Original subtitles

♪คนหนุ่มในเครื่องแบบทหารควบม้า มาพร้อมกับแววตาที่เปรียบดั่งดวงดาว♪

♪สายตาอันแสนอบอุ่นมั่นคง รอยยิ้มที่เปี่ยมล้น♪

♪เหมือนทรายอันสวยงามที่ไหลผ่านนิ้ว เมื่อมองกลับไป♪

♪ฤดูหนาว ฤดูกาลที่เกล็ดหิมะค่อย ๆ ปลิดปลิวลงมา♪

♪แต่อ้อมอกของเธอกลับเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ที่มีกลิ่นหอมของมวลบุปผาอบอวลไปทั่วโลก♪

♪ฤดูร้อนที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาดี ๆ และฉากที่สวยงาม ร่มเงาของต้นไม้บดบังความคิดถึงของฤดูใบไม้ผลิไว้♪

♪ปล่อยหัวใจให้จมอยู่กับเธอในฤดูใบไม้ร่วง ความรักที่ลึกซึ้งร่วงหล่นอย่างไม่ขาดสาย♪

♪ใบไม้เบาบาง กับความรักที่ค่อย ๆ ก่อตัว ♪

รักแรกเจอ เผลอจนหมดใจ

ตอนที่ 19

หว่านชิง

ถ้าให้ลูกเป็นคนตัดสินใจ

ลูกจะทำยังไง

ตอนนี้ปริมาณการซื้อขายของญี่ปุ่นเยอะขนาดนี้

แต่พวกเขาอมเงินคนงาน

ก่อเรื่องจนทำให้มีคนเสียชีวิต

ถ้าตอนนี้พวกเราสามารถให้

เงินเดือนก้อนหนึ่งที่ยุติธรรมได้

ถ้างั้นใครยังจะไปทำงานกับพวกเขาอีกล่ะคะ

ถ้าพวกเขาไม่มีคนให้ใช้

แล้วจะมาแข่งขันกับพวกเราได้ยังไง

ในพิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า

หลีกเลี่ยงการโจมตีอย่างฮึกเหิม

และโจมตีกลับอีกครั้งเมื่อมันตายใจ

ตอนที่พวกเขาเย่อหยิงและอวดดี

พวกเราก็จะหลีกเลี่ยง

แต่ตอนนี้พวกเขาเกิดเรื่องแล้ว

พวกเราก็ต้องตีให้พวกเขาล้มในคราวเดียว

สมกับที่เป็นลูกสาวคนเก่งของพ่อ

คิดเหมือนกับพ่อเลย

ถ้างั้นไม่สู้ตอนนี้พวกเรา

ไปที่ตึกสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

เพื่อโจมตีพวกเขาครั้งสุดท้ายดีไหมคะ

ไป

นัดกับมู่จื้อเหยวี่ยนหรือยัง

เขาไม่อยู่ที่สำนักงานครับ

ไม่มีคนรับสาย

ถ้างั้นเขาจะไปอยู่ที่ไหนกันนะ

ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต ขอโทษและชดใช้มาซะ

เถ้าแก่มู่มาได้ยังไงน่ะ

ท่านประธาน

ท่านดูเร็วครับ

เถ้าแก่มู่

ท่านคงไม่ได้มาโน้มน้าวพวกเราหรอกใช่ไหม

ถูกต้อง

ผมมาเพื่อโน้มน้าวพวกคุณจริง ๆ

เถ้าแก่มู่

ท่านไม่ต้องพูดอะไรแล้วละ

ถ้าคนญี่ปุ่นพวกนี้

ไม่ส่งตัวฆาตกรออกมา

ไม่ขอโทษและชดใช้

พวกเราก็จะไม่มีทางไปไหนอย่างแน่นอน

ใช่ ชดใช้

พี่ใหญ่ท่านนี้

พี่อย่าเพิ่งรีบร้อนไป

คุณพ่อหนูมาเพื่อโน้มน้าวพวกพี่ก็จริง

แต่คุณพ่อหนูมาเพื่อโน้มน้าวให้ทุกคน

มาที่โรงสีของตระกูลมู่ของเราต่างหากละคะ

ผมได้ยินมาว่าโรงสีของตระกูลมู่ ไม่มีธุรกิจให้ทำตั้งนานแล้วนี่

ธุรกิจถูกคนแย่งไปหมดแล้ว

ทุกท่าน

ขอแค่พวกคุณกล้ามา

ฉันรับประกันว่าทุกเดือน

จะให้เงินเดือนพวกคุณสามสิบต้าหยาง

คุณหนูมู่

คุณคงไม่ได้หลอกพวกเราหรอกใช่ไหม

ขอแค่ทุกคนเชื่อฉัน

แล้วมาเซ็นสัญญากลุ่ม ที่โรงสีฝ้ายสาขาใหญ่ของตระกูลมู่ของพวกเรา

ฉันมู่หว่านชิง จะเซ็นสัญญารับประกันว่า

ทุกเดือนจะให้เงินสามสิบหยวน

ถึงต่อให้ตลาดฝ้ายตกต่ำ

พวกเราก็ยังมีคลังสินค้า

แล้วก็ท่าเรือ

แล้วก็บริษัทเรือขนส่งก็สามารถเลี้ยงพวกคุณได้

ดี ๆ ๆ

คุณหนูมู่

ถ้างั้นเรื่องสหายของพวกเราที่ตายไปล่ะจะทำยังไง

พวกเขาสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

จะหนีความผิดงั้นเหรอ

จริงด้วย

ใช่

พี่ใหญ่ท่านนี้เป็นชายอกสามศอก

ที่ให้คุณค่ากับความภักดี

ฉันมู่หว่านชิงก็เป็นคนที่ให้ค่าต่อความภักดีเหมือนกัน

ขอแค่พวกคุณเซ็นสัญญากลุ่ม

ก็จะกลายเป็นคนของตระกูลมู่ของฉัน

คุณพ่อจะทำการเจรจาต่อรองกับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

ในฐานะสมาคมนักธุรกิจจีนโพ้นทะเล

และจะต้องคืนความยุติธรรมให้กับพวกคุณอย่างแน่นอน

ดูเหมือนครั้งนี้มู่จื้อเหยวี่ยน

จะไม่เหลือทางออกให้พวกเราเลยนะครับ

เขาคิดว่า ดึงคนงานไปเป็นพวกไม่กี่คน

พวกเราก็จะหมดอำนาจแล้วงั้นเหรอ

ท่านประธาน ท่านหมายความว่า

ตอนนี้ พวกเราดำเนิน

กิจการฝ้ายที่เซี่ยงไฮ้ได้ดีมาก

เถ้าแก่ใหญ่หลาย ๆ คนในเซี่ยงไฮ้ก็อยากจะซื้อหุ้นทำเงิน

ฉันไม่เชื่อหรอกว่า

ผู้บัญชาการของเซี่ยงไฮ้ที่เพิ่งได้รับการแต่งตั้งอย่างไอ้ถานเสวียนหลิน

มันจะไม่หวั่นไหวเลย

แต่ยังไง

เขาก็เป็นคนของตระกูลถานจากเจียงเฉิง

แล้วเรื่องเมื่อปีนั้น

ไม่เป็นไร

ประเทศจีนมีคำพูดหนึ่ง

เรียกว่าขอแค่มีเงินจะปลุกผีขึ้นมาโม่แป้งให้ก็ยังได้

ฉันจะเจอกับเขาดูก่อน

จะได้ลองใจเขาสักหน่อย

[ห้องทำงานผู้ควบคุม]

