Original subtitles

Hij staat niet aan. - We zetten hem niet aan.

24 OKTOBER 1984

Film het.

Hij is uitgezet.

Nee, laat haar met rust.

Hallo, meneer.

Hallo. Kom binnen om te praten, maar laat die hier achter.

Kunnen we praten?

Doe die weg, wil je?

Hij is uit. Bij opnemen brandt er een rood lichtje.

Nee. Stop hem weg. Je filmt.

Nee, ik kan niet... Niet zonder...

Stop hem weg.

Je bent onoprecht.

Denkt u dat u de gendarmes hielp, omdat u wist wie de moordenaar was?

Ik zei alleen dat ik vermoedens had.

Ik gaf die naam aan de gendarmerie.

U zegt dat er geen Villeminclan is?

Nee, die is er niet. Mensen zeiden het, of interpreteerden het zo.

De pers ging ermee aan de haal.

Mensen stellen zichzelf vragen. Ze denken dat er intriges gaande zijn.

Dat het in scène is gezet. Maar mijn zoon is dood.

Hij is er niet meer. Dat is dat.

Waar wacht u nu op?

Ik wil dat gerechtigheid geschiedt, meer niet.

Ik heb vertrouwen in de gendarmerie, voorlopig. Het duurt nu acht dagen.

Ik hoop dat het niet nog acht dagen duurt.

Omdat het gewoon...

Het is ondraaglijk.

Dat is het.

EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIREREEKS

VOOR ONZE ZOON

RUST IN VREDE

In het onderzoek naar Grégory's dood is al 24 uur geen voortgang geboekt.

De ouders van het kind dat dood in de Vologne werd aangetroffen,

zijn echter een civiele zaak begonnen met hun advocaat, Mr Garaud,

die ook de advocaat is van de vereniging Légitime Défense.

We kunnen er niet door. Opzij. Kom, mevrouw Villemin. Kom.

Luister. Jullie vertegenwoordigen een belangrijke macht, dat weet ik.

De macht van informatie.

Maar denk aan z'n moeder... - Mogen we een paar dingen vragen?

Wil ze geen oproep doen of zo?

Ik denk dat zo'n overduidelijk afschuwelijke misdaad...

die het hele land heeft aangegrepen, niet ongestraft kan blijven.

Is dit een belangrijke zaak?

Extreem belangrijk. Niet slechts belangrijk.

Blijf in beweging, mevrouw. Probeer het te begrijpen. Kom op, zeg.

Misschien hebt u kinderen?

Stelt u zich voor dat uw kind op deze wijze was gedood.

Ik weet zeker dat u niet zo zou willen worden lastiggevallen.

We wisten dat een persbureau uit Parijs contact met hem had opgenomen...

en z'n diensten had voorgesteld bij de Villemins.

Met het idee dat ze via hem informatie over de zaak zouden kunnen verkrijgen.

Waarom hebt u de zaak aangenomen?

Zijn advocaten er niet om weduwen, wezen en ieder die lijdt te verdedigen?

Het is een journalistentruc.

Zet een advocaat die je kent op de zaak en je hebt directe toegang tot de zaak.

Dat was wat dit was.

Gaat u vanavond weer naar Parijs? - We zullen zien.

Ik ging naar de rechtbank met de hele meute.

Ik wachtte tot Garaud naar buiten kwam.

Hij zei: 'Kom met me mee.' Ik zei: 'Als je wilt, prima.'

'Ik ga met Jean-Marie en Christine naar hun huis.'

Ik dacht: meer dan ik had gehoopt, geweldig. Wat een geschenk.

Ik volgde ze met m'n auto.

Ik zorgde dat ik m'n camera en flitser in de aanslag had.

Ik parkeerde m'n auto. Jean-Marie deed de deur open en...

ik zei tegen Garaud: 'Vraag ze of we de kamer van het kind mogen zien.'

Dus Garaud zei: 'Mogen we Grégory's kamer zien?'

Jean-Marie zei ja.

Toen pakte hij een sleutel van een haakje.

Daar heb ik nog altijd een close-up van in m'n hoofd.

Als een camera.

Ik zag Jean-Maries hand die deur van het slot doen.

Toen zei hij: 'Dit is z'n kamer, ' en deed hij de deur open.

En ik zag het portret van Grégory.

Ik vroeg: 'Staat u me toe dat ik een foto maak?'

Ik nam één foto, zo.

Drie foto's. Eentje zo.

Plotseling greep hij m'n pols vast en zei hij: 'Genoeg nu.'

De vader, Jean-Marie, blokkeerde m'n pols.

Ik dacht: we zijn goed van start. Ben benieuwd wat er hierna gebeurt.

Het probleem is dat mensen behoedzaam zijn als ze je niet kennen.

Ze klappen dicht.

Na een tijdje zet je de deur op een kier.

Dan verder open. Als je eenmaal binnen bent, krijg je alles wat je wilt.

Ik zei tegen Garaud: 'Vraag ze of een fotoalbum hebben.'

Ze gingen allebei foto's halen. Ze legden er zo'n 30 op een rij neer.

Ik had een klapper gemaakt. Zo noemen we dat in de journalistiek.

Ik pakte ze allemaal op en stopte ze meteen in m'n portemonnee, in m'n zak.

GRÉGORY'S LAATSTE GLIMLACH

VROLIJKE FOTO'S VAN EEN JOCHIE EN Z'N MOEDER TERWIJL HAAT HEN VOLGDE

REPORTAGE DOOR JEAN KER

WINTER 1984 JEAN KER MET CHRISTINE VILLEMIN

Het is beter om dat grote portret aan niemand te laten zien, Christine.

