Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

مترجم : اشکان هیدی

به لطف و حمایت محمدرضا و تقدیم به "Sogol"

‫بگذارید تا ببینیم چطور ‫زندگی را سپری می‌کنیم.

‫این دنیا محلی‌ست برای کسب و کار. ‫چه شلوغی بی‌‌پایانی!

‫تقریباً هر شب با صدای نفس نفس ‫زدن لوکوموتیو از خواب بیدار می‌شوم.

‫خوابم را به هم زده است.

‫هنری دیوید ثورو

‫ببخشید، خیابون چهل و نهم کجاست؟

‫اون قطار؟ اونجاست.

‫باید چند ایستگاه بری...

‫من انگلیسی بلد نیستم.

‫خیابون چهل و نهم.

‫رستوران گریل. برادوی.

‫تا حالا جسد دیدی؟

‫اینجا خود قلبه.

‫همین جا، میدون تایمز.

‫میری نگاهش می‌کنی، میدون تایمز چیه؟

‫تایمز هیچ میدونی نداره، ‫ولی تایمز یه فضا داره،

‫و همونطور که می‌چرخی، ‫هر بار که اینجا قدم می‌زنی

‫می‌تونی کسی رو ببینی که ‫لزوماً یه آدم معمولی نیست.

‫می‌دونم منم نیستم.

‫زندگی در میدون تایمز ‫فقط درباره زندگی کردن اینجا نیست.

‫درباره بخش عجیب و غریب دونستن ‫اینه که تو یه نیویورکی واقعی هستی.

‫حالا، می‌تونی بهش فکر کنی. ‫یه میدون، یه بلوک.

‫هر بلوک جورواجور ‫یه نفر روش نشسته، فکر می‌کنه.

‫ببین، من فقط یکی از خوش‌شانس‌هایی ‫هستم که خدا می‌دونست میدونش کجاست.

‫نه اینکه تو بلوک مرکزی باشم، ‫بلوک سلول، بلوک حبس،

‫بلکه تو بلوکی باشم ‫که جلوی جریان زندگی رو نگیرم.

‫کلاً داستان اینه که از زندگی ‫چی میخوای بکشی بیرون

‫وقتی به آدم معمولی بودن فکر نمی‌کنی.

‫پس، باید تعجب کنی، ‫میدون تایمز درباره چیه؟

‫درباره مردمه؟

‫زندگی سرخوشی که داریم؟

‫یا روشنایی و نورها؟

‫ولی نکته خنده‌دار اینه که همه

‫نمی‌فهمن که قبلاً اینجا بودن،

‫واسه همینه که بهش میگن میدون تایمز.

‫تو حول زمان در گردشی، ‫هیچوقت نمی‌فهمی که گوشه‌ای در کار نیست.

‫فقط می‌دونی که یه گوشه‌ای هست ‫که بهش می‌رسی.

‫هر نقطه از زندگی یه گوشه داره،

‫فقط یه زاویه‌ست که نمی‌دونی ‫کدوم مسیر رو میری.

‫یادت باشه چی بهت گفتم.

‫زمان اجتناب‌ناپذیره.

‫ممنون.

‫سلام، رستوران گریل؟

‫رستوران گریل؟

‫رستوران گریل؟ ‫دنبال رستوران گریل می‌گردی؟

‫دختر، تو دقیقاً جلوشی.

‫هی!

‫می‌تونم بیام داخل؟

‫بسته‌ست. بسته.

‫باید بیام داخل. چطوری بیام داخل؟

‫چپ.

‫پشت.

‫- پشت؟ ‫- پشت.

‫ببخشید، اینجا رستوران گریله؟

‫چی؟

‫اینجا رستوران گریله؟

‫آره، رستوران گریل اینجاست.

‫اومدم با پدرو روییز کار کنم. ‫می‌شناسیش؟

‫- با پدرو دوستی؟ ‫- پدرو روییز.

‫اگه قصدم شرط‎بندی باشه، ‫میگم پدرو هنوز نیومده.

‫ساعت چند باهاش قرار داری؟

‫کار، تو واسه کار اومدی، درسته؟

‫کار، آره. کار.

‫بیا.

‫اینجا منتظر بمون، یکی ‫الان میاد سراغت، باشه؟

‫اینجا.

‫ممنون.

‫- اسم من نانزوئه. ‫- استلا.

‫استلا؟ چه اسم قشنگی.

‫آهنگ "استلا زیر نور ستاره‌ها" رو می‌شناسی؟

‫♪ تو استلا رو زیر نور ستاره‌ها دیدی ♪

‫♪ با انعکاس ماه در موهایش ♪

‫نه؟

‫حیف شد!

‫♪ اون استلا زیر نور ستاره‌هاست ♪

‫♪ شادی‌های بی‌نظیر ♪

‫هی...

‫تو پدرو روییز رو می‌شناسی؟

‫ببخشید؟

‫پدرو روییز رو می‌شناسی؟

‫نه.

‫من اینجا کار نمی‌کنم.

‫هنوز.

‫قرار ملاقاتت ساعت چنده؟

‫نه، من قراری ندارم.

‫فقط بهم گفتن بیام.

‫بدون قرار ملاقات نمی‌بیننت.

‫بله؟

‫من برای مصاحبه ساعت 9:00 صبح ‫قرار دارم.

‫برای کار تو سالن.

‫باشه، پس من...

‫سیتلالی پوساداس ساعت 8:30 صبح.

‫و لاورا آریاس ساعت 9:00 صبح.

‫آره، من لاورا هستم.

‫پس اول با تو شروع می‌کنیم، سیتلالی.

‫میای داخل؟

‫بشین.

‫خب.

‫سیتلالی، سیتلالی... کجایی...؟

‫آهان اینجایی.

‫خب، فرمت رو اینجا دارم، عالیه.

‫می‌خوای آشپزخونه رستوران کار کنی، خوبه.

‫خب، چند سالته؟

‫سِنّت رو ننوشتی.

‫سِنّت "اوهوم" هست؟

‫سن.

‫20 سال. خب، تقریباً 20 سال.

‫20 یا تقریباً 20؟

‫می‌دونی اگه سن قانونی نداشته ‫باشی نمی‌تونی اینجا کار کنی.

‫اون دیگه چیه؟

‫سن قانونی؟

‫21 سال. نظرت چیه؟

‫- بده. ‫- جدی؟

‫منظورم برای شماست.

‫شما ضرر میکنید.

‫دختر چِغری هستی، هان؟

‫لعنتی.

‫خوشم اومد. خوشم اومد.

‫خب، سیتلالی پوساداس، ‫تجربه‌ای تو این زمینه داری؟

‫آره، دو سال توی سانبورنز آشپزی کردم.

‫سانبورنز؟

‫لعنتی!

‫ما اینجا یه سرآشپز سه ستاره میشلن داریم.

‫خدای من! باشه.

‫دوست پسر داری، سیتلالی؟

‫ خیلی خوشگلی.

‫نگران نباش، فقط شوخی می‌کنم.

‫باشه، کد تأمین اجتماعیت رو نشونم بده.

‫کد تأمین اجتماعی.

‫پدرو بهم گفت شما استخدام می‌کنید.

‫- پدرو؟ ‫- پدرو روییز.

‫می‌شناسیش؟

‫اون دوست منه. البته. ‫چرا از اول نگفتی؟

‫دوست پدرو، دوست منم هست.

‫باشه، خوب گوش کن. ‫این کاریه که می‌کنیم، باشه؟

‫من اجازه میدم بری کد تأمین اجتماعیت ‫رو بگیری و بیاری اینجا، باشه؟

‫یه مرکز تلفن تو خیابون 49 هست.

‫اونا می‌تونن با 50 دلار یکی بهت بفروشن.

‫بهت می‌گن چطوری کار می‌کنه.

‫اما یه مشکلی هست.

‫لوییس، یه لحظه وقت داری؟

‫نه خداییش.

‫- یه مشکل کوچیک دارم. ‫- باشه.

‫- خصوصی. ‫- اون که تورو نمی‌شناسه، مرد.

‫فکر کنم 800 دلار از یکی از صندوق‌ها کم شده.

‫فکر می‌کنی یا گم شده؟

‫کاملاً مطمئنم.

‫دوباره با تریشا شمردم، ‫گزارش‌ها رو چک کردم، رسیدها رو بررسی کردم.

‫به آقای رشید نگفتی، مگه نه؟

‫الو؟ بله، صبح بخیر آقا.

‫بله، اون همین الان... بله قربان.

‫لعنتی واسه چی اول پیش من نیومدی؟

‫اون رئیس منه.

‫باشه، بیا نگاه کنیم.

‫- چی شده؟ ‫- چطور؟

‫- عمر گفت بیام پیشت. ‫- الان نه.

‫- عالیه! ‫- لوییس...

‫یه چیزی درباره دستگاه نوشابه.

‫آره، کوکای گیلاسی دوباره خراب شده. ‫یکی دستگاه رو شکسته.

‫می‌دونم، یکی قراره جریمه بشه.

‫- من اون لعنتی رو نشکستم! ‫- لوییس...

‫به من هیچ ربطی نداره.

‫- الان درگیرم... بعداً میام سراغت. ‫- لوییس...

‫- من اون لعنتی رو نشکستم. ‫- بعداً میام سراغت، سمیرا!

‫به من هیچ ربطی نداره.

‫- رشید! ‫- یه خانمی دنبالت می‌گرده.

‫سیتلالی رو ببرش رختکن ‫بهش بگو چطوری شروع کنه.

‫و اون خانم هم، خانم آریاس. ‫اونم امروز شروع می‌کنه.

‫مگه من راهنمای توریستم؟

‫وقتی اینجوری با من حرف می‌زنی، ‫ناراحتم می‌کنی.

‫سمیرا کمکت می‌کنه لباس عوض کنی و شروع کنی.

‫به گریل خوش اومدی.

‫ببخشید، بهم گفتن مصاحبه‌ها اینجاست.

‫قرار داری؟

‫دیر کردم چون توی مترو گم شدم.

‫نمی‌تونم کمکت کنم، عزیزم. متأسفم.

‫خیلی ناامیدم، مارک.

‫می‌دونم، منم همینطور. 800 دلار!

‫نه، بابت اینکه اول پیش من نیومدی، گفتم.

‫می‌تونستیم این رو بدون اینکه ‫مزاحم رئیس بشیم حل کنیم

‫و حالا من مثل یه... مثل یه...

‫- احمق. ‫- لعنتی.

‫صبح بخیر.

‫لطفاً، در رو ببند.

‫خرابکاری.

‫خودشه. خرابکاری.

‫من گزارش‌ها رو چک کردم، و بله،

‫علی‌الظاهر تو گریل، دزدی داریم.

‫چه بد.

‫بده، موافقم.

‫بایدم بد باشه

‫اگه من مدیر بودم و این ‫اتفاق زیر نظر من می‌افتاد.

‫پس به نظر میاد این اتفاق ‫موقع بستن شیفت شب افتاده؟

‫درسته.

‫این صندوق‌های یک و دو هستن.

‫اینا صندوق‌های سه و چهار هستن.

‫و...

‫صندوق‌های پنج و شش.

‫صندوق پنج 823.78 دلار کم داره.

‫بیا، پولمو بگیر.

‫نه، بگیرش دیگه.

‫بندازش تو سطل آشغال، ‫تو میدان تایمز پخشش کن.

‫برات فرقی نمی‌کنه، مگه نه؟

‫نه آقا، نه.

‫و حالا باید باهاش کنار بیایم.

‫من به خاطر 800 دلار پلیس خبر نمی‌کنم.

‫ما اونجا آدمایی داریم که خیلی ‫چیزا برای از دست دادن دارن.

‫من می‌خوام دزد با زبون خودش اعتراف کنه.

‫می‌خوام اعتراف کنه که از من دزدی کرده.

‫بعدش می‌ذاریم آروم بره و ‫حقوق اون روزشو بهش می‌دیم.

‫بله آقا.

‫راتون!

‫صبح بخیر، آقای رشید.

‫راتون، تو...

‫تو دیشب شیفت بودی؟

‫بله آقا.

‫دیدی کی موند تا ببنده؟

‫نه آقا. من زودتر رفتم.

‫نمی‌دونم.

‫می‌خواین برم ته توش رو در بیارم؟

‫- راتون. ‫- بله آقا؟

‫به این سوالم جواب بده.

‫اگه فقط یه کبریت داشته باشی ‫و وارد یه اتاق تاریک و سرد بشی

‫که توش یه شومینه، یه ‫چراغ نفتی و یه شمع هست،

‫اول کدوم رو روشن می‌کنی؟

‫شومینه، چراغ نفتی یا شمع؟

‫بهش فکر کن.

‫ایمز، ایمز، ‫آماده‌ای برای امشب بریم کوکی؟

‫وای خدا، خیلی آماده‌ام برای کوکی! ‫آهنگ داری؟

‫ممنون که لومون ندادی.

‫منظورم اینه که حرفی نزدی. ممنون.

‫من از دروغ خوشم نمیاد.

‫مامانم بهم دروغ گفت. گفت حالش خوبه.

‫حالا سرطانش تو کل بدنش پخش شده.

‫پس...

‫سمیرا، دیشب بین پدرو و مکس چی شد؟

‫نمی‌دونم. اونا دعوا کردن.

‫پدرو یه احمق عوضیه، اون فقط انگار...

‫کثافت!

‫می‌خوای دید بزنی، عوضی؟

‫کثافتو ببینا!

‫یا عیسی مسیح! تو را خدا!

‫چه دعوایی؟ چرا دعوا کردن؟

‫پدرو مکس رو هل داد، اون افتاد.

‫بعد مکس زد تو صورت پدرو.

‫با انگشترش یه زخم روی ‫صورتش انداخت، تصادفی بود.

‫و پدرو یه چاقو برداشت.

