Original subtitles

Het is niet zo druk op deze plek.

Dat is juist, maar het is hier zo warm.

Kan jij zwemmen?

Ja, maar niet zo goed.

Wil jij gaan zwemmen? - Natuurlijk, waarom niet?

De hond houdt ook van zwemmen.

Het zou leuk zijn om samen met hem te zwemmen. Alle drie tesamen.

Er is weinig wind hier.

We zullen gaan zitten.

Het is hier mooi.

Goed zo, brave hond.

Het is ijskoud!

Je kan beter even wachten, we hebben zonet gegeten.

Jij bent diegene die veel heeft gegeten, ik heb enkel een sandwich op.

Het is heerlijk!

Help!

Help!

Ik voel me niet goed.

Het is de kabelbaan, schat.

Wat scheelt er, Maggie? - Niets. Het is al over.

Het is de baby die wat ligt te stampen.

Hij is begonnen met zijn hevige bewegingen.

Denk maar eens aan wat hij zal doen eens we op de boot zijn.

Nee. Als er risico's waren geweest zou de dokter ons niet laten gaan.

Hoe dan ook zullen we de boot moeten gebruiken om van het ene eiland naar het andere te geraken.

Nee, reken daar maar niet op.

Alan zei me dat hij die maar voor een maandje gehuurd heeft.

Hij wil hem zoveel mogelijk gebruiken om de hele archipel af te varen.

Dat zal niet mogelijk zijn als Maggie in deze staat verkeert.

Laat ons dan achter op het eerste eiland, en pik ons later op de terugweg terug op.

Kom schat, ga zitten. - Ja, dat zou me goed doen.

Wees voorzichtig.

Excuseer.

Het spijt me écht. - Het is niets.

Ik zal ervoor betalen. - Nee... - Het is het minste wat ik kan doen.

Mijn man is altijd zo onhandig. - Het spijt me.

Het is écht niet erg.

Ik heb je iets horen zeggen van een boot.

Heb je enig idee of er een extra plaatsje vrij is?

Wat? Wil je meekomen met ons?

Jongens, denken jullie dat Alan het erg zou vinden als we haar zouden meenemen?

Nee.

Ik heb gewoon een lift nodig om enkele vrienden te bezoeken op één van die eilanden.

Oké.

Afgesproken? - Zeker.

Ik wed dat hij nog niet is aangekomen. - Zoals gewoonlijk. Hij is altijd te laat.

Daar is hij.

Alan! - We zijn hier!

Kijk hoe hij daar aankomt in zijn bruine camionette.

Hallo. - Alan.

Hallo.

Hey. - Hoe gaat het ermee?

Je ziet er goed uit, Alan. - Wat een dikke buik.

Hallo, oude vriend. - Arnold.

Alan, dit is Julie.

Aangenaam. - Insgelijks.

Leuk jou te ontmoeten. - Met genoegen. - Kom, allen aan boord.

We gaan. - Ik zit vooraan. - Arnold, jij zit met mij achterin.

We moeten stoppen aan het hotel om onze bagage op te halen.

We vertrekken. - Hou jullie vast.

Dit is het eiland waar ik naartoe moet. Het is ongeveer 160 km van de kust.

Nou, ik denk dat we dat wel kunnen bezoeken tijdens onze rondrit.

Er is geen veerdienst naar die plek. Dat is vreemd.

Dat is helemaal niet vreemd.

Het is praktisch verlaten buiten het seizoen.

Het wordt bewoond door enkele zelfstandige gezinnen.

De toeristen bezoeken het alleen in de zomer, en ik kan je verzekeren dat het daar écht een paradijs is.

Hoe geraken die daar? - Óf ze hebben een boot, óf ze liften tot daar.

Spijtig genoeg had ik een complicatie, en kon ik daar niet op tijd geraken.

Ik had de intentie om bij m'n vrienden te geraken.

Maar dan zouden we je niet ontmoet hebben. - Exact!

Nou, zullen we naar dat paradijs gaan, of niet?

Laten we ervoor stemmen. Steek je hand op als je "JA" zegt.

Ja!

Dan gaan we gewoon!

Ik kan niet wachten om op de boot te gaan.

Hoe lang zal het duren om daar te geraken? - Twee dagen. - Ahja?

Is iedereen aan boord? - Ja, iedereen. We zijn weg.

Iedereen is paraat. We vertrekken.

Geef mij de tas.

