Original subtitles

‫«آنچه در خاندان داوود گذشت»

‫هفته‌ها گذشته. می‌ترسیدم نیای.

‫با هم می‌تونیم انتقام بگیریم.

‫یه شرط داره. تخت سلطنتت.

‫بذار آزادی رو بهت نشون بدم.

‫آینده‌ام دست خودم نیست که تصمیم بگیرم.

‫- جایی می‌ری؟ ‫- اینجا کاری از دستم برنمیاد.

‫سلام از طرف خاندان شائول.

‫جالوت!

‫نه! نه!

‫بذار من با پادشاهشون بجنگم.

‫فلسطینی‌ها جمع شدن.

‫همون کاری رو می‌کنیم ‫که همیشه کردیم. می‌جنگیم!

‫- پدر، خواهش می‌کنم. ‫- نتنئیل.

‫می‌دونی پادشاه همه ‫مردای توانا رو فراخونده.

‫من توانا نیستم. من جنگجو نیستم.

‫پدر، من اولین نفری هستم که می‌میره.

‫- برادرات پیشت هستن. ‫- چه خبره؟

‫پدر داره همه‌مون رو می‌فرسته جنگ.

‫- جنگ؟ چه جنگی؟ ‫- فلسطینی‌ها.

‫علیه ما بسیج شدن.

‫پدر، این دیوونگیه. من نمی‌رم.

‫- من جاش می‌رم. منو بفرست. ‫- اون جای منو می‌گیره.

‫- اونو بفرست. ‫- اون نمی‌تونه بره.

‫چرا نه؟ شما گفتی هر مردی.

‫- اون هنوز مرد نشده. ‫- منم نشدم.

‫- اگه جنگی هست، من می‌جنگم. ‫- هر چی من می‌گم بگین چشم.

‫برید پیش پادشاه.

‫- داوود باید پیش من بمونه. ‫- نتنئیل، بیا.

‫- بیا. ‫- دستتو ازم بکش.

‫پدر. پدر.

‫پدر، داری منو می‌فرستی به کام مرگ.

‫واسه پادشاهی که ازش متنفری.

‫نتنئیل، بیا. بیا، بیا، بیا.

‫می‌فرستمت کنار برادرات بجنگی. هوم؟

‫برای خدا و برای اسرائیل.

‫فهمیدی؟

‫بله.

‫برو.

‫بسه دیگه، داداش. داری ‫خودتو خجالت‌زده می‌کنی.

‫چرا؟

‫- نکن. ‫- یه جواب بهم بده.

‫امروز نه، داوود.

‫نه وقتی که تازه همه ‫پسرام رو فرستادم جنگ.

‫منم پسرتم.

‫منظورم این نبود.

‫- من لایق... ‫- چی فکر می‌کنی

‫لایقشی، داوود؟

‫چی حقته؟

‫صداقت.

‫برای یه بارم که شده.

‫حقمه بدونم چرا منو تو ‫این تپه‌ها نگه می‌داری.

‫بارها بهت گفتم.

‫ژرفا، ژرفا را صدا می‌زند.

‫- مگه اون اینو نگفت؟ ‫- ژرفا، ژرفا را صدا می‌زند.

‫از ته دلم می‌دونم هیچ‌وقت ‫حقیقت رو بهم نگفتی.

‫نه. خواهش می‌کنم.

‫خواهش می‌کنم.

‫- برو به گوسفندا برس، داوود. ‫- نه.

«امپایر بست تی‌وی با افتخار تقدیم میکند» ..:::EmpireBestTV.Com:::.

‫بذار برم!

«امپایر بست تی‌وی در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

‫«خاندان داود» ‫«قسمت هفتم: داود علیه جالوت بخش اول»

‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master

‫[دره ایلاه] ‫[نبرد فلسطینی‌ها]

‫روزی که مدت‌ها آرزوشو داشتم.

‫چه آرزویی؟

‫متحد شدن نیروهامون.

‫خواهیم دید.

‫[دره ایلاه] ‫[اردوگاه اسرائیلی‌ها]

‫سی سال.

‫سی ساله که به این مردم خدمت کردم.

‫رهبریشون کردم.

‫براشون جنگیدم.

‫خسته شدم.

‫چی تو فکرته، شائول؟

‫دارم حساب و کتاب می‌کنم.

‫ آه.

‫داری غر می‌زنی.

‫مگه حق ندارم؟

‫نه، راحت باش.

‫هر چقدر می‌خوای.

