Original subtitles

Vertaling en ondertiteling AV Media Factory bv

Als terugkerend functionaris voor Westminster...

verklaar ik dat de uitslag is als volgt:

Ferdinand Alf: 10.167 stemmen.

Augustus John Melmotte: 10.443.

Augustus John Melmotte is verkozen tot afgevaardige van Westminster.

Dit Huis zal erkennen...

dat de Engelse handschoenenindustrie dreigt uit te sterven...

als deze goedkope import doorgaat...

uit landen waar men nooit van inkomstenbelasting heeft gehoord...

en dal het onze plicht als Engelsen is...

om een heffing op deze import te eisen.

Bijzondere omstandigheden... - Nee, dat is verkeerd.

Mr Brown hoort te weten dat protectionisme niet werkt...

en ook nooit zal werken. Zo kun je de handel niet tegenhouden.

Hoed af, hoed af.

Orde, orde.

De geachte afgevaardigde weet nog niet...

dat hij een ander lid niet met z'n naam aanspreekt...

maar als geachte afgevaardigde van Whitechapel.

En als een lid het woord voert, zet hij z'n hoed af.

Gaat u door, Mr Melmolte.

Ik heb gezegd wat ik wilde zeggen. Hij zou beter moeten weten.

Dat is alles.

De geachte afgevaardige van Grimsby.

Wat een idioot gedoe. Waarom heb ik me laten kiezen?

Mr Montague, een genoegen om u te zien.

Het is erg druk vandaag. Als u even wacht...

Nee, ik ga naar binnen. - O, uitstekend...

Mr Montague, terug uit Mexico.

Het werk ging goed, hoor ik. Jammer dat het werd afgebroken.

Omdat het geld dat u beloofde uitbleef.

Tijdeiijk. Dat is gebruikelijk bij zulke grote ondernemingen.

We moeten geld reserveren voor onvoorziene dingen.

Maak u geen zorgen, u krijgt uw spoorweg uiteindelijk wel.

Nee. U heeft het bedrijf uitgemolken voor al uw andere zaakjes.

En om zelf bezit te verwerven en uw verkiezing te financieren.

O, is dat zo?

Ik ga alles openbaar maken. - Kunt u beter niet doen.

U bent een goeie kerel, al bent u een beetje een lastpost.

Maar wij hebben veel gemeen. We zien dingen die anderen niet zien.

Het gaat niet om geld, maar om iets geweldigs te scheppen.

De wereld veranderen. Iets doen waaraan men zich ons zal herinneren.

Alles draait om het vertrouwen van het publiek.

Als je dat hebt, kun je alles doen.

Zoals uw eigen bedrijf bestelen.

Dat is beneden uw waardigheid, Mr Montague.

Ik stort m'n hart uil en u komt met laaghartige aantijgingen.

Dat kan ik ook. Ga zo door, en ik sleep je voor de rechter.

Dan ga je naar de gevangenis. Ik probeerde je te helpen.

Als je jezelf wilt ruïneren, ga je gang.

Augustus Melmotte zit de storm wel uit.

Cm“...

Laat meneer uit. - Ik vind het zelf wel, dank u.

Goedemiddag, Mr Croll. - Altijd een genoegen u te zien.

Hij zal ons de das omdoen.

Nee, we hebben erger meegemaakt.

Ik wens je alle geluk toe. - Dat meen je toch niet.

Denk je dat ik je ongelukkig wil zien? Gedane zaken nemen geen keer.

Misschien trouw ik toch niet mei Paul Montague.

Ik begrijp het niet. - Daarom heb ik je hier gevraagd.

Felix vertelde me iets over Paul, iets akeligs.

Hij zegt dat Paul een maîtresse heeft.

Een Amerikaanse, Mrs Hurtle. Is dat waar!

Hoe kan ik eerlijk zijn over hem? - Zeg gewoon de waarheid.

Goed dan. Paul had een affaire met Mrs Hurtle in Amerika.

Ik geloof dat ze zouden trouwen. Hij vertelde dat de verloving uit is.

Het klopt dat ze nu in het land is...

en dat ze elkaar hebben ontmoet.

Meer dan dat kan ik niet zeggen.

Onze vriendschap is afgelopen, maar ik belaster hem niet.

Je moet het hem zelf maar vragen.

Mr Montague, dit is wat ik al die tijd al vermoedde.

Ik verwachtte niet de bewijzen van een van de directeurs te krijgen.

Zult u niet terugkomen op uw woord?

Nee, wat de gevolgen ook mogen zijn.

Ja, Mr Melmotte zal proberen ons te muilkorven met de wet.

