Original subtitles

Downloaded @ subs4series.com

1972-ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ Δεν νιώθω ούτε και θα νιώσω ποτέ...

ψυχρός καταγραφέας όσων ακούω και βλέπω.

Με τους ισχυρούς...

με πνίγει η οργή, τα ερωτηματικά...

πριν κατακλύσουν εκείνους.

Θα σας δει ο κ. Κίσινγκερ. Παρακαλώ, ακολουθήστε με.

Ευχαριστώ.

Ελπίζοντας να καταλάβω πώς από θέση εξουσίας...

καθορίζουν το πεπρωμένο μας...

ομολογώ ότι σε κάθε συνέντευξη αφήνω κομμάτια της ψυχής μου.

Δεσποινίς Φαλάτσι.

Καλώς ήρθατε στον Λευκό Οίκο.

Ήταν κουραστική η πτήση;

Έχω συνηθίσει, ευχαριστώ.

-Και ευχαριστώ που με δεχτήκατε. -Ομολογώ...

ότι δεν ήθελα αλλά διάβασα τα άρθρα σας για το Βιετνάμ...

και τη συνέντευξη από τον Στρατηγό Τζαπ.

Ως σύμβουλος ασφαλείας του Προέδρου Νίξον...

ήθελα να πω τη γνώμη μου...

και...

όλοι μου λένε ότι κανείς...

δεν αρνείται συνέντευξη στην Οριάνα Φαλάτσι.

Διάβασα και τα άρθρα σας για τους Γκόλντα Μέιρ...

Ίντιρα Γκάντι και Γιάσερ Αραφάτ.

Πείθετε τους ανθρώπους να λένε πράγματα που δεν πρέπει.

Λοιπόν.

Δεν έχω συνηθίσει να δίνω συνέντευξη σε...

γυναίκες.

Δεν μπορώ να κάνω κάτι για αυτό.

Αλλά υπόσχομαι να μη σας ερωτευτώ, κ. Κίσινγκερ...

και αν προτιμάτε...

μπορώ να μου ζωγραφίσω μουστάκι.

Εντάξει.

Αρχίζουμε;

1956 - ΣΥΝΤΑΞΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "L' EUROPEO" - ΜΙΛΑΝΟ

Οι Σοβιετικοί ελέγχουν την Ουγγαρία.

Στη διαμαρτυρία του Οκτωβρίου του '55...

φημισμένοι συγγραφείς και καλλιτέχνες υπέγραψαν...

"L' Europeo". Καλημέρα. Ναι, σας συνδέω.

Δεσποινίς Φαλάτσι, γυρίστε πίσω!

Η Μπριζίτ Μπαρντό...

έγινε...

έγινε διάσημη...

γιατί δεν ήξερε να κάνει τίποτα.

Το παράκανες πριν.

Δεν θεωρείς ότι έχω δίκιο;

Μάσιμο, γιατί σου έδωσε τον Τολιάτι;

-Δεν το ζήτησα εγώ. -Ακριβώς.

Δεν το ζήτησες καν.

-Μια συμβουλή; -Όχι.

-Ζήτα συγγνώμη. -Ο Μπατιστίνι περιμένει τη Μπαρντό.

-Άσε με να το τελειώσω. -Συγγνώμη;

-Γιατί; -Μόνο εσύ κάνεις για τον Τολιάτι;

-Ερωτήσεις είναι. -Όχι.

Σωστές ή λάθος;

Ασχολείσαι με το σινεμά. Περιορίσου στον τομέα σου.

Εσύ ετοίμασε τον Μάσιμο που έχει μαύρα μεσάνυχτα.

Θα τον εμπιστευτώ. Φεύγω για Νέα Υόρκη.

Πρέπει να γράψω άρθρο για την πτήση από Ρώμη.

Μια εβδομάδα στη Νέα Υόρκη, όλα πληρωμένα.

Δεν μπορείς να πας εσύ στη Νέα Υόρκη.

-Είναι θυμωμένος. -Κι εγώ.

Ελάτε, δις Φαλάτσι.

-Ποιο είναι το πρόβλημα; -Εμένα ρωτάτε;

Φυσικά. Δεν μπορείτε να κάνετε σκηνή κάθε μέρα.

Θα πάψω αν πάω στα πολιτικά, είπα.

Δεσποινίς Φαλάτσι, είμαστε σε εφημερίδα.

Υπάρχουν ιεραρχίες και μέθοδοι.

Θα είμαι καλύτερη με τον Τολιάτι.

-Δεν μπορώ! -Γιατί;

Ο Ροσέτι έχει τα πολιτικά κι ο Κάρλο είναι υποδιευθυντής.

Δειλιάζετε. Γι' αυτό.

Τι είπατε; Δειλιάζω;

Κάρλο, παραδίνομαι.

Ακούστε, δεσποινίς Φαλάτσι.

Το σινεμά και τα κοσμικά είναι πολυπόθητη θέση.

-Πιστέψτε με, είστε καλή. -Στείλτε εμένα.

-Δεν κατάλαβα. -Στη Νέα Υόρκη.

5 χρόνια με έχετε στο σινεμά.

Επί μήνες αναζητώ την Μέριλιν Μονρόε.

Άρα σινεμά. Θα μας βαρέθηκε.

-Εκεί ίσως μπορέσω. -Αποκλείεται. Κρύβεται.

-Το άρθρο θα κάνει πάταγο. -Πάταγο; Υπερβολές.

Η Μονρόε παλεύει για ελευθερία. Γι' αυτό έλυσε το συμβόλαιο.

Σε 6 μέρες στη Νέα Υόρκη; Δεν θα τα καταφέρεις.

