Original subtitles

Kom! Kijk! Ga niet over!

Wat je hier ziet, heb je nog steeds nooit gezien. Een sensatie!

Kom en verwonder je! Je zult niet teleurgesteld zijn!

De wereld heeft dat nog niet gezien. Ik bied je hier een wondermiddel aan.

Een geneesmiddel tegen alle ziekten. Wil je dat missen?

Dat is wat ieder van ons nodig heeft. - Jij daar, kleintje, kom hier!

Weet je wat, waar dames kan faciliteren? - Een overdracht?

Wat? Ja, ja, een vertrek.

Voor twee sous laat ik je zien waar. - Dat had je wel moeten doen.

Dus dames, ga weg!

Oh god!

Ik hoop dat het niet zo ver is. - Ik kan niet meer.

Kom je naar het theater? - Nee, nooit. We zijn zo arm.

Wat hier? - Ja, madame.

En til de rokken mooi op, dus je schijt jezelf niet.

Maak je geen zorgen, ik zal oppassen. - Bedankt.

Ga daar weg. - Laat me beginnen. Ik heb er een sous voor betaald.

Zijn er geen spenen te zien? - Maar ik wil.

Het zeildoek opzij. Zo zal het niet werken. - Doe het! Een beetje sneller.

Vertel me, Molière, heb je geen honger? Mijn maag gromt.

We moeten uit het donker komen ... Waar heb ik dat voor gedaan?

Hier. - nee. - Smaakt goed. - Waar zoeken we naar in dit nest?

Wie heeft de schuld? - Wat betekent dat, wie is de schuldige?

Dat is de prijs voor je gekibbel, voor je hang naar tragedie.

Mag je Corneille niet meer spelen? - Als hij het was geweest?

Was ik zo slecht? - Je was niet betrokken.

En als! Ik heb genoeg appels genomen om dat te weten.

Je speelde ernaast. - En jij? - Ik was niet slechter dan jij.

Nou, dan zullen we niet hier zijn gooi de parels opnieuw voor de zeugen.

Of reciteer ik van Nicomedes? Waarom niet? - Nee! Nee!

Geen goud in de wereld kan dat om deze prachtige schat goed te maken.

Zo onbetaalbaar is dit juweeltje.

Zo zag je er niet uit toen je jong was. - Ik droeg ook geen vodden.

Deze zondige jurk.

Dat is een heks.

Ik haal dat naar Parijs. - Ik heb haar voor je ontdekt.

Ik was er eerst! - Nee, kerel, ik was er eerst. - Alsjeblieft!

Back. Een voor een. - Uit de buurt, oude man, ik wil naar binnen.

Ze willen dat allemaal. - Ik moet de kunstenaar leren kennen.

Ik ben haar vader. - En de cavalier daar, is waarschijnlijk haar oom?

Wat bedoel je daarmee? - Dat je me door moet laten.

Ik heb niet met je gepraat. - Maar met mij.

Heren, kalmeer. Ik bied je iets anders, theater.

Je danste goddelijk. - Dat moet je doen wachten. Vraag de vader over de prijs.

Je vader is het met alles eens. Hij kruipt in het stof voor me.

Wil je naar Parijs? - weg, weg, ik moet me concentreren.

Ik word meegesleept door de jouwe Souplesse. - Ik vergeef mezelf.

Ik wil je naar het theater brengen. - Wat denk je, wat ik hier doe?

Nou, je danst. - Verdomme, Ik wil iets voor mijn geld.

Wie ben jij? En in welke groep moet ik spelen?

Mijn gezelschap is het "Illustre Theater". En ik ben de eerste acteur.

Dat was veel te kort voor de prijs. - Ben jij een Moliere?

Ik ben René du Parc. De neef. de Schepper van zijn beroemde capriolen.

Mijn droom is altijd het theater geweest. - Je bent ervoor bestemd.

Niemand kan aan zijn bestemming ontsnappen. - Ben je helderziende?

Bij voorkeur je man.

Je omzeilt niet. - De weg naar het hart is altijd rechtdoor.

Ik weet niet wat ik moet zeggen. - Gewoon ja.

De deuren van het theater openen. Parijs staat voor je klaar. Zoals ik.

Laat me niet wegkwijnen. Molière wacht, en ik heb honger.

Is dat echte liefde of speel je mij? hoe gaat het? - Zie ik eruit als een leugenaar?

Mag ik je voorstellen? Dit is Marquise, mijn vrouw. - Waar is Molière?

Hij pakt de voorganger op. Hij is een getuige. Ze behoort nu tot onze groep.

Dat is Armande, Madeleine en Genevieve.

Daar is de verachtelijke verleider, dat vernietigt mijn familie.

Dit paar moet getrouwd zijn anders zal de man niet verschijnen.

En zonder hem geen jaloerse kreet Berling. - Ik wil mijn dochter terug.

Geef hem de vrouw terug. - Wil je me verscheuren? - weg van de bruid!

Ik bid u, eerwaarde, Houd je kantoor vast. - Stop! Stop!

Het is niet toegestaan ​​zonder de toestemming vader. - Je hoort het zelf.

En jij, mijn kind, wat denk je? - Ik wil zijn vrouw worden.

Op de voorwaarde dat ik nooit meer hoef te dansen.

We gaan naar de huwelijksceremonie. - Dat is mijn dochter.

Ik haat het als mijn eten wordt koud. Dat maakt me winderig.

Als je je dochter weggeeft, dat wil goed overwogen worden.

En als je de hele nacht scheet, Ik heb tijd nodig om het met me eens te zijn.

Is het moeilijk voor jou, voor anderen? geven? - Niet meer dan jij.

Als je een idee geeft, kijk Jij hebt ook altijd de inkomsten.

Ik bied je dochter aan mijn hart en een carrière in Parijs.

Ik wil zeggen Er moeten er duizend binnen zitten.

Waarom is hij zo van streek? - Hij verdient niet zoveel in zijn leven.

God wil het zo. Mijn dochter is onbetaalbaar. - Hij is gek.

Twintig. - Vijftig. - Vijftig? Wil je jezelf weggooien naar deze vent?

Zevenentwintig. - Nooit ooit! - Achtentwintig?

Ik bied dertig en ik zal niet vertrekken los. De man daar is mijn vriend.

Mijn broer, mijn René. - Bedankt. - Bedankt.

Als je het er niet mee eens bent, De voorganger krijgt twee keer te doen.

Namelijk je begrafenis en onze bruiloft.

Deal.

Als ik het mag vragen? Wil je Marquise Neem Therese tot vrouw?

Wil je ze beschermen, in goede? en slechte dagen? - Ik wil.

En jij, Marquise Therese, wil je hem? om een ​​echtgenoot te nemen? - Ik wil.

René, wat bied je haar aan? - Mijn vertrouwen. - Dat is goed. Amen.

Spelen bij Molière is een grote eer. - Bedankt, Maman.

Je hebt nu de jouwe. - Kom hier. - Out! Eruit!

En nu, dames en heren: De jaloerse gekrabbel.

Oh lieverd, liefste vriend, hoe arm geest is je vader.

En welke duisternis in zijn ziel? - Het verwart me opnieuw.

Ik hoop een draai van de Destiny brengt me betere tijden.

Je hebt alle kwaliteiten die je hebt voor die behoeften. En ik ook.

Nogmaals vanaf het begin. - Oh lieverd, liefste Vriendin, hoe arm geest ...

Verhalen over liefde en jaloezie. Je zult de grote Turk zien.

Iedereen krijgt hun geld.

De handel is gesloten. De Turk haalt de vrouw op tegen de afgesproken prijs.

Hij verkoopt voor een lage prijs. Dat is jammer voor jou.

Het zal voor altijd van jou zijn en voor altijd. Alleen jij en niemand anders.

Tot ziens, slipperheld. - Tot ziens, monsieur.

Zapperlot! Deze vent verliest echt geen tijd.

Ik zal zijn vrouw zijn, deze Vettel, breng hem nu al naar de man.

Of ik draai zijn nek omdat hij heeft een oogje op mijn lieve Lucille.

Ik zal hem eerst hoorns aanbrengen.

Kijk, zijn aanbiddelijke dienaar. Welnu dan.

Wat is er? Ik hoor het. Ga je gang, spreek, mijn kind.

Heeft je Meesteres geen bericht voor mij?

Wil je me laten wachten? zal Ik scheur de woorden uit je keel?

Ze is stil. Ze heeft me niets te zeggen.

Ze heeft me niets te zeggen. Ze hult zichzelf in stilte.

