Original subtitles

‫ "شیفته"

‫چقدر محشره.

‫نگاه چه بهشتیه.

‫ولی داریم با زباله‌هامون گند میزنیم به این بهشت.

‫وانمود می‌کنیم که مثلاً داریم ‫تو یه جامعه‌ی صنعتی زندگی میکنیم،

‫و با همین دلیل، همه چیو قلع و قمع می‌کنیم.

‫حالا حساب کن اگه یه میلیون از ما، ‫اینجا بیان چی میشه.

‫رسماً میشه فاضلاب.

‫باریکلا به فکرم.

‫یه گه دونی با پر از آدمای زامبی صفت.

‫اون موقع این بهشت دیدن داره.

‫باشه، ولی بیا از این لحظه لذت ببریم.

‫حالا نمیخواد به همه چی آب و تاب بدی.

‫معلومه هیچ‌کی اهمیت نمیده.

‫آخه در لحظه باید زندگی کرد.

‫گور بابای فردا و نسل آینده.

‫به نظرم برای نجات باقی مونده‌ی همین ایتالیا،

‫باید ایتالیایی‌ها رو تو دسته‌هایی خاص تفکیک کرد.

‫مخصوصاً اونایی که بارور میشن. - ‫نکنه باید بزنیم ملتو عقیم کنیم؟ -

‫معلومه.

‫شوخی نمیکنم عزیزم.

‫جون تو باید این کارو کنیم.

‫یا پیغمبر، باز شروع کرد.

‫شما چپ گراها جون به جونتون کنن همین وضعید.

‫برای اینکه بگید پاپ رو دوست دارید، ‫به قانون ضد صلاق رای میدید.

‫عجب مزخرفاتی. - ‫همینی که هست اَخوی. -

‫فکر میکنی پاپ میاد به قانون طلاق رای بده؟

‫اصلاً اگه همین چپ گراها نبودن، ‫هنوزم طلاق وجود نداشت.

‫باشه، تو راست میگی. - ‫حالا چرا اینقدر گیر دادی به طلاق؟ -

‫حداثل دیگه درباره‌ی سقط چنین، ‫زیپتو ببند.

‫فقط دری وری بگو.

‫همین چپ گراها لایحه‌ی سقط جنین و ‫عقیم سازی رو پیشنهاد دادن.

‫نکته انتظار داری با پول دولت، ‫ملت برن سقط کنن؟

‫آره. باید کاملاً مفتی بشه.

‫و تبلیغات تلویزیونی برای کاندوم هم آزاد بشه.

‫گمشو بابا، رافائلا.

‫بازم کم آوردی.

‫دوگل همه‌ی این حرفا رو تو سال 1960 گفت.

‫یادته؟ چه شیری تو شیری هم راه انداخت.

‫نه عزیزم.

‫اون بیشتر از کمونیست‌ها می‌فهمید.

‫تو هم که عقده کمونیست‌ها رو داری.

‫آخه خیلی کارشناس اقتصادی تشریف دارن.

‫هنوزم کفشای زرد رو میفرستن مسکو و ‫کفشای زرد رو لنینگراد.

‫و مثلاً میخوان بگن به ما چیز یاد بدن.

‫روسی‌ها بقال چغال نیستن، ‫اونا هنرمندن، می‌فهمی؟

‫آهان، هنرنمند؟

‫گُل گفتی. ‫مثلاً استالین هنرش تو راه اندازی اردوگاه‌های کار اجباری، حرف نداشت.

‫خوب اداره میشدن.

‫خیلی هم هنرمندانه سازماندهی شده بودن.

‫ولی اینا در مقایسه با کاری که آمریکایی‌ها، ‫با هیروشیما کردن، پشم هم نیست.

‫باز کم آورد و ‫استالین رو انداخت علیه هیروشیما.

‫همون داستان قدیمی.

‫چپ گراها مبارزه میکنن، ‫راست گراها هم برای واتیکان می‌مالونن.

‫برای همین گیر دادن به کمونیست‌ها. ‫چون مخالف کلیسا بودن...

‫واتیکان؟ ولمون کن بابا.

‫شما که کونشون رو می‌بوسید.

‫عقده تقسیم قدرت بین همدیگه رو دارید.

‫شاید واتیکان‌ها اذیت کنن، ‫ولی به چپ گراها گیر نمیدن.

‫تو خیلی ضد کمونیستی. ‫اونقدری که از پیمان کمونیست -واتیکان می‌ترسی.

‫چون اینجوری دیگه هیچ زری برای گفتن، ‫نداری.

‫آره بابا، تو راست میگی. - ‫معلومه که راست میگم. -

‫استالین هم با این کارهاش،

‫سی سال سیبری رو گایید.

‫پای سیبری رو نکش وسط.

‫سی سال این دولت ترس از کمونیسم داشته.

‫سی سال.

‫همین دولتی که چوب کرده تو آستینمون.

‫و سی ساله که به این کار ادامه میده.

‫اصلاً می‌خوای جاتو با من عوض کنی؟

‫صد سال سیاه.

‫مثل این می‌مونه که از چاله در بیای !و بیفتی توی چاه. فکر کن

‫حزب نظامی رو ترجیح میدی؟

‫قیافه رو برم.

‫اگه نگاه می‌تونستن آدمو بُکُشَن.، ‫تا الان هفت کفن پوسونده بودم.

‫کمونیستای لعنتی.

‫سر به سر این آدما نزار. ‫اعصاب معصاب ندارن.

‫فکر میکنه ما از فقرا میدزدیم.

‫یکی از همین شبا، ‫تو خواب ما رو میکُشه.

‫نکنه از پدر کشتگی مردم می‌ترسی؟

‫آره. ما از بیوه‌ها و ‫یتیما نون میدزدیدم.

‫جنده، ‫جون به جونتون کنن، جنده‌اید.

‫میخوام شرابم تگری باشه، افتاد؟

‫راستی جناریو، ‫برژنف هم تگری دوست داره.

‫و اگه گرم باشه، ‫شوتت میکنه تو سیبری.

‫گرفتی، کمونیست عزیز؟ - ‫عجب جنده‌ای. -

‫کیر کرده تو اعصابم.

‫این چیه؟ - ‫بله؟ -

‫این چیه؟

‫قهوست خانم.

‫دوباره گرم شده؟ - ‫آره. -

‫ممنون، ولی من قهوه‌ی تازه میخوام. ‫دستت درست.

‫دست و پا چلفتید دیگه. ‫آدمای جنوب شرقی همینطورن.

‫گوش کن رییس... - ‫چیه؟ -

‫اون خانم، همون لونده... - ‫کی؟ -

‫همون بلوندی که قایقو اجاره کرده.

‫خانم پانزتی. - ‫لانزتی. -

‫به من میگه جنوبی دست و پا چلفتی.

‫که چی؟ - ‫نگاه رییس. -

‫میتونه به شوهرش از این لقب‌ها بده، ‫ولی من بهش سیلی میزنم.

‫نمی‌تونی برای یه ماه نیشت باز باشه و تحمل کنی؟ ‫پولش خوبه. پس خفه شو.

‫باشه بابا.

‫اون جنده‌ی فاشیست بهتره ‫حواسش به خودش باشه.

‫اگه بخواد منو بگاد، ‫من دو برابر میگامش.

‫وقتی یه مرد غرورش پایمال بشه...

‫اول باید از عزتش

‫محافظت کنه

‫داری منو مسخره میکنی؟

‫عزیزان من، اینجا کشور واتیکان‌ها هستش و ‫ما هم میدونیم کی مسئولشه.

‫آره. کمونیست‌های سال 48.

‫آره. عوضیه عزیزم.

‫کمونیست‌ها، که واتیکان‌ها رو دو دستی بغل کردن و

‫قوانین کلیسا رو هم میشکونن.

‫حتی دوگل هم ازشون انتقاد کرد.

‫کلاً به غیر از دو گل، مثال دیگه‌ای نداری؟

‫دارم. ‫و مافیا.

‫برو ببینم. معلومه به دوگل چشم داری.

‫آره. دیوونشم. ‫دوستش دارم. سکسیه. می‌پرستمش.

‫یا خدا، این لباسو از کجا پیدا کردی؟

‫آخه وسط آفتاب جای این لباسه؟

‫شبیه پاپ شدی.

‫قطعاً حزب تأییدش نمیکنه. ‫ولی بازم خیلی نازتر از،

‫این شرتای زشت نظامیه تویه.

‫اینا شرتای برمودا هستن و خیلی هم شیکن.

‫میگه برمودا.

‫چیش خنده داره؟

‫به چه کوفتی دارید می‌خندید؟ ‫من که نگرفتم.

‫پنجره های باز و غروب پائیز

‫نم نم بارون تو خیابون خیس

‫یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من میکوبه

‫سهم من از با تو بودن، غم تلخه غروبه

‫غروب همیشه واسه من، نشونی از تو بوده

‫جناریو داره آواز میخونه؟

‫چه صدای فربینده‌ای داره.

‫کمونیست‌ها هم قلب دارند؟ واقعاً؟ ‫جون من؟

‫پیپو، از جناریو بپرس، ‫استالین جونشون موقع دادن حکمای اعدام،

‫با گیتار بالالایکا آهنگ میزد؟

‫جناریو داره به خونه فکر میکنه، ‫نه استالین.

‫ناراحت نباش. ‫فقط داره شوخی میکنه.

‫چرا دست از این بازی‌هات برنمیداری ماری آنتوانت؟

‫حوصله سر بر و مبتذلی.

‫مثل یه فاشیست حرف میزنی. - ‫راست میگی. -

‫پس کار کشیده به توهین.

‫من یه فاشیستم. ‫چه مهربون.

‫بابا بازیتو کن. - ‫میکشم کنار. -

‫من هستم. - ‫چرا اینقدر مطمینی؟ -

‫چون کارت پادشاه داره. ‫شانسیه.

‫به من توهین میکنن، چون تسلیم ‫تروریسیم سیاسی نمیشم.

‫من پشت مارکسیسم قایم نمیشم.

‫کی قایم شده؟ ‫من فقط یه مهمون تو این جمع هستم.

‫تو اخلاق گرا هستی.

‫چهان توسط کنیزها و خدمتکارها، ‫تغییر کرده.

‫گوش کن. ‫من هیچ وقت شک نداشتم که مارکس، نوچه‌هایی هم داره.

‫نگاه چی میگه.

‫زیادی پخته شده.