‫فقط دعا می‌کنم زود تمومش ‫کنی قبل از اینکه دشمنامون برسن.

‫این دفعه تعدادشون خیلی زیاده.

‫چی شد اون روزایی که ‫قبل جنگ بهم روحیه می‌دادی؟

‫خب، فکر کنم منم خسته شدم.

‫بهم بگو، ابنیر.

‫بهم بگو من کی‌ام.

‫تو شائول فاتحی.

‫اولین پادشاه اسرائیل، ‫متحدکننده قبایل.

‫نه.

‫بهم بگو من کی‌ام.

‫برای تو.

‫پادشاه من.

‫تو مردم ما رو از ترس به اطمینان رسوندی.

‫هر چقدرم شرایط سخت ‫بود، هیچ‌وقت تردید نکردی.

‫منو از زندگی‌ای که نمی‌تونستم ‫ازش فرار کنم نجات دادی.

‫بهم هدف دادی.

‫اگه تو بخوای، بدون پشیمونی می‌میرم.

‫برای من چنین شخصی هستی، پادشاه من.

‫و چرا من به پادشاهی تدهین شدم؟

‫برای همین لحظه.

‫این چطور بود؟

‫خوب بود.

‫ خوشحالم که پیشمی، رفیق قدیمی.

‫همیشه، پادشاه من.

‫تا الان بیش از ۱۵۰۰۰۰ فلسطینی.

‫و هر روز بیشتر میان.

‫فلسطینی‌ها سه برابر ما هستن.

‫به نظر عادلانه نمیاد، نه؟

‫من عدالت نخواستم.

‫به ازای هر یک نفر از ما، ‫ده نفر از اونا رو می‌کشیم.

‫و من شخصاً از این کار لذت زیادی می‌برم.

‫عه، نه.

‫بلند شو.

‫شمشیر خوبیه.

‫اجازه هست؟

‫ام... پدرم ۲۰ سال پیش ‫اینو از یه فلسطینی گرفت.

‫تو اولین پیروزی‌های پدرتون.

‫بله، یادمه.

‫اسمت چیه؟

‫الیعازر.

‫- پسر آشر از خاندان شم... ‫- شمعون.

‫بله.

‫راست و درست.

‫خاندان آشر مدت‌هاست ‫که به ما خدمت می‌کنه.

‫افتخار می‌کنم که کنارت می‌جنگم.

‫الیعازر؟

‫هوم؟

‫از چی باید بترسیم؟

‫خدا با ماست.

‫سموئیل میاد؟

‫تا مثل همیشه جنگ رو تبرک کنه.

‫اگه خدا بخواد.

‫الان به اون بچه امید الکی دادی؟

‫بهتر از اینه که هیچ امیدی نداشته باشه.

‫شجاع باشید، برادرا.

‫شجاع باشید.

‫کی می‌تونه جلوی ما وایسه؟

‫کی؟

‫پادشاه من.

‫مثل همیشه، اومدیم که بجنگیم.

‫من، و ۲۵۰۰۰ نفر از قبیله یهودا.

‫همه چیز فراموش نشده، پادشاه من.

‫اما امروز، ما یکپارچه می‌جنگیم.

‫- ما یکپارچه می‌جنگیم. ‫- یکپارچه.

‫برادرا!

‫پادشاه رو بنگرید!

‫خدایا، برای نعمت‌های ‫فراوانت شکرگزاریم.

‫برای این خانه.

‫برای غذامون.

‫برای این خانواده.

‫خداوندا، برای همه چیزی ‫که بهمون می‌دی ممنونیم.

‫کمکمون کن فروتن بمونیم، تو هر ‫کاری که می‌کنیم تو رو ستایش کنیم.

‫و هر روز زندگیمون بهت اعتماد کنیم.

‫آمین.

‫خدای عزیز، ما فرزندان تو هستیم.

‫ازت راهنمایی و قدرت می‌خوایم، ‫و اینکه همیشه با ما باشی.

‫- آمین. ‫- آمین.

‫- سموئیل. ‫- سلام، داوود.

‫فکر می‌کردم تو میدون جنگ باشی.

‫هوم. می‌تونم همینو درباره تو بگم، نه؟

‫و با این حال، اینجاییم، ‫در سپیده‌دم یه روز جدید.

‫- آه؟ ‫- هوم.

‫منو پیش پدرت ببر.

‫باشه، اون...

‫تو خونه‌ست.

‫خوشحالم می‌بینمت.

‫منم از دیدنت خوشحالم.