Ik dans! Ik spring! Ik spring erin!

Mademoiselle, alsjeblieft, een beetje luider. We begrijpen geen woord.

Zeker. Maar dat is omdat ...

René. - Armande, uiterlijk.

Hier ben je. Ik vroeg het me af ik al, waar je bent.

Mijn Heer heeft twee dienaren. Demp één, dove de andere.

Hij stuurt haar naar de mannen, met wiens vrouwen hij rotzooit.

De een of de ander. - Wanneer een cuckold hem beklaagt,

dan stuurt hij de duif naar hem toe. En als het andersom is,

als hij hoorn op wil zetten, wie zal hij dan sturen?

Hij stuurt de mute.

Omdat niemand hem graag wil horen er is een ongeluk gebeurd.

Kom, kom, geliefden!

Gemach, Gebruder, gemaakt!

Hoewel het lot slecht met je speelde, je zult geen medelijden krijgen.

Maar tranen en verdriet gingen kapot mijn cirkel.

Jij snuffelt, ik ben de grappenmaker. - De arme druppel.

Wat jammer ...

Zelfs de beste vernietigt ons met hun vluchtigheid.

Dit geslacht is de ondergang de wereld. Ze zouden verdoemd moeten zijn!

Met hun begroetingen en heksen kunst. Hel, laat ze gaan!

Laten we naar mijn huis gaan en sluit de avond in vrede af.

Morgen is zijn woede verdwenen.

Als je grouchige echtgenoten bent Annoy, stuur haar terug naar school.

Marquise, dat moet je doen blijf in stemming. Weg ermee.

Dus hier. En onthoud dat altijd dat Versailles op ons wacht. Eruit!

Iets zoets voor mijn snoepjes. de Chocolade is voortreffelijk. - Bedankt.

Wat is er aan de hand? - Ze steelt de scène.

Mensen vinden het leuk het dessert beter dan het gebraad.

Ze is prachtig. Weet iemand haar naam?

Het maakt je neiging niet wakker naar het andere geslacht. - Maak je geen zorgen.

Ken je haar, Monsieur Racine? - Nee, maar Lully, misschien.

Dit is Marquise du Parc. - De geliefde van Molière? - Dat is zeker.

En die van Corneille. - Hij schreef haar een sonnet.

De lieve oude vrouw. Hij kon nauwelijks meer voor haar doen.

Zij is de vrouw van René. - De engel is getrouwd met deze Fettklops?

Ja, hij zou er rechtstreeks vandaan moeten komen Hannibals olifanten zijn afstammelingen.

Hij komt uit Lyon. Is hij een Carthagiaan?

Ik sprak over olifanten, en niet van een commandant.

Als dat een brainstorm was, hij vuurde niet met mij. Pardon.

Ik ben een muzikant, maar dat ben ik Ik wil nog steeds een foto voor je maken.

Olifant en de markiezinige man één ding gemeen hebben: een koffer.

Het spijt me dat ik niet je grap ben raden. Racine, maar ook niet.

Laten we naar de prins gaan. Hij viert zijn terugkeer naar Parijs.

Ik zou het niet hebben gedroomd.

Deze kleine puntige kleine tanden. - Monsieur Lully! - Dat is leuk.

Op de juiste plaats.

Go! Go! Ga door!

Seigneur! Heb je dat gedaan Veel plezier, Seigneur?

Dat klopt. Ik lachte en lachte. Madame ook.

Jij hebt mij heel erg, Mademoiselle.

Mijn vrienden vinden het ongebruikelijk dat ik bezwijk voor je charme.

Ik wil de andere acteurs van de Introductie van groep: Madeleine Béjart.

Niet nodig, Molière. Ik ken ze al decennia.

Ik heb net een gedachte. Monsieur Lully ...

Monsieur Lully!

Oh, Lully, schrijf voor de verjaardag de koning is een balletkomedie.

Hare Majesteit zou graag willen gratie door Mademoiselle du Parc.

Aha. - Ja. - Ik ga meteen aan de slag.

Iedereen weet dat mijn broer een gepassioneerde danser.

Wanneer is de verjaardag van Zijne Majesteit? - Volgende week. Waarom?

Mijn God, onder welke ster ben ik geboren?

Dat ik altijd mijn leven heb verloren terug naar dom ...

Born. Dat ik mijn leven heb altijd verloren van stom ...

Ga naar de hel! Ze gaan niet dood ...

... de domme en dwazen. De domheid heeft tegen mij samengespannen.

Domheid! Hoe zou ik daar moeten werken?

Moet ik later terugkomen? - Nee, nee. Wat is er?

Ik ben ongelukkig. - Is René nee goede man? - Dat is waarom het niet is.

Vind je Parijs niet leuk? - Dat is waarom het niet is. Ik vind het leuk om hier te zijn.

Dan ben je zwanger. - Nee, dat is niet waarom.

Je maakt me gek. Dat is waarom niet het. Heb je nog iets anders in gedachten?

Ik wil spelen. - hoe?

Je wilt weer de domme spelen. Is dat het?

Ik heb niet alles naar beneden links, alleen maar om te blijven dansen.

Maar je danst hier anders. Je danst voor de koning.

Nou ja, zo ja? - Je kunt je geluk beproeven.

Ik wil theater spelen. Ik wil het podium op.

Vertel het René. Hij probeert het met je. Hij doet dat goed. Ik moet werken.

Madeleine en de anderen vertelden het wat ze je schuldig zijn.

Oh, wat? Zeg je dat?

Hm, dat jij de beste bent. - En wat nog meer?

Dat het belangrijk is dat Het publiek zit comfortabel in het theater.

Dan moeten alle lichten uitgaan. Dan is het moment daar.

Dan gaat het gordijn omhoog, en het is eindelijk tijd.

Het spel kan beginnen.

De armen open ... hier in de buurt in deze plaats van prachtige festivals,

de hoogste heerser in nederigheid zijn.

Kom op, stervende gasten, van mijn diepe schrijn in het bos.

Muziek, meester!

En nu Satyren en probeer Centauren rond Allemande. Hopp! Hopp!

Yes! Goede zaak! En nu Madeleine voorwaarts!

Helemaal naar voren. - Haar herder wijkt terug. Er verschijnt een hogere man op het toneel.

Maak ruimte, jullie mensen en stoor zijn geluk niet.

Nou, eindelijk. Het was ook tijd. Madeleine, terug!

Mijn God, onder welke ster ben ik geboren ... - Dat is niet hoe het werkt.

Kom op, verander! Marie, haar kostuum!

Zo goed. - Waar is mijn tekst?

Jij bent de koningin van het bos. - En zeg geen woord?

Jij danst. - Ik zou moeten spelen.

Is het mijn schuld?

Ik stond op het punt om de tirades te doen Schrijf. Omdat je me gestoord hebt.

Niet zo overdrijven. Je lag al te slapen

na met je drie-gong-aanvallen het spel zou eindelijk moeten beginnen.

Veranderd, ik heb geen tijd om chatter. - Was alleen vrouwen die dat doen.

Monsieur Lully zal met u repeteren. We gaan hier verder. Allez!

Madeleine nog een keer! - Ik dans niet in deze game.

Deze vrouwen!

Gefeliciteerd.

Oh, ik ben bang dat was een mislukking.

Sta je dat toe? - Wat doe je hier?

Ik bied je mijn hand en de mijne aan Knieën, zodat je naar de balustrade komt,

om je neer te halen. Dat heb je in gedachten. - Ja.

En ik heb alle reden. - Waarom zo verlegen?

Het water is diep. Je zal zeker verdrinken.

Wat wil je van me? - Ik zag je onlangs dansen.

Dat is mijn verdriet. - Het gaat goed zoals jij. - Dus je bent ook dansers?

Nee. Maar ik heb niets meer dan mijn talent.

Ik ben niet nobel. Zonder familie, zonder bezittingen.

Ik moet mezelf doorprikken.

Het heeft geen zin rebel. Er zijn gewoon slechte ...

en rijk, hooggeboren en mindere, koningen en slaven.

Dat betekent dat ik geen hoop heb. - Integendeel.

Je moet leren lachen en te zijn wat je verwacht.

Kijk me aan. Ik heb geen keus. Ik leef door de machtigen. Ik dans.

onthouden als je vandaag voor de koning danst.

Omdat je dan kunt je verwarmt jezelf ook in de zon.

Wie ben jij, monsieur?

Waarom deze dribbel voor een extra? - Het eindigt nog steeds in een ramp.

Ik heb je gewaarschuwd.