‫ماکارونی زیادی پخته شده.

‫چجوری چنین گندی درست کردی؟

‫یکم بیشتر حواستو جمع کن.

‫باشه؟ - ‫حتماً. -

‫شرمندم.

‫وای، طرف شرمندست؟

‫معلومه به یه ورشم نیست.

‫زنیکه حال آدمو بهم میزنه. - ‫باز دیگه چی شده؟ -

‫اون جنده این بار به خاطر ماکارونی، ‫داره نق میزنه.

‫به نظر من که خوبه. - ‫حرف، حرف خانمه. -

‫بیخیال بابا. کجاش بده؟

‫من گشنمه. ‫پس به نظرم خوشمزست.

‫تو هم همین نظرو داری؟

‫پس حالشو ببرید. من امروز رژیم می‌گیریم.

‫ماکارونی بیش از حد پخته شده، خانم؟

‫فکر کنم جناریو میخواد ما رو مجازات کنه، ‫آخه نماینده نظام سرمایه داری هستیم.

‫ولی اگه بخاظر امصال شما نبود، ‫ما الان داشتیم تو کارخونه‌ها،

‫مثل بَرده کار می‌کردیم.

‫حالا که تو این هیری بیری، منتظر انقلاب هستیم،

‫فقط برای یه بار، ‫ماکارونی رو مثل آدم درست کنید.

‫حتماً.

‫دفعه‌ی بعد مثل آدم درست کن. ‫فهمیدی؟

‫چه آب محشری.

‫واقعاً اینجا بهشته.

‫پیشو. ‫اومدم. -

‫چند تا ماهی تازه‌ی عالی گرفتیم.

‫یه سوپ ماهی میشه ازشون درست کرد.

‫اینبار دیگه توش فلفل زیاد نریزید.

‫دفعه قبل خیلی زیاد بود.

‫بشه. ‫این دفعه فلفل رو یه مقدار مناسب، توش میریزیم.

‫در مورد سوپ ماهی هم نق میزنه.

‫آخه تو از آشپزی چی حالیته؟

‫خانم قهوه میل دارن؟ - ‫راستی پیشو... -

‫شرمنده، ولی یه قضیه کوچیکیه که ‫باید بهت بگم.

‫قبل سرو کردن غذا، ‫حتماً لباساتون رو عوض کنید.

‫بوی بدشون، گند میزنه به این بهشت. - ‫حق با شماست. -

‫یه قهوه سرد هم میخوام. - ‫الان میارم. -

‫جنده‌ی کثیف.

‫الان بهش نشون میدم چجوری پیرهنمو عوض میکنم.

‫فقط وایسا و ببین چجوری تی شرت ‫عرق کردمو، عوض میکنم.

‫این دیگه چجوری تی شرتیه؟ رسماً دیوونه شده.

‫تو کَلَش چی میگذره؟ - ‫لباسای تازه میخواد؟ -

‫خودم قهوه رو برای اون جنده‌ی تخم حروم، ‫میبرم.

‫قهوه برای فاحشه‌ی صنعتی. - ‫لال مونی بگیر دیگه. -

‫قهوتون خانم. - ‫ممنون. -

‫این دیگه چیه پوشیدی؟

‫مگه نگفتید لباسامونو عوض کنیم؟

‫میخوای دلقک بازی دربیاری؟

‫من، دلقک بازی؟

‫من بیشتر میگایم به همه چی.

‫میری بخوابی عشقم؟ ‫تا یه دقیقه‌ی دیگه میام پیشت.

‫شب بخیر. - ‫شب همگی بخیر. -

‫امشب بازی نمیکنی؟ - ‫اونم با این سهمی که برام مونده؟ -

‫منم میرم بخوابم.

‫سر کُلی پول بازی میکنن. ‫رسماً دیوونن.

‫شب بخیر. - ‫شب بخیر. -

‫شب بخیر.

‫شب بخیر پیپو.

‫چه خبر رییس؟

‫کار دنیا برعکس شده.

‫شوهره داره میره بخوابه، ‫بعد زنش قمار بازی میکنه.

‫من بودم با لگد میزدم تو کون زنم ‫تا بره بخوابه.

‫اونا که مرد نیستن. یه مُشت بزدلن. ‫از اون شوهرای بی غیرتن.

‫و زناشونم از این وضعشون سو استفاده میکنن.

‫کافیه یه کم به زن بخندی، ‫تا حسابی روش بهت باز بشه.

‫شوهر رفته بخوابه و ‫اون جنده مشروب میزنه و قمار بازی میکنه.

‫چه خونواده‌های خوشبختی.

‫شرمنده جناریو، ‫تو در خونه چیکار میکنی؟

‫من مشروب میزنم و قمار بازی میکنم. - ‫و زنتم میره میخوابه. -

‫چون یه مَردم. - ‫اونا برعکسن. -

‫دقیقاً. ‫آخر الزمون شده.

‫این عن مغرها، ‫زنا رو پر رو میکنن.

‫بعدش کی قراره لباسامونو بشوره؟

‫جناریو، ‫من اینو تو کابین اون زن سبزه پیدا کردم.

‫فکر کنم حشیش باشه.

‫میدونستم یه مرگشون هست.

‫پس قضیه بخاطر مواد بود، آره؟

‫گفتی حشیشه؟ ‫بزار ببینم.

‫خب؟ - ‫ماریجوانا هستش. -

‫ماریجوانا.

‫تا حالا امتحانشون کردی؟ - ‫کُسخلی؟ -

‫یکم امتحانش کنیم؟ - ‫چی میگی برای خودت؟ -

‫اگه عقده‌ی گیر افتادن و پرت شدن تو زندان رو داری، ‫امتحانش کن.

‫دیگه فیلم هندش نکن.

‫بزار یکم بکشم. - ‫نه آقا جون. -

‫من اینا رو نگه میدارم. ‫برو بخواب.

‫کیر توت.

‫این تنها شاسمون برای عیاشی بود. ‫کیر توت.

‫برو بخواب مرتیکه. ‫مردک واسه من عیاشی میخواد.

‫یه زن حامله با شش تا بچه داره، ‫اون وقت دنبال این کاراست.

‫این قایق تفریحی رو با جنده خونه اشتباه گرفته.

‫احمق با ماری جوانا میخواد عیاشی کنه.

‫زیر عرشه هم که شده، پاتوق قمار بازها.

‫اگه بخوام بهم کیر بزنن، ‫پلیس‌ها رو خبر میکنم.

‫من یه دقیقه میرم رو عرشه.

‫اینجا خیلی دود سیگار هستش.

‫وای، هوای تازه.

‫دارم از گرما میمیرم.

‫ساعت چنده؟ ‫بادبون رو ببر بالا. بجنب. -

‫بدیدش ببینم.

‫چیکار میکنید. - ‫وقت برای تلف کردن نداریم. جا به جاش کنید. -

‫باد داره راه میفته. ‫یالا.

‫عجب شیر تو شیری شده.

‫ساعت چنده؟

‫هفته. - ‫هفته غروب؟ -

‫آره. - ‫یا پیغمبر. الان هفت غروب هستش. -

‫امکان نداره.

‫رافائلا، بالاخره بیدار شدی.

‫بابا بیخیال.

‫باید منو بیدار می‌کردید. ‫همه‌ی روز رو خوابیدم.

‫نا سلامتی ساعت شش صبح خوابیدی. - ‫بقیه کجان؟ -

‫خیلی وقت پیش رفتن.

‫رفتن تو غارهای کنار لنج.

‫اون یکی قایقو آماده کنید.

‫برای شنا کردن میرم پیششون.

‫میخوای الان بری؟ - ‫چرا نرم؟ -

‫یه ژاکت هم در صورت سرد شدن هوا، ‫با خودم میبرم.

‫پیپو، قایق آماده شد؟

‫جناریو. - ‫چیه؟ -

‫قایقو آماده کن. ‫خانم میخواد بره بیرون.

‫قایق لاستیکی رو؟ اونم تو این ساعت؟

‫آره. - ‫الان دیر وقته. -

‫کی گفته؟ - ‫یه عوضی. -

‫حریان آب وضعش بده.

‫که چی؟ - ‫هیچی. -

‫اون غارها خیلی دورن.

‫و خورشید هم داره غروب میکنه.

‫که چی؟

‫هیچی بابا.

‫بهتره برگردیم.

‫چرا؟ - ‫محض اطمینان. -

‫البته برای من مشکلی نیست. ‫فقط گفتم اخطار رو بهتون بدم.

‫داره تاریک میشه. - ‫مسخرست. -

‫راه بیفت.

‫تا نیم ساعت دیگه هم، خورشید هستش.

‫از ما گفتن بود.

‫باشه جناریو ‫تو حرف خودتو زدی و منم حرف خودمو زدم.

‫ترسیدی؟

‫من؟ ترسیده باشم؟

‫من که نترسیدم. ‫خیلی خوش میگذره.

‫میدونستم.

‫از آسمون پول بباره، ‫رو سر من بیچاره، سنگ میباره.

‫عالی شد.

‫موتورش مشکل پیدا کرده؟

‫لعنت.

‫نگاه کن. ‫عالی شد.

‫تخم حروم کار نمیکنه.

‫لعنت به این تخم حروم، جنده.

‫چرا غر میزنی؟ - ‫دارم به خودم فحش میدم. -

‫با شما نیستم.

‫کاشکی میشد بقیه رو ببینیم.

‫ولی خواسته‌ی خیلی زیادیه.

‫عجب قایق مزخرفی.

‫چِش شده؟

‫والا اگه بدونم خانم.

‫از این بهتر نمیشه.

‫لعنت به این موتور آشغالش.

‫خراب شده؟

‫کار نمیکنه.

‫ظاهراً قراره امروز به شنام نرسم.

‫یه کاری بکن. - ‫دارم میکنم. -

‫آره جون عمت.

‫امیدی هست؟ ‫هر جا که زندگی هست، امید هم هست. -

‫بنزینش تموم شده؟

‫نه، بنزین داره.

‫هیچی. - ‫خب پس، باید وایستیم. -

‫باز خوبه دریا آرومه.

‫غجب وضعی.

‫شانسو باش...

‫اگه پیپو اینجا بود، ‫یک ساعت پیش، درستش کرده بود.

‫اینم شانس منه.

‫از مسیر اصلی خارج شدیم؟

‫آره. گفتم که باد مسیرمون رو عوض میکنه...