Πάμε στοίχημα;

Αν τα καταφέρω, φεύγω από το σινεμά.

Κι αν χάσετε;

-Μαρτσέλο, ο Πέπι; -Μέσα.

-Κατάλαβες ότι με αγαπάς; -Άντε στο διάολο!

-Έμπλεξα. -Αυτό είναι νέο;

Ήσουνα στο "Πώς να παντρευτείτε έναν εκατομμυριούχο".

Ξέρεις τον Νεγκουλέσκο; Θέλω διεύθυνση.

-Όχι, δεν του μιλάω. -Μη του μιλάς. Διεύθυνση; Τηλέφωνο;

Δεν θέλω καμία σχέση μαζί του.

Πέπι.

Πρέπει να βρω τη Μονρόε.

Δεν ξέρω πώς. Αυτό σκέφτηκα.

Βοήθησέ με. Έχω μόνο 6 μέρες.

Οριάνα. Ένας κομπάρσος ήμουνα.

Δεν θα το πούμε σε κανένα. Κάποτε θα μιλήσατε.

Ναι, μία φορά.

Που μου έκλεψε ένα πουκάμισο.

-Δηλαδή; -Του άρεσε, το πήρε...

-και γύρισα σπίτι ημίγυμνος. -Τι πουκάμισο;

Ιταλικής ραφής, Κολόμπο. Λατρεύει τα πουκάμισα Κολόμπο.

Κολόμπο.

-Πού είναι το ραφείο; -Θα σε πάω.

Ευχαριστώ, Πέπι, αλλά κόφ' το.

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ.

ΔΕΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΑΠΟ ΚΑΤΩ.

Οριάνα.

Μαμά.

-Τι κάνεις εδώ; -Ήρθαν φίλοι στο Μιλάνο...

και ήταν ευκαιρία...

-να σε δω αλλά φεύγω αύριο. -Ναι.

-Και απόψε. -Όχι αλλά ας με ειδοποιούσες.

-Δοκίμασα, λείπεις. Κλείνω; -Ναι.

Λείπω. Αφού δουλεύω.

Οριάνα μου.

Ευτυχώς, θα σε βοηθήσω. Θα συγυρίσω...

Έτσι;

Μάλιστα.

Άκου, Οριάνα.

Πόσο καιρό έχεις να φας σε τραπέζι;

-Οριάνα! -Τι;

-Πότε έφαγες τελευταία; -Πριν 2 ώρες.

-Πριν 2 ώρες. -Δεν θα 'λεγα.

-Πάντως, έφερα λαζάνια. -Ωραία.

Θα τα βάλω στον φούρνο και τρώμε αμέσως.

-Έχει χαλάσει. -Πώς;

Έχει χαλάσει ο φούρνος.

-Ούτε ένα φούρνο δεν φτιάχνει; -Ποιος;

-Ξέρει ότι είσαι δημοσιογράφος; -Ποιος;

Ο αποδέκτης των πουκάμισων.

Πες αν έχεις κάποιον. Θα με χαροποιήσεις.

Αλλά πρέπει να προσέχεις.

Γιατί για 10 λεπτά ηδονής μια ζωή πλένουμε και σιδερώνουμε.

Μαμά, δεν έχω κανένα. Δεν προλαβαίνω.

-Τι πλύσιμο και τέτοια; -Ναι.

Οι δημοσιογράφοι δεν έχουν οικογένεια;

Όχι, έχουν οικογένεια. Ξέρεις γιατί;

Έχουν γυναίκες σπίτι. Εγώ τα κάνω όλα μόνη μου.

Θα βρεις κάποιον να σε φροντίζει και να σε καταλαβαίνει.

Διευθυντή θέλω να με καταλαβαίνει.

Διευθυντή.

Γιατί;

-Δεν είσαι ευχαριστημένη στο Μιλάνο; -Είμαι.

Δεν νομίζω.

Γύρισε στη Φλωρεντία.

Μαμά, δεν θα γυρίσω στη Φλωρεντία. Όχι πάλι τα ίδια!

Εδώ δεν σ' αρέσει, στη Φλωρεντία δεν πας. Τι θες να κάνεις;

-Πάω Ν. Υόρκη. -Καλά.

-Αλήθεια, φεύγω αύριο. -Ναι.

Αλήθεια;

Για να κάνεις τι;

Για να πάω αυτά τα πουκάμισα.

Βγάλε το καπέλο και τρώμε.

-Άρα θα μείνω; -Σταμάτα.

Για τον Πέπι τα πουκάμισα ήταν σαν συστατική επιστολή.

Με έπεισε.

-Μάριο. -Γεια, Γκουίντο.

Καλημέρα.

-Παρακαλώ. -Ευχαριστώ.

Γκουίντο Ρομάνι.

Ο διερμηνέας του ταξιδιού.

Τυχερή που κάθεστε δίπλα μου...

και όχι δίπλα στο αφεντικό σας.

-Αφεντικό; -Τον δημοσιογράφο σας.

-Εγώ είμαι η δημοσιογράφος. -Δεν είστε γραμματέας;

Τόσο χαριτωμένη! Δεν...

Μπράβο σας!

-Σοβαρολογείτε; -Εντάξει.

-Άγχος ταξιδιού; -Άγχος;

-Ναι. -Όχι.

-Βιάζομαι. -Ένα είναι σίγουρο.

Σε 20 ώρες θα είμαστε στην απέναντι ακτή.

Είμαι ο Αλφρέντο Πιερόνι.

-Οριάνα Φαλάτσι. -Δημοσιογράφος.