‫وقتی بشینم بیشتر ‫خوشحال می‌شم که می‌بینمت.

‫عذر... می‌خوام، بزرگوار.

‫چیز زیادی ندارم تعارف کنم.

‫بهترین چیزایی که داشتم رو ‫برای ارتش پادشاه فرستادم.

‫واقعاً؟

‫هوم.

‫این میوه درخت رو برای ‫تغذیه‌مون مبارک گردان

‫همونطور که خودمون رو ‫با اون وقف هدفت می‌کنیم.

‫هوم.

‫درخت زیتون...

‫تو زمستون شاخه‌هاش بهمون گرما می‌ده،

‫تو تابستون، سایه و روغن زیتون.

‫اوه، این خود زندگیه.

‫می‌بینی، هر چیزی یه هدفی داره.

‫- سموئیل. ‫- داوود.

‫اوه.

‫می‌خوام برم بجنگم.

‫به پدرم گفتم...

‫می‌دونستی که یه درخت ‫زیتون تو قله نوب هست،

‫بیرون خونه من، که میگن ‫هزار سال عمر داره؟

‫دوست دارم فکر کنم که ‫یوشع زیرش استراحت کرده

‫وقتی داشته وارد سرزمین ‫مقدس می‌شده، آره.

‫می‌دونی، زنم، هیلا،

‫از روغن زیتون برای مرتب ‫کردن موهاش استفاده می‌کنه.

‫و بذار بهت بگم، همین کارو به منم یاد داد.

‫نظرتون چیه؟

‫خوب شده؟

‫پیشگوی مقدس، اگه اجازه ‫بدید، چرا اینجا اومدید؟

‫خوشحالم که می‌پرسی، پسر عوبید.

‫اومدم کاری رو که دفعه قبل که ‫پیشت بودم گفتم انجام می‌دم، تموم کنم.

‫اومدم قربانی کنم.

‫تا گناهان این خانه رو جبران کنم.

‫هوم.

‫تا رستگارشون کنم.

‫- آخیش از جَت رهبریشون می‌کنه. ‫- هوم.

‫به نظر عصبانیه.

‫بعد از کاری که تو میدون جنگ با پدرش کردی،

‫نمی‌تونم سرزنشش کنم. ‫منم همینطور می‌شدم.

‫تو با استراتژی رهبری ‫می‌کردی، نه با احساسات.

‫اَشکِلون متحد شده.

‫اَشدود و یورزا.

‫حتی پرچم خودشونم نصب نکردن.

‫ترسوها.

‫و عِقرون چی؟

‫به نظر میاد هر پنج ‫سرزمین رو متحد نکرده.

‫این نشونه خوبیه.

‫چند نفرن؟

‫بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر، با اسب و ‫ارابه بیشتر از اونی که بشه سریع شمرد.

‫این قبلاً هم جلومونو نگرفته.

‫باید وقتی تعدادمون بیشتره حمله کنیم.

‫کِی تو جنگ با عبرانی‌ها ‫تعداد بیشتر مهم بوده؟

‫اول باید روحیه‌شونو بگیریم.

‫آروم، آروم، آروم.

‫خدای آسمان.

‫خدایان زمین.

‫پادشاهتون کجاست؟

‫بفرستینش بیاد باهام روبرو بشه

‫تا تیکه تیکه‌ش کنم و اونو با ‫خدایانتون خوراک کلاغ‌ها کنم.

‫اون فقط یه مرده، پدر.

‫و من این سرزمین‌ها رو با خون پس می‌گیرم.

‫- واقعاً؟ ‫- پادشاهتونو بفرستید.

‫یا یکی قوی‌تر از اون، اگه ‫همچین کسی تو اسرائیل وجود داره.

‫من خدایانمو فرا می‌خونم.

‫بذارید قهرمانتون خداشو فرا بخونه

‫تا خونمون سرنوشت مردممونو تعیین کنه.

‫و اونوقت می‌بینیم کدوم یکی برتره.

‫و برنده، بازنده رو تا ‫دم مرگ برده‌ش می‌کنه.

‫همونطور که امروز اینجا وایسادم، ‫اسرائیل رو به مبارزه می‌طلبم.

‫خداتونو به مبارزه می‌طلبم.

‫قهرمانتونو بفرستید.

‫پدر، به خودت بیا.

‫اوه، نه.

‫از روم بردارش.

‫نه!

‫پدر!

‫لعنت بهت، شیطان.

‫- پدر. باید بلند شی. ‫- از من دور شو!

