν ότι πρόκειται να πεθάνουν!

Δεν μπορεί να προσποιηθείς ότι φοβάσαι, Άλις.

Θα το καταλάβαινε ότι προσποιείσαι.

Μου’λεγες ότι μ’αγαπούσες.

Μου’πες ότι μ’αγαπάς.

Και το κάνω, μωρό μου. Αυτός είναι ο λόγος.

Γι’αυτό το έκανα. Επειδή σ’αγαπώ.

- Θα στο’λεγα... - Τι θα μου’λεγες;

Συγγνώμη, που σε απήγαγα! Συγγνώμη, που σε εξευτέλισα!

Θα’μαστε πλούσιοι, Άλις. Πλούσιοι.

Πόσα; Αξίζει ο κόπος;

Δύο εκατομμύρια.

Και θα τα πληρώσει.

Δύο εκατομμύρια σε μετρητά. Ασημάδευτα.

Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι, να ξαπλώσεις στο κρεβάτι.

Για να με δέσεις. Να με ταπεινώσεις. Να με κακοποιήσεις.

Δεν θα κρατήσει πάνω από μία μέρα. Μιλάμε για δύο εκατομμύρια.

Θα αποκτήσουμε νέα ζωή.

Άλις, σ’αγαπώ. Σοβαρά.

Θα το κάνεις;

Άλις, σε παρακαλώ, κάν’το.

Σκατά!

Αυτός είναι. Γύρισε. Πρέπει να μου δώσεις τ’όπλο.

Αν δεν ανοίξω την πόρτα, θα την σπάσει. Και αν μπει εδώ μέσα και μας βρει έτσι...

...θα σαλτάρει. Θα μας σκοτώσει και τους δύο.

Δεν φοβάται, θα μας σκοτώσει.

Δεν σου λέω μαλακίες.

Μην είσαι χαζή. Δώσ’μου τ’όπλο.

Σε παρακαλώ.

- Μην τον αφήσεις να με πειράξει. - Μην ανησυχείς.

Ντάνι...

..υποσχέσου μου.

Στο υπόσχομαι.

Πού διάολο ήσουν;

Ήθελε να χέσει. Έπρεπε να την παρακολουθώ.

Δεν μπορούσε να τα κάνει μόνη της;

Και ποιο είναι το πρόβλημα, την βοήθησα λίγο.

Κοίταξέ με!

- Είναι καλά; - Ναι, πήγαινε δες την αν θες.

Μίλησες στον πατέρα της; Είδε το βίντεο;

Πιστεύω ότι τώρα έχει κατανοήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Πότε, λοιπόν, είναι η ανταλλαγή;

Αύριο.

- Το ρύθμισες λοιπόν; - Όχι.

Δεν έχουμε χρόνο για ετοιμασίες.

Μόλις πάρει τα λεφτά, προχωράμε στο επόμενο βήμα.

- Οπότε, είμαστε έτοιμοι; - Ναι.

- Θα πιάσει; - Φυσικά.

Τράβα για ύπνο. Αύριο θα’ναι μία ζόρικη μέρα.

- Δεν θες να κοιμηθείς εσύ πρώτος; - Όχι.

Είμαι γεμάτος αδρεναλίνη. Πήγαινε πρώτος.

- Θες να την τσεκάρω; - Θα την φροντίσω εγώ τώρα.

- Είσαι σίγουρος; - Καληνύχτα.

Χρησιμοποίησε αυτό.

Ευχαριστώ.

Κοιμήσου καλά.

Σκατά!

Τι ώρα είναι; Γιατί δεν με ξύπνησες;

Επειδή δεν ήθελα να κοιμηθώ.

Γαμώτο, το κορίτσι!

Ξύπνα!

Θεέ μου.

Ξυπνήστε, δεσποινίς Κριντ!

Ήρθε η ώρα για το πρωινό.

Είναι σούπα.

Είναι καυτή.

Το έπιασα.

- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.

Τι κάνεις;

Πήγαινε απ’την άλλη μεριά και πρόσεχε την!

Τελείωσες. Ωραία.

Άνοιξε το στόμα σου.

Δώσ’το σ’εμένα!

Δώσ’μου το...

...κουτάλι.

- Τι συμβαίνει μ’εσένα; - Τίποτα, είμαι μια χαρά.

Δεν φαίνεσαι και πολύ καλά.

Μην αρχίζεις να σκέπτεσαι.

