Original subtitles

کانالی برای عاشقان سینما :Cinephilia https://t.me/Video_Archives

مترجم : اشکان هیدی

به لطف و حمایت Hamid Shams

‫سوتفاهم

‫ای خداوند، به قدرت تو پناه می‌بریم، ‫تا ما را از تاریکی این اندوه،

‫به آرامش و نور حضور خودت رهنمون سازی.

‫با ایمان به عیسی مسیح، ‫با احترام و فروتنی،

‫پیکر خواهر عزیزمان لیلی رالی را ‫به خاک می‌سپاریم،

‫تا از این دنیای انسانی و ‫فانی، به آرامش ابدی دست یابد.

‫ای خداوند، از تو می‌خواهیم ‫که لیلی را با رحمت بیکران خود

‫داوری نمایی و تمامی ‫گناهانش را ببخشایی.

‫ای عیسی مسیح، شبان نیکو، ‫او را با سلامت به خانه ابدی‌اش

‫نزد خودت ببر، تا در آرامش ‫جاودان در جوار تو باشد.

‫باشد که او تا ابد در حضور تو شادمان بماند،

‫همراه با تمامی مقدسین در

‫حضور پادشاه ازلی و ابدی.

‫ای مسیح، که لیلی را فراخواندی، ‫او را به آغوش خودت بپذیر.

‫باشد که فرشتگان تو، او را ‫به سوی ابراهیم راهنمایی کنند.

‫از تو می‌خواهیم، ای خداوند، ‫روح او را پذیرا باشی

‫و او را به بارگاه آسمانی ‫خودت وارد نمایی.

‫ای خداوند، امروز دعای ما را ‫بشنو. لیلی را در بهشت پذیرا باش،

‫و به ما یاری ده تا با اطمینان از ‫ایمانمان، یکدیگر را تسلی دهیم،

‫تا زمانی که همگی نزد مسیح به ‫هم بپیوندیم و تا ابد با تو و لیلی باشیم.

‫ای خداوند عیسی، امروز ‫صبح به دعای ما گوش فرا ده.

‫با محبت به قوم خودت نظر کن،

‫به نِد، همسر لیلی،

‫که در اندوه و ماتم به سر ‫می‌برد و برای او دعا می‌کند،

‫که در سردرگمی و ‫اندوهش، به تو نیازمند است،

‫تا او را یاری دهی که این مصیبت را ‫با پسرانشان، اندرو و مایلز، تاب بیاورد.

‫آمین.

‫حالا چیکار کنم؟

‫برو خونه و استراحت کن.

‫خب، من هنوز چیزی به بچه‌ها نگفتم.

‫چرا نگفتی؟

‫اونا رو فرستادم پیش خانم جالولی.

‫همسرم مریض شد و بعد یهویی فوت کرد.

‫به کیت گفتم بهشون بگه که ما رفتیم لندن.

‫نمی‌دونم چی بهشون بگم.

‫می‌تونی حقیقت رو بهشون بگی.

‫باید هم بگی.

‫می‌تونم به اندرو بگم، اون ‫به اندازه کافی بزرگ شده،

‫ولی نمی‌دونم به مایلز چی بگم.

‫اون فقط یه بچه‌ست. ‫ضعیفه. مثل مادرشه.

‫اوه، بسه دیگه.

‫اون خواهر من بود، اونقدرام ضعیف نبود.

‫باید بهش بگی.

‫بهش می‌گم. می‌خوام از صحرا برش گردونم.

‫داری چی میگی؟

‫کیت می‌تونه این کار رو بکنه.

‫کیت سرش به اداره گرمه. اون وقتی نداره.

‫خب، باشه. ‫پس من این کار رو می‌کنم.

‫تو تازه رسیدی.

‫بهتر

‫من حتی چمدونم رو هم باز نکردم.

‫یه راست میرم اونجا

‫تا تو وقت بیشتری با پسرات داشته باشی.

‫مشکلی نیست.

‫کاری هست که بتونم انجام بدم؟

‫اوه، آره.

‫لطفاً از طرف من از همه تشکر کن.

‫من میرم پرونده رو از اداره بگیرم

‫و در جریان کامل جزئیات قرار بگیرم.

‫بهت زنگ می‌زنم.

‫بچه‌ها رو برمیدارم.

‫برو دفتر.

‫پیدات کردم.

‫چقدر طولش دادی...

‫اینجا بو میده.

‫نمی‌دونم این سگ چطور اینجا رو تحمل می‌کنه.

‫هی، برو!

‫هی، اینجا چه خبره؟

‫کیت!

‫بیا دیگه!

‫کیت، میشه سگت رو ببری؟

‫الان میریم خونه؟

‫نمیدونم.

‫مامان و بابا برگشتن؟

‫بیا دیگه، بلو.

‫اوه، خدای من.

‫سرما خوردم.

‫اوه. بیا. برو وسایلت رو ‫جمع کن. می‌برمت خونه.

‫داریم میریم خونه. ‫کیت داره ما رو می‌بره خونه.

‫اندرو، چیزی که می‌خوام ‫بهت بگم خیلی آسون نیست.

‫چیزی که می‌خوام بگم...

‫اوضاع اینجا دیگه نمی‌تونه مثل قبل باشه.

‫بابایی!

‫مامان کجاست؟ هنوز لندنه؟

‫خونه جولی بهتون خوش گذشت؟

‫آره، خوش گذشت.

‫خوش گذشت؟

‫بشینید بچه‌ها. ساکت باشید بچه‌ها. ‫دست نزنید بچه‌ها. نفس نکشید.

‫و مطمئنم شما این کارها رو نکردید.

‫سلام بچه‌ها

‫نه، نه، من از آمپول میترسم بابا!

‫نه، نه، نه، نه.

‫این خانم پیلی، پرستار جدیدتونه.

‫این مایلزه و این اندرو.

‫ما واسه چی پرستار می‌خوایم؟

‫مطمئنم که با هم دوستای خوبی میشیم.

‫بیا یه بوس به خاله بده.

‫مایلز، خواهشاً رعایت کن!

‫بیا.

‫خانم پیلی بازی‌های زیادی بلده.

‫اوه، بله.

‫کیف جادویی داری؟

‫یه کیف دارم.

‫چرا باهام نمیای یه نگاهی بهش بندازیم.

‫بیا.

‫بیا، منم باهات میام.

‫بیا، اندرو.

‫اوم، اندرو با من میاد.

‫می‌خوام باهاش صحبت کنم.

‫چه پسر خوبیه.

‫بیا عزیزم.

‫لجبازی نکن.

‫بیا...

‫چیزی که می‌خوام بهت بگم خیلی آسون نیست.

‫اوضاع اینجا دیگه نمی‌تونه ‫مثل قبل باشه، واسه همین یه پرستار گرفتم.

‫وقتی شما رو فرستادیم پیش جالولی،

‫ازشون خواستیم بهتون بگن که ما به ‫طور یکباره مجبور شدیم از شهر بریم.

‫خب این کل حقیقت ماجرا نبود.

‫مامان مُرده.

