Original subtitles

Vertaling: slootje

Wil je water opzetten?

Niet te veel, één kopje, geen acht. Dat is verspilling.

Mama, tot later. -Waar ga je heen?

Weg. -Waarheen?

Een wandelingetje maken. -Hoe vaak moet ik het nog zeggen?

Mensen gaan je verdenken van verdacht gedrag.

Bel me niet, als je opgepakt bent. Ik ga je borg niet betalen.

Mijn gezin heeft nooit problemen met de wet, we hoeven ons niet te schamen.

En doe de deur goed dicht.

Klaar?

Wacht even.

Is jouw kant los?

Oké? -Ja, goed.

Prachtige dag, hè?

Wat is dit?

Mijn banaan.

Ongelooflijk dat je daar maar ligt je leven te vergooien.

Heb je geen verwachtingen of dromen? Wat wil je bereiken?

Het is hier een zwijnenstal. Kijk nou toch.

Vuile sokken, snoepwikkels, lepel.

Hoe vaak moet ik nog zeggen dat je hier niet moet eten?

Wat moet je met toiletpapier in je slaapkamer?

Ik ben niet je sloofje.

Er is een gezond huizenaanbod in Cabo. Afhankelijk van...

de hoeveelheid werk begint een driekamerwoning bij 130.000 euro.

We vonden een net gerenoveerde variant,

30 minuten lopen van zee, veel ruimte voor hun hond Penelope.

Wat vind je van de buurt? -Heerlijk.

Lekker rustig en veilig. -Heel schoon, hè?

Gaat het? -Nee.

Wat is dat?

Waar ga je heen?

Wat denk je? -Dat weet ik wel.

Je gaat naar die godvergeten woestenij.

Een beetje klooien met je...

waardeloze troep op die gore plek, door de smerige eekhoorn- en...

ranzige vogelpoep struinend die je daarna over mijn keukenvloer verspreidt.

Waarom heb je je schoenen nog aan?

Ik ga naar buiten. -En dus?

Dus wat? Moet ik ze uittrekken en weer aantrekken?

Ja, natuurlijk. Dat heb ik al duizend keer gezegd.

Laat de deur niet open, ik wil geen vieze duiven in huis.

Nietsnut.

Gaat het?

Je was weg vandaag.

Waarheen?

Bij elke supermarkt word je lastiggevallen door grijnzende, vrolijke fondswervers...

die je smeken om geld voor hun stomme doelen.

Waarom moeten ze hun tanden zo ontbloten?

Vrolijke, grijnzende mensen, ik kan ze niet uitstaan.

Rondhangen en om je zuurverdiende geld vragen.

Het is oplichterij.

Ze lichten mensen op.

Ik vertrouw ze niet.

Ze willen je telefoonnummer, je e-mail.

Ik vroeg één van hen:

waarom wil je mijn postcode?

Ik kan je net zo goed mijn huissleutel geven,

dan kan je mijn spullen komen jatten en mijn kind vermoorden.

En niemand belt de politie. Die zou toch niet komen.

Te druk met zwarte jongens lastigvallen.

En hij om de hoek die zijn hond een rode jas en groene laarsjes aantrekt.

Waarom moet een hond een jas aan? Die heeft toch een vacht?

Die zweet zich rot en stinkt als de hel.

Dat is dierenmishandeling, al dat plastic over hem heen.

Ik ga hem aangeven bij de BKDM of hoe ze ook heten.

En zij daar met die dikke baby.

Het is ijskoud en zij loopt buiten heen en weer...

met alleen een grote roze strik op haar hoofd,

zodat je ziet dat het een meisje is. Kan mij wat schelen.

Rondwarend in die kleertjes, niet passend bij het weer, met zakken.

Waarom met zakken? Wat gaat die erin doen?

Een mes? Belachelijk...

Het is de KBDM, mama. -Wat?

Koninklijke Bond tegen Dierenmishandeling.

Weet ik, ik ben niet dom.

Hoe dan ook...

Wanneer gaan we die versleten bank vervangen?

Kijk, hier.

En daar.

En daar. -Wat moet ik zien?

Grijs, grijs, grijs, grijs. Ashman-grijs.

Je bent niet grijs.

Ik word gek van die man.

En hij heeft geen grijs haar, geen enkele.

Mensen zien hem en zeggen: wat zie je er jong uit.

Daar kickt hij op. Je weet hoe hij ijdel is.

Stomme oude dwaas.

Niemand ziet de problemen die ik zie, omdat ik het niet laat merken.

Je ziet er goed uit. -Dank je, schat.

Ik ga gewoon door, zo ben ik.

Sommige gevechten moet je niet aangaan. -Maar deze wel.

Had je nachtdienst?

Het was een lange nacht.

Om middernacht begon mijn patiënt te ijlen en tegen 2.00 uur was ze dood.

Heel triest, een prachtige vrouw.

Dementie, weet je wel. -Geen familie?

Een zoon. In New York.

Blijkbaar had hij te druk om te komen.

Mensen zijn slecht. Ze weten niet hoe goed ze 't hebben.

Dank je, inderdaad.

Wat een stress...

Ashman zegt dat ik me te druk maak. Hij totaal niet.

Als hij naar bed gaat, slaapt hij als een baby.

Daarom is zijn haar nog zwart.