Maar we publiceren het. Londen zal op z'n kop staan.

Melmotte's luchtkastelen zullen instorten.

Verkoopt u uw aandelen voor de koers begint te dalen?

Nee, dat speelt voor mij geen rol.

Ik wilde alleen een spoorweg aanleggen. En dat wil ik nu nog.

Ik zet er m'n beste man op. 'Geen spoor in Mexico. Waar is het geld?'

U heeft de kat op het spek gebonden.

Lady Carbury, Sir Felix...

Voor u iets zegt, u bent niet welkom in dit huis...

en zult m'n dochter niet meer spreken. Uw verloving is ten einde.

Hoezo? Wat is er dan?

Dat weet u verdraaid goed. Uw maîtresse in Islington.

Felix, moeder, ik wil alleen met hem praten.

Is ze je maîtresse? - Nee.

Ben je met haar verloofd?

Dat was ruim twee jaar geleden. Het was al uit toen ik jou ontmoette.

Hou je van haar? - Dat is voorbij. Ik hou van jou.

Ze is in Engeland. Waarom ontmoet je haar'?

Ik dacht dal het voor haar ook uil was.

En dus ging je met haar naar Lowestoft?

Ja, op haar verzoek. Voor haar gezondheid.

Heb je haar sindsdien gezien?

Eén keer maar. Het is echt uit, je moet me geloven.

Je zei nooit iets over haar toen je mij het hof maakte.

Waarom zou ik je nu geloven? - Omdat het de waarheid is.

Ik dacht datje het nooit hoefde te weten. Dat was verkeerd.

Maar ik probeerde fatsoenlijk te handelen, tegenover jullie beiden.

Je hield van haar en liet haar in de steek.

Dat kun je bij mij ook doen.

Ga terug naar Mrs Hurtle en kom je trouwbelofte na.

Dat kun je niet menen. - Waarom niet?

Omdat je van me houdt... - Raak me niet aan.

Je hebt het recht niet om over liefde te praten.

Ik wil datje nu gaat.

Geef je me echt de bons? - Zoals jij bij haar hebt gedaan.

Vaarwel, Mr Montague.

U heeft de aankondiging van u en Ruby gepubliceerd?

Ja. Het staat volgende week in de krant.

Als we het zwart op wit hebben gezien, mag u Ruby ontmoeten.

Eerder niet. - Hij heeft zover gereisd.

Geloof hem niet op z'n woord, Mrs Pipkin.

Voor Engelse gentlemen telt een belofte niet erg.

Sla niet zo'n toon tegen me aan. Ik weet alles van u en die Montague.

Dat gaat u niets aan, Sir Felix.

Ik zeg van wel. Ik moet de eer van m'n zuster beschermen.

De eer van uw zuster is veilig.

Er is niets meer tussen mij en Mr Montague.

O, Mrs Hurtle...

U kunt nu beter gaan, Sir Felix.

U bent vast welkom als de verloving is bekendgemaakt.

Aanschouw hoe de grote Carlini altijd ontsnapt.

Goedenavond. Sorry dat ik zo laat nog stoor.

Ik ken u. Mr Crumb, de molenaar. U komt voor Ruby.

Inderdaad, Mrs Pipkin.

Het was gemeen dat ze me dom noemden omdat ik je geloof.

Je zet het echt in de krant, hè? - Natuurlijk, te zijner tijd.

Wanneer dan? Ik wil het weten. Ik heb nog niet eens bruidskleren.

Ik heb genoeg van die onzin, Ruby. Ik ben dol op je en zo...

maar je dacht toch niet dat ik echt met je zou trouwen?

Je beloofde het.

Ik heb een rijk meisje nodig. Waar moet ik anders van leven?

Maar we kunnen toch lol hebben, net als Mrs Hurtle?

Kom mee naar boven. - Nee, ik ga weg. Het is uit.

Ik dacht datje van me hield, maar je hield me voor de gek.

Ik ken een man die veel beter is dan jij. Laat me los.

Laat me met rust. - Doe toch niet zo dom.

Ja, zo dacht je al die tijd over me. Het is uit, je ziet me nooit meer.

Goed, dan geef ik je een aandenken mee.

Laat me los, akelige kerel. - Doe je benen uit elkaar.

Help, politie.

Ben jij het, Ruby?

Ik ben hier, Ruby. - John?

U, daar...

Oké, schavuit. Kom maar op.

U bent zelf een schavuit.

Sta op, Smeerlap. - Nee, ik heb genoeg gehad.

Nee, hoor.

