Original subtitles

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles.org

Θα πάω πρώτη. Περίμενε λίγο.

Θεωρώ...

ότι καλύτερα να μην πάμε μαζί.

Φυσικά.

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝ ΚΡΑΟΥΝΣΟ

-Γεια σου, Ντέιβ. -Γεια.

Το νιώθετε; Είναι κοντά μας τώρα.

Ας πάρουμε λίγο χρόνο να επικοινωνήσουμε με τη Μάριον.

Ο Ντέιβιντ κι η Μάριον επέλεξαν ένα hornbeam sapling.

Ένα υπέροχο ιθαγενές είδος για να φυτευτεί πάνω στον τάφο.

Αυτό το νεαρό δέντρο θα παίρνει την ενέργειά του...

από την ενέργεια της Μάριον.

Καθώς εκείνη θα επανεντάσσεται...

στο σύμπαν.

Μια προειδοποίηση. Η Μάριον ήθελε να ενταφιαστεί κάθετα.

Είναι ο πιο οικολογικός τρόπος. Επομένως, όσο την κατεβάζουμε...

ίσως υπάρξει μια μικρή μετατόπιση μέσα στο φέρετρο.

Η βαρύτητα είναι. Δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας.

Ας πάρουμε λίγο χρόνο τώρα να σκεφτούμε.

ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΤΕΛΕΤΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝ

Χαίρετε. Ευχαριστώ που ήρθατε. Χαίρομαι που σας βλέπω.

Πιείτε κάτι. Θα έχει και φαγητό μετά. Ευχαριστώ.

-Γεια, Κεν. Ευχαριστώ που ήρθες. -Ναι.

-Ντέιβιντ. -Τζιν.

Ευχαριστώ.

-Ένα λευκό κρασί και... -Θέλω...

Μετά από εσένα.

-Όχι, ήταν πρώτος. -Ένα λευκό κρασί κι ένα μπράντι.

-Μεγάλο ή μικρό; -Μεγάλο.

-Νάιτζελ... -Δεν έχουμε κάτι να πούμε, Κεν.

Ευχαριστώ.

-Φυσικά. -Γεια. Χαίρομαι που ήρθες.

Πώς είσαι;

Είμαι καλά.

Και κάτι παραπάνω, υποθέτω.

-Ουίσκι είναι αυτό; -Μπράντι.

-Ένα δεκανίκι. -Δεν το συνηθίζεις.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, Φιλ.

Αυτό δεν μας δίδαξε η ιστορία;

Θα μπορούσα κι εγώ να απατήσω. Το ξέρεις αυτό;

Αφού μιλάμε ανοιχτά πια.

Η Τζένι από το παράρτημα στο Γουέστον.

Το 1999.

Η χιλιετία.

Ήταν ερωτευμένη μαζί μου.

Νάιτζελ...

Καλά είμαι.

Αν πιω άλλο ένα, θα είμαι ακόμα καλύτερα.

-Συγγνώμη. Έψαχνα το μπάνιο. -Αλήθεια;

Εμείς θέλαμε να κρυφτούμε.

Κέιτ.

Κεν Χόλντινγκ.

-Κέιτ, λυπάμαι πολύ. -Ναι.

Χαίρομαι που λυπάται κάποιος. Η μαμά σίγουρα δεν λυπάται.

Ξέρεις...

τι είναι το πιο εκνευριστικό;

Η δική μου γενιά υποτίθεται πως πρέπει να τα θαλασσώσει. Όχι...

Εσείς θα έπρεπε να είστε οι δυνατοί που δεν λένε πολλά.

Όχι ένα κουβάρι συναισθηματικής ακράτειας. Συγγνώμη.

-Ναι. -Συγγνώμη.

Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου.

-Να πηγαίνω. -Ναι, πήγαινε. Χάρηκα.

-Ναι. -Ναι, παρομοίως, Κέιτ.

Ήταν υπέροχη τελετή.

Κεν!

Με συγχωρείτε.

Είσαι καλά, Νάιτζελ;

Όχι, Κεν. Δεν είμαι καλά.