- Θέλω να συγκεντρωθείς. - Εντάξει.

- Είσαι σίγουρος; - Είμαι μια χαρά.

Ωραία, γιατί σε χρειάζομαι.

Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα.

Είμαι μαζί σου.

Καλό παιδί.

Πού πας;

Να κατουρήσω. Μπορώ;

Είσαι καλά;

- Ντάνι, τι συμβαίνει; - Όλα είναι εντάξει.

- Είσαι σίγουρος; - Δώσ’μου μια στιγμή.

Ντάνι, είσαι καλά, εκεί;

Ντάνι;

- Ντάνι, τι σκατά κάνεις εκεί; - Τίποτα!

Ντάνι, άνοιξε την γαμημένη την πόρτα τώρα, αλλιώς θα την σπάσω!

Άνοιξε την γαμημένη την πόρτα!

Ανοίξτε την γαμημένη πόρτα, Τώρα!

Μπαίνω!

- Τι διάολο κάνεις, Βικ! Τι είν’αυτό; - Γιατί δεν άνοιγες την πόρτα;

Δεν ήξερα τι...

- Ανησύχησα. - Σου’πα ότι βγαίνω σε λίγο.

Δεν έφευγαν..

- Είπες ότι ήθελες να κατουρήσεις. - Έτσι πίστευα.

Έφυγαν τώρα.

Είχαν κάτσει στην χέστρα.

- Τι; - Δεν μου μυρίζει τίποτα εδώ.

Τα σκατά μου δεν βρωμάνε. Δεν φταίω εγώ.

Πλύνε τα χέρια σου και άσε τις μαλακίες.

Φταίει η αδρεναλίνη. Νομίζεις ότι έφαγες σκατά.

Σου μένει μία άσχημη γεύση στο στόμα; Είναι εξαιτίας της αδρεναλίνης.

Μου συνέβη και μένα, όταν πήραμε το πρώτο τηλεφώνημα.

Προσπάθησε να χαλαρώσεις, Ντάνι.

Θα τα καταφέρουμε.

Η τράπεζα θ’ανοίξει σε λίγο...

...μετά αρχίζει το σώου.

Θα γίνουμε πλούσιοι. Και εσύ και εγώ.

Θα γίνουμε εκατομμυριούχοι.

Λίγο ακόμα, Ντάνι.

Λίγο ακόμα.

- Χαμογέλασε! - Το κάνω.

Είσαι σίγουρος;

100%.

Σε δύο μέρες...

...θα βρισκόμαστε στην άλλη άκρη του κόσμου.

Μόνο εσύ κι εγώ.

Μόνο οι δυο μας.

Μακριά απ’αυτή τη μαλακία.

Μακριά απ’το παρελθόν.

Θα ξεκινήσουμε μια νέα ζωή.

Θα γίνουμε νέοι άνθρωποι.

Και θα’μαστε ευτυχισμένοι.

Για πρώτη φορά, τις δύο πρώτες βδομάδες...

...δεν θα σηκωθώ απ’το κρεβάτι.

Θα’χουμε υπηρεσία δωματίου και θα πηδιόμαστε όλη μέρα.

Ακούγεται τέλειο.

Και αυτό θα γίνει.

Πρέπει να πηγαίνω.

Θα σε δω σύντομα.

- Να προσέχεις. - Κι εσύ.

Σ’αγαπώ.

Και εγώ σ’αγαπώ, μωρό μου.

- Είσαι καλά; - Πού είναι;

- Θα συμβεί σύντομα. - Παραλίγο να δει τον κάλυκα.

Εντάξει, τον εξαφάνισα.

- Πότε θα γυρίσει; - Σε περίπου μία ώρα. Ίσως και λιγότερο.

Λύσε με.

Έλα τώρα, Ντάνι, λύσε με. Έφυγε.

Ντάνι, και το άλλο.

Ντάνι, τι συμβαίνει;

Έλα τώρα, Ντάνι, ελευθέρωσέ με!

Δεν μ’εμπιστεύεσαι;

- Φυσικά και το κάνω. - Τότε;

Σ’άφησα να με δέσεις και πάλι. Σ’εμπιστεύτηκα...

- ...ώστε να μ’εμπιστευτείς και εσύ! - Σου έχω εμπιστοσύνη.

Όμως τι;

- Λες να το βάλω στα πόδια; - Δεν ξέρω.