‫همه دویدن که جلوشونو بگیرن. تموم شد.

‫آره، سر چی بود؟ ‫تو هیچی نمیگی.

‫اون نمی‌دونه.

‫تو یه مرد رو میذاری تو خط.

‫اون باید یه چیز رو بارها و بارها بپزه.

‫تمام روز.

‫این غذای گه و شاش.

‫چیکار میتونه بکنه؟

‫دعوا می‌کنه دیگه.

‫درست میگم، مکزیکی؟

‫من دومینیکنی‌ام.

‫چرت نگو، مکس به مکزیکی‌ها ‫حسودیش میشه، همینه.

‫- چرا حسودی می‌کنه؟ ‫- کی حسودی می‌کنه؟

‫هی، عوضی.

‫ما داریم می‌پرسیم چرا پدرو ‫دیروز چاقو کشید روی مکس.

‫- چرا، جولز؟ ‫- تو می‌دونی.

‫- تو می‌دونی. ‫- مکس هنوز جولیا رو فراموش نکرده.

‫چرا دست از فضولیت برنمی‌داری ‫یه نخ سیگار به من میدی؟

‫آره!

‫- با دستت! ‫- یه بار دیگه شیرین کاری کن؛ شیرین کاری کن!

‫- مگه دلقک آقاتم! ‫- فقط یکی دیگه انجام بده!

‫انجامش بده، انجامش بده، انجامش بده!

‫باشه.

‫افتضاح.

‫هی، کسی از مگان خبر داره؟

‫جولز، تو امشب باید جاشو پر کنی.

‫نه، نه، نمی‌تونم.

‫فکر نمی‌کنم بیاد. دیروز مریض بود.

‫- مشکل من نیست. ‫- اون مریض نیست، بولیمیا داره.

‫من نیم شیفت میزبانی کار می‌کنم. نمی‌تونم.

‫متأسفم جولز، تو امشب ‫تو سالن هستی. شیفت کامل.

‫تریش، نه، نه، نه. ‫من باید این کارو...

‫بذار اینکارو یه روز دیگه واسه من.

‫کارتو تو استراحت انجام بده ‫و برای شیفت عصر برگرد.

‫باشه، ولی مطمئن نیستم بتونم بعدش برگردم.

‫به ایب قول دادم که زودتر برم.

‫اگه نمی‌تونی کار کنی، پس برو خونه. ‫وقت خرده فرمایش ندارم.

‫بیا دیگه، من اینو نگفتم.

‫بسیار خب پس.

‫هی، مکزیکی. ‫تو جدید هستی توی قسمت پذیرش، درسته؟

‫- من دومینیکنی هستم. ‫- با من بیا.

‫خب بجنبید، عوضی‌ها.

‫ده دقیقه گذشته، ‫همه الان برن سر کار.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫چند ماهته؟

‫چند ماهه حامله‌ای؟

‫بهتره بریم، دیر می‌شه.

‫- هی، بلوندی... پدرو روئیز رو می‌شناسی؟ ‫- کی؟

‫پدرو روئیز. می‌دونی کجاست؟

‫من نمی‌شناسمش.

‫نذار مردم برن توی دستشویی.

‫باور کن. چیز خوبی نیست.

‫همونطور که می‌دونید،

‫طبق قوانین من باید با تک تک شما ‫مصاحبه کنم.

‫اساساً، اونا میگن ‫کار یکی از افراد اینجا بوده.

‫بفرما، اینم آشپزخونه.

‫دقیقاً نه.

‫من فقط دارم یه تحقیق انجام میدم.

‫هی، هر اتفاقی که بیفته، ‫این فقط یه کاره.

‫پس، اگه کسی چیزی درباره این پول می‌دونه،

‫هر چیز کوچیکی، ‫مطمئن شید که گفته بشه.

‫فهمیدید؟

‫بله، سرآشپز.

‫اگه اجازه بدید، می‌خوام بگم، سرآشپز،

‫که من دارم یه تحقیق انجام میدم...

‫وقتی صدات کردن برو. ‫با لوئیس صحبت کن.

‫به سوال‌های کوچولوش جواب بده. ‫فوری برگرد.

‫چون امروز روز گندیه ‫که کم نیرو باشیم، قسم به مسیح.

‫واقعاً هست. اگه اجازه بدید...

‫فقط می‌خوام بهتون بگم ‫که من مطمئنم هیچکس

‫از بچه های آشپزخونه نبوده...

‫و شماها آدم‌هایی هستید...

‫- خب، برگردید... ‫- همه همین الان برگردید سر کارتون.

‫بله، سرآشپز.

‫هی، مکزیکی!

‫کدوم گوری رفتی؟

‫نمی‌دونی کدوم بخش هستی؟

‫یکی برات پیدا می‌کنیم، بیا.

‫- هی، سمیرا! ‫- چیه؟

‫بین مکزیکی و آمریکاییه چی شد؟

‫نه، تو هم نه.

‫بیا دیگه! بهمون بگو!

‫- بیا دیگه! ‫- چی؟

‫وقتی شایعات به موش‌ها هم می‌رسه، ‫اون موقع‌ست که گاومون زاییده.

‫بیا دیگه! لطفاً بهمون بگو!

‫- ما قرار داشتیم! ‫- وقت این مزخرفات رو ندارم.

‫پیترسون و جوناس. ‫باهاشون مهربون باش، باشه؟

‫دوستان. دوستان خوب.

‫بیا.

‫خب، اون نانزو هست.

‫توی دسرها کار می‌کنه.

‫♪ استلا با نور ستاره. ♪

‫توی دسرها کاری نیست.

‫ایستگاه دسر پره، باشه؟

‫یه ایستگاه دیگه. یکی دیگه.

‫سالادها، من. فقط من.

‫اون مارتینه. توی پیتزاها کار می‌کنه.

‫سلام.

‫اینجا گریله.

‫اینجا مکسه.

‫این دختر جدیده.

‫گمشو، سمیرا. ‫من وزنه مرده حمل نمی‌کنم.

‫من گفتم با تو کار می‌کنه؟

‫می‌تونی به سرآشپز بگی من گفتم. ‫اصلاً برام مهم نیست.

‫گمشو. ‫تعجبی نداره که زن‌ها ترکت می‌کنن.

‫ببخشید؟

‫این رامیرزه. ساندویچ‌ها.

‫من چی؟

‫هی، اون مرد بلوند چی گفت؟

‫- لیریدون، ایستگاه سرخ کردنی. ‫- نه، نه، ایستگاه تکمیله.

‫سالوادور، امروز توی پاستایی؟

‫آره. پاستاها.

‫چطوری، رفیق؟ ‫اهل کجایی؟

‫از هواوچینانگو.

‫پس می‌شناسیش؟

‫باشه، خوبه، خوبه. ‫امروز با تو می‌مونه.

‫چی؟ هی، نه، این کارو نکن! ‫من با این چیکار می‌تونم بکنم؟

‫زود باشید، کون گشادها! ‫بریم سر کار!

‫نون حلال دربیارید، آشغال‌ها!

‫چی شده، پدرو؟

‫از تخت افتادی؟

‫با من شوخی نکن. ‫از دنده چپ پا شدم، ریده شده به...

‫مغزت.

‫به روحم؛ دانی، ‫که درست کردنش سخت‌تره.

‫ببین، مرد. این دختر جدیده. ‫باهاش کنار بیا.

‫نه. انتظار داری چکار کنم؟

‫هرچی، دفعه بعد دیر نکن.

‫نه، اصلاً. نگهش دار. ‫جمعه‌ست. نگهش دار.

‫من بهش نیازی ندارم.

‫پدرو. منو نمی‌شناسی؟

‫تو دختر مامانی؟

‫آره، دختر مارتا.

‫خواهرِ برادره؟

‫آره، سرخیو. معلومه.

‫و نوه مادربزرگ.

‫کدومش؟

‫بتمن.

‫من استلا هستم.

‫راموس!

‫استلیتا.

‫مامانت بهم گفت بیام پیدات کنم.

‫توی گریل. همینو گفت.

‫گفت: "پدرو برات یه کار پیدا می‌کنه."

‫مامانم اینو گفت؟

‫منو یادت نمیاد؟

‫وقتی دو سالم بود، تو و مائو ‫از درخت خاله بیبی بالا می‌رفتین.

‫فلفل می‌چیدین و می‌ذاشتین ‫تو دهنم انگار آب‌نباته.

‫از اینکه گریه می‌کردم کلی می‌خندیدین.

‫نگاه کن.

‫مامانت اینا رو برات فرستاده.

‫گفت از خونه.

‫امکان نداره! من تمام این راهو گشنیز آوردم؟

‫این بهترین برگ فلفل کوفتی ‫تو کل پوئبلاست.

‫می‌تونستی بیشتر از این لهش کنی؟

‫این تویی؟

‫من بودم.

‫خدا نگهدارت. ‫مامان.

‫استلیتا.

‫استلیتا!

‫بلدی آشپزی کنی؟

‫یه کم.

‫از کجا اومدی؟

‫واچینانگو، داداش.

‫نه، احمق. کدوم رستوران؟

‫از سانبورنس تو پوئبلا.

‫یه سرآشپز میشلن لعنتی.

‫هی! یه سرآشپز میشلن اینجا داریم!

‫اینجا پول خوبی درمیاری، ‫ولی باید حسابی کار کنی.

‫هی، مکس، دیروز افتضاح بود.

‫گمشو دم پر من نباش!

‫فقط می‌خواستم بگم متأسفم، مرد.

‫متأسف...

‫نه، نیستی، ولی خواهی شد.

‫مرد، وقتی یکی عذرخواهی می‌کنه، ‫باید قبول کنی.

‫چاقو رو من می‌کشی ‫و من باید قبول کنم.

‫تو انجیل هست.

‫یا قرآن؟

‫بیا، رفیق. اینا رو سوخاری کن. ‫بلدی چطوری؟

‫معلومه که بلدم، مرد!

‫چطوری، پدرو؟

‫- این یارو رو ببین. ‫- چطوری، راتون؟

‫- بذار مرغ رو بیارم. ‫- آره، برو.

‫همه چی خوبه، بچه‌ها؟

‫برای من؟

‫حالتون چطوره؟

‫برو، برو، برو، برو!

‫بجنب، پسر. سوخاری کردن رو تموم کن. ‫یه‌دست و خوشگل درستش کن.

‫پاستا رو میارم.

‫پدرو!

‫بله، سرآشپز؟

‫برام مهم نیست ‫بین تو و مکس چی گذشته.

‫همه چی خوبه، سرآشپز. ما دست دادیم...

‫اصلاً برام مهم نیست. ‫علاقه‌ای ندارم.

‫ولی به این گوش کن. خوب گوش کن.

‫هر دومون می‌دونیم تو بلدی آشپزی کنی، درسته؟

‫ممنون، سرآشپز.

‫این هیچ فرقی برام نمی‌کنه.

‫کلی عوضی گرسنه اون بیرون ‫برای یه کار دارن همدیگه رو می‌کشن.

‫پس، از حالا به بعد، گند کاری‌هات رو ‫از نزدیک زیر نظر می‌گیرم.

‫سه اشتباه،

‫و میندازمت تو جنگل میدون تایمز، فهمیدی؟

‫بله، سرآشپز.

‫و اگه یه بار دیگه یکی از چاقوهای منو

‫برای چیزی غیر از بریدن غذا استفاده کنی،

‫با همون کیرتو می‌برم.

‫باشه، سرآشپز. شما رئیسی.

‫می‌تونم کمکت کنم؟

‫دنبال کسی می‌گردی؟

‫من همین الان اون طرف رو تمیز کردم.

‫همین الان تمیزش کردم.

‫ولش کن!

‫می‌تونم کمکت کنم؟

‫رفیق!

‫دنبال کسی می‌گردی؟ ‫انگلیسی بلدی؟

‫جدید اومدی اینجا؟

‫نه، اونقدرام جدید نیستم.

‫اسمت چیه؟

‫مگه نباید کار کنی؟

‫تو مثل یه بشکه پر از خنده هستی، نه؟

‫"یک بشکه پر از خنده." تو میگی "یک." "یک."

‫"یک بشکه پر از خنده."

‫درسته، درسته.

‫اگه ما تو مکزیک بودیم، می‌گفتی ‫"صبحونه دلقک خوردی؟"

‫بگو، بگو دیگه.

‫ما تو مکزیک نیستیم.

‫مهم نیست. بگو دیگه.

‫تو صبحونه دلقک خوردی.

‫دیدم که نگاهم می‌کردی.

‫من پدرو هستم.

‫معذرت می‌خوام.

‫کمک می‌خوای، داداش؟

‫بفرما.

‫کدوم مدیرعامل عوضی تصمیم گرفت

‫همه بتونن لابستر بخورن؟

‫یعنی، نه همه قرار بود ‫تو این دنیا لابستر بخورن،

‫تو این دنیا، می‌فهمی؟

‫این غم‌انگیزترین چیزیه ‫که امروز شنیدم.

‫می‌دونستی قبلاً اونا رو ‫گوشت فقرا می‌دونستن؟

‫کمتر از صد سال پیش، ‫لابستر مرغ دریا بود.

‫ماهیگیرها لابسترها رو ‫به گداهای اسکله می‌دادن.

‫از اونا به عنوان طعمه استفاده می‌کردن ‫تا اسنپر و باس بگیرن.

‫اما قهوه با شیر لعنتی ‫شروع کرد به "ماکیاتو" نامیده شدن،

‫یه روز یه پولدار عوضی تصمیم می‌گیره ‫بره زاغه‌نشینی رو تجربه کنه،

‫یه کم از این مرغ دریا می‌خوره، ‫میگه غذای لذیذی هست،

‫و حالا هر آشغال سفیدپوست بی‌ارزش توریستی

‫میاد نیویورک ‫که عکس بگیره تو میدان تایمز

‫و به خانواده چاقش تو آیووا نشون بده ‫که اونا هم می‌تونن لابستر بخرن.