De grote foto van Grégory. - Geen zorgen.

Laat de kranten je er niet mee op de foto zetten.

Anders is de foto die we gisteren maakten waardeloos.

Nee, oké. Goed.

Eén nieuwsmagazine bracht het wekelijkse verslag van de Volognezaak: Paris Match.

Paris Match wist al vrij vroeg dat dit een goed verhaal was.

Jean Ker was wat ouder dan wij.

Hij was een doorgewinterde verslaggever.

Hij had altijd grote primeurs en was een expert in de sensatiezucht.

Het was nieuw voor me om die mensen zo te zien werken.

Ik was vrij discreet. Ik vond het moeilijk om huizen van mensen binnen te gaan.

Dus sloop ik vaak achter anderen aan.

Als anderen naar binnen gingen, ging ik mee.

Maar ik verstoorde hun privacy niet.

Tien dagen na de moord op Grégory Villemin...

denkt de politie dat hij niet op een afgelegen plek werd verdronken,

maar midden in het dorp.

Na de start van ons onderzoek...

kregen we al snel een verklaring van iemand...

die ons zei dat op 16 oktober...

verse bandensporen waren gezien bij de ingang van het dorp Docelles.

Die sporen kwamen van een pad dat naar de Vologne leidt.

We onderzochten de locatie. We gingen erheen.

We namen een pop die precies evenveel woog als Grégory.

We gooiden die in het water bij de ingang van het dorp...

en beseften dat de pop nooit aankwam op de plek waar het lichaam werd gevonden.

Hij werd meerdere keren gestopt door clusters van takken.

Die zouden het lijk hebben afgeremd en de kleding hebben gescheurd.

Maar Grégory's kleding was intact.

Dit toonde aan dat hij niet in de Vologne was gegooid.

Hij werd hoogstwaarschijnlijk in de Barba gegooid.

Dat is een zijrivier die naar het samenvloeiingspunt stroomt.

Op die plek is het terrein van de brandweer.

Dit alles voedde onze hypothese...

dat het kind kort na de ontvoering in het water was gegooid.

Het was een reeks gebeurtenissen die binnen een korte tijdspanne plaatsvonden.

Overtuigd dat Grégory's moordenaar of moordenaars,

familieleden of vrienden zijn,

zet de recherche zware druk op de familie...

door constant aanwezig te blijven.

Gisteren namen ze deel aan een bijeenkomst...

waar de hele familie Villemin zich om grootouders Albert en Monique schaarde.

De gendarmes vroegen hen om diep in hun geheugen te graven...

om te verklaren waarom ze al zes jaar...

werden lastiggevallen door een kraai en waarom Jean-Maries zoon doelwit was.

De hele familie, in al die jaren...

Degenen die anonieme telefoontjes kregen, geloofden dat ze van een man kwamen.

We ontdekten dat er daarnaast anderen van een vrouwenstem spraken...

in de telefoontjes naar mensen buiten de familiekring.

EEN VROUWENSTEM

GEBELD DOOR EEN VROUWENSTEM

EEN VROUW ZOU ZE HEBBEN GEWAARSCHUWD

Goedemorgen, mevrouw.

Ja? - Had u me niet gebeld?

Nee. - Niet? Een vrouw belde me.

Weet je het zeker? Hoe gedroeg ze zich? Wat zei ze tegen je?

In 1983 belde een vrouw.

Op een avond kreeg ik een anonieme oproep. Een vrouwenstem.

Ze zei dat ik naar Albert moest gaan omdat hij stervende was.

Dus ging ik, vroeg op de avond.

En toen hij de deur opendeed, bleek dat hij prima in orde was.

Een vrouwenstem had dit bekokstoofd.

Het is dus heel vreemd, want het past niet in het profiel van de kraai.

Ze waren dus met twee of meer.

Het is mogelijk en zelfs waarschijnlijk...

dat deze monsterachtige daad is begaan door meerdere mensen en medeplichtigen.

Persoonlijk begrijp ik niet waarom de handlangers...

zich niet melden om hun geweten te ontlasten en dit akelige geheim te delen.

Wat bent u gaan doen?

Een belangrijk element? - Dat zien we vanavond.

Heb ik het fout als ik Claude raad?

Op 25 oktober...

ondervroegen we een man...

die een schrijftest had gedaan, net zoals alle anderen.

Twee dagen later, op de 27e, belde de handschriftexpert ons.

'Degene die dit dictee schreef, Bernard Laroche, is interessant.

Hij schreef de anonieme brieven. Hij is de kraai.'

ANDERS ZAL IK M'N BEDREIGINGEN NAKOMEN

DE BAAS IS EEN ROTZAK

AAN U DE KEUZE LEVEN OF DOOD.

Ik was degene die Bernard Laroche verhoorde.

Ik herinner me het verhoor.

Het was moeilijk voor hem... Niet om zich uit te drukken...

maar om dingen te zeggen moest hij hard nadenken.

Hij gaf me een paar details van z'n schema.

IK GING WIJN KOPEN

IK KWAM TERUG BIJ HET HUIS VAN TANTE LOUISETTE

Hij kon veel vertellen.

Hij kon van de hele dag zeggen wat hij deed,

op een korte periode van 30 tot 45 minuten na...

waarvoor hij geen verklaring had.

Dus probeerden we meer details te krijgen.

Bernard Laroche was Jean-Marie Villemins neef.

Z'n moeder was een zus van Jean-Maries moeder.

Hij woonde in Aumontzey. Dat element zochten we bij de kraai.

En hij had banden met de familie...

dankzij z'n relatie met Michel Villemin met wie hij vaak tijd doorbracht.