Πώς μπορώ να είμαι καλά με εσένα να καιροφυλακτείς εδώ;

Παραμονεύεις στο πίσω μέρος του μυαλού της, όπου ήσουν πάντα.

Ας ηρεμήσουμε.

Πάμε να πιούμε έναν καφέ.

-Σήκωσε τις γροθιές σου. -Τι πράγμα;

Έλα, ηρέμησε.

Τι στο καλό κάνεις, Νάιτζελ;

-Έλα, όλα καλά. -Δεν είναι όλα καλά!

-Ησύχασε. Όλα καλά. -Άσε με!

-Όλα καλά. -Δεν είναι.

-Όλα καλά. -Δεν είναι όλα καλά.

-Χριστέ μου. -Ηρέμησε. Όλα καλά.

Είσαι καλά.

Έλα εδώ.

Ποτέ δεν περίμενα να μείνω μόνος μου στα 70.

-Μόνο αν είχες πεθάνει. -Σωστά.

Τι θα κάνω, Φιλ;

Σε παρακαλώ.

Γύρνα σπίτι.

Θα σου τηλεφωνήσω.

Λυπάμαι.

Όλα καλά, μπαμπά.

-Τι συνέβη στον παππού; -Η γιαγιά.

-Γεια. -Γεια.

-Να αλλάξω σε ηλεκτρονικό τσιγάρο; -Όχι.

-Ήσουν φίλη της Μάριον; -Ναι.

-Ωραία. -Φιλ.

Σανίτα. Ήμουν η γιατρός της.

-Καλοσύνη σου που ήρθες. -Ήμασταν και φίλες.

Ο άντρας μου κι εγώ...

αναλάβαμε την πελατεία του Ντέιβιντ μετά τη σύνταξη.

Η Μάριον ήταν...

Ήταν υπέροχη.

-Συγγνώμη. -Όχι, δεν πειράζει.

-Μου δίνεις ένα κανονικό τσιγάρο; -Φυσικά.

Ευχαριστώ. Μην το πεις στους ασθενείς μου.

-Είναι φρικτό. -Το ξέρω.

Όλο και θα χειροτέρευε.

Μου ξέφυγε.

-Πώς μου ξέφυγε; -Ποιο;

Η άνοια.

Δεν είχα ιδέα.

Μακάρι να την έφερνε ο Ντέιβιντ να τη δούμε.

Η αυτοκτονία είναι...

Ναι, φυσικά. Δεν ήταν ο εαυτός της τελευταία.

Το σοκ είναι τρομερό.

Τα τελευταία χρόνια ήταν πολύ δύσκολα.

Ήταν πολύ ανήσυχη. Είναι τρομερή πάθηση.

-Συγγνώμη. -Με συγχωρείτε.

Ήρθες να με σώσεις; Έκανα την ίδια συζήτηση 100 φορές.

Μιλούσα με τη γιατρό της Μάριον.

Ναι; Καλή κοπέλα.

Ναι, και μου είπε κάτι πολύ παράξενο, Ντέιβιντ.

Αλήθεια; Τι;

Είπε ότι δεν ήξερε για την άνοια της Μάριον.

Γιατί να ξέρει;

Πήγαμε για το εμβόλιο της γρίπης, μα δεν ήταν η κανονική γιατρός μας.

-Είναι λίγο άχρηστη. -Απλώς...

-Με ανησύχησε. -Είναι καλή.

Όμως, δεν είναι πανέξυπνη.

Πήρατε δεύτερη γνώμη, Ντέιβιντ;

Φυσικά.

-Απλώς όχι από αυτήν. -Από ποιον;

Τι κάνεις;

Με συγχωρείς.

ΑΝΟΙΑ

0210

Φιλ;

Γεια.

Πήγα στο σπίτι σου, αλλά μου είπαν ότι θα σε βρω εδώ.

Δεν είναι κατάλληλη στιγμή, Άισα.

Άκουσα το τραγούδι.

-Τι; -Έχεις δίκιο. Ήταν υπέροχο.