‫متوجه منظورم هستی؟

‫فقط دعا کن نبینی که یه روز ‫مک ناگت مرغ روی بستر کاهو

‫به قیمت ۴۰ دلار فروخته بشه.

‫من جولیا هستم.

‫خوشوقتم.

‫چطور این همه چیز می‌دونی؟

‫از خودت در آوردی؟

‫چی؟

‫من ازت نمی‌خوام که...

‫می‌دونم، گفتی، اما...

‫اون رو از کجا آوردی؟

‫نگران نباش. ‫می‌خوام تو داشته باشیش، می‌خوام تو...

‫- فقط... مطمئنی می‌خوای این کارو بکنی؟ ‫- یا عیسی مسیح!

‫منظورم اینه، مطمئنی؟ ‫می‌تونیم درباره‌اش فکر کنیم؟

‫بهت گفتم امروز میرم. یا خدا!

‫باشه، خوبه. باهات میام.

‫- نیازی نیست باهام بیای. ‫- یکی باید بیاد.

‫- نمی‌خوام تو بیای. ‫- فکر نکنم اختیاری باشه.

‫می‌خوام دیگه درها رو برام باز نکنی

‫و نذاری قبل از تو راه برم ‫دستت تو جیبت نباشه.

‫من دست و پا دارم ‫و نمی‌خوام...

‫نیازی ندارم با من بیای کلینیک.

‫می‌خواستم ببینم چه شکلیه ‫قبل از اینکه بندازیمش تو سطل آشغال.

‫- برو به درک! ‫- آره!

‫خیلی عنی.

‫تو زیادی حرف میزنی!

‫خواب این پول رو ببینی.

‫الو؟ کیه؟ مامان؟

‫- تو کی هستی؟ ‫- منم، پدرو.

‫پدرو! حالت خوبه؟

‫آره، عالیم.

‫خوشحالم. ‫حال بابات بهتره.

‫خوشحالم که بهش زنگ زدی.

‫خوشحال میشه ‫که تولدش رو یادت بوده.

‫درسته، برای همین زنگ زدم.

‫ببینیم می‌فهمه تویی. ‫اون خیلی...

‫فشار خونش رفت بالا ‫و مجبور شدیم بریم اورژانس.

‫- می‌ذارم باهاش حرف بزنی. خدا نگهدار. ‫- باشه، ولی صبر کن، مامان! مامان!

‫- مراقب خودت باش، پسرم. ‫- مامان!

‫می‌خواستم بپرسم میشه ‫پول رو یکم دیرتر بفرستم.

‫مامان.

‫پدرو.

‫- چیه؟ ‫- بابا؟

‫منم، پدرو.

‫حالت چطوره؟

‫چی می‌خوای؟

‫فقط می‌خواستم...

‫هی، بابا، می‌دونی چیه.

‫من دارم بابا میشم.

‫تو دوباره داری پدربزرگ میشی.

‫بابا؟

‫خوشحالم، پسرم.

‫خیلی خوشحالم.

‫قراره یه پسر باشه.

‫یه پسر.

‫تو رحم مادرش خیلی خوشگل دیده میشه.

‫می‌دونی چیه؟ اسمش رو می‌ذارم خوزه.

‫قراره خوزه باشه، مثل اسم تو.

‫خوبه.

‫تبریک میگم.

‫اسم قشنگیه.

‫راستی بابا.

‫بله پسرم؟

‫تولدت مبارک.

‫باشه.

‫هی، سنبورن‌ها، شما 800 دلاری ‫ندارین به من قرض بدین، ها؟

‫نه؟

‫نه تنها کُند، بلکه فقیر هم هستن.

‫خوک‌ها!

‫برید سر کارتون، آشغال‌ها!

‫زنت داره زنگ می‌زنه، مارتین.

‫- لوئیس از این قضیه خبر داره؟ ‫- آره.

‫سرآشپز؟

‫- می‌تونم به یارو نوشابه‌ایه زنگ بزنم اگه می‌خوای. ‫- این کار ما نیست.

‫- من مشکلی ندارم سرآشپز. می‌تونم بهش زنگ بزنم. ‫- این کار مدیریته.

‫می‌دونم این کار شما نیست، ‫ولی اینجوری سریع‌تر میشه!

‫- سرآشپز... ‫- چیه؟

‫اگه وارد یه اتاق تاریک بشی ‫و فقط یه کبریت داشته باشی،

‫و توی این اتاق یه شومینه، ‫یه چراغ نفتی و یه شمع باشه،

‫اول کدوم رو روشن می‌کنی؟

‫شومینه، چراغ نفتی یا شمع؟

‫من وقت این چیزا رو ندارم.

‫اینو نگه دار.

‫ممنون.

‫خب، فقط بهشون بگو ‫کوکا کولا گیلاسی تموم شده.

‫باشه.

‫آلبانیایی!

‫با کلیدای لعنتی انبار چیکار کردی؟

‫دوباره، عوضی!

‫آروم باش، مرد. اینقدر به وسایل نزن.

‫خدایا، داری وقت منو تلف می‌کنی.

‫داری‌شون یا نه؟

‫برو به درک، عوضی!

‫مادر جنده.

‫به چی می‌خندی، فلیپه لعنتی؟ ‫بخند.

‫می‌دونی چیه؟

‫عوضی.

‫به چی نگاه می‌کنی؟

‫برو به درک، عوضی.

‫اینطوریه؟ اینطوریه؟

‫آره.

‫هی، سمیرا، تخم‌های منو بلیس!

‫- تخم، تخم. ‫- درست انجامش بده.

‫- تخم، احمق. ‫- تخم‌های من توی برنج تو.

‫تخم؟

‫تخم‌های من مثل تمشک‌ها هستن، ‫آبدار، میوه‌ای، چه زیبا!

‫تخم، تخم، تخم، تخم.

‫اون تخم‌های آبی بزرگی هستن! ‫منظورم تخمه.

‫- یه کیسه از این بخور. ‫- یه کیسه از این بخورم؟

‫گور بابای این هدیه.

‫گور بابای اون هدیه احمقانه.

‫سنبورن...

‫برو به درک، عوضی.

‫راستی، اون ماسیسی لعنتی کجاست؟

‫ماسیسی!

‫ماریاچی‌ها، ماریاچی‌ها!

‫هی، سمیرا، یه دستمال داری که ‫بشه باهاش چیزها رو پاک کرد؟

‫مراقب منطقه پاشیدن باش، کله کیری.

‫عادت می‌کنی، رامیرز!

‫هر وقت بخوای، الاغ!

‫این برای توئه، کله کیری.

‫احمق‌ها، کون لیس‌ها، چاپلوس‌ها، عوضی‌ها!

‫آدم کثافت، تیکه گه، صورت کونی!

‫جق‌زن، کله کیری، گه.

‫آدم احمق، کیرخور، بزدل.

‫حرومزاده، احمق، کون‌پاک کن، آشغال!

‫کیف‌های منو بردار!

‫ببخشید...

‫انگلیسی، مادرجنده!

‫انگلیسی حرف بزن!

‫هی، مکس.

‫تو اومدی آمریکا ‫که انگلیسی حرف بزنی، درسته؟

‫آره.

‫پس بنال!

‫هی، آروم باش!

‫مکس.

‫اونا فقط شوخی می‌کنن، مرد. ‫آروم باش.

‫چیه؟

‫هی، مکس.

‫عصبانی نشو.

‫یکی دیگه بخور.

‫با من شوخی نکن.

‫بیا دیگه!

‫می‌دونی مشکل تو چیه؟

‫تو خیلی وقته اینجایی.

‫چند وقته اینجایی؟

‫هفت، هشت سال؟

‫این خیلی زیاده، مرد.

‫تو به یه تغییر محیط نیاز داری.

‫تو باید بری به...

‫به کانکون، مرد! ‫پیش همه رفیق‌هات.

‫بهتره برگردی سر کارت ‫و خفه شی.

‫نگران کار من نباش، مرد.

‫کار من ردیفه. کار من خیلی عالیه.

‫باشه، رفیق. بریم. تموم شد.

‫می‌دونی فکر می‌کنم مشکل تو چیه؟

‫آدم‌های قهوه‌ای تو رو می‌ترسونن.

‫تو همش آمریکا آمریکا میکنی. ‫ولی آمریکا یه کشور نیست.

‫بسه!

‫برگردید سر کار! همین الان!

‫پدرو!

‫پدرو!

‫این یکی.

‫دو تا دیگه، ‫از آشپزخونه لعنتی من میری بیرون.

‫بیا اینجا، سنبورن.

‫ما باید امروز "لا کوچینادا" رو بپزیم.

‫مشکل اون عوضی مکس چیه؟

‫اون یه تیکه گهه.

‫نه.

‫اون یارو محکمه.

‫اون تنها کسیه که از راتون دفاع کرد

‫وقتی نزدیک بود اخراجش کنن ‫چون سر کار نیومده بود وقتی زنش مریض بود.

‫گفت اگه راتون اخراج بشه، اونم میره.

‫تو ازش حمایت کردی؟

‫تو حمایت کردی، مرد؟

‫مکس تنها کسی بود.

‫نه، اون یه آدم فوق‌العاده‌ست.

‫اگه اینقدر آدم خوبیه، ‫چرا می‌خواد تو رو بزنه؟

‫اگه من جای اون بودم، همین کارو می‌کردم.

‫چطوری، پدرو؟ ‫امروز با چی می‌خوای مسمومون کنی؟

‫اردک و کیر داریم، ‫ولی اردکش تموم شده.

‫اردک داشتیم؟

‫سالوادور گفت مادرش اون یکی رو درست کرده.

‫یه دونه سرخ کرده درست کرده؟

‫"لا کوچینادا"، داداش.

‫دستور پخت مادر سالوادور.

‫تعجبی نداره که از خونه فرار کرد.

‫تو هیچ جور... احساس تضاد درونی ‫در مورد این شکار جادوگر نداری،

‫در مورد کل این قضیه پول؟

‫فرض کن تو یه حسابدار هستی ‫و می‌بینی 823.78 دلار گم شده.

‫فرض کن به یه همچین پیسی میخوری. ‫چیکار می‌کنی؟

‫فقط میگی "به درک"؟

‫- فکر می‌کنم... ‫- فقط میگی "به درک"؟

‫هی، مارک...

‫مسئولیت من جمع‌آوری پوله.

‫یه سیستم کامل اینجا وجود داره.

‫رسیدها با مقدار پول ‫مطابقت ندارن،

‫به همین خاطر داریم بررسی‌ش می‌کنیم.

‫ناعادلانه‌ست، اما فکر می‌کنی ‫مارک اعتراف می‌کنه؟

‫- اصلاً. ‫- هرگز، هرگز.

‫حس می‌کنم اینکه ما اینجا ‫جوری هدف قرار گرفتیم

‫یه جورایی مثل...

‫"کار شماهاست"، اونم یکراست.

‫واضحه دیگه.

‫بچه‌ها، نه. ما فقط داشتیم ‫صحبت می‌کردیم.

‫موضوع این نیست، مارک.

‫لیست مصاحبه، بر اساس گرادیان رنگه؟

‫از تیره به روشن میره؟ ‫از این سر به اون سر؟

‫آره، داداش! حرف بزن!

‫- تو مصاحبه شدی، درسته؟ ‫- این یعنی من نفر بعدی‌ام.

‫- منم همینطور، درسته؟ ‫- وای خدای من، نونزو.

‫ببخشید من یه مرد سفیدپوستم ‫که باید... که حسابداره.

‫ولی من مسئول رویه‌ای که اینجا هست نیستم.

‫پس داری آدم اشتباهی رو سرزنش می‌کنی.

‫در عین حال، داداش، بدترین اتفاقی ‫که برای تو میفته اینه که اخراج میشی،

‫بدترین اتفاقی که برای ما میفته اینه که ‫اخراج میشیم و برمون می‌گردونن خونه.

‫تو چیکار متفاوتی انجام می‌دادی ‫نسبت به کاری که داره انجام میشه؟

‫من کاسه کوزه‌ها رو سر تو می‌شکستم.

‫میشه لطفاً، لطفاً، ‫دیگه درباره این مزخرفات حرف نزنیم؟

‫من از این چرت و پرت‌ها خسته شدم. ‫و تو خیلی خوب می‌دونی...

‫بیخیال.

‫لعنتی رشید، مرد.

‫یه غذای پنج مرحله‌ای اینجا داره ‫و میره سراغ اون دختر بلونده.

‫با اینکه دخترای سیاهپوست هم اینجا هستن.

‫دخترای سیاهپوست!

‫دومینیکنی‌ها اون لعنتی... ‫اون لعنتی ایتالیایی...

‫گمشو.

‫چیکار می‌تونم بکنم، مرد؟ من از گرینگاها ‫خوشم میاد، مرد. چیکار می‌تونم بکنم؟

‫تو واقعاً احمقی. ‫کلی گرینگا وجود داره.

‫نه، راتون. اون یه زن فوق‌العاده‌ست.

‫اون شگفت‌انگیزه، داداش.

‫اون نگاه تو صورتش ‫وقتی بهت خیره میشه انگار،

‫"تو خیلی احمقی."

‫و تو رو به یه احمق واقعی تبدیل می‌کنه.

‫این گوشت سفیده، راتون.

‫برام مهم نیست اگه بگن ‫ما همه یکسانیم،

‫که ما همه فرزندان خداییم.

‫نه، مرد. این درست نیست.

‫زن‌های بلوند، زن‌های سفیدپوست، ‫زن‌های واقعاً آمریکایی

‫از این دنیا نیستن، مرد.

‫اونا بهترن.

