Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Όταν ο Οδυσσέας περνούσε
από τις ακτές που διέμεναν
οι Σειρήνες, γνωρίζοντας
για την ανθρωποφαγία
τους, αντιπαρήλθε με
το σκάφος του και τους
συντρόφους του την περιοχή
τους, χωρίς να σταματήσει.
Τότε, απελπισμένη η Παρθενόπη
που δεν ανταποκρινόταν ο Οδυσσέας
στο θέλγητρo της φωνής της,
έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε.
Το πτώμα της εκβράσθηκε σε μια παραλία της.
Ιταλίας όπου οι τότε, μόλις νεοφερμένοι
εκεί κάτοικοι, άποικοι Χαλκιδείς από την.
Κύμη, το περισυνέλεξαν και το ενεταφίασαν
σε μνήμα. Γύρω από το σημείο εκείνο
ίδρυσαν στη συνέχεια τη νέα τους πόλη, την
αποικία που ονόμασαν Παρθενόπη, η οποία
και είναι η σημερινή Νάπολη στην Ιταλία.
«Τα μάτια σου είναι
θαμπά», μου είπε η ηθοποιός.
Ο μύθος της Παρθενόπης.
Αλλά το πάθος για την
ελευθερία έκαιγε ακούραστα.
«Γιατί η ζωή είναι τόσο
τεράστια, που μπορείς να
χαθείς οπουδήποτε.».
Απόδοση - Συγχρονισμός. Επιμέλεια © Chaos70.
Φλεβάρης 2025 © Chaos70.
Απευθείας από τις Βερσαλλίες!
Μα δεν είναι πολύ ωραίο δώρο;
Έτσι όταν κοιμάται, θα μπορεί
να ταξιδεύει, να ξεφεύγει.
- Αυτό παραπάει, Καπετάνιε. - Σιγά!
Είμαι ή δεν είμαι ο νονός του.
Raimondo και της μικρής που έρχεται;
Δεν ξέρουμε καν αν είναι κορίτσι.
Θα είναι κορίτσι, στο λέω εγώ.
Τα ξέρω εγώ αυτά!
Κοίτα τι κούκλα είναι.
- Χμμ. - Ωραία.
Κλάψε! Κλάψε και σπρώξε!
- Αχ! - Έλα, σπρώξε!
Σπρώξε!
Σπρώξε!
- Αχ! - Τα κατάφερες!
Είναι κορίτσι!
Στο είπα! Τα ξέρω αυτά εγώ!
Αύριο μεγάλη γιορτή σπίτι μου.
Πώς θα την ονομάσουμε;
Πώς θα την ονομάσουμε;
Παρθενόπη!
Θα την ονομάσουμε Παρθενόπη!
Συμφωνείς;
Είσαι θεά.
Δεν μου απάντησες. Συμφωνείς;
Φυσικά και συμφωνώ.
Το τσιγάρο μετά το
μπάνιο στη θάλασσα είναι
καλύτερο από ό,τι μετά
το μπάνιο στην πισίνα.
Ξέρεις γιατί, Sandri';
Όχι, εσύ;
Όχι.
Είμαι ακόμα πολύ νέα για να
συλλάβω όλες τις αποχρώσεις.
Και ο Raimondo;
Μπήκαμε στην άνοιξη.
Και λοιπόν;
Έχουν πάει να δουν
τη Νάπολη να γδύνεται.
Πάμε;
Μπορώ να ανέβω;
Όχι.
Αλλά μπορείς να γυροφέρνεις την άμαξα.
Θες να με αρραβωνιαστείς;
Βλέπεις το μέλλον εκεί πέρα, Sandri';
Είναι μεγαλύτερο κι
από μένα κι από σένα.
Που πας και τα επινοείς όλα αυτά;
Ταξιδεύοντας,
μέσα στην άμαξά μου.
Τι σκέφτεσαι;
Τι σκέφτεσαι;
Ascione, Franco.
Καθηγητά, μπορώ να
πάω στο μπάνιο μια στιγμή;
Στο πανεπιστήμιο να
έρχεσαι κατουρημένος
και χεσμένος, έλα και κάτσε.
Λένε ότι είναι τόσο κακός
επειδή έχει έναν πολύ άρρωστο γιο.
Ξέρεις κάτι που δεν ξέρω εγώ;
Τίποτα.
Τίποτα;
Di Sangro, Parthenope.
Εδώ κοίτα μια κουκλάρα.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Τα τρία δεδομένα κατά Gouliani.
Πρώτον, το άτομο. Δεύτερον, η
κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Τρίτον, ο τρόπος που αντιμετωπίζει
μια δεδομένη κατάσταση.
Και κατά Althusser;
Για τον Althusser
είναι η «άλλη ψυχή».
Σε αρμονία με τους ντετερμινιστές,
στρουκτουραλιστές και
τους πολιτισμολόγους,
θεωρεί την ανθρωπολογική στιγμή
ιδεολογική, αλλά
εμένα δεν με συγκινεί.
Τι σας συγκινεί;
Οτιδήποτε της Gouliani.
Μια κουλτούρα είναι ένα σύνολο
πνευματικών και υλικών αξιών,
που αντιστοιχούν στο σύνολο
των υπαρξιακών προβλημάτων,
τα οποία, ξεκινώντας
από την εξασφάλιση
τροφής, οδηγούν στη
δημιουργία έργων τέχνης.
Σε αυτό όχι μόνο συμφωνώ,
αλλά συγκινούμαι κιόλας.
Είναι το σχόλιό μου τόσο
ανούσιο που σας κάνει να γελάτε;
ΟΚ, ΟΚ, τα ξέρετε όλα.
30.
Δεν ξέρω τίποτα, αλλά μου αρέσουν όλα.
Τι δεν ξέρετε;
Δεν έχω κατανοήσει
τι είναι η ανθρωπολογία.
Οπότε, 30 μετ' επαίνου.
Καθηγητά Marotta, τι
είναι η ανθρωπολογία;
Εσείς οι νέοι θέλετε
τις απαντήσεις, αλλά
δεν ξέρετε πώς να
θέτετε τις ερωτήσεις.
- Δεν είστε ικανοποιημένη; - Όχι.
Η απάντησή σας είναι απλά
μια σπασμωδική απόκριση.
Η ανθρωπολογία είναι
η επιστήμη που μελετά
τους τύπους και τις
πτυχές των ανθρώπων
μέσα από μια μορφολογική
και ψυχολογική προσέγγιση.
Αυτή είναι η σωστή απάντηση;
Όχι, αυτή είναι μόνο η απάντηση
που μπορείτε να αντέξετε.
Lévi-Strauss, πρώτη φάση.
- Σας ευχαριστώ. - Αντίο σας.
Ω! Ο Καπετάνιος πάντα κερδίζει!
Λοιπόν, αποφάσισες;
Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω.
Το να έρθω να εργαστώ στο γραφείο σας
και να μάθω τη δουλειά του πατέρα μου,
δεν νομίζω ότι μου ταιριάζει.
Αύριο-μεθαύριο, όταν βγει
ο πατέρας σου στη σύνταξη,
θα μπορούσες να διοικήσεις
τη ναυτιλιακή μου εταιρεία.
Δεν είμαι σαν τον πατέρα μου.
Πρέπει να βρεις μια δουλειά.
Raimondo, έχεις μεγαλώσει πια.
Άστε να μπαρκάρω με
κάποιο από τα πλοία σας,
αυτό που πάει στο Βορρά,
στη Βαλτική, ως μούτσος.
Ζεις στο πιο όμορφο μέρος του
κόσμου. Γιατί θέλεις να πας στο κρύο;
Είναι αδύνατον να είσαι ευτυχισμένος
στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου.
"Io sono
[il vento", Marino Marini]
♪ Είμαι ο άνεμος ♪
♪ Είμαι η μανία που περνάει ♪
♪ και σε παρασέρνει μαζί της ♪
♪ που σε καλεί τις νύχτες ♪
♪ και δεν βρίσκει γαλήνη ♪
♪ Είμαι η αγάπη που δεν νιώθει οίκτο ♪
♪ Είμαι ο άνεμος ♪
Για τον Καπετάνιο, ανάλατος.
Χυλός! Ζη-, Ζη-, Ζήτω!
Τι να σου πω, κάνα ραγού, μπα, ε;
Είναι παράδοση, η μαμά ήταν Αγγλίδα.
Είσαι από το Μιλάνο, μια
κοτολέτα, ένα ριζότο με ossobuco...
Παρθέ’, τι διαβάζεις;
John Cheever.
Αλκοολικός, καταθλιπτικός, υπέροχος.
Παρθέ, εσύ είσαι μικρή.
Ποιος σε βάζει να ασχολείσαι με
τα προβλήματα των Αμερικανών;
Το Πανεπιστήμιο; Ξεκίνησες;
Ανθρωπολογία, 30 μετ'
επαίνου με καθηγητή τον Marotta.
Υπέροχος άνθρωπος.
Όταν είσαι νέος, όλα είναι υπέροχα.
Μεγαλώνοντας, όλα ξεθωριάζουν.
Φύσηξε αισιοδοξία.
Η βεβαιότητα της
πραγματικότητας μας κάνει
να ξεθωριάζουμε,
Tonino. Το καταλαβαίνεις;
Ο Sasà είναι ευαίσθητος.
