Original subtitles

Deze man is boos op vrouwen. Hun mystiek.

Bang voor hun macht.

Ik kan niet slapen wetende dat hij weer een meisje zoekt.

Je schrijft alsof jij de moordenaar bent. -Ik weet wat ik doe.

Het is de emotionele handtekening van de aanvaller.

Het is mijn manier om te werken. -Ik maak me zorgen om je.

Wat je beschrijft lijkt op een milde paniekaanval.

Je geest wil je iets vertellen.

Dat het misschien niet alles kan verwerken.

Eén rechercheur pleegde zelfmoord door de zaak waaraan jij werkt.

Het vreet hem op. Ik kan het zien.

Weet je dat hij actief is?

Hij verhoogt zijn aanvallen.

We komen dichterbij, vertrouw me.

Een vertraging is onze schuld. -Dat weet ik!

Wat is dat? -Het adres van mijn ouders' huisje.

Ik ga er vrijdag heen. Kom ook.

Micki, ze hebben nog een lichaam gevonden.

Ik kan niet zomaar weggaan. Ze kunnen niet zonder me.

Hoe laat is het? -Iets na negenen.

Bedankt.

Kort na aankomst stortte je in. Het was duidelijk nodig.

Sorry.

Wil je me vertellen wat er is gebeurd?

Ik moest gewoon weg.

Ik wil je iets laten zien.

Dat is goed. Hopelijk hebben we wat we nodig hebben.

Laten we haar verplaatsen. We komen terug.

Doc gaat het lichaam verplaatsen.

Het ligt er maximaal één of twee dagen.

Heb je het Micki verteld? -Ja. Ze is in Wemmer Pan.

Ik hou haar op de hoogte. Zij neemt contact op.

Nog ideeën?

Ze ligt veel korter bij de weg.

En we zijn dichtbij de vorige lichamen, dus...

Hij wordt te driftig. Sommigen noemen dit de razernijfase.

Hij wordt roekeloos. -Pieter!

Is dat wat ik denk dat het is? -Ja.

Verpak het en label het. Hopelijk hebben we geluk.

Na mijn afstuderen als advocaat woonde ik hier.

Ik was verloofd. Saskia was haar naam.

Wat is er gebeurd?

Op een dag stapte ze uit de douche en haar benen begaven het.

Hersentumor.

Zes weken later was ze weg. Gewoon zo.

Dat is verschrikkelijk. -Ja.

Een tijdje deed ik niets, kwam hierheen.

Maar het heeft mij wel iets geleerd.

Op een gegeven moment, moet je het weer oppakken.

En toen vond ik dit.

Wauw.

Ik zwem daar minstens één keer per week.

Lees dat de mineralen in het water genezende eigenschappen hebben.

Wil je erheen? -Nee.

Ja. -Nee.

Ja.

Hoe koud is het? -Het is verfrissend.

Oke, laten we het doen.

Sorry, Suzaan, ik...

Ik dacht dat ze naar familie was. Ik hoopte bij jou.

Ik heb het mis.

Ze zal zich gemeld hebben bij een collega.

Ik ben altijd de laatste die het hoort.

Vergeet dat ik gebeld heb.

Ik geef haar een dreun als ik haar zie, OK?

Stuur het naar het lab voor analyse.

Het lab heeft het condoom al. Ze zeggen dat het gebruikt is.

Kunnen ze het gebruiken voor identificatie?

Ja, ze kunnen waarschijnlijk DNA extraheren.

We komen nu ergens.

Wat zei Micki? Heb je haar gesproken?

Ja.

Ze wilde dat we oude verkrachtingszaken doornemen.

Hij heeft zijn MO later aangepast.

Dat doet Louis, maar als dat nu een prioriteit is.

Ja, dat denken we.

Het kan helpen.

OK. Ga je gang.

Alsjeblieft.

Mag ik je een vraag stellen?

Zul je altijd blijven doen wat je doet?

Wijn maken?

Ik begon ermee omdat ik dacht dat het natuurlijk was.

Groeit, fermenteert, eigenlijk vanzelf.

En ik vind dat leuk.

Dus ja, waarschijnlijk. En jij?

Toen ik jong was...

liet mijn pa me een bioscoopjournaal uit de jaren dertig zien.

In zwart en wit. Geen geluid.