Sla hem niet dood.

Zorg voor dit meisje, agent. Ze is me dierbaar.

Arresteer me maar als u wilt. Dat heb ik gedaan.

En ik heb er geen spijt van.

Hoeveel waren het er deze keen'?

Een stuk of zes, moeder. Ze zetten me klem in een donkere steeg.

Ga dan niet naar donkere stegen. Geen wonder dat je werd overvallen.

Het was allemaal vanwege Hetta. Ik zag Montague's maîtresse.

Ze was grof. Ik moest me met m'n eigen zaken bemoeien.

Kan me niet schelen. Van mij mag ze Montague hebben.

Ik zal hem nooit meer zien.

Trouw je dan toch met je neef Roger? - Nee, moeder.

Wat is dat meisje toch ergelijk. - Moeder...

Hij is er. - Laat hem binnen, Croll.

Mr Alf, aardig van u dat u bent gekomen. Gaat u zitten.

Verbaasd dat ik u liet komen? - Niel echt.

U trekt zich terug als parlementslid en wilt een verklaring afleggen.

Nee, ik ben eerlijk gekozen en treed niet af. Voor niemand.

Ik wil dat u uw honden terugroept. - M'n honden?

AI deze onzin is onverantwoordelijk. Heeft u de aandelenkoers gezien?

Door u springen brave kerels uit het raam.

Hun weduwen en wezen verhongeren op straat.

Mijn krant verslaat de feiten.

Feil is dat u een spoorweg zou aanleggen.

Feit is dat u dat niet heeft gedaan.

Maar ik gá het doen. Als u bij me was gekomen, had ik het uitgelegd.

Het is een kwestie van timing. En onder ons gezegd...

als u nu koopt, ziet u de koers stijgen...

en zullen de paniekverkopers op hun neus kijken.

Dat denk ik niet.

Laat ik u maar vertellen dat ik ook een man naar Wenen heb gestuurd.

Luister, Alf. VW] twee zouden geen vijanden moeten zijn.

Wij hebben allebei moeten knokken in deze wereld.

Anders dan die prinsen, baronetten en hertogen.

Wij begonnen met niets, maar maakten iets van onszelf.

Daarom respecteer ik jou, en jij zou mij moeten respecteren.

Ik hoef ook geen privileges.

Maar ik hecht aan eerlijkheid, rechtvaardigheid en waarheid.

Ik ook. Maar soms moet je flexibel zijn om een klus te klaren.

Ter wille van anderen.

Dat heb ik nooit nodig gevonden.

Dan ben je een leugenaar of een dwaas.

Hopelijk niet. Ik gebruik m'n krant om de waarheid te vertellen...

zo goed als ik kan. En ik word niet graag beledigd.

Dus ik ga nu maar.

Dus je bent een voorvechter van de waarheid?

Het is makkelijk om aan de zijlijn te staan...

terwijl betere mannen bergen verzetten.

Misschien zou de wereld je beter bevallen, als je er iets voor deed.

Dat zou terecht zijn als u de wereld veranderde en bergen verzette.

Maar het enige wat u verzet, is geld.

Uit de zakken van anderen in die van uzelf.

Goedendag, Mr Melmotte.

Dag, meneer. Altijd een genoegen u in de stad te zien.

Ze willen hun geld voor Pickeling Park of de eigendomsakten terug.

En Mr Brehgert vraagt een onderpand voor de nieuwe lening.

Nu al?

Ik ben een beetje moe, Croll. Laat ik maar vroeg naar huis gaan.

Ga door de achterdeur, meneer. - Dat zal ik doen.

Ik ben een beetje moe.

Een beetje moe omdat ik alles draaiende moet houden.

Wat dankbaarheid zou op z'n plaats zijn.

Ik ben dankbaar, Mr Melmotte.

Dat weet ik, Croll. Dat weet ik.

Komt het wel goed met ons, Mr Melmofie?

Natuurlijk, dat komt het zeker.

Is het echt gebeurd met hem?

Hoe zou hij erbovenop moeten komen?

Nee, het is die Alf met z'n Evening Pulpit.

En die Montague. Hoeveel is de koers gedaald? 50 procent?

42 procent van de uitgiftewaarde. - Hopelijk valt het nog mee.

Hij is ons nog 80.000 schuldig voor Pickering Park. Nog geen cent gezien.

Je aandelen al verkocht, Grendall? - Nee, ik niet.

Allemaal geruchten. Ik hou ze vast. Moet jij ook doen.

De woorden van een moedig man.

Beste Mrs Hurtle...

Mr Paul Montague heeft vast en zeker over mij gesproken.