‫مادرت اینجا تو خونه بود.

‫وقتی شما رفته بودید، حالش بدتر شد.

‫اون...

‫مامان مُرده؟

‫آره.

‫اندرو، نباید به مایلز بگی.

‫باید به من می‌گفتی!

‫خواهش می‌کنم، اندرو.

‫تو بهترین داداشی هستی که ‫هر کی می‌تونه داشته باشه.

‫تو بهـــترینی.

‫مایلز، لطفاً دیگه با غذات بازی نکن.

‫اوم، مامان همیشه براش خرد می‌کنه.

‫اوه، چرا که نه...

‫ازش متنفرم.

‫شبیه پنگوئنه.

‫مامان کی میاد؟

‫خانم پیلی زن خیلی خوبیه، ‫تازه خیلی هم شما رو دوست داره.

‫اون نمی‌ذاره من با اَندی بازی کنم.

‫الکی...

‫تازه کجاشو دیدی، منم قراره ‫زودتر بیام خونه.

‫خودم باهات بازی می‌کنم.

‫چه بازی میکنیم؟

‫نمی‌دونم.

‫دزد و پلیس.

‫من می‌خوام دزد باشم.

‫حالا چرا می‌خوای دزد باشی؟

‫مامان می‌گفت تو و عمو ‫وایل دوتایی راهزن بودید.

‫چی میگی؟

‫مامان می‌گفت اینطوری ‫تو ارتش پول درآوردید.

‫نیروی هوایی.

‫بازار سیاه.

‫خب، یه سری آدما تو بازار سیاه بودن

‫که می‌خواستن از شر پولشون خلاص بشن، و ‫ما اونا رو با دلار عوض می‌کردیم، و عمو وایل

‫و من فقط سرمایه‌گذارهای خوبی بودیم، همین.

‫این چیزی نیست که مامان می‌گفت.

‫بعد از جنگ، ما تو شمال آفریقا موندیم، و ما

‫یه هواپیمای باربری قدیمی خریدیم، ‫و به یه کشتی نیاز داشتیم.

‫کسی به این داستان علاقه‌منده؟

‫نه.

‫ادامه بده، بابا.

‫خب، ما یه کشتی لیبرتی خریدیم، و اینطوری ‫می‌تونستیم بارهای بیشتر و بیشتری ببریم،

‫و یهو دیدیم که ‫تو کار حمل و نقل هستیم،

‫و داشتیم سود خیلی ‫بیشتری به دست میاریم.

‫چیه این داستان اینقدر خوبه؟

‫خب همینکه ما پول بیشتری به دست میاریم.

‫چرا باید پول بیشتری به دست بیاری؟

‫تا یه کسب و کار موفق ‫داشته باشم که برای شما دو تا بذارم.

‫وقتی مُردم.

‫نمی‌خوام تو بمیری.

‫خب، من که امروز نمی‌میرم.

‫اصلاً نمی‌خوام تو بمیری.

‫میشه در مورد یه چیز دیگه صحبت کنیم؟

‫آره. ‫مامان کی میاد؟

‫با موضوع انشاءت مشکل داری اندرو؟

‫نه فقط یه کم وقت لازم دارم.

‫اگه بخوای میتونم بهت وقت بیشتری بدم

‫ممنون.

‫می‌تونم انجامش بدم.

‫اوه می‌دونم که می‌تونی. ‫یه هفته بیشتر بهت وقت میدم.

‫اومدی بسکتبال بازی کنی؟

‫نه، باید برم خونه.

‫بیا...

‫حالا فقط یه کم دیگه، ‫تو را خدا یه کوچولو بخور.

‫والا سگ هم این آشغالای ‫گندیده رو نمی‌خوره.

‫من سوپ قهوه‌ای رنگ دوست ندارم.

‫- این سوپ عدسه. ‫- سوپ قهوه‌ای.

‫حالا بیا عزیزم، تو که

‫نمی‌خوای خانم پِیلی رو عصبانی کنی، ‫مگه نه؟ پسر خوبی باش و دهنت رو باز کن.

‫نگران نباش، من اومدم نجاتت بدم.

‫قهرمان هیچوقت شکست نمی‌خوره.

‫اون اذیتم می‌کنه...

‫زوری میخواد که سوپ قهوه‌ایش رو بخورم.

‫راست میگی، این سوپ قهوه‌ایه.

‫اندرو، برو شیرت رو بیار.

‫اصلاً تشنه‌ام نیست. منتظر بابامم.

‫آره، منم همینطور.

‫بابا به من تلفن نکرده. ‫نمی‌دونم چرا همچین فکری کردی.

‫گفت که میاد...

‫من دستور اکید دارم که مایلز باید ‫استراحت کنه. شما که نمیخواهید...

‫...از دستوراتش سرپیچی کنید، مگه نه؟

‫اندرو، برو بیرون.

‫بذار مایلز یه کم استراحت کنه.

‫من استراحت دوست ندارم. ‫زیادی ساکته.

‫مسخره‌بازی درنیار.

‫تمام روز سعی کردم یه ذره داشته باشم.

‫خب، امتحان کردنش ضرری ‫نداره. برگرد اون طرف. بفرما.

‫بیا، شلوارت رو بکش پایین. آفرین.

‫اوه... اندرو، چطور می‌تونی ‫انقدر دست و پا چلفتی باشی؟

‫اون پنجره رو ببند، اندرو.

‫باید این گندکاری رو تمیز کنم.

‫بهت گفتم که گند میزنه.

‫فکر کنم دو درجه بالاتر از ‫نرمال. اون رو بده به من...

‫طبیعیه. اصلاً تب نداره...

‫- اون دماسنج رو بده به من. ‫- داری از خودت درمیاری.

‫اندرو، از این اتاق برو بیرون.

‫ولی من مریض نیستم.

‫- تو باید با من بازی کنی. ‫- آره.

‫همین الان از اتاق برو بیرون. زود باش.

‫چیه؟ ‫کتاب مدرسه‌ام رو می‌خوام.

‫همونجا وایسا.

‫نرو، اندرو! می‌خوام باهات بازی کنم! اندرو!

‫اندرو! برگرد!

‫برگرد، اندرو! ‫من می‌خوام باهات بازی کنم!

‫نشنیدم چه اتفاقی برای جلسه‌تون ‫با رقبای یونانی‌م افتاد.

‫می‌تونم بهتون اطمینان بدم که ‫قیمت نفت‌تون تغییر نمی‌کنه

‫یا وسط اقیانوس اطلس ناپدید نمیشه.

‫اگه جور دیگه‌ای فکر می‌کردم، ‫الان اینجا نبودم.

‫بفرمایید بشینید.

‫متشکرم.

‫آقای رولی؟

‫بله؟

‫برای شام میاید؟

‫نه، ما یه شام کاری داریم، ولی ‫دوست دارم بچه‌ها رو ببینن.

‫مایلز خوابه، قربان، و ‫اندرو یه جایی رفته.

‫می‌دونید کجا؟

‫نمی‌دونم، قربان.

‫بله.