Του μπήκε η ιδέα να
μοιράσει ένα παπούτσι
πριν από την ψηφοφορία και ένα μετά.
Εξαιρετική ευαισθησία
και σε αυτή την περίπτωση.
Μου έχει γράψει πολλές ομιλίες,
είναι μια ιδιοφυΐα της
ρητορικής και της αφήγησης.
Τον χρυσοπλήρωνα πάντα.
Αν έγινα δήμαρχος στη.
Νάπολη το οφείλω σε εκείνον.
- Αχ! - Πού κάηκες;
- Εδώ. - Για να δοκιμάσουμε το χυλό.
Η σωστή λέξη είναι
«να αντιμετωπίσουμε»,
γιατί ο χυλός είναι μια μάχη.
Πώς είναι;
Έχει γεύση από μαόνι.
Παρθέ’,
Πες πως ήμουν σαράντα χρόνια
νεότερος, θα με παντρευόσουν;
Η σωστή ερώτηση είναι άλλη, Καπετάνιε.
Ποια;
Αν ήμουν σαράντα χρόνια μεγαλύτερη,
εσείς θα με παντρευόσασταν;
Είσαι εσύ μια πονήρω.
Ο αδερφός σου, ο.
Raimondo είναι εύθραυστος.
Όπως εγώ.
Ο Raimondo βλέπει τα πάντα.
Ο Raimondo καταλαβαίνει τα πάντα.
♪ Τι σημαίνει; ♪
♪ Σημαίνει πως σε ερωτεύτηκα ♪
Εδώ σε θέλω.
Το αποτέλεσμα;
Πάνω από 1,3 δισεκατομμύρια.
Sasà, έλα εδώ, έλα. Έλα.
Το Σάββατο, μεγάλο πάρτι σπίτι μου.
Sasà, ποιος στον πούτσο είναι αυτός;
Ο Arturo.
Όχι, τον λένε Gianni, είναι
αγαπητικός της Παρθενόπης.
Παιδιά, τι θα κάνετε
φέτος το καλοκαίρι;
Κάπρι.
Κάπρι.
Ένας βέρος Ναπολιτάνος
δεν πάει στο Κάπρι.
Είτε είναι πολύ φτωχός
είτε πολύ ακαμάτης.
Κι αφού δε δουλεύεις,
δεν θα πάρεις ούτε σεντ.
Κάπως θα τα βολέψω.
Θέλω να καβατζώσω την Alba.
Nardella, κι αυτή θα πάει στο Κάπρι.
- Ποια είναι αυτή; - Τι «ποια είναι»;
Είναι το «κανόνι»
του Πορτοφίνο, θεάρα.
Πάμε στη θάλασσα;
Πρέπει να τελειώσω τις ασκήσεις μου.
«Ο Τρόπος που Ζουν Κάποιοι.
Άνθρωποι», John Cheever, 1943.
Πάμε στο Κάπρι.
Εγώ, εσύ και ο.
Sandrino. Πάμε στο Κάπρι.
Το λέμε κάθε καλοκαίρι
και ποτέ δεν πάμε.
Με τι λεφτά;
Με αυτά που δεν έχουμε.
- Πού θα κοιμόμαστε; - Όπου κάτσει.
Τι ανόητη ιδέα.
Παρθέ’, αφέσου.
Τα μπαρ είναι συνέχεια
ανοιχτά, είμαστε νέοι, αφέσου, ε;
Αφέσου.
"Harvester
[of Sorrow", Little Kruta]
Δεσποινίς, από τη στιγμή
που δεν είστε πελάτες μας,
Ήρθε η στιγμή ότι εσείς και ο αδελφός
σας να φύγετε από το ξενοδοχείο.
Αν φύγει αυτή, τότε φεύγουμε όλοι.
Μια πλάκα έκανα.
Τι συμβαίνει, Sandri';
Πού θα κοιμηθούμε απόψε;
Ποιος ξέρει;
Εν τω μεταξύ, έχει πάρτι
στης Silvana Piscitelli.
Έχετε παρατηρήσει πως οι νέοι
στοχεύουν πάντα,
ξεδιάντροπα, την απελπισία;
Δεσποινίς, με συγχωρείτε.
Αυτός...
Σας προτείνει ένα πικνίκ.
Τι ανόητη ιδέα.
Και δεν ξέρει ότι έχουν
εφευρεθεί τα εστιατόρια;
Τι να του απαντήσω;
Ότι θα πάω στο εστιατόριο
με έναν Αμερικανό φίλο μου.
Θα με προσκαλέσετε για γεύμα;
Με μεγάλη χαρά.
Ησυχία.
Το μυστήριο των ωραίων ανθρώπων.
Και αποτυχία των άσχημων.
Ανέκαθεν ήμουν άσχημος, αλλά εσείς...
Έχετε επίγνωση
της αναστάτωσης που
προκαλεί η ομορφιά σας;
Κάτι έχω αρχίσει να υποψιάζομαι.
Τότε, αν θέλετε να σιγουρευτείτε,
θα έπρεπε να γίνετε ηθοποιός.
Σπουδάζω Ανθρωπολογία.
Θα ήσασταν τέλεια
για να γίνετε «Ντίβα».
Είμαι η Lidia Rocca,
ατζέντισσα του κινηματογράφου.
Εκπροσωπώ μόνο επιτυχημένους.
Αλλά θα πρέπει να σπουδάσετε.
Ορίστε, αυτό είναι το τηλέφωνό μου.
Πάνω-πάνω είναι το
τηλέφωνο της καλύτερης
δασκάλας υποκριτικής στη.
Νάπολη, της Flora Malva.
Τηλεφωνήστε της, σας ικετεύω.
Ευχαριστώ, θα το σκεφτώ.
Αυτός...
Θα ήθελε να μάθει πότε
μπορείτε να βρεθείτε.
Θα ήθελε πολύ να σας πάει
μια βόλτα με το ελικόπτερο.
Θα πρέπει να περιμένει.
Πόσο;
Έτσι πάει το παιχνίδι,
χωρίς να ξέρεις πότε.
Τι σκέφτεστε;
Τι συνέβη σε όλα τα υπέροχα σχέδια
που κάναμε μεθυσμένοι, τις νύχτες;
Όλες εκείνες οι υποσχέσεις φιλίας,
όλοι εκείνοι οι όρκοι
αιώνιας αγάπης...
Εξαφανίζονται
στον ύπνο μας.
Επανεμφανίζονται την επόμενη μέρα.
Θολοί.
Απόμακροι.
Ακατόρθωτοι.
Με την αβέβαιη διαύγεια
του πρωινού χανγκόβερ,
Η ζωή είναι...
Απλά αβάσταχτη.
Μπορώ να κάνω ένα
ντους στο δωμάτιό σας;
Εεε; Κολύμπα!
«Πόσοι άνθρωποι έχουν κοιμηθεί εδώ;»
«Τι έχουν πει οι εραστές ο ένας
στον άλλο σε αυτό το κρεβάτι;»
«Πάντα τα ίδια λένε.»
«Ευτυχώς,
υπάρχουν συγγραφείς
για να εμπλουτίσουν τη
μονοτονία του λόγου τους.»
«Μπορώ να μυρίσω το άρωμα.
Όλων εκείνων που κοιμήθηκαν
στο κρεβάτι αυτό εδώ.»
«Κι εσύ;».
Κι εσύ;
Το μυρίζεις;
Τι να μυρίσω;
Το άρωμα της νεκρής αγάπης.
Μπορώ να σας ερωτευτώ;
Θα μπορούσα να σας ερωτευτώ κι εγώ.
Αρκεί να μπορούσα να αποδείξω στον
εαυτό μου ότι δεν
μου αρέσουν οι άντρες.
Μπορεί να έχετε τα πάντα,
χωρίς καν να τα ζητήσετε.
Όλοι θα χαρούν για σας.
Δεν το πιστεύετε, ε;
Απλά δοκιμάστε το.
Η ομορφιά είναι σαν τον πόλεμο.
Ανοίγει πόρτες.
♪ Λαμπερή και γαλήνια ♪
♪ Μια Ηλιαχτίδα σε ντύνει ♪
♪ Και από τον ουρανό η βροχή ♪
♪ Με κρυστάλλους σε σκέπασε ♪
♪ Θα κρατήσω την ανάμνηση ♪
♪ ενός γαλήνιου πρωινού ♪
♪ Τα αστραφτερά σου μάτια ♪
♪ έκαναν το φως να υποφέρει ♪
♪ Και έκαναν τον
ήλιο να μου φαντάζει ♪
♪ σαν ένας μακρινός προβολέας ♪
♪ Μια περιπλανώμενη πυγολαμπίδα ♪
♪ Πίσω από τη σκοτεινή ομίχλη ♪
♪ Όμως τα γενναία σου μάτια ♪
♪ Νικούν οποιοδήποτε σκότος ♪
♪ Όμως τα γενναία σου μάτια ♪
♪ Νικούν οποιοδήποτε σκότος ♪
"A gira", (Η
(περιδίνηση)
♪ Έριξε το βέλος ♪
♪ Με τη σφεντόνα του έριξε ♪
♪ Έριξε το βέλος ♪
♪ Με τη σφεντόνα του έριξε ♪
♪ Έριξε το βέλος ♪
♪ Με τη σφεντόνα του έριξε ♪
♪ Είναι ένας μαμελούκος της ζούγκλας ♪
♪ Από τον καταρράκτη πέρασε ♪
Χθες στην πλατειούλα η.
