Original subtitles

Κέλεσον. Κυρίες και κύριοι, το Κέλεσον!

Γεια σας, κυρίες και κύριοι!

"Γεια σας" ή "Χαίρετε";

Κυρίες και κύριοι, το Κέλεσον!

Είμαι ο Ονούρ Γκιουζέλ, των Εργαστηρίων Φέβζι. Καλώς τους.

"Καλώς τους;" Μα τι λέω;

Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα θαυμαστό προϊόν, το Κέλεσον.

Αφρός για περιοχές με αραιή τριχοφυΐα.

Ξεπλένεται με νερό σε δυο λεπτά.

Με τους μικρόκοκκους...

Μικροκόκκους.

Μικρό... κόκκους! Τι ήταν αυτό;

Μικρόκοκκους κερατίνης.

Μικρόκοκκους κερατίνης.

Θα το κάνω αργότερα. Ας δυναμώσουμε λίγο!

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ

-Ναι, αγάπη μου; -Άκου, Ονούρ!

Το 'πα στους γονείς μου. Δεν υπάρχει πια επιστροφή.

Σίγουρα θα έρθεις!

Θα έρθω. Το υποσχέθηκα. Δεν θα αργήσω.

Αν πάλι δεν γνωριστείς με τον μπαμπά, θα τα πάρει. Το ξέρεις, έτσι;

Όλο αυτό θα τελειώσει πριν καν αρχίσει.

Αγάπη μου, σου έστειλα χτες το σχέδιο.

Την πρώτη μέρα της γιορτής θα είμαι στο Αϊβαλίκ για την παρουσίαση.

Θα κάνω την παρουσίαση του Κέλεσον. Μετά θα έρθω για φαγητό.

Το πατρικό σου είναι εκεί δίπλα.

Το είδα στον χάρτη. Δεν με εμπιστεύεσαι καθόλου.

Μήπως επειδή τρεις φορές υποσχέθηκες να έρθεις και δεν ήρθες;

Είπα ότι θα έρθω αν πάρω άδεια. Δεν πήρα.

Αυτή τη φορά θα έρθω. Ξεκινώ αύριο.

Ό,τι πεις. Η τελευταία σου ευκαιρία είναι. Αν φυσικά θέλεις να γνωριστείτε.

-Φυσικά θέλω, αγάπη μου. -Ορκίσου.

-Μα τον Θεό! -Να τυφλωθείς αν είναι ψέμα.

Να τυφλωθώ αν είναι ψέμα.

Να γίνω στάχτη και μπούλμπερη και να σκορπιστώ στον άνεμο.

Πανάθεμά με αν λέω ψέματα!

Πλάκα μου κάνεις;

Αγάπη μου, μπαίνω σε τούνελ. Ίσως χαθεί το σήμα.

Μην μπεις σε τούνελ όσο μιλάμε. Πρώτα ζήτα συγγνώμη!

Θα σε πάρω το...

Ονούρ; Εμπρός;

Ονούρ...

Άνετα χωράει. Βάλ' το.

Θα χωρέσει στη μέση. Μην ανησυχείς.

-Εντάξει. -Έλα, βάλ' το.

Μπροστά. Άνοιξε το παράθυρο.

Μπροστά. Τώρα δεξιά.

Γύρνα το τιμόνι δεξιά και προχώρα.

Ανέβηκα στο κράσπεδο!

Μια χαρά. Προχώρα. Είναι χαμηλό το κράσπεδο.

Προχώρα.

Όχι, πήγαινε μπροστά.

Μπροστά. Τέρμα.

Γύρνα το τιμόνι δεξιά και έλα έτσι.

-Έτσι; -Ναι, ακριβώς.

-Το έχω γυρίσει τέρμα. -Τέρμα! Έλα.

Ναι, προχώρα.

Ωραία. Τώρα απαλά αριστερά.

-Καλά είναι; -Ναι, συνέχισε.

Προχώρα! Ωραία, κόψε!

-Τώρα δεξιά και μπροστά. -Εντάξει.

Τώρα αριστερά.

Σταμάτα.

Ωραία, φτάνει. Άστο έτσι.

Απλά άστο έτσι.

-Σε ευχαριστώ, ρε φίλε. -Τίποτα.

Ηλίθιος είναι;

-Να το αμάξι σας. -Πού ήσουν; Έβρασα εδώ πέρα.

Δεν είχε χώρο εδώ. Πάρκαρα πέρα. Συγγνώμη, κυρά μου.

Κυρά μου;

-Χτύπησες το αμάξι μου! -Τι;

Αποκλείεται! Έτσι ήταν όταν το αφήσατε.

Κάποιος το έχει γρατζουνίσει νωρίτερα.

-Τι εννοείς; -Μια γρατζουνιά είναι!

Δεν είναι γρατζουνιά. Το χτύπησες. Καλά δεν λέω;

Ορκίζομαι, δεν το έκανα εγώ. Από πριν ήταν εκεί, κυρά μου.

Μη με λες κυρά μου! Εσύ το χτύπησες!

-Πες ότι το έκανες! -Γιατί να πω ψέματα;

-Πες ότι το έκανες! -Μα...

Εσύ το χτύπησες, τέρμα!

-Εσύ! -Φτάνει, κυρά μου!

Γιατί να πω ψέματα; Μη με νευριάζεις!

-Σερέφ! Τι κάνεις; -Μανιακέ!

Φύγε από μπροστά!

Να το αμάξι σου!

Εντάξει.

Ο Καμουράν λέει ότι δεν θα δεχτεί άλλους ασθενείς.

Μα είχα ραντεβού!

Είναι πολύ σημαντικό.

Δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Θέλω μόνο πέντε λεπτά! Ούτε καν έξι!

Θέλω μόνο πέντε λεπτά. Είναι σημαντικό! Παρακαλώ!

Εγώ σου τα έδωσα αυτά.

Θεέ μου!

Θα τρελαθώ! Ένας θεός ξέρει ποιανού χέρια τα πιάνουν.

Πίστεψέ με, ήταν ένα στιγμιαίο λάθος!

Μπράβο! Έτσι και αλλιώς, όλα στιγμιαία είναι.

Έκανα τόσα για σένα!

Σου έφτιαξα κορμί τζάμπα! Δεν έδωσες δεκάρα!

Ήσουν ασχημόπαπο και σε έκανα κύκνο!

Ήσουν ο δικός μου κύκνος! Και κοίτα τι πήγες και έκανες!

Με απάτησες! Με κεράτωσες!

Με απάτησες!

Άρα, αν θέλω να έρθω αργότερα,

πότε μπορώ να τον δω;

Να δω.

-Επιστρέφω αμέσως. -Δεν μπορείτε να μπείτε!

Πάρ' τα τα βυζιά σου!

Καλύτερα να τα δεις στη θέση τους, φυσικά.

Προσπάθησα να τον εμποδίσω...

Μήνες τώρα ανυπομονούσα να σας συναντήσω.

Να συστηθώ. Ονούρ Γκιουζέλ, από τα Εργαστήρια Φέβζι.

Δώστε μου πέντε λεπτά. Θα σας παρουσιάσω το προϊόν και θα φύγω.

Να μερικά σουβενίρ της εταιρείας μας.

Ένα σημειωματάριο για σας, ορίστε.

Κάτι συζητούσαμε εδώ! Σήκω φύγε!

Το φαντάστηκα ότι ίσως δεν σας αρέσει,

οπότε να ένα άλλο σουβενίρ.

Είναι για το υπόθετό μας για τον πυρετό.

Είναι σαν θήκη για πένες. Μπαίνει έτσι.

Λίγο χρώμα στο γραφείο.

Πάρ' το και φύγε! Κάτι συζητούσαμε!

Η αστεία στέκα μας, σε περιορισμένη έκδοση για το Κουρμπάν μπαϊράμ.

-Πάψε! -Κύριε, παρακαλώ!

-Πάψε! Φύγε! -Παρακαλώ!

Και με σένα τα είχε; Αυτό υπονοείς;

Όχι!

Όχι, κύριε! Είναι για το Κουρμπάν μπαϊράμ!

Έχει κέρατα! Τι υπονοείς;

-Κύριε, παρακαλώ! -Έλα εδώ!

-Μα, κύριε! -Έλα εδώ!

-Δεν είναι αυτό που νομίζετε! -Παρακαλώ!

-Μη! -Κι εσύ πήγες μαζί της;

-Δρόμο! Φύγε από δω! -Βλάκα!

Ναζμί, μην το κάνεις. Χασμέτ, πού θα μείνω τώρα;

Ας το σκεφτόσουν πριν κάνεις το λάθος.

Ας το αφήσουμε πίσω. Να γυρίσουμε νέα σελίδα.

Δεν έμειναν σελίδες! Τέλος!

Καλά. Δώσε μου την αποζημίωση και φεύγω.

Αποζημίωση; Ακόμα να στείλουμε την ασφάλεια.

Εντάξει, κάντε το. Θα περιμένω.

Ίσα ίσα θα καλύψει τις ζημιές για το τρακάρισμα.

Ντροπή σας!

Αν δεν με θέλετε μια, δεν σας θέλω δέκα!

Ούτε τη στολή σας θέλω!

Πάρτε την! Με έχετε τρελάνει!

-Πήγαινε να τον δείρεις! -Έλα εδώ!

Μην τρέχεις, βλήμα!

Καλημέρα.

Γεια.

Γεια, Ντενίζ.

-Τι κάνεις, Ναζλί; -Γεια σου, Ονούρ.

Θέλει να σε δει το αφεντικό.

Περί τίνος πρόκειται;

Μάλλον για το συνέδριο στο Αϊβαλίκ.

-Τι χαίρεσαι εσύ; -Η ζωή είναι ωραία.

Τέλειο το περιβάλλον εδώ. Αγαπώ τη δουλειά μου.

Μάλιστα.

ΟΝΟΥΡ ΓΚΙΟΥΖΕΛ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΠΩΛΗΣΕΩΝ

Πέρνα μέσα.

Ζητήσατε να με δείτε, κύριε.

Μάλλον πήγες στον Καμουράν.

Κύριε, τα παρεξήγησε όλα, πιστέψτε με.

Μου επιτέθηκε, χωρίς καν να με ακούσει!

Άκου, Ονούρ, ο Καμουράν είναι παράξενος άνθρωπος,

αλλά είναι διάσημος πλαστικός χειρουργός.

-Μάλιστα, κύριε. -Οπότε στενοχωρήθηκα λίγο μ' όλα αυτά.

Ειλικρινά λυπάμαι πολύ, κύριε.

Λυπάσαι.

-Κάτσε κάτω. -Ορίστε;

Θα κάνω καθίσματα. Κάτσε.

Α, καθίσματα! Νόμιζα...

-Θα λυγίσω έτσι τα γόνατά μου. -Και μετά;

-Έτσι. -Ναι.

-Είστε άνετα έτσι; -Κάτσε κάτω.

-Καλά είναι έτσι; -Ναι.

Άκου, φίλε.

-Να σε λέω φίλε; -Φυσικά.

Εδώ και έξι μήνες δουλεύεις εδώ,

αλλά οι πωλήσεις σου είναι χάλια.

Ήθελα λίγο χρόνο να προσαρμοστώ στην εταιρεία.

Αν μου δίνατε ακόμα λίγο χρόνο...

Δεν έχουμε χρόνο. Ανταγωνιζόμαστε μεγάλες εταιρείες.

-Ποτέ δεν έχουμε χρόνο. -Φυσικά, έχετε δίκιο, κύριε, μα...

-Άκου, αγαπητέ. Να σε λέω αγαπητέ; -Ναι.

Άκου, αγαπητέ, λυπάμαι που σου το λέω δυο μέρες πριν το Κουρμπάν μπαϊράμ,

αλλά δεν μπορούμε να συνεργαστούμε μ' αυτούς τους όρους.

Πολλοί θέλουν να πάρουν τη θέση σου.

Κύριε, παρακαλώ! Θα πάω στο Αϊβαλίκ αύριο!

Εδώ και μήνες ετοιμάζομαι για την παρουσίαση του Κέλεσον!

Δούλεψα σκληρά. Θα κάνω φοβερή παρουσίαση.

Θα πάρω πολλές παραγγελίες!

Μόλις αποφασίσω κάτι, δεν αλλάζω γνώμη.

Ο Αχμέτ θα πάει στο συνέδριο στη θέση σου.

Ο Αχμέτ; Κύριε, μην το κάνετε!

Έχω προετοιμαστεί για την παρουσίαση! Μπορώ να την κάνω.

Αδύνατον.

Κύριε, σας ικετεύω! Μια ευκαιρία μόνο!

Σκάσε.

Ξέρω, δύσκολα να φύγεις από δω. Αλλά μην ανησυχείς.

Καμιά φορά, για να βγάλεις την ενέργεια μέσα σου,

πρέπει να κάψεις την ασφάλεια.

ΚΑΨΕ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ

ΥΠΟΘΕΤΑ ΓΙΑ ΠΥΡΕΤΟ

Καταλαβαίνω, κύριε.

Παρεμπιπτόντως, χρυσέ μου...

-Να σε λέω χρυσέ μου; -Ήδη με είπατε.

Χρυσέ μου, το λογιστήριο είναι κλειστό σήμερα και αύριο.

Θα κάνουμε την απόλυση μετά την γιορτή.

-Θα σε πληρώσουμε ό,τι σου χρωστάμε. -Εντάξει.

-Άσε τα κλειδιά του αμαξιού στον επιστάτη. -Εντάξει.