Δημοσιογράφος; Ακούσατε; Μπράβο σας.

Να λείπει η ειρωνεία.

-Θα γράψετε για το ταξίδι; -Υποτίθεται.

Πάω στην Ουάσιγκτον γιατί ο Αϊζενχάουερ μιλάει...

για το αεροδιαστημικό πρόγραμμα.

-Θα πάνε στο φεγγάρι. -Οι Αμερικανοί είναι τρελοί.

Θα πήγαινα κι αύριο στο φεγγάρι.

-Έχουν προσδοκίες. -Έχουν χρήματα αλλά από ιδέες...

-έχουμε πιο πολλές στην Ιταλία. -Δεν είναι τα χρήματα.

Είναι οραματιστές. Μ' αρέσει.

Πάρτε την Αμερική, κρατώ τον Ντα Βίντσι.

Πάρτε και το Βατικανό. Θα πάρω το Μέγαρο του ΟΗΕ.

Φοβάμαι ότι δεν θα το επισκεφτούμε.

Αλλά θα δούμε το "Radio City" και τις Ροκέτ.

Δυστυχώς δεν θα έρθω.

Γιατί;

-Συνέντευξη με τη Μονρόε. -Τη Μονρόε;

-Είναι πανέμορφη. -Και όχι μόνο.

Ξέρετε τι έκανε για την Έλλα Φιτζέραλντ;

Όχι.

Δεν της επέτρεπαν να τραγουδήσει σε ένα κλαμπ γιατί ήταν μαύρη.

Η Μέριλιν είπε ότι αν τραγουδούσε εκεί...

θα πήγαινε κάθε βράδυ.

Και το έκανε.

Δεν το ήξερα. Είδες η Μέριλιν;

Ούτε εγώ ήξερα, ομολογώ.

Θα χρειαστώ διερμηνέα με τη Μέριλιν.

-Θέλετε; -Φυσικά και θέλω.

Θέλω να αφήσω τον Αϊζενχάουερ και να έρθω κι εγώ.

Μ' αρέσει κι εμένα πολύ η Φιτζέραλντ.

Ψεύτη.

Πρέπει να βρω τη Μονρόε στη Ν. Υόρκη, δεν ξέρω πώς.

Αυτό σκέφτηκα. Βοήθησέ με. Έχω 6 μέρες.

Οι υπογεγραμμένοι Οριάνα Φαλάτσι...

και Ατίλιο Μπατιστίνι...

δεσμεύονται να επισφραγίσουν την εξής συμφωνία.

Μακάρι να ερχόμουνα στη Νέα Υόρκη. Θα είναι ωραία η Αμερική.

-Θέλετε βοήθεια; -Όχι, ευχαριστώ.

-Θα σας δω στην επιστροφή. -Χαίρετε.

ΡΕΣΕΨΙΟΝ

Οριάνα!

Πάμε, Οριάνα.

ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ

Ακούστε.

Αν δεν θέλετε, μην πάτε στο δείπνο αντιπροσώπων.

Εγώ πρέπει να πηγαίνω.

-Είπατε ότι θα με βοηθήσετε. -Ο Νεγκουλέσκο άργησε μια ώρα.

Μη φεύγετε. Μου το υποσχεθήκατε.

Καλή τύχη.

Πού πάτε;

Δεν θέλετε να δείτε τη Μέριλιν;

Πιο σιγά, κάνετε σκηνή.

-Μιλάτε ιταλικά; Ξέρετε Ιταλό; -Όχι.

-Ορίστε; -Μιλάει κανείς ιταλικά εδώ;

-Εγώ. -Ιταλικά.

Εγώ. Άντονι. Θα δω εγώ τι συμβαίνει.

-Όλα οκ; -Μιλάτε ιταλικά;

Ναι, Ιταλίδα αλλά ζω εδώ.

-Τι έγινε; -Με συγχωρείτε.

Περιμένω τον Νεγκουλέσκο. -Τον σκηνοθέτη;

-Ηθοποιός; -Δημοσιογράφος. Θέλω διερμηνέα.

Δεσποινίς Φαλάτσι;

Συγγνώμη που άργησα.

-Ήρθε ο κ. Νεγκουλέσκο. -Ευχαριστώ πολύ, Άντονι.

Πες μου ότι είσαι ελεύθερη από υποχρεώσεις.

-Πες τους να μη με περιμένουν. -Μάλιστα.

Παρακαλώ.

-Εδώ. -Τζο Κόρσι. Η διερμηνέας της.

Χαίρω πολύ.

Πες ότι λυπάμαι που δεν ξέρω αγγλικά.

Λυπάται που δεν μιλάει καλά αγγλικά.

Λατρεύω οτιδήποτε ιταλικό.

Ευχαριστώ, βρήκατε τρόπο να κατακτήσετε την καρδιά μου.

-Τον κατέκτησες. -Πάλι καλά.

Λοιπόν, αν μπορώ να ανταποδώσω με κάποιο τρόπο...

Αν υπάρχει τρόπος να ανταποδώσει...

Ναι, υπάρχει.

Θα ήθελα να με βοηθήσετε να βρω τη Μέριλιν Μονρόε.

Μετάφρασε.

Ξέρει πόσο συμφωνείτε με τη δίδα Μονρόε...

και ρωτά αν θα τη βοηθήσετε να τη συναντήσει.

Τόσες ερωτήσεις στο δείπνο...

για τις ταινίες και τη ζωή μου...

για να φτάσετε μέχρι τη Μονρόε;

Δηλαδή μου έκανες τόσες ερωτήσεις...