‫حالا چه فرقی ایجاد میکنه؟ - ‫خیلی ایجاد میکنه. -

‫حال و حوصله‌ی بحث ندارم. ‫یه کاری بکن.

‫کار خاصی نمیشه کرد.

‫یعنی چی کار خاصی نمیشه کرد؟

‫یه کلا بگو بلد نیستی چیکار کنی.

‫خدا عاقبتمون رو به خیر کنه.

‫چرا به موتور ور میری، ‫اگه هیچی ازش حالیت نیست؟

‫یه مشت بی لیاقت دور و بر آدمن.

‫آماتورها این روزا همه جا ریختن.

‫به هر حال. ‫ناراحت شدن، دردی رو دوا نمیکنه.

‫هوا هم سرده.

‫خدا رو شکر یه ژاکت اضافه هم هست.

‫تعارف نکن.

‫چه بوی بدی میده. - ‫طبیعیه. آخه مال منه. -

‫ببخشید؟

‫چه ماجراجویی نصیبمون شد.

‫دیگه هوا تاریک شده.

‫نگران نباش. ‫بقیه بزودی میان.

‫به هر حال، بیاید امیدوار باشیم. - ‫آره، بیا امیدوار باشیم. -

‫حالا چرا باید امشبو برای بیرون رفتن، ‫انتخاب می‌‌کردن؟

‫وقتی بفهمن رفتیم بیرون، ‫میان دنبالمون.

‫بهتره امیدوار باشیم.

‫منظورت چیه، بهتره امیدوار باشیم؟

‫امید معنی همون امید رو میده.

‫اینجا یه دریای بزرگه، جریانشم قویه و ‫ما هم که از مسیر خارج شدیم.

‫یه کاری بکن.

‫دیگه چیکار کنم؟

‫پارو داریم؟ - ‫آره، ولی به سمت کجا پارو بزنیم؟ -

‫مراقب باش.

‫مراقب باشم؟

‫دقیقاً باید مراقب چی باشم؟

‫تو ملوانی، نه من.

‫بفرما، دیگه ظُلُمات شد.

‫بهتون اخطار داده بودم. - ‫کجا داده بودی؟ -

‫یادم نمیاد بهم هشدار داده باشی، ‫موتور خراب میشه.

‫وگرنه فکر میکردی میومدم؟

‫حالا هر چی. کاریه که شده.

‫لازم نیست واسه من سخنرانی کنی.

‫میان دنبالمون.

‫چه قیافه‌ای.

‫مُنور داریم؟

‫نه، نداریم. - ‫حدس میزدم. -

‫رو هیچی نمیشه حساب کد.

‫نق زدن فایده‌ای نداره.

‫بزودی میرسن ایجا.

‫بهتره امیدوار باشیم.

‫آره، بهتره امیدوار باشیم.

‫نگاه این جنده ما رو داخل ‫چه دردسری انداخته.

‫چرا این اتفاق باید برای من بیفته؟

‫بیا ببینیم مشکل این کاربراتور لعنتیش چیه.

‫کجا رفته؟

‫این یارو کدوم جهنم دره‌ای رفته؟

‫جنارینو.

‫جنارینو.

‫کمک.

‫کمک.

‫شنا خوش میگذره؟

‫چاقوی کوفتی افتاد. - ‫چی؟ -

‫چی گفتی؟

‫چاقوم پرت شد تو دریا. - ‫با پای خودش؟ -

‫چرا هیچ کیو نمی‌بینیم؟

‫بقیه کجان؟

‫حتی نشونه‌ای خشکی هم نیست.

‫بر هفت جد و آباد این وضع لعنت.

‫چرا اون عن مغزها نمیان دنبالمون؟

‫چرا نیومدن؟

‫کُل شبو چه غلطی میکردن؟ ‫هیچی.

‫اینجا دریای بزرگیه،

‫ولی هیچی در مقایسه با حماقت ملت، ‫گنده‌تر نیست.

‫احتمالاً روی کونای گندشون تمرگیدن و ‫منتظرن.

‫هیچی خانم. ‫چیزی نگفتم.

‫مثل همیشه.

‫همه چیو تو اون قایق کوفتی دارن.

‫نمودارها، نقشه‌ها، رادارها و حتی هلکوپتر.

‫چرا نمیان دنبالمون؟

‫پنج دقیقه‌ای میتونن پیدامون کنن.

‫همهشون یه مشت کودن مجنونن.

‫هیچ ابتکار عملی ندارن.

‫حتی تو یه لیوان آب هم، گم میشن.

‫احتمالاً دارن آفتاب میگیرن و ‫با صبر و پیشه، منتظر ما هستن.

‫اون موتورو بی خیال شو.

‫تابلویه که عرضه‌ی درست کردنشو نداری.

‫ول کن دیگه.

‫نابود شدیم.

‫به فنا رفتیم.

‫باید قبول کرد.

‫باورم نمیشه.

‫بالاخره کار کرد.

‫همش کار شانس بود.

‫اونم چه شانسی.

‫زود باش برگردیم، تشنمه.

‫از کدوم ور باید بریم؟ - ‫بله؟ از من می‌پرسی؟ -

‫من هیچ مسئولیتی قبول نمیکنم.

‫عذر میخوام. چرا پای منو میکشی وسط؟

‫من چه میدونم. ملوان تویی. ‫از من می‌پرسی؟

‫منظورم اینه که، ‫ملوانای واقعی، راه رو بلدن.

‫من چه میدونم.

‫از مسیر ستاره‌ها یا خورشید استفاده کن.

‫حداقل یه کاری بکن. - ‫"یه کاری بکن." -

‫بیا دعا کنیم تو آفریقا پیادمون نکنی.

‫بیا امیدوار باشیم. - ‫منظورت چیه بیا امیدوار باشیم؟ -

‫کدوم سمت داری میری؟ - ‫تو بهم بگو. -

‫میخوای بریم چپ یا راست؟

‫بگو دیگه.

‫میخوای دلقک بازی دربیاری؟ - ‫دلقک بازی کیلو چنده؟ -

‫اگه بگی چپ، میریم چپ.

‫برو بابا دلت خوشه.

‫من هیچ مسئولیتی قبول نمیکنم.

‫فقط داری بنزینو هدر میدی.

‫خب بهم بگو چیکار کنیم؟

‫وایستیم آفتاب بگیریم؟

‫یا وایستیم شنا کنیم؟ - ‫از اون ور برو. -

‫من از مسئولیت قبول کردن، نمی‌ترسم.

‫باید به بهترینا امیدوار بود.

‫و اینقدر هم راجع به همه چی غر نزنی.

‫بیا اینجا ماهی.

‫گرفتمت، تخم حروم.

‫ماهی گرفتم.

‫یه ماهی چاق و چله.

‫میخوای؟ - ‫نه. حتی نگاه کردنشم... -

‫حال بهم زنه. میخوام بالا بیارم.

‫حداقل جلوی تشنگی و گرسنگی رو میگیره.

‫بشین تا اونو بخورم.

‫باشه، الان اینو میگی.

‫یکم نمک هم بهش اضافه کردم.

‫بیا. امتحانش کن.

‫بگیر دیگه.

‫پیشنهاد میکنم بخوریش، چون...

‫چه قدر چندش آوره. - ‫بدش من. -

‫برای چی پرتش کردی رفت؟

‫خب من میخوردمش.

‫سه ساعت طول کشید تا بگیرمش.

‫اونم با دستای خالیم.

‫و همین جوری پرتش کردی رفت.

‫بیخیال دیگه.

‫روزه گرفتن برات خوبه.

‫اینجوری لاغر میشی و ‫بدنتم سالم میمونه.

‫مختصصای رژیم درمانی هم همینو میگن.

‫خوب نیست اینجوری بهم نگاه کنی.

‫زنای جنوبی شما، ‫به 20 سالگی که میرسن، از هیکل میفتن

‫تو 30 سالگی شبیه 50 ساله‌ها میشن. .از تُرک‌ها هم بدتر

‫چه نگاه هیزی داری.

‫باید به زناتون بگید رژیم بگیرن.

‫یه رژیم مداوم به اسم گدا و گدوله‌ای دارن.

‫حالا داریم وارد بحث سیاست میشیم.

‫خیلی خسته کننده هستش.

‫یا خدا. یا خدا.

‫خدایا.

‫کمک.

‫اون سوت رو بده بهم. - ‫کمک. -

‫حالا زدی سوت رو هم پرت کردی تو آب.

‫کمک! قایقمون به گل نشسته.

‫کمک! کمک!

‫نمی‌تونن صداتو بشنون. ‫باد خلاف جهت صدامون هستش.

‫کاری نمی‌تونیم بکنیم؟

‫نمیشه پارو بزنیم؟

‫اونم با این جریان؟

‫آروم باش.

‫خدایا، قایق داره مثل روانیا تکون میخوره.

‫خدا کنه هوا تغییر نکنه.

‫چیزی که الان لازم داریم، طوفانه.

‫سیگارها خیس شدن.

‫سیگار نداریم و بنزین هم نداریم. ‫خدا رو شکرت.

‫باید صبر کرد.

‫برای چی مثل مجسمه وایستادی؟

‫به جای تر تر کردن، ‫یه بادبان درست کن.

‫بادبان؟

‫با هیکلم بادبان درست کنم؟

‫چه مزخرفاتی.

‫این احمقانه‌ترین حرفی بود ‫که تا حالا تو عمرم شنیدم.

‫بادبان.

‫بعد این بادبان قراره ما رو کجا ببره؟

‫کجا میبره؟ - ‫چه میدونم. -

‫قراره تو یه قایق به گل نشسته ‫با یه ملوان احمق، غرق بشم.

‫باشه، باشه. ‫بادبان بازی تو رو انجام میدیم.

‫حالا به کدوم سمت میریم؟

‫میریم جنوب؟

‫آخر سر میرسیم آفریقا.

‫شاید گذرمون به قذافی گوگولی هم بخوره.

‫که بزنه خشتکمون رو پاره کنه.

‫اگه فردا هم هنوز گم شده باشیم چی؟

‫دیگه تحمل یه شب دیگه از این وضعو ندارم.

‫حالم خیلی خوب نیست.

‫اگه هنوز فردا هم گم شده باشیم، ‫چه خاکی تو سرمون بریزیم؟

‫کپیده.

‫حالا دیگه کپیده.

‫بودن تو یه قایق داغون به کنار، ‫ولی این مردک سیسیلی رو کجای دلم بزارم؟

‫خدایا به من قدرت صبر بده.