Het kan ook erfelijk zijn. Zijn vader werd pas grijs toen hij in de 80 was.

Ik had weer zo'n droom.

O ja? -Let op.

Ik zie Ashman in helder water staan.

In het water zie je zijn voeten niet, je ziet alleen vissen zwemmen.

En hij doet het weer? -Al weer, ja.

Moeder nummer drie.

22 jaar, half Grieks, half Nigeriaans. Woont in Peckham.

Mijn God, in deze fase van zijn leven?

Wat zijn jullie stil?

De grote mensen praten hier. -Zoals ik zei...

Als ik die man verlaat, slaat hij steil achterover.

Verlaat hem niet door hem. -Wie verlaat wie?

Na alles wat ik met die vuile bruut meegemaakt heb? Echt niet.

Ik sta nog fier overeind, zus.

Ik sta nog fier overeind.

Wat denk je? Zou ik niet iemand anders kunnen ontmoeten?

Natuurlijk wel. -O ja...

Ga weg. -Wat ga je doen dan?

Idioot. -Kom op...

Doe het dan.

Ga weg...

Hou op. -Kom dan, alsjeblieft...

Alsjeblieft, man. -Opzij.

Opzij.

Niet daar gaan zitten.

Dus je had een feestje gisteravond? -Wie?

Je vriendin achter je. Jij toch? -Waar?

Hoe laat was je thuis? -Geen idee, één, twee, drie.

Vier, vijf, zes? -Ik dacht vroeger.

Je deur was dicht om 2.30 uur. -Dat heb ik gedaan.

Had jij die dicht gedaan? -Ja, helemaal alleen.

Oké, waar was je?

Brixton.

Brighton. -Birmingham.

Nou, waar was je? -Brixton.

Met wie? -Zara.

Echt waar?

Alleen met Zara? -Ja, alleen met Zara.

Was Theo er niet? -Theo? Ik ken geen Theo.

Ik ken een Theo uit Walthamstow. -Bedoel je die Theo?

Ja, hij was er.

Heeft hij een lekker kontje? -Oh, hou op zeg.

Het was een leuke avond. Ze speelden bashment.

Bashment? -Ja, bashment.

Al die rijende mannen.

Jij zou ook moeten gaan. -Daar ben ik te oud voor.

Hoezo? Je zat te rijen in de keuken.

Dwazen.

Dat doe je. Ik ben het vergeten, laat zien.

Het overvalt je...

Ze kan het nog steeds. Je kan het nog steeds.

Waar zit het te strak? -Aan de achterkant. Kijk, helemaal rood.

Nee hoor, wel schilferig van het krabben. -Omdat het te strak zit.

Drink je water? -Natuurlijk, wat heeft dat ermee te maken?

Hou je huid vochtig. -Ik ben vochtig genoeg.

Het lijkt alsof je mijn hersens eruit wil trekken.

Dat zit vast aan mijn hoofd, weet je. -Ja, want dat heb ik gedaan.

Tjonge, jij weet wel hoe je moet straffen. Je had gevangenisbewaker moeten worden.

Hopelijk ben je minder ruw met je klanten. -Nee, zij betalen me.

Het gaat weer over geld.

Je moet je familie net zoals onbekenden behandelen.

Was dat bord af.

Kijk hem nou. -Zit stil.

Hij is 22 en eet nog steeds brood met pindakaas en jam.

Ik praat met hem tot ik het beu ben. Ik zeg: Mozes, wat doe je met je leven?

Waar sta over 25 jaar? Ik ben het zat.

Zal ik met hem praten? -Wat ga je zeggen dan?

Weet ik niet. Misschien kan ik hem helpen.

Probeer je mijn gezin binnen te dringen?

Hoezo binnendringen? -Zal ik met jouw dochters gaan praten.

Wat ga je zeggen dan? -Waarom laat je je buik aan iedereen zien?

Waarom heb je een strakke trainingsbroek aan terwijl je niet gaat sporten?

Dat zou je helemaal niet leuk vinden.

Sommige zussen zijn close. Sommige zussen vertrouwen elkaar.

Je kan me vertrouwen. -Jij belt mij niet, ik bel altijd.

Ik bel je wel. -Ik moet jou bellen:

mijn haar moet gedaan worden, ik heb pijn in mijn rug.

Wil je wat ophalen uit Kilburn? -Ik bel je wel.

Leg die schaar neer. Je wordt agressief.

Ik ga zondag naar de begraafplaats.

Ga je mee? Je weet dat ik gezondheidsklachten heb.

Ik kan niets plannen. Ik moet het per dag bekijken.

Het is Moederdag. -O ja? Nou, dat vieren we hier niet.

Mijn laatste moederdagkaart was toen Mozes vijf was.

Toen moest hij iets van de leraar tekenen.

Ze verwachten vast dat ik vroeg opsta ​en moederdagontbijt voor hen maak.

Het is vijf jaar geleden. -Vijf jaar...

Als mensen sterven, zijn ze dood. Je zal door moeten.

Je kunt de doden niet voor altijd met je mee slepen.

Ik wil niet dat de schaduw van Pearl me tegenhoud.

Ze heeft van het leven genoten. -Zij tenminste wel.

Dus ik haal je op. -Ik zeg niets toe,

ik voel me misschien niet goed en blijf de hele dag in bed.