Ποτέ μην αναλαμβάνεις ένα βάρος αν δεν μπορείς να το σηκώσεις.

ΟΧΙ ΒΑΡΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΣΗΚΩΝΕΙΣ

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ

Καλή σας μέρα, κύριε.

Μπαϊράμ, έχεις καμιά κούτα; Μαζεύω τα πράγματά μου σε λεκάνη!

Τι έγινε, Ονούρ; Τι είπε ο Φέβζι;

-Απολύθηκα. -Αλήθεια;

Είχες ετοιμαστεί για την παρουσίαση.

Ποιος θα σε αντικαταστήσει;

-Εσύ. -Κρίμα.

Σου εύχομαι τα καλύτερα.

Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ FaceTime

-Εμπρός; -Δεν πήρες να ζητήσεις συγγνώμη.

-Μπράβο σου. -Είχα δουλειά, αγάπη μου.

-Λυπάμαι. -Να χαίρεσαι που είμαι καλή.

Σε πήρα για να σου δώσω ευκαιρία.

Σε ευχαριστώ γι' αυτό.

-Ναι; -Τι ναι;

-Περιμένω τη συγγνώμη σου. -Συγγνώμη.

Είμαι πολύ συμπονετική. Η χειρότερη συνήθειά μου.

-Δέχομαι τη συγγνώμη σου. -Χαίρομαι.

Με τη μαμά ετοιμάσαμε τέλειο γεύμα.

Παρεμπιπτόντως, θα έρθεις με αμάξι;

Είπα στον μπαμπά ότι η εταιρεία σού έδωσε αμάξι. Καταχάρηκε.

Φυσικά και θα έρθω με αμάξι.

Με παίρνει η μαμά, κλείνω. Τι θα κάνεις;

Θα βγω με τους συμμαθητές μου.

-Ξανά; -"Ξανά";

Μια φορά τον χρόνο το κάνουμε. Γιατί λες "ξανά";

-Τέλος πάντων, μην αργήσεις. -Εντάξει.

Κοιτάς τον εαυτό σου;

Να βάψω τα μαλλιά μου για τη γιορτή;

-Τι λες; -Εσύ ξέρεις καλύτερα.

Έχεις δίκιο, ξέρω. Αντίο.

-Ξέσπασα. -Και;

Πήγα στο αφεντικό και του είπα, "Αξίζω να είμαι επικεφαλής".

-Και κοπάνησα το τραπέζι. -Και;

-Μ' έκανε επικεφαλής, φυσικά. -Μπράβο.

-Συγχαρητήρια, αφεντικό! -Αφεντικό!

Σερντάρ, η εταιρεία σου θα έμπαινε στο χρηματιστήριο. Τι έγινε;

Οι μετοχές είναι στα ύψη.

-Συγχαρητήρια, αδερφέ! -Μπράβο!

Ονούρ, εσύ;

Να, σήμερα εγώ...

πήρα προαγωγή!

-Μπράβο, αδερφέ! -Ας πιούμε στην προαγωγή σου!

Αφού βγήκα υπάλληλος του μήνα για τρεις μήνες,

με κάνανε μάνατζερ κατευθείαν. Έτσι πάει το σύστημα.

Είμαι ο μάνατζερ των μάνατζερ.

Κάνε καλά τη δουλειά σου.

Αν το κάνεις, επιβραβεύεσαι.

-Ακριβώς. -Δεν το λέω επειδή είσαι εδώ,

αλλά στο σχολείο θα τα πίστευα όλα,

εκτός από το ότι έγινες φαρμακευτικός αντιπρόσωπος.

Πίστευα ότι θα γίνεις μουσικός, θα απογειωθείς!

-Έτσι; -Ο τύπος έπαιζε κιθάρα στα πάρτι

και το λατρεύαμε. Όλοι τον αγαπούσαν.

-Γιατί δεν πήρες αυτό το μονοπάτι; -Ο μπαμπάς μου έλεγε,

"Μελέτα, να σε συντηρεί το επάγγελμά σου. Κάν' το για χόμπι", κλπ.

Έτσι, το έχασα αυτό το τρένο.

-Τέλος πάντων, καλή σου τύχη -Εβίβα!

-Ας πιούμε στην προαγωγή του! -Συγχαρητήρια!

Είναι μεσάνυχτα, κύριοι.

Φέρε το καλάθι.

Βάλτε τα κινητά σας εδώ, κύριοι.

Όποιον τον πάρει πρώτα η γυναίκα ή η κοπέλα του, θα πληρώσει.

Ο Ονούρ θα πληρώσει τον λογαριασμό!

Δεν είναι αυτή. Δεν θα έπαιρνε τέτοια ώρα.

Κάνει βίντεο κλήση!

Πρέπει να απαντήσω.

Ναι, αγάπη μου;

Πού είσαι; Δεν γύρισες ακόμα σπίτι;

Ήρθε η μέρα της ανακοίνωσης του Ονούρ!

Ονούρ, τρέχα να γυρίσεις σπίτι!

Εβίβα!

Να σε πάρω αργότερα; Έχω δουλειά τώρα.

Μη με πάρεις!

-Εντάξει, εγώ πληρώνω. -Στην υγειά του Ονούρ!

Εβίβα!

Εβίβα!

-Ευχαριστούμε, Ονούρ! -Ελπίζω να σας άρεσε.

-Ώρα να φύγουμε, κύριοι. -Πάμε.

-Ένα για τον δρόμο. -Όπως αγαπάτε. Πάμε, αδερφέ.

-Ευχαριστούμε. -Ευχαριστώ.

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

-Στην υγειά μας. -Ευχαριστούμε.

Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Ονούρ, ακόμα να με πάρεις. Έχω αγωνία, δεν με έπαιρνε ο ύπνος.

Μην ξεχάσεις την υπόσχεσή σου. Και μην αργήσεις!

Να προσέξεις τα μαλλιά σου και φρόντισε να είναι καθαρό το αμάξι!

Ο μπαμπάς προσέχει την πρώτη εντύπωση.

Με νοιάζει για όσα τον νοιάζουν.

Αν δεν τηρήσεις την υπόσχεσή σου, θα σε κάνω να το μετανιώσεις.

Αγαπητοί θεατές, να σας πω για έναν νέο και πολύ οικονομικό τρόπο να ταξιδεύετε.

Με την εφαρμογή Travel Mates

συνεννοείστε με άτομα που ταξιδεύουν στην ίδια κατεύθυνση

και μοιράζεστε τα έξοδα για τα καύσιμα για να ταξιδέψετε οικονομικά

και να μην ταλαιπωρείστε με συγκοινωνίες.

Μπορείτε να βρείτε επιβάτες για το όχημά σας,

ή να ταξιδέψετε με άλλους που έχουν όχημα.

Κατεβάστε την εφαρμογή στο κινητό σας.

Απολαύστε μια νέα ταξιδιωτική εμπειρία.

Travel Mates. Είμαστε όλοι στον ίδιο δρόμο!

Ας το κατεβάσω.

Travel Mates. Αναζήτηση.

Κατέβασμα.

Πού θα θέλατε να πάτε;

Στο Αϊβαλίκ.

Έχω αμάξι. Ψάχνω συνταξιδιώτες. Αναζήτηση.

Βρέθηκε συνταξιδιώτης.

Συγγνώμη, εσύ είσαι ο Σερέφ;

-Ναι, εγώ. -Εγώ λέγομαι Ονούρ.

-Χαίρω πολύ. -Κι εγώ.

-Εσύ δεν ήσουν χτες στο πάρκινγκ... -Ναι, εγώ σε βοήθησα χτες!

Ναι, περίπου με βοήθησες.

-Θα ταξιδέψουμε μαζί λοιπόν. -Ναι.

-Ωραία. -Τι τρέχει μ' αυτό το αμάξι;

Είναι εταιρικό. Είμαι φαρμακευτικός εκπρόσωπος των Εργαστηρίων Φέβζι.

-Φέβζι τι; -Είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας.

-Θα με βοηθήσεις με τα μπαγκάζια; -Ναι, θα τα πάρω.

Πάρε αυτό. Και εκείνο.

Ορίστε.

Ναι!

-Είσαι παρκαδόρος λοιπόν. -Όχι πια.

-Και τι δουλειά κάνεις; -Ό,τι βρω.

-Τι δουλειά βρίσκεις; -Κάνω τα πάντα.

-Είσαι κρυφό-άνεργος, δηλαδή. -Όχι κρυφό. Αυτή τη στιγμή, είμαι ξεκάθαρα

-και εμφανώς άνεργος. -Πώς τα λες!

-Τι θα κάνεις στο Αϊβαλίκ; -Από κει είμαι.

Θα πάω πρώτα στους γονείς μου. Μετά θα ψάξω δουλειά.

-Ωραία. -Εσύ τι θα κάνεις;

-Κι εγώ για δουλειά πάω. -Αλήθεια;

Και να γνωρίσω την οικογένεια της κοπέλας μου.

Θα είσαι ενθουσιασμένος!

-Θα δούμε. -Ξέρω, τα έχω περάσει αυτά.

-Είσαι παντρεμένος; -Όχι.

-Έχεις κοπέλα; -Όχι.

-Είχες ποτέ; -Όχι.

Δεν είπες ότι τα έχεις ξαναπεράσει;

Ακούω για άτομα που παντρεύονται ή τα φτιάχνουν.

-Ωραία πράγματα. -Μάλιστα. Καλό σου ταξίδι, λοιπόν.

Κι ο Θεός μαζί μας.

Θα δούμε.

Ονούρ!

Ονούρ!

Συγγνώμη.

Τι κάνεις;

Δεν κοιμήθηκα πολύ χτες. Συγγνώμη.

-Σου εμπιστεύτηκα τη ζωή μου! -Έχεις δίκιο.

Πες ότι σε έπαιρνε ο ύπνος στο τιμόνι και πέφταμε σε άλλο αμάξι.

Κι αναπηδούσαμε από αυτό και χτυπούσαμε ένα άλλο.

Μετά από τρεις περιστροφές, περνούσαμε στο άλλο ρεύμα, στο χαντάκι.

Το αμάξι είναι αναποδογυρισμένο. Έχουμε εγκλωβιστεί.

Το αμάξι πιάνει φωτιά. Και οι δυο καιγόμαστε.

Βάζεις τις φωνές.

Τις βάζω κι εγώ!

Λες, "Αδερφέ, καίγομαι!" Εγώ λέω, "Πάνω που είχα αρχίσει να σε γνωρίζω!"

Τρέμω για τη ζωή μου, μα μόλις σε δω,

η τρυφερή καρδιά μου δεν μ' αφήνει. Βγαίνω κάπως από το αμάξι.

Σβήνω τις φλόγες πάνω μου, αλλά όχι τελείως ακόμα.

Ένα μοναχικό δάκρυ κυλά στο μάτι σου. Γυρνάς και λες,

"Τι να κάνουμε; Ας αποδεχτούμε τη μοίρα".

Μόλις το δω, συγκινούμαι περισσότερο. Τσιρίζω ακόμα περισσότερο.

"Βοήθεια! Μ' ακούει κανείς;"

Τι κάνεις;

Αναπαράσταση.

Φτάνει πια με την αναπαράσταση!

Αν δεν μπορούμε, θα ξεκουραστούμε και συνεχίζουμε μετά.

-Δεν χρειάζεται, θα οδηγήσω εγώ. -Ξέρεις να οδηγάς;

Φυσικά. Τρία χρόνια ήμουν νταλικέρης.

Κανένα ατύχημα.

-Ούτε ένα; -Ούτε μισό, ρε φίλε!

-Οδηγούσα νταλίκες. -Σοβαρολογείς;

Φυσικά. Απλά σταμάτα μετά τα διόδια.

-Σταμάτα εκεί. -Εντάξει τότε.

-Θα κοιμηθώ λίγο, οδήγα εσύ. -Φυσικά. Κοιμήσου.

Είδες τι θα παθαίναμε παραλίγο;

Ναι, όντως.

-Τι ήταν αυτό; -Συγγνώμη, δεν το πρόσεξα.

-Γιατί δεν είναι δεμένη η ζώνη μου; -Την έλυσα.

-Γιατί; Τρελός είσαι; -Να κοιμηθείς άνετα.

Σταμάτα. Μπορείς να σταματήσεις;

Εντάξει, σταματώ. Για καλό το έκανα.

Το αμάξι έπαθε ζημιά.

Τρέχουν τα λάδια. Μόνο αυτό μας έλειπε!

Ηρέμησε. Δυο χρόνια ήμουν μηχανικός αυτοκινήτων. Περίμενε.

Στάσου λίγο. Για να δω εκεί.

Πέρνα μπροστά στο καπό και πάτα το απαλά, έτσι.

Πάτα το απαλά.

-Εδώ; -Ναι. Απλά πάτα το απαλά.

Πάτα, φίλε. Συνέχισε.

Πάτα. Εντάξει. Κάνε πιο αργά.

Εντάξει, φτάνει.

Φτάνει, αδερφέ.

Λοιπόν, τι είναι;

Τρέχουν τα λάδια. Θέλουμε μηχανικό.

Το είδα, είναι μαύρο. Στάζει σταγόνες, το άκουσα κιόλας.

-Άρα τρέχουν τα λάδια. -Ακριβώς.

-Σταγόνα σταγόνα; -Ναι.

-Μπες στο αμάξι, φίλε. -Πάμε.

-Είδες την ταμπέλα; -Θα πάει τόσο μακριά;

Θα μας πάει σίγουρα άλλα 40 χιλιόμετρα.