‫خشکی.

‫اون جلو خشکی هستش.

‫بابا خشکی اون جلویه.

‫بجنب. اگه جهت باد عوض بشه، شاید بتونیم...

‫جهت کیلو چنده؟

‫نمیخواد نگران باشی.

‫تا نیم ساعت دیگه میرسیم اونجا.

‫ولی باید مراقب صخره‌ها باشیم.

‫بخاطر این قایق؟

‫مسخرست.

‫با اینا حتی میشه تو مثلث برمودا هم ‫قایق سواری کرد.

‫تو تبلیغشم گفتن:

‫"به هیچ وجه غرق نمیشه."

‫از شرکتشون شکایت میکنم.

‫کیر تو تبلیغتون.

‫کمک.

‫کمک.

‫اومدم.

‫کمک. - ‫اومدم. -

‫خانم جون، ‫باید تو چنین شرایطی دندون رو جیگر گذاشت،

‫قبول داری یا نه؟

‫چه جای عجیبیه.

‫بپا، زمینش خیلی ناهمواره.

‫من جلوتر میرم و یه نگاهی به اطراف میندازم.

‫تو همینجا بمون. - ‫بشین بینیم بابا. -

‫منم میام.

‫ممکنه گم بشی و نتونی دیگه منو پیدا کنی.

‫پس منم میام، قند عسل.

‫یه خونه، یه مسافر خونه،

‫یه خیابون و یه هتل پیدا می‌کنیم...

‫چه عجب.

‫بالاخره این کابوس تموم شد.

‫خدایا، چقدر هوس قهوه کردم.

‫البته قهوه‌ی تازه.

‫اون قهوت فعلاً حاضر نمیشه.

‫صداتو نمی شنوم.

‫قهوه‌ای که میخوای...

‫باید منتظر بمونه. - ‫چرا؟ -

‫چون این جزیره برهوته.

‫یعنی چی برهوته؟

‫یعنی هیچکی اینجا نیست.

‫ولی این امکان نداره.

‫ما که تو اقیانوس آرام جنوبی نیستیم.

‫ما وسط مدیترانه هستیم. ‫پس ممکن نیست.

‫حالا که شده.

‫گوش کن خانم، ‫من از دیدتون فقط یه علاف نیستم،

‫وقتی میگم برهوته، ‫یعنی برهوته دیگه.

‫باور نمیکنم. ‫اونم حرفای تو رو.

‫انگار چشماش تلسکوپ داره.

‫حتماً اشتباه کردی.

‫میدونم چی دیدم.

‫باور کن. ‫یه پشه هم اینجا زندگی نمیکنه.

‫اینجا یه ناکجا آباد کوفتیه. ‫بدون هیچ بنی و بشری.

‫ممکن نیست. باز نگاه کن.

‫اینجا شاید نزدیک ساردینیا، سیسیل یا آلپ باشه.

‫برو دوباره بالا. - ‫برم بالا؟ -

‫صد سال سیاه خانم. - ‫برای چی؟ -

‫دیگه اون بالا نمیرم. ‫همون دفعه‌ی اول همه چیو دیدم.

‫باریکلا بهت، جناریو.

‫اگه دلت جر و بحث میخواد، ‫پس منم پایه‌م.

‫چرا اصلاً باید بهت اعتماد کنم؟

‫وسط دریا گم میشی، ‫موتور رو داغون میکنی.

‫مثل همه‌ی جنوبی‌ها، ‫سو استفاده گر و مبهمی.

‫چرا باید بهت اعتماد کنم، ‫مگه اهل سوئیسی؟

‫ولمون کن بابا. ‫از دستت خسته شدم.

‫یه چیز تابلویه، .از آب کره نتوان گرفت

‫چی گفتی؟ - ‫هیچی؟ -

‫نه، حرفی که زدی رو تکرار کن.

‫حالا چته؟

‫چرت و پرت میگی، آره؟

‫گفتم، ‫"از آب کره نتوان گرفت"

‫گوش کن خانم رافائلا "زامپتی"، دیگه ‫کیر کردی تو اعصابم.

‫هر گهی که عشقمه میخورم.

‫جنده‌ی خواهر کُسه.

‫فکر میکنی چه ننه جنده‌ای هستی؟

‫گمشو بابا.

‫دهاتی. - ‫برو تو کون خودت. -

‫بی سواد دو هزاری.

‫برو کیر تو خودت کن.

‫فقط وایسا تا برگردیم.

‫پدرتو درمیارم.

‫تحمب بعضی پُررو بازی‌ها رو ندارم.

‫کله کیری. - ‫فاحشه. -

‫بهش نشون میدم.

‫الان باید کدوم قبرستونی برم؟

‫خوک نادون - ‫جنده -

‫سوسک.

‫فاحشه. ساک زن.

‫سلیته. انگل.

‫همه‌تون به زودی دار میشید.

‫کرم زشت.

‫عوضی.

‫باید چنین آدمی رو چی صدا کرد؟

‫کله کیری.

‫مال مردم خور.

‫جنده، فاحشه. کیر مصنوعی.

‫رییس همه‌ی کله کیری‌ها.

‫کُس کش. کیر ساک زن.

‫تحمل آدم هم حدی داره.

‫ولی لحظه‌ای وجود داره که ‫دیگه آمپرش میترکه.

‫بزدلِ فلک زده.

‫گدا و گودول.

‫تو این مکان از یادها میری.

‫فکر میکنه کیه؟

‫دیگه کارت با جناریو تموم شد.

‫سلیته‌ی کُس کش. ‫الان شدی یه تیکه گه.

‫کی به کی میگه گُه.

‫قراره حساب حالشو ببریم، خانم پانزتی.

‫به گایه الهی رفتیم.

‫نوکر عالم و آدم.

‫طوفان باستیل.

‫جنده. ننه خراب.

‫عشوه‌گر دو هزاری.

‫این کثافت فکر میکنه، اسپارتاکوسه.

‫عجب وضعی.

‫مرتیکه‌ی نادون.

‫عجوزه. آب کیر در بیار.

‫و سوسیالیسم دموکرات.

‫هی، کسی خونه هست؟

‫هیچ کی نیست؟

‫کسی هست؟

‫هیچ کی خونه نیست.

‫آخه مگه چه توقع دیگه میتونستم از این ‫جهنم دره داشته باشم؟

‫وارد شدیم.

‫یا قمر بنی هاشم، ‫عجب قبرستونیه.

‫حتی از کوکا کولا هم بدتره.

‫یه تور ماهگیری.

‫پوسیدست.

‫هیچی اینجا نیست.

‫هیچی به هیچی.

‫خیله خب، بزن بریم.

‫تو یه ترسوی بدبخت، چرک و پوسیده‌ای.

‫هر کاری میخوای بکن، ‫ولی آخر سر به غلط کردن میفتی.

‫حتماً یه قانون علیه آدمایی مثل تو هستش.

‫به خاطر کمک نکردن به کسی که ‫محتاجه، میفتی زندان.

‫کوفت میکنی، ولی میزاری بقیه از گشنگی بمیرن.

‫اگه قانونی هم علیه این وضع بود، ‫الان همه‌ی پولدار تو حُلُفدونی بودن.

‫گُل گفتم.

‫ولی از اونجایی که نیست، ‫همه فقیر و بیچاره‌ها میفتن زندان.

‫کمونیست دیوس.

‫اگه اون پفیوس فکر کرده می‌تونه از ‫این وضع سواستفاده کنه،

‫کور خونده.

‫با این همه پرنده‌ای که اینجاست، ‫باید یه جایی هم تخم مرغ وجود داشته باشه.

‫از طبیعت متنفرم.

‫میدونستم.

‫آدمای عضور طبقه‌ی کارگر به محض اینکه،

‫طعم قدرت رو میچشن، ‫دیوونه میشن.

‫ازت اخاذی میکنن، بهت گرسنگی میدن، ‫سو استفاده میکنن.

‫از هیتلر هم بدترن.

‫اگه اون وحشیه سیسیلی فکر کرده که،

‫رو دست و پام میفتم و التماسش میکنم، ‫حسابی کور خونده.

‫به خدا قسم، ‫ترجیح میدم از گشنگی بمیرم.

‫اون ماهیو بهم بفروش.

‫هر چقدر بخوای بهت میدم.

‫شنیدی چی میگم؟

‫کر بازی درمیاری یا چی؟

‫میدونم یه شپش پوسیده هستی،

‫ولی واقعاً که دلت نمیاد من بمیرم، ‫مگه نه؟

‫باشه، بیا منطقی باشیم.

‫تو الان کسی هستی که دست بالا رو داری.

‫برای اون ماهی چقدر میخوای؟

‫دویست دلار؟ سیصد دلار؟

‫بگو چقدر میخوای دیگه؟

‫جون مادرت بس کن، باشه؟

‫داری شورشو درمیاری.

‫حالم خوب نیست.

‫پامم درد میکنه.

‫هزار دلار چطوره، دیوس؟

‫همینجوری فحش بده.

‫میدونم خوار و خفیف شدن چقدر سخته.

‫فقط یه نکته‌ی کوچیکی هست.

‫من این ماهی رو نمی‌فروشم. - ‫آخه چرا؟ -

‫تصمیم گرفتم همون کاری رو کنم که امثال شما میکنن.

‫چه کاری؟

‫بزار بگم خانم جون.

‫شما سیب و پرتقال رو احتکار می‌کنید تا ‫قیمتا رو ببرید بالا.

‫راست نمیگم؟

‫قاتل.

‫نه.

‫من فقط یه شپش و ‫یه تیکه گه داغونم.

‫شما و هم نوعاتون یه دسته از قاتلای، ‫خیلی سازمان یافته هستید.

‫حتی سیگارای منو هم کِش رفتی. دزد.

‫پرتشون کردی رفت، مگه نه؟

‫چه غذای خوشمزه‌ای بود.

‫گوش کن خانم جون.

‫درس شماره‌ی یک:

‫نمیتونی این ماهی رو با عشق یا پول بخری.

‫اگه میخوای غذا بخوری، ‫باید لایقش باشی.

‫اونوقت چطوری؟

‫زیر شلواریمو بشور. - ‫گمشو بابا. -

‫بیا.

‫اینم شسته شده.

‫دیگه از این تمیزتر نمیشه.

‫دارم از حال میرم.