Nu heb ik het. Kijk hier! Nu kan ik het.

Je kunt niets doen. Basta! Basta! Finito!

Als deze vrouw danst, speel ik niet. - De maestro heeft lucht. - Molière!

Molière! Ze is verdwenen. Ik heb overal gezocht.

Zou je haar wens niet kunnen vervullen? - Ze maakte me boos.

Je hebt haar beloofd.

Een man van eer houdt de eden hij doet het in bed.

Waar heb je het over? - Dat kan je met haar slaap. Maar maak haar niet verdrietig.

Als ze lijdt voor jou, kan je het met mij doen?

Dat zou je dus doen steek je hand tegen me op?

Wil je hier over mij oordelen? vasthouden? Geef de wrekende engel?

Ik zeg slechts twee woorden: Ik wil spelen of sterven.

Ik zweer je voor alles, dat je zult spelen.

Maar vandaag ga je dansen. - Silentium. De koning.

Ik ben verloren.

Marie, mijn kostuum! Het begint! Snel! Shoo! Shoo!

Wat zeg je daarvan? Vanmorgen we hebben er geen één, twee, drie, vier gehoord.

Ik moest hem in de slagbomen stoppen. Maar nu hebben we plezier.

Ik hoop het de dames zijn goed vermaakt.

Dus, ga! - Laat me voorbijgaan. Is hij er al?

Ik weet het niet, ik ben bang. - Dat komt goed.

Molière, ik ben aan het wachten!

Muziek, meester!

Het is net als catacomben. - Nu is het tijd. Het is onze beurt.

Dat is goed. Het is genoeg. Je maakt me gek!

Dus, ga er nu uit!

Wacht. - Nu

We zijn gered.

Ik geloof dat niet, Monsieur Molière. - Geen zwart schilderij.

Ik had zo'n haast. - Wat is er?

Ik heb geen tijd meer gehad, om dat aan haar te geven.

En ze moet een fiets hebben versla voor de koning. Oh god!

René, dat is mijn ondergang.

Molière!

Kom dichterbij, Molière. Jij hebt het vermaken ons bovenmatig.

Waar Laffirs en Ignoranten slechts illusies zijn zijn, alleen kunstmatigheid en uiterlijk,

jij hebt ons om het theater op een nieuwe manier te tonen

als een bron van het ware leven bij uitstek.

Waarom moeite doen, als deze man zo is het gemakkelijk om voor de gek te houden?

Maar, lieve kind, wie heeft dat heb je het zo verpest? Kom, kom!

Wat is er net gebeurd? - Ik ging biechten.

Er zijn de biddende zusters viel me aan. En zij ...

... ze zeiden het kind, dat ik draag zou van de duivel zijn.

En ik besmeur de kerk. - Niet huilen. Ik vermoord ze.

Ik zit erin. - Blijf waar je bent.

Dus, alsjeblieft, ga nu verder. Maar lieverd ...

Ga naar Madeleine. Ze geeft om jou.

Is Madeleine van mij? Moeder of zus? - Wat?

Waarom vraag je me dit? - Omdat ik het wil weten.

Afhankelijk van waar we naartoe gaan en nieuwe mensen ontmoeten,

zij zal een zuster zijn of ooit gepresenteerd als een moeder.

Dat is niet belangrijk. - Je moet blijven waar je bent.

Armande heeft je iets gevraagd.

Het is het beste dat ze aan Madeleine vraagt. Weet je wat deze vrouwen zeggen?

Dat de jongen die ik heb word en wiens vader je bent,

dat het niet alleen je zoon is, maar ook je kleinzoon.

Dit wordt alleen verspreid door de geestelijkheid, wie wil mijn werken verbannen.

Je schaam je voor mij, probeer het om me te verbergen. - Maar, lieve ...

Daarom gaf je haar de rol je schreef voor mij.

Maar je kunt nog steeds in je toestand zijn onmogelijk om een ​​zuivere maagd te spelen.

En jij kunt dat doen? - Ik speel het Rollen omdat Molière het op die manier wil.

Op uw best. En voor de groep.

We zeggen gewoon dat het kind van Tartuffe is.

Nog een woord, en ik draai je nek.

Heer, Heer! - Vertel me de waarheid. - Ik hou van je.

Jij draagt ​​mijn kind. Wat moet ik zeggen?

Toen deze vrouwen me aanvielen, Ik dacht aan mijn kind.

Ik dacht, als het me vraagt, wat zeg ik dan?

Je zult zeggen, ongeacht of de man je vader of grootvader is,

hij is tenslotte Moliere.

Ik ben hier namens de koning.

De koning stuurt voor mij? Wat beveelt Zijne Majesteit?

Hij wil je morgen zien.

U hebt gelijk, dat is het de kunst van het goede en de rechtvaardige.

Ik zie het goede. Maar ik doe het kwaad.

Ik zie Monsart niet.

Moet ik een eeuw wachten, voordat Versailles klaar is?

De vorst, majesteit, hij heeft het vernietigde het hele materiaal.

Waarom ging je niet werken in de zomer? - We waren nog niet klaar.

Ik geef de schuld. Verlaat me niet word ongeduldig. - Majesteit.

Molière, kom dichterbij.

Alleen hij. - Majesteit.

Mijn lieve Molière, de uitvoering van jou We moeten "Tartuffe" uitstellen.

Ik ben verzekerd van getuigen dat de kerk aanstoot kon nemen.

Wanneer ik het stuk voor je lees, heb je gelachen om de onverdraagzaamheid?

Maar de zon is donker geworden. Daar moeten we rekening mee houden.

En als we tenminste een keer zou kunnen spelen voor Uwe Majesteit?

Ik ben de staat. De staat wil er geen Moeilijkheden vanwege het spektakel.

Laten we iets nieuws bedenken.

Iets, wat vroom en de tuin graag.

Iets nieuws? Ja. Een stuk schrijft niet alleen, ik moet dat doen.

En ik heb nog maar twee dagen over. - Ja, twee dagen zijn te weinig.

God had een week nodig, om de wereld te creëren.

Majesteit, we kunnen "Tartuffe" speel ook in Engeland.

Moet ik daarom oorlog voeren? - Of ergens in de koloniën?

Nee, ik wil hierheen gaan geen heidevelden en geen wilden.

We benadrukken dat we onszelf zijn zich tegen de hervormde kerk keren.

Ik denk het niet.

Mijn zuster beveelt monsieur aan Racine. Voer zijn nieuwe stuk uit.

"Thébaide" het betekent goed. - Is het een komedie?

Je zult het zien. Dat zal je regel alles al naar gelang uw wensen.

Je weet maar nooit of je wilt huilen of lachen.

Lieve God, de koning wil ons op het einde nog steeds naar het klooster gestuurd.

Iemand wil buiten met je praten.

Als ik moet worden opgehangen, kan dat Ik kies het touw niet.

Speel het spel van een beginner.

Friends! Luister, vrienden!

Hier is Monsieur Jean Racine, Auteur van de "Thébaide". Voorzichtigheid.

De koning was zo vriendelijk om ons zijn werk toe te vertrouwen.

Een tragedie? - Eén vraag Mevrouw, of een verwijt?

Ik ben gewoon nieuwsgierig. - Het is een tragedie.

Dan is het een verwijt, monsieur Racine, maar niet tegen jou.

Tegen wie dan? - Tegen Molière.

Hij wil je een dienst bewijzen. Maar het schaadt ons.

Wat we hier in Parijs verliezen, moet we werken onze weg terug naar het platteland.

Je kent onze groep geen tragedie kan spelen.

Het is een heel goed stuk.

Het is onze taak om te lachen.

Ik ben bang voor de tragedie van Racine gaat in een dwaze farce met ons.

En vlieg appels voor het podium.

Zou het voor mij kunnen zijn om een ​​rol te spelen in je spel?

Niets beter dan de mijne Om woorden uit je mond te horen.

Heb je geen bezwaar tegen mij? - Waarom zou ik?

Dat zou de mijne zijn eerste rol in een tragedie.

Ik ben zo gedurfd. Ik denk dat dat geen is.

Dames, heren.

Charles is Polyneikes, hoewel ik van mij ben had graag een andere broer gehad.

Jij bent Eteocles, de oude koning van Thebe.

Niemand anders is uitgesloten, je hebt de leeftijd ervoor.

Retour speelt de Heamon, de geliefde van Antigone. Wat de mannen betreft.

Neem het. - Ja. - Zon - Mijn kleintje. - Ja.

Wat betreft de vrouwelijke rollen, Madeleine is Lokaste ...