Όμως, πήγα και στην παμπ που πήγατε μετά την κηδεία του Ντένις.

Ο Κόμπος των Εραστών.

Έχω υλικό καμερών από εκεί που ο Τομ είχε το σκάφος του.

Δείχνει δύο ηλικιωμένους να παίρνουν λέμβο όταν πέθανε.

Μάλιστα.

Αρκετά άκουσα για αυτό.

Πώς τολμάς να μιλάς για τον Ντένις και για τον Τομ;

Για τους φίλους μου. Πώς τολμάς να έρχεσαι απρόσκλητη...

και να ενοχλείς τον κόσμο που προσπαθεί να πενθήσει;

Αληθινή αγάπη, Φιλ. Ξέρω τι σημαίνει.

Κάνε μου τη χάρη.

Πού ήσουν στις 11.00 μ.μ. το βράδυ που πέθανε η Μάριον;

Έχεις ένταλμα για τη σύλληψή μου;

Τι κάνεις τότε;

Είσαι παιδί.

Δεν μπορείς να τη σκαπουλάρεις.

Ευχαριστώ που ήρθες.

Η Τέρι θέλει να έχει παππού η Ντάλια.

-Κοιμάται; -Ναι, μια χαρά.

Κοιμάται συνεχόμενα πια για τέσσερις με πέντε ώρες.

Σηκωνόμαστε εναλλάξ.

Η μητέρα σου τα έκανε όλα μόνη της.

-Άλλες εποχές τότε. -Ναι.

-Με θυμάσαι όταν ήμουν μικρός; -Φυσικά.

Ήσουν χαριτωμένος. Φωνακλάς.

-Όμως, χαριτωμένος. -Ναι.

Εσύ με θυμάσαι;

Λίγο.

Τη μυρωδιά σου.

-Ναι; -Ναι.

Old Spice και μπίρα.

Ναι.

-Αυτό μόνο; -Ναι, έφυγες στα πέντε μου.

Εντάξει.

Βασικά...

σε είδα να μαλώνεις μια φορά. Το θυμάσαι;

-Ναι, άκου... -Ναι, ήμασταν...

σε ένα πάρκινγκ.

Ένας τύπος πάρκαρε μπροστά μας. Μας έκλεισε και δεν έφευγε.

Τρελάθηκες.

Φοβήθηκα πολύ.

Μερικές φορές, φοβάμαι ότι είμαι σαν εσένα.

Επειδή θυμώνω.

Γιε μου, δεν έχεις καμία σχέση με εμένα.

-Ήμουν χάλια τότε. Η δουλειά μου... -Τώρα θα τα ρίξεις όλα στον στρατό;

Άκου, συγγνώμη.

Κακώς σου είπα να έρθεις. Έλα, Μόντι. Πάμε.

Αν φεύγεις πάντα, δεν θα δεις το σημείο που κάποιος σε συγχωρεί.

Ή που τουλάχιστον προσπαθεί.

Προφανώς, αυτό το κομμάτι μπορεί να είναι όμορφο.

Λιτς.

Λ-Ι-Τ-Σ.

Υπαρχηγός Λιτς.

Συνταξιούχος.

Κυρία;

Σε τι οφείλουμε την τιμή;

Γεια σου, Μάικλ.

-Πώς τα πας; -Δεν έχω παράπονο.

-Ακόμα φοράς τη στολή. -Ναι.

Μπράβο σου.

-Να περάσει, αρχιφύλακα; -Φυσικά. Άφησέ την.

Στην κυρία Λιτς δεν αρέσει να περιμένει.

Κυρία, η υπαρχηγός Λιτς ήρθε να σας δει.

Ευχαριστώ, αρχιφύλακα.

Έχετε μια νεαρή αστυφύλακα εδώ, την Άισα Καρίμ.

Θα γίνει εξαιρετική αστυνομικός.

Είναι έξυπνη κι εργατική.

-Πρέπει να την ενθαρρύνετε. -Συμφωνώ.

Αλλά;

Επικοινώνησε μαζί μου ανεπίσημα για να γίνω μέντοράς της.

Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας. Δεν βλέπω το κακό.

Της έχει καρφωθεί μια ιδέα στο κεφάλι...

και την έπιασα να πηγαίνει στα σπίτια κάποιων φίλων μου.

Εμφανίζεται απρόσκλητη.

Φορώντας τη στολή.

Ποια ιδέα καρφώθηκε στο κεφάλι της αστυφύλακα Καρίμ;

Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο ανόητη είναι.

Οι φίλοι μου πεθαίνουν.

Φαίνεται ότι εντόπισε κάποιου είδους μοτίβο.

Πέραν του ότι είμαστε γέροι και άρρωστοι.

Δεν θα έδινα σημασία. Είναι κουτό.

Όμως, αγγίζει πια τα όρια της εμμονής.

Σκέφτηκα ότι πρέπει να σας το πω. Ανεπίσημα.

Ξεπέρασε τα όρια.

Το έχει ξανακάνει, θεωρώ.

-Αυτό είναι κάτι που... -Δεν πρόκειται να κάνω αναφορά.

Ξέρω ότι έχετε πολλά στο κεφάλι σας.

Όμως, ίσως...

μια ήπια επίπληξη;

-Αστυφύλακα. -Κυρία.

Πέρασε.

Τώρα.

Δεν είναι μόνο μέντορας. Ερευνώ κάτι.

-Άνοιξες φάκελο; -Όχι, αλλά θα το κάνω σήμερα.

-Έχω αρκετά στοιχεία πια. -Για να δούμε, λοιπόν.

Τώρα;

Σε ακούμε.

-Να κλείσω την πόρτα; -Όχι.

Εντάξει.

Νομίζω ότι όλα άρχισαν στην κηδεία κάποιου ονόματι Ντένις Γουίλκινς.

Πέρυσι. Θεωρώ ότι έδωσαν μια υπόσχεση μεταξύ τους.

-Ποιοι; -Κάποιοι παλιοί φίλοι στα 70.

Πήγαν στο ίδιο σχολείο. Μεγάλωσαν μαζί.

-Τι πιστεύεις ότι κάνουν; -Αλληλοσκοτώνονται, κυρία.

Ή μάλλον βοηθά ο ένας τον άλλον να πεθάνει.

-Υποβοηθούμενη αυτοκτονία; -Ναι.

Άρα υπονοείς, και μισό λεπτό να δω αν κατάλαβα καλά...

Λες ότι η συνταξιούχος υπαρχηγός Λιτς...

μία από τις πιο παρασημοφορημένες αστυνομικούς του Τμήματος...

και πρωτοπόρος για τις γυναίκες στο Σώμα, είναι κατά συρροή φονιάς.

Αν το θέσετε έτσι, ακούγεται άσχημο.

Να θυμάσαι πώς νιώθεις τώρα.

Την επόμενη φορά που θα σου έρθει μια αλλοπρόσαλλη ιδέα...

να θυμάσαι αυτήν τη στιγμή.

-Αυτό ήταν; Δεν θα το ερευνήσετε; -Να είσαι ευγνώμων...

-που δεν περνάς πειθαρχικό. -Έχω δίκιο. Το ξέρω.

Το ίδιο έλεγες πριν την προηγούμενη καταστροφή.

Ο Κράουνσο δεν λυπήθηκε πολύ για τον χαμό της Μάριον. Μιλήσατε.

-Το είδατε! -Δεν υπάρχουν κανόνες...

για το πώς πενθεί κάποιος.

Εσύ το ξέρεις αυτό καλύτερα από τον καθένα.

-Δεν έχει καμία σχέση αυτό. -Ο άνθρωπος έπαθε σοκ.

Είδατε πώς ήταν η Μάριον! Την κατάστασή της.

Το συζητήσαμε αυτό τότε, αστυφύλακα Καρίμ.

Έχουν σκοτώσει κόσμο, αρχιφύλακα. Έχω αποδείξεις.

Καλύτερα να πάρεις ρεπό.

-Όχι, αρχιφύλακα. Δεν... -Δεν είναι πρόταση.