‫اونا با دقت ساخته شدن.

‫بیا صادق باشیم، بیا دیگه ‫خودمونو به نفهمی نزنیم.

‫اونا بیشتر شبیه چیزی هستن که خدا می‌خواست ‫به این دنیا بده، مرد.

‫یا عیسی مسیح!

‫صد در صد!

‫اونا با مواد با کیفیت ساخته شدن، ‫نه با پس‌مونده‌ها.

‫مگه پوستشون رو لمس نکردی؟

‫زبر نیست. ‫موهاشون وز نیست.

‫بوی خوبی میدن.

‫بوی فروشگاه‌های لوکس ‫و ماشین‌های نو میدن.

‫اونا می‌تونن انگلیسی رو ‫درست صحبت کنن و بنویسن.

‫نشنیدی انگلیسی از دهن یه خانم سفیدپوست ‫چقدر قشنگ به نظر میاد؟

‫چاوای لعنتی، مرد!

‫برو یه آدم فضایی واسه ‫خودت پیدا کن، داداش!

‫در مورد هموطنمون پدرو چی فکر می‌کنی؟

‫به یه شات تکیلا تو رگاش نیاز داره، درسته؟

‫واقعاً؟

‫چرا؟

‫چون تو زن‌های آمریکایی ‫رو بیشتر از... ما دوست داری

‫بیشتر از... ما

‫بیشتر از... ما

‫بگوش!

‫- بیشتر از... ‫- هیچی.

‫بگوش.

‫خانم‌های قهوه‌ای، سرخپوست‌ها، توتوناکاها، ‫چیچیمکاها، تلاکسکالتکاها، ناهواها...

‫ببین؟ چیز مهمی نیست.

‫لعنتی.

‫آمریکایی‌ها خیلی از نظر سیاسی ‫درست رفتار می‌کنن. درسته، لوئیس؟

‫ببخشید، "لوئی."

‫نگران نباش، هیچی مکزیکی‌تر از ‫خود شیرینی جلوی سفیدپوست‌ها نیست.

‫فقط از موکتزومای لعنتی بپرس.

‫شهین مهینش یکی شد.

‫نه، من فقط... من اینجام.

‫اینجا سر کار. منظورت چیه کجا؟

‫چی؟

‫چرا نمی‌تونم فقط زنگ بزنم ببینم چطوری...؟

‫باشه...

‫گوش کن، من نمی‌خوام... گوش کن!

‫من نمی‌تونم زودتر برسم ‫خونه بعد از همه اینا.

‫من... صبر کن عزیزم، من...

‫چون نمی‌تونم، اِیب. من دارم کار می‌کنم.

‫می‌دونم، می‌دونم که گفتم. اما نمی‌تونم.

‫این کارو نکن.

‫این کارو نکن، لطفاً!

‫من آماده نیستم... ایب.

‫من آماده نیستم...

‫می‌دونم که من...

‫این تقصیر من... تقصیر من نیست... ‫تقصیر من نیست... تورو خدا!

‫امروز منو صدا زدن بیام.

‫بهت پیشنهاد داد؟

‫باهاش حرف زدی؟ ‫من فقط نصف روز اینجا بودم.

‫- اون داره نقش کارآگاه بازی می‌کنه. ‫- چی؟

‫مثل اینکه یه مقدار پول از دیشب ‫گم شده.

‫- و لوئیس... ‫- یعنی، احتمالاً داره کیف می‌کنه.

‫- اون داره کیف می‌کنه. ‫- انگار که یه قدرتی داره.

‫من می‌خوام باهاش حرف بزنم، ‫چون مطمئناً...

‫هیچکدوم از دخترای من نیست.

‫خیلی مسخره‌ست که ما باید ‫مثل نیم ساعت رو...

‫هی. می‌تونیم حرف بزنیم؟

‫الان نه.

‫بیا دیگه. عذرخواهی که کردم.

‫شنیدم.

‫خوشگل شدی، بلوندی.

‫بعداً حرف می‌زنیم.

‫بیا، باید حرف بزنیم.

‫داداش! گفت نه.

‫بعداً حرف می‌زنیم. ‫بیرون میام دنبالت.

‫بیا، پسش بده.

‫بیا، مسخره بازی درنیار! ‫گشنمه!

‫تو این آشغالا رو نمی‌خوری!

‫یه چیزی برات درست کردم.

‫هی!

‫بهش گفتم...

‫عجب عوضی زشتی هستی تو

‫ولی دوستم داری.

‫شومبول کوچیکی داری.

‫ولی تو دوستش داری.

‫باید تو رو به مامانم معرفی کنم.

‫باید بلافاصله بعد از ناهار برم وگرنه...

‫حتی شبم نمیتونم مرخص بشم.

‫لعنتی.

‫باشه... می‌برمت.

‫باشه.

‫اما...

‫- اما... ‫- اما چی؟

‫- داشتم فکر می‌کردم... ‫- به درک. فکر نکن.

‫- گوش کن، گوش کن. ‫- فکر نکن. من بچه نمی‌خوام.

‫من بچه‌ی لعنتی نمی‌خوام!

‫تو بچه نمی‌خوای یا بچه‌ی منو نمی‌خوای؟

‫من هیچ بچه‌ای نمی‌خوام و ‫نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم.

‫- من فقط یه چیز می‌خوام. ‫- تو گفتی می‌خوای پول رو بگیری.

‫گرفتم.

‫من ازت نخواستم این کارو بکنی، ‫پس این بهت حق نمی‌ده...

‫می‌دونم، ولی گوش کن. این نیست...

‫این چی نیست؟

‫عادلانه؟

‫- نه. ‫- نه.

‫نیست. تو می‌خوای گردن بگیریش؟

‫می‌خوای از واژنت بیرونش بیاری؟

‫می‌دونم. یه کلیشه دیگه.

‫گمشو!

‫چیه؟ چیه؟ مکزیکی ماچو؟

‫آره، دقیقاً.

‫آره، ولی...

‫نه، نه، صبر کن، صبر کن! ‫فقط می‌خوام به حرفم گوش کنی!

‫فقط به حرفم گوش کن، لعنتی!

‫دارم دیوونه میشم. ‫حتی نمی‌تونم به اسپانیایی گریه کنم.

‫لعنتی!

‫هی...

‫مجبورم به انگلیسی گریه کنم.

‫می‌بینی؟

‫چون تو سمت من نمیای.

‫من باید سمت تو بیام.

‫همیشه.

‫تو هرگز به سمت من نمیای.

‫هی.

‫هی. من اینجام.

‫ما با هم خوابیدیم، من بچه‌ت رو دارم، ‫چطور این نزدیک نیست؟

‫نیست.

‫تو نمی‌دونی این چه حسیه.

‫تو مجبور نیستی تلاش کنی حرف بزنی.

‫سر من هر روز درد می‌کنه.

‫تو مجبور نیستی این کارو بکنی.

‫تو فقط پا میشی میای حرف می‌زنی و میری خونه.

‫آره، چون من فقط واسه انعام حرف می‌زنم، ‫یکم ساک می‌زنم و میرم خونه.

‫صبر کن.

‫فکر می‌کنی فقط سر تو درد می‌کنه؟

‫الان هیچ حرف باهوشانه‌ای برای گفتن ندارم.

‫فقط اینکه می‌خوام بشنوی

‫چرا حتی فکر می‌کنم ‫که جلوی به دنیا اومدن این بچه رو نگرفتن

‫ممکنه چیزی باشه ‫که ارزش وقت تو رو داشته باشه.

‫چون، می‌بینی؟

‫فکر می‌کنم اون می‌تونه تنها چیز خوبی باشه ‫که تا حالا از اینجا بیرون اومده.

‫تو منو نمی‌شناسی.

‫می‌شناسم.

‫نه.

‫می‌شناسم.

‫نه، نمی‌شناسی ‫فکر می‌کنی می‌شناسی. ولی نمی‌شناسی.

‫من وقتی ۱۸ سالم بود هفت ماه ازدواج کردم.

‫شروع کردم به گرفتن این حمله‌ها.

‫هر شب وقتی شوهرم خواب بود،

‫بیدار می‌شدم، با ترس سرد،

‫که مثل مورچه‌ها از بدنم بالا می‌رفت

‫و کل وجودم رو تسخیر می‌کرد.

‫از انگشتای پام.

‫پاهام.

‫به کس‌م، به شکمم.

‫به سینه‌هام. بالای گردنم.

‫تا سرم آتیش می‌گرفت، فقط...

‫یه چاه بی‌ته لعنتی مثل...

‫مثل مرگ.

‫که به شکل مورچه‌های کوچیک میاد سراغم، ‫بالا میره،

‫پخش میشه، کل بدنم رو ‫تبدیل به یه مستعمره می‌کنه.

‫تا حالا همچین حسی داشتی؟

‫الان، وقتی اینجام،

‫وسط شیفت یا هر چی، ‫و از حدّ می‌گذره...

‫میام اینجا

‫و فقط خیلی آروم وایمیستم.

‫و اگه به اندازه کافی صبر کنی...

‫به یه جای دیگه منتقل میشی.

‫و انگار توی هیچی هستی.

‫و می‌تونی ببینی چیزها می‌درخشن.

‫مثل یه کشتی تو آب سرد.

‫یخچال‌های طبیعی یا یه همچین چیزی.

‫می‌بینی؟

‫می‌بینم.

‫با من بیا.

‫به مکزیک.

‫از این جا برو بیرون.

‫برای همیشه.

‫من جایی رو می‌شناسم که اونقدر زیباست

‫که نمی‌تونی توصیفش کنی.

‫به اسپانیایی بهم بگو.

‫اسمش پرلا نگراست.

‫نزدیک یه ساحل معروفه که ‫هیپی‌ها و بچه پولدارها خرابش کردن،

‫اما پرلا نگرای من هنوز خالصه.

‫فقط شن سیاه و جنگل هست.

‫شن‌ها مثل سنگ آتشفشانی می‌درخشن ‫که وقتی آفتاب بهشون می‌خوره کورت می‌کنن.

‫می‌خوام تو رو اونجا ببرم.

‫لعنتی، دور از اینجا.

‫یه کلبه می‌سازیم و زمستون‌ها ‫به توریست‌های احمق خدمات میدیم

‫و بقیه سال با همون پول زندگی می‌کنیم.

‫بچه تمام روز لخت این‌ور اون‌ور می‌دوه،

‫با آلمانی‌ها انگلیسی حرف می‌زنه ‫و با باباش اسپانیایی.

‫تو تنها بلوند شهر می‌شی.

‫همه بهت احترام می‌ذارن.

‫و به من هم همینطور، به خاطر اینکه ‫من کسی بودم که تو رو اونجا بردم.

‫یه بلوند سیاه می‌شی.

‫دیگه هرگز به کسی خدمت نمی‌کنی.

‫می‌تونیم از نو شروع کنیم.

‫هیچکس چیزی درباره ما نمی‌دونه.

‫هیچی جز احترام.

‫بچه خیلی بامزه می‌شه.

‫یه بچه زیبا.

‫بلوند مثل مامانش.

‫اون معلم ماست.

‫تو عاشق این میشی که مادرش باشی ‫و ازش یاد بگیری.

‫و ما به هیچکس هیچی بدهکار نیستیم...

‫هیچی.

‫بعد از شلوغی ناهار نرو کلینیک.

‫امروز نه.

‫بیا فقط بریم پارک قدم بزنیم.

‫یکم نون می‌بریم و به اردک‌ها غذا میدیم ‫از اینطور کارها.

‫اردکی نیست. ‫دریاچه یخ زده، خنگول.

‫بعد شلوغی ناهار بیرون منتظرم باش، باشه؟

‫باشه؟

‫بگو منتظرم می‌مونی.

‫بگو.

‫منتظرت می‌مونم.

‫بجنبید دخترا! برید سر کار، احمق‌ها!

‫کجا بودی؟ دلم برات تنگ شده بود، پدرو!

‫چیه، سنبورنز؟ هنوز تموم نکردی؟

‫ادامه بدید، ادامه بدید.

‫خواهشاً کاری نداشته باشید

‫انگار نه انگار که من اینجام؛ خب؟

‫آشپز جدید.

‫تو جدیدی؟

‫آره.

‫اینجا گرمه، نه؟

‫آره. خیلی.

‫بیخیال این حرف‌ها.

‫من خوب بهت پول میدم، ‫توام خوب برام کار می‌کنی، باشه؟

‫بله.

‫پدرو اینجا، ‫الان چند وقته داره اینجا کار می‌کنه؟

‫دو سال؟

‫- سه سال. ‫- سه سال.

‫سه سال.

‫سه سال.

‫بزودی؟

‫کمک می‌کنیم پدرو مدارکش رو بگیره؟ ‫قانونیش کنیم؟ خوبه؟

‫بله قربان. البته. این خیلی...

‫به کار خوبت ادامه بده.

‫آره.

‫آشپز جدید!

‫به این جواب بده.

‫به یه چیزی جواب بده...

‫تو یه کبریت داری ‫و وارد یه اتاق سرد و تاریک میشی

‫که توش یه شومینه هست، ‫یه چراغ نفتی

‫و یه شمع.

‫اول کدوم رو روشن می‌کنی.

‫اول کدوم...

‫شمع رو.

‫کبریت رو.

‫کبریت رو. فهمیدی؟

‫کبریت!

‫اول کبریت رو روشن می‌کنی!

‫کبریت.

‫ادامه بدید، ادامه بدید.

‫کبریت!

‫خب همه، سرویس‌دهی شروع شد.

‫بله سرآشپز.

‫فهمیدی کی پولم رو برداشته؟

‫نزدیک شدم بهش.

‫دو تا کالاماری سرخ شده.

‫یه پو بوی میگو با صدف!

‫دو تا کالاماری سرخ شده با کنجد، سرآشپز!