หว่านชิง

เธอคิดดีแล้วจริง ๆ เหรอ

คิดถึงตอนแรก

ที่พวกเราก็ต้องผ่านอุปสรรค

กว่าจะมาทำงานที่นี่ได้

ช่วงนี้

พวกเราก็เข้าขากันได้ดีมาก

พี่ไม่เข้าใจจริง ๆ

ว่าทำไมเธอถึงต้องลาออกด้วย

พี่กวงเย่าคะ

ที่ผ่านมาขอบคุณที่ดูแลหนูเป็นอย่างดีนะคะ

แต่ตอนนี้ที่บ้านเกิดการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงมาก

พ่อหวังว่าหนูจะสามารถดูแลกิจการของตระกูลมู่ได้

หนูในฐานะลูกสาว

ก็ควรที่จะตอบแทนบุญคุณได้แล้ว

หว่านชิง

ทำไมพี่ถึงรู้สึกว่า

สองวันมานี้

เธอทำตัวกับพี่

ไม่ค่อยเหมือนเดิมเลยล่ะ

มันเป็นเพราะว่า

คำพูดที่พี่พูดกับเธอที่โรงพยาบาล

ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจหรือเปล่า

ไม่ใช่อยู่แล้วค่ะ

แต่หนูคิดดีแล้ว

พี่อย่าโน้มน้าวหนูอีกเลยนะคะ

บ้านเก่าของพี่

ก็ซ่อมจะใกล้เสร็จแล้ว

ตอนนี้เธอก็มาลาออกอีก

ต่อไปพี่

คงจะเจอเธอยากแล้วใช่ไหม

พวกเราต่างก็แค่

ยุ่งอยู่กับเรื่องของตัวเองไม่ใช่เหรอคะ

ไม่ได้เจอกันทุกวัน ก็ปกตินี่คะ

งั้นก็ได้

ดูเหมือนเธอจะตัดสินใจแล้ว

ถ้างั้นก็แล้วแต่เธอนะ

ก็แค่

ต่อไปถ้าเจอเรื่องอะไร

อย่าลืมพี่ชายคนนี้อย่างพี่ก็แล้วกัน

ตกลงไหม

ตกลงค่ะ

ถ้างั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ

คุณพ่อกำลังรอหนูอยู่

(เมื่อสิบปีก่อน)

(พี่ชายแท้ ๆ ของหนูตายด้วยมือของพ่อพี่)

(และพี่ก็ดีกับหนูเหมือนเป็นพี่ชายแท้ ๆ )

(หนูไม่อยากให้ความแค้นทำให้พี่ได้รับบาดเจ็บ)

(พี่กวงเย่า)

(ขอโทษนะคะ)

(ที่หนูทำได้แค่เลือกจากไปเท่านั้น)