ΣΥΝΕΡΓΕΙΟ ΜΟΥΖΑΦΕΡ 5 ΧΛΜ

Είπες ότι θα μας πάει άλλα 40 χιλιόμετρα.

Δεν φταίει το αμάξι καθόλου.

Εγώ φταίω που σε πίστεψα. 40 χιλιόμετρα!

Είναι το φωτάκι για τη βενζίνη. Μετά πας άλλα 40.

Λυπάμαι, αλλά πρέπει να σου πω κάτι.

Μην το πάρεις στραβά, Σερέφ.

Χαμήλωσέ το λίγο!

-Σ' αρέσει το τραγούδι; -Ποιο τραγούδι;

Αυτό το τραγούδι.

-Τι κάνεις στο αμάξι; -Τα 'παιξε η πίεσή μου.

Η διαστολική ανέβηκε, η συστολική κατέβηκε.

-Βγες έξω. -Δεν νιώθω καλά.

Βγες από το αμάξι!

Απλά είπα να πάρω μια ανάσα!

-Σπρώχνε! -Εντάξει.

Σπρώχνε!

-Έλα, σπρώξε. -Κι εσύ σπρώξε.

Σταμάτα το!

Μουζάφερ!

Μουζάφερ!

Μουζάφερ!

Μουζάφερ!

Τι γίνεται;

-Εσύ είσαι η Μουζάφερ; -Ναι, εγώ.

Είδατε Μουζάφερ και νομίζατε ότι είναι άντρας;

Γυναίκα είσαι;

-Πραγματική γυναίκα. -Μην της μιλάς έτσι.

Μουζάφερ, τρέχουν τα λάδια.

-Μπορείς να το κοιτάξεις; -Κούνα το αμάξι σου, φίλε!

-Θέλεις να φύγουμε; -Φέρτε το εδώ!

-Να το φέρουμε εδώ, λέει. -Άντε!

Είναι γυναίκα!

-Έλα να το πάμε. -Με το ένα, με το δύο...

Πώς κατάντησε έτσι το πράγμα!

Μοιάζει σαν να σπρώχνεις, αλλά εγώ έχω το βάρος!

Εσύ; Τόση ώρα εγώ τα έκανα όλα!

Φίλε;

Ονούρ;

Φίλε;

Είσαι καλά;

Ονούρ.

-Έχω κάτι στο πρόσωπο; -Όχι, καθαρό είναι.

-Ωραία. -Λυπάμαι. Ήμουν λίγο απερίσκεπτος.

-Δεν σταμάτησα το αμάξι. -Δεν πάμε καλά!

-Έχεις δίκιο. -Σαν τον πατέρα μου είσαι.

Μα τον Θεό! Το ίδιο επιπόλαιος με σένα.

Πήγαμε από Άγκυρα σε Κωνσταντινούπολη μέσω Σμύρνης όταν ήμουν μικρός!

Τι δουλειά κάνουν οι δικοί σου;

Ο πατέρας μου είναι συνταξιούχος.

Η μητέρα μου έχει φύγει.

-Λυπάμαι. -Όχι...

Δεν πέθανε. Μας παράτησε.

Δεν θα ήταν πιο καλό να το πεις έτσι;

Μου φαίνεται λιγότερο προσβλητικό έτσι.

Ο πατέρας μου ξαναπαντρεύτηκε.

Δεν τα 'βρισκα με τη μητριά μου, οπότε τον επισκεπτόμουν πιο σπάνια.

Του τηλεφωνώ και μιλάμε, αλλά...

προσπαθεί να κλείσει γρήγορα.

Ο ήχος που κάνει όταν σου κλείνουν το τηλέφωνο...

δεν είναι καθόλου ωραίος.

Ξέρεις τι είναι το πιο...

Λυπάμαι πολύ.

Μην είσαι σκληρός με τον εαυτό σου.

Όταν είδα την κούνια...

Και οι δικοί σου;

Οι δικοί μου; Τα ίδια όπως συνήθως.

Ζουν στο Αϊβαλίκ. Θα δω τι κάνουν μόλις φτάσουμε.

Καλά.

Τι ώρα είναι;

Σερέφ, ξύπνα. Το αμάξι είναι έτοιμο.

-Αλήθεια; -Ναι. Σήκω.

Ευχαριστούμε πολύ. Το εκτιμάμε.

-Τι σου χρωστάμε; -300 λίρες.

-300 λίρες; -Ναι.

Μουζάφερ, όλη τη μέρα έφαγες με το αμάξι!

Και ζητάς 300 λίρες;

Δώσε μου τα λεφτά και μη με νευριάζεις.

Θα τα μοιραστούμε, από 150.

-Μα γιατί 300... -Απλά δώσ' της 150 λίρες.

Δεν έχω ούτε λεπτό για χάσιμο!

-Τριάντα. -Δώσ' τα μου.

Ορίστε, 300 λίρες. Ευχαριστώ.

Σε πληρώσαμε, αλλά νιώθω άσχημα.

Φύγε από δω! Μη με νευριάζεις.

Όλη μέρα μας τη λες και έφαγες μια μέρα για το αμάξι!

Καπάκι, ζητάς και 300 λίρες. Και μας διώχνεις αν διαμαρτυρηθούμε.

-Πώς να φύγουμε; -Στα τσακίδια!

Φτάνουν τόσοι μπελάδες για μια μέρα. Πάμε.

Καλά, φεύγουμε. Αλλά να ξέρεις ότι έχω προσβληθεί.

Έχεις δίκιο. Θα ξεκινήσω νωρίς αύριο. Δεν θα αργήσω.

-Να χαρείς, μη θυμώνεις. -Ονούρ!

Εντάξει, Αϊσούν, άκου...

Ορίστε;

Κόπηκε το σήμα.

Θα ξαναπάρω.

-Ναι; -Γεια σου, μωρό μου. Έχασα το σήμα.

Όχι, σου το έκλεισα.

Ώστε εσύ το έκλεισες. Εντάξει.

Καλά, αγάπη μου. Θα τα πούμε. Γεια.

-Η κοπέλα σου; -Ναι.

-Σου θύμωσε; -Μου χάλασες όλα τα σχέδια!

Συγγνώμη. Μπορώ να επανορθώσω;

Όχι. Θα οδηγώ πλέον μόνο εγώ. Δεν θα έχουμε θέμα.

Ας σταματήσουμε κάπου να κοιμηθούμε. Ξεκινάμε πρωί πρωί.

Όλη μέρα κοιμόσουν. Μήπως καλύτερα να φύγουμε το βράδυ;

-Δεν μπορώ. Έχω νυκταλωπία. -Έχεις νυκταλωπία;

-Θα οδηγήσω εγώ. -Όχι.

-Μα ήμουν νταλικ... -Όχι!

-Τρία χρόνια... -Όχι!

-Εντάξει. -Να πληρώσω τη βενζίνη τότε.

-Τι σχέση έχει αυτό; -Δεν δέχομαι αντίρρηση.

Για όνομα...

-Μπορείτε να μας βοηθήσετε; -Γεια. Πώς...

Συγγνώμη, κάναμε κάτι λάθος;

Συγγνώμη. Πρόσφατα χώρισα με το αγόρι μου.

Κι αυτός ο κύριος τού μοιάζει πολύ.

Εγώ;

Είθε αυτό να 'ναι το πρόβλημά σου.

Να σου κάνω μια ερώτηση, αν γίνεται;

Ποιο κομμάτι του αγοριού σου σου άρεσε περισσότερο;

Τα φρύδια του,

τα μάτια του, η μύτη του.

Δεν ξέρω. Είχε το δικό του στιλ.

Δικό του στιλ!

Θα πας στο αμάξι; Σου είπα, εγώ πληρώνω!

Καλά. Σε αφήνω, με το ιδιαίτερο στιλ σου!

Να χαρείς, μην κολλάς σ' αυτό. Γεια σου.

-Φύγε! -Καλά.

Δεν αστειεύομαι. Την αλήθεια λέω.

Άλλωστε, πάντα μου άρεσαν οι άσχημοι άντρες.

-Αλήθεια; -Οι άσχημοι σ' αγαπούν πιο πολύ.

Είναι πιο δεμένοι με τις σχέσεις τους.

Έτσι λες;

Με βρίσκεις άσχημο;

Πάρα πολύ!

Ευχαριστώ.

Τι σου χρωστάμε;

-Τα λέμε αργότερα. -Τα λέμε.

Τι έγινε;

-Το πρώτο σημάδι της άνοιξης ήρθε! -Βρε, βρε...

-Πάμε. -Σε κοιτάει.

Θα σου τηλεφωνήσω.

-Εντάξει, πάμε. -Χαιρέτα την.

Εντάξει, τη χαιρέτησα. Δουλεύει. Πάμε.

-Θα την πάρεις; -Ναι, θα την πάρω. Πάμε!

Ξαναχαιρέτα την.

Σε κοιτάει! Θέλεις να σταματήσω;

-Ξεκίνα! -Εντάξει.

Δουλεύει!

Ας σταματήσουμε να κοιμηθούμε.

Καλά λες. Ένα σωρό κινδύνους έχει στον δρόμο.

Αυτό είναι καλό σημείο. Ναι, εκεί πέρα.

-Καλά είναι εδώ; -Έτσι νομίζω.

Ωραία.

Γείρε το κάθισμά σου.

Καληνύχτα.

Καληνύχτα.

Συγγνώμη. Με συγχωρείς.

Ονούρ.

Ονούρ.

Τι είναι;

Συγγνώμη, έπρεπε να σε ξυπνήσω. Φοβάμαι τους κεραυνούς.

Φοβάσαι τους κεραυνούς; Κοτζάμ άντρας;

Καλοκαιρινή μπόρα είναι, θα περάσει σύντομα.

Τι φοβάσαι τους κεραυνούς; Κοιμήσου!

Από μικρός τους φοβάμαι.

Ο πατέρας μου έλεγε ότι φοβάμαι τον ουρανό.

Φοβάσαι τον ουρανό;

Οι απότομες αλλαγές στον καιρό με ταράζουν.

-Θα κάνεις κάτι για μένα; -Τι;

Μπορείς να μου κρατάς το χέρι;

-Πλάκα μου κάνεις; -Δεν έχω κακή πρόθεση.

Η μητέρα μου κρατούσε το χέρι μου στις καταιγίδες

για να με ηρεμεί. Το έχω συνηθίσει.

Έρχεται!

Σερέφ, δεν θα σου κρατήσω το χέρι. Απλά κοιμήσου!

Καλά.

Ορίστε, πιάσ' το! Κάνε ό,τι θες!

Αλλά δεν θα το τρίβεις, ούτε δάχτυλα ανάμεσα!

-Το θέλω πίσω όπως σου το δίνω. -Καλά. Ευχαριστώ.

Θα το πάρεις το ίδιο. Μόνο θα το κρατώ.

Εντάξει; Μη με παρεξηγήσεις. Θα το βάλω εδώ.

Ευχαριστώ. Καληνύχτα.

Κάνει πολύ κρύο. Σερέφ, ξύπνα.

Ποιος άνοιξε το κλιματιστικό; Εσύ το άνοιξες;

Είχα ζεσταθεί. Έπρεπε να το ανοίξω.

Έκαψε τα μισά καύσιμά μας!

Είναι ακόμα μισογεμάτο. Όλο μισοάδεια τα βλέπεις!

Ποιοι είναι αυτοί οι τύποι;

Δεν ήταν εδώ χτες το βράδυ.

-Η οροφή! -Τι;

Βγάλανε όλη την οροφή!

Για να δούμε.

-Θα τους μιλήσω. -Εντάξει.

-Μίλα. -Μην ανακατεύεσαι εσύ.

-Εσύ ξεκίνα, κι εγώ θα τελειώσω. -Εντάξει, στάσου.

Καλημέρα. Σας εύχομαι ωραίο πρωινό.

Ας το ελπίζουμε.

Το κεφάλι και το σωληνάριο τίνος είναι;

Αυτό το κεφάλι; Του θείου μου είναι.

Ο μακαρίτης ο θείος μου ήταν ψηλός!

-Μα τα πήρατε από το αμάξι μας! -Ναι.

-Τα κλέψατε! -Ναι.

-Τα θέλουμε πίσω. -Όχι.

Γιατί όχι;

Γιατί να σας δώσουμε τζάμπα ό,τι κλέψαμε με τόσο κόπο;

-Μας θεωρείς χαζούς; -Καλώ την αστυνομία.

Εδώ μίλα τους, μη χαλάς τις μονάδες σου.

-Άντε, μίλα. -Μη μιλήσεις.

-Πόσα θέλετε γι' αυτά; -100 λίρες.

Ογδόντα για το κλέψιμο και 20 για την τέχνη.

-Τέχνη; -Τέχνη.

Τα βγάλαμε απαλά όσο κοιμόσασταν.

-Άκουσες κάτι; -Όχι.

-Εσύ; -Τίποτα.

Ορίστε, η τέχνη είναι σημαντική. Είμαι πάντα σωστός με τους εργάτες μου.

-Εντάξει, πώς σε λένε; -Κιβάντς.

Κιβάντς, δεν έχουμε τόσα λεφτά πάνω μας. Κάν' τα 50, και θα κλείσουμε.

Αυτός είναι ξεφτέρι. Κατάλαβε ότι είμαστε ταπί.

Και προσπαθεί να μας τη φέρει!

Μη χειροκροτείτε εδώ!

-Εντάξει, 70, μόνο να ευχαριστηθείς. -Κάν' τα 50.