‫دو تا کلاسیک، متوسط. ‫سه تا برگر قارچ و بیکن.

‫دو تا کلاسیک، سه تا ‫قارچ آماده میشه، سرآشپز!

‫شش تا فیلی!

‫شش تا فیلی، الان آماده میشه!

‫چهار تا ماهی با سیب زمینی، ‫یه سفارش بال بوفالو می‌خوام!

‫چهار تا ماهی با سیب زمینی، ‫یه سفارش بال بوفالو!

‫تورتلینی و کوفته برای دو نفر!

‫تورتلینی آماده میشه، سرآشپز. برای دو نفر!

‫یه سفارش ماسل، ‫سه تا مرغ کاری برشته.

‫یه سفارش ماسل، ‫سه تا مرغ کاری برشته الان آماده میشه!

‫سالاد سبز خانگی برای دو نفر!

‫دو تا سالاد سبز خانگی!

‫ماهی و سیب زمینی با سیب زمینی اضافه، ‫سه تا پیتزا مارگاریتا.

‫ماهی و سیب زمینی، سیب زمینی اضافه.

‫سه تا پیتزا مارگاریتا ‫الان آماده میشه، سرآشپز!

‫دو تا ماهی و سیب زمینی.

‫سالاد مشتری همیشگیم رو می‌خوام.

‫اینا تورتلینی‌های منه؟

‫آره. هی بلوندی.

‫امشب تو و من می‌خوایم مهمونی بگیریم؟ ‫مهمون من.

‫تورتلینی‌هام رو می‌خوام.

‫خوشت میاد، بلوندی!

‫من اسپانیایی بلد نیستم.

‫- سالوادور! ‫- بله، سرآشپز.

‫- تورتلینی و کوفته برای سه نفر. ‫- آماده میشه.

‫دو تا سوپ مرغ و رشته!

‫- این مال منه؟ ‫- آره.

‫سه تا سرف اند ترف، چهار تا کلاسیک.

‫هی...

‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟

‫- می‌تونم غذام رو بگیرم؟ ‫- چرا پدرو؟

‫سه تا سرف اند ترف، چهار تا کلاسیک.

‫سه تا سرف اند ترف، چهار تا کلاسیک.

‫دو تا پاستا میگو!

‫تموم شد، رئیس.

‫ساندویچ پو بوی آماده‌ست؟

‫دارم میارم، دارم میارم!

‫همین الان سفارش دادی.

‫بیا بلوندی، یکیش آماده‌ست.

‫بجنب. پنج دقیقه. کار داریم.

‫لعنتی!

‫میشه فیش اند چیپس منو بیاری؟

‫این مال منه، دختر خوشگله.

‫فیش اند چیپس دو نفره‌م کجاست؟

‫صداتو نمی‌شنوه. ‫بلند بگو و گمشو بیرون.

‫فیش اند چیپس برای دو نفر!

‫وقتی صدات در اومد برگرد.

‫سه تا پیتزا مارگاریتا ‫و یه سالاد کاپرسه.

‫لعنتی! اونجا چیکار می‌کنی؟

‫برو کنار! لعنتی!

‫سس مارینارات تموم نشده هنوز؟

‫سه تا پیتزا در حال آماده شدن، سرآشپز!

‫این پاستاش کمه!

‫ما چی هستیم؟ یه کلوپ رقص پنج دلاری؟

‫می‌خوای یه گوشت گوساله لخت بفرستی بیرون؟

‫همین الان درستش کن!

‫بله، سرآشپز!

‫پاستا رو بذار توی بشقاب لعنتی!

‫اینا مال منه؟

‫آره، تورتلینی.

‫می‌خوای با اون لرزش یکم ‫سیب زمینی سرخ کرده بخوری؟

‫خانم سکسی!

‫یا عیسی مسیح، تو واقعاً ‫از بلوندها خوشت میاد.

‫نمی‌تونی همشونو داشته باشی، مرد.

‫همونطور که قول دادم

‫سفارش مرغ من؟ ‫مارسالای خامه‌ای؟ آماده‌ست؟

‫ما داریم درباره یه چیز مهم حرف می‌زنیم.

‫الان برمی‌گردم.

‫خیلی بی‌ادبی.

‫مرغ کاری منو می‌خوام!

‫پدرو، مرغمون داره تموم میشه.

‫سردخونه، بدو.

‫سردخونه، بدو.

‫سردخونه؟

‫مرغ، مارتین.

‫اون طرف مرغ هست.

‫هی! حواست کجاست لعنتی!

‫من پشت سرتم!

‫هی، اون مکزیکی داره اذیتت می‌کنه؟

‫نه!

‫هیچی نیست، ما فقط... ‫نگران نباش.

‫می‌تونی به لوئیس شکایت کنی.

‫نه، بسه دیگه!

‫تو دیوونه‌ای!

‫لعنتی.

‫نه! نه کوکای گیلاسی!

‫بهت گفتم! کوکای گیلاسی نه!

‫- سرآشپز! سرآشپز! شکایت درباره پیتزا. ‫- چی؟

‫پیتزا خوب پخته نشده.

‫مارتین!

‫لعنتی! ‫پیتزای لعنتی دوباره خوب پخته نشده!

‫- امکان نداره، سرآشپز. ‫- کاملاً امکان داره. درستش کن!

‫ببخشید، سرآشپز.

‫چیزکیک رو برام آوردی؟

‫تمام زمستون منتظر تو بوده، عزیزم.

‫ممنون.

‫- هی، خوشگله! ‫- چیه؟

‫- می‌دونی رشید امروز بهم چی گفت؟ ‫- چی؟

‫گفت که می‌خواد با مدارکم کمکم کنه، ‫تا قانونی بشم.

‫خفه شو! واقعاً گفت؟

‫آره گفت. این دفعه دیگه ‫واقعاً اتفاق می‌افته. بیا اینجا.

‫یه کلاسیک داره میاد.

‫کالاماری داره میاد.

‫دو تا سالاد خونگی.

‫داره میاد.

‫لعنت به این زندگی...

‫تولدت مبارک

‫تولدت مبارک

‫تولدت مبارک، تولدت مبارک

‫تولدت مبارک

‫کوکای گیلاسی؟

‫نوش جان.

‫خوشحالم که خوشت اومد.

‫- داری چیکار می‌کنی؟ ‫- نمی‌دونم، باید...

‫- داری چی سفارش می‌دی؟ ‫- این رو.

‫- سفارشتون رو میخواید بگید؟ ‫- ببخشید، خانم!

‫آره، فکر کنم هر دومون روی ‫پیتزای سفید توافق داریم، درسته؟

‫من شلوغش نمی‌کنم، بکی.

‫فقط میخوام یه غذا بگیریم.

‫آره، با تو هستم. هی!

‫ها؟ ها؟

‫من این رو سفارش ندادم.

‫و اونا بیست دقیقه‌ست که دارن ‫برای غذاشون صبر می‌کنن.

‫مرغ مارسالاست؟

‫آره، این همون مرغ مارسالای لعنتیه!

‫- باشه. ‫- لطفاً.

‫من همبرگر سفارش ندادم.

‫اینجا.

‫بیا، بیا، بیا!

‫دو تا سالاد سبز خونگی میاد!

‫دو تا سوپ کلم بروکلی!

‫بجنب! برو!

‫- سرآشپز! ‫- چیه؟ داره میاد!

‫میتونی اینو درست کنی؟ ‫یکی ممکنه لیز بخوره.

‫نگهداری. مشکل من نیست.

‫مشکل تو نیست؟ باورنکردنیه!

‫اینجا چه خبره؟ بریم.

‫من به شما دخترا گفتم، ‫کوکای گیلاسی لعنتی نه.

‫دو تا سالاد سزار!

‫هی! اینجوری سرش داد نزن! ‫فکر کردی کجایی؟

‫وقتی یکم ادب یاد گرفتی برگرد اینجا.

‫بجنب، تکون بخور!

‫یکم از اون بده به من.

‫بیا، بیا.

‫مواظب باش کجا میری! ‫یه ساندویچ فیلی چیز استیک.

‫بیا، حرکت کن!

‫ظرف‌های کثیف رو با تمیزها ‫قاطی نکن!

‫چه غلطی داری می‌کنی، راتون؟

‫باید دوباره همشونو بشوریم!

‫ما داریم اینجا کار می‌کنیم!

‫داداش، تو ظرفشویی. ‫باید ظرف بشوری.

‫آشغال عوضی!

‫حد خودتو بدون، کثافت!

‫مرغ مارسالای من آماده‌ست؟

‫- نگاه کن! چیکار داری می‌کنی؟ ‫- کجا بودی؟

‫مرغت رو برات آوردم، عوضی.

‫رفتی تا هواچینانگو؟

‫مرغ مارسالای من! لطفاً!

‫چی؟

‫سه تا مرغ مارسالای من.

‫اسپانیایی حرف بزن. ما ‫اینجا اسپانیایی کار می‌کنیم.

‫- سه تا مرغ مارسالا. ‫- کی سفارش دادی؟

‫حدود ۲۰ دقیقه پیش، وقتی ‫تو داشتی با مکزیکیه آواز می‌خوندی.

‫درست نیست. تو هیچی سفارش ندادی. ‫پنج دقیقه دیگه برگرد.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫نمی‌تونی اونجا وایستی و ‫منو نگاه کنی که کار می‌کنم.

‫من اینجام.

‫"من اینجام، من اینجام."

‫باید باهات حرف بزنم.

‫آره عالیه!

‫ممنون داداش.

‫سرآشپز! ۲۰ دقیقه پیش، ‫لورا سه تا مارسالا از پدرو سفارش داد.

‫هنوز آماده نیستن ‫و مشتری‌ها عصبانی‌اند.

‫پدرو! این چیه که دارم درباره یه ‫سفارش لعنتی دیر شده می‌شنوم؟

‫اون دروغ میگه، سرآشپز. ‫اون هیچی سفارش نداده.

‫نمی‌خوام بشنوم، باشه؟ ‫غذای لعنتی کجاست؟

‫اینجاست، آماده‌ست.

‫یک مرغ،

‫دو مرغ،

‫سه مرغ.

‫مشکل چیه لعنتی؟

‫الان همه خوشحالیم؟

‫بجنب، ببرش بیرون!

‫یه مرغ کاری و دو تا مارسالا بده.

‫- خوشحالی؟ ‫- خفه شو.

‫برو گمشو.

‫بیا، ادامه بده.

‫حواستو جمع کن، خانم! برو، برو، برو!

‫نمی‌تونم اینجوری کار کنم. ‫این مسخره‌ست!

‫تو خیلی پیری، عزیزم.

‫خیلی پیر و خیلی احمق.

‫خفه شو! خفه شو!

‫این کار برای جوون‌هاست. ‫برو خونه.

‫من فقط دارم سربه‌سرش ‫میذارم، سرآشپز. بیخیال.

‫همه‌مون می‌تونیم یکم روحیه بگیریم. ‫بیا، جمعه‌ست.

‫اون سرود ستاره نشان اسپانیایی رو ‫بخون، سرآشپز.

‫بیا، برای تیمت.

‫دیگه بسه، بیاین!

‫ما اعتصاب می‌کنیم ‫تا وقتی سرآشپز سرود رو بخونه.

‫سرود، سرود، سرود!

‫سرود، سرود، سرود!

‫سرود، سرود، سرود!

‫سرود، سرود، سرود!

‫♪ آه آیا می‌توانی ببینی، ♪ ‫♪ در پرتو سپیده‌دم ♪

‫♪ آنچه را که با افتخار خوش آمد گفتیم ♪

‫♪ در آخرین درخشش غروب ♪

‫♪ و فروغ سرخ موشک‌ها ♪

‫♪ بمب‌های در هوا منفجر شده ♪

‫♪ در طول شب ثابت کردند ♪

‫♪ که پرچم ما هنوز آنجاست ♪

‫♪ بگو آیا آن پرچم ستاره‌نشان ♪ ‫♪ هنوز موج می‌زند ♪

‫♪ بر سرزمین آزادگان ♪

‫♪ و خانه‌ی شجاعان ♪

‫همینه! برگردید سر کار!

‫جلوشو نگیر.

‫دو تا تورتلینی بدون ادویه.

‫هی، هی...

‫بیرون منتظرم باش، باشه؟

‫پارک. دریاچه. اردک‌ها.

‫احمق، اونجا اردک نیست.

‫لعنتی. درسته.

‫بیا اینجا. بیا اینجا.

‫بجنبید کثافتا!

‫سنبورنز. ‫سنبورنز، مرغ رو سوزوندی.

‫تو مرغ رو سوزوندی، لعنتی! ‫حواست رو جمع کن!

‫حواست رو جمع کن!

‫داری گوش میدی لعنتی؟

‫چرا اونجا وایسادی؟

‫حرکت کن، لعنتی! ‫چیکار داری می‌کنی، سنبورنز؟

‫سفارشات لعنتیت دارن روی هم میمونن.

‫برو کنار، بی‌عرضه!

‫زود باش!

‫عجله کن.

‫نه، نه، نه، نه. اون مال منه!

‫نه. تخته‌های برش توی انباره.

‫توی انبار. انبار!

‫یکم انسانیت هر از گاهی ضرر نداره!

‫بذار یکی ازت بگیرم.

‫نمی‌فهمم، مکزیکی.

‫نمی‌تونه صدات رو بشنوه.

‫وقت ناهارشه.

‫آره، نه. اون اصلاً جواب نمیده.

‫هی، بذار یکی ازت بگیرم.

‫زود باش.

‫و یکی هم برای راه.

‫کازابلانکا، ‫به یه برادر کمک کن، باشه؟

‫نه، دیگه "گدایی" نکن. ‫بسه دیگه.

‫مکزیکی‌های لعنتی، ‫همش دارن گدایی می‌کنن.