ปกติแล้วผม

ไม่ค่อยได้ติดต่อกับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่นนัก

ไม่ทราบว่าครั้งนี้

มาด้วยเหตุอะไรเหรอครับ

ผู้บัญชาการถาน

พวกเราสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

เป็นตัวแทน

ของผลประโยชน์ของ นักธุรกิจชาวญี่ปุ่นทุกคนที่ประเทศจีน

และเห็นค่าในความสามัคคีมาตลอด

ปฏิบัติตามหน้าที่ของนักธุรกิจอย่างเคร่งครัด

แต่ไหนแต่ไรไม่เคยทำเรื่องอุกอาจอะไร

เรื่องอุกอาจงั้นเหรอครับ

ใครว่าพวกคุณทำเรื่องอุกอาจกัน

นี่มันเป็นการใส่ร้ายเลยนะ

คุณสามารถฟ้องร้องพวกเขาได้

ในเมื่อผู้บัญชาการถานเอง

ก็คิดว่าพวกเราปฏิบัติตามกฎ

ถ้างั้นไม่ทราบว่าผู้บัญชาการถาน

คิดเห็นอย่างไร กับความขัดแย้งของพวกเรากับตระกูลมู่

เมื่อไม่นานมานี้

ผมน่ะเป็นทหาร

ไม่เข้าใจธุรกิจหรอกครับ

ผู้บัญชาการถาน

บางครั้ง คนนอกก็มองสิ่งต่าง ๆ ได้ชัดเจนที่สุด

ผมก็เลยอยากจะขอให้คุณ ช่วยตัดสินหน่อย

พูดมาได้เลยครับ

ฝ้ายของพวกเราทั้งดีทั้งถูก

เส้นทางการค้าในตลาดก็ดี

ถึงมันจะ

ส่งผลกระทบต่อกิจการของพวกโรงสีในพื้นที่ก็จริง

แต่การทำธุรกิจ

ก็จะต้องหาทองในเม็ดทราย

ถ้าไม่อยากถูกกำจัดออกจากตลาด

ก็ต้องก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง

เพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับตลาดให้ได้

คุณว่าจริงไหม

มีเหตุผลครับ

แต่ว่าตระกูลมู่

กลับไม่ยอมปรับปรุงเทคนิคของตัวเอง

มุ่งร้ายที่จะแข่งขันกับพวกเรา

ปลุกเร้าให้คนงานประท้วง

ก่อกวนราคาของตลาด

ทำตัวเป็นบ่อนทำลายพวกเรา

ถึงตระกูลมู่จะเป็นผู้มีอิทธิผลของเซี่ยงไฮ้

และพวกเราเองก็มาจากด้านนอก

แต่ตลาดต้องมีความเท่าเทียม

การต่อต้านชาวต่างชาติแบบนี้

มุ่งที่จะทำลายโรงสีต่างชาติ ที่ให้ราคาถูกและมีคุณภาพ

แบบนี้มันเป็นการทำให้ประชาชนทั้งหมดของเซี่ยงไฮ้

ไม่ได้รับผลประโยชน์ที่แท้จริงชัด ๆ

ครั้งนี้ตระกูลมู่ทำเกินไปก็จริงนะครับ

แต่คุณยามาชิตะ

ผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ

ธุรกิจฝ้ายนี่เท่าไร

และมันก็ไม่ใช่เรื่องที่หน่วยบัญชาการของเราดูแล

ดังนั้นผมก็เลยทำได้แต่รับฟังเท่านั้น

ผู้บัญชาการถาน

ครั้งนี้ที่ผมมาหาคุณ

เพราะอยากจะทำธุรกิจกับคุณสักหน่อย

คุณยามาชิตะ

คุณมีธุรกิจอะไรที่ทำกับผมได้งั้นเหรอ

พูดตามตรง

มีเจ้าพ่อจำนวนมากในเซี่ยงไฮ้

ที่ได้ซื้อหุ้นในการเปิดโรงสีต่างชาติครั้งนี้

แต่ตระกูลมู่ได้ทำลายกฎทิ้ง

ตอนนี้ก็เลยทำ

โรงสีต่างชาติไม่สำเร็จ

แต่ผมเองก็จะคืนคำไม่ได้

ผมอยากจะส่งฝ้าย

จากชิงเต่ามาขายที่เซี่ยงไฮ้

คำนวณต้นทุนแล้ว

ได้กำไรซะยิ่งกว่าการเปิดโรงสีเองซะอีก

แต่ว่า

เซี่ยงไฮ้นี่

เป็นอาณาเขตของผู้บัญชาการถาน

ท่าเรือทั้งหมด

ต่างก็มีกองกำลังพลเรือนของผู้บัญชาการถานเฝ้าอยู่

ผมก็เลยอยากจะขอไฟเขียว

จากผู้บัญชาการถานสักหน่อย

ให้พวกเราได้เดินสะดวก

และแน่นอนว่า

ผมเองก็จะไม่ปฏิบัติต่อคุณอย่างไม่เป็นธรรม

คุณหมายความว่า

ขอแค่ผมยอมให้พวกคุณส่งสินค้ามาที่เซี่ยงไฮ้

ผมก็จะได้เงินถูกไหม

ผู้บัญชาการถานเป็นคนฉลาดตามคาดจริง ๆ

เข้าใจกันโดยไม่ต้องอธิบาย

ตกลง

มีแต่คนโง่เท่านั้นที่ให้เงินแต่ไม่เอา

คุณส่งตามสบายเลยนะ

ยิ่งคุณส่งเยอะผมก็จะยิ่งได้เงินเยอะ

ต่อไปคุณก็คือเทพเจ้าแห่งความร่ำรวยของผม

ผู้บัญชาการถาน ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะ

ยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ

คุณยามาชิตะ

ผู้บัญชาการให้พวกเรามาช่วยท่านลงของครับ

คุณเจ้าหน้าที่

สินค้าของรถคันนี้

พวกเราขนใกล้จะเสร็จแล้วละ

ไม่ต้องรบกวนพวกคุณหรอก

ที่แท้พวกคุณก็มีแค่สินค้าสองคันรถเองเหรอ

ผู้บัญชาการตั้งใจให้พวกเรา

เคลียร์คลังสินค้าใหญ่ยักษ์มาให้ท่านวางสินค้าเลยนะครับ

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ละก็

แค่มุมเดียวก็คงวางไม่เต็มด้วยซ้ำ

นี่เป็นแค่สินค้าล็อตแรกของพวกเรา

คนฉลาดมักก้าวเดินทีละก้าว

พวกเราจะต้องเพิ่มอีกแน่นอน

คลังสินค้าใหญ่ยักษ์ของผู้บัญชาการถาน

มีประโยชน์ต่อพวกเรามาก ๆ เลยครับ

ตกลงครับ ถ้าต่อไปต้องการละก็

คุณก็แจ้งผมนะครับ

ผมจะพาเหล่าสหายมาช่วยงาน

ขอบคุณผู้บัญชาการถานแทนผมด้วยนะครับ

แล้วก็ขอบคุณ เจ้าหน้าที่หนุ่มอย่างคุณด้วย

คุณยามาชิตะ

ถ้างั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ

หว่านชิง

พ่อ

ยังไม่นอนอีกเหรอคะ

ก็เรื่องโรงสีนั่นแหละ

ช่างเถอะ ดึกมากแล้ว

รีบกลับไปนอนเถอะนะ

ทำไมถึงสูบบุหรี่เยอะขนาดนี้ล่ะคะ

โรงสีของพวกเขาสร้างไม่สำเร็จแล้วไม่ใช่เหรอคะ

พวกเราเป็นบ่อนทำลายยามาชิตะ จุนอิจิ

ทำให้โรงงานของพวกเขาผลิตไม่ได้

พวกเขา ก็เลยหลอกใช้สมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

ให้นำเข้าฝ้ายคุณภาพต่ำล็อตใหญ่มาจากชิงเต่า

ถ้าเราอยากจะขายฝ้ายของเรา

ก็ต้องใช้ราคาเดียวกันกับพวกเขา

ก่อนหน้าเรารับปากกับคนงานไว้

ว่าเงินเดือนสามสิบหยวนจะไม่มีการเปลี่ยนแปลง

ทุกครั้งที่ขายออกหนึ่งม้วน จะขาดทุนสองต้าหยาง

ถ้าประคับประคองไปในระยะสั้นก็ไม่มีปัญหา

แต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ

จะทำให้ตระกูลมู่ของเราล้มละลายได้

ถ้ายามาชิตะ จุนอิจิไม่ได้ขนฝ้ายมาจากชิงเต่า

เรื่องก็จะแก้ไขง่ายกว่านี้

พวกเขาเข้ามาตามเส้นทางปกติ

ไม่ได้ผิดกฎหมาย

พวกเราจะทำอะไรได้ล่ะ

ถ้าพวกเราขอให้ผู้บัญชาการถานออกโรงล่ะคะ

ปัญหาก็จะแก้ไขได้ใช่ไหม

คุณรู้เรื่องนี้แต่คุณไม่บอกฉันเหรอ

ผมรู้สิ

ถ้าตามที่ประธานยามาชิตะพูด

ผมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่เลยนะ

ได้ยินมาว่าเส้นทางการขายฝ้ายนี่ดีสุด ๆ ไปเลย

ผมเองก็ได้ทำเงินก้อนใหญ่

แต่ไหนแต่ไรคุณก็ไม่เคยเล่นตามกฎอยู่แล้ว

คุณกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีก

ผมกำลังช่วยคุณอยู่นะ

อย่างที่เขาว่ากันว่า อยากได้ลูกเสือ ก็ต้องเข้าถ้ำเสือ

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง

คุณต้องเชื่อใจผมนะ

อย่างผมน่ะเรียก ถึงตัวจะอยู่ในค่ายโจโฉ แต่ใจฝักใฝ่อยู่ที่อาณาจักรฮั่น

ถ้างั้นต่อไปเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตระกูลมู่ของฉัน

คุณช่วยเอามาปรึกษาฉันก่อนได้หรือเปล่าคะ

คุณคงไม่ได้โกรธผมหรอกใช่ไหม

แล้วคุณเตรียมตัวจะรับมือยามาชิตะ จุนอิจิยังไงล่ะคะ

คุณฟังนะ

ตอนนี้

เขากำลังด่าผมอยู่

เขาคนนั้นเจ้าเล่ห์เพทุบาย

ถ้ารู้ว่าคุณเล่นสกปรก

จะต้องเตรียมล้างแค้นแน่ ๆ

คุณต้องระวังตัวหน่อยนะคะ

วางใจเถอะ

คุณหนูมู่ของผม

มา

วางใจเถอะนะ

ผมมีแผนอยู่แล้วละ

[ท่าเรือหมายเลขสิบหก]

