Original subtitles

Dit is mijn menselijke stem.

Hallo.

Hopelijk bereikt dit signaal jullie op Anthea.

'Hopelijk'...

is een woord dat jullie niet begrijpen.

Op aarde zou men jou...

mijn vrouw noemen.

Ons nageslacht zou men onze kinderen noemen.

Toen ik jullie verliet, had ik geen twijfels of spijt.

Er was alleen de taak die mij te wachten stond.

Maar nu overkomt mij iets onmogelijks.

Emotie, menselijke emotie, heeft geen enkele toepassing in Anthea.

Mijn adept Thomas Newton communiceerde met zijn vrouw via deze televisiesignalen...

zoals ik nu met jullie communiceer.

Ik stuur deze boodschap om uit te leggen wat mij nu overkomt.

Het ziet ernaar uit dat ik...

verander.

Ik heb Newtons ontwerp voor een kwantumfusiemachine vertaald...

maar dat was pas het begin. Ik moest nog twee fasen afwerken.

Fase n: de machine bouwen.

Fase twee: een brandstofmodel vinden om haar aan te drijven.

Toen begon het uit elkaar te vallen.

De waterstofisotopen protium, deuterium en tritium waren geschikt voor fusie...

maar waren niet van toepassing op Newtons ontwerp.

Dus we hadden de machine, maar konden die niet activeren.

Waarom zou Newton me lichtjaren laten reizen...

om onmogelijke instructies op te volgen?

Het voortbestaan van twee planeten was afhankelijk van mijn succes.

Het hield geen steek. En toen herinnerde ik me zijn woorden.

Mensen. Je moet met hun ogen zien.

Ik kende zijn bedoeling of beweegreden niet, maar ik moest het proberen.

Dus ik besloot op onderzoek te gaan naar wat mensen...

mens maakt.

Een gecontroleerd experiment vereist een geschikt uitkijkpunt.

Mijn keuze viel op de 21ste-eeuwse incarnatie van de waterpoel.

Op Anthea leven wij als drones zonder keuze.

Er zijn geen beslissingen of alternatieven, geen vari teit of voorkeur.

Er zijn alleen toegewezen taken en de uitvoering hiervan.

Maar op aarde hebben mensen een duizelingwekkend aantal keuzes.

Macchiato, dubbele latte, gezouten karamel, mokka-meloen...

Vienna espresso, appelsmaak, koffie verkeerd, affogato, pumpkin spice...

halve cappuccino, Americano, Rwanda Hingakawa, Gala-zwart, dubbelreserve...

dip, drip, geen schuim, geen slagroom, zonder vet.

Mama zegt dat als je geen rapen lust, ik de jouwe ook moet opeten.

Zeg dus dat je rapen lust.

Hier wordt een pupa een kind genoemd.

Zelfs zij hebben keuzes.

Onze kinderen moeten gehoorzamen, maar hier zijn het instrumenten van chaos.

Mensen hebben ook uitgebreide rituelen voor hun meest basale behoeften.

Ze zijn nodeloos complex. Het beste voorbeeld daarvan...

is het familiale consumptieritueel.

Wat heeft dit voor zin?

Fornuis, tafel, bord.

Zoveel stations.

Er zijn mogelijkheden om iets van het bord te laten vallen, zoals rapen.

Wil je de rapen uitbraken?

Je hebt 'braken' gezegd. Larvebraken.

Moeten we een emmer op de grond zetten? - Zo doen we dat niet op Anthea.

Waar is Anthea? - Canada.

En dan gebeurt dit.

Ze spreken tot hun god.

Dank U, Heer, voor het eten dat we gaan ontvangen.

Maak ons bewust van andermans behoeften.

Almachtige God, dank U. Amen.

Complex. Ik kom hier nog op terug.

Wat heb je vandaag gedaan, Molly?

Dit ondankbare kind heeft een trap naar de hemel gemaakt met blauwe Lego.

Hoe was het vandaag in het lab? - Hij heeft een eerste indruk gemaakt.

Je had erbij moeten zijn op Juzzies eerste dag als baas van haar lab.

Ze vergat woorden. - Dat doen mensen niet.

Mensen hebben hersenwindjes. - Wat is het met braken en windjes vandaag?

Ik heb er net een gelaten.

Alsjeblieft, juffrouw Windje.

Ze hebben hier nog iets anders. Ze noemen het vreugde.

Een emotie aan de uiterst positieve kant van hun spectrum.