Geneviève speelt haar vertrouwelinge Olympia en Catherine is Antigone.

Dat is goed? Dat is onmogelijk.

Antigone moet genuanceerder zijn worden gespeeld als Lokaste.

De veeleisende rollen Dat heb ik altijd gehad. - Zeker, Madeleine.

Maar zelfs in de oudheid waren de moeders die vóór hun dochters zijn geboren.

Ik zie Marquise al als Antigone. - En waarom niet?

Ik bestudeerde de verzen. Dat is mijn rol.

Ik heb de leeftijd en al het andere ook.

Madeleine is oud genoeg voor mijn moeder, zo niet meer ...

en jij zou de perfecte dienaar zijn, dat is sowieso jouw onderwerp.

De ondersteunende rollen is Geneviève. - Als je de Antigone speelt,

Ik zou graag je geliefde willen zijn, niet de jouwe Partner. - Je zult niet een van hen zijn.

Voor mijn geliefde die je niet hebt het formaat om me gelukkig te maken.

En wat betreft de partner, daar Ik speel het liefst met een stoel.

Dan geef ik het op. Laten we naar René gaan speel met zijn betere helft.

Je zou me de moederrol geven? - Waarom niet?

En ik speel de dienaar? - En ik haal de emmers eruit, ja?

Ik ben het ermee eens. Waar wachten we op?

Om je te wurgen!

Nu is het voorbij! Heb je dat gedaan niets in je hoofd dan je ijdelheid?

Ik ben moeder, Creon. En mijn hart klopt alleen voor hem.

En toch is de koning van mij niet minder leuk. Oh, wat een marteling!

Een laffe hoveling kan hem haten, maar nooit zijn moeder.

De moederliefde is oneindig. Het hart de moeder kan hem niet ontkennen.

Jouw denken, Je gevoel is anders.

De vijanden van de koning zijn dat niet Je vijanden. Kreon, je bent vader.

En bij deze vijanden ...

Kreon, je bent vader. En bij deze vijanden ...

Kreon, je bent vader. En onder deze Vijanden, misschien ziet u een zoon.

Je weet hoe graag je bent Haemon bedient de Polyneikes.

Bravo! Bravo!

Ik ben het goed bewust, dus ik wil het Gerechtigheid laat ik gerechtigheid.

En toch haat ik hem. Zelfs als ...

Ik haat hem des te meer. - Stop ermee! Stop ermee!

Dat je hem moet haten, zoals zijn vader hem haat.

Waar wil je met mij heen? Het is nog niet voorbij. - weg.

Dat deze vrouw je vermoordt? - Ik wilde haar gewoon helpen.

Je kunt niet zo naïef zijn. - Twijfel niet aan je trouwe volgers.

Met haar eigen leven zij zullen de jouwe beschermen.

Eindelijk jagen op de markiezin weg. - Ik neem het niet van me af.

Stop ermee!

Verdwijnt!

Wie weet waar ze zich verstopt? - Maak je geen zorgen, we zullen haar vinden.

Hij zal mijn tong eruit scheuren. Ik scheur haar in stukken.

Hier is ze niet. De pest zou haar moeten pakken.

Wacht! We zullen je pakken!

Ik wil de hartslag horen. Stormachtig. Zo zacht als een oogwenk.

Niet van daar, maar vanaf hier.

Spreek tegen me: Haemon, kijk, hoe liefde me gevangen neemt.

Niet voor mezelf, Ik ben in deze wereld voor jou.

Geen woord erover. Laat me nu gaan! - Je moet herhalen.

Onlangs wilde je de wereld verlaten, omdat ze niets voor jou bedoelde.

Haemon, kijk, hoe liefde me gevangen neemt.

Niet voor mezelf, Ik ben in deze wereld voor jou.

Je moet die woorden hebben niet reciteren, maar lijden.

Ja. Jij houdt vast ving mijn vluchtige ziel.

Ik ben vastgebonden en vol verlangen.

Het verslaat mijn hart in hete angst. Jij bent met mij.

Ik ben bij je.

We zijn hier welkom. Alstublieft.

Het heet, Monsieur Racine zou het gewaad hebben genomen. - Voilà!

Ik wilde je hier hebben. wanneer de koning wil oorlog voeren in kant,

dan wil ik een damesregiment leid om de koning te plezieren.

Je hebt Monsieur La Fon niet taine verwacht. - Waarom vraag je dat?

Ik voel me als de vos in de nerstall. - Laat je niet eten.

Het is zo serieus. Het stuk.

Ik zou je hier heel vaak willen zien.

De beste in het koninklijke theater gebeurt vaak achter de schermen.

Kleine ogen. - normaal meestal! - Hoe stom!

Ze heeft haar naakte voor de koning Butt getoond. - Monsieur Racine!

Ik wil dat je wordt verweduwd Madame Mon Voisin leert het kennen.

Specialist in gifpoeder en Potions, Black Fairs.

Is dat een veroordeling? - Nee, mijn sociale positie.

En zonder enig gevaar? - Dat spreekt voor zich.

Er gaat niets boven een vergif je wilt niet zelf vergiftigd worden.

Volg mij Monsieur. - Deze vrouw is gevaarlijk. - Wil je al gaan?

Ladies. Nee. Bedankt. - Wat stel je ons voor?

Ik dacht sommige verzen van Andromache.

Heeft Meesteres haar laten bellen, of Moet ik naar deze hoop gaan?

Ik heb slecht nieuws. De Grieken als je ze kunt geloven,

breng verdriet en tranen. - Mes dames, de koningin.

Wie is de nieuwe? - Een danser. - Mademoiselle du Parc, madame.

Dus jij bent het waarvan de koning me vertelde.

Oh, nu begrijp ik waarom hij mij is Gisteren twee keer gelukkig gemaakt.

Omdat hij aan je dacht, terwijl ik hem opriep.

Ze verdiende het niet op een andere manier.

Uwe Majesteit!

Moeten we naar de Bastille worden gebracht? - Ik werd beoordeeld als een stuk vee.

Je hebt ambitie. Je wilt de eerste rollen bij Molière.

En jij? Je wilt bij Madame zijn oogst de vruchten van je kunst.

Madame en haar hof waardeer poëzie heel erg.

Poëzie? Dat is de naam in Parijs de stier wordt naar de koe geleid.

Ik heb geen talent. Alleen bepaalde stimuli, maar niet meer.

Dwaze, kinderachtige praat.

Kom je morgen naar me toe? - voor jou?

We studeren.

In tegenstelling tot Andromache Ik ben geen weduwe, zoals je weet.

Ik heb het schriftelijk. Hier.

Ik heb niet geslapen. - Ik ook niet. Kom binnen!

Excuseer mijn lift. Please!

Alleen binnen! Ga zitten!

Ben je klaar met je stuk? - Nog niet.

Ik weet het niet als het de moeite waard is.

Soms lijken de woorden mij zoals diamanten en zuiver water

en dan denk ik, niet eens een Varken steekt zijn neus erin.

Ik heb geen opleiding. Ik kan het mezelf niet zo goed uitdrukken.

Maar ik heb vertrouwen, Vertrouw op jou. Van het gevoel.

Hier.

Ik smeek u, mijnheer. Houd een! Wat ben je van plan te doen?

Als je de zoon wilt vernietigen, dan zou het ook de moeder moeten zijn.

Phoenix geeft je een antwoord, Je hebt mijn woord.

Oh, Heer, wat wil je nog meer, dat ik je vertel?

Je leest het in mijn hart vandaag en elke dag.

Oh mijnheer, in welke toestand heb je me overgedragen?

Maar dat is niet van mij. - Excuseer, zo kwam het bij mij.

Oh, wil je mijn stuk veranderen? - Andromache spreekt alleen van mij.

Nee, ik moet protesteren. Dat is niet hoe het werkt.

Molière zou je wat leren Nederigheid betekent. - Naar de hel met Molière.

Ik heb René vaak gezien het podium heeft fictieve zinnen.

Molière heeft haar overgenomen. Als een kostbaar Getuigenis van een kostbare vriendschap.

En zijn uw verzen een getuige? zo'n vriendschap? - Oh meneer!

Wat wil je dat ik zeg? - Dat je alleen van mij bent.

Je leest het vandaag en in mijn hart elke dag. - Ik lees niets, betwijfel ik.

Heb je het gevoel dat ik? - waarin Staat heb je me overgedragen?

Nee. Niet nu. - Torment me niet. U hebt niet het recht om dat te doen.

Ga en maak je stuk af. Dan ben ik van jou.