‫چیزی شده؟

‫اوه، فقط می‌خواستم یه کم ‫با اندرو وقت بگذرونم.

‫خب، می‌تونیم قراردادها رو ببینیم؟

‫احمد. ‫اندرو.

‫نیازی به گریه کردن نیست.

‫پدر من پیرمرد بود.

‫حداقل ۹۰ سالش بود.

‫بیا... بیا قدم بزنیم.

‫رسم ما اینه که خانواده‌ی ‫داغدار آشپزی نمی‌کنه.

‫بنابراین دوستان و ‫همسایه‌هامون برامون غذا میارن.

‫بعد از سه روز، یه بره ‫می‌پزیم و مراسم می‌گیریم.

‫این یه جور ادای احترام به پدرمه.

‫این خونه‌ی منه.

‫بفرما.

‫چاییه.

‫داغه.

‫نه اینطوری.

‫اینطوری.

‫خوبه.

‫دلت برای پدرت تنگ شده؟

‫آره، ولی می‌دونم هیچ جایی ‫زیباتر از بهشت نیست.

‫اونجا نسیمی معطر هست و ‫فواره‌هایی که آب گوارا ازش میاد

‫و بشقاب‌های خرما برای ‫هر کسی که گرسنه‌ست.

‫اون مرد خوشحالیه و منم خوشحالم.

‫باید یه کم کوسکوس امتحان کنی.

‫خوبه.

‫همیشه در خونۀ من به روت بازه.

‫یه وقتایی باید بیای همو ببینیم. ‫بابام واقعاً ازت خوشش میاد.

‫اندرو کجا بودی؟

‫تو نبودی منم تصمیم ‫گرفتم برم یه دوری بزنم.

‫اندرو من تمام بعدازظهر ‫اینجا بودم تو نمی‌تونی همینجوری

‫بری بدون اینکه به ‫کسی بگی کجا بودی.

‫- خانم پیلی گفت تو ... ‫- اون یه دروغگوعه؛ اون از من متنفره.

‫اندرو آروم باش حالا ‫تو ازش اطاعت نکردی

‫مایلز نتونست استراحت کنه ‫تبش بالا رفت.

‫اون تب نداره بابا، ‫من دماسنج رو خودم خوندم

‫می‌تونی بذاری من ازش مراقبت کنم.

‫اندرو ما الان به کمک احتیاج داریم ‫خودت که می‌دونی اون خیلی

‫زود مریض میشه تو ‫باید باهاش مهربون باشی.

‫من که باهاش مهربونم.

‫ببینیم ماریا چیزی برای ‫خوردن برات داره یا نه.

‫تو نمی‌خوری؟

‫نه من این شام کاری رو دارم ‫باید برم؛ اینو برام ببند.

‫این ژاکت قدیمی رو ‫واسه چی می‌پوشی ها؟

‫دوسش دارم.

‫زاغکی قالب پنیری دید ‫به دهان برگرفت و زود پرید

‫بر درختی نشست در راهی ‫که از آن می‌گذشت روباهی

‫روبه پرفریب و حیلت‌ساز ‫رفت پای درخت و کرد آواز

‫گفت به به چقدر زیبایی ‫چه سری چه دُمی عجب پایی

‫پر و بالت سیاه‌رنگ و قشنگ ‫نیست بالاتر از سیاهی رنگ

‫گر خوش‌آواز بودی و خوش‌خوان ‫نبودی بهتر از تو در مرغان

‫زاغ می‌خواست قار قار کند ‫تا که آوازش آشکار کند

‫باید غار غار کنی.

‫مامان همیشه صدای حیوونا ‫رو واسمون درمی‌آورد.

‫زاغ می‌خواست قار قار کند ‫تا که آوازش آشکار کند

‫طعمه افتاد چون دهان بگشود ‫روبهک جست و طعمه را بربود

‫هم‌اکنون به‌ چربی نطق و بیان ‫گرفتم پنیر تو را از دهان

‫نه.

‫چراغ رو خاموش نکن.

‫چرا نکنم؟ دیره.

‫خانم پیلی یه کم دیگه خاموشش میکنه.

‫می‌خوای بقیه‌ی این داستان رو بشنوی؟

‫ببخشید که از کوره در رفتم ولی ‫تو فقط باید مسئولیت‌پذیرتر باشی.

‫- هستم. ‫- باشه، شب بخیر.

‫- بابا. ‫- چیه؟

‫فردا یه مسابقه‌ی جودو هست. ‫فکر می‌کنی بتونی بیای و منو تماشا کنی؟

‫سعیمو می‌کنم.

‫بابا، همه‌ی پدر و مادرا میان.

‫گفتم سعی می‌کنم. کار دارم ‫ولی سعی می‌کنم اونجا باشم.

‫شب بخیر.

‫باشه.

‫شاید فردا برنده بشم، بابا.

‫شب بخیر، اندرو.

‫اندرو، یه چیزی برات دارم.

‫ممنون.

‫مسابقه‌ی بعدی.

‫اندرو رولی و لوشین توزیش

‫مامان، من یه حوله می‌خوام.

‫وایل، من خیلی عصبانیم.

‫انگار اون یه جایی رفته و من نمی‌تونم برم.

‫و اون برنمی‌گرده.

‫و اونا اونجا به تلفن جواب نمیدن، ‫ و نامه‌ها رو تحویل نمیدن.

‫و اون به من فکر نمی‌کنه.

‫یا به پسرا.

‫و من نمی‌تونم باهاش ارتباط برقرار کنم.

‫و اون منو ترک کرد.

‫بدون هیچ دلیل موجهی.

‫اون منو ترک کرد.

‫سنی ازم گذشته بود، که با تو ازدواج ‫کرد؛ واقعاً تا اون موقع نمی‌شناختمش.

‫تازه ازش یاد گرفتم چون ‫دیدم که چقدر با تو خوبه.

‫اون واقعاً تو رو دوست داشت، پسر.

‫تو هم دوسش داشتی، مگه نه؟

‫خب، اون عالی بود.

‫اون بهترین‌ها رو تو همه شکوفا می‌کرد.

‫ند، نمی‌خوای برگردی به ایالات متحده؟

‫من دیگه نمی‌تونم تو ایالات متحده زندگی کنم.

‫من بیشتر عمر بزرگسالیم رو اینجا زندگی کردم.

‫شمال آفریقا تازه داره می‌فهمه که اگه ‫حواسش رو جمع کنه چه کارایی می‌تونه بکنه.

‫من دوست دارم بخشی از اون باشم.

‫و پسرا؟

‫اونا اینجا خوشحالن.

‫هستن؟

‫آره.

‫می‌دونم منظورت چیه، ‫وایل، نیاز به وقت بیشتری دارم.

‫تمومش کن!

‫بذار بیاد بیرون!

‫عینک رو دربیار!

‫بدون عینک.

‫از ترس بالشت رو گذاشتی رو سرت

‫چراغا دوباره روشن شدن.

‫اندرو، می‌تونم بیام تو تختت؟

‫باشه.

‫بذار بیام تو...