Langs hier.

Kom op!

Maak je alsjeblief geen zorgen, schatje.

Het is normaal, ik voel me zelf ook wat misselijk.

Alstublieft.

Geweldig, toch? - Ja, het is prachtig.

Excuseer mij.

Dank u.

Hij valt je toch niet lastig hé? - Ik denk het niet.

Eigenlijk voel ik me gevleid. Hij is een aardige jongen.

Ik heb Carol ook graag, en zij heeft hem écht graag.

Nou, voel je niet té gevleid, hij probeert bij elk meisje.

Waarom heb je hem niet graag? - Ik heb hem wel graag, hij is grappig.

Het ding is: Carol is mijn zus.

Wil je het stuur vasthouden? - Ja, zeker.

Bekijk het kompas, en verander van route als de naald zich vanaf dit punt verplaatst.

Het is niet zo moeilijk als het lijkt.

Goed gedaan. - Dank u.

Alstublieft.

Deze kaart is voor het verleden, deze voor het heden, en deze is voor de toekomst.

Kom op Carol, vergeet het verleden en het heden, die ken ik al perfect.

Vertel me over de toekomst.

Wat wil je weten?

Of het een jongen of een meisje is, en een gelukkig leven zal leiden?

Ik wil alles weten over de baby.

Plaats je rechterhand op de kaarten.

Goed. Kies nu drie kaarten en draai ze om.

Klaar.

Gebruik nu je rechterhand om nog één om te draaien.

Én?

Wat? Carol?

Ga je iets zeggen, of niet?

Wat zeggen de kaarten nu? - Ik weet het niet om eerlijk te zijn.

Soms zijn ze niet erg duidelijk, en ze verklappen niet altijd iets.

Ik kan ze niet ontcijferen. Ik zie niets.

Ik zie alleen één grote frustratie, en dat is nog nooit eerder gebeurd.

Ik denk dat we beter later opnieuw proberen.

Oh, kom op.

Voor mij zijn ze vrij duidelijk.

De twee mannen aan jouw zijde zijn ridders.

Één van hen is Arnold, en de andere is de baby.

Dus ik gok dat het een jongen is.

De zon is een positief teken. Het betekent kracht en veiligheid.

Ze zal de twee ridders beschermen voor de rest van hun leven.

De nacht symboliseert vrede en sereniteit.

En... - En nu het is tijd om te eten.

Zo lang iemand weet waar de blikopener is.

Ik kan hem maar beter een handje helpen, als we het diner niet willen overslaan.

We zijn nog niet klaar, we pikken het later verder op.

Ik kan hen ook beter een handje helpen.

Bedankt. - Je hebt Maggie kunnen geruststellen.

Waarom ben je gestopt?

Omdat de kaarten niet antwoordden, en ik geloof in de kaarten.

En als ik ze niet duidelijk lees, kan ik er niets uit opmaken.

Carol...

Als de kaarten niet antwoordden, waarom ben je dan zo bezorgd?

Als je hen bevraagt over de toekomst, en je krijgt geen antwoord...

Dan betekent het dat er geen toekomst is voor de persoon die de vraag stelde.

Meisjes, komen jullie niet eten?

Goede morgen! - Hey.

Goede morgen. - Hallo.

Maggie slaapt nog.

Normaal gezien zijn we niet ver van het eiland, toch?

Als de wind zo blijft staan, zouden we het binnen een paar uur moeten bereiken.

Wil je één? - Nee, bedankt.

Zijn je vrienden op jou aan't wachten? - Natuurlijk.

Maar om eerlijk te zijn, zijn het niet écht vrienden.

Het is een Frans koppel met een dochter van 15.

Ik hou haar gezelschap, en zij betalen voor mijn vakantie, en dat is het.

En wat doe je in de winter?

In de winter studeer ik talen aan de universiteit.

In mijn vrije tijd, werk ik ook voor een privé TV zender.

En wat doe jij? - Farmaceutica.

Nog twee examens te gaan, en ik ben klaar.

En de cruises en het goede leven zullen ook eindigen.

Zeg, heb je ruzie gehad met Carol? - Nee, waarom?

Het is vreemd dat ze al wakker was, wanneer ik wakker werd deze ochtend.

Ik vroeg haar wat er scheelde, en ze zei dat we je niet met ons hadden moeten laten meekomen.

Ze smeekte me ook om niet aan land te gaan op het eiland.