‫پدر، به سربازات نگاه ‫کن. تو پادشاهشونی.

‫ببریدش به چادرش.

‫- تو تاریکی و ترس می‌میریم! ‫- همین الان!

‫از من دور شید! از من دور شید.

‫یکی رو پیدا کنید که ‫حاضر باشه باهاش بجنگه!

‫دخترمو بهش می‌دم که باهاش ازدواج کنه!

‫بدهی‌هاشونو پاک می‌کنم. هر چی. برید!

‫برید!

‫سموئیل، چرا منتظریم؟

‫یه جنگ در جریانه.

‫باید برم.

‫من آماده‌ام.

‫مادرت بود که بهت یاد داد بنوازی، درسته؟

‫هوم. دلت براش تنگ شده؟

‫فکر کنم زنی هدفمند بود.

‫تو این دنیا چیزای کمی ‫قدرتمندتر از اون هستن.

‫مادر خودم، اونقدر با حرارت

‫تو معبد دعا می‌کرد که ‫کاهن‌ها فکر می‌کردن مسته.

‫ولی نه، این هدفمندی ‫عمیق بود، وفاداری بود.

‫و دلیل اینه که من الان اینجام.

‫تأثیر یه مادر از یه پادشاه بیشتره،

‫از هزار تا پادشاه.

‫خیلی زیباست.

‫وقتی به دنیا اومدم اینو ‫برام دوخت و بعد پیچیدش...

‫...دورم وقتی فرستاده شدم ‫تا بین کاهن‌ها زندگی کنم.

‫- دو سالم بود. ‫- هوم.

‫اینو می‌پوشم تا یادش رو گرامی بدارم.

‫فکر کردم کهنه به نظر میاد.

‫ تو...

‫آره...

‫هوم.

‫می‌تونم یه چیزی بهت بگم؟

‫هر چی می‌خوای.

‫من چیزایی می‌بینم.

‫هان؟

‫یا خواب‌هایی.

‫رؤیاهایی.

‫ولی خیلی واقعی به نظر میان.

‫هوم.

‫انگار که...

‫- انگار که... ‫- انگار که کاملاً جای دیگه‌ای هستی.

‫- آره. ‫- هوم.

‫جاییه که هیچ‌وقت نبودم.

‫ولی حس می‌کنم خونمه.

‫آه.

‫آرامشی فراتر از درک.

‫برام بگو.

‫یه جویبار زیر کوه‌ها می‌بینم.

‫و خیلی زیباست.

‫هیچ‌وقت چیزی شبیهش ندیده بودم.

‫و یه جنگجو.

‫شمشیرش رو کشیده.

‫این چه جاییه؟

‫از جویبار محافظت می‌کنه.

‫آه.

‫اینو می‌شناسم. نوشته شده.

‫یوشع هستش.

‫آره.

‫شب قبل از نبرد بزرگ اریحا،

‫یوشع با ...یه شخصیت، یه ‫جنگجو با شمشیر کشیده روبرو شد.

‫اون کی بود؟

‫آه.

‫و یوشع از جنگجو پرسید،

‫«تو طرف مایی

‫یا طرف دشمنان ما؟»

‫و جنگجو جواب داد، «هیچ کدوم.

‫به عنوان فرمانده لشکریان ‫خداوند، الان اومدم.»

‫می‌بینی، چیزی که مردم فراموش ‫می‌کنن، می‌پرسن، «آیا خدا طرف ماست؟

‫آیا خدا با ماست؟»

‫ولی سؤالی که باید بپرسن اینه،

‫«آیا ما با خدا هستیم؟»

‫و بعد یوشع ازش پرسید، «از ‫خدمتکارانت می‌خوای چیکار کنن؟»

‫و این سؤال درستیه که باید پرسید.

‫و جنگجو جواب داد،

‫«کفش‌هات رو از پات دربیار،

‫چون روی زمین مقدس ایستادی.»

‫و یوشع این کارو کرد و ‫به رو افتاد و عبادت کرد.

‫و شاید به همین دلیله

‫که دیوارهای اریحا جلوش فرو ریخت.

‫ولی، چرا این رؤیاها رو به من نشون می‌ده؟

‫خب، چون

‫تو نقشی برای بازی کردن ‫تو این طرح بزرگ داری.

‫چطور می‌تونم وقتی تو یه ‫مزرعه گیر افتادم این کارو بکنم؟

‫داوود، طوری حرف می‌زنی ‫انگار امروز دیروزه. هان؟

‫انگار یکی هستن.