‫اندرو، مامان کی برمی‌گرده خونه؟

‫بخواب.

‫ولی چرا اون برنمی‌گرده خونه؟

‫الان نمی‌تونه.

‫چرا نمیتونه؟

‫اون داره میره یه جای قشنگ.

‫با یه نسیم خوشبو.

‫فواره‌هایی که آب گوارا ازش میپاشه.

‫بشقاب‌های خرما برای هر کسی که گرسنه‌ست.

‫مامان الان چیکار می‌کنه؟

‫همون کاری رو می‌کنه که اینجا با ما می‌کرد.

‫اون، اوم، صبحونه رو آماده می‌کنه ‫و، اوم، رژ لبش رو می‌زنه و، اوم،

‫همه کاری رو می‌کنن که ‫اون میگه چون اون خوشگله.

‫چرا اون این کار رو اینجا با ما نمی‌کنه؟

‫چون نمی‌تونه.

‫چرا نه؟

‫بخواب.

‫اونجا چیکار میکنی؟

‫بابایی، می‌تونم بیام تو تختت؟

‫نه، نه، نه، نه.

‫از رعد و برق ترسیده بودم.

‫خب، رعد و برق دیگه تموم شده.

‫بیا.

‫اوه، مامان من.

‫اون دیگه هیچوقت برنمی‌گرده.

‫اندرو، تو چی بهش گفتی؟

‫بابا، من چیزی بهش نگفتم.

‫- اندرو؟ ‫- نگفتم!

‫بابا!

‫وایسا!

‫بابا!

‫بابا!

‫بابا، من چیزی بهش نگفتم!

‫اون نمی‌فهمه.

‫ مامان تنها کسی بود که ‫واقعاً دوست داشت من با دوچرخه‌ام تند برم.

‫یه بار بهم یه مدال داد چون می‌گفت من ‫احتمالاً تو سن خودم تو کل دنیا سریع‌ترینم.

‫دیگه چی؟

‫خب، اون دوست داشت تو ورق‌بازی تقلب کنه.

‫واقعاً؟

‫آره.

‫می‌گفت همه می‌دونن که اون تقلب می‌کنه، ولی ‫براش مهم نبود چون دوست داشت برنده بشه.

‫تو شبیه اونی.

‫چطوری؟

‫چشمات.

‫دهنت.

‫تو مثل اون می‌خندی.

‫مامان همیشه می‌خندید.

‫و اینجوری نبود که مرده باشه.

‫نمی‌دونم. توضیح دادنش سخته.

‫فکر می‌کنی چه شکلیه؟

‫نمی‌دونم.

‫چشمات رو ببند،

‫دستات رو بذار روی گوش‌هات،

‫و نفست رو حبس کن.

‫ولی من نمی‌تونم چیزی ببینم.

‫انتظار داشتی چی ببینی؟

‫مامانی.

‫فکر کنم فقط آدمای مرده‌ی دیگه ‫می‌تونن آدمای مرده رو ببینن.

‫اگه می‌خواستی مامان رو ببینی، ‫باید خودت هم می‌مردی.

‫باید زندگیم رو عوض می‌کردم.

‫می‌تونستم احمق و خُل و شاد باشم.

‫می‌تونستم باهاش هر چیزی باشم.

‫حتی یه شکست‌خورده.

‫اون بازم منو دوست داشت.

‫مایلز خیلی شبیه اونه.

‫گاهی فکر می‌کنم اون ‫شبیه یه فرشته‌ی کوچولوئه.

‫نه.

‫هشت.

‫دوازده.

‫چهارده!

‫هفده!

‫بعد از ۱۷ چیه؟

‫بعد از ۱۷ چیه؟

‫تو را خدا، از اونجا بیا پایین.

‫خیلی دور نشو.

‫بعد از ۱۷ چی میاد؟

‫اوه، نمی‌دونم. ‫ کی تو رو اون بالا گذاشت؟

‫من لامپ‌شمارم.

‫اندرو، اندرو.

‫شتر وحشی در مسیر.

‫مراقب شتر وحشی باش.

‫صدای منو نمی‌شنوی؟

‫از سر راهم برو کنار.

‫بیا، اندرو.

‫می‌تونی شکستش بدی. بیا، اندرو.

‫همین الان تمومش کنید وگرنه...

‫خوب نیست!

‫خودت رو از اینجا ببر بیرون!

‫دیدی چیکار کردی!

‫گاو پیر خرفت!

‫تو باعث شدی بیافته!

‫جرأت نداری با من اینطوری حرف بزنی!

‫هیچ‌کدومتون!

‫جرأت نداری!

‫تو همینی!

‫تو خرفتی!

‫آره!

‫بهش دست نزن!

‫منو بذار پایین!

‫

‫می‌خوام بیام پایین!

‫منو بذار پایین!

‫دیگه بسه.

‫منو بذار پایین!

‫بذار بابات به حسابت برسه.

‫من میرم!

‫یوهوو!

‫دیگه خبری از سوپ قهوه‌ای نیست!

‫اندرو، منو بیار پایین.

‫باشه، دارم میام.

‫اون بهت صدمه زد؟

‫نه.

‫اگه زده بود، یه لگد ‫محکم به کونش می‌زدم.

‫یاد نگیر اینطوری حرف بزنی.

‫مثل خودت.

‫اندرو، فکر می‌کنی ‫بابا از دست ما عصبانی میشه؟

‫آره، احتمالاً.

‫چرا تا وقتی که تنبیه‌مون کنه خوش نگذرونیم؟

‫آره.

‫محکم بگیر، می‌برمت یه دور بزنیم.

‫این شاخه‌ی شجاعته.

‫اینطوری شجاعتم رو امتحان می‌کنم.

‫آروم میرم جلو.

‫داری میافتی زمین!

‫این یه ترک بود.

‫هر چی ترک‌های بیشتری انجام بدم، ‫می‌فهمم که شجاع‌ترم.

‫تو چند تا می‌تونی انجام بدی؟

‫تا حالا، فقط دو تا.

‫ولی دارم روی سه تا کار می‌کنم.

‫این دو تا.

‫منم می‌خوام سه تا و دو تا انجام بدم، لطفاً.

‫ساکت باش، وگرنه نمی‌تونم ‫صدای ترک‌ها رو بشنوم.

‫سه!

‫سه!

‫مایلز، تو نمی‌تونی ‫سه تا دسر بخوری.

‫می‌تونیم بریم تو و تماشاشون کنیم؟

‫باشه، بریم.

‫فکر می‌کنی بابا از دست ما عصبانی بشه؟

‫من همه چیز رو برای بابات توضیح میدم.

‫اون حق نداشت تورو دعوا کنه.

‫چقدر پول داریم؟

‫کمه.

‫وایسا، یه چیزی به فکرم رسید.

‫اون پولش رو جا گذاشت.

‫مایلز، تو یه نابغه‌ای.

‫چقدر پول داریم؟

‫مهم نیست.

‫مهم اینه که ما یه ایده‌ی خوب داریم.