Πότε τελειώνει αυτό;

Όταν επιστρέψει, θα προχωρήσουμε στην ανταλλαγή.

Θα τα πάρουμε τα λεφτά;

Ναι.

Γιατί να θέλω να τρέξω;

Συγγνώμη...

Είμαι απλά, λίγο νευρικός.

Είναι πολύ αγχωτικό.

Λες;

Ευχαριστώ.

Είναι πολύ επώδυνο.

Τα δάχτυλα των ποδιών μου είναι μουδιασμένα.

Εκεί;

Ευχαριστώ.

Ντάνι, και αν ο φίλος σου...

...υποπτεύεται κάτι;

- Δεν το κάνει. - Και αν το κάνει;

Πιστέψτε με. Δεν έχει ιδέα.

- Πώς το κατάφερες; - Ποιο;

Πώς τον έκανες να επιλέξει εμένα;

Είχες όλα τα προσόντα.

Πλούσιο πατέρα, θηλυκό, κοντά στα είκοσι, μοναχοκόρη.

Έχεις παιδί.

Θεέ μου.

Ο Βικ το σχεδίαζε εδώ και καιρό.

Δεν μου μίλησε καθόλου στην φυλακή γι’αυτό.

Στην πραγματικότητα, νόμιζα ότι δεν πρόκειται να το κάνει, όμως...

Όταν έφυγα, ήρθε σ’επαφή μαζί μου.

Μου’πε ότι ψάχνει για στόχο.

Φυσικά, δεν είχε κάτι συγκεκριμένο.

Οπότε με πρότεινες...

..όμως γιατί δεν του’πες ότι με γνωρίζεις;

Φυσικά και όχι.

Ο πατέρας σου ήταν στην κορυφή της λίστας των πλουσίων.

Του’πα ότι είδα τ’όνομα σου σε μία εφημερίδα.

Δέχτηκε αμέσως.

Είπε ότι ήσουν τέλεια.

- Πού είναι τώρα; - Κανονίζει τα της ανταλλαγής.

- Που θα γίνει; - Κοντά στο ποτάμι.

Θα σε πάρουμε μαζί μας, για να μην το σκάσεις και σε βρει ο πατέρας σου.

- Μετά ο Βικ θα πάει να πάρει το χρήμα. - Μόνος του;

Εγώ θα’μαι μαζί σου.

- Κι αν εξαφανιστεί μαζί με τα λεφτά; - Δεν θα το κάνει.

- Πώς μπορείς να’σαι τόσο σίγουρος; - Απλά το ξέρω. Πίστεψέ με.

Μην ανησυχείς γι’αυτό.

Όταν πάρει τα λεφτά, θα σ’αφήσω ελεύθερη.

Μόλις τα’χει, θα του πάρω όλα...

...θα’ρθω να σε πάρω και θα φύγουμε από εδώ.

Πως σκοπεύεις να του τα πάρεις;

Έχε μου εμπιστοσύνη. Θα’ναι εύκολο.

- Να σου’χω εμπιστοσύνη; - Απόλυτη.

- Ντάνι; - Τι;

- Φοβάμαι. - Να μην φοβάσαι.

Συγγνώμη, που το κάνω.

Δεν θα επιτρέψω να σου συμβεί το παραμικρό.

Πίστεψέ με. Όλα θα πάνε καλά.

- Ντάνι; - Τι;

Σ’αγαπώ τόσο πολύ.

Και εγώ σ’αγαπώ πολύ, μωρό μου.

Τι διάολο...;

Διάολε!

Άλις, αυτό δεν είναι καθόλου αστείο! Ελευθέρωσέ με!

- Τι διάολο νομίζεις ότι κάνεις; - Τι νομίζεις ότι κάνω;

- Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. - Άντε γαμήσου!

- Θα τα χαλάσεις όλα! - Τι ακριβώς θα χαλάσω;

Με απήγαγες! Και περιμένεις να μην κάνω τίποτα;

- Υποτίθεται ότι είχαμε σχέδιο! - Όχι.

Εσύ είχες κάποιο σχέδιο. Αυτό είναι το δικό μου σχέδιο.

Άλις, έλα πίσω!

Άλις!

Αστυνομία; Κάντε γρήγορα.

Χρειάζομαι την αστυνομία!

Πείτε τους να’ρθουν να με πάρουν! Μ’έχουν απαγάγει!

Δεν έχω πολύ χρόνο. Δεν ξέρω πού βρίσκομαι.