Alba Nardella μου χαμογέλασε.
Και έτσι, ο Μεγάλος βγήκε
από το ελικόπτερό του.
Αφού δεν ανεβήκατε εσείς σ' αυτό...
Κατά την άποψή σας, θα
χρειαστεί να περιμένω πολύ ακόμα;
Χορεύω αυτό το τραγούδι και φύγαμε.
♪ Έριξε το βέλος ♪
♪ Με τη σφεντόνα του έριξε ♪
♪ Με τη σκέψη στον πατέρα μου ♪
♪ Δεν έχω τίποτα να φοβηθώ ♪
♪ Το μόνο που μου
ζητάει είναι πίστη. ♪
♪ Και η πίστη στον
κόσμο είναι δύναμη ♪
Το μόνο που μου ζητάει είναι πίστη.
- Η Alba Nardella; - Εγώ είμαι.
- Σε έψαχνα. - Και με βρήκες;
Αυτό ελπίζω.
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Χμμ.
Κάτι σε θαλασσινά;
Καλύτερα όχι.
Κατά τα φαινόμενα,
η χολέρα εξαπλώνεται
στη Νάπολη εξαιτίας των μυδιών.
- Αυτά είναι από τη Νορμανδία. - Ααα.
Απλώς αυτό σας είπαν, έτσι
κάνουν με τους πλούσιους.
Είστε πάντα έτσι τόσο ετοιμόλογη;
Το προσπαθώ.
Διαβάζω και μελετάω πολύ.
Και μπράβο σας!
Όχι.
Ας απολαύσουμε πρώτα το καλοκαίρι.
Τι σκέφτεστε;
♪ Και τώρα, το τέλος πλησιάζει ♪
♪ Και αντικρίζω την ύστατη αυλαία ♪
♪ Φίλε μου, θα το πω ξεκάθαρα ♪
Δεν μπορώ να πλαγιάσω
μαζί σας μόνο από ευγένεια.
♪ Στην περίπτωσή μου, για
την οποία είμαι σίγουρος ♪
Αυτός είναι ο μόνος λόγος
που θα πλαγιάζατε μαζί μου;
Η ευγένεια.
Εσείς δεν θεωρείτε την επιθυμία ένα
μυστήριο και το σεξ την κηδεία του;
Όχι, δεν θα το έλεγα αυτό.
Τέλος πάντων, ακούστε,
κατάλαβα, κανένα πρόβλημα.
Σας απογοήτευσα.
Επαναλαμβάνω, κανένα πρόβλημα.
Στο κάτω-κάτω της γραφής,
δεν είσαι και κάτι το σπουδαίο.
♪ Τύψεις, υπήρξαν μερικές, ♪
♪ Αλλά και πάλι, πολύ
λίγες αξιομνημόνευτες ♪
Πριν, στο πικνίκ,
Δεν σκεφτόσασταν τίποτα,
γιατί δεν είστε έξυπνη.
♪ Και πάνω από όλα, ♪
♪ και πολύ περισσότερο ακόμα ♪
♪ Το έκανα με το δικό μου τρόπο ♪
Παρθέ’, είσαι θεά.
♪ Ναι, υπήρξαν στιγμές, ♪
♪ είμαι σίγουρος ότι το ήξερες, ♪
♪ Όταν δάγκωνα παραπάνω ♪
♪ απ' ότι μπορούσα να μασήσω ♪
♪ Αλλά μέσα από όλα αυτά, ♪
♪ όταν υπήρχαν αμφιβολίες, ♪
♪ τα έτρωγα και τα έφτυνα ♪
Καλησπέρα.
♪ Τα αντιμετώπισα όλα,
και στάθηκα όρθιος ♪
Συγχωρέστε με για το πρωί.
Ήμουν τόσο λυπημένος
που δε σας συστήθηκα.
Σωστά. Με λένε Παρθενόπη.
John Cheever.
Έχω διαβάσει όλες σας τα διηγήματα.
Έτσι είναι, η ζωή είναι
γεμάτη κακοτυχίες.
- Τι κάνετε; - Ότι συνήθως.
Μακρινούς, λυπητερούς περιπάτους.
Μπορώ να σας συνοδεύσω;
- Όχι. - Γιατί όχι;
Γιατί δεν θέλω να σας κλέψω
ούτε λεπτό από τα νιάτα σας.
Όχι, όχι.
Έκανα κάτι λάθος;
Ας μιλήσουμε λίγο.
Δεν είναι ερωτευμένη μαζί σου.
Εγώ, όμως είμαι. Όλη μου τη ζωή.
Αλλά γιατί;
Γιατί πάντα το σκάει.
Τι να σκέφτεται;
Πως θα βρίσκει πάντα
τη σωστή απάντηση.
- Θέλεις να χορέψουμε; - Ναι.
Συγνώμη.
"Era già tutto
[previsto" di Riccardo Cocciante]
♪ Ήταν όλα ήδη προβλέψιμα. ♪
♪ Όταν την ώρα που χόρευες ♪
♪ με φίλησες στα κρυφά ♪
♪ όσο εκείνος που δεν μας κοίταζε ♪
♪ Έλεγε στους φίλους του ♪
♪ Για όσα ξέρεις να λες ♪
♪ Για όσα ξέρεις να κάνεις ♪
♪ Τις στιγμές του έρωτα ♪
♪ ενώ σε κρατούσα σφιχτά ♪
♪ και μου έλεγες σιγανά ♪
♪ «Δεν τον αγαπώ, δεν τον αγαπώ» ♪
♪ Ήταν όλα ήδη προβλέψιμα ♪
♪ από τη στιγμή που κατάλαβα ♪
♪ ότι σήμερα θα μου έλεγες ♪
♪ όλα όσα μου λες ♪
♪ Πως δεν είμαστε πια ευτυχισμένοι ♪
♪ Πως παραείμαι καλός ♪
♪ Πως χρειάζεσαι έναν άντρα ♪
♪ Που να μπορεί να σε ικανοποιεί ♪
♪ Πως δεν σου αρκεί μόνο να δίνεις ♪
♪ Αλλά θα ήθελες να έχεις και έρωτα ♪
♪ Αλλά ποιον έρωτα; ♪
♪ Ήταν όλα ήδη προβλέψιμα ♪
♪ Ακόμα και ο άντρας
που θα διαλέξεις ♪
♪ και το χαμόγελο που θα του χάριζες ♪
♪ καθώς σε παίρνει μακριά ♪
♪ Το είχα προβλέψει ότι ♪
♪ θα απέμενα μόνος μου στο σπίτι ♪
♪ Να πέφτω στο κρεβάτι ♪
♪ Ν' αγκαλιάζω το μαξιλάρι σου ♪
♪ Δεν μπορούσα να προβλέψω ♪
♪ Μόνο πως τώρα εγώ ♪
♪ Θα ήθελα να πεθάνω ♪
Πάμε να φύγουμε από εδώ.
Μα τι συμβαίνει;
Η χολέρα.
Έφτασε η χολέρα.
Τι θέλετε;
Θα ήθελα να ζητήσω να
κάνω τη διατριβή μαζί σας.
Έχετε κάποιο θέμα ήδη στο μυαλό σας;
Ναι.
Θα μου άρεσε...
Θα σας άρεσε...;
Οι ανθρωπολογικοί λόγοι αυτοκτονίας.
Γιατί;
Γιατί...
Γιατί ο αδερφός μου...
Ακούστε με.
Δεν θα σας κρίνω ποτέ.
Δεν θα με κρίνετε ποτέ.
Σας αρέσει αυτή η συμφωνία;
Δεν πείστηκα για τη
διατριβή περί αυτοκτονίας.
Γιατί;
Δεν θα ωφελήσει.
Σας προτείνω ένα άλλο θέμα.
Τα πολιτιστικά σύνορα του θαύματος.
Προσπαθήστε να μη γράψετε
μια διατριβή που θα καταλήξει έτσι.
Ο πατέρας σου κι εγώ
παντρευτήκαμε εδώ.
Η πρώτη νύχτα του γάμου
συλλάβαμε τον Raimondo.
Εσύ φταις.
Το ξέρω.
Εσύ φταις.
Είμαι η Παρθενόπη, έχω
ραντεβού με τη Flora Malva.
Περιμένετε εδώ, κάποια
στιγμή θα εμφανιστεί.
- Ernesto! - Έρχομαι.
Λατρεύω τη Νάπολη.
- Κι εγώ. - Ξύπνα, πιτσιρίκα.
Μιμήσου με και επανάλαβε:
«Λατρεύω τη Νάπολη».
Λατρεύω τη Νάπολη.
Δεν έχεις ούτε άρθρωση,
ούτε ένταση. Κάθισε.
Η Lidia είχε δίκιο, είσαι
ενοχλητική, μου θυμίζεις εμένα.
Μπορώ να σου μάθω τα πάντα,
εκτός από ένα πράγμα
που δεν πρέπει να ξεχνάμε.
Τους αναστεναγμούς του έρωτα.
Με καταλαβαίνεις
όταν μιλάω, πιτσιρίκα;
Ναι, ναι.
Είναι κάτι εντός των δυνατοτήτων μου.