O ja? Met wie?

Moet je altijd zo ver gaan? Je bent zo grof.

Wanneer ga je rustig aan doen? -Heb je iemand voor me?

Hij was tenminste alleenstaand.

Alles is bij jou een grapje.

Het is altijd feesten en zweten in de disco.

Disco? Na mijn werk kan ik niet meer staan. Ik ben 53.

Vertel mij wat. Ik loop de hele dag...

de trap op en neer om hun vuile wc-potten te schrobben.

Kom je daarna mee naar mijn huis? -Waarom? Geef je een feestje?

Als jij er bent, is het altijd feest. -Wie komen er?

Niemand. Alleen jij en Curtley.

En Mozes. De meisjes willen hun neef graag zien.

Ik geef Curtley de schuld.

Hij had Mozes van jongs af aan het vak moeten leren,

zodat hij het bedrijf kon overnemen.

Weet je wat hij zegt, elke keer als ik dat zeg?

Hij kan niet eens zijn veters strikken. -Zo praat je toch niet over je eigen kind.

Nu zit die arme Mozes de hele dag thuis,

terwijl zijn vader met die imbeciel Virgil samenwerkt.

Maakt nooit oogcontact. Kan geen twee zinnen achter elkaar zeggen.

Idioot.

Ik ben het maar.

Gaat het?

Weet je hoe laat het is?

Je hebt toch een horloge?

Bij de derde toon is het 9.31 uur en 17 seconde.

Ik krijg zes euro van je. -Waarom?

De tijd. Die heb ik net aan je verkocht.

Hoeveel zou je rekenen?

Voor de tijd?

Aan jou?

120 euro.

Een vrouw deed het.

Deed wat? -De tijd verkopen.

In 1890-er jaren, Ruth Belville. Ze deed het nog tijdens WOII.

Echt waar? -Elke maandag...

ging ze naar Greenwich om haar zakhorloge in te stellen.

Dan ging ze in Londen de tijd verkopen.

Hoeveel rekende ze? -Dat is een mysterie.

Haar vader deed het ook.

En haar moeder. -Een familiebedrijf.

Je kunt geen tijd kopen.

Dat is waar.

Je kan het ook niet verkopen.

Wat geweldig, schat.

Het is weelderig.

Schat, hou op.

Voeten van de bank.

Het geeft niet. -Pardon?

Alles goed? -Gaan jullie deze bank kopen?

En zo ja? -Overal op zitten, in de kussens zweten.

Als iemand anders 'm wil kopen? -Wilt u 'm kopen?

Ik wil jullie DNA niet in mijn huis, bedankt, hoor.

Kan ik u ergens mee van dienst zijn?

Alleen maar aan het rondkijken?

Ik ben op zoek naar een bank.

Dan bent u op de juiste plek. We stikken erin. Ook stoelen,

ligbanken, voetenbankjes, tafels, love-seats.

Ik kan zelf wel een bank uitzoeken.

Ik kan lopen.

Ik weet dat ik 'm moet uitproberen, ik ben geen invalide.

Dat zei ik ook niet.

Waarom sta je daar dan?

Ik wou alleen helpen. -Ik heb je hulp niet nodig.

Ik doe gewoon mijn werk. -Je valt me lastig.

Waarom ga je je expertise niet met iemand anders delen?

Uw toon bevalt me niet. -En jouw gezicht mij niet.

Waarom zoveel make-up?

Wat? -Stel het komt op alle meubels? Egoïst.

Nu wordt u persoonlijk.

Bedreig je me nu? -Pardon?

Bedreig je me nu?

Ik probeer mijn werk te doen en vindt u onbeleefd.

Oké, smaad, aanranding,

intimidatie, laster.

Waar is de manager? -Wilt u mijn manager spreken?

Inderdaad. -Oké, momentje. Ik ga haar even halen.

Ga lekker zitten.

Ga je weg, schat?

Hallo?

Hallo, ga je weg?

Hallo?

Hé, meid.

Ik vroeg me af: ga je weg?

Hallo? Ik praat tegen je.

Tegen wie heb je het? -Tegen jou. Ik vroeg me af: ga je weg?

Ik zoek al 20 minuten een parkeerplek en jij zit als enige in je auto.

Dus vroeg ik me af: ga je zo weg?

Deze auto staat stil. -Dat zie ik. Maar ga je rijden, verdorie?

Vloek niet tegen me. -Hoezo zo fel?

Blaas je niet op alsof je wilt vechten.

Bind een beetje in.

Ben je met verlof uit het gesticht?

Gesticht? Ik zal je wat laten zien. Deze parkeerplaats...

was vroeger mijn school. Ik kom hier vandaan.

Teef. -Mafketel.

Jij hebt vast geen man.

Jouw ballen zijn zo vol dat het sperma in je kop zit.

En jij krijgt er niks van, onvruchtbare teef.

Elke keer als ik een taxi bel, krijg ik dezelfde chauffeur.

Nummer 29. Het is dezelfde man.

Je weet dat ik twee keer per week ga winkelen.

Woensdagmiddag en vrijdagavond. -Vrijdag boodschappen.

Dan geven de kinderen me geld.

En terecht. -Ze werken nu.

Afgezien van Marvin.

Wat is het voor een man? -Wie?

De taxichauffeur. -Aardig, wel.