Hoe wreed ben je. Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.

Maar dat is waarom de pagina's zouden moeten weet niet hoe lakens blijven liggen.

Wat heb je, mijn vriend? - Een pijn knaagt aan mijn hart.

Is het voor mij? - Oh nee, mijn lieveling.

Kan me niet schelen, met wie je doet het, als je alleen van me houdt.

Niets en niemand kan ons scheiden.

Zelfs Monsieur Racine niet? Wil je me niet antwoorden?

Ik ben bang. - Voor hem? - bang voor mij.

Je houdt van hem. Luister, dat doe ik niet wees een van die dwazen,

niet een van die jaloers Mannen die hun vrouwen martelen.

Ik hou van je, mijn vet. Jij bent de beste.

Je bedoelt klein stukje!

Eén, twee, drie! Zoals zijn vader hem haat ...

Buig boog! Ja, zo!

Iedereen haat hem zoals hij zijn vader haat. - Stop onmiddellijk!

Waarom onderbreek je de repetitie? - Ik wil geen dans in de "Thèbaide".

En je hanen moeten speel niet in mijn tragedie.

We hadden het stuk vorige week geen tien Louis in de kassa.

Je moet de twee handen zoenen, Vandaag verdienen we het dubbele.

Ik moet je ook zoenen omdat Je behandelt mijn tekst vrijuit.

Ja, want tot nu toe zijn het de verzen Molière, die applaudisseert.

En u, Monsieur Racine, zorgt ervoor dat mensen in slaap vallen.

Kun je je dat voorstellen, de koning Racine waardeert meer dan Molière?

De ambitie verblindt jou. Ik probeer je tragedie te redden.

Nogmaals vanaf het begin. Eén, twee ... - je bespaart?

Je verknoeit mijn verzen. de Dans van de Mademoiselle is belachelijk.

Je durft een artiest te beoordelen. delen, waarvan je alleen de benen kent?

Je verdient mijn stuk niet, monsieur. Ik trek het terug.

En ik gooi het je toe de voeten. Ik spuug het voor je uit.

Ik wil de Andromache leg je handen vast.

En mijn ziel aan je voeten.

De inkt is nog steeds nat. - Ik heb er op gewacht. Al zo lang.

Floridor wil het nemen in zijn theater.

Oh mijn god, ik kan het doen nog niet begrijpen. - Is dit je kind?

Nee, de zoon van Molière. Hij zal zijn dopen. Armande is dolgelukkig.

En jij bent de meter? - De prinses van Orléans is het.

Wat een eer! - Ik deed een beetje Oranjebloesem erin, dus hij slaapt.

En nu verdwijnt het. wanneer Molière ziet jou, hij vermoordt jou.

Ik laat Molière niet vallen. - De vriendschap maakt je blind.

Je bent ondankbaar. - Wat ben ik verschuldigd hem? Wat ben ik? Een danser.

Een geliefde. Hij neemt alleen en geeft niet.

En welke rol speel ik in Andromache? - De Pyrrhus.

Je maakt gewoon grapjes over jezelf. - Dat is het een grote rol. - Ik verzaak dat.

Lees het stuk. - Grote rollen zijn niets. Ik speel de dikten.

We repeteren morgen. Gaat het goed, ap- praatte in 3 weken de koning.

Heel Parijs juicht je toe. En de jouwe Namen zullen in heel Frankrijk bekend zijn.

Je naam zal bekend zijn. - Dat is hetzelfde, als jij van mij bent.

Het licht is zo oogverblindend.

Is het zo veel beter?

Ik kan Molière niet verlaten.

Ik spreek met de koning. - Het komt door René.

Wat heeft hij ermee te maken? - Hij is tenslotte mijn man.

Wel en? Je vrouwen Anders doe wat je wilt.

Kom, je hebt de Andromache gegeven. Ik geef mezelf aan jou.

Je kunt je weer aankleden? - Ben je gek geworden?

Integendeel. Hij redt mij van om mijn zintuigen te verliezen.

Jij zal de mijne zijn, als u Andromache bent.

Niemand anders zal ze spelen. Ik verbrand liever het stuk.

Ik hou van je. Ik wacht.

Bid je, mevrouw? - Nee, ik pis.

Hier op deze plaats? - Je gaat weg bijna een uur wachten.

Ik geef dat alleen op, met wat de Heer mijn maag zo goed gevuld.

Het werkt niet. De dame houdt van haar man.

Dat is geen probleem, Monsieur Racine. Dat is een koud kunstje voor mij.

Dit zijn chocolaatjes. Als de vulling zou hun ding niet moeten doen

Ik herhaal de applicatie, totdat uw wensen zijn vervuld.

En als het werkt? - In het geval u neemt deel aan de inkomsten.

Is het waar wat je hoort, dat ben je snel zo groot als Molière en Corneille.

Monsieur! Ik had het niet meer geteld met jou.

Onlangs de avond Ik dacht heel zorgvuldig na.

Wat is dat? - Sommige snoepjes.

Madame en haar dames zijn blij over. Ik speel niet voor een prijs.

De chocolaatjes zijn niet voor jou? - niet voor mij? - nee.

Maar voor je René.

Denk je? Je kunt hem ermee omkopen?

Ik wilde mijn bewondering uit te drukken. Het geschenk is bescheiden.

Mijn bewondering voor zijn loyaliteit aan Molière. Laten we Andromache vergeten.

Zelden is een acteur zo loyaal.

Je hebt Molière nodig voor de Andromache.

Floridor wil gewoon zijn zakken vullen, Molière niet.

Hij is niet wat je denkt. Hij lijdt aan de kwellingen van liefde.

Is René er? - Ja, hij had er een slechte nacht. Het spijt me.

Hij voelt zich niet goed. - gebeurt dat vaker?

Nooit eerder. Het was de eerste keer.

Heeft hij zijn maag overbelast? Hij nam geen hap.

Geef je me de chocolaatjes? - nee.

Racine ... Ik moet met je praten. Alone.

Je houdt van Marquise, heb ik gelijk?

Ik wil niet ... - Ik wil niet ...

Je biedt me twee poten, één Kwart Alexandrijnen, Monsieur Racine.

Nog een woord zou een derde zijn. Houd je van haar? - Ja.

Ik vertrouw het je toe. Maar je moet haar geen kwaad doen.

Nooit. Ze is zo fragiel.

Ze houdt ook van jou. Zelfs als ze verzet zich nog steeds

je doet geen kwaad. Zweer het!

Zweer het voor mij!

Ik zweer het.

Eerste ... laten we de humors onderzoeken.

Laten we controleren wat is zacht, wat is hard, wat is vloeibaar.

Monsieur, wat deze sappen betreft, we moeten ook de neus volgen.

Maar belangrijker dan deze procedure lijkt mij een aderlating. - Zeker.

Een half dozijn bloedzuigers. - Niet daar.

Alles klaar, monsieur. Zuigknoppen, bloedzuigers, aderlatingen ...

Ik ga dood. Ik zweer het, dat er een einde aan mij komt.

Ik ga dood. - René. Een dokter! Onmiddellijk een arts bezoeken!

Ik ga dood. - Nee, je gaat niet dood. Doe me dat niet aan.

Dat kan je mij niet aandoen. Alsjeblieft, niet! Laat me niet alleen!

Ga alsjeblieft niet weg, René. Nee! Nee!

Hij is dood.

Louder! Je begrijpt niks. - Hij is dood, zei hij.

Ze hebben hem gedood, de artsen.

René, mijn vriend, mijn broer. Je gaat te vroeg.

Ga als een verkenner in een paradijs, waar hopelijk geen acteurs zijn,

geen hoeren, geen rijke en geen bedelaars.

Alleen christenen ze zijn allemaal gelijk voor God.

Velen zoeken het koninkrijk van Christus, slechts enkelen willen het kruis dragen.

Velen willen zijn troost, maar alleen weinigen willen zijn lijden delen.

Ik spreek over degenen die René ontken Christelijke begrafenis.

Van die schijnheilige Farizeeën, die Christus Zelf hebben veroordeeld.

Maar je moet weten, René, we zijn dit uur bij je.

Zelfs als de kerk je alleen laat, je vrienden uit het theater zijn hier.

Adieu René.

Acte est fabula. Het spel is afgelopen.

En we rouwen, omdat onze eerste hansworst weggaat.

Adieu, mijn vriend en broer.

Wat een gelukkige dag! - Wat wil je hier?

Zie dat Marquis nu alleen is. - Hoe goed je bent!