‫گوش کن، برای هر چیزی، یه فصلی هست

‫و زمانی برای هر... ‫هدفی زیر آسمون.

‫پس کِی نوبت من می‌شه؟

‫سؤال زیاد می‌پرسی.

‫یه آهنگ دیگه برام بزن.

‫اگه اشکالی نداره.

‫باشه.

‫امروز دوباره این ‫پیشنهاد رو بهتون می‌دم...

‫یه مرد انتخاب کنید.

‫بفرستینش پایین پیش من.

‫اگه منو شکست بده، ‫ما برده‌های شما می‌شیم!

‫ولی اگه به دست من بمیره، ‫شما برده‌های ما می‌شید!

‫خب؟

‫فردا می‌بینمتون.

‫چند روز باید این کارو بکنیم؟

‫هیچ قهرمانی تو اسرائیل نیست؟

‫روز به روز، من اسرائیل ‫رو به مبارزه می‌طلبم!

‫چرا باید این کارو بکنن؟

‫سرم درد می‌کنه.

‫به همین دلیل.

‫نُه روز گذشته و هنوز کسی ‫نیست که باهام روبرو بشه!

‫مگه شما بنده‌های خداتون نیستید؟

‫بیاید و با من بجنگید!

‫من انتقامم رو می‌گیرم.

‫ملکه من.

‫خبر از میدون جنگ.

‫- چی؟ چی شده؟ ‫- خبر از ابنیر.

‫«فلسطینی‌ها ارتش‌هاشون ‫رو علیه ما متحد کردن.

‫حدود ۲۵۰۰۰۰ نفر.»

‫چی؟

‫و یه غول دارن.

‫یه غول؟

‫چطور؟

‫مادر؟

‫چی نوشته؟

‫پدر دوباره تو تاریکی گرفتار شده.

‫بدتر از قبل.

‫باید چیکار کنیم؟

‫دیگه کاری از دستمون برنمیاد.

‫همیشه... همیشه یه کاری هست.

‫حداقلش اینه که دعا کنیم.

‫به کی؟

‫می‌دونی به کی.

‫نفسم رو هدر نمی‌دم.

‫مادر... هَشِم قبلاً به ‫فریادمون رسیده، اون...

‫دوباره جواب می‌ده.

‫نمی‌خوام دیگه این اسم رو جلوی من بشنوم.

‫هیچ‌وقت.

‫خسته‌ام ازش.

‫نه، ما... ما باید...

‫باید یه کاری بکنیم.

‫میخال؟

‫می‌رم پدر رو ببینم.

‫تو میدون جنگ؟ عقلت رو از دست دادی؟

‫- بهم نیاز داره. ‫- من بهت نیاز دارم!

‫میخال، برادرامون رفتن، ‫مادرمون ناامید شده.

‫فقط ما موندیم.

‫پس با من بیا.

‫احمق نباش.

‫ما چیکار می‌تونیم بکنیم؟

‫اگه پدر حالش خوب باشه، اون...

‫رهبریشون می‌کنه.

‫مثل همیشه دشمنامون رو شکست می‌ده.

‫و فکر می‌کنی می‌تونی برش گردونی؟

«زیرنویس پارسی اختصاصی و‌بـسـایـت ا‌مـپـایـر‌بـسـت‌تـی‌و‌ی»

‫می‌دونی ایلاه کدوم طرفه؟

‫شماله.

‫- شمال؟ ‫- به سمت شمال می‌رم و پیداش می‌کنم.

‫باید این کارو بکنم.

‫باشه. بیا.

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- فقط کمکم کن، لطفاً.

‫اگه بمیری دیگه کسی نیست که سرگرمم کنه.

‫خب، نمی‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته.

‫هی. ممنون.

‫اونم پدر منه.

‫و با مادر موافق نیستم.

‫همیشه امیدی هست.

‫بیا بریم.

‫- یه قبیله کامل از ترسوها و خائن‌ها. ‫- مواظب حرف زدنت باش.

‫قصد دارید تو غارها قایم بشید در حالی ‫که برادراتون با این دشمن روبرو می‌شن؟

‫اونا با مرگ حتمی روبرو می‌شن.

‫الیاب. این چه وضعیه؟

‫قبیله زبولون تصمیم گرفته ‫جنگ و پادشاهمون رو رها کنه.

‫- چند نفر؟ ‫- همه‌شون.

‫اونا یه غول دارن.

‫ما هیچی نداریم.

‫زبولون برای خدا می‌جنگه.

‫و خدا با پادشاه ما نیست.

