Original subtitles

♪คนหนุ่มในเครื่องแบบทหารควบม้า มาพร้อมกับแววตาที่เปรียบดั่งดวงดาว♪

♪สายตาอันแสนอบอุ่นมั่นคง รอยยิ้มที่เปี่ยมล้น♪

♪เหมือนทรายอันสวยงามที่ไหลผ่านนิ้ว เมื่อมองกลับไป♪

♪ฤดูหนาว ฤดูกาลที่เกล็ดหิมะค่อย ๆ ปลิดปลิวลงมา♪

♪แต่อ้อมอกของเธอกลับเหมือนฤดูใบไม้ผลิ ที่มีกลิ่นหอมของมวลบุปผาอบอวลไปทั่วโลก♪

♪ฤดูร้อนที่เต็มไปด้วยช่วงเวลาดี ๆ และฉากที่สวยงาม ร่มเงาของต้นไม้บดบังความคิดถึงของฤดูใบไม้ผลิไว้♪

♪ปล่อยหัวใจให้จมอยู่กับเธอในฤดูใบไม้ร่วง ความรักที่ลึกซึ้งร่วงหล่นอย่างไม่ขาดสาย♪

♪ใบไม้เบาบาง กับความรักที่ค่อย ๆ ก่อตัว ♪

รักแรกเจอ เผลอจนหมดใจ

ตอนที่ 18

ไอ้คนแซ่ถาน

แกคิดจะทำอะไร

ผมถ้าไม่ส่งคนมาจับตาดูคุณไว้

คุณก็จมน้ำตายไปตั้งนานแล้ว

หรือว่าคุณไม่อยากจะรู้

ว่าใครเป็นคนทำร้ายคุณ

คุณไปกับผม

ไปเจอใครสักคนด้วยกันหน่อย

คุณควรที่จะเจอเขาสักหน่อย

ปิดประตู

หนังสือพิมพ์จ้า หนังสือพิมพ์

ขอบคุณครับ

หนังสือพิมพ์

หนังสือพิมพ์จ้า

หนังสือพิมพ์

หนังสือพิมพ์จ้า หนังสือพิมพ์

อยากจะทำให้ตัวเองหิวตายงั้นเหรอ

ผมละหิวจะแย่อยู่แล้ว

สงสารหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ทุกคนจริง ๆ

ที่ยอมสละชีวิตเพื่อ

อนาคตของลูกสาวตัวเอง

เสียดายที่

ชุยเหลียนเฟิ่งนี่ฆ่าตัวตายเพราะกลัวความผิด

ลูกสาวสุดที่รัก

คนนั้นที่ไม่มีอะไรดี

แต่ขี้โมโหคนนั้นของคุณ

ก็ถูกคุณมู่ไล่ออกจาตระกูลมู่แล้ว

ทำไม

ไม่เชื่อเหรอ

ตอนนี้

มู่หว่านถิงควรที่จะอยู่บนเรือเดินสมุทร

จากเซี่ยงไฮ้ไปฮ่องกง

แต่ตอนที่เธอขึ้นเรือ

กลับถูกคนจงใจผลักให้ตกทะเลไป

คุณว่าเรื่องเรื่องนี้

จะเป็นฝีมือของใครกันนะ

หว่านถิงเธอเป็นยังไงบ้างแล้ว

ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบหรอก

เธอน่ะตายยาก

ถูกสหายของกำลังพลเรือนช่วยไว้

ตระกูลมู่ได้ประกาศออกไป

ว่าชุยเหลียนเฟิ่งตายเพราะโรคร้ายฉับพลัน

ส่วนเรื่องที่มาที่ไปของมู่หว่านถิง

ตอนนี้ก็ไม่มีใครพูดถึงสักคน

นอกจากคนของตระกูลมู่แล้ว

มีแค่ผมที่ร่วมการสอบปากคำ

กับสวีปั๋วจวินเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้

คุณว่า

ใครมันจะไปรีบตามฆ่าสาวน้อย

ที่ตกระกำลำบากได้ลงคอกัน

สวีปั๋วจวิน

มันเคยรับปากกับฉัน

บอกว่าจะให้หว่านถิง

แต่งเข้าหน่วยตรวจการไป

แถมยังบอกอีกว่าจะไปคุยเรื่องสู่ขอด้วยตัวเอง

ก็ใช่น่ะสิ

แต่นั่นเป็นเพราะว่าปีนั้น

ตัวตนของมู่หว่านถิงยังไม่ถูกเปิดเผย

สวีปั๋วจวินรับมือกับกองกำลังปฏิวัติ

ก็ต้องการการสนับสนุนของตระกูลมู่

จะมีคุณหรือไม่มีคุณ

เขาก็จะไปคุยเรื่องสู่ขอกับตระกูลมู่อยู่ดี

แต่เวลามันเปลี่ยนไปแล้ว

ตอนนี้ ตัวตนของมู่หว่านถิง

กลายเป็นอันตรายใหญ่ที่ถูกซ่อนอยู่ภายใน

ถ้ามีคนที่ทะเยอทะยาน

ตามรอยไปสืบตรวจสอบความจริงเมื่อตอนนั้น

ถ้างั้นสำหรับเขาแล้ว

มันก็เท่ากับภัยคุกคามขนาดใหญ่

ดังนั้น

ยิ่งกำจัดมันทิ้งก็ยิ่งดีน่ะสิ

มันหลอกฉัน

สิบปีก่อนคุณก็ควรจะรู้แล้ว

ว่าเขาก็เป็นคนแบบนี้

เขาหลอกมู่จื้อเหยวี่ยน

แล้วก็เคยหลอกผู้ตรวจการหลัว

เถ้าแก่มาเฟียตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งอย่างคุณ

จะไปสู้เขาได้ยังไงกัน

เอาละ

มู่หว่านถิงตกใจกลัวมากที่ตกน้ำ

ผมได้ให้ญาติผู้หญิงในหมู่ทหาร

หาชุดสะอาดสักชุดเปลี่ยนให้เธอแล้วละ

อีกอย่างผมสามารถรับปากคุณได้

ขอแค่