Meer kon ik uit haar niet krijgen.

Maak je geen zorgen, Carol is een beetje humeurig. Ze is al zo sinds ze een kind was.

En die verdomde kaarten zijn de schuldigen.

We hebben Carol nooit kunnen stoppen, het is sterker dan haarzelf.

Daar is het eiland!

Wees voorzichtig hier. - Je had gelijk om dit een paradijs te noemen.

Waarom blijven we niet even? - Dat kunnen we in overweging nemen.

Waar is het dorp? - Net achter die heuvel.

Goed. We gaan mee met jou.

We gaan. - Bedankt.

Geef dat aan mij.

Kom op, Maggie. Doe het rustig.

Maggie, voorzichtig!

Mijn enkel...

Hij zal ontwricht zijn. Dat is nét wat we nu nodig hebben.

Ik denk niet dat ik kan meegaan. Het spijt me.

Wat een zonde. Doe je voet in het water om de zwelling tegen te gaan.

Wil je dat ik bij jou blijf? - Nee, maakt niet uit, ga maar.

Tot ziens, Maggie. Dank u.

Tot ziens, Julie. Geniet van je verblijf.

Tot ziens, Carol.

Heb je iets nodig, Maggie? - Nee, bedankt. Ga maar.

Voorzichtig.

Het is hoe dan ook wel vreemd. - Wat?

Ik zie de boot van mijn vriend niet. - Hij is waarschijnlijk ergens anders aangemeerd.

Er moet nog een steiger zijn.

Voor zover ik weet, waren er geen andere twee jaar geleden.

Ik denk dat ze sindsdien nog één gebouwd hebben.

We zullen zien.

Ik merkte op dat er een sterke stroming was toen we het eiland naderden.

Ik had er al van gehoord van mijn Franse vrienden.

Zeer grillige stromingen.

Soms gaan ze richting land, andere keren richting zee.

Ik denk dat ze beïnvloed worden door het getij. - Waarschijnlijk.

Ik heb mijn leven geriskeerd de laatste keer.

De stroming sleepte me ver weg, en ik geraakte niet meer terug.

Deze plaats voelt aan als een spookstad. - Ja.

Nou, Julie zei dat het zo'n rustig dorpje was.

Hallo? Is hier iemand?

Geen ziel te bekennen. - Ze zullen in de kerk zijn.

Zo lijkt het. - De enige kerk is die bij het oude kerkhof.

Maar ze is verlaten en ligt in puin. - Laten we gaan kijken.

Kom op, Carol, we gaan.

Laten we eens gaan kijken in de winkel.

Hier is de telegraaf, maar hij is niet in de beste conditie.

Niet in de beste conditie? Ik zou zeggen dat hij vernield is.

Zijn er telefoons op het eiland?

Neen. Er is geen enkele telefoon gelinkt naar het continent.

Het was hun enige communicatiemiddel.

Kijk hier, het laatste bericht was verzonden op 7 juni.

Dat is meer dan een maand geleden.

Volgens mij is hier iets niet pluis.

Hey!

Een beetje opdringerig hé?

Heb je het mysterie opgelost? - Nee.

Waar is de rest? - Een poging aan't doen om iemand te vinden.

Daniel, laten we teruggaan.

Kijk.

Een vrouw.

Dan is er hier toch iemand, Carol.

Laten we gaan kijken.

Excuseer?

Mogen we binnen komen?

Is hier iemand?

Waarom antwoord ze niet?

Het raam!

Kijk!

"Ga weg."

Daar is ze!

Ze probeert weg te lopen, kom!

Ashab? - Ja, wat is er?

Zou je het erg vinden om het water te verversen, alstublieft?

Geen probleem, mevrouw.

Ashab?

Ashab?

Het lijkt alsof hij levend is opgegeten.

Niets. Ze is in het niets verdwenen.

Laten we teruggaan naar de boot. - Maggie!

Maggie is alleen!

Maggie... - Arnold!

Maggie... - Arnold, stop!

Maggie! - Wat ben je aan't doen? Ben je gek geworden?

Laat me los, het drijft weg! - Je zal het niet halen!

Maggie is daar! - Ashab is bij haar. Hij is een goede zeiler.

Kalmeer!

Hij zal tegen de wind in zijn gegaan, nadat hij een storm voelde aankomen.

Ja, dat zal het zijn.

De boot zal morgenochtend terugkeren.

Het wordt donker, er is niets meer dat we nu kunnen doen.