-70. -70 είναι πολλά. Κλέφτης είσαι;

Ναι!

Εντάξει, κατάλαβα, είστε ταπί. Θα τα κάνω 50 για σας.

Αλλά μόνο για σας. Μην το πείτε πουθενά. Καταλάβατε;

Εσύ τι χαίρεσαι;

Ορίστε οι 50 λίρες σου, Κιβάντς.

Μα πώς θα τα ξαναβάλουμε στο αμάξι;

Αυτό θέλει τέχνη, φυσικά.

Το κατσαβίδι είναι 30 λίρες, 50 αν τα βάλουμε εμείς.

-Κάντε το εσείς τότε. -Εντάξει, θα το κάνουν οι δικοί μας.

Πενήντα!

Καταγκάι, Κενάν, βάλτε μουσική!

Ας το γιορτάσουμε!

Έλα, χόρεψε. Έχεις δυνατότητες, το βλέπω.

Αφέσου ελεύθερος!

-Αφέσου! -Σερέφ!

Σερέφ!

Αφέσου!

-Τι κάνεις; -Φτάνει!

-Ο καθένας στη δουλειά του. -Εντάξει.

Έκλεψα λίγο από το μαλλί, ελπίζω να μην πειράζει.

-Καλημέρα. -Σας εύχομαι πάντα καλά.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΦΕΒΖΙ

Φτηνά τη γλιτώσαμε.

-Τζάμπα ήταν με 100 λίρες. -Να χαρείς, μην είσαι χαζός!

-Τι προσπαθεί να κάνει; -Τι γίνεται;

Του αναβόσβησα τα φώτα και τρελάθηκε.

Πάω δεξιά, κι αυτός φρενάρει δεξιά.

Λάθος τούς φέρεσαι τέτοιους ανθρώπους.

Κακώς του αναβοσβήνεις ευγενικά τα φώτα.

-Ξέρεις τι να κάνεις; -Τι;

Να τι να κάνεις.

Τι κάνεις; Πάρε τα χέρια σου!

Ξέρω να πατάω την κόρνα! Θα τον νευριάσεις!

Να πώς πρέπει να τους φέρεσαι.

Πήγαινε δίπλα, να του πω κάτι.

-Σερέφ, μην το κάνεις. -Δες, πάει δεξιά.

Πήγαινε δίπλα! Δεν θα προκαλέσω πρόβλημα.

Πήγαινε δίπλα του!

Η αριστερή λωρίδα είναι για αμάξια, εσείς είστε μίνι βαν.

Να πάτε στη δεξιά λωρίδα! Μη μου χειρονομείς!

-Μια στιγμή. -Πάψε, ρε φίλε!

-Ηρέμησε! -Μια στιγμή!

-Σε ποιον κάνεις χειρονομίες; -Σε σένα. Και;

-Μη μας βάλεις σε μπελάδες! -Τράβα δεξιά!

-Σε ποιον χειρονομείς; -Σερέφ, πάψε!

Να προσέχεις πώς μιλάς!

-Κοίτα τη δουλειά σου! -Ρε συ!

-Μπες μέσα! -Μη με νευριάζεις!

-Ποιος είσαι συ; -Έλα!

-Ποιος είσαι; Σταμάτα! -Έλα εδώ!

-Σερέφ! -Σταμάτα!

Σε ποιον πουλάς μούρη;

Μη με τραβάτε!

-Πες να μη με τραβάνε! -Τι κάνεις;

-Είσαι καλά; -Προχώρα.

-Σερέφ, είσαι σίγουρος; -Ναι, δεν είναι τίποτα.

Σε έδειραν πολύ άσχημα;

Να με δείρουν; Εμένα;

Με σάπισαν!

Δεν πειράζει, ρε φίλε. Μην κλαις. Τελείωσε πια.

Μέχρι και το καμπανάκι για τη ζώνη βαράει για μένα.

Δεν μπορώ να συγκρατηθώ, και κάθε φορά τις τρώω.

-Κάθε φορά; -Ναι, συνέχεια με δέρνουν.

Δεν έχω καταφέρει να δείρω κανέναν.

Τότε γιατί μπλέκεις συνέχεια σε καβγάδες;

Τους τραβάω τους μπελάδες. Δεν συγκρατιέμαι.

Ορμάω, τις τρώω και μετά κάθομαι στα αβγά μου.

Είσαι το κάτι άλλο!

-Βίντεο κλήση από το κορίτσι μου. -Έχεις κόρη;

Τι κόρη βρε; Η κοπέλα μου είναι, η Αϊσούν!

Σκάσε για λίγο. Δεν θέλω να δίνω εξηγήσεις.

"Γνωριστήκαμε μέσα από εφαρμογή".

Μην ανησυχείς. Μίλα όπως θέλεις.

Εντάξει. Ναι, αγάπη μου.

-Πού είσαι, μωρό μου; -Κοίτα.

Έρχομαι, μωρό μου.

-Ποια είναι αυτή η γυναίκα; -Ποια γυναίκα;

Αυτή στο διπλανό αμάξι!

Πού να ξέρω ποια είναι;

Το είδα με τα μάτια μου! Σε κοιτούσε!

Γιατί οδηγάς ακριβώς δίπλα της;

Είναι στην αριστερή λωρίδα. Με προσπερνά.

Διεστραμμένος είσαι; Τι την κυνηγάς;

Προσπέρασέ την! Να το δω! Δείξε μου!

Ωραία, κοίτα, την προσπερνώ.

Την προσπέρασα.

Είδες, το έκανα. Αλλά μην κάνεις έτσι. Δεν είσαι έτσι εσύ.

Αγάπη μου, δεν ξέρεις τι ζηλιάρικο κουνελάκι είμαι;

Το ξέρεις, μωρό μου. Έλα, δείξε μου τα δόντια σου!

Έλα, αγάπη μου.

Εγώ όμως είμαι πιστό κουνελάκι, και το ξέρεις.

Τι είναι αυτός ο ήχος;

Εγώ τον έκανα, έβηχα. Το κλιματιστικό με έχει πεθάνει.

Ο ήχος ήρθε από το αμάξι.Τι είναι;

Από τη μηχανή θα είναι, μωρό μου. Στο αμάξι είμαι, ξέρεις.

Από τη μηχανή; Πάλι δίπλα σου είναι εκείνη;

Έτσι; Ορίστε, σε τσάκωσα!

Δείξε μου πάλι το αμάξι από μέσα!

Γεια, είμαι ο Σερέφ!

Σερέφ;

-Ποιος είναι αυτό το πράγμα; -Ο Σερέφ έκανε ωτοστόπ και τον πήρα.

Πηγαίναμε στην ίδια κατεύθυνση.

Πήρες κάποιον με ωτοστόπ τη σήμερον ημέρα;

Με τόσους ληστές και απαγωγείς ;

Απαγωγείς; Πώς τη λένε τη λέξη;

Εννοείς απαγωγείς.

Απαγωγείς, σωστά.

Σκάσε, απαγωγέα.

Αγάπη μου, ο Σερέφ αναστατώθηκε. Πρέπει να σταματήσω.

Θα σε πάρω μια καλύτερη στιγμή.

Να με ξαναπάρεις αμέσως.

Και να το ξεφορτωθείς αυτό το πράγμα!

Τι κάνεις, βρε φίλε;

Λυπάμαι. Δεν θα έλεγα τίποτα, αλήθεια, μα έτσι όπως έκανες το κουνέλι!

"Ξέρεις ότι είμαι ζηλιάρικο κουνελάκι..."

Τόσο αστείο είναι; Όλοι το κάνουν.

Στρίψε δεξιά. Ξέρω ένα καλό μαγαζί να φάμε πρωινό.

-Στρίψε δεξιά εδώ. -Ήδη έχουμε αργήσει.

-Τι μαγαζί; -Όμως σε παρακαλώ, πριν φύγουμε,

κάνε μια τελευταία φορά το κουνελάκι! Σε παρακαλώ!

-Σκάσε. -Να χαρείς, σε ικετεύω!

-Δεν θα κάνω το κουνέλι! -Δεν θα σκάσω!

Εντάξει, σκάσε! Να το κουνέλι σου! Ορίστε!

Δεν ξέρω αν γελάς ή γεννάς!

Φύγε από πάνω μου!

Ευχαριστώ.

Ωραίο μαγαζί δεν είναι;

Γιατί κάτσαμε δίπλα στο ρυάκι;

Με τίποτα δεν ευχαριστιέσαι! Είναι ωραία και δροσερά.

Τι τρέχει;

Έχω ένα τικ.

-Πλάκα κάνεις; -Αλήθεια λέω!

-Με ποιο πράγμα; Το ρυάκι; -Τα βατράχια!

Τίνος παιδί είναι; Μαζέψτε τον.

Μικρός, ένας φίλος μού έβαλε ένα βατράχι στο στόμα...

στην εκδρομή του σχολείου.

Από εκείνη τη μέρα...

Ονούρ, φέρεσαι ανόητα. Θα μπλέξουμε.

Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, ούτε να σταματήσω!

Μην το κάνεις, μικρέ!

Έχει μια πέτρα!

Πέτρα είναι!

Μην πετάξεις την πέτρα. Θα τρομάξουν τα βατράχια και θα κράζουν.

Μην την πετάξεις, σε παρακαλώ!

-Βρε ανώμαλε! -Τι;

Εσύ!

-Τι κάνεις, φίλε; -Έχω ένα τικ.

-Τικ; -Ναι.

-Έχει τικ. Μόλις το έμαθα. -Ώστε τικ;

-Αλήθεια είναι! -Θα τον κανονίσω εγώ!

Θα έπρεπε να ντρέπεσαι!

Ακόμα στέλνει φιλάκια! Ανώμαλε!

Πάψε, βρε ανώμαλε!

-Στεγνώνει. -Είσαι καλά;

-Είσαι καλά; -Κουδουνίζουν τα αφτιά μου, δεν ακούω.

-Είναι πολύ άσχημα; -Όχι, δεν είναι τόσο άσχημα.

Πόσο χάλια είναι, από ένα ως δέκα;

-Τέσσερα. -Ωραία.

Γιατί πληρώσαμε τον λογαριασμό;

-Δεν φάγαμε τίποτα. -Εγώ έφαγα σφαλιάρα, αλλά δε βαριέσαι.

Μας τελειώνει η βενζίνη. Πρέπει να βάλουμε.

Εγώ πλήρωσα τον λογαριασμό στο μαγαζί, εσύ πλήρωσε τα καύσιμα.

Εντάξει, αλλά δεν έχω λεφτά.

-Τι; -Μου τελείωσαν τα λεφτά.

-Δεν έχεις καθόλου λεφτά; -Ναι.

Τι πρέπει να κάνω τώρα; Και εμένα ελάχιστα μου έμειναν.

Πρέπει να βάλουμε βενζίνη και να φάμε κάτι.

Θέλω δώρα για την οικογένεια της καλής μου.

Μην αναφέρω καν την επιστροφή!

Χωρίς λεφτά, τι την ήθελες την εφαρμογή; Ας πήγαινες με ωτοστόπ!

Γιατί σε βρήκα στην εφαρμογή και σε έβαλα στο αμάξι;

Για να μοιραστούμε τα έξοδα, σωστά; Τώρα πώς θα τα μοιραστούμε;

Πες μου, πώς θα γίνει;

Γιατί ταξιδεύω με κάποιον που τον γνώρισα χτες;

Έχεις δίκιο, φίλε.

Δεν θέλω να σου είμαι πια βάρος.

Ευχήσου μου καλή τύχη.

Σερέφ;

Εντάξει, βάλε πίσω τα πράγματα.

Μαζί ξεκινήσαμε. Δεν τα παρατάμε.

Αν θεωρείς ότι σου είμαι βάρος, θα μείνω εδώ. Πίστεψέ με.

Αλήθεια, και ελάχιστο βάρος να σου είμαι, μπορώ να μείνω εδώ.

Γιατί όλο λες ένα, και κάνεις άλλο;

Γιατί το λες αυτό; Απλά λέω, αν σου είμαι βάρος, άσε με εδώ.

Σερέφ, μπες μέσα.

Τι θα κάνουμε;

Να δούμε την εφαρμογή. Ίσως βρούμε κάποιον άλλον.

Εντάξει, ας δοκιμάσουμε την τύχη μας.

ΠΟΥ ΠΑΤΕ; ΑΪΒΑΛΙΚ

ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΝΑΣ ΤΑΞΙΔΙΩΤΗΣ

-Κάτι γίνεται εδώ. -Ποιος είναι;

Εκεί μπροστά...

Θα την πάρω τηλέφωνο.

-Ναι, καλημέρα. -Καλημέρα.

-Έχω φτάσει. -Κι εγώ.

Κοιτάω τριγύρω. Έχει πολύ κόσμο.

-Και μια φώκια! -Σωστά, η φώκια είμαι.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Είμαι η Μπαχάρ. -Ονούρ.

Εγώ είμαι ο Σερέφ.

Ονούρ Σερέφ, δηλαδή τιμή και περηφάνια! Πολύ καλά!

-Τι έπαθες εσύ; -Ένα ατυχηματάκι.

-Μικρό; -Ας το πούμε έτσι.

Ντρέπομαι να το λέω.

Να σε βοηθήσω με τις τσάντες;

-Όχι, θα τις κουβαλήσω μόνη. Ευχαριστώ. -Ωραία.

Άσχετο , τα λεφτά για τη βενζίνη.

-Το κάνουμε αργότερα, δεν βιαζόμαστε. -Δεν χρειαζόταν. Ευχαριστώ.