Hoe ontwrichtend ook, het lijkt het ultieme doel te zijn.

Het is even normaal en vanzelfsprekend als zeldzaam...

en ongrijpbaar.

Vrouw, heel even wenste ik...

Nog zo'n woord dat ze hier hebben.

...dat jij dat ook zou voelen.

Zouden Antheanen het ooit hebben gevoeld?

Maar ergens vraag ik me af of het net beter is van niet.

Tijdens mijn tijd op aarde heb ik geleerd dat vreugde een prijs heeft.

Die prijs is verdriet.

Verdriet is een roofdier.

Ik kon het toen niet weten, maar het kwam voor ons allemaal.

Vanwege mij.

Op deze planeet bestaat een concept dat natuurlijke selectie heet.

Variaties in gedrag verhogen het vermogen van een organisme om te overleven.

Of net niet.

Dit is vooral het geval bij mensen.

Deze mensen zijn er uitzonderlijk goed in.

Elke generatie produceert een selectie geesten die ons nieuwe werelden laat zien.

Een van die geesten behoort toe aan de vrouw Justin Falls.

Op Anthea zou ze een adept zijn.

We moeten van atomen in chaos naar geordende atomen gaan.

We willen een golfpatroon dat er zo uitziet.

We moeten de twee golffuncties uitlijnen voor de coherentie.

Ik heb een algoritme opgesteld.

Op aarde heeft ze een algoritme voor fusie bedacht dat z'n tijd ver vooruit was.

Daarom moest ik haar van Newton zoeken.

Een supercomputer zou een quintiljoen berekeningen per seconde moeten maken.

Die computer bestaat niet.

Die computer bestaat niet. - Het algoritme moet simpeler.

Als het algoritme te simpel wordt, wordt het proces instabiel...

Ik haat alles.

Het gamma van emoties dat mensen dagelijks doorlopen, is absurd.

Aanbidding, amusement, angst, eerbied, opgelatenheid...

verbijstering, verveling, verwarring, honger, walging...

opwinding, horror, nostalgie, woede, opluchting...

romantiek, verdriet, tevredenheid en verrassing.

Ja, ik heb ze alfabetisch geordend.

Als het makkelijk was, zou het geen fusie zijn.

Fusie. Het is mogelijk. - Fusie. Het is mogelijk.

Fusie. Het is mogelijk. - Inderdaad.

Lucy, kom op. - Raak me niet aan.

Fusie. Het is mogelijk.

De mensen om me heen leven in angst voor angst.

Ze produceren oxytocine of endorfines, of ze copuleren, slapen of nemen pillen.

Alles om hun angstreactie uit te schakelen.

Angst voor mislukking, verlies en chaos...

zorgt ervoor dat ze de controle verliezen.

Ik snap het niet, Drew. - Ik moet je persoonlijk spreken.

Ik kan geen vlucht nemen. We komen ergens...

Ik probeer een belangrijke verdachte te lokaliseren...

Ik ben in Londen. Kom over een uur naar het Tate Modern.

Goed, ik zie je daar.

Er is weinig ruimte voor interpretatie. Gematigd of tropisch.

Ik moet je hier weghalen.

Toen de Veiligheidsraad van jou hoorde... - Mij?

Die klootzakken. Gaat het om wat ik dat gezin heb aangedaan?

Ik deed het voor mijn land. Ik leef voor mijn land.

Dat weet ik. Ze doen hun ding en denken op lange termijn.

Ze durfden niet te doen wat ik deed. - Net daarom. Voor de schijn.

Dat is de hele reden om ouders en kinderen wanhopig vast te houden.

Wat? Je zei 'wanhopig', je bedoelt 'apart vast te houden'.

Ik moest een boodschap geven en dat heb ik gedaan.

Als dank werd ik in de kelder geduwd en nu dit.

Schat, word toch eens wakker. Je had bijna niet eens de kelder gekregen.

Je lag eruit, en toen heb ik je gered. - Dat weet ik.

Drew, dat speelt een grote rol.

Je hebt mijn leven gered.

Er is niemand anders... - Laat het. Ik weet het, Spence.

Ik moest hem van jou wat vrijheid geven en dat heb ik gedaan.

De machine is bijna af en ze is bijna van ons.

Geef me nog n week. Ik moet hem arresteren.

Toe.

Angst is verweven met schaamte.

Dat lijkt hun meest destructieve constructie te zijn.