คุณบอกความจริงเรื่องการตายของมู่เยวี่ยนหังกับผม

ผมก็จะส่งมู่หว่านถิง

ไปให้ถึงฮ่องกงอย่างปลอดภัย

ฉันจะทำตามเงื่อนไขของแกก็ได้

แต่ว่า

ฉันมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ

ฉันต้องการเจอหว่านถิง

ฉันอยากจะเจอเธอสักหน่อย

ตามที่คุณต้องการ

ขอบใจ

ขอบใจนะ

หว่านชิง

อีกเดี๋ยวหงเชินกับซ่าวจวิน

นัดพี่ไปเล่นบิลเลียด

เธออยากไปด้วยกันกับพวกเราไหม

ช่วงนี้

ที่บ้านมีเรื่องเกิดขึ้นเยอะมาก

เธอก็ถือซะว่าไปผ่อนคลาย

กับพวกเราสักหน่อย

แต่หนูเล่นบิลเลียดไม่เป็นนะคะ

หนูไม่ไปดีกว่าค่ะ

หน่วยบัญชาการยังมีเอกสารบางส่วนที่ต้องดู

หนูต้องไปดูสักหน่อย

งั้นก็ได้

งั้นเธอต้องระวังสุขภาพด้วยนะ

รีบกลับบ้านไปพักผ่อน

ถ้างั้นหนูไปก่อนนะคะ

ผู้บัญชาการถาน

ให้ผมกับหว่านถิง

อยู่ด้วยกันลำพังสักพักได้หรือเปล่า

หว่านถิง

พ่อได้ยินมาแล้ว

ว่าผู้บัญชาการถานจะส่งแกไปฮ่องกง

แกจะไปที่นั่นเป็นครั้งแรก

อยู่แปลกที่แปลกทางคนเดียว

จะต้องระมัดระวังความปลอดภัยดี ๆ นะ

จริงสิ

พ่อมีเพื่อนสองสามคนที่นั่น

พ่อเขียนจดหมายฉบับหนึ่งหาพวกเขา

แกไปหาพวกเขานะ

พวกเขา จะดูแลแกเอง

ไม่จำเป็นหรอก

ฉันไม่สนพวกเพื่อนเสเพลพวกนั้น

ของแกหรอก

หว่านถิง

แกยังโกรธพ่ออยู่ใช่หรือเปล่า

โกรธแกเหรอ

ฉันไม่ได้โกรธแก

แต่ฉันเกลียดแก

ฉันโกรธแกที่ทำไมอยู่ ๆ ถึงปรากฏตัว

ทำไมทำให้แม่ฉันต้องตาย

ทำไมต้องเอาทุกอย่างของฉันไป

ฉันน่าจะจมน้ำตายไปซะก็สิ้นเรื่อง

พอตายทุกอย่างจะได้จบ

แกกล้าตบฉันเหรอ

แกมีสิทธิ์อะไรมาตบฉัน

แกจะต้องมีชีวิตอยู่

ใช่

พ่อไม่มีสิทธิ์ตบแก

ฝ่ามือนี้ของพ่อ

ตบแทนแม่แกต่างหากล่ะ

แกจะไม่สนใจชีวิตพ่อก็ได้

แต่แกจะไม่สนใจชีวิตแม่แกไม่ได้

เธอเสี่ยงชีวิตตัวเอง

แกถึงได้มีชีวิตอยู่อย่างนี้

ถ้างั้นฉัน

ถ้างั้นฉันจะทำยังไงล่ะ

ตอนนี้ทุกอย่างที่ฉันสูญเสียไป

มันเป็นเพราะแกคนเดียว

หว่านถิง

หว่านถิง

พ่อรู้

ว่าพ่อไม่ใช่พ่อที่ดี

แต่วันนี้พ่อเจอแก

พ่อก็แค่อยากจะบอกแกว่า

ชาตินี้พ่อ

ทุกอย่างที่พ่อทำทั้งหมด

พ่อก็ทำเพื่อ

เพื่อแกทั้งนั้น

แกรู้ไหม

พ่อเลียแข้งเลียขาผู้ตรวจการสวี

พ่อทำเรื่องชั่ว ๆ มากมายเพื่อเขา

ก็เพราะว่าอยากให้แกมีอนาคตที่ดี

พ่อหวังว่าแกจะได้แต่งเข้าหน่วยตรวจการไป

แต่เรื่องมาจนถึงตอนนี้

กลับกลายเป็นแค่การกระทำที่ไร้ประโยชน์

พ่อรู้ว่าตอนนี้พูดอะไรไป

ก็เอาทุกอย่างกลับคืนมาไม่ได้

หว่านถิง

พ่อขอแค่แกสามารถ

มีชีวิตอยู่อย่างมีความสุข

เพื่อแม่แก

เพื่อพ่อ

ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปดี ๆ นะ

แกวางใจเถอะ

ฉันจะมีชีวิตอยู่ต่อไปดี ๆ แน่

มีเพียงมีชีวิตอยู่

ถึงจะสามารถแย่งทุกอย่างที่เป็นของฉันกลับคืนมาได้

ใช่

หว่านถิง

มา ลุกขึ้น

มา ลุกขึ้นเร็ว

พื้นมันเย็น

ลุกขึ้น

หว่านถิง

แกอาจจะต้องไปแล้ว

แกจะช่วย

ช่วยเรียกพ่อสักคำได้หรือเปล่า

ไม่

แกไม่มีสิทธิ์มาเป็นพ่อฉัน

หว่านถิง

ซื่อสัตย์มาตลอด

แต่กลับทำคุณบูชาโทษ

เสียใจไหม

นี่น่ะเหรอชีวิต

ถ้ายังมีชีวิตอยู่

เมื่อกล้าเดิมพันแล้วก็ต้องยอมจ่าย

อย่างน้อยคุณก็ยังไม่ตาย

คุณควรจะดีใจนะ

ทั้งหมดนี่

ผมยอมรับมันแล้ว

คุณยังมีโอกาสวางมือนะ

คุณบอกผมมาสิ

ว่าคุณรับประกันได้หรือเปล่า

ว่าจะส่งหว่านถิงไปฮ่องกง

ผมพูดคำไหนคำนั้น

ดี

ธนาคารต้าหัว หมายเลขห้าสิบเจ็ด

ในตู้นิรภัยนั่น

มีของที่คุณต้องการ

[ธนาคารต้าหัว]