Μπράβο, είσαι αυθάδης.
Μια ηθοποιός πρέπει να είναι αυθάδης.
Θα σε συστήσω στη φίλη
μου τη Greta Cool, την ξέρεις;
Είναι πασίγνωστη,
και ποιος δεν την ξέρει;
Ξέρεις ότι η Greta Cool είναι
λάτρης του πρωκτικού σεξ;
Μα δε είναι κάτι κακό αυτό.
Η Greta Cool είναι η πιο
πανούργα από όλες μας,
είναι τόσο πανούργα που
κατάφερε να γίνει κάποια.
Ο σύζυγός μου, ο Arturo Giani, ο
μεγαλύτερος δραματουργός
του 20ου αιώνα,
την λάτρευε.
Ο σύζυγός μου ήταν θεατράνθρωπος.
Η Greta Cool δεν ήξερε από
θέατρο, της ήταν πολύ δύσκολο.
Έτσι, ήρθα στο προσκήνιο
εγώ, η Flora Malva.
Γιατί θέλεις να γίνεις ηθοποιός;
Μμμ...
Στις παλιές ταινίες οι ηθοποιοί
ήταν πάντα ετοιμόλογοι.
Είναι αλήθεια.
Έτσι πρέπει να είναι και η ζωή.
Αντ' αυτού, τις νύχτες
δεν μας παίρνει ο ύπνος.
Ψάχνουμε να βρούμε τη σωστή απάντηση
στους ανθρώπους που μας πρόσβαλαν.
Τις όμορφες γυναίκες τις
προσβάλλουν όλη την ώρα.
Θα μείνεις για φαγητό; Έρχονται κάτι
φίλοι του κακορίζικου του άντρα μου.
Εντάξει.
- Μην περιμένετε κανέναν. - Γιατί;
Γιατί η ατζέντα της
είναι ατζέντα νεκρών.
Γιατί καλύπτει το πρόσωπό της;
Ένας καταραμένος Βραζιλιάνος
χειρουργός την κατέσφαξε.
- Είσαι απαθής; - Ελπίζω πως όχι.
Τότε, να μην επιδεικνύεις
ποτέ τις φωτογραφίες σου.
Ούτε στην ομορφιά,
μπορούμε να βασιζόμαστε.
Σε ξελογιάζει τα πρώτα δέκα λεπτά και
σε εξοργίζει για τα
επόμενα δέκα χρόνια.
Δεν πεινάω άλλο,
μας αξίζει ένα κονιάκ.
Περίμενέ με στο σαλόνι,
πάω να φρεσκαριστώ.
Ο Χριστός και η μάνα του!
Πέρασε, πιτσιρίκα.
Μόνο ο ατμός ανακουφίζει
το μακάβριο δέρμα μου.
Το ήξερα ότι δεν θα άντεχες
και θα ερχόσουν να με βρεις.
- Ανησύχησα. - Όχι, είχες περιέργεια.
Μια ηθοποιός έχει ηθικό
καθήκον να είναι περίεργη
ακόμα και μια γυναίκα,
ειδάλλως, υποκύπτει.
Τώρα θα μου δώσεις ένα φιλάκι;
Ορίστε;
Μια χαρά κατάλαβες.
Πάνε 20 χρόνια που δεν έχω φιλήσει
κανέναν, από τότε που χήρεψα.
Ο Ernesto έχει τεράστια
δόντια, προσπάθησα, δε μπορώ.
Είναι σαν να φιλάς μαντρότοιχο.
- Λοιπόν; - Πρώτα να δω το πρόσωπό σας.
Δεν θα με φιλούσες μετά.
Μπορείς να δεις το
στόμα μου. Δε σου αρκεί;
Δεν...
Δεν ξέρω.
Δεν γίνεται να
γυρίσουμε πίσω, πιτσιρίκα.
Αργά ή γρήγορα, είμαστε
καταδικασμένες να αφεθούμε.
Πάντα είχα ωραίο στόμα.
Εεε...
Πόσες κούκλες!
Η μητρότητα με καταδίωκε... παντού.
Γιατί δεν γυρνάς στη
δουλειά με τον Καπετάνιο;
Είμαι αρκετά ευκατάστατος ώστε να μου
επιτρέπεται να μην εργάζομαι πλέον.
Έχετε τρελαθεί.
Ναι, έχουμε τρελαθεί.
Τι πρέπει να γίνει για να
έρθετε στα συγκαλά σας;
Ένα εγγόνι.
Ένα εγγόνι θα βοηθούσε.
Τι ανόητη ιδέα.
Καλώς ήρθατε και πάλι
στην όμορφη Νάπολη της.
Όμορφη, κάποτε.
Κυρία Cool, είμαι ο Alcide.
Riposato, ο γιος του εφοπλιστή.
Και γιατί δεν ήρθε ο πατέρας σου;
Γιατί έχει πεθάνει
εδώ και έξι χρόνια.
Και πάλι θα μπορούσε να
είχε έρθει, για μένα μιλάμε.
Σας έχουμε μια όμορφη έκπληξη.
Για να με εκπλήξεις θα
χρειαζόσουν ατομική βόμβα.
Εδώ είμαστε, η σπουδαιότερη
όλων, η ντίβα των ντίβων.
Μόνο για σας...
η Greta Cool!
Και τώρα, η έκπληξη
που σας υποσχεθήκαμε.
Ο γλύπτης Drago Azzurro
διάλεξε να σας απεικονίσει έτσι.
Παρακαλώ, κορίτσια.
Ακούστε...
Το πρόβλημα δεν είναι ότι
αυτό το άγαλμα είναι άσχημο.
Το πρόβλημα είστε
εσείς οι Ναπολιτάνοι.
Έχετε κατάθλιψη και δεν το ξέρετε.
Περπατάτε αγκαζέ με τη
φρίκη και δεν το καταλαβαίνετε.
Απλά είστε κουρελιάρηδες και λαϊκοί.
Όλοι γελάνε μαζί σας και
δεν το παίρνετε χαμπάρι.
Κομπάζετε ότι είστε έξυπνοι.
Και τι κερδίσατε από
όλη αυτή την εξυπνάδα;
Είστε φτωχοί, δειλοί,
κλαψιάρηδες και καθυστερημένοι.
Κλέφτες και κακοί ερμηνευτές.
Είστε πάντα έτοιμοι
να σταυρώσετε κάποιον.
Τον εκάστοτε εισβολέα, το διεφθαρμένο
πολιτικό, τον αδίστακτο εργολάβο.
Αλλά η δυστυχία είστε εσείς.
Είστε ένας λαός δυστυχισμένων
και το καυχιέστε κιόλας.
Δεν θα τα καταφέρετε ποτέ.
Αγαπητοί φρικτοί Ναπολιτάνοι,
επιστρέφω στο Βορρά,
όπου βασιλεύει η όμορφη σιωπή,
από τη στιγμή που δεν είμαι.
Ναπολιτάνα εδώ και πολλά χρόνια.
Εγώ σώθηκα, εσείς όχι.
Εσείς είστε νεκροί.
Ένα εκατομμύριο;
Είχαμε συμφωνήσει για
τριάντα, ξεμωραμενάκο.
Αν κάνατε αυτό που έπρεπε.
Το μόνο που έκανες ήταν να μας
ντροπιάσεις και να μας εξευτελίσεις,
επειδή είσαι αχάριστη.
Αν δεν ήταν η Νάπολη, τώρα
θα έκανες πιάτσα στο Ponti Rossi.
Πιάτσα έκανε η μάνα σου. Ποιος σας
επέτρεψε να περάσετε στον ενικό;
Δώσ' μου τα 30 μου μύρια, αρχίδι.
Greta Cool, τράβα πάρε και μια πίπα.
Άσε με! Άσε με!
Τι στο...
Άντε γαμήσου!
Ποιος στον πούτσο είναι;
Η Παρθενόπη είμαι.
- Με στέλνει η Flora Malva. - Τι θες;
Σας έφερα την περούκα.
Πέρνα.
Βγάλε τη γούνα σου.
Κάτσε.
Γνωρίζεις έτσι ότι η Flora Malva
είναι μεγάλη λάτρης του πρωκτικού σεξ;
Μα δε είναι κάτι κακό αυτό.
Τι σκατοβραδιά!
Χυδαίοι άνδρες και άξεστες γυναίκες
που περνιούνται και για κυριλέ.
Αυτή η πόλη δεν θα γίνει ποτέ κυριλέ.
Το παράκανα με την ομιλία μου;
Τι να κάνουμε; Δε γουστάρω να
επιστρέφω σε αυτή τη σκατότρυπα.
Το μόνο που θυμάμαι
είναι πως ήμουν απένταρη.
Σα να φιλάς ένα ωραίο στόμα και να
ανακαλύπτεις με τη
γλώσσα ότι δεν έχει δόντια.
Κακορίζικοι έρωτες.
Μόνο αυτό μου έχει μείνει
σαν ανάμνηση αυτής της πόλης
και της μάνας μου
έτοιμη να με προσφέρει
στον οποιονδήποτε, μα ας τ' αφήσουμε.
Αλλά δεν είχαμε ανάγκη τίποτα.
Ούτε καν δόντια.
Κακορίζικοι έρωτες.
Ποιος ξέρει, ίσως ήταν καλύτερα έτσι.
Η Flora Malva μου είπε ότι
θέλεις να γίνεις ηθοποιός.
Είσαι όμορφη και αλησμόνητη,
αλλά τα μάτια σου είναι θαμπά.
Είσαι άχαρη, καλή μου.
Αυτό δεν το ανέχεται ο φακός.
Ξέχνα τις μαλακίες περί
ηθοποιού, δεν είναι για σένα.
Κι έπειτα δε βλέπεις εμένα;
Σου φαίνομαι χαρούμενη;
Και όμως, είμαι η
πιο σπουδαία απ' όλες.
Γάμησέ με.
Roberto Criscuolo.
Σου άρεσε η ομιλία της Greta Cool;
Τη βρήκα...
πρωτότυπη.
Είναι αλήθεια όσα
είπε για αυτήν την πόλη.
«Μάντεψε ποιος.»
«Σε περιμένω, Robe'.
Roberto.
Robertino.
«Είσαι ο βασιλιάς της Νάπολης».
Ωραία.
Έλα εδώ, έλα εδώ.
Καλησπέρα σε όλους. Ελάτε εδώ, ελάτε.
Ελάτε εδώ. Πόσοι είστε;
- Για σένα. - Ευχαριστώ.
- Για σένα. - Ευχαριστώ.
Κοίτα πόσο όμορφη
είναι. Γεια σου, μικρούλα.
Πόσο όμορφη είναι!
Μοιάζει με την Παναγία.
Μοιάζει με τη Sophia Loren.
Παναζία μου, όντως.
Καλησπέρα.
Κύριοι, όμορφα, κάντε
λίγο χώρο. Ευχαριστώ.
Πώς είστε;
Πώς είστε;
Roberto, επέστρεψες; Κούκλος είσαι!
Την πουτάνα τη μάνα σου, Gigione!
Ο Ciro Criscuolo και η Vittoria.
Casamicciola είναι το μέλλον,
η ελπίδα.
Ο διάδοχος που θα μας χαρίσουν θα
είναι το σύμβολο της ειρήνης μας.
Από δύο μεγάλες οικογένειες, τους.
Criscuolo και τους Casamicciola,
σήμερα γεννιέται η πιο
ισχυρή οικογένεια στον Νότο.
Η μεγάλη συγχώνευση.
Τώρα μπορείτε να
πάρετε τις θέσεις σας.
- Έλα να κάτσουμε. - Τι συμβαίνει;
Η μεγάλη συγχώνευση.
Τι είναι αυτό;
Πάτερ, ας ξεκινήσουμε.
Εις το όνομα του Πατρός, του.
Υιού και του Αγίου Πνεύματος.
Ο Θεός να σας ευλογεί. Την ευχή μου.
Τι σκατά κοιτάς εμένα;
Αυτήν κοίτα, φιληθείτε.
Ξεκινήστε να χαμουρεύεστε.
Δε μπορώ έτσι.
Γιατί δεν φεύγετε;
Αυτή τη φορά πρέπει
να το επιβεβαιώσουμε.
Vittoria, όπως σου
έδειξα τις προάλλες.
E;
Άντε.
- Πέντε. - Τέσσερα.
Τρία, δύο, ένα.
Τρέμεις.
Κρυώνεις;
Όχι.
Είμαι συγκινημένος.
Εδώ γεννήθηκα.
Στο νερό.
Τι σκέφτεσαι;
Θα σε πάρω εγώ.
«Λαμβάνοντας υπόψιν
τις διεξαχθείσες εξετάσεις
και αξιολογώντας την τελική
εργασία και την υποστήριξή της,
η επιτροπή ενέκρινε τις πτυχιακές σας
εξετάσεις με την ακόλουθη βαθμολογία.
Giuseppe Arco, 96 στα
110. Elisa Marti, 98 στα 110.
Arturo Bracco, 86 στα 110.
Maria Buono, 90 στα 110.
Parthenope Di Sangro, Άριστα 110
στα 110, με έπαινο της επιτροπής,
εύσημον μνεία επί της διατριβής
και ακαδημαϊκόν ασπασμόν.
- Μπράβο. - Ευχαριστώ.
Θέλετε να μου αποδώσετε
τον ακαδημαϊκό ασπασμό;
Άργησες να αποφοιτήσεις.
Με έκαναν να πιστέψω ότι
μπορούσα να γίνω ηθοποιός.
Ωστόσο, αποφοίτησα με
την υψηλότερη βαθμολογία.
Θα σκίσετε και τη δική μου διατριβή;
Όχι.
- Αυτό είναι καλό; - Ναι.
Με μια σοβαρή μελέτη,
η διατριβή σας θα μπορούσε
να είναι άξια δημοσίευσης.
Ορίστε;
Η γενική ενότητα πάνω
τον πολιτιστικό αντίκτυπο
του θαύματος στις προηγμένες
κοινωνίες είναι εξαιρετική.
Είμαι ευχαριστημένη με όσα
μου λέτε, γιατί κάτι κατάλαβα.
Όλοι καταλάβαμε τουλάχιστον κάτι.
Θα ήθελα να επιδιώξω μια
πανεπιστημιακή καριέρα.
Νιώθω ότι αυτός είναι ο δρόμος μου.
Είστε σίγουρη;
Πρόσεξε μη γίνεις σαν εμένα.
Δεν θα ήταν υπέροχο;
Όχι.
Καθηγητά, δεν μου έχετε ακόμα πει
τι είναι πραγματικά η ανθρωπολογία.
Έλα να με βρεις τον Μάιο.
Καθηγητά.
Ευχαριστώ.
«Είναι ένα πρόβλημα που ο
καθένας πρέπει να λύσει μόνος του.»
«Όποιος ερωτεύεται, το
συνειδητοποιεί αργά ή γρήγορα.»
«Πώς;»
«Όταν φιλάς, στο φιλί.»
«Με τον Alfredo δεν
κατάλαβα ποτέ τίποτα.».
- Είσαι σίγουρη; - Ναι.
«Όμως, είναι και...».
Έλα, καλό μου.
Ηρέμησε, δεν θα πάρει πολύ.
Γδυθείτε.
- Γιατί μετακομίζεις; - Αύξηση μισθού.
Στο κάτω-κάτω της γραφής,
είμαι πάντα ο γιος μιας καμαριέρας.
Όχι, δεν είναι αυτός ο λόγος.
Παρθέ’,
σε αυτήν την πόλη το μόνο που μου έχει
απομείνει είναι ένα αίσθημα ενοχής.
Δεν φταίμε εμείς που
πέθανε ο Raimondo.
- Ναι, κι όμως. - Όχι.
Εσύ φταις.
Εκείνη τη νύχτα στο Κάπρι,
αν δεν μου είχες αποσπάσει την
προσοχή με τα φιλιά και τα χάδια σου,
θα ήταν ακόμα ζωντανός ο Raimondo.
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι
γιαυτό που μόλις είπες.
Με φωνάζουν Παρθενόπη,
δεν ντρέπομαι για τίποτα.
Πάντα ετοιμόλογη, ε;
Προτιμάς να έλεγα το προφανές;
Όχι, την αλήθεια.
Η αλήθεια είναι ανείπωτη.
Ο Raimondo ήταν ευάλωτος.
Ο Raimondo μπέρδευε το
άσχετο με το αποφασιστικό,
όπως κι όλοι σε αυτή την πόλη.
Εκτός από μένα.
Σε αυτήν την πόλη που
ζεις και πεθαίνεις επί ματαίω.
Τη σιχαίνομαι αυτήν την πόλη.
Έχεις γίνει αδίστακτη,
υπερφίαλη και ψυχρή.
Έχω γίνει ενήλικας.
Ίσως, στην τελική, να μην έμαθες
ποτέ πώς να αγαπάς κάποιον.
Εσύ...
ήσουν η πρώτη μου αγάπη.
Τότε ίσως γυρίσω κάποια μέρα
για να είμαι και η τελευταία σου.
Όχι, δεν θα γίνει έτσι.
Ξέρεις τι θα γίνει;
- Όχι. - Στο Μιλάνο θα νυμφευτείς.
Θα κάνεις ένα ή δύο παιδιά.
Μετά από μερικά χρόνια όμως, θα
περάσεις κρίση με τη γυναίκα σου.
Και τότε θα με καλέσεις πάλι.
Μόλις ακούσεις τη φωνή μου, μετά
από τόσον καιρό, θα ανακαλύψεις
ότι δεν ήμουν εγώ αυτό που θες.
Η κρίση με τη σύζυγό σου θα ξεπεραστεί
και όλα θα γίνουν και πάλι γαλήνια.
Και ξέρεις γιατί, Sandri';
Όχι.
Επειδή εγώ ήμουν ένας εφηβικός έρωτας.
Οι εφηβικοί έρωτες δεν
έχουν καμία χρησιμότητα.
Χρησιμεύουν για να μας δώσουν
την ψευδαίσθηση της ελαφρότητας.
Εγώ τι είπα;
Δεν έχουν καμία χρησιμότητα.
Ώρα να πηγαίνω τώρα, Παρθέ’.
Τι έγινε, Sandri';
Δεν με γουστάρεις πια;
Έκανα παράνομη έκτρωση,
γιαυτό καθυστέρησα.
Εγώ σκότωσα τον πρύτανη,
γι’ 'αυτό και ήρθα νωρίς.
Κανένας μας δεν έχει άλλοθι.
Δεν θα σας κρίνω ποτέ
και δεν θα με κρίνετε ποτέ.
Πάμε;
Που;
Να με βοηθήσετε με τις εξετάσεις.
Οι βοηθοί μου είναι σε ένα συνέδριο.
Δεν ξέρω αν είμαι ικανή.
Επάρκεια επί του
θέματος, για το νόμο έχετε,
όποτε δεν χρειάζεται
κάτι για να διδάξετε.
«Ένας καθηγητής, αρκεί να είναι ένα
μάθημα μπροστά σε
σχέση με τους φοιτητές."
- Ξέρετε ποιος το είπε αυτό; - Όχι.
Ο Billy Wilder, ένας ανθρωπολόγος.
Δεν τα καλοθυμάμαι, έδωσα
εξετάσεις πολλά χρόνια πριν.
Εσείς έχετε το βιβλίο, εκείνοι όχι.
Πηγαίνετε στο
ευρετήριο, διαλέξτε τρεις
ερωτήσεις και στο
τέλος βάλτε βαθμολογία.
Θα σας αρέσει.
Πάμε, αργήσαμε.
Ναι, ο σχετικισμός.
Ο σχετικισμός...
Ευχαριστώ, γεια σας.
Γεια κι αντίο.
Esposito Lucia.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Η έννοια της δομής
σύμφωνα με το Lévi-Strauss.
Ναι.
Χμ...
Καλύτερα να ξανάρθω
στην επόμενη εξεταστική.
Δώστε μου το βιβλιάριό σας.
Τριάντα, άριστα, μπορείτε να φύγετε.
Σας ευχαριστώ.
Κάθε φορά που πηγαίνουμε...
Προτίθεστε να χρησιμοποιείτε
μόνο αυτή τη μέθοδο βαθμολογίας
ακόμη και όταν θα γίνετε
κανονική καθηγήτρια;
Όχι.
Γιατί περάστε αυτήν την κοπέλα
αντί να τη φέρουμε πίσω
στην επόμενη εξεταστική;
Στην επόμενη εξεταστική
θα εμφανιστεί με ένα μωράκι.
Ή δε θα επέστρεφε ποτέ.
Ούτε εγώ θα επέστρεφα,
αν δεν ήσασταν εσείς.
Ας ελπίσουμε ότι δε θα
χρειαστεί να το μετανιώσω.
Κάντε με μια από τους 150
βοηθούς και δε θα το μετανιώσετε.
Γεια σας, Marotta.
Γεια σας, Sartre.
Για μένα, οι διανοούμενοι με μαύρο
ζιβάγκο θα πρέπει να αποκεφαλίζονται.
Καλύτερα να είμαστε φειδωλοί με
τις απόψεις περί τσεκουρώματος,
γιατί κάποιος, αργά ή
γρήγορα, θα πάρει το
τσεκούρι και θα μας
το πετάξει στο κεφάλι.
Εντάξει, οπότε ας πούμε απλά ότι ο.
Restelli είναι κενός και πομφόλυγγος.
Πομφόλυγγος, σίγουρα.
Φανταστείτε, ότι
όταν πήρε διαζύγιο, μου
είπε ότι είχε επέλθει
ένα τελειωτικό σχίσμα.
Και για τη γυναίκα σας,
καθηγητά; Δεν γνωρίζω τίποτα.
Πριν από κάμποσο καιρό με άφησε
για έναν χαρούμενο συμβολαιογράφο.
Οξύμωρο. Προφανώς, το μετάνιωσε.
- Τα ξαναβρήκατε; - Όχι.
Άστε που εντωμεταξύ, παρατήρησα
πως μου άρεσε αφιερώνω
όλο μου τον χρόνο στον γιο μου.
Ο γιος σας, μου έχουν πει ότι...
Πώς πέθανε ο αδερφός σου;
Αφέθηκε.
Κι εσείς; Εσείς αφεθήκατε;
Πόσος καιρός πάει που έπαψε να
σας παίρνει αγκαλιά ο πατέρας σας;;
Ούτε καν θυμάμαι πια.
Από τότε που πέθανε ο αδερφός σας.
Θέλετε να με πάρετε μια αγκαλιά;
Ναι.
E si' arrivata
[pure tu", Valerio Piccolo]
♪ Και ήρθες κι εσύ ♪
♪ Αλλά εγώ σε περίμενα ♪
♪ Μετά από τόση περιπλάνηση, ♪
♪ Μετά από τόση ξενιτιά ♪
♪ Ήξερα ότι θα ερχόμουν εδώ ♪
♪ Πάντα σε παρατηρούσα από μακριά ♪
♪ Όπως κάνεις όταν
δεν θέλεις να σε δουν ♪
♪ Με τα μάτια στις άκρες ♪
♪ των δαχτύλων του χεριού ♪
♪ Είναι ένα συναίσθημα ♪
♪ που θέλεις να κρατήσεις μέσα σου. ♪
♪ Αυτή η κίνηση των γραμμάτων
με κάνει να σκέφτομαι ♪
♪ Την κίνηση της θάλασσας ♪
♪ Και με αυτή την κίνηση σαν κύμα ♪
♪ Αισθάνομαι σαν να γράφω ♪
♪ ένα τραγούδι για την αγάπη ♪
♪ Αγάπη ικανή να περνάει
μέσα από λέξεις και νότες ♪
♪ Είναι μια αγάπη που
αναδύεται καθάρια ♪
♪ Γιατί δεν χάνεται
μέσα στην σύγχυση ♪
♪ Για μια σκέψη που έχει ξεφύγει ♪
♪ Αυτή η αγάπη έρχεται και
διαπερνά την καρδιά σου ♪
♪ Κάνει το κεφάλι σου να
γυρίζει με τόση βαρύτητα. ♪
Και ίσως επειδή είναι
πραγματικά μαγική.
Γιαυτό κι εγώ δεν
κατάλαβα τίποτα, τίποτα.
Συγνώμη.
Πρέπει να σας μιλήσω.
Έχω κι εγώ να σας πω κάτι.
Είναι κάτι εμπιστευτικό, θα
προτιμούσα να τα λέγαμε σπίτι μου.
- Εντάξει. - Μένω με τον γιο μου.
Πολύ καλά.
- Μη με ρωτήσετε τίποτα. - Εντάξει.
Πείτε μου εσείς πρώτα αυτό που θέλατε.
H Επιθεώρηση Ανθρωπολογικών Σπουδών
μου ζήτησε μια δημοσίευση πάνω
στο θαύμα του Αγίου Τζενάρο.
Είπα ναι, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.
Ζήτησα ραντεβού με τον Tesorone.
Τον ξέρω καλά, τον Tesorone.
Πρόσεχε, είναι παλιάνθρωπος.
Με ποια έννοια;
Με όλες τις έννοιες.
Κι εσείς, τι θέλατε
να μου πείτε εσείς;
Σύντομα θα βγω στη σύνταξη.
Αυτά δεν είναι καλά νέα για μένα.
Ναι, κι όμως.
Σύντομα θα βγει προκήρυξη
για τη θέση καθηγητή στο Τρέντο.
Θα ήθελα να συμμετάσχετε.
Μπορείτε να την κερδίσετε.
Να κάνετε ένα ή δύο χρόνια εκεί,
μετά θα μπορούσατε να επιστρέψετε
στη Νάπολη και να πάρετε τη θέση μου.
Τι λέτε;
Λατρεύω τη Νάπολη.
Κι ύστερα οι βοηθοί σας;
Δεν θα γίνουν τακτικοί καθηγητές.
Θα παραμείνουν δικοί σας
βοηθοί, αν το επιθυμείτε.
Μα κι εγώ βοηθός είμαι.
Όχι, εσείς είστε κάτι διαφορετικό.
Εσείς μοιάζετε σε μένα.
Γιατί τα κάνετε όλα αυτά για μένα;
Επειδή μπορεί να γίνετε
μια εξαιρετική ανθρωπολόγος,
Κι ας μη γνωρίζετε ακόμα
τι είναι η ανθρωπολογία.
Και τώρα,
ο πραγματικός λόγος
που σας ζήτησα να έρθετε.
Ήθελα να σας συστήσω...
Προσέξτε τον Tesorone, αυτός
ο άνθρωπος είναι ο διάβολος.
Μου έχουν σπάσει τ'
αρχίδια να κάνω το θαύμα.
Κάθε χρόνο όλη αυτή η ευθύνη
πέφτει αποκλειστικά πάνω μου.
Πάντα η ίδια ιστορία.
Κι αν δεν λιώσει το αίμα,
ποιανού φταίξιμο είναι;
Προφανώς, του υποφαινόμενου.
Δεν φαντάζεσαι το άγχος.
Όχι, το βλέπω.
Πώς συνδυάζεται το άγχος με τη βαφή;
Αυτό είναι ένα χόμπι.
Εσύ δεν έχεις χόμπι;
Όχι.
Και το να μην έχεις
χόμπι κι αυτό χόμπι είναι.
Συνεργάζεσαι με το Marotta;
Πως είναι;
Δύσκολο να καταλάβεις.
Ο Marotta είναι λιγότερο μυστηριώδης
από όσο θέλει να πιστέψετε.
Όλο κι όλο ένα
προβληματικό παιδί έχει.