‫چی؟ من شبیه ارتش نجات به نظر میام؟

‫- چی؟ ‫- کازابلانکا، اینجوری نباش.

‫وسایل تو مال تو نیست. ‫زود باش!

‫فقط یکی.

‫ممنون، خوشگله.

‫خب...

‫گزارش‌ها.

‫گفتن که دیروز تو شیفت عصر بودی

‫و تا صندوق شماره چهار کار کردی، درسته؟

‫مسئله اینه که به من اطلاعاتی دادن ‫که باعث شده فکر کنم...

‫- باشه؟ ‫- چندان مطمئن نیستم که کار تو نبوده.

‫نمی‌دونم داری راجع به چی حرف می‌زنی.

‫و من دوست دارم مطمئن باشم ‫که کار تو نبوده.

‫می‌دونم که اوایل این هفته

‫داشتی از این و اون پول قرض می‌گرفتی ‫برای سقط جنین.

‫و مقدار پولی که دنبالش بودی

‫خیلی نزدیک به مقدار پولی بود ‫که از صندوق شماره چهار گم شده.

‫به طرز مشکوکی نزدیک.

‫کی بهت گفت؟

‫اون زندگی خصوصی منه. ‫تو حق نداری فقط... دهنتو!

‫مؤدب باش.

‫من اون پول لعنتی رو برنداشتم!

‫آره، ممنون، این مدرک نیست.

‫خب، من برنداشتم.

‫باشه، پس. از کجا آوردیش؟

‫به تو ربطی نداره.

‫همون یارو که حاملت کرده؟

‫به تو هیچ ربطی نداره.

‫پدرو حاملت کرده؟

‫جولیا، لعنتی! ‫داری کار درستی انجام میدی، ولی!

‫- چی؟ ‫- بشین، هنوز کارمون تموم نشده.

‫یا با من حرف می‌زنی ‫یا با پلیس‌ها.

‫قسم می‌خورم دیگه از این جا خسته شدم.

‫به محض اینکه مدارکم درست بشه...

‫خداحافظ، عوضی‌ها.

‫از چی شکایت می‌کنی؟

‫همه جا همینطوره.

‫میای، با مردم حرف می‌زنی،

‫فکر می‌کنی تا آخر عمر دوست می‌مونین، ‫و بعد میری.

‫دیگه هیچوقت بهشون زنگ نمی‌زنی.

‫خستگی هم همینطوره.

‫بعد از اینکه اینجا رو ترک کنی، ‫یادت نمیاد که خسته بودی.

‫بعضی وقتا مغزت خوب کار می‌کنه، راتون.

‫این رو امتحان کن.

‫مغزت داره کار می‌کنه.

‫مغزت داره کار می‌کنه. ‫مغزت داره کار می‌کنه.

‫- مغزت داره کار می‌کنه. ‫- بس کن، مرد.

‫پدرو!

‫پدرو!

‫پدرو!

‫وایستا! پدرو!

‫- چرخیدن و چرخیدن. ‫- لعنتی!

‫وای خدا!

‫بسه، بسه، بسه!

‫باشه، بسه.

‫هی، وایستا!

‫عوضی!

‫خوبی؟ آروم، آروم. ‫خوبی؟

‫ما اینجا داریم کار می‌کنیم، بچه لعنتی.

‫هی، متاسفم که بد شروع کردیم، باشه؟

‫عذرخواهی می‌کنم اگه از حد گذشتم.

‫من فقط...

‫فکر می‌کنم کار درستی می‌کنی ‫که نگهش نمی‌داری، همین.

‫یه آدمی مثل اون؟

‫همیشه دنبال یه راهی برای ورود. ‫هر راهی.

‫سرزنشش نمی‌کنم.

‫تو نمی‌خوای راه ورودش باشی. ‫باور کن.

‫نمی‌خوای بچه‌ش رو فقط ‫بخاطر اینکه قانونی بشه نگه داری.

‫اینجوری نیست.

‫برای تو، شاید.

‫ولی برای اون؟

‫می‌دونی این پسرا ‫یه اصطلاحی تو آشپزخونه دارن.

‫میگن، "تو عشق ویزای منی."

‫عشق "ویزای" من به جای عشق زندگیم.

‫همش این کوفتی رو میگن!

‫من این آدما رو می‌شناسم.

‫همونطور که گفتم، سرزنششون نمی‌کنم،

‫این بدبخت‌ها همه چیزشون رو گرو گذاشتن ‫که بیان اینجا، چیزی ندارن که بهش تکیه کنن.

‫می‌دونم چون بابام یکی از اونها بود.

‫البته اون هیچوقت گرینگای خودش رو پیدا نکرد. ‫اشکالی نداره.

‫ببین، هرچقدر هم که باهات موافقم ‫درباره اینکه می‌خوای ازش خلاص شی،

‫نمی‌تونم بذارم پول رو نگه داری، ‫حق اون نبود که بهت بده.

‫تو هیچی درباره اون نمی‌دونی.

‫تو نمی‌دونی که اون دزدیدتش.

‫می‌دونم که این آدما با این مقدار ‫پول این‌طرف اون‌طرف نمیرن.

‫تو نمی‌دونی که اون دزدیدتش.

‫جولیا، منم پدرو رو دوست دارم.

‫آدم بامزه‌ایه!

‫همه اینو می‌دونن.

‫ولی یه عوضی دیوث هم هست. ‫و می‌دونم که تو اینو می‌دونی.

‫جولیا، تو خیلی باهوشی.

‫تو فهمیدی اون چجور آدمیه.

‫- من پول ندارم. ‫- بیخیال!

‫- من ندارمش! ‫- اون بهت داد!

‫آره، و من قبلاً توی کلینیک خرجش کردم، خب...

‫هی، سمیرا!

‫نونز!

‫بیا اینجا. بیا اینجا.

‫هی، تو داری...؟ بده به من.

‫آبجو می‌خوای؟

‫چاویتا خجالت می‌کشه ‫خوابش رو برامون تعریف کنه.

‫ببند دیگه بابا...

‫چیه؟ راسته.

‫همین‌جا، الان.

‫همین الان.

‫ما همه یه فرصت داریم که رویاپردازی کنیم.

‫بجنب.

‫یکی خوابش رو برامون تعریف کنه.

‫هیچکس نمی‌خنده.

‫فقط بین خودمون می‌مونه.

‫هیچکس دیگه‌ای نمی‌فهمه.

‫بجنب!

‫چقدر ساکته.

‫هیچ سفارشی روی دستگاه نمیاد.

‫خبری از رشید نیست.

‫فقط ما اینجاییم.

‫خدا امروز به ما فرصت داده ‫که یه رویا رو با هم شریک بشیم.

‫بجنب. کسی نیست؟

‫داری وقتت رو تلف می‌کنی، مکزیکی.

‫چی گفت؟

‫که چی؟

‫مهم نیست اگه دارم وقتم رو تلف می‌کنم.

‫هنوز ۷۰ سال عمر دارم. ‫کافیه.

‫راتون، تو چی می‌بینی؟

‫من چی می‌بینم؟

‫یه خونه کوچیک.

‫یه خونه کوچیک.

‫مثل یه...

‫مثل یه خونه زنجبیلی؟

‫نه؟

‫یه گاراژ.

‫آره.

‫اونجا چیزا رو تعمیر می‌کنم.

‫ساعت تعمیر می‌کنم، وسایل الکترونیکی.

‫اون یه سرگرمیه. ولش کن.

‫من دارم از یه رویا حرف می‌زنم.

‫اونجا کسی مزاحمم نمیشه.

‫یه چیز بزرگتر.

‫تو بیشتر می‌خوای.

‫بیچاره راتون، مرد.

‫چاویتا.

‫مجبورمون نکن لعنتی التماست کنیم.

‫پول.

‫پول، پدرو.

‫وقتی پول دارم، بهترینم.

‫سخاوتمندم.

‫دنیا رو دوست دارم، مرد.

‫تو واقعاً احمقی.

‫چطور می‌تونی همزمان از ‫پول و رویا حرف بزنی؟ لعنتی!

‫سمیرا؟

‫دختر من.

‫من خواب مارتا رو می‌بینم.

‫آره، ولی...

‫اون دختر توئه.

‫تو باید یه چیز دیگه تو رویا ببینی، ‫یه چیز بیشتر.

‫اگه می‌دونستی چقدر سخت بود ‫که راضیش کنم باهام بیرون بیاد...

‫نه.

‫مارتا.

‫تو را خدا.

‫باشه، نونز؟

‫یه رویا. بگو.

‫گوش کن، پدرو.

‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.

‫یه رویا. فقط یه رویا.

‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم، ‫و می‌خوام باهات صادق باشم، باشه؟

‫تو یه خوکی.

‫من ازت خوشم نمیاد.

‫باشه، منم گاییدمت خیلی زیاد...

‫نه، نه، فقط... بذار تموم کنم. ‫بذار تموم کنم.

‫تو بدجنسی، موقع شلوغی دیوونه میشی،

‫دعوا راه میندازی، ‫همیشه داری چرت و پرت داد می‌زنی.

‫ولی... الان، ساکته.

‫الان تو استراحتیم.

‫الان، فکر کنم...

‫می‌تونم یکم بیشتر بشناسمت.

‫هنوزم فکر می‌کنم خوکی، ولی...

‫شاید الان دیگه اینقدرا هم نباشه.

‫آره، می‌فهمم. ‫تو فکر می‌کنی مردم خوک هستن، می‌فهمم.

‫می‌خوای بدونی من درباره چی خواب می‌بینم؟

‫من خواب ناپدید شدن می‌بینم.

‫اما کجا؟ کجا میشه رفت؟

‫گوش کن، می‌خوام یه داستان برات تعریف کنم.

‫و این یه داستان واقعیه، باشه؟

‫اولین باری که از دو باری

‫که مردم اون پرتو نور فضایی رو دیدن

‫حدود صد سال پیش بود.

‫یه مرد اهل ناپل،

‫با قایق به اینجا اومد، ‫مثل همه ایتالیایی‌های دیگه.

‫اون به جزیره الیس رسید.

‫با صدای بوق کشتی از خواب ‫بیدار میشه، میره روی عرشه

‫و اونو می‌بینه.

‫یه دختر بزرگ با یه تاج و یه مشعل.

‫یه تابلو رو می‌خونه،

‫"همه خسته‌هاتون، همه فقیرهاتون،

‫همه توده‌های درهم فشرده‌تون که مشتاق نفس کشیدن هستن..."

‫همه اون چرندیات.

‫لبخند می‌زنه و فکر می‌کنه،

‫"همه چیز درست میشه"، اما به ایتالیایی.

‫چند ساعت بعد،

‫توی صف بیرون اداره شلوغ مهاجرت ایستاده.

‫عین فرودگاه جی‌اف‌کی الان.

‫ساعت‌ها و ساعت‌ها، انتظار.

‫آدم‌های یونیفرم‌پوش داد ‫می‌زنن کجا بری، کجا نری.

‫تا اینکه نوبتش میشه.

‫یه مأمور ازش سؤال‌ها رو می‌پرسه. ‫همه شما سؤال‌ها رو می‌دونید.

‫چند نفر از اعضای خانواده باهات سفر می‌کنن؟

‫تا حالا به کشتن رئیس‌جمهور فکر کردی؟

‫از پشت دوست داری؟

‫حاضری چمن‌های ما رو کوتاه کنی؟

‫اون ناپلی با کمک یه مترجم جواب میده.

‫آره، آره، نه، آره.

‫همه چیز خوب پیش میره.

‫تا اینکه، یهو، مرد ناپلی عطسه می‌کنه.

‫با ادب، جلوی دهنش رو می‌گیره.

‫فقط، به جای یه دست،

‫یه ته‌مونده نشون میده.

‫یه ته‌مونده زشت گوشتی،

‫نیمه‌پیچیده در یه پارچه ‫پوسیده که با بند کفش بسته شده.

‫مأمور مهاجرت می‌فهمه که این ‫یارو یه دستش رو از دست داده.

‫میره پیشش

‫و با یه تیکه گچ یه ضربدر ‫بزرگ روی سینه‌ش می‌کشه.

‫اول چیزی که می‌فهمه اینه که،

‫توی یه قفس پر از آدم‌های ‫گچی با ضربدرهای گچی بزرگه.

‫رد شده‌ها.

‫مرد ناپلی، التماس مأمورها ‫رو می‌کنه که بذارن بمونه.

‫اون کارگر خوبیه.

‫می‌تونه با یه دست دو برابر، ‫سه برابر سخت‌تر کار کنه.

‫داد می‌زنه، گریه می‌کنه، ‫و هیچکس جواب نمیده.

‫و اینجاست که اتفاق می‌افته.

‫بین رد شده‌ها.

‫مرد ناپلی اطرافش رو نگاه ‫می‌کنه و تمام چیزی که می‌بینه

‫شکل‌های عجیب آدم‌هاییه که قبلاً هرگز ندیده.

‫مردهای کوچیک با پوست قرمز ‫و نقطه‌هایی داخل پیشونی‌شون.

‫مردهای سیاه بزرگ بدون پیراهن ‫با صورت‌های خالکوبی شده.

‫یه ترس ماورایی گلوش ‫رو می‌گیره و اون مطمئنه...

‫مطمئنه که قراره بمیره.

‫صدای زنگ داخل گوش‌هاش می‌شنوه و... پوف!

‫پرده‌های گوشش داخل جمجمه‌ش منفجر میشه.

‫همه چیز سفید میشه.

‫اسمش رو فراموش می‌کنه، اینکه چرا اینجاست،

‫یا اینکه "بودن" و "اینجا" ‫حتی چه معنایی داره.

‫خودش رو می‌کشه سمت ‫پنجره. بیرون رو نگاه می‌کنه.

‫ابرهای بزرگی که روی جزیره آویزون شدن.

‫موج‌هایی که به صخره‌ها می‌خورن.

‫و دعا می‌کنه.

‫سخت دعا می‌کنه.

‫اما خداش جوابش رو نمیده.

‫و بعد یه پرتو سبز نور آسمون ‫رو به دو نیم تقسیم می‌کنه،

‫راهش رو تا پنجره‌ای که ‫مرد ناپلی ایستاده باز می‌کنه

‫جایی که مرد ناپلی ایستاده.

‫یه نور فضایی.

‫برای حدود ده ثانیه،

‫همه اونو می‌بینن که در این ‫پرتو سبز زیبای نور غرق شده.

‫خیره‌کننده‌ست.

‫و بعد ابرها روش رو می‌پوشونن.

‫رفته. ‫و مرد ناپلی هم همینطور.

‫اون اونجا نیست.

‫مثل هودینی غیب شده.

‫هیچ جا پیداش نمیشه.

‫اون...؟

‫چند ماه بعد،

‫مرد ناپلی رو می‌بینن که توی یه رستوران ‫پیتزا در بنسونهرست پیتزا درست می‌کنه،

‫جایی که برای بقیه عمرش اونجا زندگی کرد.

‫هیچکس هرگز نفهمید چطور ‫به اونجا رسید، و، خب...

‫مرد ناپلی ‫هیچوقت نخواست درباره‌ش حرف بزنه.

‫درباره پرتو فضایی ‫که اونو به اون طرف دیگه برد.

‫و اون دیگه هیچوقت مثل قبل نشد.

‫اون این رو با خودش حمل می‌کرد

‫تا روزی که مُرد.

‫یه غم.

‫مثل یه زخم.

‫اما،

‫گاهی اوقات،

‫می‌درخشید.

‫چی گفت؟

‫این خواب نیست رفیق، این یه کابوس لعنتیه،

‫هر چی که معنیش باشه.

‫تو به من گفتی یه خواب تعریف کنم،

‫تقصیر من نیست که کابوسه.

‫نوبت توئه، پدرو.

‫منتظر خواب تو هستیم.

‫من؟

‫آره، پسر. زود باش، نوبت توئه.

‫آره، اینجا مجمع عمومی سازمان ملله، درسته؟

‫مراکش، مکزیک، کلمبیا و برانکس رو داریم.

‫بروکلین.

‫آره، همه اینجاییم.

‫جنگ تموم شده، ‫همه سربازها الان برگشتن خونه.

‫وقت داریم، کلی وقت.

‫یه جایزه یک میلیون دلاری ‫برای بهترین جواب هست.

‫من، مارتا رو می‌خوام،

‫سالوادور پول می‌خواد، ‫راتون یه خونه زنجبیلی می‌خواد.

‫نونزو، من نمی‌دونم تو ‫چه کوفتی می‌خوای، مرد.

‫سازمان ملل می‌خواد خواب تو رو بدونه.

‫همه اینا از بین رفته؟

‫تو میای خیابون ۴۹ام، ‫و هیچ آشپزخونه‌ای نیست.

‫هیچی جز یه سوراخ بزرگ توی زمین، ‫همونطور که گفتی.

‫بیا دیگه، مرد! خواب تو چیه؟

‫ما سراپا گوشیم، عوضی.

‫بذار فکر کنم.

‫جولیا!

‫کجا داری میری لعنتی؟

‫جولیا!

‫ما داشتیم...

‫عیسی مسیح.

‫نمی‌دونم تو چی تو اون می‌بینی.

‫اون یارو یه بمب ساعتیه.

‫یه روزی، خواهی دید، اون فقط...

‫تو به من بگو.

‫نکته همه اینا چی بود؟

‫دومین بار چی بود؟

‫چی؟

‫تو گفتی دو بار بوده ‫که اشعه سبز نور دیده شده.

‫دومین بار چی بود؟

‫من نمی‌دونم چی گفتم، مرد.

‫کلینیک زنان

‫شاید یه تکه لباس.

‫اما، تو چشم هم داری؟

‫یا مثل روحی، جوهره؟

‫حس می‌کنم تو ممکنه مثل جوهره باشی.

‫فقط متوجه نمیشم... باشه.

‫تو میری تو خونه‌ای ‫که دیوارش چشم داره؟

‫نه، اما تو چشم‌ها رو نمی‌بینی. ‫مثل یه نقاشیه.

‫مثلاً، به همین خاطره که خیلی ترسناکه.

‫همه دلایلی که برای سقط جنین ‫در نظر گرفته‌اید را علامت بزنید

‫آماده نیستم ‫مشکلات مالی

‫باید یه برنامه ریلتی‌شو بد ببینیم، ‫یکی هست به اسم "داغ و غیر قابل لمس".

‫مشکلات با شریک زندگی ‫خانواده قبلاً کامل شده است

‫آدم‌هایی که نمی‌تونن با هم سکس کنن، ‫اما واقعاً می‌خوان.

‫باشه، در واقع این صحنه هست ‫که یارو داره خودشو معرفی می‌کنه.

‫ازش می‌پرسن، ‫"به چی بیشتر از همه افتخار می‌کنی؟"

‫و اون مثل... و میگه،

‫"آلت من اندازه یه قوطی اسپریه."

‫و فقط یه صحنه هست که اون میره... ‫با یه قوطی اسپری برای دو دقیقه کامل.

‫نه!

‫هی، می‌خواستم بهت بگم ‫که به فکرت بودم.

‫داشتم به تو فکر می‌کردم.

‫ببخشید که امروز صبح سرت داد زدم.

‫نمی‌خوام دیگه عصبانی باشی.

‫بیا دیگه...

‫وقتی دعوا می‌کنیم اذیت میشم.

‫اذیت میشم... اذیت میشم و باعث میشه

‫باعث میشه بخوام دور بمونم.

‫من نمی‌خوام دور بمونم.

‫منو می‌بخشی؟

‫بیا دیگه.

‫بیا دیگه!

‫لطفاً؟

‫لطفاً، لطفاً، لطفاً، لطفاً!

‫فقط سعی کن برام آروم باشی.

‫اگه فشار بدی نمی‌تونم درست ببینم.

‫اونجا.

‫ده هفته.

‫آماده‌ایم که شروع کنیم.

‫ده هفته؟

‫آره، طبق محاسبه من.

‫من بهت یه تزریق می‌کنم ‫و تو یکم احساس خواب‌آلودگی می‌کنی.

‫پس ما شروع می‌کنیم، باشه؟

‫باشه.

‫اذیت میشم؟

‫فقط نفس بکش.

‫لوسی!

‫هی، لوسی!

‫سمیرا!

‫- بله؟ ‫- پدرت دنبالت می‌گرده.

‫آقای سرآشپز اینجا کیه؟

‫همونیه که هفته پیش هم بود، مرد.

‫- اون طرفه. ‫- آره، آره، آره.

‫آلبانیایی، نوبت توئه.

‫- لوئیس منتظرته. ‫- لعنتی!

‫چطور پیش رفت، مرد؟

‫آشغال‌های عوضی.

‫جرأت کردن منو به دزدی متهم کنن...

‫آقای سرآشپز، ببخشید که یهو اومدم تو.

‫خوشم نمیاد از این و اون بپرسم، ‫ولی امسال مستمری‌ام رو گرفتن.

‫همین چند وقت پیش، تو سیتی‌بانک کار می‌کردم.

‫و مدارکم رو هم دارم.

‫فقط نگاه کن و ببین.

‫باید مدارکت رو همراهت داشته باشی. ‫من همیشه مدارکم رو همراهم دارم، ببین؟

‫من مال خودم رو دارم.

‫خیلی آدم‌های ادا درآر زیادن.

‫من خودم، تو خدمات مشتری کار می‌کردم.

‫خدمات مشتری.

‫قبل از اینکه اون کت و شلواری‌های سفته‌باز ‫ما رو بندازن بیرون، می‌بینی؟

‫باشه. سالوادور!

‫بله، سرآشپز!

‫به این آقا یه کاسه سوپ بده.

‫سوپ کارکنان.

‫سوپ سگی.

‫بله، سرآشپز.

‫برو جلو.

‫شما خیلی مهربونید، آقای سرآشپز.

‫منتظرم ببینم تو بازار سرمایه چی پیش میاد.

‫شاید دوباره برگردم به اون کار، ‫هیچوقت نمی‌دونی.

‫ما قراره یه عالمه مشکل داشته باشیم ‫برای...

‫رئیس جمهور میگه دو سال،

‫ولی ده سال طول می‌کشه ‫تا فقط بدهی چینی‌ها رو پس بدیم.

‫و اگه ما تو خاورمیانه ‫بیشتر از این بمونیم، خب، جهنم،

‫ممکنه همه چیز رو جمع کنیم ‫چون خیلی پول می‌خواد.

‫اونا حتی برای آدمایی مثل ‫من امکانات ندارن، می‌بینی؟

‫می‌بینم.

‫این یارو چی میگه؟

‫بده من، اونو بده به من!

‫اون آشغال سریع‌تر از ‫گرسنگی می‌کشتت، پیرمرد.

‫من مواد نمی‌زنم، می‌بینی؟

‫من مواد نمی‌زنم.

‫من مشکل روانی ندارم.

‫به جز مشکلات عاطفی معمولی ‫که نباید داشته باشی.

‫اونا تو پارک باهام حرف زدن.

‫من گریه یا داد و بیداد نمی‌کردم.

‫من این کارا رو نمی‌کنم.

‫اونا با ادب پرسیدن،

‫"شما مشکل عاطفی دارید؟"

‫البته!

‫همه ما داریم. همه ما لعنتی‌ها داریم.

‫ولی کاری که می‌خوان بکنن اینه که تو رو ‫وارد برنامه‌هاشون کنن

‫تا بتونن با شرکت‌های دارویی همکاری کنن،

‫و داروهاشون رو به مردم آمریکا بفروشن.

‫اونا تو رو به زولوفت، آلپرازولام،

‫و هر کوفتی که این روزها ‫تجویز می‌کنن معتاد می‌کنن.

‫چرا؟

‫چون کل کسب و کار، کسب و کاره.

‫می‌دونی؟ این ظرف حداقل ۵۰۰ ‫سال طول می‌کشه تا تجزیه بشه.

‫آره.

‫که وقتی بهش فکر می‌کنی، ۵۰۰ سال پیش،

‫این جا، دقیقاً همین جا،

‫درست همین‌جا، چی بود؟

‫سرزمین سرخپوست‌ها.

‫احتمالاً لناپه.

‫یه مشت وحشی که نیمه ‫لخت اینور اونور می‌دویدن.

‫درست همین‌جا، وسط میدان تایمز.

‫نیمه لخت.

‫تصورش کن.

‫آره، آره، برو بیرون. ‫لعنتی برو بیرون. بیا.

‫این فقط یه تیکه مرغه.

‫آقای رشید بهت اجازه داده ‫لابسترهاش رو ببخشی؟

‫نه، ولی ما هر روز صدتا دور می‌ریزیم.

‫پس کی گفته می‌تونی؟

‫مشکل بزرگ چیه؟

‫ما به خاطر چندتا دم ورشکست می‌شیم؟

‫اونا ۳۹.۵۰ دلاره.

‫باشه، من پرداخت می‌کنم.

‫بیا، برو بیرون.

‫- اونا ۳۹.۵۰ دلاره. ‫- برو بیرون!

‫- و من سرآشپزم، نه کس دیگه. ‫- خودم پرداخت کردم.

‫این دومین اخطاره، می‌فهمی؟ دو تا!

‫یکی دیگه و تو اخراجی! همینه!

‫متوجه شدی؟

‫خب، همه برگردید سر کارتون.

‫سرویس‌دهی ساعت پنج شروع میشه.

‫بله، سرآشپز!

‫به چی نگاه می‌کنی، سنبورنز؟

‫پدرو، نوبت توئه.

‫پدرو، لوئیس منتظره.

‫تو دفترش، پدرو.

‫کجا بودی؟

‫پرسیدم کجا بودی.

‫بهت گفتم یه کاری داشتم.

‫آره، و من گفتم تو استراحتت انجامش بده.

‫تو استراحتم انجامش دادم.

‫استراحتت ۲۵ دقیقه پیش تموم شد.

‫باید همه کارهای آماده‌سازی تو رو انجام بدم ‫انگار خودم به اندازه کافی کار رو سرم نریخته؟

‫ببخشید.

‫میدونی چیه؟ گور باباش.

‫من همیشه سعی می‌کنم به شماها ‫کمک کنم و من میشم آدم بده؟

‫از این وضعیت خسته شدم.

‫چرا پول رو از صندوق دزدیدی؟

‫بذار سوالم رو "دوباره بگم".

‫من می‌دونم چرا پول رو از صندوق دزدیدی.

‫منظورت "بازنویسی" سؤاله.

‫می‌خوام بدونم واقعاً انقدر احمقی که فکر کنی

‫ما متوجه نمی‌شیم تو دزدیدیش.

‫- می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟ ‫- نه.

‫ببین، یه چیزی رو این اواخر ‫خوندم که شاید خوشت بیاد.

‫وقتی آمریکا بالاخره ویتنام رو ترک کرد،

‫همه ویتنامی‌های جنوبی که تو ‫سفارت سایگون کار می‌کردن

‫حسابی ترسیده بودن

‫چون ویت‌کنگ‌ها داشتن به ‫سمت شهر حرکت می‌کردن.

‫همزمان، هلیکوپترها داشتن تک تک ‫سربازهای آمریکایی رو خارج می‌کردن.

‫راننده ویتنامی که برای سفیر کار می‌کرد،

‫گیر افتاده بین میلیون‌ها نفری ‫که سعی داشتن وارد سفارت بشن،

‫مدام می‌گفت، "منو از اینجا ببرین بیرون، ‫عوضی‌ها، اونا قراره قتل‌عاممون کنن!"