We hebben goede gesprekken over politiek en zo. En weet je?

Hij brengt mijn tassen altijd naar binnen.

O ja? -Nou, een paar weken voor de lockdown...

voelde ik me niet lekker, ik was angstig. Ik wilde niet naar buiten.

Het was vast covid.

Veel mensen hadden waarschijnlijk covid... -...en wisten het niet eens.

Ik was dus in de tuin, hoofddoek om, mijn t-shirt slordig en kapot,

gaat de bel.

Je weet dat ik spontaan bezoek niet leuk vind.

Dus ik zwaai de deur open. Raad eens wie het was?

Diezelfde man.

Ik zei: wat doe je hier in hemelsnaam?

Erg onprofessioneel. Stalk je me of zo?

Hij zei: ik had je al even niet gezien. Ik maakte me zorgen. Heb je iets nodig?

Ik zei: een pakje sigaretten. -Was dat het enige?

Ik wilde niet naar buiten. Hij heeft gratis gehaald.

Hoe ziet hij eruit? -Hij is zwart, maar met nog wat.

Waarheen brengt hij je vanavond? -Naar een Turk, dat vind ik niet erg.

Je weet dat ik niet van citroengras, gember, kokosnoot en rauwe vis hou.

De Turken kruiden hun vlees goed.

Wat leuk.

Wat ga je aantrekken? -Hij vroeg het pas vrijdag.

Daarom smeekte ik je of ik erbij kon.

Niet te klef, ik wil hem niet op ideeën brengen.

Dat moet je wel doen. -Ik heb al zes kinderen, bedankt.

Ik denk aan iets met blote schouders dat het goede accentueert,

maar de vele zonden verbergt.

Is dat een zonde?

Nee, gewoon een dikke buik.

En ik heb schoenen met leuke, lage hakjes. Zitten nog in de doos.

Mag ik even een sigaretje roken?

Schiet op. Ik heb een volgende afspraak.

Rookpauze.

Hallo? -Met wie spreek ik?

Je zus. Wie anders?

Wat is er? Ik ben met iets bezig.

Kom je? -Hè?

Op zondag naar het graf, kom je? -Weet ik nog niet.

Dat zou ik nog bevestigen. -Bevestig het nu dan.

Ik bevestig het als ik het bevestig. Ik bel je terug.

Hallo?

Kijk naar jezelf. Doe iets aan je gezicht.

Je lijkt wel een geest. Je gaat met mensen en hun eten om.

Ze doet gewoon haar werk.

Tegen wie heb je het? -Tegen jou.

Bemoei je er niet mee. -Ik ben laat en heb een nieuwe klant.

Je herenklant is niet mijn probleem.

Dat heb ik niet gehoord. -Hou je mond, je spuugt overal.

Ik spuug op jou. -Je kan maar beter weggaan.

Alsjeblieft... -Snaveltje toe, struisvogel.

Hou op, zeg. -Zeg niet wat ik moet doen.

Dat doe ik wel. -Stop een hamburger in je mond,

je bent zo dun als een lat.

Nou, bedankt. -Graag gedaan.

Ik moet dit afmaken. -Ga weg.

Schiet op. -Wie denkt ze wel dat ze is, snob.

Betaal het meisje en ga weg. -Scan ze gewoon.

Ik moet wachten op de kaartbetaling. -Schaam je in plaats van het te vertellen.

Hou je grote, dikke klep.

Zie je, je bent grof. Je bent niet opgevoed.

Je hebt geen manieren.

Lekkere geur.

Goed, hè?

Ik ben hier heel enthousiast over.

En?

Moet ik doorgaan?

Daarom zijn we hier.

Kijkend naar de markt... -Het is wel plakkerig, hè?

Misschien, we kunnen kijken hoe... -Ja, het is plakkerig.

Ga door, Kayla.

De trend nu is "bevat geen".

Zeker. -Alle merken doen het:

bevat geen alcohol, siliconen, sulfaat...

Wat wij al heel lang doen.

Maar ik stel voor dat Melo stelt: bevat geen kokos.

Kokos?

Ga door.

Dit doet niemand.

We weten dat kokosolie comedogeen is, poriën blokkeert en irriteert.

Als Melo een lijn zonder kokos heeft, komen gevoelige huidconsumenten naar ons.

Wacht even. Wat je zegt, is...

dat we precies hetzelfde product marketen...

maar het USP is dat we de kokos eruit gehaald hebben?

Toch? -Laten we naar Kayla's...

briljante onderzoek kijken? -Ik twijfel niet aan haar kwaliteiten.

Ga door. -De cijfers zijn geweldig.

15% van de klanten wil al kokosvrije producten.

Een klein percentage. -Van een grote markt.

Dat weet ik... Er is erg veel onderzoek naar kokos gedaan,

maar toch doet niemand het.

Laten we naar de focusgroepen kijken? -Goed.

We hebben de nieuwe formule getest,

73% zag resultaat.

Na vier weken...

Hoe weten ze dat dat door de kokos komt?

Bij de vorige formule zag slechts 50% resultaat na acht weken,

dus deze formule heeft veel sterker bewijs.

Dit is erg teleurstellend, Kayla.

Ik heb je een fantastische kans gegeven.

Alle middelen en dan kom je hiermee.

Je schijt op kokos.