για να μεσολαβήσω να βρεις τη Μονρόε;

Λέτε αυτά του πουκάμισα να ανοίγουν μαγικά τις πόρτες;

Αυτά τα πουκάμισα ανοίγουν όλες τις πόρτες;

Θα ήταν πιο εύκολο να καλέσετε τον Αϊζενχάουερ.

Πιο εύκολα θα καλούσατε τον Αϊζενχάουερ.

Κανείς δεν ξέρει πού είναι.

Ήρθε στη Νέα Υόρκη και κρύβεται...

από τον Τύπο.

Άρα...

λυπάμαι...

αλλά δεν μπορώ να σας βοηθήσω.

Καλή τύχη με τη Μέριλιν.

Ευχαριστώ.

Καλησπέρα, κυρία.

Σίγουρα είσαι δημοσιογράφος;

Θα με βοηθήσεις ή όχι;

Τι μπορώ να κάνω;

2 εκατομμύρια κάτοικοι ζουν εδώ, σαν σαρδέλες.

Κάποιος θα την είδε.

-Θα τους ρωτήσεις όλους; -Ναι.

-Τζο. Έτσι; -Ναι, Τζο.

Έχουμε 6 μέρες για να βρούμε τη Μέριλιν.

Από πού θα αρχίσουμε;

Τώρα;

-Όχι, με περιμένουν σε κλαμπ. -Πολυτελές;

Ναι, σερβίρουν το καλύτερο Νταϊκίρι της Νέας Υόρκης.

Τέλεια ιδέα να αρχίσουμε από κλειστό κλαμπ.

Εντάξει.

Αλλά όχι μ' αυτά τα ρούχα.

Ο μπαμπάς μου με λέει Τζοβάνα.

-Όλοι με λένε Τζο. -Σαν τις "Μικρές Κυρίες";

Ναι!

Μόνο αυτό;

Χαριτωμένο.

Η Τζο περιφερόταν σε θεατρικές πρεμιέρες, κοκτέιλ...

και φλερτ καταδικασμένα σε θάνατο μετά από 24 ώρες.

Εγώ αξιοποιούσα τον χρόνο μου.

Έπρεπε να βρω την ξανθιά Αφροδίτη.

Μέριλιν.

Συγγνώμη.

Μετά την αστοχία μας πήγαμε σε άλλο κλαμπ.

Κάποιος μας είπε ότι εκείνη τη νύχτα...

είχε συναυλία έκπληξη η Έλλα Φιτζέραλντ.

Πάμε!

ΕΛΛΑ ΦΙΤΖΕΡΑΛΝΤ

Έφυγαν όλοι.

Τι θα κάνουμε;

Πού πας;

Η Έλλα μπορεί να είναι ακόμα εδώ.

Δεσποινίς Φιτζέραλντ;

Κανείς εδώ;

Δεσποινίς Φιτζέραλντ;

-Θεέ μου! -Περίμενε.

Ευχαριστώ!

-Κανείς εδώ; -Μας έκλεισαν μέσα;

Όχι.

Τι συμβαίνει;

Έχεις τσιγάρα; Τελευταίο πακέτο.

Όχι, αγάπη. Δεν καπνίζω. Αλλά... θα σε κεράσω ένα υπέροχο ποτό.

Λοιπόν.

Είπες ότι θες πολιτικό ρεπορτάζ;

Τότε τι τη θες τη Μέριλιν;

Έβαλα ένα στοίχημα.

Ο μόνος τρόπος να βγω από το κλουβί.

-Ποιο κλουβί; -Το γραφείο Σύνταξης.

Δεν μου δίνουν σημασία.

Γράφω για σινεμά, κοσμικά, ποιος πάει σε πρεμιέρες...

και πότε θέλει να παντρευτεί η κάθε ηθοποιός.

Για γυναίκα της ηλικίας σου δεν είναι κλουβί η εφημερίδα.

Θέλω να γράφω για κάτι χρήσιμο.

Δεν κατάλαβα, αλλά εντάξει.

Και δεν σκέφτηκες να παντρευτείς;

Εμένα μου αρέσει το γράψιμο.

Και δεν γίνονται και τα δύο μαζί;

Όχι.

Όχι;

Δεν ξέρω, δεν έχω δουλέψει ούτε μία μέρα.

Αλλά καλά έκανες.

Κι ο γάμος κλουβί είναι τελικά. Τουλάχιστον ο δικός μου.

-Είσαι χήρα; -Όχι. Διαζευγμένη.

-Στις ΗΠΑ παίρνεις διαζύγιο αμέσως. -Σωστά.

-Η πρώτη χωρισμένη που γνωρίζω. -Τιμή μου.

Στην Ιταλία σπίτι, εκκλησία και μοιχεία.

Το ξέρω. Φαντάσου πώς το πήρε ο πατέρας μου.

Πώς είναι να είσαι χωρισμένη;

Κάνεις ό,τι θες, με όποιον θες, όποτε θες. Και βαριέσαι κιόλας.

Γιατί χώρισες;

Ας πούμε... διαφορετικές οπτικές.

-Δεν φαίνονταν από πριν; -Τι; Ελλείψει Μέριλιν...

-και παίρνεις συνέντευξη από μένα; -Όχι.

Από περιέργεια ρώτησα.

Δεν είμαι τόσο ενδιαφέρουσα.

Φυσικά και είσαι.

Όλοι είναι.

Δεν είναι κι άσχημο.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΕΡΑ

Η Νέα Υόρκη ήταν υπέροχη.

Αλλά έβλεπα τα πάντα μέσα από μια ομίχλη.

Γιατί μόνο ένα πράγμα ήθελα. Τη συνέντευξη από τη Μονρόε.

Οριάνα.

Οριάνα. Εγώ πεινάω.

Το σκεφτόμουνα όσο έτρωγα, πλενόμουνα, περπατούσα...

και με έπνιγε ο θυμός.

Έλα. Φάε κάτι.

Θεέ μου! Σαν τη μάνα μου κάνω.

Σκέφτομαι.

Εντάξει, συγγνώμη.

Έτσι κάνεις όταν σκέφτεσαι;

Δοκίμασε μια τηγανίτα.

Κι αφού δοκιμάσεις, δεν θα είσαι ποτέ πια λεπτή.

Έλα!

Λοιπόν, αν φας μια μπουκιά, θα σου πω την ιδέα μου.

-Πες μου. -Φάε.

Πες μου!

Ο πατέρας μου είναι διπλωμάτης.

-Έχει γνωριμίες και... -Ζήτα τον λογαριασμό.

Τον λογαριασμό, παρακαλώ.

Το τρίτο ασανσέρ. Πάει από τον 65ο στον 80ό όροφο.

-Εμείς πού πάμε; -Στον 72ο.

Θα μας δεχτεί για χάρη του πατέρα μου.

Γι' αυτό να είσαι ευγενής.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Τζο Κόρσι, κόρη του Σαλβατόρε. -Ο κ. Χόφμαν σας περιμένει.

-Να πάρω το παλτό σας; -Ευχαριστώ.

-Τα παλτό. -Εντάξει.

Από εδώ, παρακαλώ.

Κύριε.

-Μείνε ήσυχη, είπα. -Ευχαριστώ.

Κι εγώ σ' αγαπώ.

Ηθοποιοί. Δεν φαντάζεστε.

Κι όμως, φαντάζομαι.

Οριάνα Φαλάτσι. Δημοσιογράφος.

-Κι η κόρη του Σαλβατόρε; -Η Τζο.

-Φοβερός ο μπαμπάς. -Σας συμπαθεί.

-Ωραία. -Συμπαθεί τον μπαμπά.

-Ωραία. Στο διά ταύτα; -Τι είπε;

Εργάζεται για το ιταλικό "L' Europeo"...

κι όπως είπε ο πατέρας μου...

ήρθε να πάρει συνέντευξη από τη δεσποινίδα Μονρόε.

-Ελπίζω να μας βοηθήσετε. -Το ανέφερε αλλά...

-η Μονρόε δεν μιλάει στον Τύπο. -Δεν μιλάει στον Τύπο.

-Ναι, το ξέρουμε. -Γιατί πιστεύετε...

ότι θα δεχόταν να μιλήσει σε ιταλικό περιοδικό;

Η Οριάνα έχει μεγάλη πειθώ.

Και την ενδιαφέρουν οι τολμηρές επαγγελματικές επιλογές.

Πιστεύω ότι η Μέριλιν θα το εκτιμήσει.

Εντάξει. Ας δοκιμάσουμε.

-Θα της τηλεφωνήσετε; -Φυσικά.

Η μαύρη ατζέντα του Χόφμαν.

Όποιος δεν είναι εδώ δεν αξίζει να είναι γνωστός.

Η ατζέντα του. Όποιος λείπει είναι ασήμαντος.

Γεια, είμαι ο Ίρβινγκ.

Ναι, ο Ίρβινγκ.

Ο Ίρβινγκ Χόφμαν.

Χόφμαν. Προσπαθώ...

Λυπάμαι.

Αν έχω νέα θα σας ενημερώσω.

-Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. -Καλή τύχη, κορίτσια.

Οριάνα.

-Είπε ότι θα μας ενημερώσει. -Εγώ περιμένω.

Τι περιμένεις;

Πάμε.

-Πού ήταν τον Αύγουστο του '44; -Ορίστε;

Κι εγώ πολέμησα.

Ήμουνα στη Φλωρεντία όταν έφτασαν οι Αμερικανοί.

Λέει...

ότι έζησε τον πόλεμο και ήταν στη Φλωρεντία...

όταν ήρθαν οι Αμερικανοί.

Ναι, έτσι ήσασταν ντυμένοι...

όταν ήρθατε στη Φλωρεντία.

Ναι.

Ρώτα τι τον δίδαξε ο πόλεμος.

Τι σας δίδαξε ο πόλεμος;

Λοιπόν.

Ένα αγόρι από την Αϊόβα μ' έβγαλε από τρύπα στη Νορμανδία.

Ένας Γάλλος χωρικός μου έδωσε λίγο ψωμί.

Χωρίς αυτούς θα είχα πεθάνει.

Ένας στρατιώτης τον βρήκε στη Νορμανδία.

Ένας Γάλλος χωρικός του έδωσε ψωμί.

Χωρίς αυτούς θα είχε πεθάνει.

Ο πόλεμος δεν είναι μόνο όπου πέφτουν βόμβες.

Όλοι έχουμε τον δικό μας πόλεμο καθημερινά.

Μόνο που ο άλλος δεν το ξέρει.

Σας παρακαλώ.

Βοηθήστε, κύριε Χόφμαν.

-Ας αρχίσουμε. -Στίβεν Μπέρκοβιτς.

Πλούσιος Νεοϋρκέζος, θαυμαστής της Μέριλιν.

Γεια. Ίρβινγκ. Να μιλήσω στον Στίβεν;

-Αν τον ξέρω, θα τη δει πρώτα. -Θα θέλει να σε δει .

-Πάντα το κάνει αυτό; -Πάντα.

Ο Στίβεν ήταν στην πόλη και μας παρέπεμψε...