ผู้บัญชาการถาน

นี่คือของที่ท่านต้องการครับ

หว่านชิง

ดึกขนาดนี้แล้วทำไมคุณถึงยังไม่กลับไปอีก

ตอนบ่ายคุณไปทำอะไรมาคะ

ผม

ทำไมเหรอ

ตอนบ่ายฉันเห็นมู่หว่านถิงอยู่บนรถคุณ

ก่อนหน้านี้คุณบอกว่ามีเรื่องสำคัญ

ดังนั้นก็เลยคุยเรื่องสู่ขอกับฉันไม่ได้

คงจะไม่เกี่ยวกับเธอหรอกใช่ไหม

คุณคงไม่ได้คิดจะแอบมีคนอื่นใช่ไหมเนี่ย

คุณหัวเราะอะไรน่ะ

ผมไม่ได้โง่สักหน่อย

ผมจะแอบมีใครก็คงไม่เอาเธอหรอก

ถ้างั้นคุณยังคิดจะแอบมีใครอีก

เปล่านะ

ใช้สมองหน่อยสิ

ผมมีคุณอยู่แล้วนะ

ผมจะไปชอบผู้หญิงคนอื่นได้ยังไงอีก

หึงอะไรของคุณน่ะ

แต่ฉันก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งเหมือนกัน

ฉันก็ต้องหึงเป็นธรรมดาสิคะ

อย่างน้อยคุณก็บอกฉันมา

ว่าคุณมีเรื่องอะไรปิดบังฉันอยู่ใช่หรือเปล่า

คงจะไม่ได้เกิดเรื่องอะไรขึ้นใช่ไหมคะ

มา

เดิมทีผมอยากจะรอ

ให้มั่นใจในเรื่องนี้ได้ก่อนแล้วผมค่อยบอกคุณ

แต่ในเมื่อคุณเห็นแล้ว

ถ้าผมไม่บอก

คุณคงจะคิดไปไกลแน่ ๆ

มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ

ฆาตกรที่ฆ่าพี่ชายคุณ

คือคนอื่น

สิบปีก่อน

สวีปั๋วจวินกับผู้ตรวจการหลัว

แย่งสิทธิ์ในการควบคุมเซี่ยงไฮ้

ผู้ตรวจการหลัวเพราะเสบียงและยุทโธปกรณ์ถูกปล้น

เขาต้องการถอยทัพไปยังท่าเรือของตระกูลมู่เพื่อขนส่งกระสุน

แต่ว่าตระกูลมู่กับสวีปั๋วจวินเป็นมิตรต่อกันมาตลอด

ดังนั้นก็เลยไม่ยอมให้เขายืมใช้ท่าเรือ

(เกิดภาวะฉุกเฉินทางทหาร)

แกอยู่นิ่ง ๆ เลยนะ

(ผู้ตรวจการหลัวก็เลยส่งคนปลอมตัวเป็นโจรลักพาตัว)

(ไปลักพาตัวมู่เยวี่ยนหัง)

(แล้วขังเขาไว้ในคลังสินค้าของท่าเรือ)

ผู้ตรวจการหลัวใช้เรื่องช่วยเหลือคุณชายมู่เป็นเหตุผล

และส่งทหารไปยึดท่าเรือ

ตอนนั้นมู่จื้อเหยวี่ยนไปส่งสินค้าที่เมืองอื่น

คุณนายเซียวทนไม่ไหวที่จะช่วยลูกชาย

[ตระกูลมู่ท่าเรือ] ดังนั้นก็เลยรับปากเขา

ยอมให้เขาใช้ท่าเรือตระกูลมู่มาขนส่งกระสุน

ล้อมท่าเรือไว้ให้หมด

และตอนนั้นเอง

ที่ชุยเหลียนเฟิ่งมาหาผม

เธอบอกว่าท้องเลือดเนื้อเชื้อไขของผม

บอกว่าขอแค่ผมสามารถ

ฆ่าปิดปากคุณชายมู่ได้

ถ้างั้นมู่หว่านถิง

ก็จะสามารถกลับไปที่ตระกูลมู่ได้

แล้วถ้าในอนาคตเด็กที่เธอคลอด

เป็นเด็กผู้ชายละก็

เขาก็จะกลายเป็นผู้สืบทอดทรัพย์สมบัติเพียงคนเดียวของตระกูลมู่

ตอนนั้นถึงผมจะรับปากเธอไป

แต่ว่าผมลังเลใจเป็นอย่างมาก

(ใครจะไปรู้)

(ผมยังไม่ทันได้ลงมือ)