Het was van...USS Akron.

Een groot Amerikaanse luchtschip, een Zeppelin.

Marinematrozen probeerden het luchtschip aan te meren.

Ze hielden het allemaal vast aan de scheerlijnen.

En toen veranderde plotseling de wind.

Het luchtschip ging omhoog. En alle mannen lieten instinctief los.

Afgezien van vier. Ze hielden vol.

En omhoog gingen ze. Eén man was slim.

Hij ging ongeveer vijftien voet omhoog.

En hij viel en brak zijn arm.

Maar de anderen niet. En dan is het te laat.

Te hoog.

Eén voor één zie je ze vallen.

Het zijn maar kleine figuurtjes.

Ze schoppen en schreeuwen en...

zwaaien met hun armen, en vallen naar beneden.

De enige man die het heeft gered, is degene die volhield.

Uiteindelijk trokken ze hem op het luchtschip.

En dat is jouw voorbeeld?

Deon liet je dit als kind zien. Jezus.

Heb je dat aan iemand anders verteld? -Nee.

Wat denk je dat het betekent?

Wil je dat ik mezelf voor jou analyseer? -Absoluut.

Ik wil weten hoe jij jezelf ziet.

Ik denk dat ik een tweedeling ben.

Een deel van mij is rommelig en chaotisch.

Gepassioneerd. Het wil...

voorzichtigheid overboord gooien om...

in een droom te geloven.

Maar ik heb ook controle nodig.

Ja.

Het is alsof ik...

te bang ben of...

te voorzichtig om zomaar los te laten.

Dat deed je vandaag.

Als ik straks potjie wil maken, moet ik nu boodschappen halen.

Micki.

Ja. Klinkt goed.

Ik profileerde een man die zich op jonge zwarte vrouwen richt.

Hij bindt ze vast, slaat ze, en verkracht ze voordat hij ze wurgt.

Tot nu toe zijn er 19 lichamen.

19 meisjes liggen met hun gezicht naar beneden te rotten in de rietvelden.

En mijn werk vereist dat ik...

me in de geest verdiep van die man.

Ik voel zijn drang, zijn verlangen.

Ik kijk naar wat hij heeft gedaan en stel me voor dat hij die misdaden begaat.

Ik nodig hem uit in mij.

Als ik mezelf er niet volledig aan overgeef, werkt het verdomme niet.

Soms denk ik dat ik dezelfde stemming ervaar als hij.

Hoe klote is dat?

Als...

Als hij bang is dat de politie dichtbij is...

dan voel ik het soms ook.

Dus nu twijfel ik aan alles.

Als ik me goed voel, vraag ik me af wat hij van plan is.

En weet je...

Ik voelde me goed.

Dat is toegestaan.

Ja.

Ja.

Dorstig?

Pak maar een drankje. -Zeker.

Hallo. -Erika.

Micki. Godzijdank. Waar ben je in hemelsnaam?

Eh... Grabouw. -Grabouw?

Gaat alles goed? -Ja. Ik had gewoon wat tijd nodig.

Ik voelde dat ik moest bellen.

Voelde? Ik heb wel 100 voicemails achtergelaten.

Sorry, mijn telefoon doet het niet.

Is er iets gebeurd?

We hebben gisteren een lichaam gevonden.

Ze lag er maar een dag of twee.

We hebben een condoom gevonden.

Dus we hebben het DNA van de man.

Het lab vergelijkt het met een bloedtest uit een verkrachtingszaak.

Uit jouw zaak? Louis zocht het op. Haalde de rechtbank niet. Maar...

Het slachtoffer zei dat de verdachte haar vast wilde binden.

Ze ontkwam, omdat iemand haar hoorde schreeuwen.

Micki. Pieter zit op mijn nek.

Hij zegt dat als die man voor de rechter komt,

jij moet bevestigen dat hij aan het profiel voldoet.

Micki, kun je vandaag terugkomen?

Ga je terug?

Ze hebben me nodig.

En jij dan?

Kijk...

Ik weet dat je onder grote druk staat. En dat is niet gezond.

Dr. Pistorius. Welkom terug.

Wat ruik ik? Je bent iets aan het koken.

We verwijderen het vlees van de schedels.

Het is de enige manier.

Zodat het naar Pretoria gevlogen kan worden.