‫بذار همه اسرائیل بدونن که ‫زبولون تسلیم ترس خودش شده.

‫و وقتی این جنگ رو ‫بجنگیم، و وقتی پیروز بشیم،

‫پسرامون و پسرای اونا داستان ‫فرار شما رو تعریف می‌کنن.

‫اگه اینقدر مطمئنی که پیروز می‌شیم، چرا ‫خودت با غول روبرو نمی‌شی، پسر یسی؟

‫سرزنششون نمی‌کنم، که روز به ‫روز اینجا نشستن و هیچ کاری نمی‌کنن.

‫قبل از اینکه پامون به میدون ‫جنگ برسه از گرسنگی می‌میریم.

‫این استراتژی نیست.

‫- این ترسوییه. ‫- آدریل.

‫داری با شاهزاده‌ت حرف می‌زنی.

‫اوه، بله.

‫پسر یه پادشاه دیوونه، ‫وارث یه میراث رو به مرگ.

‫بسه.

‫اگه پدرت رهبری نمی‌کنه، ‫پس من رهبری می‌کنم.

‫من می‌گم بجنگیم!

‫آره! می‌جنگیم.

‫و حتی اگه نتونیم پیروز ‫بشیم، حداقل در حین تلاش می‌میریم!

‫آره!

‫برای خدا و اسرائیل!

‫برای خدا و اسرائیل!

‫آه، همینه. فرار کن، فرار کن!

‫با پدرت تو چادرت قایم شو!

‫یه کلمه دیگه بگی آخرین حرفت می‌شه.

‫کس دیگه‌ای هم حرف خیانت‌آمیزی داره؟

‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- می‌رم با غول روبرو بشم.

‫- نه، نمی‌ری. ‫- آدریل راست می‌گه.

‫یکی باید این کارو بکنه.

‫بذار من باشم.

‫و فکر می‌کنی چه اتفاقی می‌افته، هوم؟

‫خدا تصمیم می‌گیره.

‫اون هیولا تیکه تیکه‌ت می‌کنه.

‫جلوی چشم برادرامون

‫- از وسط نصفت می‌کنه. ‫- راه دیگه‌ای نیست!

‫چرا، هست.

‫هست.

‫تا الان مادر باید فهمیده باشه که رفتیم.

‫اگه اسب‌سوار درست و ‫حسابی تو قصر مونده بود،

‫می‌فرستادشون جلومونو بگیرن، ولی...

‫یا نه.

‫فکر کنم دیگه حوصله‌م رو نداره.

‫دلت خوش باشه که چیزی رو از ‫دست دادی که هیچ‌وقت به من نداد.

‫هوم.

‫می‌ترسی؟

‫الان وقتش نیست.

‫میخالی.

‫فراموش کردنش سخته، نه؟

‫آهنگ رو می‌گی؟

‫نه.

‫داوود رو.

‫اون پدرمون رو رها کرد، من...

‫نمی‌خوام بهش فکر کنم.

‫مبارک باشی، یسی، پسر عوبید.

‫گناهان خاندانت با خون جبران شد.

‫قربانی شایسته‌ای بود.

‫چطور انتخابش کردی؟

‫- طبق قوانینمون. ‫- بهم بگو.

‫بهترین گله.

‫یکی بدون لکه یا عیب.

‫مگه این قانون موسی نیست؟

‫بله. بله، دقیقاً.

‫حالا برو.

‫باید با پدرت صحبت کنم.

‫- تو مزرعه شرقی خواهم بود. ‫- آه.

‫وقتی کارت تموم شد بیا پیشم، بزرگوار.

‫بهت یاد می‌دم چطور چوپان باشی.

‫این باید یه قربانی شکرگزاری باشه.

‫برکت والاترین بر خاندان توست.

‫اما روحت سنگینه.

‫هیچ باری سنگین‌تر از دروغ نیست.

‫اینطور نیست، یسی؟

‫وقتی شائول پسرات رو به جنگ فراخوند

‫اونا رو فرستادی.

‫وقتی من پسرات رو خواستم تردید نکردی

‫که بیاریشون، همه رو پیشکش کنی.

‫همه به جز یکی.

‫پس چرا بهش چسبیدی، هان؟

‫از خودش محافظتش می‌کنم.

‫و از شرمساری این خانواده.

‫یسی، حقیقت رو بگو.

‫داوود من.

‫داوود جوونه، نارامه، بی‌قراره.

‫قلبش مثل یه آتیش عمیقه.