‫حالم بده. اون ماهی رو بهم بده.

‫هنوز لایقش نیستی.

‫میمیری از کلمات خواهشاً یا میشه لطف کنی، ‫استفاده کنی؟

‫خواهشاً جناریو، میشه لطفاً بهم ماهی رو بدی؟

‫منظورت از جناریو چیه؟

‫برای تو من آقای کارونچیو هستم.

‫آقای کارونچیو.

‫آقای کارونچیو. آره، بهتر شد.

‫اینم از ماهیت.

‫این وضع خیلی مسخره و تحقیر آمیزه.

‫شاید. ولی از طرف دیگه، ‫من اینجا ماشین لباسشویی ندارم.

‫و بالاخره، ‫یکی باید لباسای زیرمو بشوره.

‫خانم قبلاً از این گه کاریا و ‫زیر شلواری نمیشسته.

‫آخه همیشه از همه بالاتر بوده. - ‫کجا میری؟ -

‫وایسا منم بیام. ‫گفتم پام درد میکنه.

‫حالا که بدبخته؟

‫وضعت شده شستن زیر شلواری.

‫تو رو خدا وایسا بیام. - ‫ولی کار کردن انسان رو میسازه. -

‫و حتی بیشتر به زن جلال میده.

‫آقای کارونچیو.

‫نمی‌فهمم چرا بهم کمک نمی‌کنی.

‫پام صدمه دیده، نمی‌بینی؟

‫آقای کارونچیو.

‫پام صدمه دیده.

‫کجا میری؟

‫خواهشاً سنگدل نباش.

‫چی تو کَلَش رفته؟

‫دارم میلنگم.

‫دارم این دهاتی رو با اسم خانوادگیش صدا میکنم، ‫و بازم گوش نمیده.

‫الان داره کجا میریه؟ ‫به حرفام گوش کن.

‫یه خونه اینجاست.

‫خدا رو شکرت.

‫خونه هم اینجا هست.

‫وایسا منم بیام.

‫حداقل تو سرمای بیرون نمی‌مونیم.

‫چیکار داری میکنی؟

‫ببخشید، درو روم قفل کردی؟

‫هوا داره تاریک میشه و سردمه.

‫اینجوری عزراییل میاد سر وقتم. ‫تو رو خدا رحم داشته باش، آقای کارونچیو.

‫اونوقت چجوری؟

‫میدون نیتت چیه.

‫شما پولدارای جنده رو مثل کف دستم میشناسم.

‫تابلویه که تو سرت از این ایده‌ها میگذره.

‫پس بیا از دید تو نگاه کنیم.

‫من مخصوصاً خودمو میندازم تو یه قایق خراب و ‫این گه دونی،

‫تا بتونم با تو بخوابم.

‫اونم یه جونور نفرت انگیز مثل تو.

‫یه مثال واقعی از اعتماد به سقف مردای چرک.

‫تا حالا تو آینه به خودت نگاه کردی؟ - ‫بله خانم. -

‫من یه نمونه‌ی درجه یک از ‫گونه‌ـم محسوب میشم.

‫زنای همه چی تموم، ‫از بودن باهام سیر نمیشن.

‫اونا تو انگشت کوچیکشون، ‫زنونگی بیشتری در مقایسه با،

‫کُل هیکل تو دارن.

‫اونم بدون هیچ شکی.

‫دیوس.

‫نکبت، بی ادب.

‫موجود زشت.

‫نگاه تو چه وضعی افتادم.

‫سردمه. - ‫مثل جک و جونورها برو تو برگ‌ها. -

‫حالم بده.

‫زشت، احمق، سیاه سوخته و ‫مرتیکه‌ی چرک،

‫همه چیزایی هستی که همیشه ازشون بدم میومده.

‫به صُلابه میبندمت.

‫شنیدی؟

‫گرفتی چی گفتم؟ ‫به صلابه می‌بندمت.

‫قراره ذات الریه بگیرم. ‫ولی به یه ورمم نیست.

‫ماریا، قهوم کجاست؟

‫چه چندشه. وحشتناکه.

‫چه لذتی تو دیدن یه آدم درمونده برات هست؟

‫آدم درمونده بره تو کونم.

‫باشه. یه جنده‌ی پولدار.

‫خیله خب. باید به این وضع عادت کنی.

‫بچسب به کار.

‫کار نکنی، از غذا هم خبری نیست.

‫برو اون تو رو تمیز کن.

‫واقعاً روتو برم.

‫از این همه بازی‌های سادیسمیت، ‫خسته نشدی؟

‫چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟

‫همینجوریشم بس نیست که تو این وضعیت، ‫دیوونه کننده هستیم؟

‫چرا منو به خاطر همه‌ی بی عدالتی‌های زندگیت، ‫مقصر میدونی؟

‫میخوای از این کارا به چی برسی؟

‫اگه باهام مهربون باشی، ‫وقتی بالاخره ما رو پیدا کنن، بهشون میگم،

‫و کُلی پاداش می‌گیری.

‫دیگه به اینجام رسوندی.

‫و کی گفته قراره کسی ما رو پیدا کنه؟

‫این ایده از کجا اومده تو کَلَت؟

‫فکر کردی شاید تا شش سال دیگه هم، ‫تو این جزیره گیر کرده باشیم؟

‫اونوقت خودمو میکُشم. - ‫بفرما. برات مراسم ترحیم هم می‌گیرم. -

‫ولی اگه هنوز میخوای زنده بمونی، ‫باید غذا بخوری و برای غذا خوردن هم، باید کار کنی.

‫دردم میاد. - ‫نمیخوام نوکر حلقه به گوش تو باشم. -

‫آره خوشگل جون. ‫مهمونی تموم شده.

‫حالا وضعیت برعکس شده. ‫تو نوکر من هستی.

‫زن برای نوکری کردن برای مرد به دنیا اومده، ‫نه برعکس.

‫خیلی درد میکنه.

‫و تازه این شروعشه،

‫تا زمانی که حالیت بشه، کی ‫اینجا ارباب و سرورته.

‫دستمو ببوس. ببوس.

‫چی گفتی؟ - ‫ببوسش. -

‫جنده کُس کش. ‫باعث شدی تو اون قایق کوفتی گیر بیفتم،

‫و حتی دیشب بهم گفتی چندش آور.

‫دست سرورتو ببوس.

‫وگرنه از جلو چشمام گمشو ‫و دیگه هم نباید با آبغوره گرفتن برگردی اینجا.

‫چون من رحم و مُروت حالیم نمیشه.

‫تو یه کرم نفرت انگیزی.

‫درس شماره‌ی دو:

‫که الان قراره بفهمیش، زن.

‫دیگه بهت اجازه نمیدم بهم توهین کنی.

‫ببوسش.

‫دست سرورتو ببوس.

‫ببوسش.

‫حالا برو سرکار.

‫بدو ببینم.

‫بدو، وگرنه ماهی فرار میکنه.

‫یه لحظه. - ‫بدو. -

‫دویدن اینجا آسون نیست.

‫خیلی لغزنده هستش، ‫حتی ممکنه این‌بار پام بشکنه.

‫وقتی یه حرفی میزنم، ‫حتی شده باید پرواز هم بکنی.

‫باشه بابا، باشه. دارم میام، فقط...

‫خفه. اینقدر جواب نده زن.

‫از جونم چی میخوای؟ - ‫وقتی صدات میکنم، باید جلدی حاضر بشی. -

‫تو این دوی المپیک، بهم مدال هم میدن؟

‫خفه شو جنده.

‫فقط کاری که بهت میگمو بکن. همین.

‫گیر چه نکبتی افتادم.

‫اینم از آب.

‫کی بهت گفت بشینی؟

‫چون کاری که گفتی رو انجام دادم و ‫الان لایق استراحتم.

‫پاشو.

‫میخوام منتظر فرمان من باشی.

‫هیچ وقت دعوتم نکردی تو قایق تفریحیتون، ‫باهات غذا بخورم، مگه نه؟

‫حالا نوبت منه که دستور بدم.

‫بازی روزگاره دیگه. ‫یه بار دست بالا رو داری و الانم شدی این.

‫مگه نه؟

‫خانم عصا قورت داده.

‫"شراب گرمه، نون سرده، ‫ماکارونی بیش از حد پخته شده.

‫قهوه‌ی تازه میخوام."

‫بیشتر بده، هنوز گشنمه.

‫اینا نتیجه‌ی همه اون زخم زبونایی که ‫بهم زدی.

‫و اون نحوه نگاه کردن به ما:

‫"لباساتون چقدر بو میده. حالم بهم خورد."

‫یه کم نمک.

‫خود شما دیوسا عرقمون رو درآوردید و یه کاری کردید ‫احساس گه کنیم.

‫شده بودیم نوکر حلقه به گوش.

‫روزی شش بار باید تی شرتامون رو عوض می‌کردیم، ‫و چرا؟

‫چون خانم از بومون خوشش نمیومد.

‫تو رو خدا جناریو. - ‫جناریو؟ -

‫کی بهت اجازه داد منو با اسم کوچیک صدا کنی؟ ‫آقای کارونچیو.

‫چه کابوسی.

‫آقای کارونچیو.

‫و واسه من قیافه هم نگیر.

‫آب. - ‫صاف کنار خودته. -

‫ولی گرمه.

‫برو برام آب تازه و خنک بیار.

‫صبر داشتن کلید موفقیته.

‫بدبختانه، منم عاشق آب تازه هستم.

‫مثل شرابی که همیشه کوفت میکردی.

‫و بجنب. تشنمه.

‫این آخرین سیگارته.

‫عالیه.

‫پرتشون کردی رفت، یادته؟

‫به چی نگاه میکنی؟

‫فقط من می‌تونم هر چقدر عشقمه بهت نگاه کنم. ‫افتاد، زن؟

‫فعلاً که دارم به کونت می‌نگرم.

‫فقط من اینطوری نیستم.

‫حالا چته؟

‫تو قایق تفریحی که با وضع بدتری می‌گشتید.

‫پستوناتون چهار طاق معلوم بود.

‫آره، یه جورایی با پستوناتون آفتاب می‌گرفتید که ‫انگار اصلاً ما اونجا نبودیم.

‫انگار که ما یه مشت حشره‌ایم، نه مرد.

‫و کُل وقت هم شما دیوسا میدونستید که ما مَردیم.

‫حال می‌کردید ما رو حشری کنید.

‫یادته؟

‫تابلویه که یادته.

