Original subtitles

INDRINGER

deel 1

Meneer en mevrouw Kessler, neemt u plaats.

De polis is gereed.

We verzekeren u voor 1 miljoen euro.

Dat dekt de medische kosten

in geval van ongeluk, invaliditeit,

tijdelijk of blijvend, en overlijden.

Mevrouw is de enige begunstigde van de vergoeding,

mocht u iets overkomen.

Wanneer wilt u dat het contract ingaat?

Philippe speelt volgende week in Straatsburg.

Zo snel mogelijk, dus.

Nu direct dan.

Het is vandaag...

- Neem me niet kwalijk. - Geen probleem.

Zou u hier willen tekenen?

Ik moet u echter wel vragen uw trouwring niet meer te dragen.

In sommige situaties kunt u door uw ring uw vinger kwijtraken.

Het is een kwestie van voorzorg.

Draagt u hem,

dan is het contract nietig.

- Was dat het? - Ja. Ik wens u een goed concert.

Het is fijn om uw man in de Opéra du Rhin te ontvangen.

Het is een eer voor Philippe.

Neem me niet kwalijk.

Ga uw gang.

Hallo?

Ja.

Ik kan nu niet met je praten.

A-mol.

Ik bel je zo terug. Doe zoals afgesproken.

Ik bel je terug.

Oké.

Die passage lukt niet.

Ik hoorde niets bijzonders.

Je beheerst die passage uitstekend.

Je bent er klaar voor.

Het zal prima gaan.

Kan ik nog even repeteren?

Ja, natuurlijk.

O, ik liet mijn sjaal in de auto liggen.

- Ik loop met je mee. - Nee. Ga maar alvast.

Gefeliciteerd!

Je deed er lang over!

We wachten al langer een uur.

Gelukkig kwamen we niets te kort.

Gefeliciteerd.

Dank je. Dit verwachtte ik echt niet.

- Gezondheid! - Gezondheid!

Bedankt.

Gezondheid!

- Gezondheid. - Gezondheid.

- Ben je blij? - Nou en of.

Ik ben er echt van ondersteboven.

Ik verwachtte dit echt niet.

Bedankt. Dit is echt...

buitengewoon.

- Bravo. - Dank je.

Bravo.

- Alles goed? - Ja.

Dank je.

- Van harte! - Bedankt. Fijne avond.

- Gaat alles goed? - Prima.

We zijn nog maar net begonnen.

Zeker weten?

Gaat het, Philippe?

Gaat het?

O ja, hoor.

Kijk dan wat een schatje.

Hoi hoi.

Philippe.

Sorry, hoor. Ik weet niet wat ik had.

Ik kreeg ineens hoofdpijn.

Een migraine?

Nee. Ik weet niet wat het is.

- Zal ik ze vragen te vertrekken? - Nee, het gaat zo wel weer.

- Zeker weten? - Ja.

Fis.

Ik hoor niets.

Dat moet wel. Hij zit er een kwart noot naast.

Oké. Check het maar.

Uw machientje werkt niet. Hoor dan!

Maar dat klinkt goed, Philippe.

Welnee! Dat klinkt niet goed.

Nee.

Astrid Kessler mobiel

Ga uw gang.

Alles is in orde.

- Dank u. - Tot ziens.

- Dag. - Dag.

Kom.

Het trommelvlies is echt enorm beschadigd.

Welnee. Geintje. Je hebt helemaal niets.

Leuk geintje.

Je bent weer aan het somatiseren.

Het concert komt eraan...

Je bent gewoon bezorgd.

Hoe slaap je?

Slecht.

Dat is het 'm.

Als je minder strest, zul je weer slapen.

Weet je zeker dat ik niets heb?

Ik ben meer bekend met rode billetjes

dan met trommelvliezen.

Wil je het adres van een goede KNO-arts?

Nee. Als jij zegt dat ik niets heb...

Goed.

Maar weet je het zeker?

Wat?

Dat je billen niet rood zijn.

Je bent echt niet wijs.

- Ontving je de concertkaartjes? - Ja. Maar we hebben dan al wat.

Welnee. Natuurlijk komen we.

Dag, mevrouw.

Ja.

Hoe oud is uw kind?

Hoe lang al?

- Ben je alleen? - Momentje.

Waar zijn je ouders?

Tegen wie heb je het?

Tegen...

Je wordt oud, jongen. Sorry, ik ben aan de telefoon.

Sorry.

Het lukt me niet.

Dat geeft niet.

Ik kan alleen lopen.

- Ik wil je helpen, mam. - Dat weet ik.

Daniel Kessler 1943 - 1984

Marc Kessler 1974 - 1984

Je broer zou gisteren 40 geworden zijn.

Het was ook jouw verjaardag.

Ik gaf je geen cadeautje...

Dat geeft niet, mam.

Ik vergeet het ook vaak.

Het is vies, vind je niet?

Wacht even. Ik zal je helpen.

Doe jij het maar.

Gaat het?

Ja, hoor.

Je broer was gek op tekenen.

En daar had hij best talent voor.

Ja. Marc had voor veel dingen talent.

Herinner je je de sonates met vier handen?

Uiteraard.

Je liet hem de moeilijkste passage spelen.

Dat ging stroef.

Hij wilde je laten zien dat hij het kon.

Jij had meer talent dan hij.

Dat mag je niet zeggen.

We waren gewoon...

verschillend.

Zo bedoelde ik het niet. Sorry.