Ik zou u dankbaar zijn als ik u op een middag zou mogen bezoeken.

Wel, Miss Carbury.

Ja, ik ben blij dat u bent gekomen. Je stelt je van alles voor...

maar u bent precies zoals hij u heeft beschreven.

Gaat u zitten, Miss Carbury.

Waarom bent u gekomen? Om uw overwinning te vieren?

Nee, ik wil weten...

of u uzelf nog beschouwt als verloofd met Mr Montague.

Wat zegt hij?

Dat het uil is lussen u beiden. - O ja?

Dan liegt hij.

Misschien zou hij willen dat het uit was, maar dat is niet zo.

AI voelt hij niet meer hetzelfde voor u?

Wat weet u van zijn gevoelens voor mij?

Wat hij me vertelt.

Zijn gevoelens voor mij of de mijne voor hem gaan u niets aan.

Hij houdt nu van mij.

Wat is een verloving waard zonder liefde?

Hoe komt u erbij dat er geen liefde meer is?

Als Paul Montague niets voor mij voelde...

had hij me dan keer op keer bezocht? Hier, in m'n privé-vertrekken.

Zou hij me dan hebben meegenomen naar een badplaats...

en in hetzelfde hotel hebben gelogeerd?

Hij vertelde dat hij daar met u was, voor uw gezondheid.

Ja, zo heeft hij het natuurlijk gezegd.

Jullie Engelsen hebben een gave voor die dingen.

Heeft hij...

Heeft hij daar de liefde met u bedreven?

Heeft u het recht me dat te vragen?

Weet ik niet, maar ik vraag het.

Wat denkt u dat er meestal gebeurt, Miss Carbury...

als een man en een vrouw als echtpaar in een badhotel logeren?

U wilt toch niet de bijzonderheden horen?

Nee. Dank u, Mrs Hurtle.

Dank u dat u mij wilde ontvangen.

Meer wilde ik niet weten.

Tot ziens.

Mr Brehgert, heeft u nieuws over de spoorlijn in Mexico?

Zal Melmotte & Co kelderen?

Zo ver is het nog niet. Achter elke wolk schijnt de zon.

Laat hem z'n kruidenier dan betalen, verdomme.

Dit is een solide bedrijf, Mr Brehgert. Gefundeerd op rots.

Zo solide als de Bank of England.

We zullen die grijns van hun gezichten vegen.

Daar ben ik blij om. Maar nu de aandelen gedaald zijn...

willen m'n partners een onderpand zien.

Anders zullen we, met tegenzin, de schuld opeisen.

Dat raad ik u af, Mr Brehgert.

Dan krijgt u wellicht niets. - Dus het is echt zo erg?

Welnee, ik maak maar een grapje.

Melmotte heeft genoeg geld weggestopt.

Hij komt er niet aan, hij is bijgelovig.

Maar u bent een goede vriend. U mag het zien.

U zult zien dat Melmotte & Co zo solide is als wat. Ga zitten.

Het geld is van Marie, ziet u.

Het staat op haar naam en ik stort er elk jaar wat bij.

Een flink bedrag dat ik nooit heb willen aanspreken, Dat is alles.

Als het geld er is...

hoeft u het in dit stadium niet aan te spreken.

Maar de bank moet zien dat het er is en dat hel beschikbaar is.

Dat is niet meer dan billijk.

En die spoorweg komt er? - Daar zet ik m'n leven op in.

Ik zet er m'n leven op in.

Eerlijk gezegd, hebben we iets te veel hooi op de vork genomen...

omdat zich zoveel mogelijkheden voordoen.

India, Canada, China.

Dat zijn grootse ondernemingen, Mr Brehgert.

Ze kunnen van dit eiland de grootste handelsnatie ter wereld maken.

Ze mogen wel dankbaar zijn dat ik Engelsman wilde worden.

Maar dat zijn ze niet. Het lijkt wel een stel bijtende honden.

We zullen onmiddellijk zorgen voor dat onderpand.

U bent erg vriendelijk voor me geweest.

Dankzij u leerde ik de dame kennen met wie ik binnenkort ga trouwen.

Maar nu lijkt u zich zorgen te maken.

Kan ik u op enigerlei wijze helpen?

Schrijf het af als een oninbare schuld en zwijg er verder over.

Mr Melmotte, u weet best... - Toe nou, ik maak een grapje.

Zit niet in over Melmotte, u krijgt uw geld.

Ga nu zoete woordjes zeggen legen uw lieftallige verloofde.

Toe dan, ga.