Een 26-jarige fabrieksarbeider uit Grange-sur-Vologne,

Bernard Laroche werd om vier uur gearresteerd bij z'n huis in Aumontzey...

na een politiezoektocht.

Z'n vrouw Marie-Ange werd als getuige ook meegenomen naar Épinal.

De jonge, blonde vrouw kwam vorige week uit eigen beweging...

naar het politiebureau om twee stellen te beschuldigen.

In de loop van de ondervraging merkten de agenten...

dat het gedrag van Bernard Laroche erg vreemd was, erg eigenaardig.

Hij was erg afstandelijk.

Hij leek niet te beseffen, of gaf er geen teken van...

dat hij was omringd door rechercheurs die de moordenaar van een kind zochten.

Bernard Laroche was degene die ik op 23 oktober bij z'n tante Louisette zag.

Ik vond dat er iets vreemds aan hem was.

Daarom dacht ik: 'Ik ben de enige die hem al heeft ontmoet.

Nu kan ik over hem praten en hem onderzoeken.'

Als tieners werden de Villemins en de Laroches hecht,

als een familie van tieners.

Je had Jean-Marie en Bernard Laroche...

en Michel, Jean-Maries broer.

Het was hun jeugd.

Ze gingen samen kamperen en zo.

Het klikte goed.

Bernard Laroche trouwde in 1976.

Jean-Marie en Christine trouwden ook.

En toen ontstond er wat bitterheid.

Ze begonnen allebei aan een baan. Er was jaloezie.

De anderen vonden Christine arrogant.

Dat beïnvloedde de band tussen de neven. Er ontstonden spanningen tussen hen.

U wist van Bernard Laroche? Was u gewaarschuwd?

Nee. - Helemaal niet?

Hoe was uw reactie gisteren?

Ik heb niet... Ik wacht op de conclusies.

Komt het echt als complete verrassing?

Ja, klopt. Voor de rest...

Denkt u dat hij de juiste persoon is? Het lijkt ernstig.

Op basis van de bevindingen, ja.

Ik zei tegen Jean-Marie: 'Ik heb Bernard Laroche ontmoet.

Wist je dat hij bij Louisette logeerde, in de boerderij van z'n grootouders?'

Jean-Marie zei:

'Ik zal je zeggen waarom.

Je kent me nu. Je weet hoe ik ben.

Ik had al een paar nachten niet geslapen. Toen ging ik op een dag naar m'n ouders.

De hele familie was er.

Bernard Laroche leunde tegen een muur met Marie-Ange Laroche.'

En ik zei tegen iedereen:

'Als ik de moordenaar van m'n zoon vind,

dood ik hem in het holst van de nacht in z'n huis.'

Hij zei: 'Begrijp je het nu?

De eerste keer dat jij Laroche zag, had ik de dag ervoor gezegd...

dat ik de moordenaar in het holst van de nacht zou doden.'

Daarom was hij bij Louisette.

Na drie verhoren staat het onderzoek stil.

Het echtpaar Laroche, dat woensdag werd gearresteerd...

en gisteren werd vrijgelaten,

heeft ingestemd met een gesprek met Isabelle Baechler.

De gendarmes verdachten mij omdat m'n handschrift op dat van de kraai leek.

Hoe dan ook, ik heb ze gezegd dat ik het niet was. Ik heb een zuiver geweten.

Ze konden niet bewijzen dat ik het was.

Volgens de meest recente informatie...

lijken de gendarmes en de rechtbank er nog van overtuigd te zijn.

Wat hebt u daarop te zeggen?

Weinig. - We zijn onschuldig.

Ik weet dat ik het niet was. - We hebben hier niets mee te maken.

M'n schoonzus zag me toen ze thuiskwam van school.

Momenteel is dat m'n enige alibi.

In Bernard Laroches schema...

werd Murielle genoemd, z'n schoonzus.

Er werd gezegd dat zij aanwezig was toen hij aankwam bij z'n tante Louisette.

HET MOET 17:30 ZIJN GEWEEST

TOEN IK AANKWAM, ZAG IK...

M'N SCHOONZUS MURIELLE BOLLE

Bernard noemde z'n schoonzusje, Murielle Bolle,

die hij zag toen hij aankwam bij het huis van z'n tante Louisette.

Het probleem was dat Murielle Bolle, toen ik haar kort daarna verhoorde,

me het tegenovergestelde vertelde.

Ze zei: 'Toen ik na school naar het huis van tante Louisette ging,

was Bernard Laroche er al.'

Dus ze spraken elkaar tegen.

Murielle was toen vijftien.

Ze was Berard Laroches schoonzus. De zus van z'n vrouw.

Murielle vertelde ons dat ze rond vijf uur de bus nam...

om thuis te komen van haar school in Bruyères.

Ze beschreef de vaste buschauffeur...

die haar dagelijks van en naar school reed.

Maar die avond was het niet de vaste chauffeur.

Ze had er niet goed over nagedacht...

dus beschreef ze simpelweg de verkeerde buschauffeur.

Terwijl we haar verhoorden,

staafden we haar beweringen en hoorden we getuigenverklaringen.

Ten eerste van de buschauffeur,

die bevestigde dat ze die dag niet in de bus zat.

Ten tweede van haar klasgenoten,

die zeiden dat ze niet met de bus ging na school, maar dat ze in een auto stapte.

MIDDELBARE SCHOOL

Zat je in de bus met...

Murielle Bolle?

Ze zat niet in de bus van vijf uur op de avond van de misdaad.

Hoe weet je dat?

Ik herinner me dat ik er de ochtend erna over nadacht.

Ik las over de moord in de kranten...

en wist dat ze een Villemin is.

Ze zat niet in de bus.

Hebben anderen dat ook verklaard? Is het anderen opgevallen?

De buschauffeur... Sandrine Perrin merkte het ook, geloof ik.

Frédéric Dietch zei ook dat Murielle niet in de bus zat.

IK WEET ZEKER DAT MURIELLE AFWEZIG WAS OP DE AVOND VAN DE MOORD.

Toen we haar aanspraken op haar tegenstrijdigheden...

zei ze ons: 'Ja, ik loog. Ik ben die dag niet met de bus gegaan.

M'n zwager Bernard Laroche kwam me ophalen.

We vertrokken in de auto.'

En ze vertelde ons over de ontvoering en verdwijning van Grégory.

Toen begon ze langzaam maar zeker op al m'n vragen antwoord te geven.

Ze gaf ons de details over de gebeurtenissen.

Bernard had de auto voor haar school geparkeerd.

Hij noemde haar bijnaam 'Bouboule', wat 'dikkerdje' betekent.

Hij riep: 'Bouboule, ik ben er.'

Dus stapte ze bij hem in de auto.

Bernards zoon zat in de auto.

Murielle zei: 'Toen gingen we naar een dorp dat ik niet kende.

Ik herinner me dat er ergens aan de weg werd gewerkt.

Toen reden we een heuvel op en stopten we op een parkeerplaats.

Bernard stapte uit.

En van waar ik zat, kon ik een huis met witte muren en een rood dak zien.'

Ze bleef met Sébastien in de auto zitten.

Bernard stapte dus uit.

Na een tijdje kwam hij terug met een kind.

'Van daaruit reden we naar een ander dorp.

We stopten op een dorpsplein, of iets dergelijks.

Bernard liep weg met het kind en kwam later in z'n eentje terug.'

Ik herinner me heel helder dat ik haar zei:

'Murielle, je hebt iets heel ernstigs gezegd.

Je beschuldigt je zwager van het plegen van een misdaad.

Hiervoor gaat hij 10, 20, 30 jaar de gevangenis in. Het is heel ernstig.'

Ik zei: 'Er zijn drie mogelijkheden.

Eén: je zei iets geks om aandacht te krijgen of om op tv te komen.

Maar het was allemaal nonsens.

Als dat zo is, kunnen we je verklaring nu nog in de prullenmand gooien.

Twee: het is deels waar, deels gelogen.

Een beetje van allebei.

In dat geval moet je je verklaring nalopen en me zeggen wat wat is.

Dan halen we de onwaarheden eruit.

Drie: je leest je verklaring...

en als er echt niets te veranderen is, als het de waarheid is,

schrijf je eronder dat je achter deze verklaring staat.'

Ze nam de tijd en las de hele verklaring door.

En naderhand zei ze: 'Ik heb de waarheid verteld.'

De volgende ochtend belden we rechter Lambert.

Ik vertelde hem dat Murielle haar verklaring bevestigde...

en de rechter zei tegen me dat hij geen tijd had om haar te spreken.

Hij ging een weekend weg en zou het maandag afhandelen.

Als magistraat was rechter Lambert behoorlijk atypisch.

Hij was geen onaangename man...

maar professioneel gezien wisten we dat...

hij geen erg betrouwbare rechter was.

Rechter Lambert zei ons dat we Murielle naar huis moesten brengen.

We moesten haar zeggen dat ze het niet mocht hebben...

over wat ze in haar verhoor zei...

en dat ze niet mocht communiceren met Bernard.

Ik was geschokt door die mate van onachtzaamheid.

We hadden een belangrijke getuige die haar rol in de ontvoering had opgebiecht.

En we hadden een rechter die zei dat hij een weekend wegging.

Rond het middaguur bracht ik Murielle naar huis.

Toen ik bij het huis wegging, zag ik Laroche en z'n vrouw aankomen.

Ik dacht bij mezelf: god, wat gaat er gebeuren?

Het was een absurde situatie.

We hadden verdachten, maar iedereen liep vrij rond.

Het was een soort wettelijke breuk. Totaal onbegrijpelijk.

Op maandagochtend spraken we eindelijk met rechter Lambert...

en we namen de beslissing om Murielle Bolle bij hem te brengen.

Ik was opgelucht dat ze bij de rechter,

zonder ons erbij, nogmaals alles bevestigde...

wat ze ons die vrijdag en zaterdag had verteld.

Dus rechter Lambert had genoeg bewijs...

om ons opdracht te geven tot de arrestatie...

van Bernard Laroche, zodat we hem konden ondervragen.

5 NOVEMBER 1984

Ik herinner me het moment erg goed.

Het moment waarop hij verscheen.

In die tijd dacht ik: we zijn er bijna.

Uit de weg, alstublieft. Laat ons erlangs. Pardon.

Het was vreselijk, want ik was dichtbij en dacht: dit is de moordenaar.

Stop hier, dat is prima. Ga naar voren.

Toen de gendarmes eenmaal overtuigd waren dat Bernard Laroche schuldig was,

hadden ze de onweerstaanbare drang om ons hun resultaten te laten zien.

En de tv-ploegen waren maar wat blij.

Opzij, verdomme.

...zonder de flitser. Niet bewegen.

Klootzak dat je bent.

In die tijd dachten we: ze hebben het goed gedaan.

De misdaad is kortgeleden gebeurd en...

ze hebben de schuldige.

NEEF WORDT BESCHULDIGD VAN DE MOORD

Voor ons was de zaak Grégory gesloten op de avond van 5 november.

Maar toen kwam de persconferentie van rechter Lambert.

Wie wil er vragen stellen?

Is Laroche formeel beschuldigd?

Ja, van moord.

Waardoor kon u hem beschuldigen?

Een erg belangrijke verklaring en deels... het verslag van een expert.

Een verklaring... - Resultaten...

Was dat Murielles verklaring? - Dat klopt.

Wat zei ze precies?

Dat kan ik jullie niet zeggen. Dat is vertrouwelijk.

Mureille begeleidde Bernard Laroche naar de plaats delict.

Zat ze in de auto? - Ze zat in de auto, ja.

Enig idee wat het motief was?

Nee.

Afgunst, wellicht? - Afgunst... Ja.

Hoe verklaart u dat Murielle in eerste instantie een alibi gaf?

Uit angst.

U zei dat ze getuige van een deel was. Wat houdt dat in?

Ik kan verder niets zeggen.

Betekent dat dat ze in de auto zat? - Ja.

Hoe ver? - Tijdens de rit...

Helemaal tot Lépanges? - Helemaal tot Lépanges.

Jean-Michel Lamberts geïmproviseerde persconferentie wekte problemen op...

omdat de rechter echt over de schreef ging.

Hij had Murielles naam niet mogen geven.

Wat deed hij met dat arme meisje? Hij stuurde haar terug naar haar familie.

Hij liet haar daar alleen... Hij liet haar in de steek.

Ze was overgeleverd aan de clan.

De belangrijkste getuige zal de nacht in de gevangenis doorbrengen.

Bernard Laroche, een neef van de vader,

is beschuldigd van moord maar ontkent alles.

Bernard Laroche, waarom deed je het? - Ik deed niks.

Ben je onschuldig? - Ja, ik ben onschuldig.

Denkt u dat Murielle alles verzon?

Ze hebben haar bedreigd. - Ik denk niets.

Ik wacht op de rest van het onderzoek. Ik wacht...

Zat ze in de auto die dag? Gingen ze naar de Vologne? Ze gingen...

Nee, dat is maar geklets. Het is niet waar, helemaal niet waar.

Misschien hebben we een andere kant van Bernard ontdekt?

Nee, er zit geen andere kant aan hem. Het is niet waar.

We hebben een zoon van dezelfde leeftijd.

Als ik zie hoe hij met m'n zoon is... Hij houdt van hem, is gek op hem...

Het is niet waar. Hij kan nog geen konijn doden.

Dus ik denk niet dat hij ooit... iemand zo veel pijn zou kunnen doen.

Als hij het echt was, is het als Jekyll en Hyde.

Dan heeft hij twee gezichten. Van buiten gezond, van binnen verrot.

Jean-Marie Villemin, u hebt gehoord van Laroches arrestatie, net als wij.

Wat was uw reactie?

Net als iedereen waren we heel verbaasd.

Wat ik al zei, als hij het was, kun je echt niemand meer vertrouwen.

Hij was er altijd om een handje te helpen.

Als hij het is, moet gerechtigheid geschieden.

Denkt u nog steeds dat hij het was?

Na wat er gezegd is, is het voor 95 procent zeker.

Nu weet ik het zeker. Het kan alleen maar zo iemand zijn.

Als hij het is, hoop ik dat hij de doodstraf krijgt.

Zulke mensen zouden niet moeten blijven leven. Dat is alles.

Na Laroches arrestatie kwam ik in Aumontzey aan,

waar Albert en Monique woonden.

Ik was er vrij laat. Ik parkeerde...

en toen zag ik de hele pers- en tv-karavaan buiten.

Alle geschreven pers. Iedereen was er. Dat had ik nooit gezien.

En ik liep langs de leden van de pers en hoorde mensen zeggen:

'Ker blijft niet langer dan vijf seconden.

Denkt hij dat ze hem zullen binnenlaten? Ze willen niemand zien.'

Een moment later kwam Jean-Marie aan...

en hij zei: 'Ker, geen probleem, je mag binnenkomen.'

Ik zag de hele familie. Ik begon met ze te praten.

Ik zei: 'We moeten een indrukwekkende foto maken.

Als jullie het niet erg vinden, ga ik m'n camera's halen.'

Ik vroeg: 'Hoe voelde het om te horen...

dat Bernard Laroche Grégory's ontvoerder of moordenaar is?'

Ze zeiden: 'We hadden het ons nooit kunnen voorstellen.

We weten alleen dat hij vaak bij Michel en bij ons thuis kwam. Dat is alles.'

Bernard Laroche was een wees. Hij had z'n moeder nooit gekend.

Hij bracht z'n vormende jaren door met de Villemins.

Hij was erg hecht met Michel, Jean-Maries oudere broer.

Ik vroeg het Michel. Ik zei:

'Jij bent degene die door de kraai is gebeld. Kun je me erover vertellen?'

Ik pakte m'n bandrecorder erbij... en hij deinsde terug.

Het was geen pistool. Alleen maar een bandrecorder.

Ik zei: 'Vertel me wat er is gebeurd.

Vertel me over het telefoontje van de kraai.'

Hij werd wit als een doek. Ik vroeg me af: is hij schuldig of wat?

Ik kreeg een erg slecht gevoel over hem.

De dag erop belde ik Jean-Marie en Christine.

'Hoe ging het nadat ik weg was?'

Hij zei: 'Je zult niet geloven wat er is gebeurd.

Vijftien minuten later hadden we een discussie met m'n ouders.

We hadden ruzie over Michel.

M'n ouders wilden Michel beschermen.

Er was een grote familieruzie en we vertrokken zonder afscheid te nemen.