สวีปั๋วจวินก็ใช้ปืนใหญ่

เริ่มยิงระเบิดท่าเรือ

จากนั้น

ท่าเรือท่านั้นที่ซ่อนตัวคุณชายมู่ไว้

ก็ถูกถล่มราบเป็นหน้ากลอง

คุณชายมู่ก็เลยเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ

ผู้ช่วยของสวีปั๋วจวิน

สวีเยวี่ยน เขามาหาผม

เขาบอกว่า

หลังจากศึกครั้งนี้ ผู้ตรวจการหลัว

ได้สูญเสียอำนาจไปแล้ว

ตอนนี้ผู้ตรวจการหลัวไม่มีอะไรเหลือแล้ว

ขอแค่คุณยืนยันคำเดียว

ว่าการตายของมู่เยวี่ยนหัง

เป็นฝีมือของเขาผู้ตรวจการหลัว

ผู้ตรวจการสวีของพวกเราก็จะตอบแทนคุณอย่างสมน้ำสมเนื้อ

คุณต้องคิดให้ดี ๆ นะ

ตอนนั้นผมหน้ามืดตามัว

แล้วก็ไม่มีทางเลือกอื่น

ดังนั้นก็เลยรับปาก

ผมอาศัยช่วงชุลมุนเข้าไปในคลังสินค้าที่ถูกระเบิด

ตามคำสั่งของสวีปั๋วจวิน

และก็เจอศพของมู่เยวี่ยนหัง

จากนั้นก็ยิงไปที่หน้าอกเขา

อีกสองนัด

และผมก็ปรับนาฬิกาข้อมือของเขา

ให้เร็วขึ้นอีกสองชั่วโมง

ผู้ตรวจการหลัว

แพ้สงครามและถอยทัพ

ในที่สุดสวีปั๋วจวิน

ก็ยึดเซี่ยงไฮ้ไว้ได้

ทั้งสองฝ่ายตกอยู่ในภาวะนัวเนียและทำการขึ้นศาล

เพราะการตายของคุณชายมู่

ศพของคุณชายมู่

ถูกระเบิดจนจำหน้าค่าตาไม่ได้

อีกอย่างตอนนั้นก็ไม่มีผู้เห็นเหตุการณ์

และแล้วคดีก็มุ่งสู่ทางตัน

ภายหลังสำนักงานตำรวจจิงซือ

ก็พบรูกระสุนสองจุดบนตัวคุณชายมู่

เวลาที่นิติเวชระบุว่าเสียชีวิต

คือตอนบ่ายโมงตรง

และนาฬิกาข้อมือของคุณชายมู่

หยุดเดินตอนบ่ายสามโมงตรงเพราะแรงระเบิด

สำนักงานตำรวจจึงได้ตัดสินว่า

ระเบิดเกิดขึ้นหลังจากที่คุณชายมู่

ตายไปแล้วสองชั่วโมง

สุดท้ายคดีนี้

ก็ถูกตัดสินว่าเกิดการฆ่าตัวประกันของผู้ตรวจการหลัวก่อน

และจึงเกิดการระเบิดท่าเรือของสวีปั๋วจวินทีหลัง

เพราะผู้ตรวจการหลัวเรียกค่าไถ่และฆ่าคน

จึงได้ถูกตัดสินโทษ

ทำให้สูญเสีย

ยศตำแหน่งทั้งหมดของเขาที่มีในรัฐบาลปักกิ่งไป

ส่วนตำแหน่งข้าราชการของเขา

ก็ถูกสวีปั๋วจวินขึ้นมารับตำแหน่งแทน

สวีปั๋วจวินเองก็รู้ว่า

ถ้าแม่ของคุณ

ช่วยผู้ตรวจการหลัวขนส่งดินปืน

ก็จะไม่มีทางรู้ได้เลย

ว่าใครจะแพ้ใครจะชนะ

ชนะเป็นเจ้า แพ้เป็นโจร เป็นอารมณ์ชั่ววูบ

ดังนั้นเขาก็เลยจับตัวผู้ตรวจการหลัว

เพราะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่เหลืออะไรเลย

ก็เลยเลือกที่จะทอดทิ้งชีวิตพี่ชายคุณ

หว่านชิง

ถึงตรงนี้ผม

จะมีหลักฐานบางอย่างอยู่

แต่ว่าวันนี้พวกเราอย่าเพิ่งดูเลยนะ

ดู

ฉันจะดูหลักฐานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับพี่ชายฉัน

ภาพม้วนนี้ที่พวกคุณดูอยู่

เป็นภาพที่นักข่าวต่างชาติคนหนึ่งเก็บไว้

ตอนถ่ายแม่น้ำหวงผู่ที่อยู่ตรงข้ามคลังสินค้า

เขาได้บันทึกฉากที่สวีปั๋วจวิน

ระเบิดคลังสินค้าไว้พอดี

ตอนนั้นผมกลัวจะมีปัญหาตามมา

ดังนั้นก็เลยออกเงิน

ซื้อฟิล์มม้วนนี้ไว้

และมันก็ทำให้ผมเก็บหลักฐานชิ้นหนึ่ง

ที่สำคัญไว้อย่างไม่รู้ตัว

เวลาที่มู่เยวี่ยนหังตาย

คือตอนบ่ายโมงตรง

แต่นาฬิกาข้อมือของเขา

กลับหยุดเดินที่ สามโมงตรง

เพราะถูกผมปรับให้เร็วขึ้นอีกสองชั่วโมง

ศาลเองก็ได้ตัดสินว่ามู่เยวี่ยนหัง

ถูกคนจับเรียกค่าไถ่และฆ่าทิ้ง

ก่อนที่สวีปั๋วจวินจะระเบิด

ตามการอ้างอิงนี้

แต่ว่า

ตอนนี้ฟิล์มม้วนนี้

ได้บันทึกตอนที่สวีปั๋วจวิน

ระเบิดคลังสินค้าไว้

เรือท่องเที่ยวของญี่ปุ่นซานตง มารู

ได้เข้าท่ามาพอดี

ผมได้ตรวจสอบแล้ว

ว่าซานตง มารูลำนี้

มันถูกกำหนด

เส้นทางจากชิงเต่าถึงเซี่ยงไฮ้

ไม่เคยเปลี่ยนแปลงมาสิบกว่าปี

และโดยพื้นฐานแล้วจะถึงเซี่ยงไฮ้ตอนบ่ายโมง

โดยประมาณทุกครั้ง

แค่นี้ก็สามารถพิสูจน์ได้แล้วว่าตอนที่

มู่เยวี่ยนหังตาย

สวีปั๋วจวินเขากำลังระเบิดคลังสินค้า

ฟิล์มม้วนนี้

ถูกคุณเก็บรักษาไว้ในตู้นิรภัยของ

ธนาคารสัมปทานมาสิบปี

คุณเองก็น่าจะรู้น้ำหนักของมัน

ถ้างั้นทำไมคุณถึงได้ยอมพลีชีพ

แต่ไม่เอามันออกมาข่มขู่สวีปั๋วจวิน

เพื่อรักษาชีวิตตัวเองไว้ล่ะ

จุดนี้