Ik wil weg uit dit huis

Ga dan snel, liefste. Heb je iets van je familie gehoord?

Papa doel vreselijk. Ik weet niet of ik ooit nog met hem wil praten.

Je vader schreef mij in zeer heftige taal.

Dat ben ik wel gewend.

Maar de wereld verandert...

en als we getrouwd zijn, wordt mij misschien wat milder.

En anders? Misschien isoleer ik me van m'n familie...

en de meeste van m'n vrienden als ik trouw met iemand...

van een ander geloof.

Ik wil duidelijkheid over wat u me biedt.

Natuurlijk. Ik wil ook dat alles duidelijk is.

Wat geloof betreft, beoefen gerust je eigen godsdienst.

Eventuele kinderen zul je grootbrengen zoals jij dal wenst.

Daar had ik niet aan gedacht. - De kinderen die ik al heb...

Daar wil ik niets van weten. - Helemaal niets?

Ze hebben een gouvernante, maar ik hoopte natuurlijk...

Hoezo natuurlijk? Het zijn mijn kinderen toch niet?

Nee, Georgiana, maar ze zijn in wezen wel deel van mij.

Als je mij aanvaardt, aanvaard je alles wat ik ben en heb.

Dat zie ik anders. Of wilt u soms dat ik bij u op de bank kom werken?

Dat is niet hetzelfde. - Begin niet meer over uw kinderen.

Zij zullen in Fulham wonen en wij in ons nieuwe huis in Londen.

Helaas moet ik zeggen...

Gaat het huis in Londen niet door'? - Dat is tijdelijk.

Ik voorzie de komende week zware verliezen.

M'n bank gaf een grote lening aan een bedrijf dat ten onder gaal.

Dus u gaai failliet? - Nee, verre van dat.

Maar een tweede huis in Londen, in een goede buurt...

met al het meubilair en hel personeel datje verdient...

dat zal de komende paar jaar niet mogelijk zijn. Het spijt me.

Moet ik in Fulham gaan wonen? - Was het maar niet zo. Maar helaas...

Luister goed, Mr Brehgert...

toen u me uw aanzoek deed, beloofde u een huis in Londen.

Wellicht begreep u niet dat een goed huis voor mij noodzaak is.

Ik moet in de stad zijn tijdens het seizoen. Hoe kunt u zo dom zijn?

Het spijt me dat ik je teleurstel, maar het is tijdelijk.

Dat blijft u maar zeggen. Begrijpt u het niet?

Het is onacceptabel dat ik in Fulham zou wonen met uw jodenkinderen...

al is het maar een week, een dag.

U had me niet moeten vragen als u niet voldoende middelen had.

Nee, dat had ik niet moeten doen. Dal begrijp ik nu.

Dank je datje me dat duidelijk hebt gemaakt.

Beschouw onze verloving maar als beëindigd.

Ik heb nooit in de illusie verkeerd...

datje een hartstochtelijke genegenheid voor me voelde.

Maar ik maakte mezelf wijs datje interesse niet geheel...

financieel van aard was.

Kennelijk hebben we ons allebei vergist.

Ik wens je alle geluk toe. Tot ziens, Miss Longestaffe.

Mr Brehgert...

Hij is weg. Het is allemaal voorbij.

Ik heb de bons gekregen van een jood.

Wat is het nieuws over Melmotte, meneer?

Liefste Helta, ik kan niet verdragen dat ik je voorgoed heb verloren.

Ik was een dwaas. Ik had je meteen de waarheid moeten zeggen...

maar ik heb nooit gelogen.

M'n liefde voor Mrs Hurtle was voorbij voor ik jou ontmoette.

Als je echt van me houdt, laat ons dan niet gescheiden zijn.

M'n liefde voor jou is zo hevig dat ik niet kan leven zonder jou.

Voor Miss Hetta Carbury.

Je hebt het recht om boos te zijn, maar je breekt mijn hart...

en ik denk ook dat van jezelf. Alsjeblieft, laat me je weer zien.

Met innige genegenheid, Paul Montague.

Mr Longestaffe senior en junior en Mr Squercum...

willen Mr Melmotte dringend spreken. - Hij is er niet.

Duw tegen de deur, Mr Longestafle.

Maar, meneer... - Het is dringend, zei ik.

Waar is Mr Melmotte? - Meneer is nog niet op.

Dan wordt het tijd dat hij opstaat.

Waar is z'n slaapkamer, denk je?

Kan dit wel, zomaar in iemands huis rondlopen?

Heren...

u bent welkom. Maar is het niet wat vroeg?