-Θα βάλω τα πράγματά μου. -Εντάξει. Ερχόμαστε αμέσως.

-Γιατί πήρες τα λεφτά της; -Να τα έπαιρνα από τη φώκια;

Σχεδόν με παράτησες επειδή δεν είχα λεφτά.

-Σκάσε! -Θα με έδιωχνες!

-Σκάσε. -Μετά βίας σώθηκε η αξιοπρέπειά μου.

Πενήντα!

Ωραία. Χώρεσες;

-Φυσικά. -Εντάξει.

Βάλ' το έτσι.

-Έχει πλάκα το αμάξι σου. -Όντως.

Είμαι φαρμακευτικός εκπρόσωπος των Φέβζι.

-Τι πράγμα; -Ο Φέβζι είναι ο ιδιοκτήτης.

Δεν μου αρέσουν τα φάρμακα. Δεν παίρνω κανένα.

Και η στολή; Είσαι ηθοποιός;

Όχι, πάω σε μια διαδήλωση για τις μεσογειακές φώκιες.

Σίγουρα τραβάει τα βλέμματα!

Αλήθεια; Επί παραγγελία είναι. Δεν μοιάζει με φώκια;

-Εμένα μου μοιάζει; -Εσύ τι λες;

Ναι, φοβερή φώκια.

Ένα εργοστάσιο ρίχνει τα απόβλητά του στο σημείο όπου αναπαράγονται.

-Τα καθάρματα! -Ναι.

-Και οι φώκιες έχουν προσωπική ζωή. -Φυσικά και έχουν.

-Είσαι φοιτήτρια; -Ναι.

-Πού; -Σπουδάζω μουσική στο Ωδείο.

Αυτό ακριβώς ήθελα να σπουδάσω κι εγώ!

-Αλήθεια; Γιατί δεν το έκανες; -Μεγάλη ιστορία.

Ο πατέρας μου ήθελε να σπουδάσω οικονομικά και να βγάζω το ψωμί μου.

Έκλεισα αυτό το κεφάλαιο της ζωή μου.

Αυτό δεν ήταν και τόσο μεγάλο.

Σωστά.

Αν αγαπάς τη μουσική, δεν χρειάζεται να πας σε σχολή.

Ξέρεις να παίζεις καλά κιθάρα;

Δεν είμαι κακός. Εσύ;

Ούτε και εγώ. Δηλαδή, δεν ήμουν.

Μπορείς να παίξεις; Θα ήταν ωραία.

-Θέλετε; -Ναι, πολύ.

-Εντάξει. -Εσύ τραγούδα.

Αφού ήθελες να γίνεις μουσικός, τραγούδα.

-Άστη να παίξει, θα τραγουδήσω. -Ναι.

Τι θέλετε να παίξω;

Ό,τι θέλεις. Έχω μεγάλο ρεπερτόριο.

Σίγουρα θα ξέρω να το τραγουδήσω.

Εντάξει.

Δεν τραγούδησες;

Δεν ξέρω τα λόγια γι' αυτό.

Παίξε τις ίδιες νότες και θα τραγουδήσω κάτι άλλο.

-Την πήρε ο ύπνος. -Άστη να κοιμηθεί.

Θα έχω δει το Καζαμπλάνκα εκατό φορές.

Ίσως είναι η αγαπημένη μου ταινία!

-Και εμένα. -Αλήθεια;

Ναι. Τη λατρεύω. Είναι η πιο αγαπημένη μου.

Ήταν εκείνη η σκηνή

-που βλέπονται μετά από χρόνια. -Ναι.

-Και όσο αυτός την περιμένει στο μπαρ. -Ναι, την ξέρω τη σκηνή.

-Ήταν ο πιανίστας. Είπε... -Αυτό δεν το θυμάμαι.

-Τι είπε; -Εδώ το έχω...

-Σίγουρα το ξέρεις. -"Βρεθήκαμε..."

-Δεν την έχω δει την ταινία. -Τι;

Δεν την έχω δει. Το είπα για να σε εντυπωσιάσω.

Όταν άρχισες με τις λεπτομέρειες, αγχώθηκα.

Χαζός είσαι;

Τι ζώδιο είσαι;

-Υδροχόος. -Εγώ είμαι Λέων.

-Τα πάνε καλά αυτά τα δυο. -Το ξέρω. Είναι...

Ο Υδροχόος τα πάει καλύτερα απ' όλα με το λιοντάρι...

Είναι πολύ κοντά κλπ... Επειδή το λιοντάρι...

Δεν ξέρω από ζώδια. Δεν έχω ιδέα.

Πες καλύτερα εσύ, μην αγχωθώ πάλι.

Έλα.

Και εσύ, Σερέφ;

Σερέφ;

-Τι; -Πότε είδες το Καζαμπλάνκα;

Τι Καζαμπλάνκα; Μιλώ στο τηλέφωνο.

Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα, Σεμρέ. Θα κλείσω πρώτος.

Ποια είναι η Σεμρέ;

Η κοπέλα από το βενζινάδικο.

Ναι, αυτή.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία;

-Fast and Furious 5. -Τις είδες όλες;

Όχι, αλλά αυτή είναι η αγαπημένη μου. Fast and Furious 5.

Ας έδινες μια ευκαιρία στις άλλες.

Δεν χρειάζεται. Η πέμπτη ήταν αξεπέραστη.

Δεν μπορώ να χαραμίζω τον χρόνο μου.

Μπορείς να στρίψεις δεξιά εκεί;

Αλήθεια; Κατεβαίνεις;

Μια αριστερή στροφή, και φτάσαμε στο εργοστάσιο.

Μάλιστα.

Ούτε κατάλαβα πώς πέρασε η ώρα.

Αλήθεια. Πέρασε πολύ γρήγορα.

Η ζωή περνά πολύ γρήγορα.

Ναι, εδώ.

Εντάξει.

-Ευχαριστώ πολύ, παιδιά. -Παρακαλώ.

-Μπαχάρ. -Ναι;

Αφού κάναμε τόσο δρόμο, ίσως πρέπει να συμμετάσχουμε κι εμείς.

Είπες ότι έχουμε αργήσει.

Όχι, μόλις κοίταξα. Δεν έχουμε αργήσει και τόσο.

-Είστε σίγουροι; -Φυσικά, γιατί όχι;

-Έλα, Σερέφ! Πάμε! -Καλά...

-Καλημέρα. -Χαίρετε.

Καλημέρα.

Μπαχάρ! Πού ήσουν;

-Λυπάμαι, με πήρε ο ύπνος. -Ποιοι είναι οι φίλοι σου;

Ο Ονούρ και ο Σερέφ.

-Χαρά μας. -Και δική μας.

-Θα συμμετάσχουν στη διαμαρτυρία. -Υπέροχα.

"Μην ακουμπάτε τις φώκιες μου". Μάλλον εσείς είστε οι φώκιες.

Τέλεια. Όλοι φοράνε στολές.

Έχετε κάτι να φορέσουμε;

Ελευθερία στις φώκιες!

Ελευθερία στις φώκιες!

Τι γίνεται, αφεντικό;

-Μην ακουμπάτε τις φώκιες! -Φύγετε!

Μην ακουμπάτε τις φώκιες!

Μην ακουμπάτε τις φώκιες!

Τι στην φώκια γίνεται;

Τι λένε;

Πού θα αναπαράγονται οι φώκιες; Πώς θα ακουμπάνε το δέρμα τους;

Ας ξεκινήσουμε.

Αφεντικό, να σε ρωτήσω κάτι.

Καλά οι φώκιες, μα το κουνέλι και το αρνί τι σχέση έχουν;

Ζόρισαν τα πράγματα και κάλεσαν φίλους από το δάσος!

Απ' όσο ξέρω, το αρνί σημαίνει μικρό πρόβατο, αλλά αυτό είναι τεράστιο.

-Προσέξτε τα λόγια σας. -Δείξτε σεβασμό.

Βρε, το κουνέλι μιλάει!

Άραγε είναι τόσο ωραίο και από μέσα το κουνέλι;

Δούλευα ασφάλεια κι εγώ. Ποτέ δεν φέρθηκα σαν εσάς.

Είναι παραμονή του Κουρμπάν μπαϊράμ.

Δεν έχουμε τίποτα να θυσιάσουμε.

Ίσως να μαζευτούμε και να θυσιάσουμε αυτό;

Να τα θυσιάσουμε για όλη τη γειτονιά!

Όλοι θα πάρουν από ένα κομμάτι!

Μη με νευριάζεις!

-Γιατί, τι θα γίνει; -Φίλοι, βοήθεια!

Μην κάνουμε σκηνή, σας παρακαλώ.

-Πονάει; -Μπα, όχι.

-Είσαι σίγουρος; -Καλά, πονάει.

Σερέφ, είσαι εντάξει;

Πονάω λίγο εδώ, αλλά είμαι καλά. Τον Ονούρ τον σάπισαν.

Δεν με σάπισαν, είμαι ελαφρώς τραυματισμένος.

Τραυματισμένος; Σου έκαναν τα μούτρα κιμά!

-Αποκλείεται, υπερβάλλεις. -Υπερβάλλω;

Μπαχάρ, τελευταία φορά που τον είδα, ένας φύλακας έχωνε το πόδι στο στόμα του.

Ευτυχώς φορούσε νούμερο 45 και δεν χωρούσε.

Το έσκιζε το στόμα, έτσι.

Αυτό ήταν τελείως περιττό!

Ας αλλάξουμε θέμα. Νιώθεις καλύτερα;

Μια χαρά είμαι. Καλύτερα, αφότου μου έδεσες την πληγή.

Ονούρ, χτυπά το κινητό σου.

-Θα πάρω αργότερα. -Θα φύγω για να μιλήσεις.

-Να φύγω και εγώ; -Ναι, φύγε.

Τι έκανα εγώ;

-Ναι; -Ονούρ; Είπες πως...

Τι έπαθε το πρόσωπό σου; Έπαθες ατύχημα;

Δείξε μου τριγύρω!

Να τι έχει τριγύρω, αγάπη μου.

Εκεί που πηγαίναμε με τον Σερέφ,

είδαμε κάτι άτομα να διαμαρτύρονται για ένα εργοστάσιο μεσογειακών φωκιών.

Ενθουσιαστήκαμε και είπαμε να τους στηρίξουμε.

Ξέσπασε ένας μικρός καβγάς. Αυτό είναι όλο.

-Φώκιες; -Φώκιες.

Τι στο καλό; Εδώ δεν βάζεις νερό στη γάτα!

Ψάχνεις πέτρες όποτε βλέπεις αδέσποτο στον δρόμο!

Τι σχέση έχεις εσύ με τις φώκιες;

Βασικά τα αγαπώ πολύ τα ζώα.

Παρεμπιπτόντως, γιατί πετάνε απόβλητα

εκεί που αναπαράγονται οι φώκιες;

Μάλιστα. Ονούρ, πού είσαι;

Έρχομαι στο Αϊβαλίκ.

Είναι κοντά σε θάλασσα;

-Ναι, στο Αιγαίο. -Άρα αν μια μεσογειακή φώκια

αναπαράγεται στη Μεσόγειο, τι κάνει;

-Τι; -Απατά τον σύντροφό της!

Και εσύ πας και μου τις υπερασπίζεσαι; Ντροπή σου!

Μα τι σχέση έχει...

Το άγχος της συνάντησης με τους γονείς μου σε τρέλανε.

Και εκείνο το πράγμα μαζί σου τα χειροτέρεψε. Σε κλείνω τώρα.

Πάρε με κάποια καλύτερη ώρα για να μαλώσουμε κανονικά.

Εντάξει, μωρό μου.

Πανάθεμά σε.

Δεν καταλαβαίνω. Πανάθα τι;

Μπαχάρ!

-Τα λέμε. -Αντίο.

Ώστε πας στο Αϊβαλίκ να δεις την κοπέλα σου.

-Ναι, κατά κάποιο τρόπο. -Δηλαδή;

Δηλαδή, ναι.

Ωραία. Αυτό είναι καλό.

Φεύγω. Το λεωφορείο φεύγει σε λίγο.

Θα γυρίσεις στην Κωνσταντινούπολη;

Όχι, πάμε στο Αϊβαλίκ. Διαδηλώνουν κι εκεί.

Για ποιο πράγμα;

Μερικοί χτυπάνε τα ζώα. Πάμε να δούμε ποιος και γιατί.

Μάλιστα.

-Σου εύχομαι καλή τύχη. -Ευχαριστώ. Χάρηκα για τη γνωριμία.

Κι εγώ χάρηκα.

-Για πιο πράγμα χαίρεστε; -Η Μπαχάρ φεύγει.

-Αλήθεια; -Ναι.

-Περνούσαμε τόσο ωραία! -Ναι, μα...

-Αντίο. -Αντίο.

Να προσέχεις τις φώκιες.

Τι έγινε;

-Πανάθεμά σε. -Τι;

-Πάμε. -Έχω μαζέψει τα πράγματα.

Πάμε.

Πονάω! Πονάω παντού!

Ωραία κοπέλα, έτσι;

-Τι; Ποια; -Η Μπαχάρ. Είναι ωραία κοπέλα, έτσι;

Ναι.

Τι έγινε;

Είναι παράξενο, ξέρεις.

Όλες οι Μπαχάρ που έχω γνωρίσει μέχρι τώρα ήταν όμορφες.

Δεν ξέρω. Δεν έχω γνωρίσει άλλη Μπαχάρ.

Η πρώτη σου Μπαχάρ αποδείχθηκε η τελευταία για μένα.