‫ویت‌کنگ‌ها، تا خرخره مسلح،

‫داشتن به سفارت نفوذ می‌کردن.

‫اما دستورات نیکسون خیلی واضح بود،

‫"فقط سفیدپوست‌ها می‌تونن سوار ‫اون هلیکوپترها بشن، نه زردها."

‫سفیر اولین کسی بود که از اونجا فرار کرد.

‫فکر می‌کنی برگشت دنبال راننده‌اش؟

‫راننده‌ش، که هر روز ‫باهاش سیگار برگ می‌کشید،

‫که اونو به مراسم غسل ‫تعمید پسرش دعوت کرده بود،

‫که حتی یه اسم انگلیسی ‫برای پسرش انتخاب کرده بود.

‫فکر می‌کنی برگشت؟

‫که چی؟

‫دشمن آمریکا بودن آسونه.

‫اما دوست اونا بودن خیلی سخته.

‫فکر نکن اونا دوستات هستن.

‫من آمریکایی‌ام، عوضی.

‫آمریکا یه کشور نیست.

‫چرندیاتت تمومه؟

‫می‌تونم بعداً بیام.

‫نه، نه، فقط یه لحظه.

‫وقت بگیر، من بعداً میام.

‫یه کالاماری سرخ شده با کنجد!

‫یه کالاماری سرخ شده با کنجد آماده میشه!

‫- چهار تا سالاد کاپرزه، لطفاً. ‫- چهار تا کاپرزه آماده میشه.

‫سه تا پیتزا مارگاریتا، یه فیلی چیز استیک،

‫دو تا ساندویچ میگو.

‫سه تا پیتزا مارگاریتا آماده میشه، سرآشپز!

‫دو تا براونی با بستنی! یه چیزکیک بلوبری!

‫- دو تا براونی، یه چیزکیک...! ‫- لعنتی.

‫ببین، رفیق.

‫اگه کمکم کنی، منم می‌تونم کمکت کنم، داداش.

‫نیازی نیست به اداره مهاجرت زنگ ‫بزنیم یا کار رو بد کنیم، می‌فهمی؟

‫آقای رشید مایله با متهم معامله کنه.

‫شنیدی رشید قبل از شلوغی چی گفت؟

‫شنیدی؟ ‫اون قراره با ویزام کمکم کنه.

‫پدرو.

‫شنیدی چی گفت. ‫اون قراره برای ویزای ۱۸۲ اقدام کنه.

‫- داداش، داداش! ‫- می‌تونم قانونی بشم.

‫اون این حرف رو به همه ‫کارمندهای قدیمی رستوران میزنه.

‫داره سعی می‌کنه روحیه رو بالا ببره. ‫هیچکس گولش رو نمی‌خوره.

‫شش سال پیش همین رو به مارتین گفت. ‫و چهار سال پیش به رامیرز.

‫این روحیه رو بالا نگه می‌داره. ‫خودش این رو یادم داد.

‫مهارت‌های مدیریتی.

‫آقای رشید یه اعتراف داوطلبانه ‫می‌خواد و متهم رو آزاد می‌کنه،

‫بدون پلیس، هیچی.

‫واقعاً فکر کردی نمی‌بینیم از ما دزدیدی؟

‫من اون پول لعنتی رو ندزدیدم.

‫پدرو، می‌دونم تو به خولیا پولی رو ‫دادی که برای سقط جنین استفاده کرد.

‫خولیا سقط جنین نکرد، احمق.

‫پدرو، بذار کمکت کنم!

‫اون سقط جنین نکرد!

‫بله؟ چی شده؟

‫ببخشید، رئیس. ‫سرآشپز گفت جعبه کمک‌های اولیه رو بیارم.

‫من گفتم می‌تونی بیای داخل؟

‫- چی شده؟ ‫- کجاست؟

‫الان نمی‌تونم حرف بزنم، مارک. ‫وسط یه کاری هستم.

‫- چی شد؟ ‫- یکی از گارسون‌ها غش کرد.

‫هی! ما هنوز اینجا کارمون تموم نشده!

‫حالت خوبه؟

‫چی شد؟ حالت خوبه؟

‫وای خدا، پدرو. ما مراقبشیم!

‫بیا. برو عقب.

‫فقط ولش کن پدرو. ‫ابی داره میاد دنبالش.

‫- کی؟ ‫- ایب داره میاد.

‫- برو عقب. تو هم! ‫- من فقط می‌خوام کمک کنم.

‫- حالش چطوره؟ ‫- غش کرده.

‫- جولیا، حالت چطوره؟ ‫- من خوبم.

‫می‌خوام برگردم سر کارم. من فقط...

‫نمی‌خوام دیگه صبر کنم. ‫می‌خوام برگردم سر کارم.

‫- باشه. ‫- به هیچ وجه. اون غش کرد.

‫- ولی این تصمیم خودشه. ‫- نه، نیست.

‫اگه ضربه مغزی یا چیزی داشته باشه، ‫تقصیر توئه.

‫جولیا، می‌خوام بری بیمارستان ‫معاینه بشی، باشه؟

‫یکم استراحت کن و فردا برگرد.

‫یه سالاد سزار کلاسیک!

‫ایب اینجاست.

‫سزار کلاسیک داره میاد!

‫دو تا سوپ کرمی بروکلی!

‫یه پیاز حلقه‌ای، یه سوپ صدف.

‫من توی پارک منتظرت بودم.

‫تو رفتی کلینیک.

‫چرا؟

‫حالت خوبه؟

‫مامان، حالت خوبه؟

‫- "مامان؟" ‫- حالت خوبه؟

‫مامان! حالت خوبه؟

‫مامان! حالت لعنتی خوبه؟

‫من خوبم، ایب. الان میام.

‫سو گفت تو صدمه دیدی.

‫من خوبم. فقط افتادم.

‫- چطوری افتادی؟ ‫- من فقط افتادم.

‫ما هنوز اینجا کارمون تموم نشده، پدرو.

‫هر دوتون از آشپزخونه من برید بیرون؟ ‫ما داریم سرو می‌کنیم!

‫- لوئیس... ‫- صدامو می‌شنوی؟ کار ما اینجا تموم نشده!

‫لوئیس، باید باهات حرف بزنم.

‫از آشپزخونه من برو بیرون! پدرو!

‫من همینجا منتظر می‌مونم ‫تا سرویس تموم بشه!

‫گمشو بیرون!

‫من باید باهات حرف بزنم.

‫پدرو، گمشو برگرد سر کارت، همین الان!

‫پیتزا رو گرم کردی یا فقط سرد خوردیش ‫مثل یه حیوون وحشی؟

‫- من گرمش کردم، مامان. ‫- راستشو بگو.

‫راستشو بگو. ‫تو نگران من شده بودی؟

‫خوبه.

‫خوبه که تو نگران من شدی.

‫چیه مارک؟ چیه؟ ‫چه چیز لعنتی انقدر مهمه؟

‫من گند زدم. پیداش کردم.

‫چی رو پیدا کردی؟

‫پول گمشده رو. پیداش کردم.

‫نه. پدرو اون پول لعنتی رو برداشته.

‫نه، نه. من پیداش کردم.

‫ببین، من یه تیکه آدامس انداختم ‫توی سطل زیر میزم.

‫فقط خطا رفت.

‫پس خم شدم بندازمش توی سطل ‫و اونجا بود.

‫کیسه گمشده با ۸۲۳.۷۸ دلار.

‫ولی، یعنی، چند وقت به چند وقت آدم ‫زیر میزش رو چک می‌کنه؟

‫درسته؟

‫مگه اینکه به یه دلیل خاص باشه.

‫پس الان همه چی درسته.

‫باید از همه کسایی که ‫مصاحبه کردی عذرخواهی کنیم.

‫من نمیرم لعنتی عذر...

‫یا عیسی!

‫این...

‫یا مسیح، مارک. ‫یا مسیح لعنتی.

‫دارم رد میشم!

‫دو تا سوپ بروکلی.

‫اینو بگیر. بیا، اینو بگیر.

‫- یه چیزکیک با بستنی. ‫- چیزکیک و بستنی!

‫- دو تا دم خرچنگ! ‫- بیدار شو!

‫دو تا دم خرچنگ داره میاد!

‫این پیتزای منه؟

‫سرویس!

‫دو تا مرغ من آماده‌ست؟

‫- دو تا تورتلینی. ممنون. ‫- دو تا تورتلینی.

‫هی! دو تا مرغ من آماده‌ست؟

‫پنج دقیقه دیگه برگرد.

‫به زودی می‌گیریشون.

‫اون گفت پنج دقیقه دیگه برگردم.

‫دختره گفت پنج دقیقه دیگه برگرد!

‫پیتزا پنیر خرچنگ!

‫- دارم روی پیتزا کار می‌کنم، سرآشپز. ‫- یه فیلی چیز استیک.

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫به نظرت چیکار می‌کنم؟

‫داری چه غلطی می‌کنی؟

‫سرت خیلی شلوغه؟

‫دیوونه شدی یا چی؟ ‫به ایستگاه من دست نزن!

‫اینجا محل منه.

‫اون طرف، مال توئه.

‫- فهمیدی؟ ‫- مراقب لحنت با من باش!

‫گور بابای تو و مادرت.

‫چه گهی خوردی؟ درباره مادر من حرف نزن!

‫گور باباش، بره به جهنم!

‫گه اضافه نخور، عوضی آشغال!

‫فکر کردی کی هستی؟

‫مهم نیست من فکر می‌کنم کی هستم.

‫من آشپزم و تو گارسون.

‫و توی آشپزخونه، من ‫هر کاری دلم بخواد می‌کنم.

‫پس گمشو از اینجا بیرون!

‫تو نمی‌تونی به من دستور بدی، آشغال.

‫نه! من غذا رو سرو می‌کنم! من!

‫من! این طرف مال منه!

‫این جایگاه منه!

‫این طرف منه! فهمیدی! مال منه! مال منه!

‫تو اینجا هیچ جایی نداری، ‫مکزیکی بی‌پدر مادر.

‫چی گفتی؟

‫- چی بهم گفتی؟ چی؟ ‫- خودت شنیدی!

‫چی گفتی؟ چی گفتی؟

‫دوباره بگو! چی گفتی؟

‫یه بار دیگه بگو!

‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫همینو می‌خوای؟

‫پدرو، بس کن!

‫یه مکزیکی لعنتی!

‫همینو می‌خوای؟ یه مکزیکی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی ببینی؟

‫چه مرگته عوضی؟

‫گور بابات، مرد!

‫آشپز به درد نخور!

‫با اون غذاهای فست‌فودی مزخرفت!

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟ ‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫یه مکزیکی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫می‌خوای یه مکزیکی کثافت ببینی؟

‫بیا این مکزیکی کثافت! بیا این مکزیکی کثافت!

‫بسه دیگه!

‫بس کنید، بچه‌ها!

‫پدرو! پدرسگ! بسه دیگه!

‫داری چه غلطی می‌کنی؟

‫بس کن!

‫بس کن! لعنت بهت!

‫وایسا!

‫گمشو! گمشو برو، مرد!

‫گمشو!

‫تو هم گمشو!

‫پاهاشو بگیر.

‫- لعنتی. ‫- بگیرش.

‫روی گوشتت آبم اومد!

‫- روی تمام گوشتت آبم اومد! ‫- روانی عوضی!

‫شما باید پولشو بدین!

‫این غذا پر از آب کیر و شاش و کثافته ‫و شما باید پولشو بدین!

‫- شما باید پولشو بدین! ‫- خفه شو عوضی!

‫برید کنار، برید کنار!

‫بسه، بسه، آروم باش.

‫- ولم کن، رامیرز! ‫- بچه‌ها، بسه دیگه!

‫چه غلطی داری می‌کنی؟

‫روانی آشغال!

‫مکس!

‫گمشو!

‫ولش کن! می‌کشیش!

‫همین الان از روش بکشیدش کنار!

‫بکشیدش کنار لعنتی.

‫بسه، مکس!

‫مکس، تمومش کن!

‫احمق!

‫حالا چی؟

‫احمق بی‌شعور!

‫آشپزخونه رو از کار انداختی.

‫حالا چی؟

‫حالا دیگه براش مهمه.

‫چه زری زدی؟

‫الان برام مهمه؟

‫الان لعنتی برام مهمه؟

‫تویی که می‌خوای منو مجبور کنی اهمیت بدم؟

‫من ۲۵ ساله تو این کارم.

‫۲۵ سال لعنتی!

‫و تویی که می‌خوای منو مجبور کنی اهمیت بدم؟

‫برو به جهنم!

‫دنیای منو متوقف کردی.

‫کی بهت اجازه داد؟

‫خدا؟

‫خدا بهت اجازه داد؟

‫چون هیچکس دیگه‌ای نیست.

‫می‌فهمی؟ هیچکس!

‫مشکلی نیست، آقای رشید.

‫مشکلی نیست.

‫اون مریضه، ولی داره میره الان.

‫اون مریضه.

‫باشه؟

‫ولی داره میره.

‫چرا همه سعی دارن منو خراب کنن؟

‫سرآشپز، میتونی اینو برام توضیح بدی؟

‫تو...

‫تو دنیای منو متوقف کردی.

‫چرا؟

‫چرا؟

‫چی می‌خوای؟

‫دیگه چی مونده؟

‫دیگه چی مونده؟

‫چی می‌خوای؟

‫من بهشون کار میدم، خوب بهشون پول میدم.

‫اونا غذا می‌خورن.

‫چی می‌خوان؟ هان؟

‫اونا غذا می‌خورن!

‫دیگه چی می‌خوان؟

‫دیگه چی مونده؟

‫دیگه چی مونده؟

‫چی می‌خوای؟