We hebben gebroken met ze.

We gaan niet meer naar m'n ouders.'

Kwam het door Jean-Maries koppigheid,

z'n indringende aard...

of z'n eindeloze vragen,

dat z'n moeder, Monique Villemin,

het beu werd dat hij z'n oudere broer maar vragen bleef stellen?

We wisten dat Bernard Laroche,

Michel Villemin had bezocht op de dag waarop Grégory verdween.

HOORZITTING BERNARD LAROCHE

ROND VIER UUR GING IK LANGS BIJ MICHEL.

We waren blij dat er voortgang werd geboekt.

We maakten ons klaar om terug te gaan naar Parijs.

We maakten een rit door de regio, langs de dorpjes,

om te controleren dat er geen nieuws was uit Granges, Aumontzey, Laveline...

Maar toen namen Murielles broers contact met ons op.

Ze zeiden: 'Kom later terug. Misschien hebben we wat te vertellen.'

Terwijl dezelfde mensen ons een paar dagen eerder hadden verwelkomd met luchtbuksen.

Dus het was vrij verrassend.

Maar we hadden er onze vraagtekens bij.

Goedemorgen.

Tot iets minder dan twee uur geleden was ons grootste nieuws...

dat meneer Reagan in de VS de presidentsverkiezing heeft gewonnen.

Daar komen we zo op terug.

Maar eerst,

een nieuwe wending in de tragische zaak van de moord op Grégory,

die, naar we dachten, twee dagen geleden was opgelost.

Ik zat niet in Bernards auto.

Ik ben nooit in Lépanges geweest.

Ik ben nooit op de plek geweest waar hij is verdronken.

Ik ben nooit in Lépanges of Docelles geweest.

Wat is er gebeurd bij de gendarmerie...

waardoor je bang werd en een andere versie vertelde?

Nou, een van de agenten schreeuwde tegen me. Ik was bang.

Ze zeiden dat Bernard Laroche het had gedaan, dus zei ik dat ook.

Ze lieten me de route naar Lépanges en Docelles zien...

die Bernard nam, dus zei ik dat dat klopte.

Waarom was je bang dat je als medeplichtige zou worden gezien?

Dat weet ik niet.

Ze zeiden dat ze me naar de jeugdgevangenis zouden sturen.

Als ik dat niet tegen de rechter zou zeggen, zouden ze me vastzetten.

Dus je zat niet in Bernards auto?

Nee, ik zat niet in Bernards auto.

Het is heel ernstig om nu op je verklaring terug te komen. Dat besef je toch?

De rechter moet je hebben gezegd...

hoe ernstig het is. - Dat klopt.

Ze zeiden dat als ik het veranderde het medeplichtigheid was.

Nu zeg je dat je niet bij Bernard was en jullie niet naar Lépanges gingen.

Bernard is onschuldig. M'n zwager is onschuldig.

Ik ging niet met m'n zwager mee.

Ik ging niet met m'n zwager mee.

Zo veel angst.

Het is gewoon afgrijselijk.

MURIELLES ONGELOOFLIJKE OMMEZWAAI

MURIELLE TREKT HAAR VERKLARING IN 'ZE DWONGEN ME TE PRATEN'

We moesten haar laten praten en dat deden we bereidwillig.

Maar de manier waarop de familie ons liet komen, is verdacht.

We zouden gaan horen wat de familie te zeggen had.

Niet wat Murielle te zeggen had.

Ze zal moeten praten. - Nee, ik praat niet.

Oké, dan niet.

Maar als je even met haar praat... - Ik wil haar niet in m'n buurt.

Dan zeggen ze dat ik haar beïnvloed.

Kom. Kom binnen. Ga daarheen.

Echt niet.

Zeg dat dan, en dan... - Wat zeggen?

Murielle heeft haar verklaring ingetrokken...

maar ze is niet beïnvloed door haar familie.

Veel mensen denken dat wij haar ertoe hebben aangezet.

Dat is compleet vals. Murielle weet wat ze heeft gezegd.

Het is niet onder invloed van de familie.

Blijkbaar was ze geslagen, mishandeld.

Er werd gezegd dat ze in een schuur was gestopt...

die tussen het huis van de Bolles...

en de timmerman die naast ze woonde stond.

WERD ZE GESLAGEN NA HAAR EERSTE VERKLARING?

MURIELLE ZWEERT VAN NIET, MAAR DE BUURMAN, EEN TIMMERMAN...

Murielle, je hebt je verklaring over Bernards eerste alibi ingetrokken.

Heeft je familie je beïnvloed?

Nee, dat hebben ze niet gedaan.

Waarom heb je je verklaring ingetrokken?

Omdat m'n zwager onschuldig is.

De gendarmerie dwong me.

Meer heb ik niet te zeggen.

Maakten de gendarmes je bang?

Ja, de gendarmes maakten me bang.

Ik waarschuw je. Ik wil jullie hier niet meer zien.

Hallo. - Goedenavond.

We willen u wat vragen stellen omdat Murielle haar verklaring introk.

Ik had het verwacht, persoonlijk.

Ik ben helemaal niet verbaasd. Het doet me ook niets.

Maar dit maakt de zaak zwakker.

Nee, want er zijn andere elementen die betekenen...

dat de terugtrekking van weinig belang is.

Gaat u Murielle en Bernard Laroche tegenover elkaar zetten?

Uiteraard.

Mogen we weten wanneer? - Nee.

Rechter Lambert besloot om vandaag in z'n vertrekken...

een ontmoeting tussen Laroche en Murielle te houden.

Hun getuigenis verandert de afgelopen dagen telkens.