-Ονούρ. -Ναι;

Είσαι σίγουρος για την Αϊσούν, έτσι;

Να...

Να πάρει, τηλεφωνεί ο Φέβζι.

Σταμάτα.

Εδώ.

Μη βγεις από το αμάξι και μη βγάλεις κιχ!

Μην αναπνέεις αν δεν επιβάλλεται!

Σκασίλα μου. Ποιος είναι αυτός ο Φέβζι;

Ναι, αφεντικό;

Τι έπαθε η μούρη σου;

Είχα ένα ατυχηματάκι, αλλά τώρα είμαι καλά.

Είχες ατύχημα με το εταιρικό αμάξι;

Με το εταιρικό αμάξι; Πώς; Αφού απολύθηκα.

Απολύθηκες, αλλά...

ο επιστάτης δεν έβρισκε το αμάξι που άφησες στο πάρκινγκ.

Το είχα πάει για σέρβις τη μέρα που με απολύθηκα. Είπαν

-ότι θα είναι έτοιμο μετά τη γιορτή. -Το άφησες για σέρβις;

Ηλίθιε! Μπορώ να σε λέω ηλίθιε;

-Ναι. -Πώς θα πήγαινες στο Αϊβαλίκ

αν δεν σε είχα απολύσει;

Θα έπαιρνα το αμάξι του Αχμέτ, μα απολύθηκα, οπότε...

Εντάξει. Άλλωστε αποκλείεται να έκλεβες το εταιρικό αμάξι.

Ναι, φυσικά!

Τι είναι αυτό πίσω σου;

Είναι ο φίλος μου, κύριε.

-Ο Σερέφ. -Ο φίλος σου;

Και μετά αναρωτιέσαι γιατί απολύθηκες.

Πες μου ποιος είναι ο φίλος σου, και θα σου πω γιατί απολύθηκες.

-Κλείνω τώρα. -Καλή σας μέρα.

-Γιατί βγήκες από το αμάξι; -Βαρέθηκα του θανατά!

Με έχεις τρελάνει!

-Είναι κάτι. -Μην μ' ακουμπάς!

-Κάτι στο μάγουλό σου... -Άσε με ήσυχο!

Ξέρω ότι σου αρέσει.

Ο τύπος είναι το αφεντικό μου!

-Θύμωσες; -Όχι.

Οι τρεις ξυλοδαρμοί μέσα σε μια μέρα με έχουν ξεκάνει.

Κοίτα τη φάτσα σου. Είσαι μελανιασμένος.

Έχει μια μύγα μέσα.

-Πού; -Περίμενε.

Μη σε απασχολεί.

Μην κουνιέσαι.

Ονούρ! Ονούρ, ξύπνα!

Ονούρ!

Τι γίνεται; Τι έπαθα; Πού είμαι;

Ηρέμησε. Παίζω ένα παιχνίδι. Από κει βγαίνει ο ήχος.

Τι είναι όλα αυτά; Τι έπαθα;

Είχαμε ένα ατυχηματάκι. Είμαστε στο νοσοκομείο. Τώρα είμαστε καλά.

-Τι έγινε; Πες μου. -Ήμασταν στο αμάξι.

Ταξιδεύαμε μαζί. Μπήκε μια μύγα από το παράθυρο.

-Αυτό το ξέρω. -Ήθελα να την κοπανήσω.

-Ήταν στο πηγούνι σου. -Κι αυτό το ξέρω.

Και όταν σε ακούμπησα ελαφρά για να σκοτώσω τη μύγα...

-Ελαφρά; -Όταν σε ακούμπησα ελαφρά,

-χτύπησες στο παράθυρο. -Χτύπησα στο παράθυρο;

Μιας και έκανα τρία χρόνια ταε-κβοντό,

και το πηγούνι σου ήρθε πάνω στην παλάμη, κοπάνησες στο παράθυρο.

-Το αμάξι έπαθε τίποτα; -Όχι.

Το σταμάτησα, είναι μια χαρά.

Αν είχε πάθει κάτι, ξέρω πολλούς μηχανικούς στο Αϊβαλίκ.

Θα το έφτιαχνα τζάμπα.

-Ξέρεις μηχανικούς στο Αϊβαλίκ; -Ναι, πολλούς.

Γιατί δεν μου το είπες; Μεγάλη παρηγοριά!

Προς στιγμή ανησύχησα μήπως δεν ξέρεις κανέναν μηχανικό!

Αν ξέρεις, όλα είναι τέλ... Τι στο διάολο τσαμπουνάς;

Για τι πράγμα μιλάς; Κοίτα με!

Ήθελα μόνο να πάω από την Κωνσταντινούπολη στο Αϊβαλίκ με 90 χλμ/ώρα μέση ταχύτητα!

Να προλάβω την παρουσίαση.

Αλλά δεν μπορούμε να φτάσουμε! Δεν θα φτάσουμε ποτέ στο Αϊβαλίκ!

Κοίτα με όταν σου μιλάω!

Γιατί με κοιτάς σαν ηλίθιος;

Αύριο το μεσημέρι στη μία θα κάνω την παρουσίαση της ζωής μου!

Την παρουσίαση της ζωής μου! Κοίτα με!

Μη με κοιτάς! Τι πρέπει να κάνω τώρα;

Σας παρακαλώ, σε νοσοκομείο είμαστε. Μη φωνάζετε.

-Συγγνώμη. -Πώς νιώθετε;

-Πολύ θυμωμένος. -Θα σας δώσω ηρεμιστικό.

-Ναι, δώστε του! -Εσείς πώς είστε;

Νιώθω λίγο κομμένος, αλλά ο ορός με έκανε περδίκι!

Ο ασθενής μας ξύπνησε! Περαστικά, Ονούρ.

-Ευχαριστώ, γιατρέ. -Πώς νιώθεις;

Αρκετά καλά.

Τι έγινε; Θα έπρεπε να νιώθω άσχημα;

Μην ανησυχείς. Μια χαρά είσαι.

Κοίταξα την τομογραφία σου. Όλα καλά.

Ευτυχώς.

Και το καρδιογράφημά σου είναι καλό.

Το ίδιο και το συκώτι και τα πνευμόνια. Σου έκανα ένα τσεκ-απ.

Δεν βρήκαμε κάτι ανησυχητικό. Κάναμε και εξετάσεις αίματος.

Η ζάχαρη και η χοληστερίνη σου είναι εντάξει.

Ας κοιτούσατε κι αν είμαι έγκυος!

Θέλουμε να φύγεις από δω στην καλύτερη κατάσταση.

Επειδή είμαστε το Ιδιωτικό Ληστονοσοκομείο!

Ναι, το πιάσαμε, γιατρέ. Μας ληστέψατε για τα καλά.

Ας το θυμόσουν πριν με φέρεις σε ιδιωτικό νοσοκομείο!

Ηρέμησε. Καταλαβαίνω, έζησες μια αγχωτική κατάσταση.

Θα σε κρατήσουμε για παρακολούθηση. Δεν πρέπει να κοιμηθείς.

Μπορείς να φύγεις όποτε θέλεις αύριο. Περαστικά!

-Ευχαριστώ, γιατρέ. -Ευχαριστώ.

Θα περάσουμε εδώ το βράδυ.

Μετά θα χωριστούμε και δεν θα ξαναϊδωθούμε ποτέ!

Πού είναι το τηλέφωνό μου;

-Εκεί. -Το βλέπω ότι είναι εκεί.

Μη μου δείχνεις το τηλέφωνό μου.

Η Αϊσούν κάλεσε χίλιες φορές! Στάσου...

Θεέ μου!

Θα το βάλω εδώ πέρα.

Κλείσε το φως. Μη βγάλεις άχνα!

Θεέ μου, με σκοτώνεις!

Αγάπη μου, με πήρε ο ύπνος

μόλις ήρθα στο ξενοδοχείο. Ξέχασα να σε πάρω. Συγγνώμη.

Είσαι πολύ ξέγνοιαστος!

Εγώ κάνω μακιγιάζ και μάσκες για να είμαι όμορφη για σένα.

Κι εσύ ξεράθηκες! Δεν σε νοιάζει για μένα.

Είσαι πολύ όμορφη. Κούκλα.

Υπηρεσία δωματίου! Έφερα την παραγγελία.

Πώς παρήγγειλες, αφού κοιμόσουν;

Δεν παρήγγειλα κάτι, λάθος δωμάτιο θα 'ναι.

Κάποιο λάθος θα έγινε!

Φύγετε!

Ναι, λάθος δωμάτιο! Η υπηρεσία δωματίου φεύγει.

Λάθος δωμάτιο! Φύγετε!

Θα σε πάρω το πρωί όταν ξυπνήσω.

Με το ζόρι κρατάω ανοιχτά τα μάτια μου. Θα σε πάρω πρωί-πρωί.

Σου υπόσχομαι, δεν θα αργήσω. Ας τα συζητήσουμε

αύριο το πρωί. Θέλω να κοιμηθώ τώρα.

Θα σε πάρω μόλις ξυπνήσω.

Κλείσε! Δεν σε καταλαβαίνω. Έχω θυμώσει.

Μη με νευριάζεις περισσότερο!

Άνοιξε το φως. Χωρίς να κάνεις φασαρία.

Ο σβέρκος μου!

Ο σβέρκος μου!

Εντάξει. Αν σηκωθώ νωρίς, προλαβαίνω την παρουσίαση.

Και να πάω στην Αϊσούν. Όλα είναι εντάξει.

Μπαχάρ!

Ξέχασα να σου πω. Ξέχασε την τσάντα της.

Σε πήρε και απάντησα όσο ήσουν αναίσθητος.

Της είπα ότι είχαμε ατύχημα.

Είδες; Κατέβηκε από το λεωφορείο και ήρθε.

-Καλώς την Μπαχάρ. -Γεια. Είσαι καλά;

Μια χαρά είναι. Ο γιατρός είπε ότι θα μείνει για παρακολούθηση.

Μπορεί να φύγει αύριο. Αλλά δεν πρέπει να κοιμηθεί.

Εντάξει.

-Περαστικά. -Σε ευχαριστεί.

Εντάξει.

-Ξέρω να μιλάω. -Ξέρει να μιλά. Μίλα του.

-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Κι εγώ.

-Χαίρεστε και οι δυο. -Ναι.

Ονούρ...

Δεν πρέπει να κοιμηθείς. Ο γιατρός σε έχει υπό παρακολούθηση.

Εντάξει, δεν κοιμάμαι. Μόνο ξεκουράζω τα μάτια μου λίγο.

Ονούρ, ξύπνα. Μην κοιμάσαι.

Εντάξει, ξύπνιος είμαι. Δεν κοιμάμαι. Καλά είμαι.

Ονούρ.

-Τι είναι; -Κοιμάσαι.

Με κοπάνησες πολύ δυνατά. Έχω τραυματιστεί στον σβέρκο!

Το ξέχασα αυτό. Συγγνώμη.

Να χαρείς, μέχρι τώρα φορούσα εκείνο το μαραφέτι.

Ήταν δυνατή σφαλιάρα.

Να το συζητήσουμε αύριο; Γιατί πραγματικά δεν θα έπρεπε να...

βαράς τραυματίες μ' αυτόν τον τρόπο.

Σερέφ!

Αυτό δεν θα πετύχει.

-Έτσι είναι καλύτερα; -Ναι, μια χαρά είναι.

Πες μου λοιπόν. Πας στο Αϊβαλίκ να δεις την κοπέλα σου;

Ναι, αλλά ουσιαστικά πάω σε ένα συνέδριο για να παρουσιάσω ένα προϊόν.

-Συνέδριο; -Ναι. Είναι πολύ σημαντικό για μένα.

Μάλιστα. Τέλεια.

Και εσύ; Πώς πάει η σχολή σου; Πού μένει η οικογένειά σου;

Κουβέντα κάνω, να μην κοιμηθώ.

Εντάξει. Θα σου τα πω όλα. Πρέπει να ακούς.

Δεν έχεις κανέναν άλλον να μιλήσεις.

Σωστά.

Θεέ μου! Το αόρατο κομμάτι του παγόβουνου!

Κοιμήσου.

Ονούρ!

Κοιμάσαι.

-Άσε με να κοιμηθώ! -Όχι!

Τέσσερις λέξεις.

Σε πήρε ο ύπνος!

-Η Ωραία Κοιμωμένη. -Η Ωραία Κοιμωμένη;

-Καλημέρα. Χρόνια πολλά. -Χρόνια πολλά.

Θέλω να φύγω. Δωμάτιο 342, Ονούρ Γκιουζέλ.

Φυσικά. Έτοιμος ο λογαριασμός σας.

-Ορίστε. -Ευχαριστώ.

Μάλιστα.

Τι είναι;

-Ληστεία είναι αυτό; -Αστειεύεστε, κύριε;

Αυτό είναι το πληρωτέο ποσό ή το ΙΒΑΝ του νοσοκομείου;

-Θα καλέσετε κάποιον υπεύθυνο; -Πώς μπορώ να βοηθήσω;

-Λοιπόν... -Μια στιγμή, Μπαχάρ.

Κοιτάξτε, κύριε υπεύθυνε.

Ένας ορός δεν κοστίζει τόσο. Ξέρω πόσο κοστίζει να τον αγοράσεις.

Τομογραφία εγκεφάλου. Όλος ο εγκέφαλός του δεν αξίζει τόσο.

Δώστε μας μια έκπτωση. Ή, ας το θέσω αλλιώς.