‫فاحشه‌ی صنعتی.

‫بزار الان یه نگاه به پستونات بندازم.

‫زود باش، لباستو بده پایین.

‫شنیدی چی گفتم؟

‫وانمود میکنی نمی‌شنوی؟

‫شرم و حیا داری؟

‫ناگهان خانم احساس خجالت بهشون دست داده.

‫چرا الان خجالت میکشی، ‫تو قایق که از این خبرا نبود.

‫واسه من فیلم بازی نکن.

‫یالا اعتراف کن.

‫شما گروه فاسدا، تو قایق جلو رومون ولا میشدید،

‫تا با حالت لخت و پتی، ‫ما رو تحریک کنید.

‫فاحشه.

‫جنده. - ‫تو یه آدم چندشی. -

‫باریکلا. بالاخره زبونت باز شد، ‫خواهر کُسه.

‫ولم کن. - ‫الان یه درسی بهت میدم که لازم داری. -

‫بیا اینجا. - ‫کمک.

‫گمشو ببینم. - ‫یالا بیا اینجا. -

‫کمک.

‫بدبخت داره برای کمک گریه میکنه، ‫جنده‌ی بدبخت.

‫آخه کی قراره کمکت کنه؟

‫موهامو ول کن. موهام. نه.

‫پفیوس.

‫مادرتو به عزات میشونم.

‫کجا فرار میکنی؟ برگرد بابا.

‫کدوم قبرستونی داری میری، کُس کش؟

‫تقاص همه چیو پس میدی.

‫موهامو ول کن. ولم کن.

‫مستقیم میزنی تو تخمام، آره؟

‫خانممون چه باهوش شده.

‫عن و گه‌ـتو با هم قاطی میکنم.

‫فاحشه لعنتی سوسیالیست دموکرات.

‫بس کن دیگه.

‫خودم زمان بس کردن رو تعیین میکنم.

‫هنوز حتی شروع هم نکردم.

‫بیا اینجا. - ‫بزدل. -

‫هیولا، آشغال.

‫هیولا.

‫آشغال. ولم کن.

‫حالیت نشده که ‫باید تقاص همه چیو بدی؟

‫راحتم بذار.

‫چرا می‌خوای من بخاطر همه‌ی بی عدالتی‌ههای زندگیت، ‫تقاص پس بدم؟

‫ول کن.

‫چون الان وضع همینیه که هست.

‫هیولا.

‫باید تقاص همه چیو بدی.

‫تسلیم میشم.

‫تسلیم میشی؟ نه به این راحتیا.

‫اینجا ارتفاعش زیاده.

‫این به خاطر وضعیه که توش افتادیم،

‫و اینم به خاطر مالیات‌هایی که نمیدید و ‫پولاتون رو میبرید سوئیس.

‫آخه اینا چه ربطی به من داره؟

‫این بخاطر بیمارستان‌هایی هستش که ‫آدمای فقیر رو توش راه نمیدن.

‫که بعضی وقتا حتی به قیمت ‫جونمون تموم میشه.

‫چرا همه‌ی عقده‌هاتو سر من خالی میکنی؟

‫مگه من مسئول این همه کثافت کاری، ‫تو دنیا هستم؟

‫آره.

‫و این بخاطر قیمت گرون گوشت، پنیر،

‫بلیط اتوبوس، مالیات و بنزین هستش.

‫و اینم به خاطر افزایش قیمت نفت و مالیات بازنشستگی و

‫تلویزیون‌های کابلی هستش.

‫این برای مالیات بر ارزش افزوده و ‫اضافه مالیات و مالیات بر درآمد هشتش.

‫و این برای وقتیه که هر وقت صدای زنگ درو می‌شنویم، ‫از ترس می‌‌میریم.

‫بیا اینجا. کجا داری میری؟

‫بیا اینجا، ‫آخه بهترین بخشاش هنوز مونده.

‫چیکار میکنی؟ - ‫حالا بریم سراغ چیزای نرم. -

‫نه. - ‫اتفاقاً آره، خانم جون. -

‫الان شورتتو پاره میکنم.

‫ماموریت انجام شد. ‫بزن بریم.

‫اگه میدونستی چقدر دلم میخواد این کُس معطر رو، ‫باز کنم.

‫تا باهاش خشتکتو کنم کراواتت.

‫تا احساس کنی چقدر مرد هستم.

‫تا حالا یه مرد واقعی رو نشناختی، مگه نه؟

‫عوضی فاسد، صنعتی. مادر جنده.

‫ازت متنفرم. ولی دوست دارم بکنمت.

‫و خودتم خوب میدونی، ‫چون تو قایق چشمم بهت بود.

‫و طاقت نداری تا کیرم بره تو درونت، ‫مگه نه؟

‫حرکت نکن، چون این بار دیگه راه فراری نیست.

‫اعتراف کن.

‫جیگر داشته باش و حس واقعیتو بگو.

‫که این آرزو رو داری.

‫نگاه چه ناله‌ای میکنه.

‫مثل بازیگرای فیلمای پورن.

‫بگو چقدر اینو دوست داری.

‫بگوش. بگو آره، آره.

‫تو هم حشری شدی، آره؟

‫طاقت نداری، نه؟ ای زنیکه‌ی حشری.

‫ولی جواب من نه هستش.

‫نه یعنی همون نه.

‫یه حرومزاده‌ی زشنت و کله پوک مثل من،

‫که چپ و راست باید لباس عرق کردشو عوض کنه،

‫و جنوبی کثیف و دست و پا چلفتی صدا میشه،

‫و کسی که همیشه زیر امثال شماها هستش،

‫و حالتو بهم میزنه، جوابی بیشتر از بله میخواد.

‫باید عاشق این طرف بشی.

‫و شوخی هم ندارم.

‫تا موقع کامل شدن ماه، باید بشی.

‫باید تبدیل به برده‌ی عشق بشی.

‫باید مثل کرم بیفتی به دست و پام.

‫التماسم کنی و ‫حس کنی که شعله‌های عشق داره تو قلبت میسوزه.

‫درد شور رو حس کنی، ‫حتی دردرناک‌تر از بدترین مریضی.

‫منو زیر پوستت حس کنی و ‫فکر و ذهنت من بشم.

‫هم تو قلبت و تمام بدنت.

‫باید خدات بشم.

‫خوب منظور حرفامو رسوندم؟

‫شور یا هیچی. ‫شور یا هیچی.

‫باید قبل شناختن جنارینو کارونچیو!، ‫یه راه طولانی رو طی کنی.

‫حس میکنم مثل اون خرگوش هستم.

‫که زدی کُشتیش.

‫واقعاً سنگدلی.

‫ولی چقدر خوشگلی.

‫چقدر زنونه.

‫شیرین مثل عسل.

‫مطیع و لطیف.

‫باورنکردنیه.

‫یه نکبت تو رو گرفتار خودش کرده.

‫تو منو میکُشی، عشقم.

‫نه، نه.

‫نه، باید بهم بگی اعلیحضرتا.

‫آره، اعلیحضرتا صدام کن. خوشم میاد.

‫اعلیحضرتا، سرورم، منو بزن، ‫بُکُشم.

‫هر کاری میخوای باهام انجام بده، ‫ولی سفت نگهم دار.

‫من خودمو تقدیم تو میکنم.

‫حرفای تو موج‌های لذت رو ‫تو وجودم میفرسته.

‫ولی حقیقتو بهم بگو. ‫راستشو بگو.

‫این حرفا رو به شوهر بی غیرتتم زدی؟

‫شما آدمای پولدار تو تخت به هم چی میگید؟

‫چجوری عشق بازی می‌کنید؟

‫بهم بگو فاحشه، عیاشی هم می‌کنید؟

‫شیطونی می‌کنید؟

‫به همدیگه دری وری میگید؟

‫شما آدمای پولدار حتی سکسای گروهی و ‫کُلی شیطونی انجام میدید.

‫یه مشت دیوس پولدار که تو مواد غرق شدن.

‫با این چهره‌های فرشته‌ای، مثل آب زلال.

‫چند بار به اون شوهر سیب زمینیت، خیانت کردی؟

‫کی گفته زنای پولدار به طور خودکار فاحشه هستن؟ ‫حزب کمونیست؟

‫آخه برای چی میزنی؟

‫دیگه در مورد حزب، ‫با این لحن تحقیر آمیز حرف نزن.

‫الان فکرم اونا نیستن.

‫حزب یه چیز مقدسه.

‫مراقب باش چه حرفی از دهنت میاد بیرون.

‫الان دیگه رو قایق تفریحی نیستی.

‫احمق.

‫حزب یه چیز مقدسه، تو هم داری بهش دری وری میگی، ‫و منم میخوام بگامت.

‫میخوام این بانوی خوشگلمو، ‫این جندمو بکنم.

‫بدبخت فلک زده.

‫چرا؟

‫چرا اینجوری میکنی؟

‫چون...

‫نه، خواهشاً واینسا.

‫دوست دارم اینجوری ببینمت.

‫براش حشری شده باشی.

‫نه، تو رو خدا، عشقم.

‫نه.

‫پس بگو.

‫تا حالا چند تا معشوقه داشتی؟

‫تو با اون چهره‌ی فرشته‌ایت، ‫اعتراف کن.

‫چند تا داشتی؟ اعتراف کن.

‫تو اولیشی.

‫منم باید باور کنم؟

‫دروغگو. فاحشه، دروغگو.

‫خانم، میخوام بگایمت.

‫عزیزم، بیدار شدی؟

‫املت تخم مرغ دریایی که با چربی خرگوش تزئین شده،

‫حاضر شده تا عشق من رو سیر کنه.

‫ارباب و سرورم، آقای کارونچیو.

‫این اولین املتیه که تو عمرم درست کردم، ‫پس احتمالاً مزش داغونه.

‫مزش کن و بگو.

‫خب، ارباب من، چقدر مزخرفه؟

‫به طرز ملایمی مزخرفه.

‫اینو باید یه فردین بازی در نظر بگیرم؟ - ‫املتو میگی؟ -

‫نه، تاج گل رو.

‫کم و بیش آره. - ‫واقعاً چه مغز باهوشی داری. -

‫هیچ زنی از طبقه‌ی کارگر، ‫فکر یه تاج گل رو نمیکنه.

‫راست میگی.

‫دیگه خودمو نمیشناسم.