Καλά.

Ντέσμοντ.

Κυρία. Υπαρχηγέ Λιτς.

-Πώς σου φέρονται οι νεκροί; Καλά; -Δεν αλλάζουν αυτοί.

Μάλλον ναι. Όλο και παχαίνουν. Θέλω μεγαλύτερα νυστέρια πια.

-Θεέ μου. -Όχι, αλήθεια είναι.

-Τι μπορώ να κάνω για εσένα, Φιλ; -Είναι κάπως...

λεπτό το θέμα. Μια πρόσφατη πελάτισσά σου ήταν φίλη μου.

-Μάριον Κράουνσο. Μπέρναμ-Ον-Σι. -Αυτοκτονία.

-Τη θάψαμε χθες. -Συλλυπητήρια.

Ευχαριστώ.

Κάποιοι συγγενείς ανησυχούν για τη γενετική κληρονομιά.

Η Μάριον δεν μιλούσε για τις νόσους της.

Ήταν κρυψίνους.

Ανησυχούν κυρίως για άνοια, που μάλλον υπάρχει στην οικογένεια.

Αναρωτιόμουν πόσο σοβαρό ή προχωρημένο ήταν στη Μάριον.

-Αν φαίνεται στη νεκροψία. -Δεν το θυμάμαι.

Δεν έσκαψα τον εγκέφαλο.

Δεν έψαχνα αυτό. Μου ξέφυγε κάτι;

Είμαι σίγουρη πως όχι. Απλώς ανησυχούν.

-Είπα ότι ίσως μάθω. -Έχω την τοξικολογική.

Θα δω αν έπαιρνε κάτι για αυτήν την πάθηση.

-Καλή ιδέα. -Ναι.

Αντικαταθλιπτικά.

Παυσίπονα. Στατίνες.

-Και τα χάπια της αυτοκτονίας. -Για την άνοια;

-Τίποτα. -Είσαι σίγουρος;

Δεν υπάρχει τίποτα εδώ. Η οικογένεια μπορεί να ηρεμήσει.

-Ήταν σίγουρη ότι είχε άνοια. -Κι εγώ θα ήμουν με τόσα χάπια.

Φοβερός συνδυασμός.

Κάποια δεν συνταγογραφούνται πια.

Φιλ.

Ο Βασιλικός Γάμος.

"Στις 29 Ιουλίου 1981".

"Ο Μεγαλειότατος Πρίγκιπας Κάρολος και η Λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ".

Πολλές ελπίδες. Και τι απομένει;

Μπιχλιμπίδια και παλιατζούρες.

Πού θα πας;

Στην αγροικία του Τομ για αρχή.

Ανακουφίζομαι που θα φύγω από εδώ για να πω την αλήθεια.

Στο τέλος, θεωρώ ότι θα πάω στην Ισπανία.

Στην Ανδαλουσία.

Το τελευταίο κεφάλαιο.

Ντέιβιντ, πρέπει να σου μιλήσω.

-Φυσικά, πάμε μέσα για τσάι. -Καλά είναι κι εδώ.

Εσύ κι η Μάριον παντρευτήκατε τον Σεπτέμβρη, έτσι;

Ναι. Γιατί;

Μόλις είχα μείνει έγκυος στην Κέιτ. Δεν το είχαμε πει ακόμα σε κανέναν.

Μάλιστα.

Γιατί το σημειωματάκι έγραφε 2 Οκτωβρίου;

-Τι; -Το pin για την τράπεζα.

Η επέτειος του γάμου σας.

Γιατί είπες στη Μάριον λάθος ημερομηνία;

Είχε άνοια η Μάριον, Ντέιβιντ;

Φιλ...

-Δεν έπαιρνε φάρμακα για άνοια. -Έπαιρνε, Φιλ.

Άκου.

-Ξέρω ότι η Σανίτα σε ανησύχησε. -Μίλησα στον ιατροδικαστή.

Δεν έπαιρνε φάρμακα για άνοια, επειδή δεν είχε άνοια.