คุณเจ้าหน้าที่

วันนี้

ท่านประธานของพวกเราตั้งใจส่งกำลังคนมาเพิ่ม

สินค้าของเรือลำนี้ แค่แป๊บเดียวก็ขนเสร็จแล้วละครับ

ถ้างั้นก็

ไม่ต้องรบกวนพวกคุณแล้วละ

พวก พวกคุณจะทำอะไรน่ะ

ใครอนุญาตให้พวกคุณลงสินค้าที่ท่าเรือกัน

มีใบอนุญาตหรือเปล่า

ใบอนุญาต

เดี๋ยวสิ นี่เป็นสินค้าที่ผู้บัญชาการถานรับปากด้วยตัวเองนะ

ผู้บัญชาการถานเองก็เตรียมคลังสินค้าไว้แล้วไม่ใช่เหรอ

ทำไมยังต้องการใบอนุญาตอีกล่ะ

คลังสินค้าเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วก็จริง

แต่ทางระหว่างท่าเรือไปจนถึงคลังสินค้าเส้นนี้

จำเป็นต้องใช้ใบอนุญาต

ไม่มีเหรอครับ

ถ้างั้นก็ขอโทษด้วยนะ

เอาสินค้าทั้งหมดลงมา

แล้วลากกลับไปที่หน่วยบัญชาการ

เดี๋ยวก่อน ๆ

สหาย

พวกเราไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ

ว่าจากท่าเรือไปยังคลังสินค้า

จะต้องใช้ใบอนุญาตด้วย

ถ้างั้นวันนี้คุณก็เรียนรู้ไว้ซะ

นี่มันเป็นสินค้าของผู้บัญชาการถานนะ

ผู้บัญชาการถานของคุณก็มีหุ้นอยู่

พวกคุณไม่จำเป็นต้องขอคำแนะนำหน่อยเลยเหรอ

ผู้บัญชาการถานยิ่งควรที่จะเป็นแบบอย่างที่ดี

และปฏิบัติตัวตามกฎ

ลากไป

สหาย

คุณคิดจะริบไปตามใจไม่ได้นะ

เรื่องนี้ผู้บัญชาการถานเป็นคนอนุญาตกับปากตัวเองเลยนะ

ถ้างั้นคุณก็ไปหาผู้บัญชาการถานสิ

ใครรับปากคุณ คุณก็ไปหาคนนั้น

คุณพูดกับผมไม่ได้ผลหรอก

ไป

ผู้บัญชาการ

คุณยามาชิตะมาถึงแล้วครับ

คุณยามาชิตะ ไม่เจอกันนาน ๆ

เชิญนั่ง ๆ

ผู้บัญชาการถาน

ผมเพิ่งส่งฝ้ายหนึ่งลำเรือถึงท่าเรือ

แต่กลับถูกลูกน้องคุณริบไว้

บอกว่าจากท่าเรือถึงคลังสินค้าจะต้องทำใบอนุญาต

ทำไมก่อนหน้าผมถึงไม่เคยได้ยิน

เรื่องนี้มาก่อนเลย

คุณยามาชิตะ

ต้องขอโทษจริง ๆ นะครับ

ที่ก่อนหน้าผมไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณ

ตอนนี้ทำก็ยังทันนะครับ

ทำยังไงล่ะ

ง่ายมากครับ

ก็แค่รถหนึ่งคันต่อหนึ่งใบ

หนึ่งใบห้าพันต้าหยาง

ผู้บัญชาการถาน

คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหม

คุณว่าผมเหมือนกำลังล้อเล่นเหรอครับ

ท่าทางของคุณ

มันจะน่าเกลียดเกินไปหรือเปล่า

คุณยามาชิตะ

ก่อนหน้านี้ก็เคยพูดแล้วนี่นา

ว่าขอแค่ผมให้พวกคุณส่งสินค้ามาที่เซี่ยงไฮ้

ก็จะให้เงินผมน่ะ

ถูกต้อง

ผมเคยพูดก็จริง

แต่ก่อนอื่นคุณต้องให้ผมทำเงินก่อน

ถ้าผมต้องชดใช้เงิน

ผมจะแบ่งกำไรให้คุณได้ยังไง

ถ้ารถหนึ่งคันคุณเก็บผมห้าพันหยวน

ในฐานะที่คุณเป็นผู้ถือหุ้น

จะไปได้ส่วนแบ่งได้ยังไง

คุณยามาชิตะ

ผมพูดแบบนี้กับคุณก็แล้วกัน

ผมน่ะ มาจากครอบครัวโจรม้า

ไม่เข้าใจธุรกิจหรอก

ผมก็แค่อยากทำเงินเร็ว ๆ

คุณคิดดูผมก็แค่กลัวคุณ

กลัวว่ามันจะเกิดปัญหา

ดังนั้นผมถึงได้คิดวิธีแก้แบบนี้

ผมรู้สึกว่า

ทุกครั้งที่พวกคุณส่งฝ้ายหนึ่งลำเรือ

ก็เอาเงินที่ควรจะให้ผมมาให้ผม

ต่อไปไม่ว่าพวกคุณจะขายออกหรือไม่

มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผมแล้ว

เงินที่ผมทำเป็นเงินที่สร้างจากรายได้ที่มั่นคงเลยนะ

ผู้บัญชาการถาน

คุณทำแบบนี้

มันจะเผด็จการเกินไปแล้วนะ

พวกเราสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น ดำเนินกิจการที่ประเทศจีนมานานหลายปี

เจ้าพ่อของวงการธุรกิจการเมือง ก็เคยร่วมงานกันมาไม่น้อย

แต่ไม่เคยพบเคยเห็น

เงื่อนไขแบบนี้ที่คุณขอมาก่อน

พวกเขาไม่กล้าขอ ผมก็เลยขอไม่ได้งั้นเหรอครับ

ถ้างั้นในเมื่อคุณยามาชิตะเห็นพวกเขาสำคัญซะขนาดนี้

ทำไมถึงต้องมาหาผมด้วยล่ะ

ผู้บัญชาการถาน

ผมว่า

คุณน่ะไม่ได้อยากร่วมงาน

กับเราจริง ๆ หรอก

แต่อยากฉวยโอกาสกรรโชกทรัพย์

คุณยามาชิตะ

ที่ผมเก็บเงินคุณ มันมีเหตุผลนะ

คุณคิดดูสิครับ

ทุกวันเรือของพวกคุณ

จะต้องจอดอยู่ที่ท่าเรือหมายเลขสิบหกตลอด

ถ้างั้นฝ้ายนี่ขนขึ้น ขนลง

ฝุ่นก็เต็มไปหมด

ทำเอาท่าเรือของผมมีแต่ฝุ่นแต่ควันไปหมด

แล้วก็

เรือลำนั้นของพวกคุณก็ใช้ถ่านเป็นเชื้อเพลิง

แบบนั้น

ก็ทำให้แม่น้ำหวงผู่ของผม

สกปรกไปหมดน่ะสิ

ผมเก็บเงินคุณนิดหน่อย มันไม่เกินไปหรอกจริงไหม

เอาแบบนี้

พวกเราถอยคนละก้าว

พวกเรารับปากว่าจะทำใบอนุญาต

รถหนึ่งคันห้าร้อยหยวน

เป็นไง

คุณยามาชิตะ

ราคานี้จะต่อกันแบบนี้ไม่ได้นะครับ

คุณกำลังเล่นเป็นขอทานงั้นเหรอครับ

ผมรู้ว่าพวกคุณคนญี่ปุ่นรวยจะตายไป

ตึกสมาคมนักธุรกิจของพวกคุณ

สร้างได้หรูหรากว่าหน่วยบัญชาการของพวกเราซะอีกนะ

เงินจำนวนน้อยเท่านี้จิ๊บจ๊อย

ถึงพวกเราจะมีเงิน

แต่ก็จะกลายเป็น

เป้าหมายที่ถูกคุณรีดไถข่มขู่ไม่ได้

ผู้บัญชาการถานเป็นถึงผู้บัญชาการของเซี่ยงไฮ้

คงจะเข้าใจเหตุผลนี้นะ

ผมเข้าใจอยู่แล้ว

ผมก็แค่จัดการธุระตามกฎ

และนี่ก็คือกฎของผม

ได้ ผมเข้าใจแล้ว

ที่แท้ผู้บัญชาการถานก็แค่ทำเป็นร่วมงานกับพวกเรา

แต่ความจริงแล้วอยู่ฝั่งเดียวกันกับตระกูลมู่

คุณยามาชิตะ

ใครให้เงินผม ผมก็อยู่ฝั่งนั้นแหละ

ขอแค่คุณให้ผมห้าพันต้าหยางต่อรถหนึ่งคัน

ผมก็จะอยู่ฝั่งเดียวกับคุณทันที

คุณไม่กลัว

ว่าผมจะประท้วงต่อรัฐบาลปักกิ่งหรือไง

ไปเลยสิครับ

ยังไงพวกเขาก็ไม่ได้เป็นคนควมคุมผม

ผมเองก็ทำอะไรไม่ได้นี่นา

แล้วถ้าผมไม่ออกเงินก้อนนี้ล่ะ

ไม่ออกเงินก้อนนี้เหรอ

ง่ายมาก คุณเอามาเท่าไรผมก็ริบเท่านั้น

กองทัพผมคนเยอะ

สถานที่ที่ต้องการใช้ฝ้ายก็เยอะแยะไปหมด

ถ้าไม่หมด ผมจะขายออกไปก็ได้

แลกเบี้ยเลี้ยงนิดหน่อย ด้านนอกด้านในไม่มีใครเสียหาย

ได้

ถ้างั้นพวกเรามาดูกัน

ว่าสุดท้ายใครจะเป็นคนเสียหาย

ไว้เจอกัน

คุณยามาชิตะ

ไปดีมาดีนะครับ

ผู้บัญชาการ

ผมว่าท่านทำคุณยามาชิตะ โกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลยนะครับ

นี่ฉันกำลังไว้หน้าเขานะเนี่ย

ถ้าก่อเรื่องใหญ่เกินไปจะจบเรื่องยาก

ไม่งั้นวันนี้ฉันจะทำให้เขาโกรธจนตายที่นี่ไปเลย

ถ้าพูดเรื่องความเก่งในการทำให้คนหงุดหงิด

ท่านนี่เป็นที่หนึ่งเลยนะครับ

[โรงสีตระกูลมู่ เซี่ยงไฮ้]

อย่าขยับ

จับเขา จับไว้

ปล่อยพวกเราไป

ไม่อย่างนั้น ฉันจะยิงแล้วนะ

จับมัดไว้ให้หมด

ครับผม

อยู่นิ่ง ๆ

พวกแกไม่ไปดับไฟหรือไง

อีกไม่นานฝ้ายพวกนี้ก็จะไหม้หมด

โรงสีของตระกูลมู่ จะถูกเผาจนเหลือแต่ซาก

พวกแกอยู่ที่นี่ต่อ

ก็ต้องถูกเผาลงโรงไปด้วย

พวกแกเตรียมตัวตายเถอะ

แกฝันหวานอะไรของแก

ไม่หัดดูซะบ้าง

ว่าไฟจะมอดหมดแล้ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้

มันเป็นไปไม่ได้

ผู้บัญชาการรู้ว่าพวกแกอยากจะทำเรื่องชั่วจนทนไม่ไหว

ก็เลยรอพวกแกมาไงล่ะ

พาไป

ไป

ถานเสวียนหลิน

ท่านประธาน

ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดีครับ

ผู้บัญชาการกระจอก ๆ ของเซี่ยงไฮ้

ไม่คิดว่าจะกล้ายโสโอหังขนาดนี้

ยังไงก็ต้องมีคน

กวาดล้างมัน

อัจฉริยะทางการค้าเลยนะ

ก็ใช่น่ะสิ

[จุดเริ่มต้นของความสามารถทางธุรกิจของคุณหนูใหญ่ของตระกูลมู่] ใช้กลยุทธ์ถอดฟืนใต้หม้อ

[ใช้กลยุทธ์ถอนฟืนใต้กระทะ สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงให้กับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น] สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงให้กับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

ยอดเยี่ยม

- อรุณสวัสดิ์คุณมู่ - สวัสดีครับคุณมู่

เถ้าแก่ทุกท่าน

มาเข้าร่วมการประชุมของเช้าวันนี้เร็วจริง ๆ นะ

คุณมู่

พวกเราดูหนังสือพิมพ์กันแล้ว

ลูกสาวของท่านเป็นอัจฉริยะทางการค้าจริง ๆ

เธอรับสมัครคนงานเข้าโรงงานของตระกูลมู่ของเรา

ทำเอาโรงสีญี่ปุ่นจำเป็นต้องหยุดงาน

วิธีนี้นี่สุดยอดสุด ๆ เลยนะครับ

ใช่เลย

ตอนแรกที่คนญี่ปุ่นส่งฝ้ายมาที่เซี่ยงไฮ้

แข่งขันโดยใช้ราคาต่ำ

แต่ตระกูลมู่ก็ไม่ตื่นตระหนก

แถมยังผลิตต่ออย่างมีระบบระเบียบ

ตอนนี้ฝ้ายญี่ปุ่นขาดสินค้า

พวกเราเองก็มีของในคลัง ทำให้ครองตลาดได้อย่างรวดเร็ว

ดูเหมือนลูกสาวของท่านจะมีแผนมาตั้งนานแล้วนะครับ

สุดยอด ๆ

แน่นอน นี่ก็เป็นเพราะว่าคุณมู่คอยกำกับดูแลอยู่ด้วย

ผมจะไปแย่งความสำเร็จ

กับลูกของตัวเองได้ยังไงล่ะ

ลูกผมโตแล้ว สามารถช่วยผมแบ่งเบาภาระได้

ผมดีใจยิ่งกว่าอะไรเสียอีก

คุณมู่โชคดีจังเลยนะครับ

ลูกสาวเก่งจริง ๆ

[จุดเริ่มต้นของความสามารถทางธุรกิจของคุณหนูใหญ่ของตระกูลมู่ ใช้กลยุทธ์ถอดฟืนใต้หม้อสร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงให้กับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น]

ผู้บัญชาการ

ท่านทำให้คุณหนูมู่

ได้หน้าสุด ๆ ไปอีกครั้งแล้วนะครับ

แม้แต่หนังสือพิมพ์ของคนต่างชาติ

ก็ยังชมเธอว่าเป็นอัจฉริยะทางการค้าเลย

แน่นอนอยู่แล้วสิ

ดูซะบ้างว่าผู้ชายที่อยู่เบื้องหลังเธอคือใคร

แต่คุณหนูมู่ก็ไม่ธรรมดาจริง ๆ นะครับ

เด็กผู้หญิงธรรมดา ๆ

แต่กลับเห็นกลเม็ดมากมายขนาดนี้ได้

เด็กผู้หญิงคนนี้

ยังไงก็เป็นเด็กผู้หญิง

เทียบกับฉันแล้วยังไงก็ต้องด้อยกว่าหน่อย

แต่ว่า เธอมีจุดหนึ่งที่จะไม่พูดถึงก็ไม่ได้

สายตาที่เธอเลือกผู้ชายนี่สุดยอดมากจริง ๆ

หมายความว่ายังไงน่ะ

ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย

หว่านชิง

การแข่งขันกับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่นครั้งนี้

ต้องขอบคุณไอเดียของลูกเลยนะ

ตระกูลมู่ถึงได้ไม่ถูกตีจนล้ม

ลูกมีความสามารถทางธุรกิจ

พ่อชื่นใจมากจริง ๆ

ตระกูลมู่ของพวกเรา

มีทายาทที่ทรงคุณวุฒิแล้วละ

พ่ออยากให้ลูก แบกรับความรับผิดชอบด้วยตัวเอง

ฝึกฝนเยอะ ๆ

พ่อคะ พ่อหมายความว่า

พ่ออยากจะค่อย ๆ มอบกิจการของตระกูลมู่

ให้ลูกจัดการ

รอเวลาสุกงอมเมื่อไร

ค่อยมอบให้ลูกทั้งหมด

แล้วพ่อล่ะคะ

ตั้งแต่ที่บ้านเกิดเหตุร้ายขึ้น

ร่างกายของพ่อก็ไม่ดีมาตลอด

นอนไม่หลับทั้งคืน

พ่ออยากจะไปเป็นพุทธศาสนิกชน และกินเจอยู่ที่วัดฝ่าเหยวียน

ฟื้นฟูสุขภาพ

และทำให้จิตใจของตัวเอง

ได้สงบลงบ้าง

ลูกมีความสามารถทางธุรกิจ

พ่อดูออก

โดยเฉพาะระหว่าง

การแข่งขันกับสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่นครั้งนี้

ตาลูกเป็นประกายเหมือนคบไฟ

ในสมองเต็มไปด้วยแผนที่จะชนะ

มอบตระกูลมู่ให้ลูก

พ่อก็วางใจ

พ่อคะ หนูจะไม่ทำให้พ่อผิดหวังอย่างแน่นอนค่ะ

หนูจะรักษาทรัพย์สมบัติของตระกูลมู่ของเราเป็นอย่างดี

ผู้ตรวจการสวี

ถานเสวียนหลินเพื่อตระกูลมู่แล้ว

ถึงกับกล้าหลอกพวกเราสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

ในผู้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการของเซี่ยงไฮ้ที่ผ่าน ๆ มา

นี่ถือเป็นครั้งแรกเลยนะ

คุณไม่กลัวว่าถานเสวียนหลิน

จะสนิทกับตระกูลมู่ยิ่งกว่านี้

แล้วหนีพ้นการขัดขวางของหน่วยตรวจการ

จากนั้นก็ยึดเซี่ยงไฮ้เป็นของตัวเองหรือไง

คุณยามาชิตะเตือนได้ถูกต้อง

จะประเมินไอ้ถานเสวียนหลินนี่ต่ำไปไม่ได้จริง ๆ

มันจับจุดอ่อนของพวกเราได้ก่อน

จากนั้นก็ก่อตั้งกองกำลังพลเรือน

ตอนนี้ก็สนิทกับตระกูลมู่จนเป็นพวกเดียวกันได้

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

เซี่ยงไฮ้ก็จะต้องกลายเป็นอาณาเขตของตระกูลถานจริง ๆ แน่

ผู้ตรวจการสวี

สิบปีก่อนถ้าพวกเราไม่ยื่นมือมาช่วยกันไว้

เกรงว่าคุณก็คงจะไม่ชนะผู้ตรวจการหลัว

ด้วยหมัดเดียวและขึ้นตำแหน่งได้ง่ายขนาดนั้นหรอก

แน่นอน

ว่าหลังจากเรื่อง คุณก็ได้ให้

ผลตอบแทนที่สมน้ำสมเนื้อกับเรา

ก่อตั้งรากฐานที่สมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่นของพวกเรา

ได้พัฒนามาหลายสิบปีนี้

หลายปีมานี้

ถึงพวกเราจะไม่ได้ติดต่อเพื่อร่วมงานกัน

แต่ว่า

พวกเราสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

กับผู้ตรวจการสวี และหน่วยตรวจการ

ก็ยังมีสุขทุกข์ร่วมกันอยู่ดี

เรื่องเมื่อปีนั้น

ผม

สวีปั๋วจวินรู้สึกซาบซึ้งใจมาตลอด

ใคร ๆ ต่างก็คิดว่าตำแหน่งของผมในวันนี้ตอนนี้

ได้มาจากการพึ่งการสนับสนุนทางด้านกำลังทรัพย์ของตระกูลมู่

แต่ผมรู้ดีอยู่แก่ใจว่า

ความช่วยเหลืออันยิ่งใหญ่ของคุณยามาชิตะเมื่อปีนั้นต่างหาก

ที่เป็นกุญแจสำคัญ

ผมเชื่อว่า

ผู้ตรวจการสวีเป็นคนที่คิดถึงเพื่อนเก่าและสำนึกบุญคุณคน

ไอ้ถานเสวียนหลินนี่

จะว่าไปแล้ว

ก็เป็นลูกศิษย์ของคุณอยู่ดี

เขาสร้างความลำบากให้ผมขนาดนี้

อย่างกับคิดว่าตัวเองเป็นผู้กุมอำนาจแห่งเซี่ยงไฮ้จริง ๆ

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป

เกรงว่าประชาชนของเซี่ยงไฮ้

คงจะรู้จักแต่ถานเสวียนหลิน

แต่ไม่รู้ว่ามีหน่วยตรวจการอยู่

คุณยามาชิตะวางใจได้

หน่วยตรวจการ

จะชดใช้สินค้าของพวกคุณตามจำนวน

ต่อไปถ้าสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่นของพวกคุณจะทำธุรกิจ

ให้มาหาผมได้

เรื่องออกหน้า

หน่วยตรวจการจะช่วยเหลืออย่างเต็มความสามารถแน่นอน

เรื่องถานเสวียนหลิน ผมจะต้องเด็ดปีกมันซะก่อน

จากนั้นก็ตัดความสัมพันธ์ของเขากับตระกูลมู่

จะได้ลงมือสะดวก

เก็บถานเสวียนหลินไว้

ก็ไม่ต่างอะไรกับการเลี้ยงลูกเสือลูกจระเข้

ผมรู้ว่าจะต้องทำยังไงกับเรื่องนี้

คุณยามาชิตะ วางใจได้

ดี

ในเมื่อผู้ตรวจการสวีรู้ว่าจะต้องทำยังไง

ถ้างั้นผมก็ขอตัวก่อนล่ะ

เข้ามา

ครับ

บ้านเก่าที่เซี่ยงไฮ้ซ่อมเสร็จหรือยัง

ใกล้จะเสร็จแล้วครับ

รอทำความสะอาดเสร็จก็เข้าอยู่ได้แล้วครับ

พอถึงตอนนั้นก็จัดพิธีขึ้นบ้านด้วยล่ะ

ฉันจะเป็นเจ้าภาพเอง

เชิญคุณมู่

กับเถ้าแก่พวกนั้นของเซี่ยงไฮ้

มาเข้าร่วมให้หมด

ผู้ตรวจการครับ

ก็แค่ตกแต่งซ่อมแซมบ้านเก่า

ทำไมถึงต้องจัดให้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ด้วยครับ

ถานเสวียนหลิน ออกหน้าแทนตระกูลมู่

ทำลายธุรกิจฝ้ายของคุณยามาชิตะจนยุ่งไปหมด

ถานเสวียนหลิน ไอ้หมอนี่กล้าทำให้

คนญี่ปุ่นขุ่นเคืองเพื่อตระกูลมู่งั้นเหรอครับ

ก็ใช่น่ะสิ

ดูเหมือนว่าช่วงนี้ที่กวงเย่าเข้าโรงพยาบาล

ถานเสวียนหลินมันคงตีสนิทกับตระกูลมู่

ไปไม่น้อย

แต่ช่วงนี้ผมได้ยินมาว่า

คุณมู่สุขภาพไม่ค่อยดี

คุณหนูมู่ก็เป็นคนดูแล

ทุกคนของตระกูลมู่

อีกอย่างคุณหนูมู่

ก็เป็นคู่รักวัยเด็กกับจอมพลหนุ่มของเรา

จะต้องยืนอยู่ฝั่งเราแน่นอนอยู่แล้ว

เป็นไปได้มากว่าถานเสวียนหลิน ไอ้หมอนี่จะพยายามเอาอกเอาใจเธอ

อีกฝ่ายหนึ่งสนใจ แต่อีกฝ่ายไม่เท่าไร

ส่งกำลังคนหลาย ๆ คนไปจับตาดู

ถานเสวียนหลินอย่างเงียบ ๆ

มีอะไรให้รายงานฉันทันที

ถึงเวลาคุยเรื่องแต่งงาน

ของลูกสาวลูกชายทั้งสองบ้านกับคุณมู่แล้วละ

ตอนนั้นการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ก็ถูกถานเสวียนหลินก่อกวนไปแล้ว