‫کله‌شقه، رام نشده.

‫بله. بله، همینطوره.

‫تو زبان خداوندی.

‫حتماً می‌دونی که داوود ‫نمی‌تونه پادشاه بشه.

‫مطمئناً اینو می‌بینی.

‫بذار بهت بگم چی می‌بینم.

‫حق با توئه.

‫حق داری از آتیش تو قلب ‫پسرت بترسی، چون خیلی داغه.

‫مثل آتیش خود خداوند.

‫و به خاطر همینه که خدا دوستش داره،

‫و شاید دقیقاً به همین دلیل انتخاب شده.

‫پس تو، یه انسان، جلوی خدا وایسادی.

‫چون پسرت رو در گناه به دنیا آوردی، هان؟

‫پسر یسی.

‫گناه یسی.

‫تدهین شده تا همه ببینن.

‫شرمه که مجبورت می‌کنه؟

‫نه، این نیست. یه چیز دیگه‌ست.

‫یه چیز عمیق‌تر.

‫و با این حال اینا حرفاییه ‫که هیچ‌وقت نگفتی.

‫بذار خدا هر چیز دیگه‌ای ازم بخواد،

‫هر چیز دیگه‌ای، همه چیزم رو می‌دم.

‫تو چیزای زیادی به خدا دادی، ‫ولی همه چیزت رو ندادی.

‫اون چیزی که از همه ارزشمندتره رو ندادی.

‫بهترین گله رو پیشکش نکردی.

‫هوم؟

‫این قربانی‌ها بزرگترین ‫قربانی‌ها هستن.

‫اینه که خدا از ما می‌خواد.

‫که چیزی رو که بیشتر ‫از همه دوست داریم بدیم.

‫اگه سعی کنی بهش بچسبی...

‫انگشتات می‌شکنن.

‫قهرمانتون رو بفرستید!

‫وگرنه همه‌تون کشته می‌شید!

‫ترسوها!

‫همه‌تون ترسویید!

‫یادته وقتی فلسطینی‌ها ‫تو میکماس جمع شدن؟

‫هیچکس شجاعت نداشت، ‫برادرا تو غارها قایم شده بودن.

‫تو شبونه حمله کردی.

‫تنها، فقط با سلاحدارت.

‫گیجشون کردی، سردرگمشون کردی.

‫هَشِم اون پیروزی رو بهمون داد.

‫آره، آره، ولی تو شروعش کردی.

‫بهمون امید دادی.

‫اینا مردای اسرائیل نیستن.

‫شکارچی‌های آشر.

‫بهترین مزدورا. قاتلای مصری.

‫شبونه حمله می‌کنی.

‫و اگه خدا باهات باشه، اون ‫غول رو تو خواب می‌کشی.

‫و تو پیش پدرم می‌مونی؟

‫می‌مونم.

‫هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم.

‫تا آخرش.

‫بیا.

‫از خدمتکارت چی می‌خوای انجام بده؟

‫چرا؟

‫چرا منو برای کاری انتخاب ‫کردی که هیچ‌وقت انجامش نمی‌دم؟

‫ای کاش می‌فهمیدمت.

‫داوود!

‫داوود. بیا.

‫پدر، کجا داری می‌ری؟

‫من جایی نمی‌رم.

‫بیا، داوود.

‫چیزایی هست که مدت‌ها می‌خواستم بگم،

‫و یهو کلمه‌ای برای گفتنشون ندارم.

‫داوود، بیا.

‫بیا اینجا.

‫داوود.

‫لطفاً.

‫زن اولم رو از روی عقل گرفتم.

‫هوم. پیوندمون عاقلانه بود.

‫برای قبیله اون و من.

‫نسل من... آلوده بود.

‫به خاطر مادربزرگ روت؟

‫آره، اون موآبی بود.

‫ولی زنم، اون پاک بود.

‫برام پسرای قدرتمندی ‫به دنیا آورد، برادرات.

‫بعد از اینکه اون به خاک ‫برگشت با مادرت آشنا شدم.

‫اون... اون خیلی متفاوت بود.

‫برعکس... همه چیزایی که ‫یاد گرفته بودم دنبالش باشم.

‫دشمن مردم ما به دنیا اومده بود.

‫ولی، روحش، گرماش، چیزی ‫که هیچ‌وقت نشناخته بودم.

‫با عجله گرفتمش.

‫غیرقانونی ازدواج کردم.

‫ولی دوستش داشتم، داوود.

‫با عشقی که نمی‌دونستم ممکنه.