Η πόρτα είναι κλειδωμένη, δεν μπορώ να φύγω.

Περιμένετε.

Όχι, δεν αναγνωρίζω κάτι.

Είμαι κάπου ψηλά.

Δεν μπορείτε να εντοπίσετε την κλήση;

Μπορείτε; Δόξα τω Θεώ.

Πόση ώρα θα σας πάρει;

Σε πόση ώρα;

Πρέπει να’ρθείτε να με πάρετε τώρα. Ο άλλος θα επιστρέψει από στιγμή σε στιγμή.

Θα με σκοτώσει. Θα επιστρέψει και θα με σκοτώσει!

Πρέπει να’ρθείτε τώρα. Τώρα, γαμώτο!

Να ηρεμήσω; Θα με σκοτώσει!

Μια στιγμή...

Νομίζω ότι μπορώ να βρω τα κλειδιά.

Σ’αγαπώ. Σ’αγαπώ.

Και εσύ μ’αγαπάς. Το ξέρω.

- Πού’ναι τα κλειδιά; - Άλις, δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.

- Σ’αγαπώ. - Όχι, Ντάνι.

Όταν αγαπάς κάποιον...

...κάνεις τα πάντα για να τον προστατέψεις.

Και αυτό που σίγουρα δεν κάνεις, είναι να τον απαγάγεις.

Κατάλαβες;

Δεν τον απαγάγεις στη μέση του δρόμου, και δεν τον πετάς σ’ένα βανάκι.

Δεν του βάζεις μαχαίρι στον λαιμό!

Τα κλειδιά!

Στ’ορκίζομαι, Ντάνι, πρέπει να μου πεις που’ναι τα κλειδιά.

Στην τσέπη μου. Στην δεξιά τσέπη.

Γύρνα πίσω στο κρεβάτι.

Γύρνα πίσω στο γαμημένο το κρεβάτι!

Μην κουνηθείς.

Το’χες ασφαλισμένο...

Τώρα δεν είναι πια. Τα κλειδιά.

- Δεν μπορώ ν’αναπνεύσω... - Πέτα μου τα καταραμένα τα κλειδιά!

Έλα, πάρε ανάσα, γαμώτο.

Την γάμησα.

Σκατά!

Γιατί δεν μπορούσες απλά, να μ’ακούσεις;

Όλα θα’ταν εντάξει, αν απλά μ’είχες ακούσει.

Διάολε.

Είναι όλα εντάξει;

- Τέλεια. - Είναι ακόμα εκεί;

Που αλλού να’ταν;

Απλά είχα την ανησυχία...

- Ήρθε η ώρα. - Πήρε τα λεφτά;

Ναι, περιμένει απλά, να του πούμε το μέρος.

Θα πιάσει στα σίγουρα.

Πρέπει να πάμε εκεί, και να το κάνουμε.

- Πότε ξεκινάμε; - Τώρα. Ξεκινάμε τώρα.

Αυτό ήταν. Πρέπει να φύγουμε. Καταλαβαίνεις;

Κάνε κάποια κίνηση, αν με καταλαβαίνεις;

Ξύπνα!

Είναι αναίσθητη. Τι σκατά της έκανες;

Τίποτα. Νόμιζα ότι κοιμόταν.

Δεν μπορούσε, μάλλον, ν’αναπνεύσει απ’το φίμωτρο.

Είναι καλά;

Περίμενε εδώ.

Έλα τώρα.

Δόξα τω Θεώ. Νόμιζα ότι είχε πεθάνει.

Ξύπνα, δεσποινίς Κριντ.

Πες κάτι! Είσαι καλά; Πες κάτι!

Πρέπει να ηρεμήσεις. Είναι μια χαρά.

Είναι εντάξει.

Αναπνέει κανονικά.

Έλα, πάμε να κάτσουμε λίγο να ηρεμήσουμε.

Έλα.

- Κοίτα με. Είσαι καλά; - Ναι.

Απλά...

Μπορείς να κάνεις κάτι για μένα;

- Τι; - Πες μου τι πρέπει να κάνω.

Θέλω να σταματήσεις ν’ανησυχείς και να γίνεις ο παλιός Βικ.

Ο Βικ που εμπνέει εμπιστοσύνη, ο Βικ που μου δίνει εντολές, ο σκληρός Βικ.

- Σκληρός; - Το πραγματικό αρσενικό.

Αυτός είναι ο Βικ που θέλω. Αυτός είναι ο Βικ που αγαπώ.

Εμπρός, λοιπόν, δώσ’μου εντολές. Πες μου τι να κάνω.

Σήκω!

Πήγαινε πάρε το τζάκετ σου.

Προετοίμασε το βανάκι.

- Το βανάκι; Τώρα; - Ναι, τώρα!

- Εσύ δηλαδή τι θα κάνεις; - Θα φέρω το "φορτίο".

- Και γιατί να μην...; - Κάν’το! Τώρα!

Τώρα! Πήγαινε!

Σε παρακαλώ, περίμενε ένα λεπτό. Σε παρακαλώ!

Σκατά! Τι είναι αυτό; Πώς το πήρες αυτό;

Πες μου πώς το πήρες αυτό.

- Πες μου! - Δεν ξέρω.

- Πώς το πήρες αυτό; - Δεν ξέρω.

Σε παρακαλώ, δεν θέλω να δημιουργήσω προβλήματα. Θα κάνω ό,τι μου πείτε.

Την Άμεση Δράση; Την Αστυνομία;

Κάλεσες την αστυνομία; Την γαμημένη την αστυνομία;

- Κάλεσες την αστυνομία; - Δεν ξέρω.

Πες μου την αλήθεια!

Πώς θα μπορούσα να το πάρω εγώ; Είμαι δεμένη από τότε που με φέρατε εδώ.

Πώς σκατά πήρες το γαμημένο το τηλέφωνο;

Δεν ξέρω!

- Πες μου την αλήθεια. Πες μου! - Δεν ξέρω!

- Όχι, σε παρακαλώ, σταμάτα! - Μίλα!

- Πες μου, σκύλα! - Όχι, σε παρακαλώ!

Όχι! Ντάνι, βοήθεια! Ντάνι!

- Ντάνι! - Πως σκατά ξέρεις τ’όνομά του;

Ντάνι, σε παρακαλώ! Βοήθεια!

- Ντάνι, θα με... - Πως σκατά ξέρεις τ’όνομά του;

- Τον ξέρεις; - Όχι, απλά μου’πε τ’όνομά του.

- Σου έδωσε το τηλέφωνο; - Όχι.

Αν δεν στο έδωσα εγώ και εσύ ήσουν δεμένη...

- ...τότε ποιος άλλος; - Δεν ξέρω, σε παρακαλώ.

Σκατά!

Σκατά!

- Σε παρακαλώ... πήγαινε με σπίτι. - Σκάσε!

- Τι έγινε εδώ; - Τίποτα, απλά πήγαινε με σπίτι, σε παρακαλώ.

- Αυτή είναι σφαίρα. - Δεν ξέρω.

Ποιος πυροβόλησε;

Ποιος πυροβόλησε;

Σε παρακαλώ, πήγαινε με σπίτι. Όχι, Βικ, σε παρακαλώ!

Πες μου, αλλιώς σου ορκίζομαι ότι δεν θα ξαναδείς την οικογένειά σου ποτέ!

Πες μου.

Εγώ πυροβόλησα.

Ήθελα να κάνω τη ανάγκη μου.

Μου γύρισε την πλάτη, τον χτύπησα και του πήρα τ’όπλο.

Αν είχες τ’όπλο, γιατί είσαι ακόμα εδώ;

Επειδή σκοπεύει να σ’την φέρει.

Σκοπεύει να τα πάρει όλα. Και τα δύο εκατομμύρια.

Είμαι ακόμα εδώ, επειδή έκανε μια συμφωνία μαζί μου.

Είπε ότι είχε κάποιο σχέδιο...

Και ότι θα σου’δινε κάποια απ’τα λεφτά.

Συνέβη πολύ γρήγορα... Εσύ θα επέστρεφες σύντομα...

Δεν μπορούσα να ξεφύγω, οπότε συμφώνησα.

Λυπάμαι.

Ντάνι...

Τώρα ξέρεις, μπορείς να συνεχίσεις το σχέδιο.

Μπορείς να πάρεις όλα τα λεφτά και να εξαφανιστείς.

Έτσι, θα του την φέρεις εσύ, αντί αυτός εσένα.

Μπορείς να κρατήσεις τα λεφτά. Όλα.

Γάμα τον, έτσι δεν είναι;

Απλά, πήγαινε με πίσω στον πατέρα μου.

Στην οικογένειά μου.

Θέλω μόνο να γυρίσω σπίτι μου.

Σε παρακαλώ.

Πως με λένε;

Τι;

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω τ’όνομά σου.

Ναι, ξέρεις. Σου το’πε.

Τώρα, πες μου, σε παρακαλώ.

Δεν μου’πε τ’όνομά σου.

- Σε παρακαλώ. - Λες ψέματα.

Σε παρακαλώ, θέλω μόνο να γυρίσω σπίτι.

- Ξέρω ότι λες ψέματα. - Θέλω μόνο να γυρίσω σπίτι.

- Τι συμβαίνει; - Τι πιστεύεις ότι μπορεί να συμβαίνει;

- Απλώς μου φαίνεσαι κάπως... - Όπως;

Να την σηκώσουμε;

Το έκανα ήδη. Εκεί δεν ήμουν;

Ήσουν.

Είναι καλά;

Είναι καλά;

Πάω να κατουρήσω.

Περίμενε εδώ.

Ντάνι, πες μου κάτι..

Γιατί την διάλεξες;

Δεν την διάλεξα εγώ. Εσύ την διάλεξες.

Ναι, όμως, εσύ μου την πρότεινες. Γιατί;

Ξέρεις γιατί.. Διάβασα γι’αυτήν στην εφημερίδα.

Γιατί με ρωτάς;

Απλά, κάτι δεν μου κολλάει καλά.

Τι εννοείς;

Ακόμη και τώρα, συμπεριφέρεται κάπως περίεργα.

Τι σου’πε;

Τι μου’πε;

Γιατί νομίζεις ότι μου’πε κάτι;

Δεν ξέρω.

Είπες ότι συμπεριφερόταν κάπως παράξενα.

Σωστά, όμως δεν είπα ότι μου’πε και κάτι.

Γιατί να μου μιλήσει;

Τι νομίζεις ότι θα μπορούσε να μου πει;

Έλα εδώ.

Είπα έλα εδώ.

- Πες μου πως μ’αγαπάς. - Τι;

Πες μου πως μ’αγαπάς.

Σ’αγαπώ, γλυκέ μου. Στ’αλήθεια.

Ας το τελειώσουμε αυτό.

Όχι!

Περίμενε εδώ.

- Τι έπαθε το πρόσωπό της; - Στο είπα, συμπεριφερόταν λίγο παράξενα.

Έπρεπε να της δώσω μερικά χαστούκια.

Λοιπόν, δώσ’μου τα κλειδιά σου.

Αφού έχεις τα δικά σου. Τι τα θες τα δικά μου;

Επειδή δεν τα χρειάζεσαι άλλο, σωστά;

- Έχεις πρόβλημα μ’αυτό; - Όχι, κανένα.

Τότε, δώσ’τα μου.

- Εντάξει, πάμε. - Πού;

- Να πάρουμε τα λεφτά. - Και οι δύο;

Το σχέδιο ήταν να μείνω εγώ εδώ.

- Το σχέδιο άλλαξε. - Άλλαξε;

Σε χρειάζομαι μαζί μου...

- ...σε περίπτωση που’χουμε τίποτα εκπλήξεις. - Όπως;

Δεν ξέρω, αν ήξερα δεν θα’ταν εκπλήξεις, ε;

Και αν της συμβεί κάτι;

Και αν δεν τα καταφέρουμε να γυρίσουμε πίσω;

- Θα γυρίσουμε. - Ναι, όμως...

- Αν δεν επιστρέψουμε, θα πεθάνει. - Και τι μ’αυτό;

Αν δεν τα καταφέρουμε, τι σε νοιάζει τι θα κάνει αυτή;

Δεν με νοιάζει.

Ωραία, πάμε να φύγουμε τώρα.

- Νομίζεις ότι είναι εκεί; - Ναι, εκεί είναι.

Πήγαινε να φέρεις το χρήμα.

- Εγώ; - Ντάνι, άντε να φέρεις το χρήμα!

Τώρα!

Δεν έδωσε ούτε ένα σεντς. Μας κορόιδεψε.

- Την γαμήσαμε! - Όχι, δεν την γαμήσαμε.

Τα λεφτά δεν είναι εδώ, επειδή δεν του’πα να τα φέρει εδώ.

Κι η τρύπα...

Δεν είναι για τα λεφτά;

Όχι.

Η τρύπα είναι για σένα, Ντάνι.

Δεν την πάτησα εγώ, εσύ την πάτησες.

Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.

Σε παρακαλώ.

Τι της είπες για μένα; Της είπες τ’όνομά μου.

Μόνο το μικρό σου και ότι κάναμε μαζί φυλακή.

Την γάμησες και αυτήν!

Την σκότωσες, Ντάνι.

Δεν σκότωσες μόνο τον εαυτό σου, πήρες στον λαιμό σου και αυτήν.

Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.

Μπορούμε να τα ξεχάσουμε όλα αυτά, να συνεχίσουμε ό,τι είχαμε προγραμματίσει.

Θα φύγουμε μαζί και θα’μαστε ευτυχισμένοι.

Θα κάνω ό,τι θες.

Θα’μαστε μόνοι μας.

Είναι όλα όσα θέλαμε. Σ’αγαπώ.

Κλείσ’τα μάτια σου, Ντάνι.

Θυμάσαι την μέρα που πρωτοσυναντηθήκαμε; Θυμάσαι;

Η πρώτη μου φορά στο κελί;

Φοβόμουν.. Ήμουν τόσο τρομαγμένος.

Όμως εσύ με προστάτεψες.

Με βοήθησες.

Δεν θα το ξεχάσω ποτέ αυτό. Ποτέ δεν θα...

Όχι!

Ντάνι!

Διάολε!

Ντάνι!

Βοήθεια!

Βοηθήστε με!

Όχι!

Σχεδόν τελειώσαμε.

Μείνε ακίνητη, δεσποινίς Κριντ.

Και όλα θα τελειώσουν σύντομα.

Δεν θα νιώσεις πόνο.

Ντάνι...

...αιμορραγείς.

Άσε με να σε πάω στο νοσοκομείο.

Χρειάζεσαι φροντίδα.

Πεθαίνεις, Ντάνι.

Μ’ακούς; Πεθαίνεις.

- Άσε με να σε βοηθήσω. - Όχι.

Άσε με να σε προστατεύσω.

- Ακούμπα πίσω στον τοίχο! - Εντάξει.

Ό,τι πεις.

Ντάνι!

Ντάνι, πήγαινε με έξω.

Σε παρακαλώ, δώσ’μου τα κλειδιά.

- Ντάνι, μην το κάνεις αυτό, σε παρακαλώ. - Δώσ’μου τα γαμημένα τα κλειδιά!

Ντάνι, μ’αγαπάς.

- Το ξέρω. - Σκάσε.

Το νιώθω.

Όταν μ’αγκάλιαζες.

- Όταν με φίλαγες. - Σκάσε.

Όταν μου’κανες έρωτα... Δεν υπάρχουν προφάσεις.

Μ’αγαπάς.

Μ’αγαπάς.

Δώσ’μου τ’όπλο και θα σε φροντίσω εγώ.

Δώσ’μου τ’όπλο.

Ντάνι... μην του δώσεις τ’όπλο.

Είναι εντάξει, μικρέ μου Ντάνι.

- Μην του δώσεις τ’όπλο. - Είναι εντάξει.

Όχι... Όχι...

Είναι εντάξει. Μην κλαις.

Ντάνι, μην του δώσεις τ’όπλο! Μην τον ακούς.

- Έλα, Ντάνι, δώσ’μου το... - Ντάνι!

Ντάνι;

Ντάνι...

Αυτό είναι. Τελείωσες μαζί του, Ντάνι.

Σε παρακαλώ, πάμε, πάρε με από εδώ!

Ντάνι;

Ντάνι; Τι;

Τελειώσαμε.

Όχι!

Λυπάμαι, γλυκιά μου.

Ντάνι, μην μ’αφήνεις εδώ. Μην τολμήσεις να φύγεις!

Μην φεύγεις! Όχι, Ντάνι! Γύρνα πίσω!

Ντάνι! Γαμώτο, μην μ’αφήνεις εδώ.

Μην μ’αφήνεις εδώ!

Ντάνι! Γύρνα πίσω, σε παρακαλώ!

Ντάνι, σε παρακαλώ!

Δώσ’μου τα κλειδιά!

Έλα, Βικ! Δώσ’μου τα κλειδιά, γρήγορα!

Σε παρακαλώ! Δώσ’τα μου! Δώσ’τα μου! Όχι... μη!

Όχι!

Εντάξει!

Σκατά!

Ναι!

Όχι!