ครั้งนี้

ใช้โอกาสพิธีขึ้นบ้านเก่า

ฉันจะทาบทามกับคุณมู่ด้วยตัวเอง

ครับ

[ขับไล่สิ่งชั่วร้าย]

คนก็ไม่ได้เจอ

มื้อดึกก็กินไม่ได้

เป็นอะไรครับ ผู้บัญชาการ

อยากกินมื้อดึกเหรอ

เดี๋ยวผมไปซื้อให้ท่านนะ

มีธุระก็พูด ไม่มีธุระก็ไสหัวไป

มีธุระครับ

คุณเลี่ยวมาครับ

ผู้บัญชาการถาน

ลุงจะพูดตรง ๆ ละนะ

หลังจากงานฉลองชัยชนะลุงเคยมาหาเธอ

เตือนเธอว่าพรรคปฏิวัติไม่ได้ส่งมือสังหารมา

แต่ทำไมตอนที่ปิดคดี

เธอก็ยังโยนความผิดนี้

ให้กับพรรคปฏิวัติล่ะ

ลุงเลี่ยวครับ

เพราะว่าตอนนั้น

ยังตรวจสอบความจริงไม่ชัดเจน

แล้วก็ไม่มีเบาะแสของเรื่องจริง

ดังนั้น

ตรวจสอบไม่เข้าใจ

หรือไม่ยอมตรวจสอบกันแน่

ลุงเข้าใจแล้วละ

เธออยู่ที่เซี่ยงไฮ้คนเดียวไม่มีรากมีฐาน

ถ้าถอนกำลังทหารขึ้นมา

ก็จะถูกคนเหยียบย่ำ

เธอคิดทุกวิธีทางอยากจะปกป้องกองทัพ

มันก็เป็นเรื่องปกติของมนุษย์

แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้

บริษัทต่างชาติในเขตสัมปทาน

ก็เลยเห็นนักธุรกิจกว่างตงเป็นภัยพิบัติที่น่าสะพรึงกลัว

ครั้งนี้ที่ลุงมาเซี่ยงไฮ้

ก็เพราะว่ามีบริษัทต่างชาติสองสามแห่งที่คุ้นเคย

ไม่ยอมขายยาตะวันตกให้ลุง

ลุงสอบถามจากหลาย ๆ คนถึงได้รู้ว่า

ที่แท้ก็เป็นเพราะอธิบดีเฟย อันตวน

คิดว่ากองกำลังปฏิวัติ

อยากจะข่มเหงโจเซฟ

ดังนั้นก็เป็นสัญญาณให้บริษัทต่างชาติทั้งหมด

ไม่ทำธุรกิจกับนักธุรกิจกว่างตง

เสบียงจะได้ไม่ตกไปอยู่ในมือของพรรคปฏิวัติ

ผู้บัญชาการถาน เธอว่า

เธอเป็นคนทำให้ธุรกิจของลุงวุ่นวายหรือเปล่า

ดังนั้นลุงเลี่ยว

ลุงทำธุรกิจยาตะวันตกงั้นสินะ

เธอก็รู้ว่า

ปีนั้นที่ลุงอยู่ใต้บังคับบัญชาพ่อเธอ

ลุงเป็นแพทย์ทหาร

ดังนั้นธุรกิจยาตะวันตก

ก็นับได้ว่าเป็นอาชีพเก่า

ตอนที่มีการปฏิวัติซินไฮ่

ลุงเข้ามาเป็นทหารของพ่อผม

จากกองทัพโจรกลายมาเป็นทหารรักษาการณ์ของอีกฝั่ง

ดังนั้นอาชีพเก่าของลุง

น่าจะเป็น

นักปฏิวัติ

ผู้บัญชาการถานสงสัยว่าลุงเป็น

พรรคปฏิวัติงั้นสิ

ลุงเลี่ยว

เรามาพูดจาแบบตรงไปตรงมากันเถอะนะ

ปีนั้น

ลุงออกมาพูดเพื่อเรียกร้องความยุติธรรมให้กับ

กองกำลังตระกูลถานของพวกเรา

แล้วก็ดูแลผมเป็นอย่างดี

ดังนั้น

ถึงต่อให้ลุงเป็นพวกพรรคปฏิวัติ

ผมก็ไม่มีทางจับลุงหรอกครับ

ลุงเลี่ยว

ลุงต้องการอะไรครับ

ถูกต้อง

ลุงกำลังจัดการธุระให้กับกองกำลังปฏิวัติจริง ๆ

ตอนนี้ทหารของลุงกำลังต่อสู้อยู่กับสวีปั๋วจวิน

ต้องการแอสไพรินกับควินินอย่างเร่งด่วน

ลุงเลี่ยว

พวกนี้มันเป็นยาควบคุมพิเศษหมดเลยนะ

ถ้าถูกคนรู้เข้า

ผมจะโดนข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับศัตรูได้

ความจริงแล้วครั้งก่อนตอนที่ลุงมาหาเธอ

ก็อยากบอกเธออยู่นะ

นอกจากเธอแล้ว ตระกูลถานของพวกเธอ

ก็ตายในสงครามที่ไม่หยุดหย่อนกันหมด

เด็กอายุสิบห้าคนหนึ่งอย่างเธอ

พาคนหลายพันคนพุ่งเข้าจู่โจม และทะลวงแนวข้าศึกเพื่อเอาชีวิตรอด

แต่สวีปั๋วจวิน กับหลัวปิ่งเหวิน

เคยสงสารเธอสักนิดบ้างไหม

ผมไม่ต้องการความสงสารจากพวกเขา

อะไรที่เป็นของผม ผมสามารถเอามันกลับมาได้

ถ้างั้นเธอเคยคิดบ้างหรือเปล่า

ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่

ลุงเชื่อว่าด้วยพละกำลังของเธอ

สักวัน

ที่เธอจะขึ้นเทนสวีปั๋วจวินก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

แต่หลังจากที่ขึ้นแทนแล้วมันมีความหมายอะไรล่ะ

พอเธอร้องเสร็จฉันก็เข้าฉาก

เหยียบบนศพและเลือดของผู้คน

เพื่อปีนสู่จุดสูงสุด

จากนั้นก็รอให้สถานการณ์นองเลือดครั้งต่อไป

มาพลิกสถานการณ์อีกครั้ง

ถ้างั้นผู้ตรวจการถานคนนี้อย่างเธอ

กับผู้ตรวจการสวี ผู้ตรวจการหลัว

จะแตกต่างกันตรงไหน

ใช่ครับ

ลุงเลี่ยว ลุงพูดถูก

แต่ผมจะทำอะไรได้อีกล่ะ

ผมแย่งชิงอนาคตที่ดี

เพื่อเหล่าสหายของผม

ผมผิดงั้นเหรอครับ

ผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี

ว่าลุงต้องการอะไรกันแน่

ลุงก็แค่อยากมอบสภาพสังคมอันดีให้กับทุกคนบนโลก

ตอนนี้กองกำลังปฏิวัติกำลังสู้ศึกนองเลือดอยู่ที่แนวหน้า

ไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง

แต่เพื่อช่วยประชาชน

ออกมาจากวงจรอุบาทว์ของสงคราม

ที่ไม่หยุดหย่อน

แต่ตอนนี้พวกเขาได้รับบาดเจ็บและได้แต่รอความตาย

เพราะว่าไม่มียาตะวันตก

ผู้บัญชาการถาน

เธอเล่นลูกไม้สกปรกพวกนี้เพื่อปกป้อง

กองทัพของเธอ มันเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่เธอกลับตัดทางรอด