στον δημοσιογράφο Λάιον. Αλλά η σύζυγος είπε...

ότι ήταν στη Μόσχα με την ατζέντα του.

Ο Ίρβινγκ έγραψε στον Τζέικομπ που είχε γνωστό...

τον Κόμη Γουίλσον, που δεν ήξερε...

αλλά είχε γνωστό τον Μιτς Μίλερ, διάσημο παίκτη όμποε.

Δεν ήξερε τη διεύθυνσή της. Ρωτήσαμε τον Κόμη Μπλάκγουελ...

που ήξερε τις διευθύνσεις των διασημοτήτων.

Αλλά είχε την παλιά διεύθυνση της Μέριλιν.

Είστε συνδεδεμένες με τη Λουέλα Πάρσονς στο Λος Άντζελες.

Πρόκειται για αδύνατη αποστολή, δεσποινίς Βελάτσι.

Η Μέριλιν αλλάζει διεύθυνση κάθε 20 μέρες.

Ο Μίλτον Γκριν είναι λαγωνικό, όλοι το ξέρουμε.

Σας εύχομαι κάθε επιτυχία...

γιατί θα δώσει μία υπέροχη έκβαση στην ιστορία.

Λυπάμαι.

ΠΕΜΠΤΗ ΜΕΡΑ

Δεσποινίς Φαλάτσι, τα στοιχήματα είναι σοβαρό πράγμα.

Αν τα καταφέρω, φεύγω από το σινεμά.

Κι αν χάσετε;

-Μένω στο πόστο μου 2 χρόνια. -Αδύνατον.

Δύο χρόνια;

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΡΑ

Η Πάρσονς γράφει για σένα.

"Η Ιταλίδα δημοσιογράφος θα πάρει συνέντευξη από τη Μονρόε;"

-"Δεσποινίς Βαλάκι"; -Βαλάκι, Φαλάτσι. Εσύ είσαι.

Βγαίνει κάθε μέρα σε 200 φύλλα. Είσαι διάσημη.

Διάσημη...

-που δεν κάνω τη δουλειά μου; -Όχι!

Δεσποινίς Φαλάτσι; Έχετε τηλεφώνημα.

Τηλεφώνημα.

Γεια. Είμαι η διάσημη διερμηνέας της δίδας Φαλάτσι.

Ποιος είναι;

Μια στιγμή, παρακαλώ.

-Από την "Post". -Για τη Μέριλιν;

-Όχι, για συνέντευξη από σένα. -Από μένα;

-Κλείσε. -Όχι.

Κλείσε! Εγώ παίρνω συνεντεύξεις.

Συγγνώμη, πρέπει να κλείσω.

Δεσποινίς Φαλάτσι. Κάποιος Ίρβινγκ Χόφμαν.

Εμπρός;

Έλα, Λόις. Πες μας κάποια περιπέτεια με τη Μέριλιν.

-Πες περιπέτειες με τη Μονρόε. -Πολλές ιστορίες!

-Πολλές ιστορίες. -Της έκανε δημόσιες σχέσεις.

Όχι μόνο. Ήμασταν πολύ φίλες.

Όχι μόνο δημόσιες σχέσεις. Και φίλες.

-Πότε θα τη γνωρίσω; Φεύγω αύριο. -Ευγενική, σου θυμίζω.

-Τι είπε; -Της αρέσει το φαγητό.

Έρχεται πρώτη φορά σε κινέζικο.

-Τι είναι; -Μέδουσα.

-Μέδουσα. -Μέδουσα!

-Που είναι έτσι; -Ναι.

-Θα σε λατρέψει. -Λέει...

Κατάλαβα.

Και πότε θα τη δω;

-Πολύ ανυπόμονη είναι. -Μου θυμίζει εσένα.

Καταρχάς, θα πάτε στο ξενοδοχείο σας.

Θα τηλεφωνήσω στη Μέριλιν αμέσως μετά.

Ίσως περάσουν ώρες αλλά όταν δώσω διεύθυνση...

θα πάτε εκεί και θα τη συναντήσετε.

Εμπιστευτείτε τη. Θα το κάνει.

-Έτσι; -Τι είπε;

Μετάφρασε.

Ότι πρέπει να μείνεις στο ξενοδοχείο.

-Εις υγείαν! -Εις υγείαν!

-Εις υγείαν! -Στην επιτυχία της αποστολής.

Στην επιτυχία.

Είπε λίγες ώρες.

Αν θες μένω να σου κάνω παρέα.

-Όχι, ευχαριστώ. -Εντάξει.

Δεν θα απασχολήσω το τηλέφωνο μα μόλις την ακούσεις πες μου...

-για να έρθω αμέσως. -Ευχαριστώ. Καληνύχτα.

Καληνύχτα, λοιπόν!

Εντάξει.

-Ποιος είναι; -Η Τζο!

-Τι θες; -Δεν σε πήρε;

-Όχι! Δεν με πήρε. -Όχι!

Το Τενεσί βγάζει καλές ντομάτες. Το ήξερες;

Ότι ο Ρόμπινσον νίκησε τον Ουόλσον; Το ήξερες;

Όχι.

14 ταινίες, 10 δελτία, 7 αγώνες ράγκμπι, 5 μποξ. Θα τρελαινόμουνα!

Θα 'χεις να λες ιστορίες όταν πίνεις Νταϊκίρι.

-Οριάνα, μην είσαι πάντα τόσο... -Φριχτή. Ξέρω.

Ευχαριστώ που δεν μου το έλεγες συνεχώς.

Παρακαλώ.

Λυπάμαι.