Mijn huurbaas... Ik raak wellicht mijn huis kwijt.

Kun je dat geloven? Ik heb altijd voor mezelf gezorgd.

Schaamte is angst die naar binnen is gekeerd.

Angst voor het zogenoemde zelf. Dit concept zal je niet begrijpen.

Het betekent een gevoel van individuele identiteit.

Hou nog even vol, vrouw. Het komt allemaal samen.

Elke mens heeft een zelf. Tot nu heb ik die zelf niet gehad.

Op Anthea worden we geboren als adept of drone.

We bestaan alleen om het collectief te dienen.

Maar hier is het zelf iets waar elke minuut en elk uur aan wordt gebouwd.

Hoe verbijsterend dat ook klinkt, ze weten nooit of ze goed bezig zijn.

Ik heb geprobeerd een zelf te bouwen, als een extra laag van mijn huidpak.

Hallo. - Hallo.

Je ziet er groter uit dan ik. - Dat is onmogelijk.

Het is etenstijd.

Een bevestiging van de eenheid die de orde herstelt na een dag vol onzekerheid.

Je leert.

Laten we gaan eten.

Het mes ligt rechts, naast de lepel.

Het mes ligt rechts, naast...

Met mijn nieuwe zelf begon ik te anticiperen op hun rituelen.

Dit is de menselijke versie van orde.

Zes broccoliroosjes of geen schermtijd.

Het is alsof ze vergeten dat ze elke dag onderhandelen.

Na meer dan twee moet ik overgeven. - Laten we er vier nemen, voor altijd.

Vijf. - Drie.

Vier. En morgen eet je er zes. - Nee, hoor.

En dan dit weer. Het heeft iets met de eeuwigheid te maken.

Ze geloven dat het zelf bestaat in verhouding tot iets groters.

Iets dat ze niet hoeven te zien. Dit heet geloof.

En dan over het werk.

Hoe was het vandaag in het lab?

We proberen iets complex in iets eenvoudigs te gieten.

Zoals dezelfde Lego-set maken met minder stukjes?

Precies, maar we hebben de juiste methode nog niet gevonden.

Heb je de Hartree-Fock-benadering al geprobeerd?

Dat is een te grote vereenvoudiging. - Juist. De atomische interacties zouden...

En zo is het begonnen.

Pap?

Op dat moment beseften we het belang ervan niet.

Een kleine wijziging in de toestand van een deterministisch niet-lineair systeem.

Pap?

Het eerste scheurtje in Josiahs zelf.

Is er een verbod op achtergrondmuziek? Faraway...

Hij heet Faraday. - Faraway, Faraday, n pot nat.

Wat hoor je? - Dit is nieuw. Een ander patroon.

Instrumentatie. - Expressie.

Improvisatie.

Alles wat leeft tussen wat je voelt en wat je kunt uitdrukken.

Vanaf het puntje van je tong, net buiten bereik. Een stil gesprek.

Kom op, pap. - Vraag-en-antwoord.

Dit heet toneelkunst.

Ze bemannen de schijnwerper en benadrukken emotie en catharsis.

Kijk.

Kom niet tussen mij en mijn po zie, Miss Cynisch.

Gebeurt er niet iets bijzonders? Iets spiritueels?

Ze schrijven het niet eens neer. Livemuziek is bovenaards.

Zoals Charlie.

Improvisatie heeft n regel: ze mag niet ophouden.

Daar zijn jullie, in een kamer vol mensen die jullie niet kennen.

Jullie cre ren samen.

Vrouw, ik zal je nu uitleggen wat jazzmuziek is.

Jazz is ontstaan aan het begin van de 20ste eeuw in de VS...

in New Orleans, ook wel bekend als de wieg van de jazz.

Maar eigenlijk vindt jazz z'n oorsprong bij slaven...

die vraag-en-antwoordmuziek met zich meenamen toen ze thuis werden weggehaald.

Vraag-en-antwoord.

Vraag-en-antwoord, onafscheidelijk. De muziek van overleving.

Je kunt het je niet voorstellen, maar muzikanten praten met hun instrumenten.

Ze vertrouwen erop de volgende noot te zullen spelen, zelfs al is die onbekend.

Hier bestaat een woord voor, een afwijking in de gedragswetenschap:

improvisatie.

Mensen hebben het vermogen om te improviseren.

Een verandering in het patroon dat meteen een nieuw patroon cre ert...

zonder blauwdruk of kennis van het resultaat.

Josiah beschikte over dit vermogen op manieren die ik niet begreep.

Anders was deze boodschap pijnloos geweest.

Dit kan maar beter goed genoeg zijn om je job te redden.

Die tornado was niet echt.

Wat zeg je? - Hij was echt, maar niet natuurlijk.

Waar de tornado de grond raakte, zijn lood en zilverjodide gevonden.

Hij is kunstmatig opgewekt.

Suggereer je dat Newton de tornado heeft opgewekt?

China ontketent stormen met drones om hun gewassen te verbeteren.

Bizar genoeg is het nogal eenvoudig. - Dat is heel erg slim.

Godverdomme.

Hij had elektrische storing nodig, dus heeft hij een tornado opgewekt.

Klote. Laat hij ook huizen op mensen hun zus vallen?

We konden het signaal terugbrengen tot ergens in Zuidoost-Azi .

Ashleigh Fiore, stewardess op het vliegtuig dat Faraday naar het VK bracht...

heeft na de landing gepost.

Ashleigh Fiore. Tag haar telefoon en stuur me de link.

Er is een probleem. Ik moet je spreken.

Je bent toch een alcoholicus? - Vandaar het drinken. Gaat het?

Hoe gaat het met Teddy? Heb je hem nog gezien sinds je terugkeer?

Nee, nog niet. Je vraagt anders nooit naar Teddy.

Je bent hier vast niet om te vragen... - Je hebt tegen hem en iedereen gelogen.

Dan kan ik ervan uitgaan dat je jaren geleden ook loog over Newton.

Ik heb het patent niet gestolen, Edie. Ik ben geen leugenaar.

Je verwart me met pa. - Hij had hier zijn redenen voor, Hatch.

Hij heeft me niet willekeurig de leiding gegeven.

Ik dacht dat de buitenaardse alien wel in mijn voordeel zou pleiten.

De buitenaardse alien is geen wisser voor alles wat je hebt aangericht.

Edie, geloof me alsjeblieft: ik wil niet dat je gewond raakt of sterft.

Het gaat hier om de CIA. Ze zullen ons wissen...

en Faradays machine kapotmaken voor iemand die ooit te zien krijgt.

Zo hoeft het niet te gaan.

Preisman Thorn. - Van Thorn Oil, die gletsjers smelt?

Hij devalueert valuta's wereldwijd voor de lol.

Hij probeert me al jaren te overtuigen om OriGen in te lijven.

Edie, hij is een monster. - Hij kan ons snel beschermen.

Alleen oliebedrijven kunnen de CIA aan.

Maar ze kunnen de groene transitie niet aan.

Thorn kent de meerderheidsleider en de voorzitter van het inlichtingencomit .

Hij controleert hen. - Maar niemand controleert hem.

We bloeden leeg, dat weet je. Zonder Thorn gaan we dood.

Dit is geen vraag, maar een mededeling. Ik heb een afspraak met hem geregeld.

Ik wil dat je erbij bent.

oma, oma, ziek in bed belde de dokter, die heeft haar gered

oma, oma, jij bent niet ziek met een stok ben je zo weer kwiek

breng het ritme omhoog

Opa?

De school is die kant op.

Speelt u? - Amper.

Een van die dingen die ik betreur.

Laat me een d zien.

Amper?

Opa?

Opa?

H , liefje. Ik ben er.

Ze moeten wat testen doen, maar zo te zien was het een kleine beroerte.

Het is ok .

Geboren als Josiah Clarence Falls...

op New Providence Island in de Bahama's in 1955.

Al op jonge leeftijd was hij bezeten van muziek en energieverplaatsing.

Voor hem was dat hetzelfde.

En als een genie werd Josiah verliefd.

Hij had de vrouw gevonden met wie hij zijn bestaan wilde delen.

Ze gingen nooit naar bed zonder eerst te dansen.

Ze plantte bougainville in het hele huis. Ze gooide zijn dassen weg...

en gaf een scheerbeurt waar een barbier een puntje aan kon zuigen.

Hij kende alleen een recept voor gefrituurde schelpen en rijst met erwten.

Maar het was genoeg.

Hun liefde bracht een kind voort.

Toen zijn dochter werd geboren, deed hij haar een belofte.

Ik zal voor jou leven.

Maar Justins moeder aardde niet in dit nieuwe land.

Ze was diep geworteld in haar geboortegrond.