M'n cliënten hebben dringende zaken te bespreken.

O, is dat zo? En wie bent u?

Squercom van Squercom & Co. Advocaten aan Fetter Lane.

Nooit van gehoord.

Maar u bent welkom. Laten we naar m'n kantoor gaan.

Wilt u een glas cognac met water'? - Nou...

Nee, we komen voor het geld voor Pickering Park of de eigendomsakten.

M'n cliënt is duidelijk, het geld of de papieren. Vanmorgen nog.

80.000.

Als het nu moet, dan krijgt u de akten.

Zoveel geld heb ik niet in m'n vestzak. Nietwaar, Croll?

Zoals u zegt, Mr Melmolte. - Dan maar de akten.

Wacht. Heeft u het gezien? Hij heeft het half gesloopt.

Zo nemen we het niet terug.

Misschien betaling in termijnen dan? - Geen sprake van.

Laten we z'n voorstel aanhoren.

50.000 op vrijdag...

de rest de vrijdag daarop.

Hij heeft het niet. Heel Londen zegt dat hij failliet is.

Dan kunt u beter de akten nemen. - Kunnen we dat zwart op wit krijgen?

Met genoegen, heren. Stel het op, Croll.

Heerlijk om zaken met u te doen.

Dolly, naar binnen.

De beschamendste dag van m'n leven.

Geef me de papieren.

Wacht hier. Je moet straks getuige zijn bij de ondertekening.

Wat een aangenaam huiselijk tafereeltje.

Wat wil je, papa?

Mama...

voor we Parijs verlieten, stortte ik een groot bedrag op jouw naam.

Ja, niemand mocht erbij komen als je in de problemen raakte.

Wie zegt dat ik problemen heb? - Iedereen.

Je loopt te hard van stapel. - Laat papa uitpraten, kindje.

Ik zette het op jouw naam...

maar wilde er wel bij kunnen. Het is tenslotte van mij.

Maar het is van mij.

Wettelijk, maar het behoort je niet toe.

Hoe dan ook, dit is voor je eigen bestwil.

Voor je huwelijk met Lord Niderdale moeten dingen geregeld worden.

Je hoeft alleen deze papieren één of twee keer te tekenen.

Mr Croll wacht buiten. Hij moet getuige zijn.

Nee, Papa-

Zeg je nee tegen mij?

Als ik trouw, krijgt m'n man alles. Waarom zou ik het nu weggeven?

Ik geloof je niet. Je bent je geld kwijt en wil nu het mijne stelen.

Stelen? Het is nooit van jou geweest.

Doe dan maar watje wilt. Ik teken niet.

Begrijp me goed.

Ik heb dit geld morgen nodig in de stad...

anders ben ik geruïneerd.

Denk eens aan alles wat ik voor je heb gedaan. Kijk om je heen.

We zijn zo ver gekomen, vanuit de goten van Europa, Marie.

Ik leefde van restjes als een hond, zodat jij als een dame kon leven.

En kijk jezelf nu eens. Je staat op het punt met een edelman te trouwen.

Ik wilde nooit leven als een dame. - Ondankbaar kind. Klein loeder.

Praat me niet van de goten van Europa. Ik heb alles gezien.

Ik zag hoe je zwendelde, stal en loog en overal schulden achterliet.

Voor jou.

Je hebt nooit van me gehouden. Het was allemaal voor jezelf.

En wat deed je met m'n moeder?

Daar was niks aan te doen.

Marie, wil je dit nu voor me doen...

en ons allemaal redden van de ondergang?

Nee, ik doe het niet.

Ondankbaar klein beest.

Mr Croll.

M! Mamma.

Dat is niet de juiste manier.

Loeder.

Ik kan natuurlijk namens haar tekenen.

Ik ben haar vader en het is mijn geld.

Maar Brehgert wil natuurlijk dat er een getuige bij is.

We kennen elkaar al lang, Walter.

Het is een kleinigheid om te tekenen zodat ik m'n eigen geld krijg.

Ga maar terug naar de stad. Ik zal haar wel overhalen.

In elk geval kom ik over een half uur.

Jawohl. - In het Engels, Croll. In het Engels.

Engelse gentlemen tot het eind.

Nee, we zijn nog niet aan jou toe.

Zorg dat Mr Brehgert dit krijgt voor sluitingstijd.

Van hem valt niets te verwachten. Maar dat Hetta zo koppig is...

Mr Broune, ik voorzie onze ondergang.

Felix, waar ga je heen'? - Even een luchtje scheppen, ma.

Mr Broune, wat moet ik doen?

Ik moet me er maar doorheen slaan.