Eerst beschuldigde ze hem, nu wil ze z'n naam zuiveren.

Ik ga Paris Match aanklagen. - Ga je gang maar.

Ik wachtte en zag haar komen met een van haar broers,

haar moeder, en met Louisette in hun kielzog.

Een hele bende, als in een stripboek.

Iedereen racete erheen voor foto's.

Om te voorkomen dat ik foto's maakte, sloeg mevrouw Bolle me met haar tas.

Het was op tv.

Laat me met rust, godverdomme. - Laat haar met rust.

Je kon het zien.

Ik wankelde even.

Ik heb zelfs een foto met de handtas op de voorgrond.

We doen ons werk, meer niet.

Laat me met rust. Hebben jullie nog niet genoeg?

Hoewel ze niet is opgeroepen,

is Marie-Ange Laroche ook naar de rechtbank gekomen...

in de hoop haar man te zien.

Bent u hier voor Bernard?

Ik wil hem graag zien, ja.

Zelfs om hem in de auto te zien... - Wat hebben ze u verteld?

Dat het niet mag.

Ik weet niet welke ingang ze nemen.

Om 14:15 arriveerde Bernard uit de gevangenis van Nancy.

Hij ging naar binnen door de kleine deur die rechtstreeks naar de rechtbank leidt.

Mag ik hem niet zien?

Dat moet u de commandant vragen.

Als je iets nodig hebt, zegt niemand waar je heen moet.

Wat wilt u hem zeggen?

Ik wil niet met hem praten, ik wil hem zien. Laat me met rust.

Ga toch weg.

Genoeg. Wegwezen.

Raus.

Mevrouw Laroche.

Uw advocaat is hier.

Wat wilt u me zeggen? - Ik wil hem zien.

Chaillant vraagt het aan de rechter.

Het verdedigen van een onschuldige man is het moeilijkste wat er is.

ADVOCAAT VAN BERNARD LAROCHE

Op 9 november 1984 was er een bijeenkomst...

in een kamer in de rechtbank van Épinal...

met alle getuigen uit de verklaring van Laroche.

En Murielle.

Het nieuws over die zitting was uitgelekt.

Honderden mensen wachtten buiten.

Het was 1984, kort na de afschaffing van de doodstraf,

en dat was nog steeds een punt van publiek debat.

We verdedigden een man die als een monster was gepresenteerd.

Mensen schreeuwden: 'Dood hem.'

De hoorzitting is begonnen in de vertrekken van de rechter.

Het zal meerdere uren duren.

Grégory's vader Jean-Marie Villemin is gekomen met z'n broer Gilbert.

Later gingen ze in hun auto zitten wachten.

Daar kwam commandant Sesmat hen z'n steun betuigen.

Ik ging niet m'n steun betuigen.

Jean-Marie zat in een auto naast de rechtbank.

Een journalist kwam naar me toe en zei:

'Jean-Marie is er met z'n broer. Hij heeft een vuurwapen in de auto.

Als het lukt, wil hij Bernard Laroche neerschieten als die buiten komt.'

Dus ging ik naar Jean-Marie.

Ik controleerde de auto en zag geen wapen.

Ik vroeg hem om kalm te blijven,

om niets te doen en het recht te laten geschieden.

Hij stelde me gerust, dus ik ging weer.

Sinds 14:35 worden de zwager en schoonzus...

verhoord om uit te vinden wie er heeft gelogen:

Murielle, Laroche, of de andere getuigen.

Ook aanwezig in de grote, felverlichte kamer...

zijn de advocaten Gérard Welzer en Paul Prompt...

en met regelmaat een rechercheur.

Op de gang wachten vijf getuigen op hun beurt.

Alle getuigen bevestigden, de ene na de andere,

wat Bernard Laroche had beweerd.

RECHTBANK

De confrontatie is afgelopen. - Het zit erop. Gerechtigheid is geschied.

Bent u optimistisch? - Dat heeft er niets mee te maken.

Het alibi van onze cliënt is gecontroleerd.

Wat zeker is, is dat we op 9 november 1984...

in de avond...

gerustgesteld waren. Ik was gerustgesteld.

NOTULEN VAN DE HOORZITTING

Ze lieten Bernard Laroche de middag van 16 oktober in detail doornemen...

en dan vooral het deel tussen drie en zes uur.

Alle elementen die hij noemde, werden bevestigd door getuigen.

MURIELLE WAS ER AL.

Murielle bevestigde dat ze op 16 oktober naar school ging.

Bevestigde dat ze loog toen ze zei...

dat Bernard Laroche haar van school had gehaald.

IK GING ALLEEN VAN SCHOOL WEG EN NAM DE BUS

Op 9 november was Bernard Laroche kalm.

Hij was er zeker van dat hij die avond zou worden vrijgelaten.

'Op verzoek van zijn advocaat...

is de dag van Bernard Laroche grondig bevestigd...

door een aantal getuigen.

Met deze getuigenverklaringen in gedachten,

vragen wij om de vrijlating van Bernard Laroche.

Heeft Murielle haar verklaring ingetrokken?

We houden het bij de verklaring die ik voorlas.

MINISTERIE VAN JUSTITIE GEVANGENIS

De dienstdoende rechter heeft nog een paar uur...

om uitspraak te doen over de motie om vrijlating.

Ondertussen vraagt men zich nog steeds af...

of rechter Lambert zo aarzelend is als de verdediging het doet voorkomen...

terwijl ze volhouden dat de zaak niet deugt.

Ik weet het niet.

Vroege middag? Late middag? Puur om een idee te hebben.