Dat begrijp ik, maar ik geloof dat "zonder kokos" een sterke propositie voor Melo is.

We gaan "bevat geen kokos" niet doen.

Dit is kansloos. Excuseer me...

Heb je iets gereserveerd of eten we hiernaast?

Hiernaast is prima. -Geweldig.

Oh, goed gedaan, Kayla.

Laat je niet uit het veld slaan.

Je doet het geweldig.

Bedankt.

Heb je even?

Het gaat over de Day Rider zaak.

Is er een probleem?

Nee, ja, toch wel.

Welke templates heb je gebruikt voor de brieven naar de juristen van Wolf Peck?

Dezelfde die ik bij Orange gebruikte.

Oké, dat is logisch.

Ik doorloop alle documenten om te zorgen dat...

onze algemene voorwaarden aan de jurisprudentie voldoen.

Helaas doen niet alle kleurenteams hetzelfde als ik.

Van sommige documenten die naar de juristen van Wolf Peck gestuurd zijn,

hebben zij gezegd dat de formulering niet strikt wettelijk is.

Dit ligt aan ons,

maar je moet alle correspondentie doorlopen en de tekst aanpassen.

En het naar beide partijen sturen, vrees ik.

Moet ik de dossiers en de ordners ook doen?

Graag, versnipper alles wat we hebben.

Zorg dat het voldoet aan de juridische standaard en...

als je het dan weer naar beide partijen wil sturen...

Natuurlijk. -Bedankt.

Het spijt me. -Echt, dit ligt aan ons.

Bedankt hiervoor. -Bedankt.

Waarom praat je het gedrag van Josh goed?

Dat doe ik niet. -Jawel.

Nietes. -Jawel.

Echt niet. Ik doe mijn werk. -Vind je hem lekker?

Nee, hoor. -Jawel.

Nee, hoor. -Je moet niet over je heen laten lopen.

Net als dat meisje, hoe heet ze? -Nadia? Ik zeg het tegen haar.

Zeg haar: je hebt twee aperols op, één porn star martini,

een tequila, drie gin-tonic, jij betaalt.

Dat doe ik, maar er is altijd wat.

Ze gaat naar de wc of moet haar moeder bellen.

Ze is al zo sinds school. Ze is beperkt. Zo is ze.

"Ze is beperkt. Zo is ze."

Wie betaalt deze dan? Jij?

Je bent vervelend.

Maar...

hoe ging het vandaag?

Ja, goed.

Echt? -Het ging echt goed.

Eh, geweldig? Hallo?

Proost... -Goed gedaan.

Bedankt. Bedankt.

Wat zei Nicole?

Ze vond het een interessant concept.

Mooi. -Ze zei dat het goed werk was...

en dat ze erover gaat nadenken.

Geweldig. -Andreas is blij.

Iedereen is blij.

Goed gedaan. -Bedankt.

Wat doe je nou? -Gaat het?

Kom je daarom? Nee, het gaat niet.

In vredesnaam, ik probeerde wat te slapen.

Het 18.25 uur. -18.25 uur?

Ik lig al sinds 4.00 uur te luisteren naar hoe jij je hersens eruit snurkt.

Ik dacht dat je jezelf zou verzwelgen. 18.25 uur...

De keuken is een zooi. -Ruim het op dan.

Je waart rond als een geest.

Ik ben de hele dag door mensen belaagd.

Een man wilde me vermoorden op de parking. Misschien had hij een mes.

Wat is er gebeurd? -Ik kan geen bank tillen met blote handen.

Die del beschuldigde me van diefstal van een bank.

Er is geen klantenservice meer. Ze zijn allemaal dom.

"In een rij moet je wachten." En ik moet opschieten en aardiger zijn.

'Doe zelf zelf met je vette kop."

"Bemoei je met je eigen zaken. Je weet niet wat er met mij is.

Ik kan wel terminaal ziek zijn."

"Je weet niet hoe ik lijd. Hoeveel pijn ik heb."

"Ga je man opvrolijken, maak hem eens aan het lachen."

Mensen moeten in hun eigen tijd zelf kunnen beslissen.

Ik ben een zieke vrouw. Ik kan niet zomaar ergens heen gaan.

Ga treuren, gooi jezelf in een graf.

Schreeuw het uit, leg bloemen neer, maar kaap mijn leed niet.

Ik word er doodziek van.

Ga je avondeten maken?

Nee, Curtley, Ik ga geen eten maken.

Als je wilt eten, moet je zelf koken.

Is dat kip? -Wat denk je?

Walgelijk.

Je weet dat ik het hier niet kan verdragen.

Mijn moeder dwong me dat te eten.

Dat weten we. -Ze stond over me heen.

Kip, kalkoen, eend, koeienpoot, vissenkop, lever,

cornedbeef, varkensstaart, pens.

Vergeet niet om het in nog een zak buiten te zetten.

Heb je iets voor mij gehaald? -Ik dacht dat je ging slapen.

Ik voel me niet goed, Curtley. Ik ben een zieke vrouw.

Ik heb chronische migraine.

Een stijve kaak. Mijn tanden doen erg pijn.

Ik heb spierpijn, spasmen, buikloop.

Maar ik ga morgen naar de dokter. God zij dank.

Ik ga ook naar de tandarts.