We moeten gewoon kalm blijven.

Je hebt gelijk, het wordt donker.

We kunnen beter een plek zoeken waar we de nacht kunnen doorbrengen.

Juist. Laten we naar het huis van mijn Franse vrienden gaan. Ik weet zeker dat ze ons zullen laten overnachten.

Is dat hun materiaal? - Ja, maar ze zijn verdwenen.

Het voelt aan als een nachtmerrie. Wat zou er gebeurd zijn?

Ik heb geen idee.

Elke theorie lijkt zo absurd.

Misschien zijn ze gevlucht toen iemand hen bang maakte?

Maar niemand loopt weg zonder minstens wat persoonlijke spullen mee te nemen.

Tenzij ze zo geschrokken waren, dat ze in paniek zijn weggevlucht.

Misschien brak er een epidemie uit?

Een soort snelwerkend virus. - Zulk virus bestaat niet.

Trouwens, dan zouden we de lijken gevonden hebben.

Denk je ook niet?

Die vrouw dat Daniel gezien heeft; zij zou moeten weten wat er gebeurd is.

Misschien komt ze wel weer opdagen.

Als ze die intentie had, hadden we haar ondertussen al wel teruggezien.

Nee, ik denk niet dat we haar nog gaan zien.

Zelfs als ze ons bang probeerde te maken met die macabere maskerade.

Ze is daarin geslaagd. Ondanks dat het misschien te laat is.

Hey!

Hallo. Dit is zo'n romantische foto.

Niet om me met jouw zaken te bemoeien, maar ga je eten in je kamer of in de eetzaal?

Service inclusief.

Wil er iemand nóg? - Nee, bedankt.

We moeten ervoor zorgen dat Arnold iets eet.

Ik liet hem een fles wijn opdrinken. Het is beter dat hij tot morgen slaapt.

Ocharme Maggie.

We moeten haar zoeken. Misschien was ze niet op de boot.

Het zou zinloos zijn. - Hoe bedoel je, zinloos?

Hoe kan je nu zoiets zeggen? - Omdat ik het aanvoel.

Net zoals ik aanvoelde dat we beter niet naar dit eiland zouden gekomen zijn.

Maar jullie luisterden niet.

Ik had dat gevoel meteen.

En toch zijn we van de boot gestapt.

En nu is het te laat.

Er is een kwaadaardige gestalte op dit eiland.

Een gestalte dat ons niet zal toelaten te vertrekken.

Iets onmenselijks, iets duivels zelfs.

Ik kan zijn aanwezigheid voelen aan de trillingen in de lucht.

En deze trillingen behoren toe aan een vreselijke kracht.

Het zal ons afmaken.

Het zal ons afmaken zoals het met al de anderen gedaan heeft.

Genoeg, Carol.

We zullen morgen Maggie gaan zoeken.

Oké? - Oké.

We kunnen beter wat slapen nu. Er zijn 2 slaapkamers.

Ik stel voor dat we allemaal in de living slapen.

Ja. We kunnen de sofa gebruiken.

Ik heb het ook gehoord. Laten we gaan kijken.

Kijk, een piano.

Wat een schattig poesje.

Julie? - Ik ben hier!

Kom hier, help mij. Laten we hem naar boven brengen.

Henriette!

Ik ben het, Julie. Ken je mij niet meer?

Kalmeer. Het is voorbij.

Doe het rustig aan.

Stil maar, het is niks ernstigs.

Ze heeft geen vitale organen geraakt, het is maar een snee, en ze is niet diep.

Kook wat water, maak de wond proper, en doe er een verband over.

Hoe stelt ze het? - In slechte conditie.

Haar mentale toestand is een puinhoop.

Wie weet hoe lang zat ze daar al?

Ze is de dochter van die Franse vrienden waarover ik je verteld heb.

Je hebt me niet verteld dat ze blind was.

Dat is gebeurd in een auto-ongeluk, toen ze 5 was.

Hoe gaat het met Daniel? - Het is niks ergs.

Mijn enige zorg is dat het misschien geïnfecteerd raakt.

Ik ga wat antibiotica halen dat ik zag liggen in de winkel.

Ga je nu meteen? - Ja, natuurlijk.

Ik zal Arnold meenemen.

Henriette...

Hoor je mij? Wat is er gebeurd in het dorp?

Wat is er met jouw moeder en vader gebeurd?