Χρειαζόταν όλα τα φάρμακα που έπαιρνε, Ντέιβιντ;

Ήταν φοβερό κοκτέιλ, έτσι;

Το σχεδίασες;

Την μπέρδευες επίτηδες;

Όμως, δεν τη σκότωσα εγώ.

Έτσι;

Βασικά, ήμουν χιλιόμετρα μακριά όσο τη σκοτώνατε με τον Κεν.

Επομένως...

αν αναφέρεις αυτήν τη θεωρία σου σε κάποιον, θα χαρώ...

να πω στην αστυνομία τα πάντα για τη Μάριον. Τον Τομ.

Θα πάμε όλοι μας φυλακή. Εσύ. Εγώ.

Και ο λατρευτός μας Κεν.

Λυπάμαι, Φιλ.

Πρέπει να με συγχωρήσεις.

Έχω ένα σωρό πράγματα να ξεδιαλέξω.

Πώς είναι;

Σταθερή. Έχει τις αισθήσεις της.

-Μπορούμε να τη δούμε; -Όχι ακόμα.

-Ξέρετε τι έγινε; -Δεν τράκαρε με άλλο όχημα.

-Ξέρεις τι έκανε εκεί; -Δεν έχω ιδέα.

-Δεν σου είπε τίποτα; -Όχι.

-Η οικογένεια της Φίλιπα Λιτς; -Εμείς είμαστε.

-Παίρνει κάποια αγωγή; -Όχι.

Να τη.

Μια χαρά φαίνεσαι, έτσι; Φαίνεται καλά.

Μην ανησυχείς για το αμάξι.

Μια χαρά θα είναι. Μόνο επιφανειακές ζημιές έχει.

Γιατί μιλάς τόσο δυνατά; Δίπλα σου είμαι.

-Τι είπαν οι γιατροί; -Τίποτα.

Κάνουν εξετάσεις. Μου έδωσαν ένα χάπι.

-Μια χαρά νιώθω. -Θα γίνεις καλά.

Πρέπει να προσέχεις τον εαυτό σου. Ζορίστηκες πολύ τελευταία.

-Μπορείς να το πεις κι έτσι. -Χρειάζεσαι κάτι;

-Ναι, ένα τσιγάρο, παρακαλώ. -Παντόφλες.

Όλοι στο νοσοκομείο χρειάζονται παντόφλες.

Είναι εδώ, έτσι;

Ο Κεν.

Πρέπει να τον δω. Σε παρακαλώ.

Ιδιαιτέρως.

Λυπάμαι, καλέ μου.

-Μπαμπά. -Δώσε μου ένα λεπτό, Κέιτ.

Άκου.

Μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτήν την ανοησία.

Ξέρω ότι μπορούμε.

Τι είναι αυτό αν όχι ευκαιρία για αφύπνιση;

Νάιτζελ...

Δεν θα γυρίσω σπίτι.

ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΔΕΣ ΑΥΤΟ

-Πώς είσαι; -Υπέροχα.

Για να μην πω εξαίσια.

-Τι σου είπαν; -Τίποτα.

Εξετάσεις.

Τι έκανες εκεί πέρα;

Με ανησύχησες.

-Πρέπει να σου μιλήσω. -Εντάξει.

Όχι εδώ.

Μπορείς να οδηγήσεις ένα τέτοιο;

Δεν το πιστεύω ότι το επιτρέπω.

Λοιπόν;

Τι είπαν οι γιατροί;

-Δεν είναι αυτό. -Τότε;

Πήγα να δω τον Ντέιβιντ.

Γυρνούσα από το σπίτι του Ντέιβιντ όταν τράκαρα.

Εντάξει. Πώς είναι;

Μίλησα με τη γιατρό της Μάριον.

Και με τον ιατροδικαστή...

-που την ανέλαβε. -Γιατί το έκανες αυτό;

Η Μάριον...

δεν ήταν άρρωστη.

Όπως πιστεύαμε.

Τι;

-Τι θες να πεις; -Δεν ήταν άρρωστη.

Δεν έπασχε από άνοια.

Μάλλον έπασχε από άλλα πράγματα.