Ik weet het niet. Jullie horen het. Ik ben nog niet tot een besluit gekomen.

Voor middernacht.

Welzer wilde z'n cliënt uit de gevangenis krijgen...

en na Murielles ontkenningen...

werden er pogingen gedaan...

om Jean-Michel Lambert te beïnvloeden, vooral door Gérard Welzer.

Wekenlang was het z'n werk om Lambert aan het weifelen te krijgen.

Wat zeer goed te doen was.

Lambert was fragiel en beïnvloedbaar.

En Gérard Welzer zette z'n denkwijze op z'n kop.

Ik zag het gebeuren. Ik zag ze praten...

en zag hoe bekwaam Gérard Welzer was...

in het zorgen dat Lambert van gedachten veranderde.

Er zijn in de afgelopen 34 jaar veel fantasieën geweest.

Er was een complottheorie:

Welzer was bevriend met rechter Lambert.

Ik kende rechter Lambert zoals alle rechters.

Ik respecteerde hem.

We waren vriendelijk tegen elkaar.

Niets meer, niets minder.

De agenten die dagelijks aan het hof waren,

vertelden me dat er constant advocaten bij rechter Lambert waren...

en dat duidelijk was dat er iets verdachts gaande was.

Tijdens z'n gevangenschap werd Bernard Laroche genegeerd.

Er waren geen stavingen.

Er was geen diepgaande hoorzitting.

Rechter Lambert liet hem slechts één zitting bijwonen.

En z'n verklaring bestond uit een enkele pagina.

Hij kreeg drie vragen.

We zaten in een erg ongemakkelijke positie.

Het was uiterst onbegrijpelijk.

Hoewel we officieel nog steeds bezig waren met het onderzoek...

in opdracht van de rechter,

voorkwam hij dat we bepaalde controles en bepaalde daden konden uitvoeren.

In november kwam er bijvoorbeeld...

een getuige bij ons met een doos met daarin een insulinespuit.

Die doos was in de buurt van de brandweerkazerne gevonden,

dicht bij de plek waar we dachten dat het lijk in het water was gegooid.

We vroegen ons af of een insuline-injectie...

een effect op het kind kon hebben gehad.

Of het een element kon zijn dat kon verklaren...

waarom het kind zo inert was.

Dus dat hij geen weerstand bood tegen de daden die z'n dood werden.

Maar toen Lambert hoorde dat we deze aanwijzing hadden,

verbood hij ons er verder onderzoek naar te doen.

Hij wilde niet horen...

over elementen die Bernard Laroches schuld konden bevestigen.

Welzer werkte tegen de gendarmes.

Hij ondermijnde de zaak die de gendarmes hadden opgebouwd en dacht:

'Nu heb ik de touwtjes in handen.'

Zo ging het met Welzer.

AUDIO-ARCHIEF - NOVEMBER 1984 JEAN KER EN GÉRARD WELZER

Wat ik u wilde vertellen,

is dat er vanmiddag iets erg belangrijks kan gebeuren.

Bent u alleen momenteel? - Ja. Ga verder.

De rechter heeft me verteld dat hij gaat...

Het staat in de kranten. Vanmiddag, Grégory's moeder...

Er zijn getuigen die de schuld bij haar leggen.

De rechter heeft het in het dossier gezien...

Ik heb het in de kranten gezien en de rechter bevestigde het.

Er zijn getuigen die zeggen dat ze haar iets zagen posten.

Ze zegt dat ze thuis was om 17:03 toen haar kind werd ontvoerd.

Mensen zagen haar om vjif uur een brief posten.

En we weten dat de kraai op dat tijdstip een brief postte.

Het is ernstig.

We drongen niet aan omdat dat niet aan de verdediging is.

Als Laroche de moordenaar is, kunnen we niet zeggen:

'Zie je?' Maar de rechter lijkt...

Hij hoort haar vanmiddag met de vier getuigen die haar zagen.

Met een brief.

Dit zijn de opties.

Eén: het is een storm in een glas water.

Wat mogelijk is. - Ja.

Twee: de vulkaan barst uit en ze gaat de bak in.

Voilà.

POSTKANTOOR

Elke dinsdag bezoek ik m'n zus Laurence. Ze woont naast het postkantoor.

Die avond zag ik Christine weer in haar auto stappen.

Toen ik op het postkantoor afliep,

zag ik Christine keren voor het postkantoor.

Er waren vier mensen...

die verklaarden dat ze op 16 oktober 1984...

de moeder van het kind voor het postkantoor zagen.

Het was niet mijn probleem.

Mijn punt was dat niemand Bernard Laroche daar had gezien.

Dat betekende dat de brief van de kraai door Christine was gepost.

Het was gruwelijk. Het was een onvoorstelbare beschuldiging.

GRÉGORY: DE ONVOORSTELBARE BESCHULDIGING

IN 2018 VERWIERP DE CONSTITUTIONELE RAAD DE WET...

DIE DE HECHTENIS VAN DE MINDERJARIGE MURIELLE TOESTOND

AANGEZIEN DIE NIET VOLDEED AAN DE GRONDWET

DE WET GAF DE VERDACHTE GEEN ENKELE ZEKERHEID...

ZOALS EEN ADVOCAAT OF INFORMATIE OVER HET ZWIJGRECHT.

SINDS GRÉGORY'S MOORD OP 16 OKTOBER 1984...

ZIJN MEERDERE MENSEN VERDACHT,

BESCHULDIGD OF SLACHTOFFER VAN RODDELS GEWORDEN.

TOT OP HEDEN IS NIEMAND VEROORDEELD VOOR DE MISDAAD

Ondertiteld door: E. Brevink