Ik heb je belofte. - Ware artiesten niets te maken hebben met zijn dood.

Marquise vertelt me ​​dat je die wilde hebben Morgen overhandig de pralines aan René.

En de kleine Marie was daar en kan getuigen.

U wilt een derde van de ontvangsten van mijn stukken?

Wat is een derde, als u de markiezin bezit?

Eruit! Laat me met rust! - Ik heb het gehoord Molière heeft een rol voor je.

Welke rol? Hij geloofde nooit in mij.

Racine vertelt overal dat je de Andromache speelt.

Hij wil me alleen maar troosten. En zelfs als, het zou onmogelijk zijn.

Waarom? - Vanwege Molière. Ik hoor bij zijn gezelschap.

Racine heeft je door de koning vrijgelaten laat staan. Speel de Andromache!

Zoveel goedheid en toch zo zinloos. - Kom samen, madame.

Op een gegeven moment ben je oud en droog en niemand wil je meer.

Moet ik René vergeten? - vergeet het niet. Maar er zijn andere mannen.

Hoe harteloos! - Ik zou het weten waar ik een nieuwe liefde vind.

Nou, alsjeblieft! Go! Waar wacht je nog op? Speel de rol!

Of je verdriet echt is of niet, René komt niet meer tot leven.

En als je niet voor jou speelt, speel dan voor hem. - Voor hem?

Als Marquise haar uiterlijk heeft, je hebt ook zijn naam gepraat.

Ik hou van je daarvoor, Marie.

Ik vraag je, stop!

Als je de zoon aflevert, het zou ook de moeder moeten zijn.

Ben je vergeten dat je mij hebt? Vriendschap gezworen? - Nee, nee.

Dat is niet hoe het werkt, Marquise. Dit wordt niet ordinair gespeeld.

Een beetje meer stijl, houding en waardigheid. Hoge kunst. Nogmaals vanaf het begin.

U goden, er is geen hoop voor mij in deze wereld?

Heb je het vonnis vind ik al zo leuk aan mij?

Phoenix zal het je vertellen. Hij beantwoordt uw vragen.

Je hebt me zo vaak trouw bijgestaan.

Nu zijn mijn ogen helder. zijn Genade die hij u graag had geschonken

maar je hebt er niet om gevraagd. Je wenste haar niet.

Te laat. - Oh, mijnheer, Je hebt de zuchten gehoord.

Je kende de angst, dat je mijn pleidooi niet hoort.

Een vraag, Marquise. Wil je dit Rol echt op deze manier spelen?

Ja. Waarom? - Dat heb ik gedaan Uw tekst leest waarschijnlijk niet goed.

Zijn deze verzen of bent u rechtvaardig geschreven vrouwelijke Klaagliederen?

Wil je me bespotten? - Speel we nu folk theater?

Je moet gewoon zeker weten dat de boerderij proost en ons viert.

Als Marquise blijft spelen, Het publiek weigert ons alleen.

Laat de grote Floridor beseffen dat je verzen moet verdragen.

Marquise, laat Floridor het doen zoals hij begrijpt.

Hij brult alsof ik doof ben en laat zijn spuug regenen.

Koningen waren vol dankbaarheid, van regenen op mijn roem.

Mis je geluk niet, Marquise. Je speelt voor de koning

met de grootste acteur van de eeuw.

Is dat de prijs die u ons betaalt? wanneer "Thébaide zo belachelijk gemaakt?

Molière is een domoor. Grote tragedie wordt hier gespeeld.

Floridor heeft gelijk. Ik vertrouw hem. Je zou dit in nederigheid moeten accepteren.

Je bedoelt niet wat je zegt en weet het ook.

Speel zoals hij wil. Doe dat ook voor mij.

Denk je dat het gemakkelijk is, voor om te sterven aan deze oude, seniele ezel?

Is de toespraak van mij? - Alsjeblieft, hij heeft zichzelf herkend.

Het verzekert me dat jij er is nog steeds een kleine geest over.

Je mond is waarschijnlijk beter ontvangen als te geven.

Ze is gek.

Ja? - Monsieur Racine, Het is al voorbij het middaguur.

Kom binnen!

We hebben geen honger. - Dat heb je gedaan niets gegeten voor 2 dagen.

Ik heb geen honger. Ik verslind.

Ik kan je hart horen. - En wat zegt dat?

Er staat: Je houdt van mij en ik hou van je.

Stop ermee! - zegt dat niet?

Ja, maar ... - Maar wat? - Niets.

Nee, je liegt. We hebben elkaar beloofd niet dat we ons alles willen vertellen?

Dat er geen geheim zou moeten zijn? - Ik zou je pijn kunnen doen.

Je kunt een dode geen kwaad doen. Je hebt me gedood.

Je weet er niets van Diepten en afgronden van een vrouw.

En dat zou zijn? - Je bent verliefd zoals Molière in de tragedie.

Je blaast de zinnen op en roept de woorden out. Je reciteert in plaats van te spreken.

Je rent naar waar je moet gaan. - Je inspireert mij.

Zoals de tragedie van Molière.

Je moet altijd jezelf beheersen, anders zal het niet werken.

Daar heb je geen recht op. - Ik heb het volste recht. Ik hou van je.

Marquise! - Wat is? - De koning is hier. Kleed je aan!

Ik heb plankenkoorts. Ik heb het Diarree. Oh, die opwinding!

Pardon. - Maar wij kan niet op hem wachten.

Ik ben niet zoals hij. Ik kan mezelf niet presenteren.

Je vermoordt me nog steeds!

Wie is dit? Nu heb ik jou! Hoofdinspecteur Fouquet.

Nee, je bent veel zachter dan Fouquet. Wat is het? Wat geef je me?

Wat een heerlijke verrassing! Ah, Racine!

Nog een moment. Dan kunnen we beginnen.

Deze wezens beweren dat van hen Bedels die Marquise overtreffen, de

laten we zo lang wachten.

Ze vindt dat je decollete essentieel is meer toelaatbaar dan die van het du Parc.

Hele regimenten erin zou kunnen manoeuvreren.

Ik geef het toe, Majesteit.

Madame is trots op haar bewonderenswaardig waarderen dijen die nooit moe worden.

Ik wil dat geloven.

Laat me je lieve bron zien, waarin ik zou willen zinken.

Wat schattig!

Je overtreft de gratie en schoonheid je du Parc,

die mijn geduld te veel gebruikte. - Naar jouw mening. - Alsjeblieft!

Jij bent de mooiste wapens in het wapen van Zijne Majesteit.

Zelfs als je Mademoiselle du Parc imiteren, je bent gewoon een imitatie.

Als je een kwartier in je ogen vindt wat je in je ogen leest,

denk je dat je het nodig hebt, Hoe maak je je borsten?

En je kont?

Om je borsten te produceren en je billen.

Racine, in mijn vleiend leger Je bent maarschalk van Frankrijk.

We zijn klaar, Majesteit. - welke gelukkige dag!

Een uur te laat ons Mademoiselle du Parc de eer.

Leer mijn zoon de helden ken zijn geslacht.

Jouw naam hij zou moeten noemen wat hun daden doen.

Ze kwamen tot roem, waardoor, wat ze deden en niet wat ze waren.

Zeg dag na dag voor hem van zijn vader.

Van zijn deugden.

En soms ook van zijn moeder.

Maar de gedachte aan wraak, hij zou dat moeten vergeten.

Van zijn voorouders blijft hij een foto in het hart. Hij komt uit Hectors bloed.

Ik droeg het onder mijn hart.

Ik deed wat ik kon. Ik heb alles opgeofferd.

Ik gaf mijn bloed, mijn haat en mijn liefde.

Wees sterk, lieverd. Maar als jij de jouwe bent Het hart kan het verdriet niet beheersen,

volg me niet. Ik hoor voetstappen.

Verberg je tranen en vergeet niet één ding:

Jij bent het, de andromaches lot bestemd.

Het nadert Hermione. Kom!

Laten we vluchten voor hun toorn.

Sta op, madame!

Dit is het uur van je triomf.

Geweldig! Great! Geweldig!

Dat is leuk. - kusjes! - Dat is het weer. - Wat leuk!

Ze was fantastisch. - Een heel groot succes.

De prachtige markiezin. Een nieuwe ster.

Prachtig en bravo!

Ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik had het mis in jou.

Vond je mijn game leuk? - en hoe!

Ik kende die niet Tragedie kan zo natuurlijk spelen.

En toch, zei de Precious jij, hoe een acteur het zou moeten doen.