Το Ληστονοσοκομείο σας μας λήστεψε κανονικά.

Δεν γίνονται εκπτώσεις σε νοσοκομειακούς λογαριασμούς.

Δεν δεχόμαστε αυτόν τον λογαριασμό. Ξεκινώ καθιστική διαμαρτυρία απ' έξω!

Μπαχάρ, δεν ήρθαμε να καθόμαστε.

Μην ανακατεύεσαι, Ονούρ! Καθιστική διαμαρτυρία!

Όπως αγαπάτε.

-Θα μου δώσετε το χέρι σας, κύριε; -Ορίστε;

Δώστε μου το χέρι σας. Θα σας δώσουμε 300.

Αφήστε το χέρι μου!

Ποια είναι η τελική τιμή χωρίς φόρους;

Κόψτε τις ανοησίες! Το χέρι μου!

Είναι μέρα γιορτής! Κάντε μας έκπτωση!

Κοιτάξτε μας! Όλο προβλήματα έχουμε!

-Θα ξανάρθουμε. Σας παρακαλώ! -Αφήστε με!

Σταματήστε, ή θα καλέσω την ασφάλεια!

Ντροπή σας!

Ενάμισι χρόνο δούλευα σε ιδιωτικό νοσοκομείο.

Δεν ξανάδα τέτοιο πράγμα!

Θα κρατήσω τον λογαριασμό του.

Αν κάτι πάει στραβά, θα τον ξαναφέρω!

Θα τον αντικαταστήσετε δωρεάν! Θα μου δώσετε νέο!

-Τι κάνεις; -Μη μιλάς, πήγαινε αργά προς τα πίσω.

-Είσαι γιατρός; -Ναι.

-Τι γιατρός; -Ακτινολόγος.

Είναι ματάκιας, μόνος του το λέει!

Ντροπή σου!

Αργά προς τα πίσω.

Άκου να σου πω. Στάσου λίγο.

Χρησιμοποιήσατε ένα σωρό ελαττωματικά υλικά!

Ας πούμε ότι το κάνω θέμα.

Θεωρείς ότι σου φέρθηκαν καλά;

Βλέπεις;

Δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία! Είναι χειρότερα και από πριν!

Είναι σκάνδαλο! Ντροπή σας!

-Ονούρ! -Κύριε Φέβζι!

-Αυτός είναι ο Φέβζι; -Εσύ ποιος είσαι;

-Τι γίνεται; -Μην ανακατεύεσαι.

Τι γυρεύεις εδώ;

Εσείς τι κάνετε εδώ; Δεν θα πηγαίνατε στο Τσεσμέ;

Εκεί θα πήγαινα,

αλλά είπα να σταματήσω στο συνέδριο καθ' οδόν.

Τι σου εξηγώ; Τι γυρεύεις εδώ;

Δεν είχα κακή πρόθεση. Δούλεψα πολύ σκληρά γι' αυτό.

Ήθελα να κάνω μια φοβερή παρουσίαση και να κερδίσω την εύνοιά σας.

Γι' αυτό δεν άφησες το αμάξι; Μικρέ, δεν σε απέλυσα;

Ναι, αλλά επισήμως η απόλυσή μου δεν έχει καταχωρηθεί.

-Είπα, μήπως έχω άλλη μια ευκαιρία. -Έτσι είπες;

Κι αυτό το πράγμα βοηθούσε και υπέθαλπτε;

Τον βοήθησα, αλλά το άλλο που είπατε δεν ισχύει, δεν είναι ο τύπος μου.

Κύριε, δώστε μου μια ευκαιρία! Δεν θα το μετανιώσετε!

Δεν καταλαβαίνεις, μικρέ; Σε απέλυσα!

Όταν λέω κάτι, το εννοώ!

-Μπαμπά, το κεφάλι μου! -Θα επανέλθω. Μην κουνηθείς!

-Πονάει πολύ, αγόρι μου; -Κουνήσου!

-Τώρα; -Αμέσως!

-Σταματήστε! -Το σκάνε!

Μπεχάρ, σήκω!

-Τι; -Τρέξε!

-Η ηθική διαμαρτυρία μας; -Το αμάξι μου!

Τρέξτε! Το σκάνε με το αμάξι μου!

-Μπείτε μέσα. -Τρέξτε!

Τώρα θα σου δείξω!

Σταμάτα!

Φέβζι, ηρέμησε!

Θα του δείξω πώς κλέβουν εταιρικά αμάξια!

-Θα του δείξω! -Ναι, μπαμπά! Επίθεση!

Γρήγορα, μπαμπά! Δείρ' τους!

Θα τον κάνω τουλούμι στο ξύλο! Θα του κόψω το κεφάλι!

Δεν πάει πιο γρήγορα;

Με το κεφάλι και το σωληνάριο επάνω, όχι!

Αν δεν ήταν το ατύχημα, δεν θα πέφταμε πάνω στον Φέβζι.

Τα κατέστρεψες όλα! Έπρεπε...

να το είχα καταλάβει εξ αρχής, όταν μπήκες στο αμάξι!

Έπρεπε να σε είχα ελέγξει...

προτού σε αφήσω να μπεις!

Μας άφησε στη σκόνη!

Εγώ τα φταίω όλα. Είμαι ηλίθιος!

Αν απλά είχα...

περάσει από δίπλα σου, όταν σε πρωτοείδα, δεν θα είχαν συμβεί αυτά.

-Κρατηθείτε! -Τι κάνεις;

Πήγαινε πιο αργά!

Φέβζι, πρόσεχε! Παιδιά!

Πού είναι;

-Εξαφανίστηκαν. -Ωραία.

-Πού πήγαν. -Ξέρω πού πήγαν.

-Μάλιστα, φτάσαμε. -Προλάβαμε;

Ναι. Κι εσύ ακόμα μου φωνάζεις.

Σερέφ, μη με νευριάζεις.

Πήρες το εταιρικό αμάξι. Να 'σαι ευγνώμων που δεν λέω "έκλεψες".

Κι εγώ τα φταίω όλα τώρα;

Ακόμα πας να βγεις από πάνω!

Τι σε νοιάζει για το αμάξι μου;

Γιατί το έκλεψα; Για να ξαναπάρω τη δουλειά μου!

Δεν ξέρουμε καν τι είναι η δική σου δουλειά!

Είπες ότι πας στο Αϊβαλίκ στους δικούς σου.

Τους λυπάμαι. Ποιος ξέρεις τι τους έχεις κάνει.

Ονούρ, ηρέμησε.

Τρεις μέρες δεν έφτασαν για ένα εξάωρο ταξίδι!

Κοίτα μας! Γίναμε χάλια!

Σταμάτα το αμάξι.

Είπα, σταμάτα το αμάξι!

Αυτό το ταξίδι τελειώνει τώρα.

Όλοι παίρνουν τον δρόμο τους. Έξω!

Σερέφ, βγες από το αμάξι!

Έτσι κι αλλιώς εδώ θα έφευγα. Αντίο.

-Πού πηγαίνει; -Δεν με νοιάζει.

Ονούρ, κοίτα καλύτερα.

Έλα.

Να σου συστήσω τους γονείς μου.

Τους επισκεπτόμουν σε κάθε γιορτή.

Πέρσι είχα δουλειά και δεν μπόρεσα να έρθω.

Ήθελαν να μου κάνουν έκπληξη και να με επισκεφτούν.

Οι αγαπημένοι μου.

Ο πατέρας μου ήταν ηλικιωμένος.

Οι δρόμοι είχαν κίνηση για την γιορτή.

Ένα τροχαίο.

Τους έχασα και τους δύο.

Επειδή δεν μπόρεσα να έρθω, τους έχασα.

Έκτοτε δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος.

Δεν μπορώ να το αποδεχτώ ότι πέθαναν.

Ξέρεις κάτι...

Πρώτη φορά τους επισκέπτομαι.

Είμαι ολομόναχος.

Δεν είσαι μόνος.

Ορίστε, είμαι εγώ εδώ.

Σ' ευχαριστώ.

Να φύγεις τώρα. Μην αργήσεις.

Όχι, παραιτήθηκα.

Ο Φέβζι με είδε.

Δεν θέλω να ντροπιαστώ κι άλλο.

Δεν μπορείς να παραιτηθείς.

Ρίσκαρες τόσα γι' αυτό το συνέδριο. Δες πώς είσαι.

Ναι, αλλά...

πώς να κάνω την παρουσίαση; Αγχώνομαι.

Θα έρθω μαζί σου. Κάνε εξάσκηση στον δρόμο.

-Λες να πετύχει; -Φυσικά.

-Ας το δοκιμάσουμε. -Ωραία, πάμε τότε.

Ονούρ.

Είσαι αληθινός συνοδοιπόρος.

Θα πέθαινα μαζί σου.

Κάλλιο να μείνουμε ζωντανοί, πάντως.

Έχεις δίκιο.

Πριν φύγουμε, θα μας βγάλεις μια φωτογραφία;

-Με ποιον; -Τους γονείς μου.

Καλά.

Την έβγαλα.

Θα ξανάρθω. Εντάξει;

Είχα κλειστά τα μάτια.

Σερέφ, κι αυτοί το ίδιο.

-Καλά λες. Πάμε. -Έλα.

Τι γίνεται;

Θα σου πούμε. Ο Ονούρ πρέπει να προλάβει το συνέδριο.

ΟΙ ΔΟΚΙΜΕΣ ΣΕ ΖΩΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΕΣ

Να τοι!

Εδώ κατεβαίνω. Μη χαθούμε, εντάξει;

-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ. Αντίο.

-Τα λέμε, Μπαχάρ. -Τα λέμε.

-Μπαχάρ; -Ναι;

-Να προσέχεις. -Ευχαριστώ.

Και τους δυο σας.

Κοντεύει μία, Ονούρ. Θα αργήσουμε.

Εντάξει. Σας εύχομαι τα καλύτερα.

-Τα λέμε, Σερέφ! -Τα λέμε.

Τα λέμε, φιλόζωοι!

-Πάμε. -Μην ανησυχείς.

-Γεια σου, Αχμέτ. -Ονούρ, τι γυρεύεις εδώ;

Τι γυρεύω; Κάτσε να σου εξηγήσω.

Τι γίνεται; Γιατί με βαράς;

Είπες ότι θα τον αφήσεις ξερό!

Είσαι ανυπόμονος. Αν με εμπιστευόσουν, θα είχε πάει αλλιώς το ταξίδι.

Σκάσε! Πιάσ' τον.

Είναι κοκαλιάρης, αλλά πολύ βαρύς.

-Τι είναι αυτό, έπιπλα; -Να, εκεί!

-Φόρα αυτό, γρήγορα. -Εντάξει.

Ωραία.

-Γεια. Εργαστήρια Φέβζι, έτσι; -Ναι.

Είμαι ο επικεφαλής της εκδήλωσης, Ιλχάν Οκάι.

Βοηθώ τις εταιρείες με τις παρουσιάσεις.

Έχω φοβερή παρουσία στη σκηνή. Θα κερδίσω το κοινό.

Αν θέλετε, θα σας βοηθήσω. Ας το κάνουμε μαζί.

Ευχαριστώ. Ήδη έχουμε ετοιμαστεί. Μια χαρά είμαστε.

Είστε μια χαρά.

-Τα δυο σας. -Ακριβώς.

Καλά.

-Ντροπή σας. -Ορίστε;

Ελπίζω να τα θαλασσώσετε!

Να τα θαλασσώσετε! Ποιοι νομίζετε πως είστε;

-Ποιος ήταν αυτός; -Δεν ξέρω.

Κλείσ' το.

Η ανακοίνωση έγινε. Γιατί δεν έρχεται κανείς;

-Ονούρ; -Τι;

-Με εμπιστεύεσαι; -Όχι.

-Άστο πάνω μου. -Τι κάνεις;

Άστο πάνω μου.

Κύριε Γκιουζέλ, πρέπει να το πω!

-Να πεις τι; -Θα το πω.

Αγαπητοί γιατροί, φαρμακοποιοί, ιδιοκτήτες φαρμακαποθηκών.

Θα σας παρουσιάσουμε μια απίστευτη έκπληξη εδώ.

Για την παρουσίαση το Κέλεσον, το θαυμαστό προϊόν του Φέβζι,

θα ήθελα να σας προσκαλέσω εδώ. Ναι, παρακαλώ.

Περάστε, ελάτε και εσείς.

Και τώρα, για την παρουσίαση του Κέλεσον,

το αγόρι θαύμα των Εργαστηρίων Φέβζι, ο Ονούρ Γκιουζέλ!

Χειροκροτήστε!

Χαίρετε!

Σήμερα θα σας παρουσιάσω ένα αληθινά θαυμαστό προϊόν.

Τι είναι; Το Κέλεσον.

Ποια είναι τα δύο κυριότερα θέματα των αντρών σήμερα;

Το πρώτο, η τριχόπτωση.

Το δεύτερο όλοι το ξέρουμε!

Γι' αυτό εστιάσαμε στο πρώτο και αναπτύξαμε το Κέλεσον.

"Τι είναι το Κέλεσον", ρωτάτε. Το Κέλεσον απλώνεται σαν αφρός

στην περιοχή με αραιά μαλλιά. Μετά από μόλις δύο λεπτά αναμονής

ξεπλένεται με νερό.

Με τους μικρόκοκκους κερατίνης που περιέχει

χρωματίζει την περιοχή στο αρχικό χρώμα των μαλλιών.

Δίνει μια εντύπωση όγκου και πυκνότητας. Η φαλάκρα αποτελεί πια παρελθόν!