Op de dag dat haar moeder hen verliet...

deed Justin een belofte aan haar vader.

Dat ze hem voor altijd zou vasthouden.

Een neuroloog moet de MRI evalueren, maar zijn eerdere aandoening is verdwenen.

Het is een wonder. - Hij speelt geen gitaar.

Ik wil graag nog wat meer testen doen.

University College Hospital heeft een onderzoekscentrum...

Geen sprake van. - Het werk van een engel.

Kom, pap.

Dagen gingen voorbij en we konden de vergelijking niet vereenvoudigen...

en vonden geen alternatieve brandstof. De machine was zinloos.

be indigd

Ik was aan het falen.

Steeds opnieuw.

Het is te hoog. - Wacht even.

Laat me even... - Stop nu.

Toen begreep ik voor het eerst wat schaamte was.

En schaamte werd iets anders.

Waarom heb je het gestopt? - Het is onstabiel.

Het algoritme is te gevaarlijk om te blijven gaan.

Dit is een lab. Wat is jullie job, denk je?

Is je gevraagd om te stoppen?

Iedereen naar buiten, nu. Jij blijft hier.

Hoe heb je hem geoptimaliseerd?

Ik heb hem mijn DNA gegeven. - Wat?

De dominantie van de transfusie herschrijft zijn genetische code.

De dominantie van de transfusie? Mijn pa wordt...

Dat kan ik niet bevestigen, maar we zijn aan het falen.

Jongens, Lucy kwam net schreeuwend mijn kantoor binnen.

Ze be indigde een actief experiment. - Hou op over Lucy.

Er gebeurt iets met mijn vader en het is geen beroerte.

Misschien zit hij tussen versnellingen. - Hoezo? Waar verandert hij in?

Ik heb hem hersteld. Hij zal langer leven dan jij.

Je hebt hem hersteld? - Ik herken hem niet.

Ik heb zijn analoge, representatieve ruimte verwijderd.

Hij was die ruimte. - Dat is nu niet belangrijk.

Stop. Wat het ook is, je vader heeft een dokter nodig.

Daar komen we net vandaan. - Iemand die we kunnen vertrouwen.

Dat kan ik regelen.

Ok , Zach, geef me de vijf. Tot ziens.

Je komt hier opdagen alsof... - Teddy, het spijt me.

Het spijt je?

Is dat alles?

Drie lettergrepen die drie jaar verdriet, woede en rancune moeten innemen?

Ik kan je meer lettergrepen geven.

Nu? Goed dan.

Zoals je weet, ben ik ontslagen, verbannen en emotioneel uitgeleverd.

Ik moet werken. - Ik heb het verpest.

Ik schaamde me en wilde dood, dus ik ben gevlucht.

Wat doe je hier nu?

Ik wil dat je iets bekijkt. En ik heb je altijd willen terugzien.

Luister, ik ben een smeerlap. Dat weten we.

Maar dit gaat niet om mij. Doe alsof ik een vreemde ben.

Het gaat om iemands leven en een onschuldige familie.

Dystonie wordt niet beter. - Precies.

Hatch, wat is dit?

Meer buitenaardse dingen.

Waar luister je naar? - Wat?

Ik vroeg waar je naar luistert. Ashleigh, toch?

Niet Ashley, maar Ashleigh. Zoals sleigh.

Ik ken u niet. Rot op. - Wat dat betreft...

Dit ken je wel, h ? Wil je 'm vasthouden? - Nee, dank u.

Goed, Ashleigh. E-I-G-H. - Nee, ja, zoals sleigh.

Ik moet belletjes aan je hangen.

Dan kun je mijn rendier zijn. Dan ben ik de Kerstman.

Moet ik een teugel in je mond stoppen?

Nee. - Kom eens hier.

Nee. - Kom hier.

Ashleigh Fiore, Maron Drive 364. Dochter van Henry, zus van Brinleigh.

Haar naam eindigt ook op E-I-G-H, h ?

Op je Instagram postte je iets over een gestoorde dag met de jet.

Er was een vreemde man op het vliegtuig, weet je nog?

Zwijgcontract. - CIA.

Ik weet dat je een lastdier bent.

Zeg wat je hebt gezien of ik klaag je aan wegens verraad...

en ik sluit je op met teugels in je mond voor de rest van je leven.

Zeg op.

Hij vroeg of de cabine onder druk stond.

Wat? - Of de cabine onder druk stond.

Waarom wilde hij dat weten?