De koning vertelde me iets eerder, Racine. - Dan kan ik het hopen.

Heb ik je ooit teleur gesteld? - Nooit, madame.

Ik herinner me je 1e dans. - Dat herinner ik me ook.

Het blies een frisse bries. - Ik heb gek.

Heeft mijn vuur je niet warm gemaakt?

De zon verlicht de wereld. Maar als de maan raakt hen aan, hij brandt zichzelf op.

Je zou me niet raken. - Sinds die dag ben ik wat brutaler geweest.

Er wordt gezegd dat Racine en Madame hebben geen geheimen voor elkaar.

Het is ongeveer 30 louis voor een levering van stoffen, ongeveer 40 voor meubilair.

Waarom maak je het huis schoon? - En een verandering van meer dan 100 Louis.

Wie stuurt u naar ons te ruïneren? Jij slijmerige pad!

Ik handel voor degene die een hypertensie heeft pothek heeft je bezit gegeven.

Dat is een rechterlijk bevel. - De schuldeisers willen niet meer wachten.

Alle roerende zaken worden in rekening gebracht.

Doe dat snel. Hij ziet het niet. - Waar is Molière? - In de witte kamer.

Drie lagen. Een zwaard. Een koffie molen. Een kruisbeeld. Rieten manden ...

Mijn vrienden! Mijn vrienden! - Wat wil je hier?

Ze stuurt ons de lucht. - Wil je iets drinken? - Nee!

De koning staat het niet toe dat de wolven je opeten.

De koning kan me niet helpen. - Je moet het hem vragen. - Waarom, Marquise?

Het gaat over je theater. Je troep, je leven.

De koning moet bij de kerk zijn regelen, en ik moet.

En je hebt te maken met Floridor regelen. - Drink met ons, Molière!

Je hebt gelijk. Het is het enige wat ons nog rest.

Laten we onszelf verdrinken!

Wat is het theater en de literatuur? Alles gewoon ijdelheden, leeg en hol.

Mijn ziel is verdrietig. Mijn leven is triest. - Stop ermee!

Ik ben hier. - Dat klopt. En Madeleine is daar ook.

Ze houdt mijn lege portemonnee vast. En Catherine en Geneviève.

En mijn kleine armande. Er zijn er allemaal.

Je hebt alleen vrouwen om je heen. Je bent verdwaald, Moliere.

Betere vrouwen dan degenereren Muzikanten die stinken en drinken.

De dronken muzikant behoort tot de Eternity. Vrouwen schrijven geen muziek

of verzen voor het theater.

Ik ben hier!

Ik ben er voor je!

Ja, als René er nog was geef me de moed terug. En de lach.

Ik kan je ook aan het lachen maken u brengen en aanmoedigen,

zodat je stopt met drinken. - Ik hou van je.

Iedereen heeft me verlaten. Alleen jij niet. Ik hou van je daarvoor.

Willen we samen verdrinken? Jij en ik? - Kom!

En Racine? Hij wil me gewoon om te zien in het gezelschap van greisen.

Hij heeft me verraden voor Floridor. Hij zal je ook verraden.

Hij kan er niets aan doen. Hij is een verrader.

Je bent jaloers. Willen we zelfs geen posse spelen?

Kom, we verdrinken onszelf. - Nee, we gooien onszelf aan de voeten van de koning.

Wat zeg je ervan, mijn engel? - Jij bent de grootste theatrale dichter.

Over de kunst! Lang leve het theater!

Als je niks kunt verdragen, dan moet hij niets drinken.

Marquise, een voetstap voor de koning, dat maakt mij niets uit.

De ambassadeur van de grote Turk.

Je hebt geen publiek, madame. Kom terug!

Ken je deze man? - Het zou er een zijn Belediging voor het theater, zo niet.

Dan vraagt ​​Majesteit hem binnen te laten. - Dat is volledig uitgesloten.

Je hebt een reputatie goed uitgerust zijn.

Dus laat me binnen. En ik ergens anders bij betrokken raken.

Echt, mevrouw?

Ik vraag het aan uwe Majesteit, Molière om zijn theater te spelen.

Madame, irriteer je me? Denk je dat je Andromache bent?

Of is het pure onbeschaamdheid? - Andromache is een vrouw, geen ideaal.

Ze is niet dapper. - Maar dat heb je Moed om de arme Floridor te martelen.

Zijn kunst bewonderde al mijn grootvader.

Je grootvader was jong in die tijd en Floridor al oud.

We zitten vast in de jouwe Sarcasme. Laten we plezier maken.

Ah, Racine. Je gelooft niet waarom hij was klaar om je te winnen.

Maar ik weet het wat hij bereid is op te geven.

Hij was niet bang voor vergiftiging terug om je weduwe te maken.

Majesteit, nooit ... - U hebt er geen een contract getekend, Racine.

Een derde van je inkomen gaat naar een Dame die mensen naar het hiernamaals vervoert.

Majesteit, dat is laster. Een kliek.

Racine schrijft tragedies, die mijn leven vergiftigen.

Maar René was een echtgenoot maar niemand op de weg.

Majesteit, ik heb de mijne Hoewel hij vaak zijn dood wenste,

maar welke minnaar zou dat doen Dood niet voor de vrouw van wie hij houdt.

Zo is het, Majesteit. Hij houdt van haar en zij houdt van hem.

En ze kunnen geen betrekking hebben op elkaar. hij ruimt de rivaal uit de weg.

Majesteit, dat zou Racine nooit zijn. Dat zou Corneille zijn.

Tragedie-auteurs doden vaak, maar alleen op het papier.

Uw vrijgevigheid gegarandeerd Jij de koninklijke welwillendheid.

Majesteit, dank u. - Aan jou, Racine, stap voorwaarts!

Doe me de gunst, alleen in de toekomst nog steeds om je stukken te ondertekenen.

Waarom huil je? Dat was maar vandaag een grote triomf.

Het is niets anders, madame. Het is goed. - Kijk me aan!

En vertel me: Patati, patata. - Dat kan ik niet doen. - Nou, ga door!

Patati, patata. - Nou alsjeblieft, nu ben je al aan het glimlachen.

Vertel me wat je hebt. Schneuz u!

Je bent zo geweldig, mevrouw? - En dus moet je huilen?

Ik wil ook zo spelen. - Vertel me een vers.

Maar ik kan het niet doen. - Waarom lieg je?

Ik heb het voor je voorspeld. uw je zult de minnares van het lot zijn.

Eerst moet je opstaan. De adem komt niet van daar, maar daar.

Wel, ga! - Ik heb het voor je voorspeld.

Als je in Griekenland bent, zul je om minnares van je bestemming te zijn.

Again! - Ik had het voor je gezegd. Als je in Griekenland bent,

Je zal er ook zijn Meesteres over uw bestemming.

Kijk nu naar mij en Praat over je geliefde.

Ik ben een maagd. - Stel je voor.

Ik heb het voor je voorspeld, als je in Griekenland bent,

Je zal er ook zijn Meesteres over uw bestemming.

Ik wil je voelen als je hart zwelt in de borst. Go!

Ik heb het voor je voorspeld. In Griekenland

Je zal er ook zijn Meesteres over uw bestemming.

Je moet er doorheen, anders Ik zal je achterste verpesten. Go!

Ik heb het voor je voorspeld. Als je in Griekenland bent,

Je wordt daar ook minnares Wees je bestemming. - Nogmaals!

Ik heb het voor je voorspeld. Als je in Griekenland bent,

Je wordt daar ook minnares Wees je bestemming.

Ik weet het goed, omdat van jou Toespraak Ik heb mijn oor geleend

en nog steeds veroordeelde mijn zoon en vergeef hem niet.

Oh, meesteres, wie zou stoppen loyaliteit aan zijn echtgenoot zoals jij?

Maar meer van de deugd zou een misdaad zijn.

Hijzelf, als hij hier was, hij zou vrijuit tegen je praten.

Het is zo eenvoudig om te spelen. je moet gewoon elke nacht sterven.

Genoeg voor vandaag. Trek nu mijn kleren aan!

Marquise!

Marquise! Oh, je wachtte op mij?

En kan me feliciteren

De plaats van de koninklijke geschiedenis Schreibers is bijna zeker.

Ik ben blij voor je. - Wat wil je daar nog meer over zeggen?

Ik denk Ik moet even liggen.

Wat heb je? - Het is niets anders.

Ik weet niet wat er gisteren is gebeurd. Ik was niet zo goed als normaal.

De koning heeft ons opdracht gegeven speel voor de pauselijke legaat.