Εσείς είστε πιο μυστηριώδης, σωστά;
Φυσικά, τι ερώτηση είναι αυτή!
Εγώ είμαι παπάς.
Σου βρήκα ένα ωραίο
πανοραμικό σημείο για το θαύμα,
για να μην χάσεις τίποτα από το σόου.
Τι; Φεύγετε κιόλας; Δε θα μου δείξετε
τον θησαυρό του Αγίου Τζενάρο;
Τώρα δεν έχω χρόνο, πρέπει
να πάω να βρω την αμπούλα.
Σαν Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Σαν Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Σαν Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Χαῖρε κεχαριτωμένη.
Μαρία, ο Κύριος μετά Σου.
Ευλογημένη είσαι
ανάμεσα στις γυναίκες,
ευλογημένος ο καρπός
της κοιλίας σου, ο Ιησούς.
Παναγία, Μητέρα του Θεού,
προσευχήσου για μας τους αμαρτωλούς.
Κύριε, ελέησον.
Άγιε Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Άγιε Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Άγιε Τζενάρο, προσευχήσου για μένα.
Χαίρε Μαρία, κεχαριτωμένη,
ο Κύριος μετά Σου.
Είσαι ευλογημένη μεταξύ των γυναικών,
ευλογημένος ο καρπός
της κοιλίας σου, Ιησού.
Παναζία, μητέρα του Κυρίου...
- Μην σπρώχνετε. - Βοηθήστε την.
Άη Τζενάρο!
Έκανες το θαύμα σου, Άγιε Τζενάρο!
Σ 'ευχαριστώ, Άγιε
μου, που επέλεξες εμένα!
Πετάξτε έξω την πρόστυχη τώρα!
Έξω! Χάσου!
- Καλέ μου, Άγιε μου! - Έξω!
Εφευρίσκουν τα πάντα.
Τώρα μέχρι και ψεύτικη περίοδο.
Οτιδήποτε μπορεί να αποσπάσει
την προσοχή από πάνω μου.
Από το Άγιο Τζενάρο.
Όχι, από μένα.
Είμαι εξαντλημένος, διαλυμένος, πτώμα.
Λες και έπρεπε να
εκτελέσετε εσείς το θαύμα.
Ποιος σας λέει ότι δεν είναι έτσι;
Ααα.
Λυπάμαι που το αίμα δεν έλιωσε.
Ε… Θα λιώσει του χρόνου.
Θες να σε ξεναγήσω στον καθεδρικό;
Ο Χριστός αγαπάει υπερβολικά
και λυγίζει από την αγάπη του.
Έτσι είναι η αγάπη, είναι ανεξέλεγκτη,
γι' αυτό και από τον Ιησού
μέχρι τους τραγουδοποιούς,
όλοι προσπαθούν να μας
πουν πώς να την ελέγξουμε.
Εσύ πως αγαπάς; Υπερβολικά ή ελάχιστα;
Εκεί είναι όλη η διαφορά.
Όλες οι πόρτες είναι ψεύτικες.
Δε μπορώ ν' αναπνεύσω.
Φταίει ο Καθολικισμός.
Η ελευθερία δεν περνά από πόρτες.
Μμμ...
- Από που περνά; - Δεν περνά.
Το θησαυρό του Αγίου.
Τζενάρο, θα μου τον δείξετε;
Δεν έχω χρόνο τώρα.
Πρέπει να πάω σε μια γιορτή,
θέλεις να έρθεις μαζί μου;
Για όλες τις φορές που ήθελες
να κλάψεις και κρατήθηκες.
Εδώ, μόνο εδώ στην εκκλησία,
έχεις την ελευθερία να αφεθείς.
Γιατί θα έπρεπε να κλάψω;
Γιατί η μητρότητα σε κυνήγησε
παντού κι εσύ της ξέφυγες.
Σου αρέσει το σπίτι;
Το ξέρω καλά αυτό το σπίτι.
Σεβασμιότατε, είμαι πολύ απογοητευμένη
που δε μπόρεσε να εορταστεί το θαύμα.
Τι στον πούτσο έγινε;
Τίποτα, τίποτα σημαντικό.
Μια επιδειξίας, μια πρόστυχη,
άρχισε να κάνει σόου.
Ο Άγιος Τζενάρο αποσυντονίστηκε
και δεν έγινε τίποτα.
Αυτό συνέβη.
Αν θες, φέρε μου ένα ωραίο ποτό.
Μαμά!
Μαμά!
Μαμά!
Μαμά!
Μαμά!
Μαμά!
Χρόνια πριν, μια
παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Σε είχα δει.
Έκανες έρωτα μέσα στο νερό.
Όχι, δεν ήμουν εγώ.
Ναι, εσύ ήσουν.
Παρθενόπη.
Σεβασμιότατε, τι σκέφτεστε;
Τη μητέρα μου.
Ήξερε τα πάντα.
Όταν ξέρεις τα πάντα,
πεθαίνεις νωρίς και μόνος.
Εξοικειώνεσαι με το ανείπωτο.
Είναι ίλιγγος.
Ο Θεός έχει περιορισμένα μέσα,
δεν μας χάρηκε αρκετά ως παιδιά.
Ο Θεός ασχολήθηκε μόνο όταν επινόησε
την ευτυχισμένη παιδική ηλικία,
όταν τα πάντα είχαν
μια ελαφρά αγνότητα.
Μετά αποσυντονίστηκε, αφέθηκε
και έτσι ο κόσμος
που ξέραμε ως παιδιά,
ξαφνικά και χωρίς προειδοποίηση,
εξανεμίστηκε.
Τα εγκόσμια, τα
εγκόσμια σε εξουθενώνουν.
Και τώρα, κορίτσια, φτάνει.
Χρειάζομαι ένα «ντρινκ»,
έχω εξαντληθεί. Α!
Παρθενόπη!
Καπετάνιε, με αναγνωρίσατε.
Θα ήταν αδύνατο να
σε λησμονήσει κανείς.
Θυμάστε που θέλατε
να με παντρευτείτε;
Προλαβαίνουμε, αν θες.
Καπετάνιε, βιάζεστε
πολύ για τα γούστα μου.
Αρχικά θα χρειαζόμουν
ένα παρατεταμένο φλερτ.
Ένα παρατεταμένο φλερτ,
το μουνί της αδερφής σου!
Είσαι μια πονήρω εσύ.
Μια πονήρω.
- Είσαι σπάνια γυναίκα. - Γιατί;
Γιατί δεν εκμεταλλεύεσαι
την ομορφιά σου.
- Κάνετε λάθος, Καπετάνιε. - Όχι, όχι.
Πώς είναι οι γονείς σου;
Όταν πέθανε ο αδελφός
σου, πέθαναν κι αυτοί.
Και εγώ έχασα τον εαυτό μου.
Τους χαιρέτησα όλους.
Και τώρα, όποτε θες,
είμαι έτοιμος για να
σου δείξω τον θησαυρό
του Αγίου Τζενάρο.
Τη «γλύκα» του Αγίου Τζενάρο.
Όταν η ζωή τελειώνει,
απομένει μόνο η ειρωνεία.
♪ Τι κάνουν στο Περού ♪
♪ Έλα να χορέψουμε, ζωή μου ♪
♪ Τι κάνουν στο Περού ♪
♪ Έλα να χορέψουμε, ζωή μου ♪
Τι ανόητη ιδέα! Σαν λείψανο είμαι.
Σαν Αγία είσαι.
Τι σου αρέσει σε μια γυναίκα;
Η πλάτη. Όλα τα άλλα
είναι πορνογραφία.
Πρέπει να μου δοθείς, Παρθενόπη.
Αλήθεια; Και για να
έχουμε καλό ρώτημα, γιατί;
Γιατί το δικό μου κορμί είναι
φτιαγμένο για την απόρριψη.
Αλλά η απόρριψη μου
θα ήταν προβλέψιμη.
Εσύ, απ' την άλλη, μπορείς να
γίνεις μια απρόβλεπτη γυναίκα.
Εγώ είμαι μια προβλέψιμη γυναίκα.
Πάντα ετοιμόλογη.
Καλώς,
θα συμβιβαστώ με το να σε
θυμάμαι έτσι και να σε ονειρεύομαι.
Αν σου δινόμουν, δεν θα
το έκανα για να σε εκπλήξω,
αλλά επειδή θα μου άρεσες.
Τι σου αρέσει σε μένα;
Το θράσος.
Εγώ αυτό το ονομάζω
τέχνη της αποπλάνησης.
Θέλεις να μάθεις τι σκέφτομαι;
Όχι.
Γιατί το ξέρω ήδη.
Και τι σκέφτομαι;
Όλα τα υπόλοιπα.
Είσαι σαν το θαύμα του Αγίου Τζενάρο.
Ένα μυστήριο.
Ή μια απάτη.
Και τώρα ας κάνουμε έρωτα.
Δεν χρειάζεται να βιάζεσαι.
Πρέπει να πλησιάσεις σιγά-σιγά το Θεό.
Σύντομα θα συγκληθεί το κονκλάβιο.
Θα βρεθώ υπερβολικά κοντά στον.
Θεό για να συνεχίσω να σε βλέπω.
Πόσο κρίμα!
Αλλά και πάλι, τι μπορείς να κάνεις;
Μου έχει μπει στο
μυαλό για να γίνω Πάπας.