Εδώ είστε, λοιπόν.

Δεν σας απήγαγαν οι Αμερικανοί.

Οι δημοσιογράφοι μου είπαν ότι πολύ ακούστηκες στη Ν. Υόρκη.

Κάθισες εδώ για να με χλευάσεις κι εσύ;

Δεν περίμενα να το πάρεις τόσο βαριά.

Αλλά χαίρομαι που περάσαμε στον ενικό.

Ειλικρινά, δεν είναι καλή μέρα.

Σας εξαπάτησαν. Σε εξαπάτησαν.

Συμβαίνει στο επάγγελμά μας. Δεν έγινε και τίποτα.

Μπορεί.

Για σένα...

τον απεσταλμένο στη Ουάσιγκτον για τις διαστημικές αποστολές.

Ποιος ξέρει πόσο πάλεψες για αυτό.

-Δεν κατάλαβα. Γιατί πάλεψα; -Ακριβώς.

Δεν πρέπει να κάνεις τίποτα.

Εγώ κάνω τα τριπλάσια για να δείξω την αξία μου.

Κι αν αποτύχω, μου το κρατάνε χρόνια.

Εσύ τι ρισκάρεις;

Ίσως τίποτα αλλά είναι εντάξει γιατί λες πάντα ό,τι σκέφτεσαι.

Διαβάζεις, σε ενδιαφέρει η πολιτική.

-Όχι σαν τα καλά κορίτσια. -Όχι;

Όχι. Δεν το κάνουν.

Πας μόνη σου στην Αμερική.

Πόση έπαρση!

Καβγά θέλεις;

-Έτοιμη είμαι. -Όχι, έλεγα να φάμε μαζί.

Επιστρέψτε στη θέση σας, κύριε. Ετοιμαζόμαστε για προσγείωση.

Θα μείνω 2 μέρες. Ξέρεις την ταβέρνα "Μπονιφάτσο";

-Το Σάββατο; -Δεν μπορώ.

Ούτε την Κυριακή;

Την Κυριακή.

-Απίστευτο. -Τι γελάς; Μιλάμε για τραγωδία.

Μου φαίνεται η χώρα των χαζών η Αμερική.

Μακάρι να την έβλεπα.

-Ίσως ξαναπάς. -Θα μείνω στο γραφείο...

να αντιγράφω άρθρα άλλων.

Περίμενε, Οριάνα. Μίλα στον μπαμπά.

Εντοάρντο, έλα! Η Οριάνα.

Δεν πήρε συνέντευξη από τη Μέριλιν.

Πρόσεχε μη τη στενοχωρήσεις.

Κατάλαβες;

Έλα.

Γεια, μπαμπά.

Έχασες το στοίχημα;

Ναι.

Είχες δίκιο. Δεν έπρεπε να βάλω στοίχημα.

Λυπάμαι, έκανα ό,τι μπορούσα.

Προφανώς δεν ήταν αρκετό.

Ήθελα να γράψω ένα ωραίο άρθρο.

Γράψ' το τότε.

Ευχαριστώ, μπαμπά.

Οριάνα!

Μα τι έπαθες!

Πώς να γράψει άρθρο αφού δεν τη συνάντησε τη Μέριλιν;

Η Μέριλιν μάλωσε με τη "Fox" παρά το επταετές συμβόλαιο.

Πήγε στη Νέα Υόρκη. Εύκολο για τον Γκριν...

τη μαύρη ψυχή της.

Η αλήθεια είναι ότι η Μέριλιν τον υπακούει σαν να είναι...

αφεντικό.

Η Μέριλιν μάλωσε με τη "Fox" παρά το επταετές συμβόλαιο.

Και φταίει εκείνη που η πρώτη μου επίσκεψη στη Νέα Υόρκη...

ήταν κόλαση.

ΣΕΞΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ. ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΣΠΑΘΗ...

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕΡΙΛΙΝ & ΤΖΟ.

Πόλεμος δεν υπάρχει μόνο όπου πέφτουν βόμβες.

Ο καθένας δίνει τον δικό του πόλεμο κάθε μέρα.

Μόνο που ο άλλος δεν το ξέρει.

Ήθελα μόνο να γράψω ένα ωραίο άρθρο.

Η περιπέτειά μου άρχισε στη Νέα Υόρκη...

το πρωί της 9ης Ιανουαρίου 1956...

όταν πήγα πουκάμισα στον σκηνοθέτη Ζαν Νεγκουλέσκο.

Πρώτη φορά στην Αμερική.

Μόνο ένα ήταν το θέμα μου.

Η Μέριλιν Μονρόε.

Ήξερα ότι επί μήνες η ηθοποιός δεν έβλεπε κανένα.

Όλοι έμαθαν ότι μια Ιταλίδα δημοσιογράφος ήθελε συνέντευξη...

από τη Μονρόε, μάταια.

Μετά τηλεφωνούσαν δημοσιογράφοι που μου ζητούσαν συνέντευξη.

Κάποιοι ήθελαν να με φωτογραφίσουν.

Ενδιαφέρονταν για ό,τι έκανα.

Δεκάδες με βοηθούσαν στη Νέα Υόρκη και άλλες πόλεις...

σε έναν αγώνα εθνικής καλοσύνης.

Κάθε ώρα της ημέρας αφιερωνόταν στην έρευνα.

Όταν έκανα βόλτα ή ψώνια έβγαινα κρυφά...

και με ενοχές, σαν να εξαπατούσα την πόλη.

Μισούσα τη Μέριλιν, τις καμπύλες, τους φόβους, τις μπούκλες.

Ήθελα μόνο να φύγω.