ของเหล่าทหารนับพันของลุงที่อยู่แนวหน้า

เสวียนหลิน

คนที่เอาฟืนมาให้กับทุกคน

จะปล่อยให้เขาตายท่ามกลางลมและหิมะไม่ได้

พวกเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน

มาหกวันกับสิบชั่วโมงแล้วนะ

ผมคิดถึงคุณจะตายอยู่แล้ว

นานขนาดนั้นที่ไหนกันคะ

แถมฉันยังโทรหาคุณแล้วด้วย

แบบนั้นไม่ได้หรอก

โทรศัพท์

ก็แค่ได้ยิน แต่จับไม่ได้สักหน่อย

สู้ไม่โทรดีกว่า

คุณพูดเองนะคะ

ถ้างั้นต่อไปฉันจะไม่โทรศัพท์หาคุณแล้ว

ยังไงทุกวันฉันก็ยุ่งมากอยู่แล้ว

ไม่มีเวลามายุ่งกับคุณหรอกค่ะ

อย่า อย่าสิ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะ

ผม

ฉันล้อเล่นน่ะค่ะ

ฉันละอยากจะเจอคุณทุกวันจะแย่อยู่แล้ว

แต่ก็เหมือนกับที่คุณพูดนี่คะ

ตอนนี้พวกเรากำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ

เพื่อที่จะล้มสวีปั๋วจวิน

พวกเราจำเป็นต้องอดทน

ใช่

ผมหวังจริง ๆ ว่าวันนั้น จะรีบมาถึงเร็ว ๆ

แบบนี้

ผมก็จะสามารถ

ไปสู่ขอคุณอย่างเปิดเผยได้แล้ว

ไม่ต้องแอบ ๆ ซ่อน ๆ แบบนี้

ทำไมวันนี้คุณถึงมาเจอฉันที่นี่ล่ะคะ

ผมกำลังจะไป

ที่กระทรวงอุตสาหกรรมน่ะ

สมาคมนักธุรกิจจีนโพ้นทะเลของพวกคุณก็ไม่ไกลจากที่นี่

อีกอย่างที่นี่คือเขตสัมปทาน

ดังนั้น

สายตาของสวีปั๋วจวินไม่มีทางลอดเข้ามาได้

ไปกระทรวงอุตสาหกรรม

กองกำลังพลเรือนเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ

เปล่า ผมจะไปหาเฟย อันตวน

ให้เขาแนะนำผู้ผลิตยาตะวันตกสองสามแห่งให้ผมน่ะ

ผมจะไปซื้อยาตะวันตกสักหน่อย

ซื้อยาตะวันตก

คุณก็รู้อยู่แล้วว่าพ่อฉันขายยาตะวันตกนี่คะ

ทำไมถึงไม่มาหาฉันล่ะ

ไม่ใช่นะ

ผมก็แค่เห็นว่าช่วงนี้คุณยุ่งมาก

ก็เลยไม่อยากรบกวนคุณ

คุณรบกวนฉันก็สมควรแล้วไม่ใช่เหรอคะ

ใช่

คุณมีเรื่องอะไรปิดบังฉันใช่หรือเปล่าคะ

ไม่มีนะ ไม่มี ๆ

ถ้างั้นคุณก็บอกฉันมาว่าคุณจะซื้อยาอะไร

แอสไพริน

กับควินิน

แอสไพรินกับควินิน

ยาสองประเภทนี้เป็นยาควบคุมพิเศษทั้งคู่

อีกอย่างมีแต่กองทัพต่อสู้ในแนวหน้าเท่านั้นที่ใช้บ่อย

คุณจะซื้อให้ใครคะ

เพื่อนคนหนึ่ง

เพื่อนจากทางฝั่งใต้

คุณ คุณเดาได้ยังไงน่ะ

ควินินรักษามาลาเรีย

และมาลาเรียก็เป็นโรคติดต่อที่มี

ในที่อากาศร้อนเท่านั้น

หว่านชิง ผมจะไม่ปิดบังคุณแล้ว

ที่ผมจะซื้อยาพวกนี้

ก็เพื่อที่จะให้กับเพื่อนเก่าคนหนึ่งของผม

ถึงเขาจะจัดการธุระอยู่ที่ทางฝั่งใต้

แต่เขาเคยมีบุญคุณต่อผม

ผมจำเป็นต้องตอบแทนเขา

บุญคุณต้องตอบแทน

ฉันจะเป็นคนช่วยคุณซื้อยานี้เองค่ะ

ดีเลย

เอาละค่ะ

ที่บริษัทยังมีเรื่องอีกเยอะ

ถ้างั้นฉันไปก่อนนะคะ

อย่าเพิ่งไปสิ

ไม่ทันไรก็จะไปแล้วเหรอ

ผมยังกอดไม่พอเลย

เมื่อกี้พวกเราก็เพิ่งกอดไปไม่ใช่เหรอคะ

ตอนนี้คุณก็ไม่ได้ทำงานที่หน่วยบัญชาการแล้ว

ผมก็เจอคุณไม่ได้สักหน่อย

คุณเองก็ไม่สนผมด้วย

ถ้างั้นฉันต้องสนคุณยังไงล่ะคะ

ก็

♪น้ำตากลายเป็นสายฝนโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า♪

♪กลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เราเจอกัน♪

♪แค่มองไปก็เห็นเธอ♪

♪ใบหน้าด้านข้างที่ชวนให้หลงไหล♪

♪ผืนฟ้าและทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา♪

♪ฉันให้คำสัญญา♪

♪ให้โลกมนุษย์จากไปพร้อมกับพวกเรา♪

♪หากฉันลืมเค้าโครงของเธอ♪

♪จะประกอบกลับคืนมาได้ยังไง♪

♪ให้ความทรงจำทำให้ฉันกลับมา มีชีวิตอีกครั้งผ่านระยะทางที่ห่างไกล♪

♪โอบกอดเปลวไฟของแสงอาทิตย์อัสดงที่ขึ้นและลง♪

♪โลกใบนี้ที่สับสนวุ่นวาย♪

♪หมดไปกับการอยู่คนเดียวในชีวิตของฉัน♪

♪ถึงต่อให้สายตาที่พร่ามัวจะมองเห็นไม่ชัดเจน♪

♪แต่ฉันก็จะควบม้าและร้องเพลงอย่างสุขหัวใจไปกับเธอ♪

♪น้ำตากลายเป็นสายฝนโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า♪

♪กลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เราเจอกัน♪

♪แค่มองไปก็เห็นเธอ♪

♪ใบหน้าด้านข้างที่ชวนให้หลงไหล♪

♪ผืนฟ้าและทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา♪

♪ฉันให้คำสัญญา♪

♪ให้โลกมนุษย์จากไปพร้อมกับพวกเรา♪

♪หากฉันลืมเค้าโครงของเธอ♪

♪จะประกอบกลับคืนมาได้ยังไง♪

♪ให้ความทรงจำทำให้ฉันกลับมา มีชีวิตอีกครั้งผ่านระยะทางที่ห่างไกล♪

♪โอบกอดเปลวไฟของแสงอาทิตย์อัสดงที่ขึ้นและลง♪

♪โลกใบนี้ที่สับสนวุ่นวาย♪

♪หมดไปกับการอยู่คนเดียวในชีวิตของฉัน♪

♪ถึงต่อให้สายตาที่พร่ามัวจะมองเห็นไม่ชัดเจน♪

♪แต่ฉันก็จะควบม้าและร้องเพลงอย่างสุขหัวใจไปกับเธอ♪