‫حالا یادت باشه، اگه عایشه پرسید من کجام،

‫فقط بهش بگو من یه جایی همین ‫اطراف دارم دور می‌زنم، باشه؟

‫ولی من چی؟ منم باهات میام.

‫هی، تو باید اینجا بمونی و ‫هوای ما رو داشته باشی.

‫ولی تو گفتی من یه نابغه‌ام.

‫خب، هستی، ولی من بازم نمی‌تونم تو رو ببرم.

‫منم می‌خوام بیام!

‫نه، من نمی‌تونم تو رو با خودم ببرم.

‫این درست نیست. ا می‌تونیم ‫هر کاری که دوست داریم بکنیم.

‫مایلز، برو کنار.

‫بچه نشو.

‫نه، من بچه میشم.

‫باشه، پس بعد از اینکه رفتم گریه کن.

‫من تو رو نمی‌برم

‫نمی‌تونم تو رو با خودم ببرم.

‫عمراً.

‫موتورسیکلت چی؟

‫جدی باش، مایلز.

‫من جدی‌ام.

‫عاشقشم.

‫حالا، اونجا چیکار می‌کردی؟

‫اوم، نمی‌دونم.

‫می‌تونیم برای بابا یه لباس بخریم؟

‫بابا اصلاً لباس زنونه نمی‌پوشه.

‫چرا نه؟

‫همه‌ی مردای دیگه دارن می‌پوشن.

‫آره، ولی بابا نمی‌پوشه.

‫مایلز. کاغذ آشغال ‫رو تو خیابون ننداز.

‫برش دار و بندازش تو سطل آشغال سر نبش.

‫اوه، وایسا. بیا، مال منم بگیر.

‫مایلز... مایلز!

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫مایلز.

‫دوباره بیا دور بزن!

‫

‫مایلز.

‫

‫مایلز.

‫

‫دنبالت همه‌جا رو گشتم.

‫مایلز، دیگه هیچوقت این کار رو نکن.

‫خیلی ترسیده بودم.

‫نمی‌دونستم چیکار کنم.

‫فکر کردم تو رو دزدیدن ‫یا یه بلایی سرت اومده.

‫من فقط یه دوربین می‌خواستم، مگه نه، اندرو؟

‫خواهش می‌کنم.

‫هر چی تو بخوای، مایلز.

‫هر چی بخوای.

‫فقط بیا یه دقیقه قبل از بابا برسیم خونه.

‫

‫سلام، بابایی!

‫

‫فایده‌ای نداره سرت داد بزنم

‫چون تو هیچ حس مسئولیتی نداری.

‫از این به بعد، می‌تونی ‫هر کاری که دوست داری بکنی.

‫تو آزادی، منتها نه با مایلز.

‫من اصلاً نمی‌خواستم ببرمش.

‫خب، پس چرا بردی؟

‫اون مجبورم کرد.

‫اون مجبورت کرد، اون پسربچه‌ی ریزه میزه.

‫بابا، اون همش آویزون منه.

‫اون آویزونه!

‫اون آویزونه چون تو رو دوست داره.

‫تو نمی‌فهمی.

‫می‌فهمم که باهاش ‫مثل یه اسباب‌بازی رفتار می‌کنی.

‫نه!

‫نه، منظورت از نه چیه؟

‫تو داری ازش مثل یه ‫اسباب‌بازی استفاده می‌کنی.

‫چی می‌خوای؟

‫تولدت مبارک، بابایی.

‫امروز تولدمه.

‫بازش کن.

‫دوسش داری؟

‫آره، دوسش دارم.

‫می‌خواستم برات یه موتورسیکلت بگیرم.

‫از دست اندرو عصبانی نباش، بابایی.

‫اون با بیشترین سرعتی که می‌تونست رکاب زد.

‫منم سنگین بودم.

‫موتورسیکلت، ها؟

‫اوهوم.

‫شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫شاید باید منو بفرستی مدرسه‌ی شبانه‌روزی.

‫شاید اینطوری دیگه اینقدر بد نباشم.

‫تو بد نیستی.

‫تو فقط بی‌دقتی.

‫واسه همینه که من انقدر عصبانی میشم.

‫خانم پیلی از شما دو تا خوش‌تیپ‌تره.

‫می‌تونم کاری کنم که برگرده.

‫هی.

‫ممنون، اندرو.

‫ازت ممنونم.

‫ببین، می‌تونم تو رو ببینم، عمو وایل.

‫می‌تونیم بریم بازار و یه شترسواری بکنیم؟

‫من دوست دارم دوباره به قبرستون سر بزنم.

‫من چی گفتم مگه؟

‫آره، بیا بریم قبرستون.

‫می‌تونیم مامان رو ببینیم.

‫آره، و بعدش می‌تونیم ‫یه بره بکشیم و یه جشن بگیریم.

‫اندرو، داری چی میگی؟

‫هیچی.

‫بریم.

‫فکر نکنم.

‫چرا نه؟

‫چون فکر نمی‌کنم ایده‌ی خوبی باشه.

‫اوه، تف توش.

‫من میرم تو تخت، باشه؟

‫نشد که بشه.

‫شب بخیر عمو وایل.

‫خب، این بهترین بوسی بود که ‫تو این مدت طولانی داشتم.

‫شب بخیر، بابایی.

‫شب بخیر، پسر کوچولوم.

‫شب بخیر، عمو.

‫سگرمه‌هاتو وا کن، بیا اینجا.

‫خدافظ، بابا.

‫شب بخیر، پسرم.

‫خوب بخوابی.

‫واقعاً نمی‌فهمم چرا ‫نمی‌تونیم بریم قبرستون.

‫ببین تو فقط اینجا بودی... ‫می‌بینی چقدر هیجان‌زده بودن.

‫منم می‌خوام برم. منم ‫می‌خوام برم. باشه، بریم.

‫با اون بچه طوری رفتار می‌کنی که ‫انگار یه سرماخوردگی داره که نمی‌خوای بگیری.

‫نمی‌دونم داری در مورد ‫چی حرف می‌زنی؟ اندرو.

‫نمی‌دونم داری در مورد چی حرف می‌زنی. باهاش ‫طوری رفتار می‌کنم که انگار یه بزرگساله.

‫بله قربان.

‫XKY، جاسوس دشمن ممکنه ‫داره به سمت شما میاد.

‫پیام دریافت شد XKY. جاسوس دشمن در مجاورت.

‫سفینه‌ی کماندویی رالی الان داره به ‫بیرونی‌ترین لایه‌ی استراتوسفر نزدیک میشه.

‫اوه نه، من همین الان دو تا راهزن بین ‫کهکشانی رو دیدم که دارن به سمت ما میان.

‫نابودشون می‌کنم. به همه‌ی ‫سفینه‌های اطراف اطلاع بدید.

‫باشه، ولی XKY یه مشکلی هست.

‫چیه XKY؟

‫X، K، Y تنها اسم هستن.

‫باشه، ولی سریع تمومش کن.

‫به خانواده‌م زنگ بزن. ‫بهشون بگو که من گرفتار شدم.

‫می‌تونن شام رو بدون من شروع کنن.