Ik heb m'n pen nog. Ik begin aan een nieuw boek.

Wat dacht u van Grote moeders uit de geschiedenis?

Ik kan het niet aanzien dat u zo moet lijden.

Laat mij uw zorgen van u overnemen.

Dat is heel vriendelijk, maar ik kan u die last niet laten dragen.

Hij zal voor mij zo licht zijn als een veertje.

Alles lijkt mij te mislukken.

Ik weet niet wat ik u ervoor kan teruggeven.

Uzelf.

Mr Broune, bedoelt u echt...

Als u wist hoe lang ik uw schoonheid en uw moed al bewonder...

zou u dat niet hoeven vragen.

Ik heb geen geld.

Ik vraag het u niet om uw geld. Ik heb genoeg voor ons allebei.

En de kinderen?

Uw dochter kan ik liefhebben alsof ze de mijne is.

En als bewijs van mijn toewijding zal ik dat ook proberen bij uw zoon.

Denkt u echt dat u Felix kunt verdragen?

Dat weet ik zeker, als je me de kans geeft.

Mr Broune, wat bent u een goed mens.

Ik kom m'n excuses aanbieden over het vals spelen, Grendall.

Wat zeg je? Zand erover'?

Vooruit, Grendall. Dat is eerlijk van hem.

Geef elkaar een hand.

Wil je spelen, Carbury? - Graag.

Goede kaarten.

Sir Felix Carbury? - Ja, hoezo?

U gaat een reisje maken. - Naar het continent.

Hoe duwen jullie. - Naar Dover en stop onderweg niet.

Mr Brehgert liet me gisteravond komen...

en zei dat ik u dit moest teruggeven.

Hij zegt dal u één handtekening bent vergeten.

Deze.

Daar moet ook W. Croll staan.

Hij was erg beslist, Mr Melmotte.

Weet Brehgeft dat het een vervalsing is?

Ik denk het wel.

En hij gaat niet naar de politie?

En ik evenmin.

Maar ik ga niet meer naar de Lane.

Kom je niet meer op kantoor?

Ik denk het niet, nee.

Dus je gaat bij me weg?

Ik heb nog een beetje geld te goed. Dat stuurt u wel, hè?

Vaarwel, Mr Melmotte.

Hetta, er wacht een dame op je in de salon.

Vergeef me dat ik u stoor.

Ik ga terug naar Amerika en wilde u nog even zien.

Vertrekt u met Mr Montague?

Ik reis alleen.

Ik heb nagedacht sinds ons laatste gesprek.

Ik heb te lang met slechte kaarten gespeeld.

U mag hem hebben, Miss Carbury, als u hem wilt.

En ik zou hem maar nemen en zeggen dat hij niets van me heeft te vrezen.

Ik heb m'n pistolen en zwepen opgeborgen.

Ik zal me deze keer niet wreken.

Ik zou alleen willen dat hij net zo van me hield als lang geleden.

Maar toen ik u kwam opzoeken...

Miss Carbury, toen ik u sprak...

maakte ik u wijs dat Paul en ik hadden gevreeën in Lowestoft.

Nu wil ik u zeggen dat dat niet waar was.

Ik vroeg hem nog één nacht bij me te blijven, maar hij weigerde.

Vanwege u.

Ik kon toen niet verdragen dat u zou zegevieren.

Nu kan ik dat wel.

Ik wil niet zegevieren over u. - Waarom niet?

U heeft hem. Wilt u hem soms niet?

Het is zo verward, gecompliceerd en bedorven.

Toen ik verliefd op hem werd, dacht ik dat hij volmaakt was.

Dat zijn ze geen van allen. Wij trouwens ook niet.

Maar voor een man is hij bijna perfect.

Roger Carbury is helemaal goed.

Misschien. Maar wat hebben u en ik aan een man als hij?

Geen passie, geen pit, geen slechtheid.

Hij kan net zo goed in een museum staan.

Engelse landheer, circa 1870.

Paul wil u. Waag het erop.

Misschien wordt het niks, maar het zal een interessante ervaring zijn.

En ik wens u alle geluk toe.

Vaarwel, Miss Carbury. Ik ben blij dat ik u heb gekend.

Pak je juwelen in. - Gaat er iets gebeuren?

Verpak ze klein.

Hou ze bij de hand, misschien moet je zonder mij reizen.

En Marie ook? - Nee. Ze redt zich wel.

Ze heeft haar eigen geld.

Zijn we geruïneerd, Melmotte? - Zo ongeveer.

We zijn te lang gebleven.