Hij begon een beetje zo te worden.

Zoals de ballonnen? - Ja.

Het gaat over zwaartekracht of luchtdruk.

Misschien mocht het lab niet zo hoog vanwege de liften.

Zouden ze een locatie met een lage zwaartekracht nodig hebben?

Een hoge locatie met weinig zuurstof. Het gaat om hoe ijl de lucht is.

Trek bergketens na.

Ik keek in Newtons oude werk of ik iets had gemist.

Een verborgen detail dat mij naar een oplossing kon leiden.

Maar ik was verloren.

Waarom de onmogelijke wetenschap?

Waarom moest ik met hun ogen zien?

Waarom deze reis naar het zelf?

Mijn geest begon te barsten.

Tot dan had ik ons bestaan alleen door een singulier perspectief gezien...

met een singulier doel. Om de zwerm te beschermen.

Hij is in orde, gewoon verward en gefrustreerd. Hij is binnen.

Dank u.

67, 8, 1.7, 4, 0, 9, 9, 0...

Pap?

Molly, blijf hier.

Waarom zit het vast?

Molly, ga naar je kamer.

Ik ben het, Juzzie.

Juzzie...

wat gebeurt er met me?

Wat gebeurt er met me? - Het komt goed.

Bedankt voor je komst.

Je hebt iets aan je hoofd.

Hij heeft het lichaam van een veertigjarige triatleet.

Zijn saturatie is abnormaal hoog, dat zal ik in de gaten houden...

maar hij loopt geen enkel gevaar. Zijn dossier leest als een sprookje.

Hij is een mirakel. Maar de rest moet een psychiater beoordelen.

Ik begrijp dat je niet naar andere artsen kunt gaan.

Ik ben hier voor je. Bel me wanneer je maar wilt.

Bedankt.

Teddy, voor je gaat, wil ik... - Hou je mond.

Je hebt een verantwoordelijkheid.

Ik weet niet of je snapt hoe groot die is. - Jawel.

Wil je de man ontmoeten... - Ik wil niemand anders ontmoeten.

Ik wil niet meer weten dan nodig.

Verpest dit niet, Hatch. Dat zou een echte zonde zijn.

Mijn vader werd bijna van de weg gemaaid omdat hij naar bijen luisterde.

Bijen? We hebben thuis een soort die er erg op lijkt.

En?

Antheanen hoogachten bijen omdat ze zo effici nt en doelgericht zijn.

Pap? - Nee.

Dit is mijn vader niet.

Doe dat niet. Geef hier. - Pap?

Ga weg. Jij hebt hem dit aangedaan.

Ze had gelijk.

Maar zelfs toen kon ik nog niet begrijpen wat ik had gedaan.

'Ik liet de volwassenen mijn meesterwerk zien.

Ik vroeg hun of ze mijn tekening eng vonden.

Ze antwoordden: Waarom zouden we een hoed eng vinden?

Ik had geen hoed getekend.

Het was een tekening van een boa constrictor die een olifant opeet.'

Een geschenk van een kind. Een verhaal over perspectief.

En transformatie.

Ik bekeek de machine op een bepaalde manier en Josiah op een andere manier.

Maar vanuit een ander perspectief was de machine ons aan het roepen.

Vraag-en-antwoord.

Ik gaf mijn antwoord en Josiah gaf het zijne.

Expressie. Improvisatie.

Alles wat leeft tussen wat je voelt en wat je kunt uitdrukken.

Vanaf het puntje van je tong, net buiten bereik.

Gebeurt er niet iets bijzonders? Iets spiritueels?

Bovenaards.

Wordt hij nog beter?

Ik weet het niet, liefje, maar...

we hebben deze tijd met hem gekregen. Hij was gelukkig op een manier...

Je praat alsof hij doodgaat. - Nee, dat denk ik niet.

Ik ben ook bang.

Hij had jouw vergelijking. Hij wil communiceren.

Zie het niet als elektromagnetische golven.

De bijen, de gitaar en de golven zijn geluid.

Het zijn frequenties.

Vervang geluidsgolven door elektromagnetische golven.

Dan zullen de atomen harmonieus samenwerken.

Net als bijen.

We hadden een supercomputer nodig die atomen kon uitlijnen.

Die supercomputer is jazz.

Josiah zette zijn dochters vergelijking om in geluidsfrequenties.

Want muziek is mathematisch.

Hij vereenvoudigde de vergelijking en schreef het lied voor ons.