Dat weet ik niet.

Maar ze zijn bang. - Bang van wat?

Ik weet het niet!

Ik belde hen op, maar ze antwoorden niet.

Mama, papa, waar zijn jullie?

Er is niemand meer.

Niemand!

Alleen hij is er.

Ik kan horen wanneer hij in de buurt is.

Ik kan hem ruiken.

Ja, ja, ik ben de enige die hem kan horen.

Ik voel het wanneer hij dichtbij is.

Ik kan zijn geur ruiken. - Wie is hij? Welke geur?

De geur van bloed. Hij ruikt naar bloed.

Naar bloed!

Kalmeer alstublief, alles is voorbij nu. Je hoeft niet bang te zijn.

We zijn hier.

We zijn hier.

Het is toch niet te strak hé? - Nee, het is goed, bedankt.

Probeer wat te rusten nu. - Oké.

Waar is Julie?

Boven. Met het meisje.

Daar zouden ze moeten zijn.

Ik heb ze gevonden. We gaan.

Wil je één?

Dank u.

Doet het pijn? - Nee, het is maar een sneetje.

Maar je kan beter wat rusten. - Ik hou je liever gezelschap.

Wanneer zal deze storm eindigen?

Het regent niet meer, maar de lucht is gevuld met statische elektriciteit.

Je bent bang hé, niet? - Ja.

Het valt wat op, maar je blijft een lekkere meid.

Je bent op elk vlak een fantastische meid.

Julie, ik...

Ik weet niet of je je gerealiseerd hebt dat...

Nee, het voelt niet juist aan, Daniel. - Het is door Carol hé, niet?

Je hebt het mis. Er is enkel een goede vriendschap tussen Carol en mij.

Het interesseert me niet hoe de vork in de steel zit. - Oké, je bent niet geïnteresseerd.

Maar ik wil het je toch graag vertellen.

Misschien houdt ze van me, maar ze zal me nooit kunnen geven waar ik naar zoek bij een vrouw.

Waarom? Waar zoek je naar in een vrouw?

Nou, ik weet niet hoe ik het moet uitleggen.

Maar ik weet zeker dat ik het bij jou zal vinden.

Carol.

Verdomme! Het is allemaal jouw schuld!

Alles wat er gebeurt is jouw schuld!

Verdomme! Hiervoor ga je boeten!

Carol, ik...

Carol!

Waar gaat die stomme meid naartoe? - Blijf hier. Ik ga achter haar aan.

Carol!

Carol!

Carol!

Carol!

Carol!

Carol!

Carol?

Wat ben je aan't doen?

Doe open!

Open deze poort!

Carol!

Carol, waar ga je naartoe?

Alan!

Julie, wat is er gebeurd?

Carol is opnieuw weggelopen. - Waar is ze nu?

Dat weet ik niet, ze heeft me op het kerkhof opgesloten, en liep weg.

Misschien is ze terug naar het huis gegaan? - Misschien?

Julie?

Carol?

Wat is er gebeurd? Wat is er?

Hij is hier!

Hij is dichtbij. Ik ruik zijn lijfgeur.

Blijf kalm, ik ben hier.

Blijf kalm. Ik doe de deur dicht.

Nee!

Daniel.

Daniel, waar ben je?

Henriette!

Mijn kleine meid...

Henriette...

Alan!

Wat is er? Laten we blijven wandelen.

Het heeft geen zin, ze zijn dood.

Ze zijn allemaal dood, Alan.

Carol had gelijk, deze plek is vervloekt.

Dat monster zal ons allemaal afmaken. Hij zal mij ook afmaken Alan, ik voel het.

Stop met die onzin.

De vloek, het monster... Wat een hoop onzin.

Het is waar, het valt niet te ontkennen dat er heel wat zaken niet pluis zijn met die man.

Maar misschien is het gewoon het werk van een gestoord individu.

En wij kunnen hem doden, voor hij ons doodt.

En we kunnen Maggie en Carol ook niet gewoon achterlaten.

Dood of levend, we moeten hen vinden.

We gaan verder. Kom.

Carol!

Ik vraag me af wie de eigenaar is van deze villa?

Het is waarschijnlijk van de Wortmann's. Ik heb ze nooit gezien, maar het moet van hen zijn.

Klaus Wortmann stond in de krant een paar maanden geleden.

Zijn yacht zonk in de archipel.

Hij verdween samen met zijn vrouw en zoon.