ก็คือเรื่องที่ผมอยากจะเตือนคุณนี่แหละ

คุณอย่าคิดว่ามีหลักฐานชิ้นนี้แล้ว

คุณก็จะสามารถถล้มสวีปั๋วจวินได้นะ

ผมจะบอกคุณให้

ว่าแค่ผู้บัญชาการของเซี่ยงไฮ้อย่างคุณ

คุณทำไม่ได้หรอก

แล้วถ้าผมบอกว่าผมสามารถทำได้ล่ะ

คุณจะกล้าก้าวออกมาชี้ตัวสวีปั๋วจวินไหม

เสวียนหลิน

ไม่เป็นไรนะ

ลังเลอะไรอยู่

สวีปั๋วจวินยังไม่รู้ว่ามู่หว่านถิงยังไม่ตาย

ขอแค่สวีปั๋วจวินอยู่บนตำแหน่งหนึ่งวัน

มู่หว่านถิงก็จะสามารถมีชีวิตรอดอยู่ข้างนอกได้

ถ้าล้มสวีปั๋วจวินแล้ว

ที่นี่ก็จะเป็นอาณาเขตของผม

ถ้างั้นมู่หว่านถิงก็อาจจะมีโอกาสกลับมา

หรือว่าคุณไม่อยากจะเจอหน้าเธออีกงั้นเหรอ

ได้

ผมจะรับปากคุณก็ได้

ยังไงผมก็เป็นคนที่เคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง

ผมจะเป็นพยานในศาล

สิบปีมานี้

บนมือเขามีเลือดของพี่ชายฉันอาบอยู่ตลอด

เขาทำใจเป็นเพื่อนกับพ่อฉันได้ยังไงกันนะ

หว่านชิง

ในสายตาสวีปั๋วจวิน

ไม่ว่าใครก็เป็นหมากให้เขาใช้ได้ทั้งนั้น

ที่เขาผูกมิตรกับพ่อคุณ

ก็เพียงเพราะอยากได้กำลังทรัพย์ของตระกูลมู่

เขามันก็เป็นแค่สัตว์เดรัจฉาน

ผมรู้ว่าเรื่องนี้

ส่งผลกระทบต่อคุณเป็นอย่างมาก

ผมถึงได้ลังเลมาตลอด

ว่าจะบอกคุณดีไหม

ขอบคุณนะคะ

ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ

ฉันก็คงจะไม่มีทางได้รู้ความจริงเลย

เด็กโง่

ผมไม่ได้แค่อยากให้คุณได้รู้ความจริง

แต่ผมจะทวงความยุติธรรมแทนคุณอีกด้วย

แต่เขาเป็นถึงสวีปั๋วจวินเลยนะ

คุณกำลังใช้ไข่กระทบหินชัด ๆ

มีสงครามไหนบ้าง

ที่ผมไม่ต้องเสี่ยงอันตรายเพื่อชนะกัน

ครั้งนี้ใครแพ้ใครชนะก็ยังไม่รู้เลย

แต่ถ้าคุณมั่นใจซะขนาดนี้จริง ๆ

ทำไมคุณถึงไม่บอกความสัมพันธ์ของพวกเรากับเขาล่ะคะ

ผมกลัวสวีปั๋วจวินจะสงสัยน่ะ

คุณกลัวมากกว่าว่าถ้าชนะสวีปั๋วจวินไม่ได้

จะลากฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย

จะลากตระกูลมู่เข้าไปเกี่ยวด้วย

ถ้าชนะ

คุณก็จะไปคุยเรื่องสู่ขออย่างเป็นทางการกับครอบครัวฉัน

ถ้าแพ้

คุณก็จะแบกรับผลคนเดียวและให้ฉันปลีกตัวออกจากเรื่อง

หว่านชิง

ยังไงผมกับเขาสักวันก็ต้องปะทะกันอยู่แล้ว

ดังนั้นถึงจะไม่มีเรื่องพี่ชายคุณ

พวกเราก็ไม่มีทางญาติดีต่อกันอยู่แล้ว

ดังนั้นไม่ว่าผมจะต่อต้านหรือไม่

เขาก็จะลงมือกับผมอยู่วันยังค่ำ

ดังนั้นทั้งชีวิตที่คุณพูดถึง

ก็คือชนะถึงจะมีทั้งชีวิตได้

ถ้าแพ้ก็จะไม่มีแล้ว

ถูกไหมคะ

ผม

ถ้าการแพ้ชนะนี้

จะต้องใช้ชีวิตคุณไปแลก

ฉันขอไม่เอาดีกว่า

เด็กโง่

คุณวางใจเถอะนะ

ผมจะต้องล้มสวีปั๋วจวินให้ได้

และผมก็จะไปคุยเรื่องสู่ขอ

กับตระกูลมู่อย่างแน่นอน

ทั้งชีวิตที่พูดไว้

วันเดียวก็จะไม่ขาด

ชนแก้ว

หงเชินนัดฉันเล่นบิลเลียดไม่แปลก

แต่ว่าซ่าวจวิน

นายไม่ชอบเรื่องพวกนี้มาตลอด

ทำไมครั้งนี้

ถึงมากับเขาได้ล่ะ

ช่วงที่นายอยู่โรงพยาบาล

ที่ปังกิ่งโกลาหลไปหมด

เดิมทีพวกพ่อ ๆ ของเราตกลงกันไว้

ว่าจะสร้างกองกำลังพันธมิตรห้ามณฑล

แต่ว่า

คุณลุงสวีเก็บเบี้ยเลี้ยงจากตระกูลมู่ไว้ไม่ปล่อย

กองกำลังพันธมิตรห้ามณฑลในตอนนี้

ก็เลยภายนอกสามัคคีภายในแตกแยก

ในขณะที่กองกำลังปฏิวัติกำลังจะข้ามแม่น้ำแยงซี

พวกเรา

ยังแตกสามัคคีอยู่เลย

นายอยากให้

ฉันไปโน้มน้าวพ่อฉันใช่ไหม

ได้เหรอ

นายเองก็โน้มน้าว

คุณท่านของบ้านพวกนายไม่ได้ละสิท่า

ช่างเถอะ

วันนี้น่ะ

พวกเราไม่คุยเรื่องการเมือง

ที่ฉันนัดพวกนายออกมา

ก็เพื่อฉลองที่นายออกจากโรงพยาบาลต่างหากล่ะ

เรื่องเบี้ยเลี้ยง

ก็ให้พวกคุณท่านหนักใจกันไปก่อนเถอะ

มา

หว่านชิง

เธอกลับมาแล้วเหรอ

เธอเป็นอะไรไป

ไม่มีอะไรค่ะ

ก็แค่วันนี้เหนื่อยนิดหน่อย

เธอกลับมาดึกขนาดนี้

พี่เป็นห่วงนิดหน่อยนะ

ต่อไปถ้าทำงานล่วงเวลาพี่จะอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ

ไม่ต้องหรอกค่ะ

พรุ่งนี้เช้าทำงานพี่ก็ไม่ต้องรอหนูนะคะ

เดี๋ยวหนูไปเอง

หนูขึ้นไปนอนก่อนนะคะ

(พี่กวงเย่า)

(ยกโทษให้หนูเถอะนะคะ)

(หนูไม่รู้จริง ๆ )

(ว่าจะเผชิญหน้ากับพี่ยังไง)

หนังสือพิมพ์จ้า หนังสือพิมพ์

[โรงพิมพ์หนังสือ] หนังสือพิมพ์

[โรงพิมพ์หนังสือ] หนังสือพิมพ์ หนังสือพิมพ์

คุณท่าน

เรือของฝูเซิงมาถึงหรือยัง

ยังเลยครับ

พวกเขายังยกเลิกจองท่าเทียบเรืออีกด้วยนะครับ

เมื่อกี้ผมโทรศัพท์ไปถาม

เถ้าแก่ของฝูเซิงบอกกับผมว่า

ตอนนี้มีคน

ยินดีที่จะจัดหาสินค้าให้พวกเขา

ด้วยราคาที่ต่ำกว่าเราเจ็ดส่วน

ดังนั้น

พวกเขาก็เลยยกเลิกใบสั่งสินค้าของเรา

แล้วก็

ตอนกลางวันเรามีโรงสีสองแห่ง

ที่ต้องไปเอาฝ้ายที่สั่งไว้จากผู้ผลิต

แต่

กลับถูกแจ้งว่า

ฝ้ายได้ถูกคนซื้อไปในราคาสูงแล้ว

แถมราคาที่ผู้ซื้อให้ก็สูงกว่าที่เราให้ถึงสามส่วน

ตอนนี้นอกซะจากว่าเรา

จะเพิ่มราคาซื้อ

มิฉะนั้นผู้ผลิตพวกนั้น

เขาก็ยินดีที่จะชดใช้ค่าผิดสัญญากับเรา

แต่ก็ไม่มีทางจัดหาสินค้าให้เรา

รับซื้อในราคาสูง ขายออกในราคาต่ำ

ใครหน้าไหนมันจะไปทำธุรกิจที่ขาดทุนประเภทนี้กันนะ

คุณท่านครับ

ผมได้ยินมาว่า สมาคมนักธุรกิจของญี่ปุ่นเป็นคนติดต่อไปครับ

สมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

คนญี่ปุ่นไม่ได้ทำธุรกิจอยู่ที่ชิงเต่าเหรอ

ทำไมถึงมาที่เซี่ยงไฮ้ได้ล่ะ

พวกเขาอยากจะมาทำธุรกิจที่เซี่ยงไฮ้

ไม่มีการบอกอะไรก่อนสักคำ

แถมตอนนี้ก็ยังซื้อแพงขายถูกแบบนี้อีก

เห็นได้ชัดว่านี่มันไม่เล่นตามกฎเอาซะเลย

เกรงว่าพวกเขาจะไม่ใช่แค่ไม่เล่นตามกฎน่ะสิ

แต่พวกเขาอยากจะกินไม่แบ่ง

กวาดล้างศัตรูให้หมด

พ่อคะ

หว่านชิง

หนูได้ยินที่ผู้ดูแลมู่บอกแล้วนะคะ

หนูมีวิธีแก้วิธีหนึ่งค่ะ

หนูคิดว่าสามารถลองดูได้

ตกลง

ลองพูดวิธีของลูกมาดูสิ

ตอนนี้คนญี่ปุ่นซื้อแพงขายถูก

อยากที่จะแย่งธุรกิจของพวกเรา

ตามที่หนูมอง

ไม่สู้พวกเราทิ้งการค้าฝ้าย

ปล่อยให้พวกเขาครองธุรกิจไป

ลูกกำลังจะบอกว่า

ถอยเพื่อก้าวอย่างนั้นเหรอ

ใช่ค่ะ

ถ้าพวกเราทิ้งการค้าฝ้าย

ถ้างั้นลูกค้าของพวกเรา

ก็จะไปหาฝ้ายที่ราคาต่ำที่สุด

แล้วถ้าพวกเขาซื้อฝ้ายของคนญี่ปุ่นกันหมด

ถ้างั้นลูกไม้ซื้อแพงขายถูกของพวกเขา

จะเล่นไปได้อีกนานแค่ไหนกัน

ถึงต่อให้เป็นกองเงินกองทอง

ก็ใช้หมดได้

ปัญหาคือโรงงานของพวกเราต้องหยุดงานน่ะสิ

เมื่อโรงงานหยุดงาน

เราจะเสียหายมหาศาลเลยนะ

พวกเราไม่จำเป็นต้องหยุดงานหรอกค่ะ

พวกเราก็แค่เอาฝ้ายที่ผลิตออกมาแล้ว

ตุนไว้ก่อน

รอพวกเขาผลาญเงินหมด

ผลิตฝ้ายไม่ได้แล้ว

พวกเราก็จะครองตลาดได้ทันที

จากแพ้กลายเป็นชนะ

เป็นวิธีการที่ไม่เลวเลยจริง ๆ

แต่ความเสี่ยงเพียงหนึ่งเดียวก็คือ

พวกเราไม่รู้ว่าคนญี่ปุ่นจะทนได้นานแค่ไหนน่ะสิ

หนูเชื่อว่าพวกเขาทนได้ไม่นานหรอกค่ะ

พวกที่ผลาญเงินเพื่อครองตลาดอย่างพวกเขา

จะต้องประหยัดค่าใช้จ่ายภายในทั้งหมดอย่างแน่นอน

และแน่นอนว่าต้องอมเงินค่าจ้างของคนงาน

ก่อนหน้านี้ที่เทียนจิน

ก็เคยเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

พวกคนงานก็เลยหยุดงานประท้วง

แต่เทียนจินเป็นเขตสัมปทานญี่ปุ่น