Όμως, άνοια δεν είχε.

Εκείνος την έπεισε.

Έπεισε εμάς...

ότι είχε άνοια.

Όχι, ήταν άρρωστη.

Ήταν απελπισμένη, Φιλ.

Την είδαμε. Ήμασταν μαζί της. Βασανιζόταν. Όχι!

Είπε ψέματα για την επέτειο του γάμου τους, Κεν.

Έγραψε άλλη ημερομηνία στο σημείωμα. Την ξεγέλασε.

Της έδινε ένα σωρό φάρμακα ούτε κι εγώ ξέρω για πόσο καιρό.

Ήθελε να την ξεφορτωθεί.

Μας χρησιμοποίησε.

Εγώ φταίω.

Θα το διορθώσω. Θα ειδοποιήσω την αστυνομία.

Δεν μπορείς να το διορθώσεις! Εκείνη πέθανε!

Παρακαλώ;

Παρακαλώ;

Ξέρεις τι είναι η Αληθινή Αγάπη;

Άκου, Κεν.

Δεν ξέρω τι ανοησίες σου είπε η Φιλ, αλλά...

Είναι κάτι που κάνουμε για τους φίλους μας.

Ποιος είναι;

Κύριε Κράουνσο, είμαι ο αρχιφύλακας Στόουν. Γνωριστήκαμε τις προάλλες.

-Συγγνώμη για την ενόχληση. -Τι θέλετε;

-Γιατί δεν φοράτε στολή; -Πάω για μπάλα.

Περνούσα και σκέφτηκα να κάνω κάποιες ερωτήσεις.

Κι άλλες ερωτήσεις για τη Μάριον;

-Σκοπεύετε να πάτε κάπου; -Όχι.

Απλώς ίσως πάω να μείνω στο σπίτι του γαμπρού μου για λίγο.

Δεν είναι μακριά. Απλώς να φύγω από εδώ.

Καταλαβαίνω.

-Τι θέλετε; -Μπορώ να περάσω για πέντε λεπτά;

-Ξεκινάμε σε μισή ώρα. -Εντάξει, περάστε.

Υπότιτλοι *OFFiCiAL opensubtitles.org

-Συλλυπητήρια. -Ευχαριστώ.

Ήταν υπέροχη κυρία.

Τι;

Εγώ της έδωσα τα ρούχα στο Τμήμα.

Ναι, φυσικά.

-Ευχαριστώ. -Κανένα πρόβλημα.

Με συγχωρείτε.

Περί τίνος πρόκειται;

Απλώς κάτι μάς κλοτσάει. Δεν μπορώ να το καταλάβω.

Εκείνη τη μέρα που την είδα, μου φάνηκε εντελώς αβοήθητη.

Δεν θέλω να μου ξεφύγει κάτι. Θα ένιωθα απαίσια.

-Τι εννοείτε; -Να...

Ήταν ικανή να το κάνει;

Τι είναι αυτά που λέτε;

Θέλω να πω...

Ξέρω πως αυτό που έγινε είναι τραγικό. Το ξέρω, αλλά...

-Δεν μπορώ να... -Πού είπατε ότι θα πάτε;

-Νότια της ακτής. Γιατί; -Χρειάζεστε διαβατήριο;

Ήθελα να σας ρωτήσω και για την κηδεία του Γουίλκινς.

Για τον Κόμπο των Εραστών.

Για το τι συζητήσατε εκεί.

Εσείς και οι φίλοι σας.

Ακούστε, καταλαβαίνω.

Μια ασθένεια σαν την άνοια...

είναι τρομερή.

Όμως, θεωρώ πως πρέπει να το συζητήσουμε επίσημα.

Δεν συμφωνείτε;

Το θεωρείτε καλή ιδέα;

Τι λέτε να πάμε μαζί στο Τμήμα;

Θα τη βρούμε τη λύση.

Απόδοση Διαλόγων Κάλια Αντωνίου

Υποτιτλισμός POWER MEDIA PRODUCTIONS

Τεχνική Επεξεργασία COSMOTE TV