Η Τζο, η διερμηνέας μου με τις σπουδαίες γνωριμίες...

κόντευε να τρελαθεί. Την παρηγορούσα, την ενθάρρυνα.

-Μην κλαις. -Δεν κλαίω.

-Θα τα καταφέρναμε. -Τα κορίτσια δεν κλαίνε.

Λυπόμουν που ήταν λυπημένη κι εγώ ανακουφισμένη.

Κι ο Ίρβινγκ μας συνόδευε με μάτια δακρυσμένα.

-Νομίζω ότι θα παραγγείλω. -Καλώς.

Θα ήθελα μια μερίδα ζυμαρικά, παρακαλώ.

-Με λίγη σάλτσα ντομάτας. -Έγινε.

-Φαλάτσι. -Φαλάτσι.

Ορίστε!

Είδες; Τη βρήκες. Δεν ήταν τόσο δύσκολο.

Και τώρα για δύο χρόνια...

Ησυχία.

"Ένας θέατρο, άλλος σινεμά ή στο εστιατόριο που έτρωγε".

"Σε 2 ώρες 12 εστιατόρια, 18 κλαμπ, 8 σινεμά..."

-Και 14 θέατρα. -Είναι αστείο;

Όχι.

Έγραψες για το πώς δεν πήρες συνέντευξη από τη Μέριλιν.

Δεν περιμένατε αυτό αλλά είπα την αλήθεια.

-Έχασες το στοίχημα. -Άσχετο.

Έγραψα άρθρο για τη Μέριλιν.

Μιλώντας για σένα; Αυτός είναι ο τρόπος;

-Δεν θα το έκανε κανείς. -Γίνεται όμως.

Όχι δημοσιογραφία αλλά αυταρέσκεια.

Είναι αδιανόητο, Οριάνα. Σου έρχεται να πεις...

Εμένα μου αρέσει, Κάρλο.

Δεν ενδιαφέρει τι έκανε. Δεν είναι η Μέριλιν. Άκου.

"Όλοι έμαθαν ότι μια Ιταλίδα δημοσιογράφος..."

"ήθελε συνέντευξη από τη Μονρόε, μάταια".

"Μετά μου τηλεφωνούσαν για συνέντευξη".

-Είναι αλήθεια. -"Εγώ". Αυτή πάντα. Κοίτα.

-Να κάνω κι εγώ άρθρο τότε για... -Επίτρεψέ μου, Κάρλο.

Παρακαλώ.

Ρίτα!

-Μάλιστα, κύριε. -Βγάλε μου ένα αντίγραφο.

Έτσι θα το διαβάσω μόνος και θα καταλάβω καλύτερα.

Άκου, Κάρλο. Εσύ αύριο...

θα πας να δεις τη "Μίλαν";

Παίζει εκτός.

Λοιπόν, εντάξει.

Αφού θες τόσο να μοιραστείς την αποτυχία σου, το δημοσιεύουμε.

Μη νομίζεις ότι αυτό θα αλλάξει κάτι.

Σινεμά.

Το σινεμά είναι τέλειο για σένα.

Είναι υπέροχο, Οριάνα.

Το διάβαζα κι ήταν σαν να μου μιλούσες.

Ευχαριστώ.

Κυκλοφόρησε το "L' Europeo"! Αγοράστε το!

Η Ιταλία στην Ευρώπη! Αγοράστε το!

"Είχα ελπίδες με 12 πουκάμισα που ο Λέντζι..."

"μέγας Ιταλοαμερικανός ηθοποιός, μου έδωσε για τον Νεγκουλέσκο".

Παρακαλώ.

Όχι, Φαλάτσι. Είπαμε 2 χρόνια.

Θέλω να ξέρω γιατί.

Γιατί παρά τις πωλήσεις και τα λουλούδια...

-δεν με θεωρείτε ισάξια άλλων. -Κάθε άλλο.

Είστε η καλύτερη σε ό,τι κάνετε. Έστειλα κι εγώ άνθη.

Δεν με νοιάζει καθόλου.

Δεν θα με βγάζατε από το σινεμά.

Μια γυναίκα σαν εσάς, επώνυμη στο "L' Europeo".

-Τι άλλο θέλετε; -Μέριλιν θέλετε;

Θα σας τη φέρω τη Μέριλιν, κι ας πεθάνω.

Εσείς θέλατε να βάλετε στοίχημα, Φαλάτσι!

Έλεος πια! Κοιτάξτε, δεν είναι υγιές.

Δεν είναι υγιής ο τρόπος σας. Ξέρετε κάτι;

Η ήττα μερικές φορές...

κάνει καλό, Φαλάτσι!

Θέλω κι άλλα σαν αυτό. Όλοι θα τα διαβάζουν. Και γιατί;

-Γιατί γράφετε μοναδικά. -Ακριβώς.

Θα επιλέγετε το πρόσωπο της συνέντευξης.

Από αύριο σας εξουσιοδοτώ εν λευκώ.

-Για σινεμά. -Και κοσμικά. Λίγο είναι;

-Φανταστικό. -Ωραία.

Αλλά στο μεταξύ...

περιμένω το άρθρο για τη Μπαρντό.

Είναι έτοιμο, δεσποινίς Φαλάτσι;

Είναι έτοιμο.

Οριάνα, κάθισε.

Μην κάνεις ό,τι εγώ.

Μη γίνεις σύζυγος...

μητέρα και δούλα αμόρφωτη.

Πρέπει να δουλέψεις. Κατάλαβες;

Να δουλεύεις, να ταξιδεύεις στον κόσμο.

Στον κόσμο.