‫و اونم دوستم داشت.

‫آخرین حرفای مادرت به من...

‫می‌دونم. گفت منو در امان نگه دار.

‫نه.

‫این چیزی نبود که گفت.

‫«بذار طلوع کنه.»

‫بذار طلوع کنه.

‫اینا حرفاش بود.

‫مادرت رؤیاهایی می‌دید.

‫خواب‌هایی درباره تو می‌دید.

‫درباره اینکه چی می‌شدی.

‫خواب‌های خشونت‌آمیز.

‫هم زیبا و هم ترسناک.

‫و آخرین خواسته‌ش از من...

‫این بود که تو رو به اون رؤیاها رها کنم.

‫منو ببخش، پسرم.

‫منو ببخش.

‫تو رو اینجا نگه داشتم چون ‫آخرین بخش از اونی که باقی مونده.

‫تو رو به مزرعه‌ها نمی‌فرستم ‫چون ازت خجالت می‌کشم.

‫تو رو اینجا نگه می‌دارم چون...

‫داوود، چون دوستت دارم ‫همونطور که اونو دوست داشتم.

‫منو ببخش، پسرم.

‫بیا.

‫الاغ رو با غذا و وسایل بار زدم.

‫می‌خوام اینا رو ببری.

‫کجا؟

‫به میدون جنگ.

‫پیش برادرات.

‫شب چوپان‌ها.

‫بار سنگینیه که قبل از وقتش پادشاه باشی.

‫تنهامون بذار.

‫اینجا چیکار می‌کنی؟

‫اومدم تو لحظه نیازت مشورت بدم.

‫تا بهت خدمت کنم، همونطور ‫که به پدرت خدمت کردم.

‫تو به هیچکس جز خودت خدمت نمی‌کنی، دوئگ.

‫و به هیچی اعتقاد نداری.

‫معتقدم مشکل بزرگ‌تری از اون غول داری.

‫حرف‌ها مسافت‌های زیادی رو طی ‫می‌کنن اگه با دقت کافی گوش بدی.

‫داستان‌هایی از سفر پیامبر بزرگ

‫به قبیله یهودا، به شهر بیت‌لحم.

‫می‌تونم خیلی بهت کمک کنم.

‫اگه دستور بدی، هر کسی رو که

‫برای جایگزینی پدرت ‫تدهین شده شکار و می‌کشم.

‫یه بار دیگه درباره پدرم حرف بزن.

‫فقط به یه اسم نیاز دارم.

‫آخرین تکه پازل، یوناتان.

‫وقت بازی‌های تو رو ندارم، دوئگ.

‫باشه.

‫پس برو جنگی رو بجنگ که ‫می‌دونی نمی‌تونی پیروز بشی.

‫حرفم رو به خاطر بسپار، ادومی.

‫حتی اگه تو اون میدون بمیرم،

‫قبلش زندگی رو از چشمات ‫می‌بینم که خارج می‌شه.

‫جالب می‌شه دیدنش.

‫حقیقت رو می‌دونم، پدر.

‫ولی اینم می‌دونم که پسرتم.

‫دوستت دارم و تا آخرش باهاتم.

‫حالا بخواب.

‫و اگه بیدار شدی، برام دعا کن.

‫نه.

‫نه!

‫نه.

‫نه! نه!

‫یوناتان!

‫نه!

‫خدا باهات باشه.

‫پسرم.

‫دوستت دارم.

‫منم دوستت دارم.

‫خیله خب.

‫با هم می‌ریم؟

‫من سفر خودم رو دارم.

‫یادته اولین کلماتی که بهت گفتم چی بود؟

‫گفتم، «خدا مثل انسان نمی‌بینه.

‫اون به قلب نگاه می‌کنه.»

‫و تو، تو قلب یه شیر رو داری.

‫شیرها چیکار می‌کنن؟

‫غرش می‌کنن.

«امپایر بست تی‌وی کهکشانی از فیلم و سریال» .:::EmpireBestTV.Com:::. «در شبکه‌های اجتماعی» @EmpireBestTV

‫ترجمه و زیرنویس از: ‫Ali_Master

‫طلوع کن، پسرم.

‫طلوع کن.

‫چند روز باید این کارو بکنیم؟

‫هیچ قهرمانی تو اسرائیل نیست؟

‫کسی که باهام بجنگه؟

«امپایر بست تی‌وی، حرفه ای ترین اپلیکیشن دانلود و تماشای آنلاین فیلم و سریال» .::: EBTV.App :::.