Ποια είναι τα «όλα τα
υπόλοιπα» που σκεφτόμουν;
Ο χρόνος που περνάει μαζί με τον πόνο.
Μπορεί και όχι.
Ή μπορεί και όχι;
Πώς πήγε με το Tesorone, ε;
Είχατε δίκιο, αυτός ο
άνθρωπος είναι διάβολος.
Είναι απλώς ένας πλανευτής.
Τέλος πάντων, σας ζήτησα να
έρθετε να σας πω ότι ήγγικεν η ώρα.
Βγαίνω στη σύνταξη.
Είμαι σίγουρη ότι το πανεπιστήμιο
θα σας κάνει ένα μεγάλο πάρτι.
Ποτέ δεν μου άρεσαν τα πάρτι.
Σκεφτήκατε την ιδέα του Τρέντο;
Δεν μπορώ να γίνω
καθηγήτρια ανθρωπολογίας,
αν πρώτα δεν ξέρω τι
ακριβώς είναι η ανθρωπολογία.
Η ανθρωπολογία είναι να βλέπεις.
Αυτό είναι όλο;
Τόσο απλό ήταν;
Τότε νιώθω σαν να το
έκανα όλη μου τη ζωή.
Είναι τρομερά δύσκολο να δει κανείς,
γιατί είναι το τελευταίο που μαθαίνει.
Πότε μάθατε να βλέπετε εσείς;
Όταν ξεκίνησα να χάνω όλα τα υπόλοιπα.
Ποια είναι τα «όλα τα υπόλοιπα»;
Η αγάπη, η νεότητα,
η επιθυμία, το
συναίσθημα, η ευχαρίστηση.
Και η αμυδρή πιθανότητα να ξαναγελάσω
με κάποιον επιφανή που σκοντάφτει
και πέφτει σε έναν δρόμο του κέντρου.
- Και τώρα ελάτε μαζί μου. - Που;
Για να δούμε.
«Όλοι είμαστε κάτω από τον ίδιο ουρανό
και όλοι μπορούμε να κάνουμε λάθη.»
«Έτσι, πριν από δύο εβδομάδες,
αν κάποιος από τους
ειδικούς στην κοινωνιολογία
την ανθρωπιστική εγκληματολογία,
τη συνδικατολογία, τη μαλακολογία
είχε κάνει...».
Μπαμπά, είπε «μαλάκας».
Ναι, Stefano, ο κύριος είπε «μαλάκας».
.«..τα στραβά μάτια στους
πρώην κρατούμενους που...».
- Γεια. - Γεια.
Είναι φτιαγμένος από νερό και αλάτι.
Όπως η θάλασσα.
Είναι πανέμορφος.
Ναι, είναι πανέμορφος.
Αντίο, Παρθενόπη.
- Γεια. - Γεια.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ
τις εξετάσεις μαζί σας.
Όταν τη ρώτησα αν μπορούσα
να πάω στην τουαλέτα, είπε:
«Στο πανεπιστήμιο έρχεστε
κατουρημένοι και χεσμένοι.».
Ε!
Αυτός, ήταν κάποιος γκόμενος;
Πότε γεννάς;
Σε δυο μέρες μπαίνω στο μήνα μου.
Πώς θα το βγάλετε;
Εάν είναι κορίτσι, θα ήθελα
να της δώσω το όνομά σας.
Παρθενόπη.
Όχι.
Τίποτα δεν είναι γνωστό για την
προσωπική σας ζωή, καθηγήτρια.
Δεν υπάρχουν πολλά να ξέρετε.
Παρόλα αυτά θέλουμε να ξέρουμε.
Μπορούμε να σας κάνουμε
κάποιες αδιάκριτες ερωτήσεις;
Ναι, φυσικά.
Θα μπορούσατε να κάτσετε
στο Τρέντο κάποια χρόνια
και μετά να πηγαίνατε
να διδάξετε στη Νάπολη.
Κι όμως, μείνατε εδώ σαράντα
χρόνια, μέχρι τη συνταξιοδότηση.
Γιατί;
Όπως μπορείτε να δείτε, ερωτεύτηκα
τον σπεκ.
Και γιατί δεν παντρευτήκατε;
Γιατί κανείς ποτέ δε
μου το ζήτησε σοβαρά.
Τα παιδιά;
Με συγχωρείτε.
Είμαι αφηρημένη.
Ή ίσως να μην ήξερα πώς να μου
θέσω τις σωστές ερωτήσεις και...
Και τώρα τι θα κάνετε;
Και τώρα... και τώρα...
Μπράβο!
Παρθέ’!
ΝΑΠΟΛΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ
Τι σκέφτεσαι;
"Era già tutto
[previsto", Riccardo Cocciante]
♪ Ήταν όλα ήδη προβλέψιμα. ♪
♪ Όταν την ώρα που χόρευες ♪
♪ με φίλησες στα κρυφά ♪
♪ όσο εκείνος που δεν μας κοίταζε ♪
♪ Έλεγε στους φίλους του ♪
♪ Για όσα ξέρεις να λες ♪
♪ Για όσα ξέρεις να κάνεις ♪
♪ Τις στιγμές του έρωτα ♪
♪ ενώ σε κρατούσα σφιχτά ♪
♪ και μου έλεγες σιγανά ♪
♪ «Δεν τον αγαπώ, δεν τον αγαπώ» ♪
♪ Ήταν όλα ήδη προβλέψιμα ♪
♪ από τη στιγμή που κατάλαβα ♪
♪ ότι σήμερα θα μου έλεγες ♪
Τι σκέφτεσαι;
Παραδομένοι στο τέλειο καλοκαίρι,
είμαστε όμορφοι και δυστυχισμένοι.
Ίσως ήταν υπέροχο να είμαστε παιδιά.
Κράτησε λίγο.
Ήμουν λυπημένη και επιπόλαιη,
αποφασισμένη και αδιάφορη,
σαν τη Νάπολη,
όπου πάντα υπάρχει χώρος για τα πάντα.
Ήμουν ζωντανή και μόνη.
Τι σκεφτόμουν;
Η αγάπη για την
προσπάθεια της επιβίωσης.
Η αγάπη για την
προσπάθεια της επιβίωσης
ήταν μια αποτυχία.
Ή μπορεί και όχι.
ΠΑΡΘΕΝΟΠΗ.
"Un Giorno Al'improvviso",
[Clementino] Ο Ύμνος
των τιφόζι της Νάπολι.
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Μια μέρα, έτσι
ξαφνικά, Σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Η καρδιά μου χτυπούσε ♪
♪ Μη με ρωτάτε γιατί ♪
♪ Ο χρόνος έχει περάσει ♪
♪ Μα είμαι ακόμα εδώ ♪
♪ Και σήμερα όπως και τότε ♪
♪ Υπερασπιζόμενος την πόλη ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Μια μέρα, έτσι
ξαφνικά Σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Η καρδιά μου χτυπούσε ♪
♪ Μη με ρωτάτε γιατί ♪
♪ Ο χρόνος έχει περάσει ♪
♪ Αλλά είμαι ακόμα εδώ ♪
♪ Και σήμερα όπως και τότε ♪
♪ Υπερασπιζόμενος την πόλη ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Αλέ! Αλέ! Αλέ! ♪
♪ Μια μέρα, έτσι
ξαφνικά Σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Η καρδιά μου χτυπούσε ♪
♪ Μη με ρωτάτε γιατί ♪
♪ Ο χρόνος έχει περάσει ♪
♪ Αλλά είμαι ακόμα εδώ ♪
♪ Και σήμερα όπως και τότε ♪
♪ Υπερασπιζόμενος την πόλη ♪
Απόδοση - Συγχρονισμός. Επιμέλεια © Chaos70.
Φλεβάρης 2025 © Chaos70
«Και όπως και να 'χει, Ο.
Θεός δεν αγαπά τη θάλασσα.»
«Να το θυμάστε αυτό, ο.
Θεός δεν αγαπά τη θάλασσα.»
«Εις το επανιδείν.»
♪ Τι σημαίνει αυτό; ♪
♪ Σημαίνει ότι σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Σημαίνει ότι δεν με
νοιάζει τίποτα τώρα ♪
♪ Για όλους τους άλλους ♪
♪ Για όλους αυτούς που δεν είναι εσύ ♪
♪ Τι σημαίνει αυτό; ♪
♪ Σημαίνει ότι σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Σημαίνει ότι σε αγαπώ τόσο πολύ ♪
♪ Σημαίνει ότι ο κόσμος μου ανήκει ♪
♪ Ο κόσμος μου ♪
♪ που φτιάχτηκε μόνο για σένα ♪
♪ Πόσο σ' αγαπώ ♪
♪ Δεν μπορώ να στο εξηγήσω ♪
♪ Δεν ξέρω τι νιώθω για σένα ♪
♪ Αλλά, αλλά σαν με κοιτάς ♪
♪ Για μια στιγμή στα μάτια ♪
♪ Μπορείς να δεις και μόνη σου ♪
♪ Τι σημαίνει αυτό ♪
♪ Σημαίνει ότι σε ερωτεύτηκα ♪
♪ Σημαίνει ότι τώρα είμαι καλά ♪
♪ Μόνο αν είμαστε μαζί ♪
♪ Μόνο αν είμαι κοντά σου ♪
♪ Αυτό σημαίνει ♪
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.