Hopelijk krijg ik voor de verandering eens echte antwoorden.

Curtley, een vos. Een vos, jaag 'm weg.

Daar zit een vos.

Curtley, pak 'm. Doe de deur dicht.

Curtley, kijk hoe hij naar me staart. Jaag 'm weg.

Jaag 'm naar de andere tuin.

Curtley, jaag hem van het huis weg.

Hallo, Pansy Deacon? -Mevrouw Deacon voor u. Wie bent u?

Ik ben Dr. Rosie Bolt. -Waar is Dr. Goldberg?

Hij moest naar een begrafenis.

Wie is er dood? Waar? -Naaste familie in Israël.

Waarom bemoeit hij zich met doden als hier levenden lijden?

Wilt u binnen even praten?

Of we maken een nieuwe afspraak met Dr. Goldberg.

Weet u hoelang ik moest wachten? Twee weken.

Voor een muis met een bril die naar me piept.

Dank u wel.

Komt u? -Ik zal wel moeten. Ik heb pijn.

Kom dan binnen.

Alles goed? -Nee, ik ben toch bij de dokter.

Anders zou ik hier niet zijn.

Ik ga uw hart en pols controleren. -Waarom?

Omdat u hartkloppingen had.

Ik zei al: het bonkt niet, u zal niks horen.

Dus geen onderzoek? -Dat is tijdverspilling.

Kom tot de kern van de zaak: mijn hoofd. -Goed.

Wilt u gaan liggen? -Waarom liggen?

Om uw maag te voelen. -Hup, ik heb niet de hele dag.

Is alles goed nu? -Hij borrelt.

Zeg als het pijn doet. -Zeker weten.

Voorzichtig. -Rookt u?

Nee. -Drinkt u?

Ik drink niet. -Krijgt u cafeïne binnen?

's Ochtends drie, één 's middags bij de tv en soms een espresso...

​​'s avonds na het eten.

Hebt u ooit overwogen minder cafeïne te gebruiken?

Hoelang bent u al dokter? -Vijf jaar.

Dat is niet lang, hè? -En zes jaar studeren.

Je was langer student dan je dokter bent.

Dit voelt goed. Zacht, zoals moet.

Logisch, hè? Er zit niets in.

Ik zei toch dat ik eeuwen op de wc gezeten heb.

Ik dacht dat ik mijn hersens zou uitpoepen.

Het onderzoek is klaar. Trek uw jas maar weer aan.

Weet je? Je hebt geen tact.

Je kan van alles van Dr. Goldberg vinden, hij heeft fatsoen.

Hij weet met patiënten te praten.

Dat kunnen ze je niet leren op je medische universiteit.

Geen bloedtest? Geen urinemonster?

Dit is onaanvaardbaar.

Mrs. Deacon, wilt u deze veiligheidsbril opzetten?

Is die nieuw? -We desinfecteren na elk gebruik.

Jouw schoon is niet mijn schoon. -Deze is echt schoon, ik zou ze dragen.

Ik zet deze niet op. -Oké, Mrs. Deacon.

Kin omhoog en mond open. -Weet ik, ik ben hier eerder geweest.

Ik weet dat u hier eerder geweest bent. Dat ben ik niet vergeten.

Prachtig...

U hebt uw tanden goed schoon gehouden.

Ik kan wel voor mezelf zorgen, bedankt. Ik ben hygiënisch.

Ik weet het. Dat geloof ik graag.

Prachtig...

Wat doe je nou? -Het is maar een onderzoek.

Dat weet ik. -Zo meten we uw tandvlees.

Je hoeft er niet mee te steken.

Het spijt me, Mrs. Deacon. -Mijn kaak doet al genoeg pijn.

Wat vervelend. -Tjemig...

Zullen we eens kijken?

Doet dit pijn?

En dit? Doet dit pijn?

Ja, dat doet pijn. Het doet pijn als ik praat.

Het doet pijn als ik eet, drink of lach.

Het doet pijn, ja?

Wilt u dat ik doorga met de controle? -Natuurlijk.

Maar op voorwaarde dat u begrijpt dat u levend mens aan het behandelen bent.

Je bent niet de afwas aan het doen. -Natuurlijk niet.

Ik zal zo voorzichtig doen als ik kan. -Goed.

En betuttel me niet. Ik ben geen kind.

Oké, dan...

Prachtig...

Je martelt me. 30 Euro, dit is onaanvaardbaar.

Als u niet tevreden bent over deze tandartspraktijk,

zoek gerust een nieuwe tandarts. -Ja, dat zal ik doen.

Hoezo, drinkwater? -Laat me los.

Doe dat voor mij. Hé, bro, kijk, Chuncks.

Hé, bro, wat is er? Hoor je me niet?

Wat mooi. -Wat is er met je? Waar ga je heen?

Gewoon wandelen. -Waarom?

Relax... Als training? -Jezus...

Ze maken dubbele deuren voor mensen zoals jij, hè?

Kijk me aan als ik tegen je praat. -Rustig...

Wat is er met je? Waarom zo verdrietig? -Relax, man.

Hadden ze geen hamburgers meer? -Hij heeft alles opgegeten. Kijk maar.

Deze man zal nooit veranderen.

Blijf gezond, dikke, ik bedoel, grote man. -Rustig aan, snij je polsen niet door.

Je zus belde me. -Wie?