ดังนั้นกองทัพญี่ปุ่นก็เลยทำให้สงบได้

แต่ว่าที่เซี่ยงไฮ้ไม่เหมือนกัน

ที่เซี่ยงไฮ้

พวกเขาไม่มีอำนาจใด ๆ เลย

หว่านชิง

ดูไม่ออกเลยนะ

ว่าลูกเองก็เป็นหัวกะทิทางธุรกิจเหมือนกัน

แจกเงินเดือนแล้ว ๆ

มาเอาเงินเดือนเร็ว

ได้ทุกคน ๆ ๆ

ไม่ต้องแย่ง ๆ

ได้ทุกคน

ไม่จริงน่า ทำไมถึงน้อยไปสิบหยวนล่ะ

ใช่ ๆ

ทำไมถึงมีแค่ยี่สิบ ต้องสามสิบสิ

ทำไมถึงให้พวกเราแค่ยี่สิบล่ะ

ผู้จัดการหลิว ทำไมเงินพวกเราถึงขาดไปล่ะ

เงินเดือนกลุ่มที่พวกเราตกลงกันไว้

คือสามสิบหยวน

ทำไมถึงให้พวกเราแค่ยี่สิบล่ะ

ให้แล้วก็รับไปซะ

พูดมากจริง ๆ

เงินทุกหยวนมีคุณค่าต่อตัวพวกเราเอง

คุณให้พวกเราน้อยไปสิบหยวน

คุณบอกมาสิว่าสิบหยวนนี่

คุณตัดจากพวกเราไปใช่ไหม

แกอย่ามาหาเรื่องปั่นป่วนกับฉันนะ

น้อยเหรอ น้อยแกก็ไม่ต้องทำ

ผู้จัดการหลิวจะพูดแบบนี้ไม่ได้นะ

เงินเดือนนี่ตกลงกันไว้เท่าไร

ก็ต้องเท่านั้น

จะมาคุณอยากให้พวกเราเท่าไร

ก็ให้พวกเราเท่านั้นได้ยังไง

ทำไม ไปทำงานกันให้หมดเลยนะ

ไม่อยากได้เงินแล้วใช่ไหม

คุณบอกพวกเรามาให้ชัดเจนเลยนะ

พวกแกคิดจะทำอะไรน่ะ

พวกแกคิดจะทำอะไรกันแน่

คุณบอกพวกเรามาให้ชัดเจน

คุณเอาเงินสิบหยวนนั่นไปใช่ไหม

คุณทำร้ายคนได้ยังไง

ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต ขอโทษและชดใช้มาซะ

[ประธานสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น ยามาชิตะ จุนอิจิ]

ขอโทษและชดใช้มาซะ ชีวิตต้องแลกด้วยชีวิต

ท่านประธาน

[เลขาสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น ฮาเซกาวะ] พวกคนงานหยุดงานประท้วงมาสามวันแล้วครับ

แม้แต่คลังสินค้า

ก็ถูกพวกคนงานปิดไว้

การค้าฝ้าย

ดำเนินการต่อไม่ได้เลยครับ

ก่อนหน้า

เพราะโรงสีของตระกูลมู่หยุดงาน

พวกเราก็เลยรับงานมาเยอะมาก

ทำให้ไม่สามารถส่งสินค้าได้เลย

ตอนนี้

ลูกค้าจำนวนมากโทรมาเร่งสินค้ากับพวกเรา

บางส่วน

ยังอยากจะให้พวกเราชดเชยความเสียหายอีกด้วย

ตอนนี้ตระกูลมู่

กำลังถอยเพื่อก้าว

เพราะอยากจะเบ่งอำนาจให้พวกเราดูสินะ

ท่านประธาน

ตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดีครับ

ช่วยนัดมู่จื้อเหยวี่ยนให้ฉันหน่อย

ที่เขาทำแบบนี้

ก็เพราะอยากจะบังคับให้พวกเราถอย

ในเมื่อเป็นแบบนี้

ฉันก็อยากจะลองดูว่าเงื่อนไขของเขาคืออะไร

ครับ

[คดีนองเลือดของโรงสีญี่ปุ่น]

หว่านชิง

พ่อเรียกหาหนูเหรอคะ

มาเร็ว หว่านชิง

นั่งสิ

หว่านชิง

ลูกคำนวณได้ไม่เลวเลยนะ

คนญี่ปุ่นยกหิน

ทับเท้าตัวเองจริง ๆ ด้วย

พวกเขาล้มเร็วกว่าที่หนูคิดไว้อีกนะคะ

เห็นได้ชัดเลยว่าเอารัดเอาเปรียบคนงานขนาดไหน

ทำอะไรไว้ก็ได้อย่างนั้นจริง ๆ ด้วยนะคะ

หว่านชิง

ลูกไม่เคยทำธุรกิจ

ทำไมถึงรู้เรื่องพวกนี้ได้ล่ะ

ก่อนหน้านี้ที่ญี่ปุ่น

หนูเคยเรียนเศรษฐศาสตร์มาค่ะ

ภายหลังก็ได้ไปฝึกงานที่

บริษัทการซื้อขายในอนาคตของโตเกียว

ดังนั้นวิธีแสวงหาผลตอบแทนอย่างรวดเร็วประเภทนี้ของพวกเขา

หนูเคยเห็นมานัดต่อนัดแล้วค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจแบบไหน

ถ้าลืมว่าแก่นแท้ของธุรกิจคือการทำเงิน

และไม่ยอมบริหารอย่างมั่นคงและแน่นอน

ถ้างั้นไม่ช้าก็เร็วจะต้องล้มเหลวอย่างแน่นอน

ลูกเพิ่งอายุยี่สิบ

ก็เรียนทุกวิชาของมหาวิทยาลัยหมดแล้ว

ตอนที่หนูอายุสิบหกถูกมหาวิทยาลัยรับเข้าไปเป็นพิเศษน่ะค่ะ

หว่านชิง

ทำไมถึงไม่เคยบอกเรื่องพวกนี้กับพ่อเลยล่ะ

เมื่อก่อนหนูมักจะคิดว่าตัวเองก็แค่มาพึ่งใบบุญ

ก็เลยไม่ค่อยกล้าเปิดปากน่ะค่ะ

มา หว่านชิง มานั่งนี่มา

หว่านชิง

ลูกเป็นลูกสาวของพ่อ

จะกลายเป็นพึ่งใบบุญได้ยังไงล่ะ

พ่อรู้

ว่าหลายปีมานี้พ่อติดค้างลูกกับแม่เยอะเกินไป

แต่บนโลกนี้ไม่มีขายยาสำนึกผิดหรอกนะ

ตอนนี้ร่างกายพ่อ

ค่อย ๆ ทรุดโทรมลงไปทุกวัน

ลูกเป็นคนในครอบครัวเพียงคนเดียวของพ่อ

พ่อหวังว่าลูกจะสามารถช่วยตระกูลมู่ดูแลธุรกิจได้

อนาคตของตระกูลมู่

ต้องพึ่งลูกแล้วนะ

พ่อคะ

พ่อเองก็ทำงานหนักมาค่อนชีวิตแล้ว

ถึงเวลาที่ลูกสาวอย่างหนู

จะแบ่งเบาภาระแล้วละค่ะ

พ่อรู้ว่าลูกเป็นเด็กดี

แต่ถ้าจะช่วยพ่อดูแลธุรกิจ

ลูกจะต้องบอกกวงเย่าสักคำก่อนไหม

เพราะยังไงลูกก็เป็นเลขาส่วนตัวของกวงเย่า

หนูคิดว่าถ้าหนูรับช่วง

กิจการของตระกูลมู่แล้ว

ลาออกจากตำแหน่งเลขาไปน่าจะดีกว่านะคะ

ทำไมล่ะ

ตอนนี้คนที่รับผิดชอบเซี่ยงไฮ้คือผู้บัญชาการถาน

พ่อก็รู้นี่คะ

ว่าผู้ตรวจการสวีเตรียมตั้งรับผู้บัญชาการถานมาตลอด

ที่ส่งพี่กวงเย่าไปเป็นผู้ควบคุม

ก็เพื่อจะจับตาดูเขา

แล้วถ้าหนูรับช่วงกิจการของตระกูลมู่แล้ว

ยังไงก็ต้องคบค้ากับผู้บัญชาการถานอยู่บ่อย ๆ

หนูกลัวว่าจะทำให้หน่วยตรวจการสงสัย

ถ้าเป็นแบบนี้

ก็ทำให้ลูกลำบากใจกับทั้งสองฝ่ายสินะ

ดังนั้นไม่สู้หนูขอลาออกเอง

แล้วตั้งตัวอยู่ภายนอกความขัดแย้งของพวกเขา

ทำธุรกิจ

ยังไงก็จะลำเอียงไม่ได้นี่คะ

สมแล้วที่เป็นลูกสาวคนเก่งของพ่อ

พ่อคิดไม่ถึงเรื่องนี้เลยนะ

ในตัวหนูมีเลือดของพ่อ

ก็ต้องเรียนมาจากพ่อสิคะ

พ่อคะ

แล้วพ่อคิดจะทำยังไงต่อไปคะ

เป็นไปได้มากว่าตอนนี้ยามาชิตะคนนั้น ที่เป็นประธานของสมาคมนักธุรกิจญี่ปุ่น

คงกำลังโทรศัพท์มาที่ห้องทำงานของพ่อ

ที่กระทรวงอุตสาหกรรม

ที่พ่ออยู่ที่บ้าน

ก็เพราะว่าไม่อยากจะรับสายเขา

ดูเหมือนคุณพ่อจะมีไอเดียแล้วนะคะ

หว่านชิง

ถ้าให้ลูกเป็นคนตัดสินใจ

ลูกจะทำยังไง

♪น้ำตากลายเป็นสายฝนโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า♪

♪กลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เราเจอกัน♪

♪แค่มองไปก็เห็นเธอ♪

♪ใบหน้าด้านข้างที่ชวนให้หลงไหล♪

♪ผืนฟ้าและทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา♪

♪ฉันให้คำสัญญา♪

♪ให้โลกมนุษย์จากไปพร้อมกับพวกเรา♪

♪หากฉันลืมเค้าโครงของเธอ♪

♪จะประกอบกลับคืนมาได้ยังไง♪

♪ให้ความทรงจำทำให้ฉันกลับมา มีชีวิตอีกครั้งผ่านระยะทางที่ห่างไกล♪

♪โอบกอดเปลวไฟของแสงอาทิตย์อัสดงที่ขึ้นและลง♪

♪โลกใบนี้ที่สับสนวุ่นวาย♪

♪หมดไปกับการอยู่คนเดียวในชีวิตของฉัน♪

♪ถึงต่อให้สายตาที่พร่ามัวจะมองเห็นไม่ชัดเจน♪

♪แต่ฉันก็จะควบม้าและร้องเพลงอย่างสุขหัวใจไปกับเธอ♪

♪น้ำตากลายเป็นสายฝนโปรยปรายไปทั่วท้องฟ้า♪

♪กลับไปยังจุดเริ่มต้นที่เราเจอกัน♪

♪แค่มองไปก็เห็นเธอ♪

♪ใบหน้าด้านข้างที่ชวนให้หลงไหล♪

♪ผืนฟ้าและทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา♪

♪ฉันให้คำสัญญา♪

♪ให้โลกมนุษย์จากไปพร้อมกับพวกเรา♪

♪หากฉันลืมเค้าโครงของเธอ♪

♪จะประกอบกลับคืนมาได้ยังไง♪

♪ให้ความทรงจำทำให้ฉันกลับมา มีชีวิตอีกครั้งผ่านระยะทางที่ห่างไกล♪

♪โอบกอดเปลวไฟของแสงอาทิตย์อัสดงที่ขึ้นและลง♪

♪โลกใบนี้ที่สับสนวุ่นวาย♪

♪หมดไปกับการอยู่คนเดียวในชีวิตของฉัน♪

♪ถึงต่อให้สายตาที่พร่ามัวจะมองเห็นไม่ชัดเจน♪

♪แต่ฉันก็จะควบม้าและร้องเพลงอย่างสุขหัวใจไปกับเธอ♪