‫و به پرستار جدید یه ‫اضافه‌حقوق بدید. اون محشره.

‫می‌دونی که من نمی‌تونم برقصم.

‫هر کسی می‌تونه برقصه.

‫می‌دونی، وقتی میرم نگران تو میشم.

‫آره.

‫منم نگران تو میشم.

‫به مرور زمان همه‌مون با هم بزرگ میشیم.

‫... این چیه؟

‫بزن بریم.

‫باشه، علامت رو گرفتم.

‫می‌خوام یه دونه رو ‫درست از وسط رد کنم.

‫بزن بریم

‫اوه!

‫باید با توپ‌گیرم یه مشورت بکنم.

‫بیا اینجا، رفیق.

‫باشه.

‫پالی، یکی به ضبط صوت من دست زده.

‫نه، نه، نه.

‫یکی به ضبط صوت من دست زده.

‫تو خوبی؟

‫آره، خوبم.

‫بابا؟

‫بابا، من اصلاً به ضبط صوتت دست نزدم.

‫اصلاً نمی‌دونم کجا نگهش می‌داری تو...

‫تو خونه.

‫راست میگم...

‫اونی که اونجاست تو ارتش بوده.

‫اون یه نویسنده‌ی معروف زن بود. ‫تو دایره‌المعارف دنبالش گشتم.

‫اون توش نبود، پس ‫نمی‌تونسته خیلی معروف باشه.

‫اون یه بچه‌ست اونجا.

‫از اینکه همه چیز چقدر کوچیکه می‌تونی بفهمی.

‫اونجا مامانه.

‫فکر کنم زیاد میای اینجا.

‫آره، زیاد نه.

‫چطوری بهش آب بدم، رئیس؟

‫اندرو.

‫باورنکردنیه.

‫متشکرم.

‫اصلاً تحت تأثیر اینا قرار نگرفته.

‫باید یه کم نازش رو بکشی.

‫مادرش تازه مرده، لعنتی.

‫اون باید یه کم دیوونه‌بازی دربیاره.

‫نمی‌دونی این دو هفته‌ی ‫گذشته چطوری بوده؟

‫فکر نمی‌کنم تو این دو روز ‫گذشته به اندازه‌ی کافی دیده باشم.

‫می‌دونی، تو به هیچ احساسی تن نمیدی.

‫فکر نمی‌کنی که می‌تونی هم همینطور.

‫باشه، قبوله.

‫دفعه‌ی بعد که خواستم گریه کنم، بهم ‫یادآوری کن و میذارم اون تماشا کنه.

‫آروم باش.

‫فقط سعی می‌کنم بهت ‫یادآوری کنم که اون یه بچه‌ست.

‫تو یه بچه‌ای.

‫تو باید اولین قدم رو برداری، رفیق.

‫چرا یه کم باهاش وقت نمی‌گذرونی؟

‫اون تعجب می‌کنه که تو ‫در زمینه بچه‌ها اینقدر متخصصی.

‫یا هر چیز دیگه‌ای تو محدودۀ همین موضوع.

‫تو فکر می‌کردی در مورد اون حق با توئه.

‫حق با من بود.

‫تا وقتی که تورم دو رقمی داشتیم.

‫این چه ربطی به موضوع داره؟

‫می‌بینی، تو فکر می‌کنی در ‫مورد همه چیز حق با توئه.

‫تو همه کار رو بهتر از ‫هر کس دیگه‌ای انجام میدی.

‫اگه بتونم.

‫مسابقه میدی تا بالای اون تپه، چطوره؟

‫پنجاه دلار.

‫برو!

‫عمو وایل یالا زودتر...

‫بابا بدو ... بابا بدو...

‫هی، بیا!

‫بابا!

‫طوری نیست.

‫هی، چطوره امروز با من بیای اداره؟

‫جدی میگی؟

‫آره، جدی میگم.

‫بیا پایین و یه کم از ‫کارها رو از دوش من بردار.

‫من دارم با بابا میرم کارخونه کشتی سازی.

‫اون بهم اجازه داده کمک کنم.

‫منم میخوام بیام.

‫اوه، نه امروز، مایلز، رفیق قدیمی.

‫چرا نه؟

‫اوه، چون تو باید به من ‫کمک کنی وسایل جمع کنم.

‫من فردا دارم میرم نیویورک.

‫من میخوام برم پیش اندرو.

‫اندرو!

‫بهت یاد میدم چجوری پوکر پنج کارتی بازی کنی.

‫چند تا آبجو میخوریم، چند تا سیگار برگ میکشیم.

‫هی!

‫بزن بریم، خوشگله.

‫بپر بالا.

‫همونجا بمون.

‫باورم نمیشه تا حالا سوار کشتی نشده باشی.

‫یه بار با مامان واسه کریسمس اومدم، ‫ولی تا حالا اینجا نیومده بودم.

‫چی شده، رشید؟

‫این پسر بزرگمه، اندرو.

‫اولین فرزندم.

‫اوه، پسر خوبیه.

‫اون جعبه رو میبینی؟

‫آره.

‫واسه چاه هایی که قراره حفر کنیم.

‫بیا، یه چیزی بهت نشون بدم.

‫لوله حفاری، قربان.

‫یه مته حفاری به تهش وصل ‫میکنیم تا بتونیم دنبال نفتمون بگردیم.

‫نگهش دار!

‫همونجا نگهش دار!

‫بیا اینجا!

‫آمبولانس خبر کنید!

‫اون تخته رو واسم بیارید!

‫زود باشید!

‫نگهش دار.

‫باشه!

‫حالا بیارش پایین.

‫عقب! عقب!

‫پایین، پایین، پایین، پایین!

‫چی شده؟

‫کسی صدمه دیده؟

‫اینجا چی داریم؟ یه مشت آماتور؟

‫فکر کنم اونا تا حالا این کارو نکردن!

‫واسه همینه که میخوام بکشمشون!

‫برشون گردون سر کار!

‫اون خطرناک به نظر میرسید.

‫نباید اینطوری می‌شد، اگه درست انجام می‌شد.

‫اون خوب میشه.

‫آره.

‫گوش کن...

‫من باید جمعه برم صحرا. ‫میخوای با من بیای؟

‫جدی میگی؟

‫آره!

‫ساعت چند از مدرسه تعطیل میشی؟

‫دوازده و نیم.

‫همون موقع میریم.

‫داری چیکار میکنی؟

‫برگرد داخل خونه!

‫داری فرار میکنی؟

‫نه، نمیکنم!

‫نه، برگرد داخل!

‫اگه قرار نیست فرار کنی چرا ‫داری اون ماشینو برمیداری؟

‫یه سورپرایزه! دارم ‫این کارو واسه بابا میکنم!

‫فقط دارم میشورمش!

‫حالا برگرد داخل خونه!

‫منم میخوام سورپرایزش کنم!

‫نمیتونی!

‫بابا امروز بعد از مدرسه ‫داره تو رو با من میبره.

‫باور نمیکنم!

‫راست میگم!

‫منم میخوام بیام!