Wat is er?

O, niets. Niets.

Goed. Zullen we? Het wordt koud.

Dit kan niet, hoor!

Er liggen allerlei bedorven etenswaren in.

Een kind verliezen,

is het ergste wat je kan overkomen.

Ik ben er voor je.

Dat weet ik, Marc.

Ik ben Philippe.

Wat zei ik dan?

Laat maar zitten.

Ik heb wat rust nodig.

Ik bel je.

Ga door, het is prachtig.

Nee, ik ben het verleerd.

- Hoe is het gegaan? - Niet geweldig.

Ze gaat erg snel achteruit.

Misschien kunnen we thuiszorg

voor haar regelen.

We zien wel.

Dat komt nog wel.

Wat is dat?

Dat zijn bloemen.

Van wie kreeg je die?

De directeur van de opera stuurde ze om je te bedanken voor je recital.

Ah.

Oké.

Ik heb al heel lang niet zo'n goed beheerste versie gehoord.

Is dat een grapje?

Hé, wacht!

Hé!

O, jezus...

De gehoorstoornis kan door oorsuizen komen, maar...

die hallucinaties van je...

Ik zag hem voor het eerst in jouw wachtkamer.

Hij droeg een soort rode pyjama.

Dat weet ik zeker.

Ik zou 't niet weten.

Hoor eens,

na je concerten zal de druk van je schouders vallen.

Je zult omvallen en 72 uur lang slapen.

Daarna zal alles over zijn.

Maar...

als het daarna niet over is,

verwijs ik je naar een specialist.

Een steengoede.

Een psychiater, dokter Garraud.

Als je er last van blijft houden,

bel je haar namens mij...

Zij kan je vast en zeker helpen.

Oké?

Dank je wel.

Astrid belde me.

Ze is niet op de details ingegaan, maar...

ze begrijpt je momenteel niet helemaal.

Wanneer komt die baby er?

- Ik zie het verband niet. - Jullie hebben 't er al jaren over.

We denken erover.

"We"

of Astrid?

Philippe, kom op.

Ik moet ervandoor.

Bedankt, hè.

Tot zo.

Is er iets?

Sorry voor gisteravond.

Je bent gestrest vanwege het concert.

Niet alleen.

Kunnen we praten?

Ik weet niet of ik wel een kind wil.

Ik voel me er niet toe in staat.

Waarom zeg je me dat nu?

Het spijt me, ik...

Dat had ik niet moeten zeggen.

We praten er na het concert over. Oké?

Dat weet ik niet.

- Wat doe je? - Ik ga naar huis.

Nee, wacht. Wacht. Alsjeblieft.

Ik...

Ik heb je nodig.

Dit is de voicemail van Astrid Kessler.

Ik ben nu niet bereikbaar.

Laat een bericht achter, dan bel ik terug.

Marc.

Marc!

- Marc? - Wat is er gebeurd?

Marc!

Wat is er gebeurd?

Dat weten we niet.

Marc!

Hoor je me?

Ruimte! Aan het werk!

Marc! Hoor je me?

Gaat het?

Kom voorzichtig overeind. Kom.

Kom maar.

Oh, oh, oh...

Wat is er gebeurd?

We waren je even kwijt.

Gaat het, Marc?

Laat hem bijkomen. Werk maar gewoon door.

Hé... je neus bloedt.

Bij de wasbak kun je je gezicht wassen.

Je lijkt me een beetje...

Oké. We zijn er.

Blijf je overeind?

Gaat het?

Hier is water.

Gaat het?

Het bloedt nog. Ik ga watten halen.

Ik ben zo terug.

Philippe Kessler Skrjabin / Chopin

Heeft u een kaartje?

Ik ben Philippe Kessler.

Laat me dus binnen.

Haal de directeur erbij.

Laurent. Die ken ik goed.

Meneer, alstublieft...

Meneer. Alstublieft. Dank u.

En sodemieter nu op!

Heb ik je pijn gedaan?

Vooruit, smeer 'm.

Wat doe jij hier?

Dank je.

Met wat me net overkwam, kan ik misschien beter niet...

Ik voel me vreemd.

Olivier had het over een psych...

Dokter Garraud?

Ja, inderdaad.

Heeft hij dat verteld?

Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen...

Ik bevond me ineens in een soort...

Enfin...

Ik was aan het spelen en...

Wat... Wat heb je in mijn glas gedaan?

Rustig maar, Marc.

Alles komt in orde.

Hier.

Drink wat. Je zult wel een droge keel hebben.

Ze gaf je wat te veel, maar 't is zo over. Wees gerust.

Ik heb je overal gezocht.

En toen belde Astrid en hebben ze je hier gebracht.

Ik snap er niets van. Wat doe ik hier?

Waar is Astrid?

Marc, lieverd...

Hoe noemde u me?

Je heet Marc Kessler.

Ik ben je vrouw, Jeanne. We zijn al 9 jaar getrouwd.

Dit is niet je eerste aanval.

Nee. Ik heb net een concert gegeven.

Kijk hier eens naar.

Kijk dan.

Kessler Marc

Philippe is je broer. Jij bent Marc. Je bent Marc.

Marc...

Het spijt me, Marc. Ik had geen keus.

Wacht. Blijf hier.

Nee, nee.

- Marc. - Papa!

Daniel Kessler 1943 - 1984

Vertaling: Ilonka van Gerven Ondertiteling: Eclair Media