Ik weet wie mijn zus is. Waarom belt ze jou?

Over de begraafplaats. -Dat is besproken.

Wat moet je met mijn familie? Bemoei je er niet mee.

Ze heeft ons bij haar uitgenodigd. -Ja, dat is besproken.

Dit gaat jou niet aan.

Als ik niet wil, ga ik niet. Als ik wel wil, ga ik.

Doe het licht uit.

Alles goed? -Waarom praat je met haar?

Ze hoort je niet. De doden zijn dood.

Dat hebben ze door. -We komen respect betuigen en dan gaan we.

Ik blijf hier niet de hele middag.

Vroeger had ik een zak vol, maar de vossen het gevonden.

Vossen? -Ja, vossen.

Hier.

Ik maak de hele dag schoon en jij wilt dat ik kom...

om de grafsteen van mijn dode moeder te schrobben?

Dit zou gedaan moeten worden...

Voor het bedrag dat je betaalt. Dieven.

Jij hebt niks betaald. Pearl betaalt het zelf.

Prachtige Pearl. Pearl die niets verkeerd kan doen.

Waarom ben je zo boos?

Wat anders? Ik sta bij het graf van mijn overleden moeder.

Moet ik soms lachen en grapjes maken?

Ze rot weg onder onze voeten.

Wat zeg je...? Wees eens respectvol.

Hier. -Die raak ik niet aan. Doe jij het maar.

Ze moeten van jou zijn. -Dat weet zij toch niet.

Jouw herinneringen aan Pearl zijn anders dan die van mij.

Jij had het makkelijk.

Je was haar lievelingetje. Jullie waren dikke mik.

En Pansy?

Ze behandelde ons allebei hetzelfde. -Nooit.

Ze steunde me niet. -Jawel.

Nee, nooit. Ik was goed in wiskunde.

Ik was goed met cijfers. Ze stimuleerde me niet.

Zelfs bij haar dood koos ze voor jou.

Ik heb haar dood in bed gevonden,

haar dode ogen staarden me aan.

Beschuldigend. Teleurgesteld.

"Oh, Pansy, wat is er toch met je?

Waarom ga je niet buiten spelen?

Waarom heb je geen vrienden?

Waarom vind je het leven niet leuk?" -Ja, waarom niet?

Ik weet het niet.

Gekweld...

Gekweld...

Het is niet eerlijk.

Ik wou dat ik haar gevonden had.

Het spijt me.

Ze had niet alleen moeten sterven.

Ik ben heel erg moe.

Ik weet het.

Ik wil alleen maar liggen en mijn ogen sluiten.

Ik wil dat het ophoudt.

Laten we naar mijn huis gaan.

Ik wil naar huis.

Jij bent mijn enige familie.

Ik trek dit niet meer.

Ik ben heel erg bang.

Ik weet het.

Ze haten me allemaal.

Curtley haat me. Mozes haat me.

De meisjes haten me. Jullie allemaal. -Niemand haat je.

We houden allemaal van je.

Ik hou van je.

Ik begrijp je niet.

Maar ik hou van je.

Hoi. -Hoi, hardloopster.

Ik zeet me rot.

Alles goed? -Jazeker.

Alles goed, Mo? -Hoi, oom Curtley.

Hoi. Alles goed? -Hé, Mozes.

Gaat het?

Ik laat je niet in de auto achter.

Kom op.

Alsjeblieft.

Goed dan...

Je gaat niet met de lift, hè?

Ga maar, ik zie je boven.

Pas op de deuren.

Naar boven. De deuren sluiten.

Kip of vis? Oom Curtley? -Kip.

Kip en vis, je mag allebei. -Alleen kip.

Alleen kip? Zeker weten?

Ben je op dieet?

Net als ik. -Niet doen, Oom Curtley. Niet doen.

Wil je rijst en erwten? Jus?

Mac en kaas? -Alles, alsjeblieft.

Zoete aardappel? -Ja, alsjeblieft.

Ik heb honger. -Ik ook.

Gebakken banaan?

We moeten eten nu het warm is. Alsjeblieft...

Alsjeblieft...

En er is sla en coleslaw. -De sla heb ik gemaakt.

En mama de coleslaw, dus die is heerlijk.

Tante Pansy, zal ik een bordje maken?

Ik zet hier neer.

Ik wil niets. -Weet je het zeker?

Mam, jij alles, hè?

Niet nu.

Ik eet later.

Goed zo?

Mag ik beginnen? -Val aan.

Eet.

Schep jij jezelf op? -Niemand anders wil iets.

Waarom eet je niets?

Wat is er gebeurd?

Heeft ze je van streek gemaakt?

Wat heeft ze gezegd?

Ze zegt dat we haar haten. We haten haar niet.

Natuurlijk haten we haar niet. Maar kijk nou, ze is knettergek.

Wij haten geen mensen.

Ik weet dat we geen mensen haten.

Maar alles draait om haar.

En jij dan?

Oma Pearl was ook jouw moeder.

Ik vind haar grof. Ze spoort niet.

Wie goed doet, goed ontmoet. -Ben ik niet aardig?

O jee...

Kom op...

Rustig aan, Kay, ja?

Oké, iedereen...

Vrolijke Moederdag...

Oom Curtley, vrolijke Moederdag. -Ik hou van je, ma.