Als ik in staat ben. - Dat was je geweldig en het is ook vandaag.

Kom naar huis. Ik kan niet meer.

Je verlaat de boulevard van de koning niet. - Ik ben ziek.

Neem contact op. - Als ik niet meer kon spelen,

beloof me, niemand vertegenwoordigt mij.

Hoe vaak moet ik je zweren dat de Andromache alleen van jou is?

Majesteit ... - Blijf je in Versailles wonen?

Als Uwe Majesteit Monsieur kan stoppen, blijf schieten op de steiger.

Toen op de dag van St. Leonora. Hij schoot een arbeidersoog uit

en verlamt een andere, gewoon om zijn vrienden te vermaken.

Daar ben ik erg overstuur van. mijn Word dat dit niet opnieuw gebeurt.

Bedankt, Majesteit. - Monsieur ontvangt vanaf morgen schietles.

Het is een prins onwaardig, niet om het doel te bereiken.

Racine, stap dichterbij!

Hier! Nemen! Mademoiselle du Parc kan ook dichterbij komen.

We willen haar iets aanbieden wat erg zeldzaam is.

Daar is het al.

Het is ongelooflijk. Mijn dokters dring er bij mij op aan om een ​​bad te nemen.

Oh god, een bad? verschrikkelijk - Voorwaar!

Ik herinner me dat mijn huis leraar heeft me er ooit een gegeven.

Hij was de ernst in persoon. - Ik heb enkele verzen geschreven.

Als je me vertelt, dat zou een troost voor me zijn.

Zoals u wilt, majesteit.

Heeft een koning geen patroon nodig Om zelf te overwinnen? - Geen twijfel mogelijk.

Monsieur, ik bevrijd mezelf mijn leven gebruiken.

Tot eer van de wetenschap.

Heb je ooit gebaad, gemaakt- MOISELLE? - Misschien riskeer ik het.

Hoe is het zicht dit water zo mooi,

hoe doet hij het zo goed voor het oog. De vloedgolven juichten en wogen in de tijd

zacht als in een zijden bed. - Pardon, ik begrijp je slecht.

Hoe is het zicht dit water zo mooi,

hoe doet hij het zo goed voor het oog. De overstromingen waren ...

Het water scheurt mijn trommelvlies out. Ik hoor de lezing nauwelijks.

Een slokje wijn zal goed zijn voor mijn stem. - Wat bedoel je?

Heerlijk!

Ik hoop dat ik nu dichtbij genoeg ben. Of is een Hörrohr gewenst?

Oh, mijn ogen kijken naar de foto.

Geniet van het zien van het mooie in deze vochtige spiegels.

Vrolijk en overweldigend is de verrukking,

dat vangt al onze zintuigen. Oh, goden, in het voorbijgaande glas ...

Je had je dood kunnen krijgen!

Mijn keel is pijnlijk, mijn neus loopt en de oren doen pijn. Oh mijn god!

En als mijn kont eraf valt, ik Andromache wil ... - Maar madame.

Je hebt een man nodig. Hoe wil je speel, als je jezelf altijd zo smaakt?

Je praat als een gek. - Cupping moet je niet uitschelden.

Ik huil ja. Ook bloedzuiger zelfgenoegzaam? - Nee.

Ik walg mezelf met deze beestjes. - Ik ben dol op haar.

En ik zou graag willen zien hoe ze laten je betalen voor je verdorvenheid.

Ik ondeugend? Vanwege de verwelkte meid?

En ben je nog steeds zo aan het plagen, Dat is waarom ik niet schaamteloos word.

Neem die dingen weg. Ik moet gaan. - nu?

Kijk me aan! Kijk in mijn ogen!

Schijn niet gelukzalig, zoals Martelaren die worden gemarteld?

Dus je zou dat kunnen zeggen. - Schiet op!

Voordat de brand is gedoofd, voordat de sintels zich tot as ontwikkelen. Ow!

Ga door! Ga door!

Je zou vandaag niet moeten spelen. - Natuurlijk weet ik dat.

Oh madame, als ik dat ben maar zou het zoals jij kunnen zijn?

Oh, meesteres, de Grieken wel Geef je wat verdriet.

Tranen en verdriet zijn je leven. - Wat zit er in je hoofd?

Oh mijnheer, zijn de Trojanen niet verslagen?

Waar wacht je nog op? Breek deze stilte.

Hij beloofde me mijn zoon. - En heb je het nog niet gegeven? - nee.

Heb ik tranen vergoten, zijn dood is beslist.

Ze laat zichzelf niet zakken. Zal deze arrogantie nooit eindigen?

Ik betover hem alleen met mijn woorden. Laat hem ...

Wat is er gebeurd?

Marquise.

We hebben een 2e cast nodig. - Niemand neemt zijn rol over.

En wie zou dat kunnen doen? Onmogelijk. - Ik zou het kunnen doen.

Sinds de eerste avond Ik vertel haar elk woord.

Maak elke beweging van haar lippen ik naar de mijne. Ik volg haar stap.

Elk van haar gebaren is van mij. Ik weet het soms niet wie allebei speelt.

Is zij het of ben ik het?

Glijd in haar kostuum! Ik zeg het buiten Weet dat het doorgaat.

Dat verbied ik. - Molière is klaar met jou.

Als ik vanavond faal, wie zou jouw stukken dan moeten spelen?

Daar heb je geen recht op. - Morgen is ze weer op.

Ze moedigde me altijd aan.

Dus, verander je kleding.

Oh, meesteres, de Grieken wel Geef je wat verdriet.

Tranen en verdriet zijn je leven.

Wat is de reden daarvoor dat is jouw geest, oh Heer?

Zijn de Trojanen niet verslagen?

Ze zijn niet bang dat hij kon wraak nemen op zijn vader?

Maar dat hij Comfort voor zijn arme moeder zou zijn.

Hij had alles voor mij kunnen zijn, Vader en echtgenoot.

Nu ben ik allebei kwijt. Ik ben mezelf verloren. Kijk me aan!

Heel rustig, je hebt koorts.

Waar ben ik? - Je bent thuis bij je.

Sinds wanneer thuis? - Drie dagen lang.

Drie dagen al.

Waar is Racine?

Zal ik je bouillon brengen? Of wijn?

Heb je het stuk laten vallen? - maar nee. Waarom?

Zonder mij kun je dat ze spelen Andromache niet.

Marie is erin gesprongen. - Marie? de Kind dat nog steeds aan mijn borst zuigen.

Ze heeft vooruitgang geboekt. - Racine was er absoluut tegen.

Nu gaat hij akkoord. - Ik geloof dat niet.

Ze is nog steeds een kind. - Marie is een vrouw.

Dat kan drie dagen duren, maar niet meer. - Vandaag is het de vierde.

En de koning? Wat zegt hij?

Zijne Majesteit juicht.

Je zei dat acteur zijn één is Leef lang. - Ik moet mezelf corrigeren.

Alle anderen Ik ben het daar niet mee eens

Ga daar niet heen.

Vergeet mij niet.

Denk aan Pyrrhus zoals hij daar was

met heldere ogen zag onze paleizen verbranden.

Net als hij, bedekt met bloed, de weg effenen

door bloed en vernietiging en dood.

Denk aan het geschreeuw van de overwinnaars, Denk aan het geschreeuw van de stervenden.

Stikken in de vlammen adem hun laatste adem uit.

Dood en vernietiging geboren uit blinde haat,

hier staat Andromache en is verloren.

Dat is het leven de tragedie-acteur.

In het eerste couplet van de eerste act ze zien het licht van de wereld

en na de laatste act ze verdwijnen weer.

En wat is hun werk? Alleen lijden, lijden.

En dan vluchten ze van het podium, omdat ze bang zijn voor lijden.

En buiten begrijpen ze, dat er niets anders is.

Het podium alleen ... niets anders.

Waar ze hun lijden kunnen leiden, hun angst, hun tragedies.

Op een dag zul je het weten dat games ook doodgaan betekent.

Marquise.

Sprak ik mijn tekst goed? - Je was geweldig.

Maar wees stil. - Dat was je wel wachten met de hergroepering.

Ik speel mijn leven, het doet er alleen maar toe. - Waarom deed je dat?

Dat was de sfeer van een zwangere vrouw. - Ben je zwanger? - In de 4e maand.

Waarom heb je het mij niet verteld?

Omdat je me de rol geeft zou niet moeten wegnemen.

Heel rustig, heel kalm. Ik hou van je.

Zie je, ik sterf gelukkig, omdat ik in je armen sta.

Kus me nog een keer.