Ik vond het te leuk om een Engelse gentleman te zijn.

Misschien had ik die verdraaide spoorweg toch moeten aanleggen.

Ik begrijp het niet. -0 nee?

De aandelen zijn niets waard. Ik heb tonnen schuld...

maar niets om het te betalen.

Waarom staar je me zo aan? - Wat ga je doen?

Ga je de gevangenis in?

Als het zo ver komt...

ga ik naar het parlement.

En als ik val...

zullen ze me zien vallen als een man.

Orde.

Een verklaring aan het Huis van de minister van financiën.

Mr Melmotte, wilt u iets aan de orde stellen?

Orde, orde.

Wil het Huis tot de orde komen?

Blauwzuur.

Is hij je eigen dokter? Zal hij geld vragen?

Nee, geen sprake van. Ik...

Ik begrijp het wel. Je verbreekt de verloving.

Wat een leven was het.

Nu is het voorbij.

Ik zal je zeker nooit meer zien?

Ik weet niet waarom je dat denkt.

Jawel. Je mag me graag, maar je moet met een rijke vrouw trouwen.

Laten we geen komedie spelen. Het geeft niet, ga nu maar.

Het is jammer.

Te veel dingen. Als hij zich bij die spoorweg had gehouden...

had hij het misschien gered.

Mr Fisker is gisteren aangekomen. Hij regelt het met de crediteuren.

Mademoiselle, uw geld is veilig.

Niemand kan er aankomen, al had hij miljoenen schuld gehad.

U bent nog steeds een rijke jongedame.

Kunt u voor haar zorgen?

Als ik dat wil. Dank u, Mr Croll.

Het is alsof ik opnieuw moet beginnen met m'n leven.

Ik hield niet van m'n vader, maar het leven zal vreemd zijn zonder hem.

En jij? Ben je gelukkig met je geliefde?

Nee, ik heb het uitgemaakt. Hij had iets meteen andere vrouw.

De Smeerlap. Houdt hij van die andere vrouw en niet van jou?

Nee, ik geloof dat hij van mij houdt. En ik hou van hem.

Dan moetje hem nemen. Wees geen idioot.

Je begrijpt het niet. - Ik begrijp dit:

wij vrouwen moeten ons lot in eigen handen nemen.

Ik zal nooit zijn zoals die vrouw daarbinnen, of mijn arme moeder.

Ik zal alles uit het leven halen. Dat moet jij ook doen.

Paul, geweldig om je te zien. Hoe gaat hel?

Dat je het lef heb! om je hier te laten zien, Fisker.

Kalm aan. Alles ging niet zo goed toen we elkaar voor het laatst zagen.

Dat kun je mij niet verwijten. - Nu gaal alles nog slechter.

Je komt de zaak zeker liquideren? - Ben je gek?

Heb je de Amerikaanse koersen gezien? We gaan dat spoor aanleggen.

Kom hier, ga zitten.

Dit is het nieuwe bouwschema. Bekijk het.

Toe dan.

Jij krijgt tenslotte de leiding, als je dat nog wilt.

Zo gaal het altijd. De eerste investeerders verliezen alles...

de tweede golf verdient een vermogen.

Jammer dat Melmotte er te diep in raakte. Ik mocht hem wel.

Hij liet zeker z'n sporen na, maar ging altijd net iets te ver.

Ik hoop dal je je aandelen hebt vastgehouden.

Zeg het maar, Paul. Doe je mee of niet?

Waarom zou ik je geloven? - Omdat we partners zijn.

Bovendien staat het zwart op wit, bladzijde 29.

De aanleg begint over een week. En het geld staat op de bank.

Dus doe je mee of niet?

Je wilde toch een spoorlijn aanleggen?

Nee, Mr Montague, daar kan geen sprake van zijn.

Wilt u dan zeggen dat ik afscheid kwam nemen?

Ik vedaat het land binnenkort, vermoedelijk voorgoed.

Ik heb het bedorven bij uw dochter...

en ze ziet me vast net zo graag vertrekken als u.

Ik verdien haar niet, maar ik wilde haar niet ongelukkig maken.

Het is een vreemd, ingewikkeld leven dat we nu leiden.

De dingen zijn niet altijd zo duidelijk als we zouden willen.

Maar één ding is zo klaar als een klontje:

ik hou van Helta, en zal altijd van haar houden.

Wilt u haar dat vertellen? En dat ik hoop dat ze gelukkig wordt.

En dat ik elke minuut van de dag aan haar zal denken.

Vaarwel, Lady Carbury. - Dag, Mr Montague.

Neem me mee.