Sorry.

Micki. Je bent terug. Hoe was Wemmer Pan?

Erika zei dat je nog een zaak had.

We hebben een begin gemaakt.

OK. Goed.

We hebben een arrestatiebevel. Ik heb een DNA-match.

Sipho Mandler Agmatir Thwala.

29 jaar. Heeft al een veroordeling.

Hij groeide op met werken in de suikervelden.

Geboren en getogen in Besters en woont daar met zijn moeder.

Alsof deze man zo uit je verdomde profiel komt lopen.

Sorry, wat is Besters? -Krakerskamp.

Oké, en waar is dat? -Hier.

KwaMashu. Net ten zuiden van de snelweg.

Het ligt vlakbij Mount Edgecombe.

Er zijn geen huisnummers in Besters.

We zijn afhankelijk van informanten. Is het deze hier?

Je kunt het niet zien, maar hier is een steegje.

Dit is een beekje dat ernaast loopt.

Zijn huis ligt precies tussen de twee in.

Het is herkenbaar aan een rode deur.

Ja, we brengen de auto's hier en daar naartoe.

Daarna kleine gespecialiseerde eenheden.

Een gewapende eenheid?

De bevolking is niet gek op ons. -Raken ze dan niet in paniek?

Laten we verstandig zijn. Over drie uur is het donker.

We gaan als er minder mensen op straat zijn.

Kleine teams, minder paniek. Ik wil jullie twee in de mix, oké?

Iedere agent gewapend. Geen uitzonderingen.

Eh, Micki.

Ik wilde alleen zeggen...

het spijt me dat ik er vandoor ging.

En voor wat het waard is... ik denk niet dat ik veel keus had.

Ik...verloor een jonge detective.

Met deze zaak.

Sebastian.

Esther vertelde het.

Ik begeleidde hem. Slimme jongen.

Gevoelig.

Zijn vrouw vond hem in het bad.

Slaappillen.

Hij...kon er niet meer mee omgaan, weet je.

De meisjes stierven een vreselijke dood,

omdat hij die man niet kon vinden.

Hoe dan ook...

dit lag in zijn bureaula,

dus ik dacht, ik vul het,

en later kunnen we...

Ik ben doodsbang dat hij wegkomt, Micki.

Dat gebeurt niet.

Oké, allemaal, kom dichterbij.

Twee teams.

De eerste wordt geleid door mijzelf en SI de Beer.

We verdelen ons in Alpha en Bravo, en komen samen op het terrein.

Vasthouden en arresteren.

Het tweede team, Micki en Erika, nadert op ons signaal, en helpt

het bewijsmateriaal veilig te stellen. Dit moet soepel en strak gebeuren.

Geen fouten.

Laten we die man pakken. Laten we gaan!

Hoi. Ga je het redden? -Daar kom ik wel achter.

Kom.

Oké, team, laten we gaan.

Laten we die man pakken.

We gaan naar binnen.

Als er iets verandert, laat het ons weten.

Radiokanaal vier.

Bravo-team volgt de beek.

Terug drie. Ga.

Bravo in positie.

Mama!

Sst!

Het is OK. Ik ben een vriend.

Een vriend. Politie.

We komen de 'strangler' pakken.

Mooi zo. Stil blijven, hè?

Help je ons?

Ik was bij Mark. In Grabouw.

Ik moest stoom afblazen, denk ik.

Wil je erover praten?

Ik heb mijn doctoraat in de psychologie niet nodig om te weten dat er iets mis is.

Ik verliet je.

En jij moest alles bij elkaar houden. -Ik wil er er niet over praten.

Waarom niet?

Vertel me in godsnaam wat er aan de hand is.

Wat aan de hand is, is dat ik het uitmaakte met mijn verloofde.

En ik degene ben die het appartement kwijt is.

En te midden van dit alles, moest ik mijn moeder begraven

mijn eigen moeder, die haar dochter niet meer herkende.

Ik bedoel, ik word ook gek, Micki.

Maar ik wist dat als het ZO erg werd, ik naar jou toe zou gaan.

Maar jij kwam niet naar mij toe.

Jij kwam in een negatieve spiraal en wilde het zelf oplossen.

Ik bedoel, wat is dat? Katholieke schuldgevoelens?