Licht betekent energie. Roze licht is stabiele energie.

Pap?

Alsjeblieft. Dit heb je op de muur geschreven.

De condensatorbatterij is opgeladen. De veiligheid staat aan.

We kunnen starten over drie, twee, n...

Het plasma is stabiel. - Dichtheid is goed.

Klaar voor verhitting.

Als mijn vader het lastig krijgt, stoppen we. Hoe dichtbij we ook zijn.

Klaar, pap?

Versnelling is onstabiel. Hij vertraagt.

Is traag slecht?

Sneller. - Voorzichtig.

Pap, probeer een hogere frequentie.

Het stort in. Stop.

Ga door. Je mag niet stoppen met improviseren, dat is de regel.

Goed, tien procent meer op de piek. Hogere amplitude.

Een beetje meer in het midden.

Dat is te veel. Halveren.

Doe dat stukje nog eens.

Dat is de resonantie.

Ga door.

Wat gebeurt hier?

We hebben een computer jazz geleerd.

Nu kijken we of hij kan spelen.

stabiel

Pap, het is je gelukt.

Dokter, hallo. - Sorry, ken ik...

Het dossier van Josiah Falls, nu.

Waarom weet ik nu pas dat de machine werkt?

Het is nacht. Toen Tim me haalde, was het al voorbij.

Waarom was je niet bij je telefoon? - Ik heb Newton gevonden.

Wat? Hoe? - Ik heb Josiahs medische dossier.

Ik heb zijn hemoglobine bekeken.

Hun bloed heeft dubbel zoveel zuurstof nodig, en dus dichte vegetatie.

We zijn op zoek naar bergketens in Zuidoost-Azi .

Dus we zoeken jungles op hoogte. - Waar is hij dan?

Hij is in Cambodja. - Wat is deze massa?

200.000 ton cement in het midden van de jungle.

Dat kan ook een silo of een dam zijn. - Hij is ondergronds.

Newton zit in een bunker.

Dat is een vreselijke auto. Afschuwelijk.

Gefeliciteerd. - Bedankt.

Het zal evenwel het gebouw nooit verlaten. - Waarom ben je zo brutaal?

Ik heb net een mirakel gezien. - En dit is 't moment dat het mirakel wint?

Ik heb het gevoel van wel. - Dan ben je een kind.

Ik heb het, Hatch. Ik heb jou.

Maar je had me iets beter voor die machine werkte, psychopaat.

Weet je wat ik absoluut heb, Hatch?

Bewijs dat je Newtons tiende ontwerp zeven jaar geleden hebt gestolen...

en dat je hebt geprobeerd het te verkopen. En ik weet aan wie.

Dus aan jouw onzin over een mirakel hangt een prijskaartje.

Je hebt je zus verraden, h ?

Je onwrikbare, fragiele zus.

Nu jullie herenigd zijn, zou het zonde zijn als ze erachter zou komen.

Hij verandert in iets Antheaans, h ?

Toen ik hem herstelde, probeerde ik jou te ontlasten.

De last is liefde.

Dat begrijp je niet.

Stilaan wel.

Je wilde de missie vooruithelpen.

Jezelf helpen.

En hem helpen.

Sorry dat ik tegen je heb geschreeuwd.

Zonder jouw vergelijking was dit nooit gebeurd.

Jij hebt ze ge nterpreteerd. - Ik heb je vader ge nterpreteerd.

Vertel me over hem.

Alles.

Hij is geboren op New Providence Island in 1955.

Mijn dates moesten naar Mingus komen luisteren.

Het was zo vernederend.

Maar hij is...

Ik ben zo dankbaar.

Dus, God... gebed.

De Antheaanse god is vooruitgang. Wij aanbidden effici ntie.

Stellen we onszelf ooit de vraag waarom?

Mensen wel.

Ze stellen zich die vraag in elk moment, elke interactie en elke zonsopgang.

Want hun god is betekenis.

Samen eten heeft betekenis.

De aanraking van een vader heeft betekenis.

De kracht van een moeder heeft betekenis.

In het begin van deze uitzending vroeg ik...

wat de zin is van de mensheid.

Wat is hun rol in het universum?

Nu weet ik het.

Als je betekenis vindt in een moment, kan het moment eeuwig worden.

De mensheid is spectaculair.

De mensheid is jazz.

En, vrouw, ze is prachtig.

vertaling: Ann Van Bogaert