Mozes... -Vrolijke Moederdag, tante P.

Klinken. -Aankijken.

Vrolijke Moederdag...

Kom op, het brengt ongeluk.

Vrolijke Moederdag.

Hoe gaat met jouw familie, Curtley? En je moeder?

Oké, Mozes Deacon, een vraag voor jou.

Waar ga je heen als je wandelt?

Overal.

Ah, overal. Je moet met ons meegaan.

We moeten samengaan. -Wij drieën, ja?

Wat dacht je van komend weekend?

Denk erover na, oké?

Afgesproken.

Wat is er aan de hand?

Ik weet het niet.

Ga zitten.

Kom op.

Ik ben moe.

Wil je gaan liggen?

Ik maak me zorgen om je.

Dit kan niet zo doorgaan.

Wat gaan we eraan doen?

Ze haten je niet. -Maakt me niet uit. Ik mag ze niet.

Ga dan weg. -Wat?

Je moet aan jezelf denken.

Ik voel me erg eenzaam.

Of ze er nou zijn of niet. Ik voel me niet veilig.

Er gaat van alles mis.

Wat dan? -Mensen.

Laat hen voor zichzelf zorgen.

Hij had geen schijn van kans.

Wie?

Hij is een volwassen man. Hij is 22 jaar.

En van hem kan ik al niet tegen het geluid van zijn stem.

O god...

Waarom ben je met hem getrouwd?

Ik was bang.

Ik wilde niet alleen blijven.

Wat is er mis met alleen zijn? Ik ben alleen. Pearl was alleen.

Carlton had ons niet moeten verlaten. -Maar dat heeft hij wel gedaan.

Ze ging door, zocht een baan.

Vertel mij wat.

Ik weet het.

Ze heeft veel van je gevraagd. Je zorgde voor mij.

Ze had altijd kritiek op me.

Ze had niet zonder je gekund en dat wist ze.

Je hebt het goed gedaan.

Je was nog een kind.

Ik wil alleen dat het ophoudt.

Waarom blijf je niet bij ons?

Alleen vannacht. -Dat kan niet.

Waarom niet?

Al die planten...

Insecten...

Er zijn geen insecten.

En het balkon? Vogels...

We doen de deur 's nachts dicht. -En als er iets binnen is?

Alles in orde?

Buikjes rond gegeten? -Bijna.

Mam, je hebt nog niet gegeten, wil je wat. -Nee, ik drink.

O ja? -Wil je nog wat prosecco?

En neem het glas van je tante mee. -Inschenken, Leish.

Tante Pansy, er wacht thuis een verrassing.

O ja? Wat dan?

Mo, heb je niets tegen aan je moeder gezegd?

Ik heb bloemen voor haar gekocht.

Voor Moederdag.

Maar je was bij het graf toen hij ze wilde geven. Heel lief.

Dankjewel, Mozes.

Wil je een kopje thee?

Wat? -Wat is er aan de hand?

Ik probeer te slapen.

Wat heb je met mijn kleren gedaan?

Ik wil je hier niet, Curtley.

Ik probeer te slapen.

"Hoe is het met je familie, Curtley? En je moeder?"

Wat? -Je moeder. Hoe gaat het met haar?

Je zit in het huis van mijn zus te schransen...

en ze stelt je één vraag: hoe gaat het met je moeder?

En je hebt niet het fatsoen om haar te antwoorden.

Je blijft gewoon jezelf volproppen als een varken.

Ik walg van je.

Je bent walgelijk.

Waarom sta je daar nog?

Goed dan.

Het heeft toch vier delen? En 23 maten?

Haydn arrangeerde het voor twee fagotten, klarinetten,

fluiten, hoorns, hobo's, trompetten,

één pauk en een paar strijkers.

Het duurt 27 minuten en ging in première op 3 maart 1794.

Haydn was onder de indruk van de klokken in Londen. Maar buiten de Big Ben,

want die werd gebouwd tussen 1843 en 1859.

Maar de arme Haydn stierf in 1809, dus heeft die nooit gezien.

De bel in de toren heet...

alleen Big Ben. De toren zelf is omgedoopt tot Elizabethtoren. Wist je dat, Curtley?

Dat wist ik wel.

Kom op, laten we doorgaan.

Heb je 'm vast?

Gaat het? -Nee, het gaat niet.

Laat zakken.

Ja, kom maar.

Kom maar...

Gaat het?

Het is in mijn rug geschoten.

Hier, de sleutels. -Ik heb ze.

Laten we gaan. -Heb je me?

Ik zet de tas neer, oké?

Zo, ja...

En nu erin. Lukt het?

Wacht even... -Pas op je been.

Haal je voet weg.

Kom op maar.

Ja, een beetje...

Kom maar.

Kom dan.

Hier ben ik.

Oké, kom op.

Rustig aan. -Zal ik doen.

Zo, ja...

Haal Pansy.

Hup, ze is boven.

Shit, wie is daar? -Ik ben het maar.

Wat moet je? -Sorry...

Wat doe je in mijn slaapkamer? Ik had naakt kunnen zijn.

Het is Curtley. -Wat is er met hem?

Hij is door zijn rug gegaan.

Hij is beneden in de keuken.

Het spijt me.

Ze komt eraan.

Gaat het?

Vertaling: slootje