Ik weet dat je mijn baas bent, maar...

we kunnen praten, toch? -Ja.

Word niet nog een keer gek...

zonder mij op zijn minst te waarschuwen.

OK.

Hielp hij? Mark.

Ja.

Toen ik daar was.

Dan kom je terug en gaat het gewoon door.

Ik weet het niet. Samen met iemand zijn, doen wat we doen...

denk je dat het mogelijk is?

Je vraagt ​​het aan de verkeerde persoon. Ik weet het niet.

Misschien is het het enige dat dit werk mogelijk maakt.

Bravo in positie.

Zicht op het terrein van de verdachte. Alle teams, stand-by.

Kalm.

Kamer vrij. Geen spoor van de verdachte.

Achterdeur staat open.

Bro, ben je daar?

Ik zie hem!

Ik zie hem.

Kom binnen, Mick. Hij komt naar jou toe.

Hij gaat door het steegje. -Ontvangen.

Pieter, in welke richting?

Welke...?

Mick!

Micki.

Dek me.

Politie! Stop!

Stop!

Politie, blijf liggen.

Laat me je handen zien.

Ik denk dat we de verdachte hebben.

Liggen. Beweeg niet.

U heeft het recht om op de hoogte te worden

gesteld van de aanklachten waarop u bent gearresteerd.

U hebt het recht om te zwijgen.

U heeft het recht om onmiddellijk op de hoogte te worden

gesteld van de gevolgen als u ervoor kiest om niet te zwijgen.

Alle informatie die vrijuit aan een politieagent wordt

geuit, kan in de rechtbank tegen u worden gebruikt.

Hij is een goede jongen. Vriendelijk.

Ik ben bang dat we uw zoon al een tijdje volgen.

Wat hij misschien heeft gedaan... -Wat gedaan?

De suikervelden bewerken? Voor ons zorgen?

Ga alstublieft zitten.

Hij had alles kunnen worden, maar hij wilde blijven en mij helpen.

Zijn jullie met zijn tweeën thuis?

Ik en zijn zus.

Hij zorgt voor ons.

Heeft hij een vrouw of vriendin?

Hij was te goed voor haar.

Waarom zeg je dat?

Daar is niemand. Alleen wij familie.

Bedankt. Er komt straks iemand langs.

Dat is het probleem niet. Hij is terug van de dokter.

Hij is niet mishandeld bij de arrestatie.

Het probleem is dat hij niet praat.

Helemaal niet? -Hij bevestigde zijn naam.

Verder zegt hij alleen: 'Je hebt de verkeerde.'

We hebben genoeg bewijs. -Nee.

De DNA-match die we hebben is niet voldoende. Het was een oud monster.

De verdediging zal dit aanvechten. Ze doorzoeken het huis, maar er is niets.

Je kent die man.

Ik bedoel, je kent hem van binnen.

Ik heb een schuldbekentenis nodig. Het is geen verzoek, maar een bevel.

Geef me een bekentenis, Micki.

Dit is dr Micki Pistorius.

Psychologe. Ze is hier om je te beoordelen.

Wil je niet praten?

OK.

Ik wil je een verhaal vertellen. Is dat goed?

Het gaat over een jonge man. En hij is geboren met een slimme geest.

Gevoelig, nieuwsgierig.

En hij leest, leert dingen. Maar hij voelt zich onderdrukt.

Door zijn geboorteplek, en de lage verwachtingen die men van hem heeft.

Hij wil iets zijn, maar hij is machteloos.

Dus, wat doet hij? Hij doet het.

Speelt hun spel. Werkt, leeft, vindt iemand om van te houden.

Maar dan doet iemand van wie hij houdt hem pijn.

Erg. Verraadt hem.

En de fundamenten die hij heeft gelegd...

verdampen.

Dat verraad doet alle bedrading in hem smelten.

Nu ziet hij een meisje op straat en voelt iets nieuws.

Hij wil haar.

Misschien begrijpt hij het niet helemaal.

Om haar helemaal te hebben. Volledig in zijn controle.

De manier waarop hij tegen haar praat. Belooft haar werk in de stad.

En biedt aan haar te begeleiden via de plantage.

Hij stelt een kortere route voor, door de velden.

En zodra ze in het riet zitten...

in het geluid van de bladeren, de wereld weg...

neemt iets hem over.