Κάθε κεφάλι θα είναι πια όμορφο.

Χειροκροτήστε! Μπράβο!

Τώρα θα ήθελα έναν εθελοντή με τριχόπτωση.

Εσείς έχετε μπόλικο μαλλί.

Κύριε, θα θέλατε να έρθετε;

-Εγώ; -Ναι.

Είναι πρόθυμος! Χειροκροτήστε!

-Ναι, πολύ πρόθυμος. -Μπράβο!

-Καλώς τον. Το όνομά σας -Μερτ.

Καλωσορίσατε, κύριε.

Είναι ο πιο κατάλληλος εθελοντής.

Έχει χάσει σχεδόν όλα τα μαλλιά του.

Ας ξεκινήσουμε την επίδειξη.

Βλέπετε, το προϊόν είναι έτοιμο.

Τώρα ξεκινά η θαυματουργή αλλαγή με το Κέλεσον.

Ας το απλώσουμε στην περιοχή με αραιά μαλλιά.

Μπόλικο.

Μπόλικο.

Όλο. Και μπροστά.

Λίγο ακόμα. Βάλε μπόλικο, παρακαλώ.

Εφαρμόσαμε το προϊόν μας. Τώρα το απλώνουμε ομοιόμορφα.

Κάνουμε μασάζ.

-Έτσι. -Ναι.

Τι κάνεις; Μην κάνεις έτσι.

Τώρα μένει κάτι τελευταίο. Είναι το πιο απλό κομμάτι.

Περιμένουμε δυο λεπτά. Αυτό είναι όλο.

Και για να περάσουν ευχάριστα, σας έχουμε μια φοβερή έκπληξη.

Ναι, Σερέφ, εμπρός.

Ήταν φθινόπωρο Ένα κρύο πρωινό

Έπεσες, αδύναμη τουφίτσα

Γιατί δεν μένεις στη θέση σου;

Γιατί με πολεμάνε τα γονίδια μου;

Δεν μιλάω Κάθομαι με φαλακρό κεφάλι

Περιμένω Δεν περνά η ώρα

Δεν μιλώ Κάθομαι με φαλακρό κεφάλι

Περιμένω Φαλακρός σαν βλάκας

Φαλακρός Πού πήγε το μαλλί μου;

Φαλακρός Έμειναν μόνο τα φρύδια

Φαλακρός Τα έχασα στα νιάτα μου

Φαλακρός

Να το Κέλεσον

Βάλ' το στο κεφάλι μου

Δεν έχεις μαλλιά;

Κέλεσον!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Μα το προϊόν δεν έχει στεγνώσει ακόμα.

-Δεν έχει στεγνώσει, Σερέφ. -Όντως.

-Δεν έχει στεγνώσει. -Σκούπισέ το.

Ας το σκουπίσουμε με πετσέτα.

Βάλαμε μπόλικο, μάλλον γι' αυτό δεν στέγνωσε.

Ας το σκουπίσουμε και να δούμε τη θαυμαστή αλλαγή!

Σερέφ, σκούπισέ το γρήγορα!

Ναι.

Τι χρησιμοποίησες;

Τι έβαλες στο κεφάλι του ανθρώπου;

-Κέλεσον; -Τι;

ΚΡΕΜΑ ΑΠΟΤΡΙΧΩΣΗΣ

-Τι γίνεται; -Πανάθεμά σε!

Πανάθεμά με.

Σκούπισέ το όλο!

-Ας συνεχίσουμε με το υπόλοιπο. -Ας μην το κάνουμε.

Βάλτε αυτό στο κεφάλι σας. Θα είναι καλύτερα.

Εντάξει.

Ελευθερία στα ζώα!

-Ελευθερία στα ζώα! -Η Μπαχάρ είναι!

Όχι πειράματα σε ζώα!

Όχι πειράματα σε ζώα!

Σταματήστε!

Ζώα! Τι κάνετε εδώ; Φύγετε!

-Ασφάλεια, πετάξτε τους έξω. -Στάσου, ποιος είσαι εσύ;

Ποιος είμαι; Εργαστήρια Φέβζι!

Περιμένετε! Σταθείτε, μη!

Κύριε!

Σερέφ!

Σερέφ!

-Σταθείτε! Σερέφ! Πού είναι ο Σερέφ; -Έξω!

-Πετάξτε τους έξω! -Είναι βατράχι!

-Έλα εδώ! -Έξω!

Ονούρ.

Λοιπόν...

Είχα μάθει από τους φίλους μου πριν έρθω στο νοσοκομείο

ότι θα διαμαρτυρόμασταν στο συνέδριο,

μα όταν είπες ότι είναι σημαντικό για σένα,

δεν μπόρεσα να σου το πω. Συγγνώμη.

Δεν πειράζει. Έκανες το σωστό.

Τζάμπα προσπαθούσα. Ήδη τα είχαμε κάνει χάλια πριν έρθετε.

Χάρη στον Σερέφ.

-Πού είναι αυτός; -Ο Σερέφ πάντα τη γλιτώνει.

Ποτέ δεν μπλέκει σε καβγάδες. Έφυγε κατευθείαν.

Έλεγε ότι θα πέθαινε μαζί σου. Πού είναι αυτός τώρα;

Ούτε να χέσω δεν θέλω μαζί του. Συγγνώμη για την έκφραση.

-Όχι, εκφράσου ελεύθερα. -Ξέρει κάτι, γάμα τον!

-Συγγνώμη. -Το παρατράβηξες.

Συγγνώμη.

Βγάλτε τους.

Διαδηλωτές, έξω!

-Τι; -Έξω;

Τι ανοησία.

Χαζομάρες. Δεν καταλαβαίνω. Κοίτα τους.

Κοίτα τους. Τι γυρεύουν εδώ;

"Αποτρόπαια πειράματα"! Θα σε κάνω ένα πείραμα! Συγγνώμη.

-Επιστρέφω αμέσως. -Εντάξει, σε περιμένω.

Κύριε Φέβζι.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Καλοσύνη σας που αποσύρατε την αγωγή μετά από όσα συνέβησαν.

Να ευχαριστήσεις εκείνο το πράγμα εκεί, όχι εμένα.

Αν δεν ήταν αυτός, δεν θα την απέσυρα με τίποτα.

Πάντως, δεν πρόκειται να βρεις δουλειά σ' αυτόν τον τομέα. Ποτέ.

Μην ανησυχείτε. Ούτε και θα ψάξω.

Κύριε.

Δεν έχω εγκαταλείψει τα όνειρά μου. Απλά έκανα διάλειμμα για διαφημίσεις.

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΜΟΥΡΑΤ ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ

ΔΕΝ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΑ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

Πάμε.

Τι γλυκό! Πού το βρήκες;

Ο Ονούρ είπε ότι πρέπει να πάει δώρο στην Αϊσούν.

-Ξέρω κόσμο εδώ, οπότε... -Κατάλαβα.

Τι είπες στον Φέβζι;

Του είπα πως αν δεν αποσύρει την αγωγή

-θα το δώσω στον Τύπο. -Για να δω.

Αποκλείεται!

Μπράβο.

-Μάλιστα. -Μπράβο, Σερέφ.

Δώσε το αρνί. Αργήσαμε.

Είναι μωρό!

Το πήρα μικρό για να το σφάξουν του χρόνου.

Θεέ μου.

Έλα, αργήσαμε! Κανόνισα και για αμάξι.

-Τα λέμε, Μπαχάρ. -Τα λέμε.

Τι θα κάνεις εδώ;

Θα πάμε στον ανεμόμυλο για τσάι και μετά, Κωνσταντινούπολη.

Κατάλαβα.

-Καλό ταξίδι. -Ευχαριστώ.

Λες να ξανασυναντηθούμε;

Μόνο αν πειράζεις ζώα θα με ξαναδείς. Μην το κάνεις. Θα σε κάνω να μετανιώσεις.

Δεν θα το κάνω.

-Αντίο. -Αντίο.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη.

-Τα λέμε. -Τα λέμε.

Πάμε, Ονούρ!

-Τα λέμε, Μπαχάρ. -Αντίο.

-Καλός είμαι; -Ναι.

Συγγνώμη που αργήσαμε, μωρό μου. Μας έτυχαν πολλά στον δρόμο.

Γεια σας, κυρία μου. Ορίστε το δώρο σας.

Πάμε μέσα.

Χαίρετε. Χρόνια πολλά.

Συγγνώμη που μας περιμένατε.

Δεν περίμεναν και πολύ.

Έμειναν λίγα αμελέτητα. Τα θέλετε;

Ευχαριστώ, κύριε. Έχουμε τα δικά μας.

Ορίστε, για σας. Χρόνια πολλά.

-Να σας φιλήσω το χέρι... -Τι ώρα είναι, Ονούρ;

-Αϊσούν! -Μην ανακατεύεσαι, μαμά!

Κοντεύει έξι. Ίσως αργήσαμε λιγάκι...

Όμως μας έτυχαν τόσα. Θα καταλάβεις όταν σου πω.

Σου πήρε πάνω από δυο μέρες να φτάσεις. Και έφερες αυτό το πράγμα!

Μην το λες αυτό. Σου είπα,

είχαμε πολλές ατυχίες. Δεν ήθελα να σε αναστατώσω.

Ας καθίσουμε να φάμε τώρα.

Μετά θα σου τα πω όλα, υπόσχομαι.

-Πού είναι ο πατέρας σου; -Θύμωσε κι έφυγε.

Πήγε να ρίξει μερικές πιστολιές στον αέρα.

Ντρέπομαι πολύ. Ζητώ συγγνώμη.

Καλέσαμε τους πάντες επειδή θα ερχόσουν. Θείες, θείους, παππούδες...

Τη θεία Ρουκιέ δεν την καλέσαμε, αλλά ήρθε.

-Υπέροχα... -Σε περιμέναμε με τις ώρες.

-Θέλω να ζητήσω συγγν... -Αφότου σε κάλεσα να τους γνωρίσεις,

όλα έγιναν παράξενα. Αυτό δεν είναι καλό.

-Πέρασα... -Και αυτός τα δικά του πάλι,

-τι πέρασε! -Μα θα σου πω!

Δεν θέλω να μου πεις τίποτα!

Θέλω μόνο να ζητήσεις συγγνώμη από όλους, έναν έναν.

Να φιλήσεις το χέρι τους.

Σηκώστε τα χέρια.

Το καθάρισα.

Φίλα το!

-Σερέφ, φεύγουμε. -Πού πας;

Θα πάρω το αρνάκι πριν το φάτε και αυτό!

-Τι θα κάνουμε τώρα; -Δεν ξέρω.

Πήγαινε πίσω το καημένο το αρνάκι.

Δεν το ξαναδίνω πίσω. Δικό μου είναι πια.

Θα ζήσεις με ένα αρνί;

Μη σε ακούσει. Θα θυμώσει πολύ.

Ήδη σε μίσησε! Σταμάτα, αρνάκι!

Δεν μπορώ να το συγκρατήσω!

Πόσους φίλους μου έχεις φάει;

Μετά βίας το κρατώ! Μην το κάνεις, αρνάκι!

Μετά βίας το κρατάς; Βλάκα.

Η Μπαχάρ!

Ονούρ!

-Τα λέμε. Αντίο, Ονούρ. -Αντίο.

-Τι έγινε; -Τίποτα;

-Δηλαδή; -Όλα πήγαν ακριβώς όπως έπρεπε.

-Πού είναι ο Σερέφ; -Μιλάει με την Σεμρέ στο τηλέφωνο.

-Η στολή σου ακόμα με κάνει να τρέμω. -Γιατί;

Όταν ήμουν μικρός, ένας φίλος μου έβαλε...

Αυτό είναι απαίσιο!

Όμως το αγαπημένο μου παραμύθι ήταν ο Πρίγκιπας Βάτραχος.

Αλήθεια;

Όσο μεγαλώνεις όμως, παύεις να πιστεύεις σε παραμύθια...

κι έτσι απομακρύνεσαι και από τα όνειρά σου.

Η όμορφη πριγκίπισσα φιλά το βατραχάκι,

και αυτό γίνεται ένας ωραίος πρίγκιπας.

Γιατί να πάψει κανείς να πιστεύει ότι ένα φιλί μπορεί να αλλάξει τα πάντα;

Μα σύμφωνα με το παραμύθι, αυτό είναι ανάποδα.

Κανονικά εγώ πρέπει να είμαι ο βάτραχος. Και ως πριγκίπισσα, πρέπει να με φιλήσεις.

Όμως αφού εσύ έχεις τη στολή βατράχου...

-Μάλιστα. -Μάλιστα.

-Με τι γελάς, αδερφή; -Αδερφή;

-Ο μικρός θέλει να σε λέει αδερφή. -Μου ζητάς να βγούμε ραντεβού;

Έτσι νομίζω.

Χάλια.

-Σου είπα ότι είναι χάλια. -Ποιος νοιάζεται; Πέτυχε.

Πέτυχε;

Σκάσε, ή θα σου επιτεθεί το αρνί!

-Το ξέρεις αυτό; -Όχι.

-Το φονικό αρνί! -Αλήθεια;

-Θα κατακτήσει τον κόσμο! -Βάστα το!

-Κοίτα τι του έμαθα! -Τι; Απλά περπατά.

Με ακολουθεί.

Θα του μάθω ένα σωρό άλλα!

Όχι μόνο το "μπε", αλλά κι άλλα γράμματα.

Μπράβο το κορίτσι μου!

Είδες; Μπράβο!

Εδώ.

Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα