Original subtitles

Die jurk... - Niet mooi?

Haal je maar niks in je hoofd.

Weten jullie wel waar je aan begint?

We nemen 't risico. Man van het Jaar, maar geen neus voor zaken.

Alberto en ik hebben een verleden. - Laat dat zo blijven. Het verleden.

Ik krijg zijn kind.

Dit wordt de beste collectie ooit. - Dat denk ik ook.

Wat zeg je dat toch weer leuk, José Luis.

Wat moest ik zonder jou?

Ik vond één suikerklontje...

een beetje weinig. - Weinig?

M'n moeder komt.

Rita zal flippen. Want haar moeder en mijn moeder...

zijn erg dik samen.

Luister je wel?

Jij vuile rat. - Ik begrijp het niet.

En als ik je vertel dat Oxford m'n nieuwe collectie heeft geplagieerd...

snap je het dan?

Ik kan het niet geloven. - Niemand.

Ondervraag iedereen. Alle informatie is belangrijk.

We hebben 'n mol. - Enrique Otegui.

Alsof ik m'n eigen business om zeep help.

Je kunt gaan.

M'n dochter Cristina zal de aandelen van de familie beheren.

Een bijzonder moment. We treden toe tot de arbeidsmarkt.

Proost, op ons succes.

Het is gegaan zoals we hoopten. Enrique ligt eruit.

Niemand verdenkt mij.

Ik neem aan dat als u iets vreemds opvalt aan Esteban...

u mij dat direct vertelt.

Ik snap dat Cristina's zwangerschap je zorgen baart.

Ik wil dat je de nieuwe collectie ontwerpt met Raúl de la Riva.

Het loopt precies volgens plan. Nu nog het lastigste gedeelte.

Zwanger worden.

Raúl, we weten dat je een besluit hebt genomen, maar luister heel even.

Wat Alberto wil zeggen, zal je vast interesseren.

Nu Oxford je ideeën heeft gestolen, hebben we je meer nodig dan ooit.

Die dichter had gelijk.

Waar een genie verschijnt, spannen de dommen tegen hem samen.

En tegen twee genieën?

Zou je willen samenwerken met Phillipe Ray?

Hij weet dat ik het ben. - Ja?

Ja, ik weet het.

Oxford denkt dat ze ons verslagen hebben, maar we slaan keihard terug.

Met een geniaal duo.

Ben ik ineens een duo? - Luister.

Iedereen denkt nu: Wat zal Raúl de la Riva doen?

Zal hij hetzelfde doen als altijd? Nee.

Hij gaat een risico nemen en geschiedenis schrijven. Hoe?

Met de beste combinatie ooit:

Jong talent en oude glorie.

Hoezo, oud? - Grootse glorie.

We bundelen de krachten.

Ik luister niet meer.

Het is een geniaal idee. Geef toe.

Hallo. - Ik wil dat je een persbericht opstelt.

Ze moeten het zo snel mogelijk weten. - Wat?

Dat wij Phillipe Ray hebben vastgelegd.

Hij zal samen met Raúl onze nieuwe collectie ontwerpen.

Tot morgen, collega.

Ze weten me altijd weer ergens in te luizen.

Hoe? Wanneer? Waarom? - Straks. Eerst dat persbericht.

Alle media moeten op de hoogte zijn. - Straks vertel je me alles.

Denk je dat het zal werken? - Jij en Raúl als duo?

Jullie gaan geschiedenis schrijven.

Niet zo pruilen. Dit was te verwachten.

Maar om het ook echt te zien... Alberto is nog steeds m'n man.

Hou op over Alberto. Het gaat er nu om dat je zwanger raakt.

Ik heb een kleine verrassing voor je gepland vanavond.

Jongens, fijn dat jullie er zijn.

Neem wat je wilt. Gratis drank voor iedereen.

Hallo. Jij ziet er goed uit.

Die das staat je goed.

Joaquín, dat is lang geleden. Ik heb 'n leuke vriendin bij me. Ze heet Cristina.

Ze moet hier ergens zijn. Ik zie haar al.

Ik haal haar wel even. Sorry, jongens. Dank je wel.

Cristina, je bent op een feestje. Jouw feestje.

Erg lief van je, maar het is me even te veel.

Ik voel me hier net het snoepje van de maand.

En dat is een probleem? Ik heb dit allemaal voor jou geregeld.

Nu kun je de toekomstige vader van Alberto's kind uitkiezen.

Ik ken deze mannen niet eens.

Of je neemt die zwangerschap serieus...

of je baby komt vijf maanden te vroeg.

Ik weet niet hoe ik 't moet aanpakken en ik draag m'n ring nog.

Die dingen verleer je niet. Hoe heb je Alberto aan de haak geslagen?

M'n vader redde z'n bedrijf van een faillissement.

Dat is wel erg triest. Hier, drink wat. Vergeet Alberto.

Er zijn nog veel meer vissen en dit is de Middellandse Zee.

Kijk die groene ogen die deze kant op komen. Hallo.

Er is een man aan de deur. - Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.

Hij zegt dat hij de eigenaar is. - Eigenaar?

Geef maar weer terug.

Nee, niet weggaan. Ken je m'n vriendin Cristina?

Volgens mij vindt ze je leuk.

Mateo. - Wat is dit?

Een kleine soirée. - Een wat? Je zou vertrekken.

Ik ga ook, maar ik heb het hier zo fijn gehad... Hallo, Alberto.

Ik neem afscheid met 'n paar vrienden. - Een paar?

Maak je geen zorgen, morgen heeft Ramira alles weer blinkend schoon.

Over een paar uur zijn we weg.

Het gaat niet om die paar uur.

Je kunt me niet zomaar uit m'n eigen huis zetten.

Ik zet je er niet uit. Ik vraag gewoon om een paar uur. Is dat zo veel?

Jij weet echt niet van ophouden, hè? - Oké, dan vertrekken we wel.

Maar het zou jammer zijn als Clara hiervan hoorde.

Je bent echt ongelooflijk. - Ik weet het. Dank je wel.

PHILLIPE RAY TEKENT BIJ VELVET

Vanmorgen werd het officieel:

Velvet heeft de mysterieuze Phillipe Ray vastgelegd.

De ontwerper werd in één klap beroemd...

met een van zijn jurken bij een muziekgala.

Alle vrouwen in Spanje willen een jurk van hem bemachtigen.

Hoewel zijn identiteit nog niet bekend is...

zijn z'n ontwerpen binnenkort verkrijgbaar bij Velvet.

Wie is hij toch? - Misschien hebben we hem al 's gezien.

We moeten oppassen. Als hij ons betrapt bij het een of ander...

Geen zorgen. - Als hij is zoals De la Riva of Emilio...

zet hij ons op straat.

Ik moet echt weten wie hij is. Die onzekerheid vreet aan me.

Wat? - Het is Ana.

Welke Ana? - Anastasia.

Wie denk je? Ana Rivera. Ana.

Phillipe Ray is Ana?

Ze ontwierp eerst voor iemand anders. Rita en ik hielpen haar met naaiwerk.

Rita en jij? - En Luisa.

Clara heeft ook 'n paar dagen geholpen. - Iedereen wist het?

Niet boos zijn. - Wanneer wou je het mij vertellen?

Ik moest beloven het stil te houden. Als ik 'n meisje iets beloof, hou ik me eraan.

Bijna altijd.

Maar je mag niks zeggen, tegen niemand. Ook niet tegen Rita.

Als ze hoort dat je het van mij hebt, vermoordt ze me.

Hoi. - Hallo, Rita.

Heb je de voorpagina al gezien? - Een artikel over Phillipe Ray.

Wat ben ik daar blij om. - Hoezo?

Ik ben blij voor hem. Ik ken hem niet, maar hij zal dolblij zijn.

Dus je kent hem niet? - Nee.

Wat moet dat? Moeten jullie niet werken? Wat doen jullie hier?

We lezen iets. - Dat doe je maar in je vrije tijd.

Hebben jullie soms niks te doen? - M'n moeder. Ik moet m'n moeder halen.

Ze komt voor onderzoeken. Was ik vergeten te zeggen.

Wanneer komt ze? - Haar trein komt nu aan.

Als ik niet op het station sta, krijgt ze een beroerte.

Even netjes gedag zeggen. Mag ik weg? Heel erg bedankt.

Zonder u was het leven ondraaglijk.

Kus.

Aan je werk.

Dit is de serenade

gezongen door koning David

want dit is de dag van je naamheilige

en die bezingen we voor jou

word wakker, lieveling, sta op

kijk, de zon is al op

alle vogeltjes zingen

en de maan is ondergegaan.

Gefeliciteerd met je verjaardag. - Dank je.

Wat is m'n verjaardag zonder jouw serenade?

Traditie is traditie. En vandaag is een extra mooie dag.

We vieren een nieuw jaar en een nieuw leven.

Staat het al in de krant?

Alberto wilde Oxford waarschijnlijk meteen van repliek dienen.

Sta je er niet achter? - Natuurlijk wel.

Maar het gaat wel erg snel ineens.

Hier heb je je hele leven naartoe gewerkt.

Als je iemand kent die dit beter kan dan jij, stel je me dan aan haar voor?

Ik kan het amper geloven.

Gefeliciteerd.

Je verjaardag en je debuut, op één dag. - We hebben iets voor je laten maken.

Dat had echt niet gehoeven. - Maak open.

Geef hier. - Als je ze niet wilt...

Een zakenvrouw kan niet zonder visitekaartjes.

Zonder adres of telefoonnummer. - Je moet mysterieus blijven.

Wat een geweldig cadeau.

Ik kom te laat voor de contractbespreking.

Je vriendje zal je vast vergeven.

En zeg dat we zoete broodjes willen. - Jij met je zoete broodjes.

Daar word je dik van. - Zeur niet.

Ik krijg die calorieën er wel weer af in bed.

Kom verder.

Kom zitten.

Ogen dicht.

Gefeliciteerd.

Wat mooi. Dank je wel.

Doe je dit voor alle werknemers? - Nee, alleen voor Raúl en jou.

Wil je iets speciaals doen vanavond? - Zo makkelijk kom je er niet van af.

Jij hoort mij te verrassen.

Ik verzin wel iets. - Mooi.

Maar ik ben hier om over zaken te praten.

Waarmee wil je beginnen? - M'n salaris?

Je salaris is conform je functie...

in aanmerking nemend dat je officieel geen ervaring hebt als ontwerper.

Phillipe Ray heeft z'n succes bewezen. - In een boetiek, ja.

Een nog grotere prestatie. - Ligt eraan.

Genoeg ontwerpers zijn eendagsvliegen gebleken.

Je moet het succes zien te behouden.

Denk je dat ik dat niet kan? - Je wilt een redelijk loon.

We moeten realistisch zijn.

Rita wordt m'n assistent en m'n oom inkoopmanager. Dat verdient hij wel.

Hij is onmisbaar in de winkel. - Hij kan allebei doen.

Ik wil een ruimere avondklok voor de werknemers.

Die is ingesteld zodat mensen 's avonds laat niet in en uit liepen.

Dit is een werkomgeving. - En jij en ik dan?

Oké, twee uur later. Maar vanaf nu werk je exclusief voor Velvet.

Geen boetieks meer zoals die van Doña Aurorita.

Cristina. Ik wil haar niet tegenkomen. Ik snap niet wat ze bij Velvet doet...

maar ik wil niet met haar samenwerken. - Die garantie heb je.

Nog iets?

Akkoord.

Een nieuw seizoen breekt aan. Dankzij de generositeit van Raúl De la Riva...

verbinden we twee talenten aan de nieuwe collectie:

Een mode-icoon en een jonge belofte, Phillipe Ray...

alias Ana Rivera. - Ana?

Het is zo snel gegaan. Anders had ik het u zelf verteld.

Dus Ana heeft buiten Velvet om gewerkt?

Ja, maar dat zal niet meer gebeuren.

Dit blijft tussen ons. Alleen wij weten wie señor Ray is...

en dat moet zo blijven.

Ik wil het mysterie levend houden. Het is onderdeel van het succes.

Dus niemand, ik herhaal, niemand...

mag onthullen wie Phillipe Ray is.

Daarom hou ik de vergadering hier en niet beneden bij alle werknemers.

Velvet, geheimen en patronen.

Prachtig. Net een mysteryfilm, maar dan met meer glamour.

Helemaal nu we ons van de schurk hebben ontdaan.

Maar Ana moet zichtbaar zijn in het atelier. Hoe lossen we dat op?

We zeggen dat Ray z'n eigen atelier heeft en dat Ana hem vertegenwoordigt.

De omstandigheden zijn niet ideaal...

maar ik weet zeker dat we hier enorm ons voordeel mee kunnen doen.

Ana, wil jij nog iets zeggen? - Ik heb er erg veel zin in...

en ik hoop dat ik het kan waarmaken. - En ze wil ook nog zeggen...

dat, wat de organisatie aangaat, Rita onze assistent zal worden, en...

En Don Emilio wordt onze inkoopmanager.

Jeetje. De ene verrassing na de andere.

Ik wist hier niks van.

Maar die functie bestond nog niet. Waar zullen zijn taken uit bestaan?

Hij gaat over de stoffen en materialen voor de nieuwe collectie.

Als u de functie aanneemt.

Ja, natuurlijk. Enorm bedankt.

Dank Raúl de la Riva maar, en uw nichtje Phillipe Ray.

Hebt u even, Doña Blanca?

Als ik over de inkoop ga, zal ik nauw samenwerken met Esteban.

U hoeft zich geen enkele zorgen te maken.

Ik heb tegen hem gezegd dat hij me kan vertrouwen.

Ik verander m'n houding alleen als hij me daar reden toe geeft.

Als dat gebeurt, wat ik niet verwacht, ben ik graag de eerste die het hoort.

Dat beloof ik u. - Dank u wel.

Hoe ging de bespreking?

Heb je er 'n mooi appartement uitgesleept?

Het ging beter dan verwacht. Ten eerste krijg ik een assistent.

Wie dan? Het moet wel iemand zijn van het niveau van Velvet.

Jij, gekkie. Wie anders?

Ik krijg dingen, maar ik moet ook dingen opgeven.

We mogen bijvoorbeeld niet meer voor Doña Aurorita werken.

Phillipe Ray ontwerpt exclusief voor Velvet.

Wat doe je nu?

Gewoon, de laatste order leveren en het haar meedelen.

Maak je geen zorgen. Ze zal het heus wel begrijpen.

Geen sprake van. Ik wil het niet horen.

Doña Aurorita, u moet begrijpen dat dit de kans van m'n leven is.

Die gaf ik je toen niemand je nog kende. Dit mag een simpele boetiek zijn...

maar ik heb je gesteund en je fouten door de vingers gezien.

Daarvoor ben ik u dankbaar. Maar dit is Velvet.

En ik dan? En m'n klanten? Weet je hoeveel orders er nog openstaan?

Ik heb de laatste order af. - Sindsdien zijn er tien bijgekomen.

Je kunt me niet zomaar laten zitten.

Als ik die tien orders nog doe, staan we dan quitte?

Quitte? Pas als we dood zijn.

Ik probeer het zo goed mogelijk af te ronden.

Akkoord. Maar je levert nog vijftien orders voor het eind van de week.

Net zei u nog tien.

Als je tegen me in gaat, worden het er twintig.

Vijftien. Goed. U hebt ze eind van de week.

En ik ben u echt dankbaar voor alles.

Ik wist het. Kunstenaars zijn niet te vertrouwen.

Goedemorgen, Don Enrique.

Don Alberto is er niet. Wilt u wachten? - Ik kom niet voor hem.

Ik ben dus niet de enige die eruit is gegooid.

Wil je wat dozen lenen? - Niemand gooit me eruit. Ik wil zelf weg.

Zal ik Alberto bellen en het hem vragen?

Wat kom je doen, Enrique?

Is het zo raar dat een vriend gedag komt zeggen?

Ik heb m'n spullen opgehaald uit de zaak...

en ik wilde je een afscheidskus geven.

Denk je echt dat ik die ontwerpen heb gejat?

Geen advocaat wil jou verdedigen. - Je vergist je.

Jullie vergissen je allemaal.

Bewijs het. Bewijs maar dat je onschuldig bent.

Maak je geen zorgen. Dat zal ik zeker doen.

En dan komen jullie allemaal je excuses aanbieden, op jullie knieën.

Lach maar. Vanaf nu sta je er alleen voor.

Ik wens je veel succes in je strijd met m'n zus en m'n vrouw.

Je zult het nodig hebben.

Laat Emilio iemand sturen om ons te helpen met de verhuizing.

Verhuizing? Waarheen? - Naar een van deze kantoren wellicht?

U neemt het kantoor van Don Alberto?

Nogmaals: laat Don Emilio iemand sturen om ons te helpen.

Weet Don Alberto hiervan? - Hij weet wat hij moet weten.

Erg efficiënt is ze niet, hè?

Don Alberto, ik ben heel even weg.

Ik moet iets doen voor Doña Cristina en Doña Bárbara.

Kijk nou, Batman en Robin. - Wat doen jullie hier?

We werken hier. We komen onze spullen brengen.

We willen 'n kantoor, met onze meubels, en een nieuwe secretaresse.

Die van jullie is namelijk niet erg rap.

Kan ik je even spreken? - Natuurlijk.

Vertel je me wie Phillipe Ray is? Ik werk hier nu.

Werk, ja. Geen spel.

Velvet is m'n leven, Cristina. - Je meent het.

Ik wil onze problemen erbuiten laten en het zakelijk houden.

Dat betekent niet dat ik niet voor ons kind wil zorgen. Je kunt op me rekenen.

Dank je, Alberto.

Ik hou Bárbara wel in het gareel. Ik wil geen problemen veroorzaken.

Ik heb een huwelijksontbinding aangevraagd. Het kan snel rond zijn.

Ik ga je het niet makkelijk maken. - Hou het gewoon redelijk.

Ons kind verdient geen ouders die elkaar haten.

Vertel jij hem over je affaire met die naaister?

Mateo heeft me verzocht z'n huis per direct te verlaten.

Ik zal daar niet meer kunnen logeren.

Alberto laat ons huwelijk ontbinden.

Waar is m'n zonnebril? Ik word verblind door jullie schoonheid.

Je weet dat we vanaf nu hier werken, Raúl?

Cristina en ik gaan over de nieuwe sieradencollectie.

Dat is fantastisch nieuws. Gefeliciteerd. We vieren het vanavond, in de Pausa.

Een fles champagne, Bárbara, jij en ik.

Wat kijk je sip. Ik wil het niet zien. Weg met dat sippe gezicht.

Zie ik een glimlach? Goed zo. Vanavond om tien uur in de Pausa.

Werken is niks voor hen. Twee keer vroeg opstaan en ze kappen er al mee.

Ik zou me iets meer zorgen maken. Bárbara is een serpent...

met een uitstekende leerlinge. - Twee dagen, Alberto.

Dat zei je ook tegen haar, en ze zit nog steeds in je huis.

Vandaag vertrekt ze.

Gisteravond gaf ze een afscheidsparty. - Een party?

Wat is er zo grappig? - Ze speelt gewoon met je.

Ze doet wat ze wil. - Ze vertrekt vandaag, oké?

Straks vergeet ik nog hoe macho ik ben en begin ik te dansen en smeken.

Dank je wel, Mateo.

Waar ga je heen?

Zoek de beste tapdansleraar van Madrid en maak een afspraak.

Zei hij nou tapdansleraar? - Zo klonk het.

Mateo, ik wil je even spreken. - Mooi. Je vertrouwt me weer.

Laten we geen oude wonden openrijten.

Het gaat over die twee draken. - Bárbara en Cristina? Geen zorgen.

Ik snap dat je jaloers bent, maar ik heb allang niks meer met Bárbara.

Als je ooit weer met haar flikflooit, ben je nog niet jarig.

M'n klasgenoot, José Luis, zoekt 'n baan en hij lijkt me geschikt als secretaris.

We kunnen 't goed vinden en we kunnen elkaar helpen. Hij is de ideale kandidaat.

Waarom volgt hij dan nog een opleiding op zijn leeftijd?

Jij bent anders, jij hebt een baan.

Dat kan ook voor hem gelden. Wat is het probleem? Kijk naar z'n cv.

Liever hem dan een onbekende man. - Man? Je bedoelt vrouw.

Dus dat is het. Je wilt nog een strak kontje om naar te loeren.

Pardon? - Hou je niet van de domme.

Zul je het overwegen? - Als je denkt...

Dank je wel. Je zult er geen spijt van krijgen.

Moeder, niet zo snel. - Jongen, je moet niet zo klagen.

Ik klaag ook niet, hoewel ik daar genoeg reden toe heb. Je bruiloft bijvoorbeeld.

Hou daar 's over op. Het was onze dag.

Die je vierde met al je vrienden uit de stad, maar je negeerde mij.

De Montesinos trouwens ook. Wat een stelletje.

Ik was de moeder van de bruidegom en ik stond niet eens op de foto.

Daar hebben we 't al over gehad. Niemand heeft iets tegen u.

Er waren mensen uit Madrid... - Die je elke dag ziet.

Hoe vaak zie je je moeder nou per jaar?

Ik hoop niet dat je me hier wegstopt in een kamer.

Ik ken hier niemand en je weet dat ik verlegen ben.

Hallo, ik ben Conchi, Pedríns moeder. Aangenaam.

Dag, ik ben Conchi, de moeder van Pedrín.

Goedemorgen. Conchi, Pedríns moeder. Aangenaam.

Noem me geen Pedrín en stel je niet aan iedereen voor.

Laat me toch.

En m'n vader, broer en eerste vriendje heetten Pedrín.

Waarom schaam je je voor je naam?

Hij moet nu niet niks van me hebben, maar vroeger hing hij aan m'n rokken.

Kijk deze foto. - Niet doen.

Poedelnaakt. Schattig, hè?

Let maar niet op haar. Ze is net aangekomen. Zullen we gaan?

Praat toch niet zo gek.

Doña Conchi, daar bent u. Wat leuk. Hoe was de reis?

Erg lang, en de wegen hier zijn 'n ramp, ook al is dit de hoofdstad.

En ik kan niet tegen die drukte. - U ziet er anders goed uit.

Jij bent dikker geworden.

Pas maar op dat je niet meteen uitdijt, zoals tante Angustias.

Moeder. - Ik bedoelde het goed.

Zullen we u ons appartement laten zien? Dan ziet u hoe leuk we wonen.

Deze kant.

Dit is ons liefdesnestje. Hoe vindt u het?

Het nest heeft alleen nog een paar takken nodig.

Erg schoon is het niet.

Pedro zou vandaag stoffen, maar hij moest u halen, dus hij had geen tijd.

Ben je daarom getrouwd, zodat jij kunt schoonmaken?

Je zit behoorlijk onder de plak.

En jij moet 'n man geen vrouwenwerk laten doen. Waar slaap ik?

We zullen plaats voor u maken.

Maar u hebt toch wel iets gereserveerd ergens?

Moet moeder in een ongezellig pension?

Pedro, kun je even komen?

Ik laat m'n moeder net haar kamer zien. - Haar kamer?

Conchi. Pedro's moeder. Aangenaam. - Aangenaam, mevrouw.

Ik vond het erg spijtig dat ik niet bij de bruiloft kon zijn.

Spijtig was het zeker. Iedereen negeerde me.

Ik moet uw zoon helaas even meenemen.

We hebben veel werk te doen. - Geen probleem.

Geen betere erfenis dan werk en ijver.

Zeker. Helemaal waar.

Kom, Pedro. Hoe eerder we beginnen, hoe eerder we klaar zijn.

Blijf jij bij haar? - Oké. Niet te lang wegblijven.

Moeder, vermaak je.

Wat is die Don Emilio een heer. - Ja, hij is erg charmant.

Wat wilt u graag doen? Wat zijn uw plannen voor Madrid?

De boel eens flink poetsen. Zo kan mijn Pedrín natuurlijk niet leven.

Maak maar een emmer met sop.

Ik wist echt niet dat m'n moeder hier zou logeren.

Is tante Conchi hier? Dat wist ik helemaal niet.

Praat later maar verder. Aan het werk. Dit hele kantoor moet leeg.

We moeten ruimte maken voor Doña Cristina en Doña Bárbara.

Het moet zo snel mogelijk gebeuren, dus een beetje doorwerken.

Jullie zullen van hen orders krijgen. - Van hen?

Ja. Dit wordt ons kantoor. Haal het leeg en zet onze meubels neer.

Duidelijk? Prettige dag nog. - Prettige dag.

Alles is genummerd, dus haal je niks geks in je hoofd.

Als je niet oppast, jatten ze alles.

Een kostbare Venus de Milo wordt nog gebracht. Zet maar in m'n kantoor.

Die zul je vast ook prachtig vinden.

Hup, aan de slag.

Wat een prachtig kantoor. - Waarom stond dit eigenlijk leeg?

Wat een stof. - Wat doen jullie hier?

Weet je het nog niet? Arm kind, van de hemel in de hel beland.

Maar je eigen broer kun je niet...

We gaan de nieuwe sieraden ontwerpen en dit wordt ons kantoor.

Toe maar, Bárbara. Jij, werken?

Heb je al een wekker of weet je niet wat dat is?

Gelukkig zitten we ver van jouw kantoor. O nee, die heb je niet.

Sterkte. Wij zullen het nodig hebben.

Stuur die twee weg.

Ook goedemorgen.

Ik meen het. Ik werk niet met die twee samen.

Heb je al je spullen? Als ik vanavond thuiskom, wil ik dat alles weg is.

Je denkt nog steeds dat je me kunt dumpen en dat ik niks ben zonder jou.

Maar ik heb jou niet nodig, Alberto.

Dat is fijn om te weten. En nog iets, voor ik het vergeet.

De country club, al je etentjes en je schoonheidsbehandelingen...

zijn vanaf nu voor eigen rekening. Je bent nu verantwoordelijk voor jezelf.

En je hebt nog 'n openstaande rekening voor alle jurken die je hebt gepakt.

Die mag je in termijnen betalen.

Als je denkt dat je me zo terug kunt pakken, heb je het mis.

Susu, schat, hoe is het?

Wat fijn. Hé, ik heb enorme lekkage thuis...

en ik kan wel naar een hotel, maar ik dacht...

Nee, geen probleem. Ik begrijp het.

Ja, ik red me wel. Geen zorgen. Dikke zoen.

Belinda, hoe is het?

Ik bel om het volgende. Ik heb lekkage thuis.

Nee Jimena, het geeft niet. Ik snap het. Geen probleem.

Laten we gauw 's koffie drinken.

Geen probleem, Coco. Ik snap het helemaal.

Dikke zoen.

Elvira, laat m'n spullen vanavond naar de winkel brengen.

Laat de chauffeur maar naar de achteringang gaan.

Phillipe Ray. - Om God te dienen, en u.

Is er een verschil tussen die twee?

Klopt het dat je vandaag jarig bent? Gefeliciteerd.

Als cadeautje heb ik voor je geregeld dat Raúl de la Riva...

je fantastische ideeën wil aanhoren.

Hé, kijk nou.

Hier is hij al. Ik ben een en al oor.

Oké, ik dacht aan een lijn die eenvoudig en toch gewaagd is.

Lage hals, bovenste gedeelte van kant, duidelijke taille, uitlopende rok.

Niet slecht, maar dat deed ik al in '56.

Ik had iets radicaal anders in gedachten.

Sober, elegant...

maar met vrije, moderne accenten in de lijnen en details.

Pasteltinten, rustige stoffen.

Ik dacht dat je ideeën op waren.

Deze tuin droogt nooit uit, ook als ik 'm geen water geef.

Nou? Wat vind je ervan?

Ik vind het nogal... serieus. - Precies.

M'n collectie gebaseerd op de frivole jaren '20 hebben ze gejat.

Oxford verkoopt nu vrolijkheid.

En wij verkopen droefenis? - Nee, soberheid.

Soberheid. Lichtheid, maar zonder het de hele tijd te laten zien.

Volwassenheid. Ik kan niet met mezelf concurreren...

en ik wil niet dat ze me alleen maar als die uitbundige idioot zien.

Uitgaan van een klassieke basis en dan vernieuwen.

Waarom vernieuwen we niet vanaf de basis?

Dat is wat ik probeer te doen, Ana.

Dit belooft weinig goeds.

We werken net een minuut samen en we zijn nu al als dag en nacht.

Dat is het.

Onze volgende collectie wordt 'dag en nacht'.

Een dubbele lijn, voor elk moment van de dag.

Jij doet de avondlijn, ik de daglijn.

Nog beter: jij doet de avond en ik doe de dag.

Klassiek en modern.

Ze vullen elkaar aan zonder dat ze elkaar in de weg zitten.

Net als jij en ik.

Ik vind het geweldig. - Ik ook.

Kom. - Waarheen?

Aan het werk.

Je bent goed.

We hebben die samples van Don Esteban nodig.

Er is veel haast bij. Anders vervliegt onze inspiratie.

Ik heb ze helaas nog niet. Don Esteban zou hier gisteren zijn.

Hij belde. Hij had een medisch spoedgeval.

Een medisch spoedgeval? - Hij moest naar de dokter.

Er is vast niks ernstigs. - Ik hoor wel wanneer hij beter is.

Hij zal die samples zo snel mogelijk brengen.

Oké.

Hebben jullie al iets?

Jazeker. Onze jarige job mag het je vertellen.

We denken aan een dubbele collectie. Raúl doet de jurken voor overdag.

Sober, maar in een moderne De la Riva-stijl.

En ik doe de avondlijn. - Ja, apart en verrassend. Ga verder.

Die wordt iets uitbundiger, met wijde rokken, kant, kristallen.

De klant draagt overdag De la Riva en 's avonds Phillipe Ray.

In lijn en stijl vullen ze elkaar aan, maar toch zijn ze heel verschillend.

De designs staan op zichzelf, maar de collectie moet worden gezien als geheel.

Stel je het even voor. Doe je ogen dicht.

Night and Day.

Raúl de la Riva en Phillipe Ray.

Ray de la Riva. - De la Riva Ray is beter.

En op welke termijn?

Señor O'Brien is hier.

Sorry, jullie moeten gaan. Hij is een hele saaie schoenfabrikant.

Señor O'Brien.

Willen jullie ons excuseren?

Sorry dat ik u zo snel liet komen, maar het is belangrijk.

U legt de lat wel erg hoog. - Als u wist hoe ik danste...

Mijn motto is: Niks is onmogelijk. Mag ik?

Had u zoiets in gedachten? - Dat is precies wat ik wil.

Aan de slag dan maar.

Nu? Hier?

Ik begon op m'n vierde en was op m'n 20e pas goed.

U wilt vanavond uw vriendin verrassen, dus we hebben geen tijd te verliezen.

Dat lijkt nergens naar.

Op de derde tel moet u uw voet neerzetten.

Wat doen die twee in de westvleugel?

Gaan ze sieraden ontwerpen of dinosauruseieren zoeken?

Het zal er wel bij horen, dat ze moeten graven naar diamanten.

Hoe vindt Ana het dat Cristina hier is? - Wat denk je?

Ja, arme Ana.

Vanavond maak ik het goed.

Ik ben heel even weg en u neemt al pauze? Doorgaan.

Ja? - Waar blijf je?

Don Emilio verwachtte je.

Er was een probleem met de stoffen. - Wat dan?

Je wilt ons toch als klant? Hiermee kweek je niet echt nieuw vertrouwen.

Ik doe m'n best. - Dat is niet genoeg.

Don Emilio is nu inkoopmanager.

Je wordt dus meer in de gaten gehouden.

Wanneer is dat gebeurd?

Je zult echt je best moeten doen om hem voor je in te nemen.

Bedankt voor je advies...

maar m'n leven is gecompliceerd. - Zeg dat tegen Emilio als hij je ontslaat.

Kom verder. Fijn dat je bent gekomen, Pilar.

Ik hoop dat het belangrijk is. Ik heb weinig tijd.

Wat is het probleem?

Lucía is hier en ik heb geen geld om haar weg te sturen.

Ik weet dat 't niet de eerste keer is... - Nee, maar wel de laatste keer.

Jij hebt het geld van je vrouw verkwist door je keuzes. Het is jouw probleem.

Ik ben heus niet zielig. Dit is een praktische zaak.

Lucía kan m'n relatie met Blanca in gevaar brengen.

Je bent toch niet verliefd op haar? - Nee.

Maar als ik haar nu dump, zijn de deuren gesloten.

Lucía is jouw probleem.

Dit keer ga ik het niet voor je oplossen.

Je vergist je. Lucía is ons probleem.

Als ik val, vallen we samen.

Dames. Een beetje orde, graag.

Onder jullie bevindt zich ongetwijfeld de perfecte kandidate voor deze functie.

Ik wens jullie veel succes.

Sta je de koopwaar te keuren?

Doe niet zo gek. Ze hebben amper talent.

En wat strakke kontjes betreft...

Hier is het cv van José Luis.

Komt voor elkaar. Je weet dat ik geen nee tegen je kan zeggen.

En ik weet hoe ik je ga bedanken. - O ja?

Don Mateo, wat denkt u wel niet?

Sorry, José Luis. Andere keer.

Goeiemiddag.

Tijd voor nieuwe contacten, om te beginnen een nieuwe secretaresse.

En een nieuwe huisgenote. - Zullen we beginnen?

Zij is niet slecht.

Niet zo heel slecht.

Wat is het moeilijk om een goede secretaresse te vinden.

Jullie zijn erg veeleisend. Er zaten best een paar goede kandidaten bij.

Goed, we zoeken verder.

Denk dit keer met je hoofd, niet met dat andere.

En dit cv? - Niet interessant. Dat is een man.

Waarom zou een man niet interessant zijn?

Iemand op wie ik m'n mannenhaat kan afreageren.

Misschien kan hij je ook helpen verhuizen.

Wie weet. Goed, dat is dan besloten.

Laat je mokkel dat bureau bellen. Ik wil een secretaris.

Eindelijk. Ik zit hier de hele dag in m'n eentje, zonder gezelschap.

Sorry, Doña Conchi. Ik wilde vanavond voor u koken...

omdat Pedro geen tijd heeft. - Klaag niet over m'n zoon.

Je hebt de beste jongen uit Porrillos.

Maar dat hoef ik jou natuurlijk niet te vertellen.

Jij bent beter dan die vorige. Die vluchtige.

Rosamari? - Nee, die andere. Clara.

Doña Conchi, u weet toch dat Clara mijn zus is?

Ja. Ik kan toch eerlijk tegen je zijn?

Maar je had echt niks hoeven kopen. Ik heb al eten.

Allemaal dingen die Pedro lekker vindt.

Zelfgemaakte worst, Margarita.

Dat is aardig van u. Maar is dat niet wat te zwaar bij 't eten?

Helemaal niet.

M'n man at het elke avond sinds onze trouwdag, en hij was altijd kerngezond.

Maar ik ben met Pedro getrouwd, niet u, en hij is dol op mijn kool...

dus we bewaren die worst voor een andere dag. Punt uit.

Dat is de laatste, toch? - M'n rug voelt als een trekharmonica.

Dat komt niet van het tillen, maar van je activiteiten met Rita.

Was het maar waar. Met m'n moeder erbij zeker?

Zolang zij er is, wordt er niet gevoosd.

Jouw liefje is in elk geval niet mijlenver hiervandaan.

Hoe gaat het? Heb je haar gesproken?

Vanavond spreek ik haar, na haar concert in Torrevieja.

Zullen we?

Ik tel tot drie.

Eén, twee, drie.

Zeker die Venus de Mirlo.

Het is loodzwaar. Oké, nog een keer.

Trekken. Harder. Pas op voor die tree. - Welke tree?

Allejezus.

We zijn de klos.

Nu zijn we echt de klos. - We worden op staande voet ontslagen.

Of we moeten dit vergoeden.

Raap jij alles bij elkaar, dan haal ik lijm.

Hoe bedoel je? Waar moet ik alles laten? In m'n zak?

Ik kom voor de vacature. - Ze zoeken een secretaresse.

Dan schaf ik wel zo'n jurk aan. Maar ik ben uitgenodigd.

Die zwarte zou u goed staan. Zevende verdieping.

De trap? - Nee, de lift.

Moment. Dank u.

Pardon. Ik heb een sollicitatiegesprek. Ik ben ietwat nerveus.

Bent u hier ook voor... - Ja.

Als het om looks gaat, kan ik wel inpakken.

Ik ben geen kandidate. Ik ben de...

Dit gebeurt vaker. Het is zo opgelost.

Rustig maar. - Rustig? Ik heb last van claustrofobie.

Normaal ademen.

Tel tot drie. Eén...

Doorademen.

Adem dan. Twee. - Twee. Ik haal adem.

Drie.

Hier.

U wilt toch een goede indruk maken? Loop maar mee.

We hebben een nieuwe kandidaat. Kom verder.

Ik zei dat ik geen kandidate was. - José Luis.

Aangenaam, Don José Luis. - Pardon?

Ik dacht dat dat uw naam was. Víctor Mendoza. En u?

Mateo. Mateo Ruíz Lagasca. - Wie is José Luis?

U bent aangenomen.

Moeten we hem niet eerst wat vragen stellen?

Hier is m'n cv.

Ik vind hem niks. - Ik wel.

Geboren in Valladolid. - Gestudeerd in Salamanca.

Goed cv. Hebt u 'n specialiteit, behalve paniekaanvallen krijgen in liften?

Nou, ik heb veel administratieve ervaring opgedaan bij bedrijven in Valladolid.

Dit is geen Valladolid. Gelukkig voor u, want het is een lelijke stad.

De bedrijven waarvoor ik heb gewerkt zijn niet zo belangrijk als Velvet...

maar ik ben geschikt voor uw functie. Ik heb discipline, ik kan luisteren...

en ik vind het niet erg om over te werken.

José Luis, ga zitten. Ik kom zo bij je. - Hij is perfect.

Hebt u er bezwaar tegen om voor twee vrouwen te werken?

Ik heb een moeder en drie zussen. - Ik drie moeders en geen zussen.

Oké, dat was het. Gefeliciteerd, Víctor.

De functie is voor jou. Iets beters vinden we echt niet.

Dank u zeer. - Welkom aan boord.

Welkom. - U zult er geen spijt van krijgen.

We hebben iemand. Helaas voor je collega.

M'n secretaresse zal uw gegevens noteren.

Clara, dit is Víctor, de nieuwe secretaris.

En José Luis dan? Je hebt hem nog niet eens gesproken.

Zij wilden hem. Niks aan te doen. - Wat zeg ik nu tegen hem?

Laat mij maar. Kan ik meteen zien met wie je de laatste tijd zo dik bent.

Prima. José Luis?

Dit is Don Mateo, hoofd personeelszaken.

José Luis, het spijt me zeer, maar de functie is vergeven.

Een andere keer. - Aangenaam kennis te maken.

Het is niet anders.

Ik zie je morgen, Clara.

Het spijt me echt.

Jij kon er toch niks aan doen? Het was toch hun schuld?

Hij is trouwens erg knap.

Víctor, ik ben Clara. Hallo.

We zullen veel tijd doorbrengen samen. We kunnen het vast goed vinden.

Sorry dat we storen. Het is dringend.

De Venus de Mirlo is gearriveerd en hij is prachtig en helemaal gaaf.

Wat is er gebeurd? - Niks.

Er is niks gebeurd.

Niks. Alleen... Vertel jij het?

Wat moeten jullie me vertellen?

U hebt iets laten vallen.

Zwemmen in de zee bij Malvarrosa? - Ballroomdansen?

Laat maar zien wat jullie hebben gedaan.

Er is niks gebeurd. Doña Bárbara's beeld is een beetje...

Laat maar zien. En geen gestotter, alsjeblieft.

Wat hebben jullie gedaan?

Zie je wel dat het opvalt. - Je ziet het amper.

We lieten hem vallen. En toen...

Die armen. We wilden hem in elkaar zetten, maar we missen een arm.

We kunnen een andere arm nemen. - We wilden nog...

Hij heeft geen armen. De Venus de Milo heeft geen armen.

En als ze die wel zou hebben, zou ze jullie wurgen.

Wat is dat?

Doña Bárbara, u had een replica van de Venus de Milo besteld...

maar de interieurwinkel heeft dit gestuurd. Deze, hoe noem ik het, versie.

Kunstenaars. Haal dat ding hier onmiddellijk weg.

Dit is de laatste keer dat ik jullie problemen oplos.

Is dit een hobby of willen jullie hier een carrière van maken?

Ik ben verantwoordelijk voor het personeel...

en ik accepteer geen employees die hun plek hier niet verdienen.

Dit was de laatste keer.

Mijn hemel, wat is er met Don Emilio?

Hij is goed chagrijnig.

Eerst dat gedoe met dat beeld, toen dat lijstje.

Wat was dat voor lijstje? - Niet hier.

Wat denk je? Dingen die hij nog wil doen in z'n leven.

Don Emilio, dansen? Hij is stijver dan dit beeld.

Wij standbeelden hebben ook het recht om te dansen.

Ja, kom maar. Voorzichtig. Ik heb hem.

En als Don Emilio graag wil dansen, gaan we hem daarbij helpen.

Schandalig lekker, moeder. - Ja, toch? Je vrouw wilde kool maken.

Kool is voor konijnen. - Wie wil er groente als je worst hebt?

Flinke heupen heb je. Dat is in je voordeel, als je kinderen krijgt.

Ik was altijd heel fijntjes gebouwd. - Heel fijntjes. Nog wat spek?

Ja, doe maar. Er is altijd ruimte voor spek.

Zeg, Doña Conchi, wanneer hebt u die onderzoeken?

Morgen, maar ik denk erover om het te verzetten.

Ja? Waarom? - Niet lachen, hoor...

maar deze stad is te groot voor mij. Misschien moet ik nog even wennen.

Als ik me op m'n gemak voel, ga ik naar de dokter. Het is toch niet urgent.

Maar waarom moet u hier gewend raken?

Wil je me soms weg hebben? - Nee, ik wil u alleen maar helpen.

Als u wilt, ga ik morgen met u mee naar de dokter.

Wat aardig van je. - Nou ja, hoe eerder u gaat...

hoe eerder u weer naar huis kunt.

Waar bleef je? Ik wacht al tien minuten.

Schiet op. Ik moet nog naar de Ritz.

Zes, twee, acht, negen, één.

Hotel Riviera?

Mag ik de beroemde Luisa Rivas spreken?

Haar geliefde. Ja, ik wacht.

Luisa?

Niet op haar kamer? Het concert is twee uur geleden afgelopen.

Het spijt mij nog meer. Goedenavond.

Je weet toch dat je niet in de vrouwenvleugel mag komen op dit uur?

Het spijt me. Ik dacht dat ik iets hoorde. - Ik heb betere smoezen gehoord.

Gauw, terug naar je kamer. - Goedenacht.

Nog nieuws over Esteban?

Hij verschijnt in uw leven, krijgt wat hij wil...

en verdwijnt net zo snel als hij kwam.

Ik krijg het vermoeden dat we Don Enrique valselijk hebben beschuldigd.

Esteban zou zoiets nooit doen.

Waarom...

bent u dan zo zorgelijk?

Wat doet u hier? - Hallo.

Ik wachtte op u. Ik wilde u deze teruggeven.

Dank u. - U bedankt.

Gefeliciteerd met uw aanstelling.

Ik hoop aan uw verwachtingen te voldoen.

We zullen morgen wel zien.

Grapje. Gaat u naar beneden?

Ik denk dat ik de trap neem. - Verstandig.

Angsten zijn er om te overwinnen.

Prettige avond nog. Zorg dat u morgen goed uitgerust bent.

Wat een dag.

Goedenavond.

M'n scooter?

Wat doe jij hier? - Je belt me niet terug...

dus ik wilde met eigen ogen zien hoe gecompliceerd je leven is.

Maak je geen zorgen. Ik zal het een stuk eenvoudiger voor je maken.

Niet te geloven. Zo jong?

Ik wil je nooit meer zien. - Ze is m'n dochter.

Je gaat toch niet met haar? - Lucía, alsjeblieft.

Alberto, ik ga. Wauw, wat zie jij er chic uit. Toch niet voor...

Ana's cadeau. - Zal ze blij mee zijn.

Ga je iets doen met Clara? - Nee, ze is boos vanwege José Luis.

Heb je die secretaris gezien? - Ja, met Clara. Erg aardig.

En knap? Vind je hem knap? - Je gaat me toch niet vertellen...

Hou je mond.

Wil je een secretaris? - Grapjas.

Luister. Er gebeuren wel eens dingen die je niet verwacht...

en eerst zeg je 'nee, absoluut niet', en later 'ja, natuurlijk'.

Ineens kun je niet meer zonder. - Dat heet liefde, Mateo.

Clara is dol op je. Ze gaat heus niet bij je weg.

Succes, danser.

Woont hier iemand die jarig is?

Ja, iemand die dacht dat je niet meer kwam.

Hij is prachtig.

Naar je smaak? - Heel erg.

Kijk er maar goed naar, want je zult de komende tijd niks zien.

We zijn op een hele bijzondere plek.

Ik ben hier opgegroeid. We zijn in de winkel.

Je hebt geen idee waar we zijn.

We zijn in de cinema.

Weet je nog, de eerste keer dat we naar de cinema gingen?

Weet je nog welke film? - Ja.

Wat vind je zo leuk aan hem? - Dat is Fred Astaire.

Hij is niet erg knap. - Hij is de beste.

Is dat zo? Wacht maar.

Waar ga je heen?

Doe je sjaal maar af.

Ober, een fles van uw beste champagne.

Hoe is het met m'n meisje? - Niet zo goed als met jou.

Je ziet er prachtig uit. En Alberto? Komt hij ook?

Nee, Alberto komt niet. - Ik heb iets wat je zal opvrolijken.

Phillipe Ray en ik gaan geschiedenis schrijven.

Dat is fantastisch. - En jij speelt daar een grote rol in.

Ik?

Jij was namelijk de eerste...

die vertrouwen had in 'hem'...

met je trouwjurk.

Ik weet niet waar je het over hebt. - Nee? Echt niet?

Cristina, soms ben je erg traag van begrip.

Oké. Phillipe Ray... is Ana.

Ana is Phillipe Ray.

En we kunnen het goed vinden. Het is echt een unieke samenwerking.

We gaan iets heel moois doen samen.

Cristina, gaat het? Wat is er?

Alberto heeft iets met Ana.

Is het feest al begonnen?

Wat was ik blind. Hoe kan ik werken met iemand in wie ik niet geloof?

Moet ik een collectie ontwerpen met iemand die ik niet respecteer?

Raúl staat nu aan onze kant. Zij kan lekker terug naar de boerderij.

Hallo. - Moeder.

Zou u niet eerst kloppen? - Ik was bij de dokter.

Alles ging goed. - Jammer.

José Luis? Nee, te laat. Maar Víctor is erg charmant en hij bevalt prima.

Waarom zegde hij z'n afspraken af?

Hij had een goed excuus. - Zoals altijd.

Lucía? Dit is een familiebedrijf en jij bent deel van de familie.

Ze kan morgen beginnen.

Uw voorstel is interessant, maar u hebt niemand nodig met meer ervaring.

Patricia?

Vergeet het maar. Hij tekent nooit als Patricia niet van de partij is.

Ik werk niet samen met die slet. - Heb je 't over mij?