Hij pakt een steen. Ze ligt bewusteloos op de grond.

Hij pakt haar handen en bindt ze vast met kleding die hij klaar heeft liggen.

Dan gaat hij op haar handen zitten en bindt haar voeten vast.

Hij stopt een prop in haar mond. Bindt een touw om haar nek.

Vervolgens heeft hij seks met haar. Dan vermoordt hij haar.

Even voelt hij zich goed.

Alleen: het duurt nooit lang.

Hij weet dat het door zal gaan.

Ik was het.

Ik ben de man die ze in de suikerrietvelden heeft vermoord.

De man in jouw verhaal.

Wil je met een agent praten?

Het is gelukt.

Dus je gebruikt bindingen die je eerder hebt voorbereid?

Ja.

Van? -Gewoon alles.

Kan een doek gebruiken. Iets dat snel kan wegrotten.

OK.

En dan bind je de voeten vast en... -Nee, eerst de handen.

Bind altijd de handen net als suikerriet,

daar oefende ik elke avond op.

Kun je het ons laten zien?

Hij mag het op mij demonstreren.

OK.

Goed. Kom.

OK. Ik denk dat dat genoeg is.

Ga zitten.

Ze zijn al bewusteloos door de klap.

Waarom ze vastbinden?

Vraag het aan haar.

Morgen...

neem je ons mee naar alle plaatsen waar dit is gebeurd.

Daar.

Dat is negen uit negen. -Ja.

Die man moet vandaag voor de rechters komen.

Voordat hij van gedachten verandert.

Hij zal het ons nu niet moeilijk maken.

Wat gaat er nu gebeuren?

In afwachting van uw proces word je naar de gevangenis gebracht.

Mijn rapport zal zeggen dat je OK bent, dat je wist wat u deed.

Ik zag je vóór dit alles.

Ik keek naar je in het suikerrietveld toen je knielde.

Het gebed. De bloemen.

Wie heeft je pijn gedaan?

Wij waren verloofd.

Ze werd zwanger. Ik was zo blij.

Toen besloot ze dat ze meer wilde dan ik kon geven.

Ze wilde het suikerrietveld niet, ze wilde de stad.

Dus heeft ze mijn baby vermoord.

Bij elke vrouw die ik kies, als ik naar haar kijk, zie ik haar.

En dat maakt het acceptabel?

De enige reden dat je mij betrapte, is omdat

ik het lichaam op dezelfde plek achterliet.

Omdat ik wil dat de families vrede hebben.

Ik wilde stoppen.

Maar dat deed je niet.

Er zat één fout in je verhaal. Klein.

Als ik ze knevel, neem ik een doek...

rol het op en stop het in mijn mond om een ​​vorm te maken...

voordat ik het in hun stopte.

Dat had ik moeten weten.

Nee. -Jawel.

Dan hadden we eerder zijn speeksel gehad.

En het DNA aan het bloedmonster gekoppeld. Dan was hij gepakt...

Ik had beter gefocust moeten zijn. -Micki, stop.

We hebben iets goeds gedaan, Micki.

OK.

Hoi.

Ik, eh...

Ik wilde alleen maar zeggen...

Bedankt.

Proost.

Dus je gaat nu terug naar Pretoria.

Voorgoed, denk ik.

Ja, maar, eh...

pas als het ochtend wordt.

Mark, ben jij dat? -Micki?

Hoi.

Ik ben zo blij dat je belt. Ik dacht net aan je.

Is alles goed?

Ja. Eh...

Wel, ja.

We hebben de man. We hebben hem.

Dat is geweldig.

Ja. Ik dacht...zullen we het vieren als ik terug ben?

Ik kan koken.

Of iets anders.

Micki, ik belde omdat ik me zorgen maakte.

Je vertrok zo gehaast. Ik hoopte dat je zou bellen dat je terugkwam.

Het spijt me dat ik je verliet. -Mij ook.

Ik vlieg morgen.

Kan ik je dan bellen? -Ja tuurlijk.

Dag, Mark.

Op 31-03-1999 werd Sipho Twhwala schuldig bevonden aan 16 moorden en 10 verkrachtingen.

Hij werd veroordeeld tot 506 jaar gevangenisstraf.

Hij zit nu vast in een gevangenis in Pretoria.

---Vertaald door GvdL---