‫احساس مستی و گیجی میکنم، ‫درست مثل اینکه تُرک‌ها بهم هجوم آورده باشن،

‫دزدای دریایی غارتم کرده باشن و ‫شیخی منو رونده باشه.

‫انگار از اول متولد شدم.

‫راست میگم.

‫تو نمی‌تونی درک کنی.

‫برای من شگفت انگیز بوده.

‫برای تو چی؟

‫راستیتش، بد نیست.

‫باهوش خان. احمق کوچولو.

‫این چه حرفی بود؟

‫دوباره برگشتیم سر خونه‌ی اول؟ - ‫نه، تو احمق نیستی. فقط شوخی کردم. -

‫ولی الان... - ‫الان چی؟ -

‫تو کَلَت چی میگذره؟

‫فکر و خیال برت نداره.

‫زن یه چیز برای عشق بازیه. ‫یه شی برای مردای کارگر.

‫برای من تو این هستی. - ‫پس فقط یه فاحشه‌ـم؟ -

‫آره. چرا که نه؟ - ‫خیلی لی لی به لالام نمیزاری. -

‫فاحشه از یه طرف، ‫شاید توهین باشه،

‫ولی از طرف دیگه، ‫تعریف هم هست.

‫راست نمیگم؟

‫تا حالا حسی به این خوبی داشتی؟

‫بانوی عزیزم پانزتی، ‫این احساس رضایتی هستش که روی اون،

‫قایق تفریحی، رو صورتت نبود.

‫کمک...

‫آقای کارونچیو.

‫آقای کارونچیو. - ‫دیگه چیه؟ -

‫دوست دارم.

‫آقای کارونچیو، می‌پرستمت.

‫یه قایق تفریحی همین الان رد شد، ‫ولی درخواست کمک نکردم.

‫قایم شدم و وایستادم تا بره.

‫دیوونه‌ای.

‫آره. کاملاً دیوونه‌ی تویم، عشقم.

‫با یه تقدیر غیر معمول، شیفته‌ت شدم.

‫هیچ وقت احساس به این خوبی نداشتم.

‫نمیخوام تموم بشه.

‫دوست دارم.

‫دیوونتم.

‫این دیگه برای چی بود؟

‫برای یکی از این دو دلیل.

‫اگه دروغ میگی، واقعا کارتو بلدی.

‫ولی اگه راست گفتی باشی، ‫باید قضیه قایق رو بهم میگفتی.

‫باید همه چیو بهم بگی. ‫چون من ارباب و سرور تو هستم.

‫من تصمیم می‌گیرم که بیخیال یه قایق بشیم ‫یا نه، فهمیدی؟

‫بیا اینجا.

‫بیا اینجا.

‫گفتم بیا اینجا.

‫یه بار برای همیشه اینو تو کَلَت فرو کن،

‫که من این دور و بر تصمیم می‌گیرم.

‫و شوخی هم نمیکنم.

‫دردم گرفت. - ‫حالا حساب دو هزاریت افتاد؟ -

‫نیفتاد؟ - ‫نه. -

‫حالت بهتر نشد؟ - ‫نه. -

‫خب پس الان بهت کمک میکنم که ‫دو هزاریت بیفته.

‫تو یه سنگدلی، همش کتکم میزنی.

‫تمام بدنم کبود شده.

‫ولی بعدش خوب عشق بازی می‌کنیم.

‫همه چی بعدش بهتر میشه، مگه نه؟

‫تو یه کم سادیسمی هستی، عشق من.

‫مگه نمی‌بینی وقتی کتکت میزنم، ‫چقدر خوشگلتر میشی؟

‫چشمات چقدر روشن‌تر میشه؟

‫دو تا چراغ که از میل و هوس می‌درخشن.

‫تو کی هستی؟ ‫چه جور حیوونی هستی؟

‫مار؟ پلنگ؟ خوک سلیته؟ ‫تو کی هستی؟

‫عزیزم،

‫تو همون مردی هستی که، ‫قبل اینکه همه چی عوض بشه،

‫طبیعت برای ما زن‌ها درست کرده بود.

‫عشق اولم،

‫تو هستی.

‫اولی...

‫اولی؟

‫اینو داری به کسی میگی که ‫رتبه‌ـش بعد شوهرته.

‫اولی...

‫فقط تو هستی و بس.

‫منظورم اینه که ‫متاستفم که باکره نیستم.

‫دوست داشتم تو منو اولین بار، ‫باز کنی.

‫مهر خودتو روم بزاری.

‫عشق من، التماست میکنم...

‫بهم تجاوز کن.

‫تجاوز کن.

‫عزیزم، به پات میفتم.

‫از کون بکنم.

‫نمی‌دونم.

‫الان تو حسش نیستم.

‫تو رو خدا.

‫عشق من. تو اولین مرد واقعیم هستی.

‫از کون بکنم.

‫گوش کن، ‫ای جنده‌ی طاقچه بالا.

‫مخصوصاً این حرفا رو میزنی، ‫تا تو من یه حس ایجاد کنی.

‫این چه چیز کثیفیه که ازم میخوای؟

‫نه... - ‫این دیگه چجور مدل کردنی هستش؟ -

‫شرمنده، عشقم.

‫شرمندگیت بخوره تو سرت.

‫مثلاً میخوای بگی خیلی بیشتر از من حالیته.

‫آره، من بی سوادم و بهش افتخار میکنم.

‫به خدا قسم عشقم،

‫برای این اینجوری حرف میزنم، ‫چون گفتنش برام خیلی سخته.

‫به هر حال، من معنی این حرفای کثیفی رو که میزنی، ‫نمی‌فهمم.

‫منظورت چیه به من تجاوز کن؟

‫تجاوز کن،

‫معنیش میشه...

‫زیر دیپلم بهم بگو.

‫چرا اینقدر دوست داری همه چیو پیچیده کنی؟

‫مثل آدم حرفتو بزن.

‫عزیزم،

‫زبون عشق هزارتا معنی داره.

‫و معنیشم خیلی مبتذله.

‫هیچ ابتذالی تو عشق وجود نداره.

‫شما دزدای پولدار، ‫همه چیو به ابتذال کشیدید.

‫این حرفا رو از کجات درمیاری؟

‫ادامه بده.

‫فکرشم نکن که میتونی چنین حرفایی بهم بزنی.

‫با هوی و هوس‌هایت منو اسیر خودت کن.

‫قبلاً فقط یه بار این حرف رو دیدم.

‫روی صورت یه کودک بی حوصله، تو یه مهمونی.

‫چرا چرت و پرت میگی؟

‫برای چی در عوض خیاطی یاد نمی گیری؟

‫شعر خیلی قشنگی هستش. درست مثل تو.

‫جمعش کن بابا.

‫دوباره برگشتیم سر حرفای قُلُمبه و سُلُمبه؟

‫وقتی شروع میکنی به حرف زدن، ‫اعتمادمو نسبت بهت می‌پرونی.

‫به هر حال، ‫کدوم عقل سالمی، به یه زن اعتماد میکنه؟

‫ولی من هر زنی نیستم.

‫من زن تویم. - ‫بازم حرفای زیرکانه. -

‫اگه قایقمون به گل ننشسته بود، ‫من و تو الان کجا بودیم؟

‫من، گدا و گودول و ‫تو هم یه جنده‌ی پولدار.

‫حتی یه دقیقه از وقتتم، به من اختصاص نمی‌دادی.

‫آخه تو یه بانوی بزرگی و ‫من یه آدم کوچولو موچلو.

‫هر کسی جایگاه خودشو داره.

‫چقدر بی انصافی.

‫قبلاً هیچ وقت کسی رو دوست نداشتم. - ‫مزخرفه. -

‫تو و من، فقط به خاطر اینکه ‫اینجا گرفتار شدیم با همیم، همین.

‫تو این جزیره قربون و صدقم میری...

‫ولی خیلی دوست دارم وقتی، مثلاً برای گردش

‫میریم میلان،

‫وضع قیافه‌ـتو ببینم.

‫اون موقع هستش که از فرط خجالت آب میشی و ‫حالت ازم بهم میخوره.

‫اون موقع شاید حتی بیشتر دوستت داشته باشم. - ‫حتی بیشتر؟ -

‫پس دروغ گفتی که منو کاملاً دوست داری.

‫سعی کن موقع حرفات، خوب حواستو جمع کنی.

‫چون اگه دروغ بگی...

‫میکُشمت.

‫میکُشیم؟ - ‫آره، میکُشمت. -

‫با هم ازدواج کنیم؟ - ‫نه. -

‫این فقط برای شکار پرنده‌ها هستش.

‫من یه چیزی ازت میخوام.

‫اینو میخوام. - ‫گوشوارم، باشه، باشه. -

‫الان میندازم تو گوشت.

‫یه لحظه وایسا.

‫بفرما. الان شدی برت لنکستر در ‫دزد دریایی زرشکی

‫آره.

‫مچمو موقع دزدی گرفتی، آره؟

‫جوش نزن. بیا.

‫اصلاً برنمیدارم.

‫خیالت تخت.

‫نه، بیا قایم بشیم.

‫حتی اگه بیان، ‫تو اون خونه قایم میشیم.

‫نمیشه همش به اینجا بچسبیم.

‫نه، تو رو خدا.

‫بگو دوستم داری. ‫میخوام راستشو بدونم.

‫تمام حقیقتو. - ‫دیگه چه مدرکی لازم داری؟ -

‫اینجا انگار دوباره متولد شدیم.

‫خودتم همینو گفتی.

‫دنیای جای بی رحمیه، ‫اگه بریم، شاید دوباره عوض بشیم.

‫تنها چیزی که ارزش داره، ‫بودن من و تو اینجا هستش.

‫بیا اینجا. - ‫نه. -

‫نه. میخوام بدونم.

‫میخوام بدونم خانم رافائلا پاونه لانزتی هم، ‫مثل تو فکر میکنه؟

‫شخصیتای قبلیمون این وسط کیلو چندن؟

‫اینجا یه معجزه برامون اتفاق افتاده، عشقم. ‫که یه بار در طول زندگی پیش میاد.

‫چرا برگردیم و دوباره بخشی از این دنیای هیولا بشیم؟

‫جایی که آدمو تغییر میده.

‫عشقم، التماست میکنم، ‫بیا اینجا بمونیم.

‫اول، براش مدرک میخوام.

‫بعد هر کاری که بخوای انجام میدم.

‫اول مدرک میخوام. - ‫چرا باورت نمیشه فقط تو رو میخوام؟ -

‫ترسیدی، مگه نه؟

‫آره.