‫اوه، مایلز، تو نمیتونی.

‫منو بابا الان فقط باید ‫این کارو با هم تنها انجام بدیم.

‫می‌دونی، فقط دوتایی‌مون.

‫خواهش می‌کنم خرابش نکن، مایلز.

‫خواهش می‌کنم، منم می‌خوام باهاتون بیام.

‫بیا، مایلز، گریه نکن.

‫ببین، چرا با من ماشین رو نمی‌شوری؟

‫قول میدی بعدش بری تو رختخواب؟

‫بیا.

‫خب؟

‫باشه.

‫باشه.

‫مراقب باش.

‫باشه.

‫می‌تونی وقتی بهت گفتم آب رو ببندی، ‫عقب وایسا که خیس نشی.

‫منم می‌خوام بشورمش!

‫میدونی چرا نمی‌تونی؟

‫اینجا همه‌ش خیسه ‫و تو سرما می‌خوری!

‫شیلنگ رو بکش عقب و ببندش.

‫منظوری نداشتم!

‫داشتی!

‫منظوری نداشتم!

‫نه، به خدا منظوری نداشتم!

‫عمداً این کار رو کردی!

‫نه، به خدا منظوری نداشتم!

‫مایلز، مایلز!

‫برو تو.

‫به لوسی بگو خشکت کنه.

‫برو تو.

‫بابا، این دفعه...

‫تقصیر من ...

‫این یکی از...

‫اندرو!

‫مسخره‌بازی درنیار.

‫اون عمداً این کار رو نمی‌کرد.

‫کرد.

‫خودم دیدمش.

‫این درست نیست.

‫درسته.

‫و به بابا میگم.

‫اون منو باور می‌کنه.

‫همه چیز الان فرق کرده.

‫برای مدرسه دیرت نشه.

‫داره عمداً عطسه می‌کنه.

‫نمی‌خوای تبم رو بگیری؟

‫ژامبون می‌خوای؟

‫اون با کی بود؟ استلا فوبورما؟

‫آره. اون و کیت ‫حدود ۲۰ دقیقه پیش رفتن.

‫توضیح میدی؟

‫بابا اومد منو دید

‫آره، ولی مگه توضیح ندادی؟

‫اندرو میشه هر جا رفتی منم ببری؟

‫آقا، تلفن با شما کار داره.

‫الو؟

‫- بابا... ‫- اندرو؟

‫عصبانی نشو.

‫تو اداره بهم گفتن چجوری پیدات کنم.

‫اون کار اشتباهی کرد؟

‫نه.

‫چرا اینجا بهم زنگ زدی؟

‫نگران نباش بابا. پول تلفن رو میدم.

‫می‌تونی از پول تو ‫جیبی هفته‌ی بعدم کم کنی.

‫فقط می‌خواستم بهت بگم ‫که مهم نیست.

‫مهمه که تو منو باور کنی.

‫- تب داره؟ ‫- نه زیاد...

‫بذار با لوسی صحبت کنم.

‫آره بعداً...

‫ولی امروز صبح...

‫بذار الان با لوسی صحبت کنم.

‫باشه.

‫لوسی!

‫بله عزیزم! کجایی؟

‫من تو اتاق نشیمنم.

‫اوم، بابا می‌خواد باهات صحبت کنه

‫اوم، آره، من بهش زنگ زدم.

‫اوم، سلام آقای راولینگ، ما ‫نباید مزاحم شما می‌شدیم.

‫نه، راستش نخواستم نگرانتون کنم.

‫اگه فقط یه سرماخوردگی معمولیه، اون خوابیده؟

‫خب، تبش پایین اومد.

‫نه، نه، واقعاً فکر نمی‌کنم ‫باید برنامه‌هاتون رو عوض کنید.

‫آقای راولینگ می‌تونه اندرو ‫یه کلمه با شما صحبت کنه.

‫آره!

‫خداحافظ

‫عجله داره.

‫صبح باهاتون صحبت می‌کنه.

‫بله، خب، جالبه.

‫من میرم یه کم از ‫کاغذبازی‌هاش رو جمع و جور کنم.

‫اندرو، تو هنوز از دست من عصبانی هستی.

‫نه.

‫مطمئنی؟

‫اوهوم.

‫میدونی دلیل اصلی اینکه بابا ‫منو با خودش تو این سفر نبرد چیه.

‫نمی‌دونم.

‫چرا؟

‫بهم بگو چرا.

‫اندرو؟

‫خوابی؟

‫اندرو؟

‫اندرو، اینجا چیکار می‌کنی؟

‫مگه نباید مدرسه باشی؟

‫فقط می‌خواستم بهت بگم که، اوم،

‫از نظر من اشکالی نداره ‫اگه با بابام ازدواج کنی.

‫برای مایلز هم اشکالی نداره،

‫هرچند اون این چیزا رو نمی‌فهمه.

‫من نمی‌خوام با بابات ازدواج کنم.

‫اصلاً چرا باید همچین فکری بکنی؟

‫خب، اون تو رو با خودش تو سفرش برد،

‫و به جای من،

‫اون از تو خوشش میاد.

‫تو براش مهمی.

‫تو هم همینطور.

‫آره، ولی فرق می‌کنه.

‫یعنی، بابا دوست داره ازدواج کنه.

‫خب، وقتی با مامان بود، همیشه خوشحال بود.

‫اوضاع الان فرق کرده.

‫اندرو، ما با هم کار می‌کنیم، و یه ‫جورایی، برای همدیگه خیلی مهم هستیم،

‫ولی من نمی‌خوام با بابات ازدواج کنم.

‫اون دلش برای مادرت تنگ شده.

‫من نمی‌تونم جای اون رو پر کنم.

‫تو باید این کار رو بکنی.

‫تو تنها کسی هستی که ‫می‌تونی اوضاع رو مثل قبل کنی.

‫نه.

‫نمی‌تونم.

‫می‌دونی، من مادرت رو خیلی ‫دوست داشتم و

‫عمیقاً، و نمی‌تونم ‫اون عشق رو بگیرم.

‫با یکی دیگه؟

‫من نمی‌خواستم برم مدرسه شبانه روزی

‫این چیزیه که تو می‌خواستی؟

‫شاید اگه می‌رفتم بهتر می‌شد.

‫تو خوشحال‌تر می‌شدی؟

‫تو می‌شدی؟

‫من فقط چیزی رو می‌خوام ‫که برای تو بهتره، اندرو.

‫فکر کنم پس میرم.

‫چی؟

‫من میرم.

‫تکالیف مدرسه‌ات چطوره؟

‫خوبه.

‫بذار یه لحظه نگاهش کنم.

‫نه.

‫واقعاً داری خوب انجام میدی؟

‫بله.

‫می‌تونم کمکت کنم؟

‫نه.

‫می‌خوایم سربازبازی کنیم، اندرو؟

‫نه. دارم تقسیمشون می‌کنم. ‫این دسته برای توئه.

‫ولی اینا مال توئه.

‫خب، اوم، من باید برم مدرسه‌ی شبانه‌روزی، ‫و نمی‌تونم همه‌شون رو با خودم ببرم.