En is er niemand meer over in die familie?

Pas op, Henriette.

Nog een zus denk ik. De kranten zeiden dat de tragedie haar gek maakte.

Voorzichtig hier, we zijn er bijna.

Voorzichtig.

Het eiland was eigendom van de familie Wortmann.

De eerste Wortmann's vestigden zich hier bijna een eeuw geleden.

Laten we even boven gaan kijken.

Ga.

Oh mijn God.

Snijdt het touw snel door.

Wie is deze vrouw?

Misschien Ruth. Klaus Wortmann's zus.

Alan! Julie! Kom naar boven!

We gaan, Henriette.

Wees voorzichtig.

Carol, zeg iets!

Wat is er gebeurd?

Oh, Alan... Alan!

Daniel... Daniel is dood, niet?

Ja.

Maar hoe weet je dat? - De vrouw zei het me.

Waar is ze? - Ze pleegde zelfmoord.

Hoe wist ze dat?

Ik weet het niet, maar ze was goed voor mij.

Ondanks haar vreemde gedrag.

Vorige nacht, voor ik in slaap viel, kwam ze naar mij,

wanhopig aan het smeken om vergeving. Wie weet waarom...?

Ze was verdrietig.

Alan, kijk!

De boot... ik wist het.

De stromingen brachten hem dichter tegen het land.

We moeten proberen hem te bereiken, voordat hij weer weg drijft.

We gaan, Arnold. - Jullie wachten hier!

Hoe voel je je? - Een beetje slaperig.

Ik denk dat ze mij een kalmeringsmiddel gaven.

Laten we de anderen inhalen. - Ja, maar geef me een momentje om te bekomen.

Ik... ik wil me verontschuldigen Julie, ik ben zo gemeen geweest tegen jou.

Vergeet het maar, Carol. Het is allemaal voorbij nu.

Waarom? Waarom pleegde ze zelfmoord?

Dat weet ik niet.

Er is iets vreselijks aan't gebeuren.

Dat is de vrouw hé? - Ja.

En dit is haar broer dat samen met zijn vrouw en zoon stierf op zee.

Het was een goede familie.

Wat is dat? - Een schrift.

Een schrift...

Met enkele handgeschreven notities. Het lijkt op een dagboek.

"12 mei: vandaag vonden ze de lichamen van de twee Duitse kinderen."

"Hun gruwelijke slachting heeft het hele dorp geterroriseerd."

Ik begrijp er niets meer van. Alles is opgebrand.

Hier is nog iets leesbaars.

"Velen zijn gestorven. Het dorp heeft het over een monster."

"De toeristen zijn het eiland aan het verlaten, maar hij blijft moorden."

"De politie arriveerde, maar die zullen hem niets kunnen maken."

"Ik heb de lichamen ook verborgen."

"Ze hebben geen bewijzen zonder de lijken."

"Ik heb het voor elkaar gekregen om de ingang naar de kamer te verbergen."

Julie?

Wat betekent dat?

We moeten een manier vinden om de boot te bereiken.

Laten we opsplitsen. - Ja, jij volgt die weg.

Maggie.

Ik zal gaan. Jij blijft bij Henriette.

Ja.

Maggie! - Arnold...

Arnold...

Hier.

Ik zal je meenemen.

Ga weg! Laat ons alleen!

We hebben jou nooit iets misdaan.

Ga weg! Ga weg!

Ga weg! Mijn vrouw is zwanger, zie je dat niet?

Ze verwacht een baby! Mijn kind!

Ons kind!

Ga weg! Ga weg!

Nee, dat kan je niet maken. Hij is onze zoon!

Hij is dood, hij is enkel voedsel nu, voedsel dat we nodig hebben om te overleven.

Je zal hem niet aanraken! Hij is onze zoon!

Eet! Eet mij, verdomme!

Martha...

Martha!

Nee!

Ga zitten, schat.

Doe het maar kalmpjes aan.

Julie!

Julie!

Julie, waar ben je? - Hier.

Het is afschuwelijk, Carol. Die man is een gestoorde maniak.

Carol...

Henriette!

Laten we gaan. We moeten hier weg.

Snel!

Voorzichtig.

Komaan!

Komaan! Snel!

Julie, waar zijn we? - Stil, niet praten.

Henriette!

Ga opzij, Henriette!

Nee!

Henriette...

Henriette...

Verdomme.

Vertaling & ondertiteling: Berto86