‫برای همینم مدرک میخوام.

‫چقدر لجبازی.

‫ظاهراً ملوان رو پیدا کردیم.

‫و خانم پاون لانزتی رو چی؟ - ‫بیچاره حتما تا الان از بر و رو افتاده. -

‫چه باحال. ‫دو تا گم شده رو نجات دادیم.

‫اتفاقی که فقط تو دریا میفته.

‫دریا یه دری به ماجراهای بی‌شمار برات باز میکنه.

‫این خودش یه ماجراجویی هستش.

‫گُل گفتی.

‫و خیلی هم عاشقونه‌ـست.

‫اینم خودش یه ماجراجوییه.

‫اون ملوان کوچولو، چقدر نازه.

‫خراب شدن کشتی همراه خانم پاونه لانزتی چجوری بود؟ ‫چه اتفاقی افتاد؟

‫ هیچی. - ‫عمراً هیچی نباشه. -

‫توقع داری چی بگم؟

‫وقتی میگم هیچی، یعنی هیچی دیگه.

‫اون گنده‌ترین کیر صاف کنیه که ‫تو دریاهای مدیترانه وجود داره.

‫تو هم ناسلامتی کیر داری، نه؟

‫یه زنه تشنه و گرسنه، ‫اونم بدون سرپناه...

‫اولش شاید بد اخلاقی کنه...

‫ولی بعدش... - ‫آروم میگیره؟ -

‫جنگ برای بقا، باعث میشه هر کاری بکنی.

‫اون مثل کفتر آروم بود. - ‫نه بابا. -

‫بهم اعتماد کرد. - ‫بهت اعتماد کرد؟ -

‫خارق العادست.

‫باید بهت مدال بدن.

‫شوهرش قطعاً بهت یکی میده.

‫ما بهش زنگ زدیم و ‫الان با هلیکوپتر تو راهه.

‫حتماً خودشه. آره.

‫یه هلیکوپتر رسمیه. ‫نگاه کن.

‫ممنون.

‫قابلی نداشت.

‫خب جناریو، اینجایی.

‫ایناهاش.

‫به افتخار جناریو.

‫خوبه.

‫عشق من! عزیز من! ‫فرشته‌ی من.

‫مجبوری اینجوری جیغ بزنی؟

‫بالاخره بازم میتونم تو رو بغل کنم.

‫اینقدر فیلم بازی نکن. ‫همه زُل زدن به ما.

‫فکر کردم مُردی.

‫اگه بدونی چقدر برات اشک ریختم.

‫بسه دیگه.

‫من الان زنده و سرحالم. ‫ولی جون مادرت دیگه بس کن.

‫از ملاقات باهاتون خوشبختم، خانوم. - ‫باعث افتخارمه. -

‫منم از ملاقاتتون خوشبختم.

‫و فکر میکردم هیچ وقت همو نمی‌بینیم.

‫یعنی، اگه نجاتمون نمیدادن. - ‫درسته. -

‫آره، راست میگی.

‫لطفاً اینو بدید به شوهرتون. - ‫خیله خب. -

‫ممنون آقای پاون لانزتی.

‫از طرف من هم ازش تشکر کنید. - ‫ممنون.

‫اگه چیزی لازم داشتید، حتماً بهمون بگید. - ‫خداحافظ خانم. -

‫باورم نمیشه دارم دوباره بهت دست میزنم.

‫بچه‌ها وقتی دیدن دارم گریه میکنم، ‫شصتشون با خبر شد.

‫ولی وقتی فهمیدن زنده‌ای، ‫از شدت خوشحالی پریدن هوا.

‫بچه‌های بیچاره.

‫میخواستن بیان. - ‫فقط همینو کم داشتم. -

‫تو هم نباید میومدی.

‫یه زن باید جایگاه خودشو بدونه.

‫بچه‌ها خوبن؟ - ‫میخوان دوباره باباشون رو بغل کنن. -

‫و منم همینطور.

‫همه چقدر مهربون بودن.

‫تو این هتل کوچیک برامون اتاق رزرو کردن. ‫اونجا.

‫هتله امید والا.

‫آهان، امید والا.

‫لابد هر از گاهی یکی تو شب میاد و ‫به خودش شلیک میکنه.

‫چی داری میگی؟ خیلی هتل خوبیه.

‫یه رستوران تراسیه باحال دارن. ‫جایی که میتونیم مثل پولدارا غذا بخوریم.

‫آها، داشت یادم میرفت.

‫آقای لانزتی، گفت اینو بدم بهت.

‫چیه؟ - ‫نمیدونم. -

‫یا قمر بنی هاشم. ‫یه میلیون لیر.

‫چطور روش شده؟

‫و چطور روت شد قبول کنی؟

‫آخه از کجا باید میدونستم؟ - ‫باید بهش میگفتی به من بدش. -

‫یه زن آدمیزاد، رفتارش اینجوریه.

‫مرتیکه فکر کرده میتونه به ما صدقه بده.

‫کجا میری؟ - ‫باید یه کاری رو انجام بدم. -

‫پس من چی؟ ‫جناروسو.

‫تو هتل منتظرت میمونم.

‫یه میلیون لیر.

‫من یه انگشتر خارق العاده با ‫یه سنگ گرون میخوام.

‫یه انگشتر برای یه شخص مهم.

‫و قیمتش باید یه میلیون لیر باشه.

‫نه یه قرون بیشتر و نه کمتر.

‫بفرمایید.

‫این یکی قیمتش بیشتره، ‫ولی بهتون یه تخفیف تپل میدم.

‫برای حلقه‌ی نامزدیه؟

‫یه حلقه‌ی طلاقه.

‫حالت چطوره؟

‫خوبم.

‫خانم پاون لانزتی، تلفن.

‫تلفن.

‫حتماً مادرمه. ‫همیشه منو هر جایی پیدا میکنه.

‫عشقم...

‫تو هم نمی‌تونی، مگه نه؟

‫که واقعیت رو در حضور همه فریاد بزنی.

‫نمی‌تونی این کارو انجام بدی.

‫کجایی؟ - ‫صاف مقابلت. -

‫تو پمپ بنزین بندر.

‫میتونم ببینمت.

‫گوش کن.

‫تو در امتحان قبول نشدی، ولی بیخیالش.

‫اصلاً به تخمم نیست.

‫میدونی؟ معلومه که میدونی.

‫گوش کن.

‫سمت راست اسکله، ‫یه قایق ماهیگیری هستش.

‫نزدیک اداره‌ی گمرک.

‫چهارمین قایق ماهیگیری.

‫اسمش، سانتا روزالیا هستش.

‫مال یکی از دوستامه.

‫باهاش حرف زدم و قبول کرده که ‫ما رو به جزیره برگردونه.

‫تا نیم ساعت دیگه آفتاب میره.

‫نیم ساعت دیگه، اونجا می‌بینمت.

‫میای؟

‫میای؟

‫یا نظرت عوض شده؟

‫نه عزیزم.

‫بیشتر از هر وقتی دوست دارم.

‫هیچ وقت اینقدر دوست نداشتم.

‫اگه فقط میدونستی.

‫خوبه. ‫بقیش هم دیگه مهم نیست.

‫تا نیم ساعت دیگه، تو سانتا روزاریا.

‫قایقش ازمون محافظت میکنه.

‫ما رو به جزیره برمیگردونه.

‫و بقیه چی؟ زنت؟

‫قبلاً بهت گفتم. ‫هیچی برام مهم نیست.

‫فقط به یه چیز اهمیت میدم.

‫تو و من.

‫شوهرت بهم یه چک یه میلیون دلاری داد.

‫می‌خواستم پرتش کنم تو صورتش.

‫خواسته منو با این پول، تحقیر کنه.

‫ولی نمی‌دونست طرف حسابش، ‫جنارینو کارونچیو هستش.

‫تا نیم ساعت دیگه می‌بینمت.

‫عشق من.

‫خانم، این برای شماست.

‫از طرف کیه؟ - ‫مردی که باهاش داشتید حرف میزدید. -

‫حالا فهمیدی بانو رافائلا، که ‫جنارینو کارونچیو کیه؟

‫صد لیر بهم بده. - ‫برای چی؟ -

‫قبلاً پولتو بهت دادم. ‫مگه بست نیست؟

‫آره. ولی یه صد تای دیگه بهم بده.

‫یه چیزی دارم که باید بهت بدم.

‫چیه؟ - ‫اول صد تا رو بیا بالا. -

‫بیا.

‫خانمی که اون گل‌ها رو براش فرستادی، ‫بهم گفت اینو بدم بهت.

‫سلیته‌ی نُنُر.

‫فاحشه! خاین.

‫گور بابات.

‫لعنت به روزی که بهت ایمان آوردم.

‫میدونستم که نباید به یه جنده‌ی پولدار مثل تو، ‫اعتماد کنم.

‫به خاطر اینکه جنده‌ها، همیشه میگاین بهت.

‫فاحشه صنعتی!

‫منو تنها گذاشتی.

‫به حال خودم ولم کردی.

‫دریای خیانتکار،

‫یه زمانی دوستم بودی.

‫حالا همه‌ی امیدامو نابود کردی.

‫تُف به تو دریا.

‫تو با اون فاحشه بهم خیانت کردی. - ‫تو چی میگی؟ -

‫همه دیدن افتاده بودی دنبال هلیکوپتر.

‫و همه‌ی پول رو هم برای جنده‌ی بلوند خرج کردی.

‫ولم کن بابا.

‫آشغال.

‫گمشو.

‫دیگه به خونه برنگرد. ‫گورتو گم کن.

‫خیالت تخت. ‫هیچ وقت نمیام خونه.

‫دیگه هیچ وقت برنمی‌گردم.

‫من...

‫دیگه نمیخوام به نژاد زن، ‫کاری داشته باشم.

‫دیگه بسمه.

‫خدا رو شکر قانون طلاق هست.

‫دیگه نمی‌خوام ریختتو ببینم.

‫اگه از این وضع دربیام،

‫بعدش خودمو پرت میکنم تو دریا.

‫خدا رو صد هزار مرتبه شکر، به قانون طلاق رای دادم.

‫فاحشه‌ها.

‫یه فاحشه تو آسمون و یه فاحشه هم زیر پاهام هستش.

‫و دریا هم که خیانت کار شده.

‫از اینجا کدوم جهنم دره‌ای برم؟

‫پایان.