‫منظورت چیه که داری میری؟

‫خب، بابا ازم می‌خواد.

‫- منم می‌خوام. ‫- پس همه میرن.

‫بابا اینجاست، و ‫من برای تعطیلات میام خونه.

‫ولی این مثل هم نیست.

‫لطفاً نرو، اندرو.

‫باید برم.

‫تو هم بزرگ میشی، مایلز.

‫من بزرگ نمیشم، و دوستت دارم!

‫...مایلز!

‫هی، اندرو!

‫اندرو، من اینجام!

‫اندرو!

‫چند تا بسته انجام دادی؟

‫چند تا بسته انجام دادی، اندرو؟

‫سه تا.

‫بیا عقب، مایلز.

‫منم می‌خوام خودم رو امتحان کنم.

‫نه، مایلز.

‫عقب وایسا.

‫منم می‌خوام از شاخه بیام بیرون.

‫نمی‌تونی.

‫بیا.

‫جای هر دوی ما رو نداره.

‫عقب وایسا.

‫من فقط می‌خوام با تو باشم.

‫مایلز، نه.

‫اندرو افتاده رو سنگ

‫چی؟

‫افتاده... باهات تماس گرفتیم

‫بابایی بابایی!

‫طوری نیست.

‫آقا رولینگ، اندرو اینجاست. ‫دکتر پیششه.

‫اندرو؟

‫چی؟

‫چی شده؟

‫کمرش آسیب دیده.

‫هنوز مطمئن نیستم چقدر جدیه.

‫برای دردش بهش یه آمپول زدم.

‫تا وقتی که عکسش رو نبینم مطمئن نمیشم.

‫به نظر میرسه فلج جزئی باشه.

‫اوه، خدا.

‫گاهی اوقات این از شوک ناشی میشه.

‫باید مراقب جابجا کردنش باشید.

‫میتونم از تلفن استفاده کنم؟

‫میخوام به بیمارستان خبر بدم.

‫اوه، بله، البته.

‫کیت، میز مطالعه ام رو به دکتر نشون بده.

‫بذار از تلفن من استفاده کنه.

‫وایل رو روی خط خصوصی من تو نیویورک بگیر.

‫ممکنه به یه متخصص نیاز داشته باشیم.

‫بابا؟

‫آره، من همینجام.

‫بابا؟

‫میخواستم با اندرو باشم.

‫تو اینجا چیکار میکنی؟

‫بیا.

‫هر موقع بهتر شد می بینیش. باشه؟

‫میخوام بمونم

‫نه، نه، تو با لوسی برو.

‫اون پسر بزرگ باباست.

‫متاسفم.

‫بیا.

‫بابا؟

‫آره، من همینجام.

‫از دست من عصبانی هستی؟

‫نه، نه.

‫چرا باید از دست تو عصبانی باشم؟

‫می‌دونستم که این برای اون خطرناکه.

‫ببینم اگه به اندازه کافی شجاع ‫هستم که برم مدرسه‌ی شبانه‌روزی.

‫فقط استراحت کن، اندرو.

‫می‌تونی یه چیزی بگی، بابا؟

‫آره، هر چی تو بخوای.

‫چیه؟

‫اگه نتونم...

‫اگه نتونم راه برم...

‫نذار خوب بشم.

‫اندرو، خواهش می‌کنم.

‫می‌دونم فلج جزئی یعنی چی.

‫اندرو...

‫من از مردن نمی‌ترسم.

‫اندرو، فقط استراحت کن.

‫مامان مرد...

‫استراحت کن، خواهش می‌کنم.

‫مامان مرد.

‫آب گوارا و خرما هست.

‫دکتر رو بفرست بره.

‫نمی‌خوام بدون مامان زندگی کنم.

‫اندرو، من اینجا هستم.

‫تو فقط وقتی منو دوست داشتی که...

‫بابا، بابا، گوش‌هام دارن می‌ترکن.

‫تمومش کن.

‫تاریکه.

‫ببخشید، نتونستم انشاءم رو تموم کنم.

‫خیلی سخت بود.

‫نمی‌دونستم دیگه چی بنویسم.

‫خیلی سخت بود.

‫صورتم داره از درد منفجر میشه.

‫بابا. تمومش کن.

‫همه جا تاریکه

‫می‌تونی دفتر تکالیف مدرسه‌ی ‫اندرو رو برام بیاری، لطفاً؟

‫میرم ببینم دکتر چیزی لازم داره یا نه، باشه؟

‫باشه، ممنون.

‫هی، بابا.

‫من همینجام.

‫مامانی؟

‫من همینجام.

‫هی، بابا.

‫یه کم خوابیدی؟

‫احساس بهتری داری؟

‫این رو از کجا آوردی؟

‫تو خواب در مورد چی حرف می‌زدی؟

‫خوندیش؟

‫نه.

‫تموم نشده، بابا.

‫بخونش.

‫خب، می‌دونم که تموم نشده.

‫فکر کردم با هم روش کار می‌کنیم.

‫می‌تونیم امتحان کنیم؟

‫اوهوم.

‫باشه.

‫بهترین دوستت رو توصیف کن و ‫اینکه دوستی‌تون بر چه اساسی هست.

‫بهترین دوست من بابامه.

‫اون خیلی از من بزرگتره، ولی این ‫مهم نیست چون اون به راحتی می‌تونه

‫منو با یه دست بلند کنه

‫و به زبان‌های زیادی صحبت می‌کنه.

‫ما دوستای خوبی هستیم.

‫با هم بازی می‌کنیم، و

‫اگه ناراحت باشم، گاهی ‫اون می‌فهمه، و اون

‫اون منو بغل می‌کنه،

‫بغلم می‌کنه، و میگه،

‫چرا تمومش نکردی؟

‫اون هیچوقت چیزی بهم نمیگه.

‫هیچوقت منو بغل نکرد.

‫نه.

‫هیچوقت نمی‌فهمه.

‫هیچوقت بغلم نکرد.

‫خب، می‌تونیم این رو تموم کنیم؟ ‫می‌تونیم با هم روش کار کنیم؟

‫ما دوستای خوبی هستیم ‫و...

‫اگه ناراحت باشم گاهی ‫اون می‌فهمه

‫و اون...

‫منو بلند می‌کنه

‫و بغلم می‌کنه و میگه

‫اعتراف میکنم...

‫اندرو، خواهش می‌کنم منو ببخش.

‫من نفهمیدم...

‫من انقدر غرق اندوه خودم بودم

‫که نفهمیدم تو هم داری رنج می‌کشی.

‫شاید حتی بیشتر از من.

‫خیلی طول کشید تا بفهمم.

‫بابا!

‫مامانم مرد.

‫من با تو موندم.

‫ولی کاش مامان بود.

‫دوستت دارم اندرو...

‫تو باید سعی کنی خوب بشی.

‫عمو وایل...

‫اندرو...

‫بابایی...

‫من خوب میشم؛ خودت میبینی.

‫مترجم: اشکان هیدی